‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ตอน 15)
‪- พร้อมหรือยัง ‪- อือ
‪ออกรถกันเลย
‪จะเริ่มแล้ว
‪(อัตโนมัติ)
‪(ดี)
‪เอาล่ะ วินาทีประวัติศาสตร์ ‪ของชองมยองคอมปะนี
‪ชักดูสตูดิโอของเรา ‪จะบันทึกไว้เองครับ
‪เชิญมาดูตรงนี้ได้เลยครับ
‪เข้ามาๆ เข้ามาเลยครับ
‪(การสอบใบอนุญาต ‪รถยนต์ขับเคลื่อนอัตโนมัติชั่วคราว)
‪แค่สอบใบอนุญาตชั่วคราว ‪มีอะไรดีให้ถ่อมาถึงที่นี่เหรอ
‪ดูท่าจะว่างสินะ
‪ว่างอะไรกันล่ะ ‪ช่วงนี้ฉันเองก็วุ่นกับการประมูล
‪- ประมูลเหรอ ‪- ยังไม่รู้หรอกเหรอ
‪ว่าที่เมืองซอนจู ‪กำลังสร้างสมาร์ทซิตี้
‪รู้ค่ะ ดีคิวกรุ๊ปได้โปรเจกต์นั้นไป ‪ได้ข่าวว่างบประมาณเป็นล้านล้านเลย
‪ที่นั่นกำลังมองหาบริษัทรถยนต์ ‪ขับเคลื่อนอัตโนมัติอยู่ด้วย
‪เราก็เลยว่าจะเข้าร่วมประมูลราคาน่ะ
‪- อ๋อ ‪- พยายามเข้าล่ะ
‪พยายามเข้าไว้ ‪แล้วสักวันหนึ่งชองมยองคอมปะนี
‪ก็คงจะเติบโตอยู่ในระดับที่ ‪คว้าโปรเจกต์ใหญ่ๆ ได้เหมือนกัน
‪ใช่
‪อย่างที่เขาว่า ‪เริ่มต้นดีมีชัยไปกว่าครึ่งไง
‪วันนี้ก็คงสอบใบขับขี่ผ่านสบายๆ ‪เพราะวิศวกรของเราช่วยไว้
‪หมายความว่าไง
‪คู่แฝดชินชินของเรา ‪เซตติ้งทุกอย่างไว้ให้ ก่อนลาออกนี่
‪ฉันพิสูจน์ความสามารถพวกเขาแล้ว
‪เธอสบายใจได้เลย ดูสบายๆ ได้เลย
‪- แต่ระบบนั่นเรารื้อใหม่หมดแล้วนะ ‪- หือ
‪ว่าไงนะ รื้ออะไรหมดนะ
‪เดี๋ยวนะ ทำไม
‪ถ้ามันพอใช้ได้ ก็อยากจะอัปเกรดระบบ ‪ของพวกนาย แล้วไปต่ออย่างสบายๆ หรอก
‪แต่มันใช้ไม่ได้น่ะสิ
‪เจอโกสต์อย่างเยอะ ‪เซนเซอร์ฟิวชันก็ใช้งานไม่ได้
‪แถมการควบคุมก็เละตุ้มเป๊ะไปหมด
‪ตอนรถเคลื่อนตัวนี่ ‪ฉันเมารถจนอ้วกแตกเลย
‪เพราะงั้นก็เลยเปลี่ยนมาใช้ ‪อัลกอริทึมของพวกเราแทน
‪แล้วก็เปลี่ยนระบบศูนย์กลางใหม่ยกแผง
‪- เร็วเกินไปหน่อยนะ ‪- เอาอะไรมามั่นใจกัน
‪ถ้าเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นมา จะทำไง
‪(ทาร์ซาน)
‪โกสต์ล่ะ
‪เป็นการตรวจจับโกสต์เหรอครับ
‪ไม่ใช่ครับ
‪อ๋อ แมวนี่เอง
‪ไม่ใช่โกสต์นะคะ แต่เป็นแมว
‪นั่นหมายความว่า ระบบนี้สามารถ ‪ป้องกันการขับชนสัตว์ได้ด้วยครับ
‪การทดสอบใกล้จะจบแล้ว ‪เราไปรอรับพวกเขากันหน่อยไหม
‪โอ้ ดีสิ
‪คือแมวนะจ๊ะ น้องแมวเหมียว
‪การประมูลนั่น หมดเขตเมื่อไหร่เหรอ
‪ประมูลเหรอ ประมูลอะไร
‪ก็สมาร์ทซิตี้ ‪ที่ดีคิวกรุ๊ปกำลังสร้างไง
‪ฉันคิดว่าบริษัทเรา ‪ควรจะเข้าร่วมประมูลด้วยสักหน่อยน่ะ
‪- จู่ๆ เนี่ยนะ ‪- ฉันก็เคยคิดว่ามันกะทันหันนะ
‪แต่พอได้เห็นวันนี้ ‪ฉันก็ไม่คิดแบบนั้นแล้วล่ะ
‪แล้วก็พอได้เห็นสีหน้าของทั้งสองคน
‪ฉันก็มั่นใจได้ว่าอย่างน้อย ‪เราก็มีดีกว่ามอร์นิงเอไอ
‪การอวดดีน่ะ จะทำเมื่อไหร่ก็ได้ ‪เพราะมันไม่ใช้เงิน
‪แต่ราคาที่ต้องจ่ายน่ะ ‪มันไม่ใช่ถูกๆ หรอกนะ รู้ใช่ไหม
‪แน่นอนค่ะ หนูรู้ดี
‪นี่ ยงซาน
‪ตอนที่โดซานบอกว่าจะทำระบบขับเคลื่อน ‪อัตโนมัติที่ทูสโทน่ะ นายจำได้ไหม
‪จำได้สิ
‪ตอนที่อเล็กซ์ถามว่าทำไมต้องเป็น ‪ระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติ
‪แล้วมันก็ตอบว่า ‪เพราะ "หนึ่งในหมื่น" ไงล่ะ
‪ตอนนี้น่าจะเป็นหนึ่งในพันแล้วไหม
‪นั่นสิ
‪หนึ่งในหมื่น คืออะไร ‪แล้วหนึ่งในพัน คืออะไรคะ
‪ไม่บอกหรอกฮะ
‪- ขอบคุณนะคะ ‪- ทำได้ดีมากครับ
‪เฮ้ย
‪- สุดยอดไปเลย ‪- เจ๋งจริง
‪- ขอแบกหน่อย ‪- ขึ้นมาเลย
‪- อะไรเนี่ย ‪- เฮ้ย มาเร็ว
‪- นี่โดซาน ‪- มาเร็ว
‪- หนึ่ง สอง สาม ‪- หนึ่ง สอง สาม
‪- นัมโดซาน ‪- นัมโดซาน
‪- ซอดัลมี ‪- ซอดัลมี
‪- หนึ่ง สอง สาม ‪- สอง สาม
‪(ผู้ชนะ ‪แซนด์บอกซ์ เดโมเดย์ ครั้งที่ 12)
‪(ชองมยองคอมปะนี)
‪(เอ็มวีพี ‪มินิมัม ไวเอเบิล โพรดักต์)
‪(สินค้าทดลองที่มีฟีเจอร์น้อยที่สุด ‪สร้างเพื่อสำรวจตลาดอย่างรวดเร็ว)
‪(ตอน 15)
‪- บ้าไปแล้วสินะ ‪- นี่ที่ทำงานนะคะ
‪- บ้าไปแล้วสินะคะ ‪- ก็คงงั้น
‪- เห็นด้วยครับ ‪- ไม่เข้าท่าเลย
‪ใบขับขี่ชั่วคราวของเรา ‪น้ำหมึกยังไม่ทันจะแห้งเลยนะคะ
‪มันเป็นใบขับขี่ที่ได้มา ‪ด้วยความสามารถอันเป็นเลิศไงคะ
‪ฉันมองว่าเรามีโอกาสชนะการประมูลค่ะ
‪มาคุยกับฉันหน่อยนะคะ
‪นี่ก็เหมือนบอกให้เด็กประถม ‪ไปสอบแอดมิชชั่นไหม
‪ตอนประถมฉันเคยสอบแอดมิชชั่นนะ
‪โอ๊ย ก็ไปสอบกันได้แหละ ‪แต่ได้เข้ามหาวิทยาลัยไหมล่ะ โธ่
‪- ฉันได้เข้า ‪- อะไรนะ
‪- ได้เข้าเหรอ ‪- ว่าไงนะ
‪เรียนอยู่สองสามเดือน แล้วก็ลาออก
‪ไอ้บ้านี่
‪เฮ้อ ฉันไม่อยากจะทำความเข้าใจ ‪ไอ้บื้อนั่นอีกแล้ว
‪จู่ๆ เป็นอะไรไป ‪ทำไมพูดอะไรที่เป็นไปไม่ได้แบบนั้น
‪แต่ฉันคิดว่ามันเป็นไปได้นะ
‪ฉันคิดว่าธุรกิจไม่สามารถยิ่งใหญ่ ‪ได้มากกว่าความฝันของประธาน
‪และฉันก็หวังว่าเธอจะไม่เป็นประธาน ‪ที่ขีดเส้นความท้าทายของตัวเองไว้
‪เพราะบางครั้งความฝันที่บ้าระห่ำ ‪ก็เป็นจริงได้
‪มอร์นิงเอไอเข้าร่วมประมูลด้วยสินะ
‪ใช่
‪แต่ฉันให้ความสำคัญกับวิสัยทัศน์ ‪ของชองมยองคอมปะนี
‪- มากกว่าความรู้สึกส่วนตัว ‪- ไม่อยากแพ้ขนาดนั้นเลยเหรอ
‪ใช่ ไม่อยากแพ้
‪ให้ตายก็ไม่ยอมแพ้
‪แต่หุ้นรายใหญ่ของที่นั่น ‪คือมอร์นิงกรุ๊ปนะ
‪เขามีประธานวอนดูจองคอยหนุนอยู่
‪หุ้นรายใหญ่ของเธอคืออินแจคอมปะนีนะ
‪แล้วก็มีฉันคอยหนุนนี่ไง
‪ฉันไปล่ะ
‪ไม่มั่นใจเหรอ
‪เรื่องเทคโนโลยีน่ะ ฉันมั่นใจ
‪แต่เราจะเอาชนะด้วยเทคโนโลยี ‪อย่างเดียวไม่ได้นี่
‪เราไม่ว่างมากพอที่จะลงแข่งในสนาม ‪ที่เราไม่มีโอกาสชนะหรอก
‪ความทะเยอทะยานหายไปหมดแล้ว
‪ไม่ใช่ ฉันแค่รอบคอบ
‪พี่ก็รู้นี่
‪ฉันเคยเสียคนในทีมไปหมด ‪เพราะความคิดไม่รอบคอบนั่น
‪ฉันไม่อยากเสียพวกเขาไปอีกแล้ว
‪เรื่องนั้นสำคัญกว่าอะไรทั้งหมด
‪(ชอลซาน ไอซ์วาลาเลิฟเวอร์)
‪(สอบใบขับขี่ ‪รถขับเคลื่อนอัตโนมัติผ่านแล้ว)
‪- อย่านะ ‪- เฮ้ย
‪พอได้แล้ว เดี๋ยวไม่สบาย
‪ทุกคนครับ
‪ในที่สุดเราก็ได้ใบขับขี่รถ ‪ขับเคลื่อนอัตโนมัติชั่วคราวแล้วครับ
‪คำยินดี ขอเป็นการกดติดตาม ‪และกดไลก์แทนนะครับ
‪- แล้วเจอกัน ‪- แล้วเจอกัน
‪ฉันคงบ้าไปแล้ว
‪(ดูสิ เขาโดนแชมเปญเต็มๆ ‪เพราะมัวไปรับแทนพนักงานคนนั้น)
‪พวกคอมเมนต์นี่อะไรกัน
‪เขาปกป้องฉัน ‪แล้วพวกเธอวุ่นวายอะไรกัน
‪ตรงนี้เราเพิ่มสภาพอากาศไปด้วย ‪ได้ไหมครับ
‪เพิ่มสภาพแวดล้อมในการขับ ‪ที่สุดขั้วขึ้นอีกนิด
‪ยังไงซะตอนนี้ ทาร์ซานของเรา ‪ก็ยังขาดในจุดนั้นอยู่เล็กน้อย
‪พี่ชอลซานคะ แค่กินไอซ์วาลา ‪ทำไมถึงน่ารักได้ขนาดนี้คะ
‪ยิ้มหวานตาหยีของพี่ ‪จะทำให้ฉันเป็นเบาหวานอยู่แล้วนะ
‪คะแนนเต็ม 100 อีชอลซานได้ 101
‪เพราะชีวิตของอีชอลซาน ‪ไม่มีจุดด่างพร้อยเลย
‪ชอลซานของเราฟันสวยจัง ‪พี่สาวคนนี้เป็นหมอฟันนะ
‪ถ้าอยากขูดหินปูน ก็ติดต่อมาได้เลย
‪เราก็ทำการเซตติ้ง แล้วก็จำลอง…
‪คุณซาฮาครับ
‪ฟังที่ผมพูดอยู่ไหมครับ
‪ค่ะ ฟังอยู่ค่ะ
‪ครับ
‪ครับ ตอนนี้…
‪- สวัสดีครับผม ‪- โอ้ สวัสดีครับ
‪- สวัสดีครับ สวัสดีทุกคนครับ ‪- สวัสดีครับ
‪นี่เป็นวิดีโอวันสอบใบขับขี่ ‪รถขับเคลื่อนอัตโนมัติครับ
‪ตัดต่อแบบคร่าวๆ ไว้ ‪ฝากเช็กและบอกความเห็นมาด้วยนะครับ
‪ขอบคุณนะพี่ อันนี้ก็ทำให้ฟรีใช่ไหม
‪ใช่ แต่ว่า ‪ช่วยให้ฟีดแบ็คฉันอย่างหนึ่งสิ
‪ฟีดแบ็คอะไร
‪(เชื่อหรือไม่ ไพ่ทาโรต์)
‪เอาล่ะ
‪นี่คือแอปทำนายดวงชะตา ‪โดยใช้ไพ่ทาโรต์
‪มีชื่อว่า "เชื่อหรือไม่"
‪- ทาโรต์เหรอ ‪- น่าสนุกดีนะ
‪- มันหลอกลวงครับ ‪- โธ่ เพ้อเจ้อ
‪- เราไม่เชื่ออะไรแบบนั้นหรอก ‪- โอ๊ย บอกให้ลองก่อนไง
‪แม่นเหมือนตาเห็นเลยนะครับ
‪แล้วแอปนี้ก็ซิงค์กับยองชิลด้วย
‪แค่เลือกมา ‪แล้วมันก็จะอ่านผลให้โดยอัตโนมัติ
‪อัลกอริทึมนั่น ‪ก็สร้างโดยพวกเอกวิศวะนั่นแหละ
‪คุณซาฮาครับ ห้ามหลงกลเรื่องงมงาย ‪แบบนี้เด็ดขาดนะครับ
‪มันมีดวงเรื่องงานไหม
‪- โอ๊ะ งั้นนายก็… ‪- อะไรเนี่ย
‪- คุณโดซานไม่เชื่ออะไรแบบนี้นี่คะ ‪- มันจะบอกเรื่องนั้นไหม
‪ว่าเราควรเข้าประมูลราคา ‪ที่สมาร์ทซิตี้หรือเปล่า
‪ได้เลยๆ ถามมาได้ทุกเรื่อง
‪เอาล่ะ ดวงการงาน โอเค
‪เลือกมาเลย
‪(คุณเลือกการทำนายดวงการงานแล้ว ‪กรุณาเลือกไพ่หนึ่งใบอย่างระวัง)
‪(กรุณารอสักครู่)
‪คุณเลือกได้ไพ่เดอะทาวเวอร์ครับ
‪ความอวดดี มักจะมาก่อนการล้มลงครับ
‪และความประมาท ก็จะทำให้ ‪ความพยายามทั้งหมดพังทลายลง
‪ระวังไว้นะครับ
‪ว้าว ขนลุก
‪แปลว่าไม่ให้เราประมูลใช่ไหมคะ
‪ใช่แล้วค่ะ
‪นึกแล้วเชียว
‪อย่าเชื่อเลย แค่เรื่องงมงายน่ะ
‪- คุณซาฮา จะถ่ายเอกสารเหรอครับ ‪- เปล่าค่ะ
‪งั้นมีอะไร
‪ฉันมีสองอย่างที่จะขอร้องคุณค่ะ
‪อ้อ ขอร้องเหรอครับ
‪ครับ ว่ามาได้เลย ‪ผมทำให้ได้ทุกอย่างอยู่แล้ว
‪ฉันอยากให้คุณชอลซานเลิกอัปวีล็อกค่ะ
‪วีล็อกเหรอครับ
‪แต่ว่าอันนั้น ‪ผมมียอดผู้ติดตามตั้ง 50,000 แล้วนะ
‪ทำไมเหรอครับ
‪- ไม่โอเคเหรอคะ ‪- ก็เปล่านะ
‪ผมจะเลิกอัปครับ ‪ผมกะว่าจะเลิกอยู่แล้ว เลิกครับเลิก
‪แล้วอย่างที่สองคืออะไรครับ
‪ฉันไม่ชอบการแสดงออก ‪ว่าคบกันในที่ทำงานมากๆ เลยค่ะ
‪หวังว่าคุณจะไม่ออกอาการนะ
‪โธ่ ผมก็ไม่ชอบ ‪การทำตัวเว่อร์แบบนั้นอยู่แล้ว
‪เอ๊ะ
‪หมายความว่าไงนะครับ
‪ฉันไม่อยากให้ใครรู้
‪ว่าเราคบกัน
‪คุณซาฮา
‪นี่หลอกกันเล่นอีกหรือเปล่าครับ
‪ถ้าเป็นแบบนั้น ผมคง…
‪ทำตามคำขอฉันได้ใช่ไหมคะ
‪ครับ
‪ผมจะไม่ออกอาการครับ
‪ไม่ออกอาการเลย สาบาน
‪งั้นฉันไปนะคะ
‪ครับ
‪โอ๊ย ใจฉัน…
‪(สมาร์ทซิตี้ รับสมัครหุ้นส่วน ‪แพลตฟอร์มรถขับเคลื่อนอัตโนมัติ)
‪ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพี่ต้อง ‪พูดเรื่องนั้นให้ฉันสับสนด้วย
‪ได้ยินเรื่องมอร์นิงกรุ๊ปทีไร ‪พี่เขาก็อาการกำเริบทุกทีเลยค่ะ
‪กระโจนเข้าใส่ ‪โดยไม่นึกถึงฝั่งตรงข้ามเลย
‪คุณซอดัลมีก็ไม่ชอบการแพ้นี่ครับ
‪ไม่ชอบสิคะ ‪แต่ว่านั่นเป็นความรู้สึกนี่นา
‪ในเมื่อฉันเป็นประธาน ‪ก็ต้องตัดสินใจด้วยวิจารณญาณค่ะ
‪ตอนนี้เป็นที่ปรึกษาได้เลยนะครับ
‪(สมาร์ทซิตี้ รับสมัครหุ้นส่วน ‪แพลตฟอร์มรถขับเคลื่อนอัตโนมัติ)
‪ว้าว ขนลุก
‪แปลว่าไม่ให้เราประมูลใช่ไหมคะ
‪ใช่แล้วค่ะ นึกแล้วเชียว
‪อย่าเชื่อเลย แค่เรื่องงมงายน่ะ
‪ผอ.คะ
‪ฉันแค่ถามเผื่อๆ ไว้นะคะ
‪ไม่มีเผื่อๆ หรอกนะครับ
‪แต่ถ้าเราคือหนึ่งในหมื่น…
‪หนึ่งในหมื่น แบบว่าฟลุกจริงๆ
‪- โอกาสที่เราจะชนะ… ‪- ไม่มีหรอกครับ
‪การลองเสี่ยงในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
‪มีแต่จะเปลืองกลยุทธ์ เปลืองทรัพยากร ‪ในตอนนี้ไปเปล่าๆ ครับ
‪ใช่ไหมล่ะคะ
‪ฉันนึกแล้วเชียว
‪- ทานอาหารหมดแล้วเหรอคะ ‪- อือ
‪ฝากบอกคุณย่าว่า ‪ไม่ต้องห่ออาหารมาให้แล้วนะครับ
‪ตู้เย็นผมใกล้จะทะลักแล้ว
‪คุณย่าคงดีใจน่าดูนะคะ
‪ความสนุกอย่างเดียวของคุณย่าช่วงนี้ ‪คือการทำให้ผอ.อ้วนขึ้นนี่แหละค่ะ
‪เดี๋ยวผมถือให้เองครับ ‪จะเอาไปไว้ในรถใช่ไหมครับ
‪ค่ะ
‪จอดรถไว้ชั้นไหนครับ
‪ชั้นใต้ดินสี่ค่ะ
‪อ้อ คุณย่าฝากมาถามค่ะ ‪ว่าผอ.ชอบเครื่องเคียงอันไหน
‪โธ่ บอกว่าไม่เป็นไรไง
‪ตอนนี้ไขมันในร่างกายผม ‪ขึ้นพรวดพราดเลย
‪เป้าหมายของคุณย่า คือการทำให้ ‪ไขมันผอ.ทะลุ 20 เปอร์เซ็นต์ค่ะ
‪ไขมันในร่างกายเกิน 20 เปอร์เซ็นต์ ‪นี่มันชนะหมูเลยนะครับ
‪จริงเหรอ ไขมันในร่างกายหมู ‪ไม่ถึง 20 เปอร์เซ็นต์หรอกเหรอคะ
‪ไม่ขึ้นมาเหรอ
‪ขึ้นสิ
‪- ชั้นไหน ‪- ใต้ดินสี่ครับ
‪ถั่วดำเชื่อมซอส
‪อะไรนะคะ
‪คราวหลัง ฝากคุณย่า ‪ทำถั่วดำเชื่อมซอสมาให้หน่อยนะครับ
‪ผมชอบถั่วดำเชื่อมซอสสุดๆ เลย
‪ค่ะ จะบอกให้นะคะ
‪เป็นอะไรไปเนี่ย
‪เสียเหรอ
‪ค่ะ ตรงนี้คือลิฟต์สำนักงานกลาง ‪แซนด์บอกซ์นะคะ
‪พอดีลิฟต์เสียน่ะค่ะ
‪- สำนักงานกลางเหรอครับ กำลังไปครับ ‪- ค่ะ
‪(สมอลล์ โอเปอเรชั่น)
‪คุณซาฮา ทำแอนาแกรมเป็นไหมครับ
‪ค่ะ เคยทำบ่อยๆ ตอนเด็กน่ะค่ะ
‪(แอนาแกรม: นำตัวอักษรในคำ ‪มาสลับตำแหน่งเพื่อให้ได้คำใหม่)
‪ถ้างั้นคำนี้ ‪จะให้มันออกมาเป็นคำว่าอะไรดีครับ
‪นี่คืออะไรเหรอคะ
‪มันเป็นสายอักขระจากโฮสต์เนม ‪ตอนที่โดนแรนซัมแวร์น่ะครับ
‪ผมดูยังไงก็รู้สึกว่า ‪มันมีความหมายแฝงนะครับ
‪เหรอคะ
‪"พาสเทล โมโนเรล" ก็ได้
‪"พาร์ละเมนท์" …
‪"โซโล" เหรอ
‪หรือจะเป็น "แทรมโพลีน" ก็ได้
‪ดูน่าสนุกจังเลยนะ
‪ฉันต้องร่วมวงด้วยหน่อยแล้ว
‪รู้เหรอว่าแอนาแกรมคืออะไร
‪แค่เรียนก็รู้แล้ว
‪คุณชอลซาน
‪ผมบิลด์ไฟล์ที่คุณส่งมาไม่ได้ ‪ช่วยมาดูหน่อยได้ไหมครับ
‪เดี๋ยวไปดูให้ครับ ‪ตอนนี้เรื่องนี้ด่วนกว่า
‪เฮ้ย ตรงนู้นด่วนกว่าเถอะ
‪ทำไมถึงบิลด์ไม่ได้กันนะ
‪ได้ดูตรง "รีดมี" หรือยังครับ
‪อีกนานไหมนะ
‪นั่นสิคะ ใช้เวลานานกว่าที่คิดซะอีก
‪(สมาร์ทซิตี้)
‪(รับสมัครหุ้นส่วน ‪แพลตฟอร์มรถขับเคลื่อนอัตโนมัติ)
‪- ดัลมี ‪- หือ
‪เรา…
‪เรามาลองเข้าร่วมการประมูลแพลตฟอร์ม
‪รถขับเคลื่อนอัตโนมัติกันเถอะ
‪นายก็รู้นี่ ว่ามันเกินกำลังเรามากไป
‪อีกอย่าง มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
‪ฉันรู้ ‪ฉันก็ไม่คิดว่ามันเป็นไปได้หรอก
‪- แต่ก็ลองดู… ‪- แล้วจะทำไปทำไม
‪ถ้าจะบอกว่า "แต่ก็ลองดูกันเถอะ" ‪คุณต้องเตรียมตัวไว้เยอะเลยนะ
‪ก็เลยอยากให้ลองดูไงครับ
‪ถ้าลองดูสักครั้ง ‪ครั้งต่อไปก็จะง่ายขึ้น ถูกไหมครับ
‪- คือว่า… ‪- "ถือว่าซ้อมมือ" เหรอ
‪"ล้มเลิกงานอื่นทุกอย่าง ‪แล้วร่างข้อเสนอ
‪พัฒนาโปรแกรมขึ้นมาใหม่ ‪ให้เข้ากับสมาร์ทซิตี้
‪กระทั่งต้องเตรียมประเมินเทคโนโลยี" ‪เพื่อแค่การซ้อมมืองั้นเหรอ
‪ทุ่มเทเวลาและความพยายามขนาดนั้น ‪แล้วถ้าตกรอบ…
‪ถ้าตกรอบก็จะเป็นประสบการณ์ครับ
‪มีธุรกิจอะไรที่สำเร็จ ‪ในครั้งเดียวบ้างล่ะครับ
‪คิดซะว่าสั่งสมประสบการณ์
‪แบบนั้นเรียกขุดดินเปล่าประโยชน์ครับ
‪เป็นอะไรกันไปคะ
‪ทำไมต้องพูดเรื่องงานที่นี่
‪"ขุดดิน" เหรอครับ
‪ใช่ครับ ก็ต้องขุดให้ทั่วก่อน ‪ถึงจะรู้ว่าตรงไหนเป็นทำเลดี
‪ก็ลองขุดไปก่อน จากนั้น…
‪แต่ถ้าเรียงลำดับผิดก็เท่ากับตายนะ
‪ผมเคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอครับ
‪ว่าคุณจะตายถ้าแล่นเรือโดยไร้แผนที่
‪จะเจอพายุไต้ฝุ่น หรือเจอฉลาม ‪ก็ตายทุกทาง
‪ลืมไปแล้วเหรอครับ
‪จะลืมลงได้ไงครับ
‪ผมต้องจำได้อยู่แล้ว
‪การแล่นเรือโดยไร้แผนที่
‪มาทำกันเถอะ
‪ฉันตื่นเต้นมากเลย ตอนฟังที่นายพูด
‪สุ่มเสี่ยงชะมัดเลย
‪ก็นะ ลองหลงทางดูก็ได้
‪"แล่นเรือโดยไร้แผนที่" จำได้ไหม
‪แต่สำหรับผม
‪การเดินทางนั้นมันยอดเยี่ยมมากครับ
‪ถึงจะล้มเหลว แต่ผมไม่เสียใจหรอก
‪ทั้งตอนนั้น ตอนนี้ และในอนาคต
‪- ฟังนะครับ คุณนัมโดซาน ‪- ผมรู้ครับ
‪ถ้าแล่นเรือโดยไร้แผนที่ ‪ก็อาจจะตายได้ อย่างที่ผอ.บอก
‪แต่ว่า ก็อาจจะรอดได้เหมือนกันครับ
‪และคนเหล่านั้น ‪ก็จะกลายเป็นคนบุกเบิกทางไงครับ
‪ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ
‪ขอบคุณครับ
‪ขอโทษนะ เธอคงลำบากใจเพราะฉันใช่ไหม
‪อือ
‪คิดซะว่าไม่เคยได้ยินที่ฉันพูดเถอะนะ
‪คิดว่ามันเป็นแค่เสียงรบกวน
‪จะทำแบบนั้นได้ยังไง ‪ก็ฉันได้ยินทั้งหมดแล้ว
‪ดัลมี
‪ไม่ว่าเธอจะตัดสินใจแบบไหน ‪ฉันก็อยู่ข้างเธอแน่นอน
‪แต่ฉันแค่ไม่อยากให้เราเป็นตัวแปร ‪ในการตัดสินใจของเธอ
‪ถึงจะล้มเหลว ทีมก็ไม่เจ็บปวดหรอก
‪นายได้ยินที่ฉันพูดกับพี่สินะ
‪อือ
‪เพราะงั้น ‪ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอกนะ
‪ฉันไม่เหมือนกับเมื่อสามปีก่อนแล้ว
‪ฉันรอบคอบกว่าเดิมมากเลยล่ะ
‪ฉันก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว
‪ฉันหนักแน่นกว่าเดิมมาก
‪(สมาร์ทซิตี้)
‪ดัลมี
‪เรามาลองเข้าร่วมการประมูลแพลตฟอร์ม
‪รถขับเคลื่อนอัตโนมัติกันเถอะ
‪(เชื่อหรือไม่ ไพ่ทาโรต์)
‪คุณเลือกได้ไพ่เจ็ดดาบครับ
‪คุณกำลังจับคมดาบ ไม่ใช่ที่ด้ามดาบ
‪ดังนั้น คุณอาจเจ็บตัวได้ครับ
‪โปรดระวังการกระทำที่ไม่รอบคอบครับ
‪ใช่ ก็คงงั้นแหละ ฉันก็คิดว่างั้น
‪ลองดูอีกครั้งดีไหม
‪คุณเลือกได้ไพ่เจ็ดดาบครับ
‪คุณเลือกได้ไพ่เจ็ดดาบ…
‪ก็ได้
‪- ขออีกครั้งน่า ‪- คุณเลือกได้ไพ่เจ็ดดาบ
‪ครั้งสุดท้ายนะ
‪คุณเลือกได้ไพ่เจ็ดดาบครับ
‪ทำไมหน้าตาเป็นแบบนั้น ‪นอนหลับไม่สนิทเหรอ
‪ดูออกเหรอ
‪เฮ้อ จะให้ดูออกไม่ได้ด้วยสิ
‪ทำไม มีอะไรให้คิดหนักเหรอ
‪เปล่า ไม่มีอะไรหรอก
‪คุณย่าล่ะ ยังหลับอยู่เหรอ
‪อือ
‪นอนเยอะขึ้นเรื่อยๆ เลย
‪เปลี่ยนยาบำรุงดีไหม
‪ไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวแม่จัดการเอง
‪หนูห่วงเพราะเป็นแม่นี่แหละ
‪แม่จัดการเอง ยิ่งน่าเป็นห่วงไปใหญ่
‪คิดจะทำอะไรเหรอ
‪ไม่ต้องห่วงหรอก รีบกินเถอะ
‪(มินฮา อสังหาริมทรัพย์)
‪ประทับตรงนี้ได้เลยครับ
‪(ชาอาฮยอน)
‪(เช่าเชิงพาณิชย์)
‪(ชาอาฮยอน)
‪เรียบร้อยค่ะ
‪อะพอลโลนกับอาร์ทิมิสก็ได้เหมือนกัน
‪โอ๊ะ จริงด้วยแฮะ
‪คุณซาฮานี่ ‪ขั้นเทพด้านแอนาแกรมเลยครับ
‪ประมาณนี้พอไหมคะ
‪ยังครับๆ ขออีกนิดหนึ่ง ‪ผมว่าเรามาใกล้แล้ว
‪หยุดเล่นเกมนั่น ‪แล้วทำงานกันเถอะครับ งานน่ะ
‪เฮ้ย นี่ไม่ใช่เกมนะ
‪มันเป็นคีย์เวิร์ดที่จะจับตัวคนร้าย ‪ที่ทำแรนซัมแวร์ได้เลย
‪ซีเรียสมาก
‪เออจริง ฉันก็ซีเรียส
‪ซีเรียสจัดๆ เลย
‪เฮ้ย เงียบๆ หน่อยสิ
‪คุณนัมโดซานครับ
‪ครับ
‪ผมมีของที่อยากได้คืนจากคุณ
‪- อะไรครับ ‪- จดหมาย
‪ยังเก็บไว้ใช่ไหมครับ ‪ตอนนั้นที่ผมเอาไว้ที่ห้องดาดฟ้า
‪- ครับ ‪- นั่นเป็นจดหมายถึงผมครับ
‪ไม่มีเหตุผลที่คุณต้องเก็บไว้แล้ว
‪เอามาคืนผมหน่อยครับ
‪ผอ.ก็เก็บของของผมไว้ ‪เหมือนกันนี่ครับ
‪ผมเนี่ยนะ ของของคุณน่ะเหรอ
‪นี่ คุณนัมโดซาน
‪นิสัยผมน่ะเนี้ยบกว่าใครๆ นะ
‪- ผมไม่เอาของคนอื่น… ‪- ต้นกวักมรกต
‪อันนั้นดัลมีให้ผมมาครับ
‪เอามาคืนด้วยนะครับ
‪เอางั้นเลยครับ
‪เอาของแต่ละคนมาคืนกัน จะได้จบ
‪ครับ ดีเลย ‪อยากได้คืนเมื่อไหร่ดีล่ะครับ
‪- ตอนนี้ ‪- ตอนนี้เหรอครับ
‪- ทำไม ไม่ได้เหรอครับ ‪- เปล่าครับ ดีเลย ไปกันเถอะครับ
‪(มอร์นิงกรุ๊ป)
‪(ศาลเยาวชนและครอบครัว ‪โจทก์: วอนอินแจ)
‪(คำสั่งยกเลิกการรับบุตรบุญธรรม)
‪(ศาลเยาวชนและครอบครัว ‪โจทก์: วอนอินแจ)
‪(คำร้อง ‪การยกเลิกการเป็นบุตรบุญธรรม)
‪(ฉันเขียนจดหมายให้กับคนที่ฉันรัก)
‪(ตอนวันเกิดเก้าขวบของฉัน ‪พ่อซื้อกล่องดนตรีสวยๆ มาให้ด้วย)
‪โดซาน นายน่ะ ‪ก็เหมือนกล่องดนตรีแสนสวยของฉัน
‪ถ้านายยังไม่รู้ ก็หวังว่าจะได้รู้นะ
‪ฉันเชื่อว่านาย ‪ต้องมีท่วงทำนองที่ไพเราะมาก
‪ฉันมั่นใจเลยล่ะ
‪ครับ
‪- อยู่ไหนครับ ‪- บ้านครับ
‪เราเจอกันที่ไหนดีครับ
‪ผมไม่อยากได้ต้นไม้แล้วครับ
‪เรื่องจดหมาย ‪คิดซะว่าไม่เคยคุยกันนะครับ
‪อะไรนะ นี่ฟังนะ คุณนัมโด…
‪คุณนัมโดซาน นัมโด…
‪นี่
‪นี่อะไรเหรอ
‪ฉันได้เงินค่าเลี้ยงดูมา ‪น้อยนิดใช่ไหมล่ะคะ
‪ฉันก็เลย จะชดใช้ให้เป็นค่าเช่าบ้าน
‪- สำหรับที่ผ่านมา ‪- ตายจริง
‪เงินเหรอเนี่ย
‪เงินสดเหรอ เท่าไรน่ะ
‪ไม่ใช่เงินสดหรอกค่ะ
‪เป็นสิ่งที่ดีกว่าเงินสดซะอีก
‪มีอะไรดีกว่าเงินสดอีกนะ
‪- เช็คเหรอ ‪- ไม่ใช่ค่ะ
‪คุณแม่คะ ‪ฉันได้ร้านมาให้คุณแม่ร้านหนึ่งค่ะ
‪ร้านขายฮอตดอก
‪โอ๊ย ทำไม
‪เป็นการใช้แนวคิดการพึ่งพาอาศัย
‪เปลี่ยนความสัมพันธ์แม่สามีลูกสะใภ้ ‪เป็นแบบนายจ้างลูกจ้างไงคะ
‪นี่ รีบเอาไปคืนเดี๋ยวนี้เลยนะ
‪คืนกันไม่ได้สิคะ คุณแม่
‪ฉันจ่ายเงินครบจนงวดสุดท้ายแล้ว
‪โอ๊ย บ้าไปแล้วๆ
‪เอาอะไรมามั่นใจ ถึงได้ทำแบบนี้
‪ก็ทำลงไปเพราะเชื่อใจคุณแม่ไงคะ
‪คุณแม่คะ ‪แค่คอยสอนฉันอยู่ข้างๆ ก็พอค่ะ
‪ส่วนงานทอด งานขาย ‪เดี๋ยวฉันจัดการเอง
‪อือ ฉันกลัวคำนั้นที่สุดเลย
‪นี่ เธอจะรู้อะไร ถึงจะจัดการเองน่ะ
‪ไม่รู้แล้วๆ ‪ฉันทำไม่ได้ แล้วก็ไม่ทำด้วย
‪ก็ได้ค่ะ ‪ถ้างั้นฉันทำคนเดียวเอาก็ได้
‪หา
‪นี่ อาฮยอน
‪พอได้ลองทำน้ำมันหกบ้าง ‪สร้างปัญหาบ้าง
‪ฉันก็คงได้เรียนรู้เทคนิคใช่ไหมคะ ‪ในเมื่อเป็นมนุษย์คนหนึ่ง
‪จริงไหมคะ
‪โอยๆ ตายแล้ว ดูสิๆ
‪ฉันจะทำยังไงดี ‪จะทำไงกับร้านฮอตดอกดี
‪มองไม่เห็นอะไรเลย
‪(เอไอโรบอท-ยูเซอร์-โมเดลส์)
‪(ผู้อำนวยการฮันจีพยอง)
‪โดซาน อยู่ในบ้านไหม
‪ครับ พ่อ
‪กลับมาแล้วเหรอครับ
‪ทำไมผอ.ฮัน…
‪ก็คุณไม่ยอมรับโทรศัพท์เลย
‪ผมก็เลยคิดว่าจะทำไงดี ‪แล้วก็ลองมาที่บ้านดู
‪แล้วก็เจอกับคุณพ่อพอดีเลยนะครับ
‪สวัสดีครับ
‪สวัสดีค่ะ
‪- ใครเหรอ ‪- เขาว่ามีความสัมพันธ์พิเศษกับโดซาน
‪- เรียกว่าที่ปรึกษาใช่ไหมครับ ‪- ครับ ใช่ครับ
‪ขอโทษที่มาทักทายช้าครับ ‪ผมควรจะมาตั้งนานแล้ว
‪ผู้อำนวยการจะมาหาพ่อแม่ผมทำไมครับ
‪โดซาน ได้ยินว่าแกมีอะไรจะให้เขาเหรอ
‪ไม่มีนะครับ
‪มีอยู่นี่ครับ
‪นี่ครับ ระวังหล่นๆ
‪เขาคงลืมไปน่ะครับ ‪ว่าเราต้องแลกเปลี่ยนกัน
‪- เจ้าเด็กนี่มันขี้ลืมครับ ‪- เปล่านะครับ ไม่ได้ลืม
‪ตายจริง ต้นกวักมรกตนี่นา
‪โอ้โฮ ต้นใหญ่ดีจัง ‪เขาคงอยากให้แกเป็นเศรษฐีแน่เลย
‪แม่ครับ ต้นไม้มันช่วย ‪หาเงินไม่ได้หรอกครับ
‪ไม่มีมารยาท
‪กินข้าวมาหรือยังล่ะ
‪- ไม่เป็นไรหรอกครับ ‪- ยังเลยครับ
‪ชอบดื่มหรือเปล่านะ
‪นี่ไม่ได้จะอวดหรอก
‪แต่พวกนี้ผมเป็นคนไปหา ‪ไปเก็บมาและทำเองหมดเลย
‪ทางนั้นก็มี ตรงนี้ก็มีอีก
‪ไหนดูซิ ตรงนี้…
‪เหล้าเท้ายายม่อมที่มีพลังงานของดิน
‪เหล้าหม่อนจีนหวานๆ ‪ที่ทำเอาหัวทิ่มบ่อโดยไม่ทันรู้ตัว
‪เหล้าโสมช่วยเรื่องภูมิคุ้มกันได้ดี
‪มีปัญหาเรื่องระบบย่อยอาหาร ‪ก็ต้องเหล้าบ๊วย
‪ยันเหล้าที่ผู้ชายทุกคนรู้ดี ‪เรื่องเสริมกำลังวังชา
‪เหล้ายากวานมุน อยู่นี่มีครบหมดเลย
‪ผม ไม่เป็นไรหรอกครับ ‪เรื่องเหล้านี่…
‪ใช่ครับ ดื่มเหล้าไม่ได้ครับ ‪เขาเป็นพวกเมาอาละวาด
‪ผมไม่เมาอาละวาดครับ
‪ผมเป็นนักดื่มที่เรียบร้อยครับ ‪ไม่เหมือนใครบางคน
‪ผมก็เรียบร้อยครับ
‪- มา ชนแก้ว ‪- ชนแก้ว
‪- คุณพ่อครับ ‪- ไม่ครับๆ ผมพอแล้ว
‪ผมพอแค่นี้แหละ
‪ผู้อำนวยการ อิ่มแล้วใช่ไหมครับ
‪ถ้าอย่างนั้น ‪เพื่อเป็นการย่อย เราต้องจัด
‪- เหล้าบ๊วย ‪- เหล้าบ๊วย
‪เถ้าแก่ ขอเหล้าบ๊วย
‪ที่รัก เราไปนอนกันเถอะ
‪ดูท่าคงอยู่โต้รุ่งกันแหงๆ
‪นั่นสิครับ เราไปกันเถอะ
‪พวกเขาสนิทกันมากจริงๆ แหละ
‪- เหล้าบ๊วยไง ‪- ไปๆ
‪เอ้านี่ เอ้า เอาไป เหล้าบ๊วยของเรา
‪เอาไปเปิดฝากินได้
‪แต่ห้ามไปแตะต้องยากวานมุนนะ
‪ขอบคุณครับคุณพ่อ ขอบคุณครับ
‪ห้ามแตะต้องยากวานมุน…
‪แค่นี้ก็เปิดไม่ได้ โธ่
‪ทำไมมันเปิดไม่ออกนะ
‪ส่งมาครับ มา
‪ถ้าผมเปิดนี่ได้
‪ผมจะเอาจดหมายคืนนะครับ
‪นะ
‪จริงๆ เลย แค่นี้ก็เปิดไม่ออก
‪กินอันอื่นกันเถอะ ‪เอาอย่างอื่นมาหน่อย
‪ผู้อำนวยการ ผมน่ะ
‪มีเรื่องที่สงสัยมากอยู่เรื่องหนึ่ง
‪อะไรเหรอครับ
‪เรื่องจดหมายน่ะครับ
‪คุณย่าบอกผมว่า
‪คุณเห็นชื่อผมในหนังสือพิมพ์ ‪เลยเอามาใช้เหรอครับ
‪เพราะผมดูฉลาดหลักแหลม
‪แล้วก็นิสัยดี
‪เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้น ‪ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ
‪เพราะคุณดูโชคดีซะเหลือเกิน
‪ผมเห็นตอนคุณได้รับรางวัล ‪มีพ่อแม่แสดงความยินดีให้
‪แล้วก็ถ่ายรูปด้วยกัน
‪ในสายตาผม
‪นัมโดซาน คุณดูเป็นคนโชคดีจังเลยครับ
‪ผมก็เลยเอาชื่อมาใช้ครับ
‪แต่ผมอิจฉาผู้อำนวยการมากเลยนะ
‪อิจฉาอะไรกัน
‪มาอิจฉาผมเรื่องอะไรครับ
‪อพาร์ตเมนต์ ‪เห็นวิวแม่น้ำฮันเหรอ รถเหรอ
‪นาฬิกาเหรอ
‪ไม่ใช่ครับ
‪เมื่อนานมาแล้ว
‪ผมเคยถามดัลมี
‪ว่าชอบผมเพราะอะไรครับ
‪ตอนนั้นเธอตอบแบบนี้ครับ
‪ก็คือว่า นายน่ะ เป็นรักแรกของฉัน…
‪แต่นั่นคือผู้อำนวยการนี่ครับ
‪ผมก็เลยถามอีกครับ
‪จดหมายของนาย ช่วยปลอบโยนฉันมาแสนนาน
‪นั่นก็ผู้อำนวยการอีกเหมือนกัน
‪ผมก็เลยถามเธออีก
‪ในที่สุด
‪ก็มีหนึ่งอย่างที่เป็นของผมครับ
‪มือนายใหญ่และเท่มาก
‪เธอบอกว่าชอบเพราะผมมือใหญ่ครับ
‪แค่มืออย่างเดียว
‪ผมก็เลยพยายามสุดชีวิตครับ
‪เพื่อเอาชนะความทรงจำของพวกคุณ
‪ด้วยมือเพียงอย่างเดียว
‪แต่ปรากฏว่ามันไม่พอครับ
‪ถ้ารู้แล้วก็ช่วยยอมแพ้ทีสิ
‪แบบนั้นยิ่งทำไม่ได้ครับ
‪แล้วยังไง
‪จะรักข้างเดียวไปตลอดกาลเหรอ
‪ครับ
‪ตลอดกาล
‪คุณซาฮา
‪คราวก่อนที่นอนไม่หลับ ‪คุณแก้ยังไงนะคะ
‪ค่าพายก็คือ 3,141…
‪ให้ตายสิ อะไรเนี่ย
‪สำหรับผมการเดินทางนั้น ‪มันยอดเยี่ยมมากครับ
‪ถึงจะล้มเหลว แต่ผมไม่เสียใจหรอก
‪ทั้งตอนนั้น ตอนนี้ และในอนาคต
‪ไม่ว่าเธอจะตัดสินใจแบบไหน ‪ฉันก็อยู่ข้างเธอแน่นอน
‪แต่ฉันแค่ไม่อยากให้เราเป็นตัวแปร ‪ในการตัดสินใจของเธอ
‪เช้าแล้วแฮะ
‪- คุณย่า ‪- หา
‪ทำอะไร ทำไมไม่นอน
‪ไม่มีอะไรหรอก ‪แม่แกก่อเรื่องไว้น่ะสิ
‪ฉันเลยต้องจัดการทั้งคืน
‪ก่อเรื่องเหรอ เรื่องอะไร
‪ก็หล่อนไปทำสัญญาเช่าร้านอะไรนั่น
‪บอกว่าจะเปิดร้านฮอตดอก
‪แม่น่ะเหรอ เอาอะไรมามั่นใจ
‪ก็นั่นน่ะสิ
‪หล่อนบอกว่ามั่นใจในตัวฉัน
‪ย่าก็เลยมานั่งคนแป้ง ‪ไม่หลับไม่นอนทั้งคืนเนี่ยเหรอ
‪มันกังวลจนนอนไม่หลับน่ะสิ
‪มาก่อเรื่องไม่เป็นเรื่อง ‪แบบนี้ได้ยังไง
‪สร้างปัญหาไว้แล้ว ‪ยังมีหน้ามาหลับปุ๋ยอีก
‪แล้วยังไง ย่าก็เลยจะช่วยเหรอ
‪เรื่องมันเกิดแล้ว ‪ก็ต้องหาทางจัดการสิ จะทำไงได้ล่ะ
‪เดี๋ยวนะ
‪อันนี้ดูเป็นไงบ้าง
‪- สมบูรณ์แบบ ‪- งั้นเหรอ
‪- คุณย่า ‪- ว่าไง
‪หนูว่าร้านน่าจะรุ่งนะ
‪ตาแบบนี้มันจะไปรุ่งได้ไงล่ะ
‪ไม่รอดหรอก
‪แต่ถึงไม่รอดก็ต้องลองแหละ ‪จะทำไงได้ล่ะ
‪ให้ตาย
‪คุณย่า
‪- ขอบคุณนะ ‪- หา เรื่องอะไร
‪- หนูได้คำตอบแล้ว ‪- หือ
‪ขอบคุณนะคะ
‪ยองชิล
‪ยองชิล กี่โมงแล้ว
‪ยองชิล
‪อะไรเนี่ย
‪นี่มันที่ไหนล่ะเนี่ย
‪เพื่อเป็นการย่อย เราต้องจัด
‪- เหล้าบ๊วย ‪- เหล้าบ๊วย
‪บ้าเอ๊ย
‪อะไรเนี่ย
‪ลายเช็กล่ะ ชุดนอนลายเช็ก
‪เช็ก ซัมซานเช็ก
‪เช็ก เช็ก เช็ก
‪ฉันจะอ้วกแตก จริงจัง
‪ทำไมต้องจำได้หมดทุกอย่างด้วย
‪ดื่มเยอะขนาดนั้น ‪น่าจะเมาจนภาพตัดไปเลยสิ
‪ทำไมถึงจำเรื่องไร้สาระได้หมด
‪เธอบอกว่าชอบเพราะผมมือใหญ่ครับ
‪แค่มืออย่างเดียว
‪ฉันเองก็ไปหยั่งใจเธอมาแล้ว
‪ประธานซอบอกว่านายไม่ใช่สเปกแหละ
‪สงสัยจะชอบผู้ชายมือใหญ่ๆ มั้ง
‪มือเหรอ
‪สเปกเป็นแบบนั้นเองเหรอ
‪ซุปปลาแห้งนี่ใส่พริกชองยางดีไหมนะ
‪ผู้อำนวยการเขาชอบกินเผ็ดไหม
‪น่าจะชอบมั้งครับ
‪แม่พอจะมีถั่วดำเชื่อมซอสไหมครับ
‪อือ มีอยู่ในกระปุกฝาสีฟ้า
‪จะเอาถั่วดำเชื่อมซอสไปทำไม
‪ผู้อำนวยการเขาชอบถั่วดำเชื่อมซอส ‪ว่าจะให้ห่อกลับไปสักหน่อย
‪ตื่นแล้วเหรอครับ ‪กินซุปแก้แฮงค์ก่อนกลับสิครับ
‪ไม่เป็นไรครับ ผมไม่หิว
‪งั้นผมห่อถั่วดำเชื่อมซอสให้แล้ว ‪เอาไปด้วยนะครับ
‪- ถั่วดำเชื่อมซอสบ้านผมอร่อยมาก… ‪- ผมเกลียดถั่วดำเชื่อมซอสครับ
‪- ตอนอยู่ในลิฟต์คราวนั้น… ‪- ไม่มีศักดิ์ศรีบ้างเหรอครับ
‪จู่ๆ ทำไมโมโหล่ะครับ
‪ทั้งจดหมายและกวักมรกต ‪ผมเอาไปหมดเลยนะครับ
‪อะไรนะครับ
‪แบบนั้นไม่ยุติธรรมนี่ครับ ‪เราตกลงว่าจะแลกเปลี่ยนกันนี่
‪ถึงเอาไปหมดผมก็ขาดทุนอยู่ดีครับ
‪ขาดทุนเรื่องอะไรกันครับ
‪คุณนัมโดซาน
‪เพราะคุณมันซื่อบื้อ ‪ผมเลยคิดว่าจะดื้อแพ่งให้ถึงที่สุด
‪แต่ไม่ไหวแฮะ
‪ตั้งใจฟังนะครับ ‪ผมจะไม่พูดอีกเป็นครั้งที่สอง
‪เรียบร้อยแล้ว
‪แค่นี้ก็เพียงพอแล้วล่ะ
‪(อยากก่อตั้งธุรกิจสตาร์ทอัพเพื่อ)
‪มาทำอะไรอยู่ตรงนี้
‪ฉันนึกถึงตอนที่มาที่นี่ครั้งแรก
‪นายก็เขียนไว้เหมือนกันใช่ไหม
‪อือ เขียนสิ
‪ความเป็นไปได้ที่จะหาของนายเจอ ‪จากในนี้ มีเท่าไรกันนะ
‪ไม่รู้สิ
‪มันน่าจะมีประมาณ 5,000 แผ่น ‪ประมาณ 0,0002 เปอร์เซ็นต์มั้ง
‪ความเป็นไปได้ที่เราจะชนะ ‪การประมูลราคา ก็ประมาณนั้นไหมนะ
‪เอาอย่างนี้กันเถอะ
‪ถ้าฉันหาของนายเจอภายในหนึ่งนาที
‪เราจะเข้าร่วมการประมูลราคา
‪เรื่องนั้นกับการประมูลราคา ‪มันเกี่ยวอะไรกัน
‪เริ่มเลยนะ
‪ทางนี้ หรือทางนี้ บอกแค่นั้นก็พอ
‪ทางนี้สินะ
‪ตั้งใจฟังนะครับ ‪ผมจะไม่พูดอีกเป็นครั้งที่สอง
‪เลิกรู้สึกว่าด้อยกว่าผม
‪เพิ่มความนับถือตัวเอง
‪และมองคุณซอดัลมีอีกครั้งเถอะครับ
‪แล้วคุณก็จะรู้
‪ว่าคุณซอดัลมีชอบใคร
‪คุณน่ะ ด้วยมือของคุณเพียงอย่างเดียว
‪เอาชนะความทรงจำได้แล้ว
‪เพราะนายตัวสูง ‪ก็เลยน่าจะอยู่ด้านบนหรือเปล่านะ
‪อันนี้ของฉัน
‪เราเจอแล้ว มาทำกันเถอะ
‪นายหาเจอเองได้ไงเล่า ต้องให้ฉันหาสิ
‪หรือว่า หมายถึง…
‪ดัลมี
‪เธอชอบฉันเพราะอะไรเหรอ
‪ฉันไม่ใช่รักแรกของเธอ
‪ทั้งไม่ได้เขียนจดหมาย
‪ทั้งโกหกเธอ
‪และทำให้เธอเจ็บปวด
‪ถ้าลองคิดดู ไม่มีเหตุผลอะไร ‪ให้เธอชอบฉันเลยนะ
‪ก็มีแค่มืออย่างเดียว
‪เธอชอบฉันเพราะอะไรเหรอ
‪ฉัน…
‪ไม่รู้หรอก
‪คนไม่รู้จะถามอะไรนักหนา
‪ทำไมถึงชอบฉัน
‪มันมีเหตุผลที่ไหนล่ะ
‪ก็คนมันชอบ ไม่มีเหตุผลหรอก
‪เพราะว่าเป็นนาย
‪นายนั่นแหละเหตุผล
‪นั่นแหละทุกอย่าง
‪ขอบคุณนะ
‪(เพื่อทำเรื่องเข้าใจผิด ‪ให้กลายเป็นจริง)
‪อรุณสวัสดิ์
‪คุณซาฮา ผมไปลองทำเพิ่มที่บ้าน ‪มาสองสามอันครับ
‪โทษที
‪- อุ๊ยตาย ‪- ทำอะไรของนาย
‪เปล่าๆ เดี๋ยวฉันเก็บให้
‪ทำไมไอ้โน้ตนี่มันวิ่งหนีตลอดเลยล่ะ
‪สงสัยมันจะมีขา
‪นี่ นายไม่พอใจอะไรฉันหรือไง
‪- ไม่มีอะไรนี่ ‪- มีสิ
‪- ไม่มี ‪- มี
‪- มีสิ ‪- ไม่มี
‪- นายมี ‪- ก็บอกว่าไม่มีไง
‪- มีแน่ๆ ‪- ไม่มี
‪- มี ‪- ไม่มี
‪อะไรเนี่ย
‪- เฮ้ย มี ‪- ไม่มี
‪- เป็นอะไรกัน เด็กชะมัด ‪- อะไรเนี่ย
‪คุณยงซานแก้แอนาแกรม ‪เพื่อจับคนร้ายปล่อยแรนซัมแวร์ค่ะ
‪(อะพอลโลน อาร์ทิมิส)
‪นี่มันอะไร
‪ทำไมเหรอ
‪(อะพอลโลน อาร์ทิมิส)
‪มีคำสั่งยกเลิกอุปการะบุตรบุญธรรม ‪ของอินแจมาจากศาล
‪การหย่าก็จบไปแล้ว จัดการเรียบร้อย ‪ยันยกเลิกบุตรบุญธรรมเลยนะครับ
‪ตอนนี้ไม่ใช่ครอบครัวหรืออะไรแล้ว ‪ลืมบ้านนั้นไปเถอะครับ
‪แม้แต่ชื่อบริษัทก็ตั้งตามพ่อตัวเอง
‪ชองมยองคอมปะนีเหรอครับ
‪คุณพ่อไม่ต้องไปสนใจหรอกครับ
‪บริษัทขี้ปะติ๋วอย่างกับแมลงวัน…
‪แกฆ่าแมลงวันเพราะมันตัวใหญ่หรือไง
‪ที่เราฆ่าก็เพราะมันน่ารำคาญต่างหาก
‪ซังซู
‪ฉันไม่อยากเห็นคนบ้านนั้น ‪ทำตัวเสนอหน้าอีกต่อไปแล้ว
‪งั้นจะทำยังไงดีครับ
‪ซอดัลมีคนนั้นก็เคย ‪ข่มขู่เราอย่างอาจหาญมาก่อนใช่ไหมล่ะ
‪วิธีนั้นก็ไม่เลวเหมือนกันนะ
‪ก็ภาพลักษณ์บริษัทสามารถพังได้ ‪ด้วยปลายปากกาของนักข่าวนี่คะ
‪และการจะกู้ภาพลักษณ์คืนมาได้ ‪ก็ใช้เงินและเวลาไม่น้อยเลย
‪ครับ
‪ลองไปเจอกับหัวหน้าชเว ‪ของฮยองจูรายวันดู
‪เราเพิ่งช่วยซื้อพื้นที่โฆษณาไปเยอะ ‪เขาจะช่วยเราเป็นอย่างดีแน่นอน
‪(ฮยองจูรายวัน ชเวจีแฮง)
‪ครับ คุณพ่อ
‪ว่าไง
‪มาถึงแล้ว จะไปตรวจทานเดี๋ยวนี้แหละ
‪แต่ว่าตอนนี้ประธานซอดัลมี ‪รอผู้อำนวยการอยู่นะครับ
‪นี่ ดงชอน ‪ฉันอยากไปตรวจทานในที่เงียบๆ
‪ส่งข้อมูลไออาร์มาให้ทางอีเมลได้ไหม
‪ผู้อำนวยการ แล้วประธานซอดัลมีล่ะ
‪อ๋อ ลืมไปเลยครับ ‪ว่าวันนี้มีงานนอกสถานที่
‪ครับๆ ผมจะแจ้งให้เองครับ ครับผม
‪ท่านประธาน ทำไงดีล่ะครับ
‪วันนี้ผู้อำนวยการฮันทำงานข้างนอก
‪ค่ะ ฉันได้ยินแล้วค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ
‪- งั้นไปก่อนนะคะ ‪- ครับ
‪- เชิญครับ ‪- ค่ะ
‪(พัคดงชอน)
‪- ว่าไง ‪- ประธานซอไปแล้วครับ
‪แต่เธอจับได้เต็มๆ ‪ว่าผู้อำนวยการฮันหลบหน้า
‪โอเค
‪ฉันจะเข้าไปเดี๋ยวนี้แหละ
‪นายมันขี้แพ้จริงๆ ฮันจีพยอง
‪ผู้อำนวยการฮันอยู่นี่เองเหรอคะ
‪พอดีมีเรื่องต้องตรวจทานเงียบๆ
‪เข้ามาสิครับ ผมกำลังจะออกไปพอดี
‪หลบหน้าฉันสินะคะ
‪เพราะผมรู้ดีว่าคุณจะพูดอะไร
‪ผมนึกว่าพอสถานการณ์แบบนี้มาถึง ‪จะทำตัวชิลทำตัวเท่ได้
‪แต่กลับเป็นไอ้ขี้แพ้ ‪อย่างเลี่ยงไม่ได้เลย
‪แล้วผมก็ไม่โอเคด้วย
‪ผู้อำนวยการฮัน
‪แหงล่ะ ถ้าผมชิลและโอเคดี
‪มันคงแปลว่าผม ‪ไม่ได้ชอบคุณอะไรขนาดนั้น
‪ขอโทษนะคะ
‪ผมก็ขอโทษเหมือนกันครับ
‪ผมคงทำตัวน่าสมเพชแบบนี้ ‪ไปอีกพักใหญ่เลย
‪พวกเรา
‪ตัดสินใจ
‪จะเข้าร่วมการประมูลค่ะ
‪ครับ ตัดสินใจได้ดีแล้วล่ะครับ
‪แปลว่า จะเข้าร่วมการประมูลงั้นเหรอ
‪อือ จะลองดูก่อน ‪แต่รับประกันไม่ได้นะว่าจะชนะ
‪ถ้ารับประกันได้สิถึงจะแปลก
‪ลองคิดว่าขั้นตอนการประมูลนี้ ‪เป็นการทดสอบเอ็มวีพีดูสิ
‪ตอนพี่เคยร่วมการประมูล
‪มีเอกสารและประสบการณ์อะไร ‪พี่ต้องแชร์ฉันให้หมดเลยนะ
‪ไม่ต้องห่วงหรอก
‪เธอเชื่อลงไหม นี่คือเธอนะ
‪ไม่เชื่อหรอก
‪ออกมาขี้เหร่เกินไป
‪ไม่ใช่สิ สวยเกินจริงต่างหาก
‪ไม่ใช่สักหน่อย ‪เทียบตัวจริงไม่เห็นได้เลย
‪ไม่ใช่ หัวเธอโตกว่าตั้งเยอะ
‪- ฉันเป็นแมลงหรือไง ‪- หัวเธอน่ะเท่านี้
‪พี่นั่นแหละหัวโต
‪ก็จริงแหละ ฉันก็หัวโตเหมือนกัน
‪- จมูกก็ใหญ่ด้วย ‪- จมูกใหญ่หมายความว่าไง
‪ฉันจมูกโด่งต่างหาก
‪ไม่ใช่ จมูกเธออ้วนออกข้าง
‪อะไรกัน ข้างหน้าก็ไม่เห็นมีรถ ‪ทำไมมันลดความเร็วล่ะ
‪ตรรกะการตรวจจับ ‪น่าจะมีอะไรผิดพลาดไป
‪ลองกลับเส้นทางเดิมกันอีกครั้งดีกว่า
‪ถ้ายังเป็นอีกเราก็ลองแก้ตรรกะดู
‪เรารับข้อมูลจากดีคิวกรุ๊ปได้ไหมคะ
‪ฉันคิดว่าเราต้องปรับยูไอใหม่ ‪แต่ยังจับทิศทางไม่ได้เลย
‪คงจะยากเพราะติดสัญญารักษาความลับ
‪- ต้องลองหาดูค่ะ เดี๋ยวฉันลองหาดู ‪- โอเค
‪โธ่ จะซื้อของแบบนี้มาทำไม
‪(เพื่อข้อต่อและสุขภาพ)
‪ได้ยินว่าดีกับข้อเข่ามากเลยนะย่า
‪ถ้าคิดจะทำธุรกิจ ‪ต้องดูแลข้อเข่าให้แข็งแรงสิ
‪- ต้องกินเป็นประจำทุกวันนะคะ ‪- โอเค เข้าใจแล้ว
‪เหมือนวันนี้แกจะมีนัดสำคัญนะ
‪อือ
‪- เตรียมแป้งเสร็จหมดแล้วเหรอ ‪- อือ
‪ขายวันแรกลูกค้าจะเยอะไหมก็ไม่รู้
‪ทำไมหัวใจเต้นแรงแบบนี้นะ
‪คุณแม่
‪เมื่อเช้าคุณแม่ ‪ดื่มกาแฟเพิ่มช็อตไปไงคะ
‪ถึงได้เป็นแบบนี้ไง
‪อาฮยอน
‪- เธอจะมีชีวิตยืนยาว ‪- หือ ทำไมเหรอคะ
‪เพราะฉันด่าเธอในใจไปเยอะมาก
‪คุณแม่นี่ล่ะก็
‪ฤดูใบไม้ร่วงแล้วนะ
‪ใช่ไหม ได้กลิ่นแปะก๊วย ‪เหม็นๆ เลยใช่ไหม
‪ไม่ใช่สักหน่อย
‪เพราะเห็นคุณย่า ผลิบานอย่างสวยงาม ‪เหมือนดอกคอสมอส
‪พูดอะไร
‪- หนูจะสายแล้ว ไปก่อนนะคะ ‪- อือๆ
‪ขอบคุณนะแม่
‪- ไปก่อนนะคะ ‪- อือ
‪(บรรยายสรุปการประมูลระบบขับเคลื่อน ‪อัตโนมัติ ซอนจูสมาร์ทซิตี้)
‪ก็สังหรณ์อยู่เชียว ‪แต่เข้าร่วมจริงๆ ด้วยแฮะ
‪จะเรียกว่าความกล้าดีไหมนะ
‪ไม่รู้ที่ยืนของตัวเองกันมากกว่า
‪หัวหน้าชเว ‪เล่าเรื่องคุณให้ฟังเยอะเลยครับ
‪ผมก็อยากมาหาด้วยเรื่องดีๆ
‪แต่มาเจอกันครั้งแรก ‪เพื่อจับผิดบริษัทอื่นแบบนี้
‪ผมก็ละอายเหมือนกันครับ
‪ไม่จำเป็นต้องอายหรอกครับ
‪พวกเราเป็นคนที่หากิน ‪กับความโกรธเกลียดของผู้คนอยู่แล้ว
‪ชินกับเรื่องแบบนี้ครับ
‪ถ้างั้นต้องขอรบกวนด้วยนะครับ
‪แหม พวกเราสิครับที่ต้องขอรบกวน
‪หนังสือพิมพ์เป็นธุรกิจ ‪ที่หากินด้วยโฆษณาอยู่แล้วครับ
‪การให้ข้อมูล ‪ไม่มีอะไรต้องอายหรอกครับ
‪ถ้าเป็นข้อเท็จจริง ‪จะมีประโยชน์ต่อสาธารณะครับ
‪เป็นข้อเท็จจริงแน่นอนครับ
‪โครงการสมาร์ทซิตี้ในซอนจู ‪ของดีคิวกรุ๊ปคราวนี้
‪ใช้เงินลงทุน ‪1,8 ล้านล้านวอนใช่ไหมล่ะครับ
‪รู้สิครับๆ เริ่มเรื่องได้ดีนะครับ
‪เห็นว่าจะมีการเปิดประมูลราคา ‪คัดเลือกบริษัทรถขับเคลื่อนอัตโนมัติ
‪และมีบริษัทหนึ่ง ‪ที่เข้าร่วมในนั้นครับ
‪เป็นบริษัทก่อตั้งใหม่ ‪อาจไม่ค่อยรู้จักกัน
‪ชื่อว่าชองมยองคอมปะนี
‪ชองมยองคอมปะนีเหรอ
‪สวัสดีครับ
‪ใช่ชองมยองคอมปะนีหรือเปล่าครับ
‪ค่ะ ไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไร
‪ครับ สวัสดีครับ นักข่าวฮวังซังฮยอน ‪จากฮยองจูรายวันครับ
‪พวกเรากำลังเตรียมทำข่าว ‪เกี่ยวกับบริษัทสตาร์ทอัพ
‪ที่ทำระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติครับ
‪- อ๋อ ‪- อ๋อ สวัสดีครับ คุณนักข่าว
‪- ขอสัมภาษณ์หน่อยได้ไหมครับ ‪- ได้ค่ะ
‪- เชิญนั่งทางนี้เลยค่ะ ‪- ครับ
‪- ขอบคุณครับ ‪- เชิญนั่งครับ
‪- ฝากตัวด้วยนะครับ ‪- สวัสดีครับ
‪- ผมลองถามรอบๆ มาแล้ว
‪ได้ยินว่าระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติ ‪ของชองมยอง มาแรงอย่างน่ากลัวเลยครับ
‪ข่าวลือแพร่ไปขนาดนั้น ‪แล้วเหรอครับเนี่ย
‪แน่นอนครับ ได้ยินว่าโครงการ ‪ซอนจูสมาร์ทซิตี้ครั้งนี้
‪พวกคุณก็เข้าร่วมประมูลแพลตฟอร์ม ‪ระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติด้วย
‪ครับ ใช่ครับ
‪ไม่นานมานี้ พวกเขาเจอ ‪เหตุการณ์บางอย่างครับ
‪เรียกว่าแรนซัมแวร์
‪แรนซัมแวร์เหรอครับ ‪แปลว่าโดนแฮกงั้นเหรอครับ
‪ครับ ไม่ใช่ธุรกิจอย่างอื่นสักหน่อย
‪แต่เป็นถึงระบบขับเคลื่อน ‪อัตโนมัติใช่ไหมล่ะครับ
‪ใช่ครับ ธุรกิจรูปแบบอื่น ‪อาจเป็นแค่เรื่องการถูกขายข้อมูล
‪แต่กับระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติ ‪เหมือนแลกด้วยชีวิตเลยนี่ครับ
‪ใช่ครับ
‪การมาถึงจุดนี้ได้ ‪ในฐานะบริษัทก่อตั้งใหม่
‪คงต้องผ่านความยากลำบาก ‪มามากมายแน่เลย
‪พอจะมีเหตุการณ์อะไรที่จำได้ไหมครับ
‪ความยากลำบากมีเยอะมากเลยค่ะ
‪แต่ตอนนี้เราก็ผ่านมันไปได้ด้วยดี ‪และมีความมั่นคงแล้วค่ะ
‪โล่งอกไปนะครับ
‪บริษัทที่ผมสัมภาษณ์มาเมื่อวาน ‪ถูกแรนซัมแวร์โจมตี
‪ต้องจ่ายเงินมากกว่า 200 ล้าน ‪เพื่อแลกคีย์
‪จริงเหรอครับ พวกเราก็เจอ…
‪โธ่ถัง ที่นี่ก็โดนเหมือนกันสินะ
‪แต่ก็นะ พวกเขาใช้คนภายนอก ‪และจัดการได้อย่างหวุดหวิด
‪แต่ความจริง มันเป็นสิ่งที่ ‪ไม่ควรเกิดขึ้นแต่แรกครับ
‪แน่นอนสิครับ ไม่ควรเลย
‪บริษัทแบบนั้น ไม่เหมาะสมที่จะชนะ ‪โครงการใหญ่ขนาดนี้ครับ
‪แน่นอนสิครับ
‪แหม เรื่องนี้เป็นประโยชน์ ‪ต่อสาธารณะจริงๆ ด้วย
‪(ชีวิตก็ถูกแฮกได้เช่นกัน)
‪พาดหัวข่าวเซ็กซี่สุดๆ ไปเลย
‪"สตาร์ทอัพระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติ ‪ไม่มีปัญญาป้องกันการแฮก
‪ชีวิตผู้ขับขี่ก็ถูกแฮกได้เช่นกัน"
‪ถ้าข่าวนี้แพร่ออกไป
‪พวกเขาคงชนะการประมูล ‪ได้ยากใช่ไหมครับ
‪จะใช่แค่การประมูลเหรอครับ
‪ถ้าข่าวแพร่ออกไป ‪สตาร์ทอัพขนาดเท่านี้
‪อยู่ต่อไปไม่รอดหรอกครับ
‪จะถูกฝังกลบในวันนั้นเลยครับ
‪ไม่สามารถติดต่อได้…
‪- อันนี้ของเธอเหรอ ‪- อือ
‪(เพื่อขึ้นลิฟต์ระดับสูง)
‪ฉันถึงกับลาออกจากบริษัท ‪เพื่อมาก่อตั้งธุรกิจกับนาย
‪ตอนนี้มาคิดๆ ดูแล้ว ‪ฉันไปเอาความกล้ามาจากไหนนะ
‪ดัลมี
‪ทูสโทไม่ได้บังคับฉัน
‪ให้ทำระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติหรอก
‪ฉันสมัครใจทำเอง
‪ทำไมล่ะ
‪ก็แค่เผื่อไว้สักหนึ่งในหมื่น ‪ว่าเธอจะจำวันนั้นได้เหมือนกับฉัน
‪คือฉันคิดว่าอยากให้เรา ‪เริ่มทำธุรกิจกันใหม่อีกน่ะค่ะ
‪ระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติ ‪ก็น่าจะเป็นไปได้หรือเปล่าคะ
‪ถ้าเธอเริ่มทำระบบขับเคลื่อน ‪อัตโนมัติ เพราะความทรงจำนั้น…
‪เส้นทางที่คุณไม่เคยไป
‪เส้นทางที่พายุฝนโหมกระหน่ำ
‪บนโลกที่คุณไม่ต้องหวาดกลัว ‪เส้นทางเหล่านั้น
‪ฉันก็อยากทำมันกับเธอ
‪เพราะอย่างนั้น…
‪ตอนนั้นนาย เป็นถ้วยรางวัลของฉัน
‪เป็นศักดิ์ศรี
‪เป็นความฝันของฉัน
‪ฉันเลยอยากเป็นถ้วยรางวัล
‪และเป็นศักดิ์ศรีของเธอ
‪และอยากเป็นความฝันด้วย
‪เป็นความสบายใจของฉัน
‪เป็นปีก
‪เป็นความสบายใจ
‪และเป็นปีกของเธอ
‪ในฐานะฉันตัวจริง
‪ฉันก็เลยเริ่มทำ
‪แล้วเธอล่ะดัลมี
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪พวกเรา
‪มาเข้าร่วมประมูลกันเถอะ
‪ฉันตัดสินใจโดยคำนึง ‪ถึงตัวแปรทั้งหมดมาแล้ว
‪เอาสิ
‪นี่ก็ใกล้จะวันประมูลแล้ว
‪ในอนาคต ‪ก็อาจจะเกิดปัญหาคล้ายๆ กันได้อีก
‪จะไม่ใช่แค่ลองดู
‪ไม่ใช่เพื่อประสบการณ์ด้วย
‪ฉันจะทำให้สำเร็จ
‪สมัยนั้นผมเองก็ไม่มีเพื่อนสักคน ‪จดหมายของคุณช่วยปลอบโยนผมได้มาก
‪เจ้าเด็กดี เธอจะไปไหนเหรอ
‪ตอนนี้ฉันไม่ใช่วอนอินแจ ‪แต่เป็นซออินแจแล้วค่ะ
‪ตัดความรู้สึกออกไป ‪ช่วยตัดสินด้วยเหตุผลทีนะครับ
‪ที่นี่ตอบสนองคำอธิษฐานดีมาก
‪อธิษฐานว่าอะไรเหรอ
‪ถ้าเราชนะ ผมจะขอแต่งงานครับ
‪คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์