1
00:00:14,014 --> 00:00:16,394
‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:01:09,277 --> 00:01:11,817
‎(ตอน 10)

3
00:01:16,201 --> 00:01:17,541
‎หัวหน้าเป็นใครกันแน่คะ

4
00:01:19,204 --> 00:01:20,164
‎ผมหวังว่า…

5
00:01:21,372 --> 00:01:22,622
‎แล้วโดซานเป็นใครคะ

6
00:01:24,042 --> 00:01:25,882
‎สักวันหนึ่งเธอจะเข้าใจ

7
00:01:29,297 --> 00:01:31,757
‎หัวหน้าทีม ได้โปรด

8
00:01:33,510 --> 00:01:35,680
‎พูดอะไรหน่อยสิคะ

9
00:01:36,596 --> 00:01:38,216
‎และมองมาที่ผมบ้าง

10
00:01:46,689 --> 00:01:47,729
‎อือ

11
00:01:50,193 --> 00:01:51,193
‎โดซาน

12
00:01:53,238 --> 00:01:56,658
‎ที่ที่นายกับฉันทิ้งจดหมายเอาไว้
‎เมื่อ 15 ปีก่อน นายจำได้ไหม

13
00:01:59,994 --> 00:02:01,044
‎มันอยู่ที่ไหนเหรอ

14
00:02:06,960 --> 00:02:09,550
‎ตอบมาสิ ขอร้องล่ะ

15
00:02:10,255 --> 00:02:11,915
‎แต่ไม่ใช่ด้วยสายตาแบบนี้

16
00:02:12,006 --> 00:02:14,086
‎ทำไมนายตอบไม่ได้ล่ะ

17
00:02:14,175 --> 00:02:17,295
‎ทำไมคนที่อยู่ที่นี่ไม่ใช่นาย
‎แต่เป็นหัวหน้าทีมฮัน

18
00:02:18,763 --> 00:02:22,313
‎ความเสียใจมักเกิดขึ้นสายไปเสมอ

19
00:02:43,621 --> 00:02:45,081
‎หัวหน้าทีมอธิบายมาสิคะ

20
00:02:46,124 --> 00:02:47,254
‎อย่างตรงไปตรงมา

21
00:02:48,418 --> 00:02:50,128
‎อย่าคิดจะหลอกกันอีกเลยค่ะ

22
00:02:51,963 --> 00:02:53,593
‎ฉันไม่อยากเป็นคนโง่อีกต่อไปแล้ว

23
00:02:57,176 --> 00:02:58,886
‎จดหมายเมื่อ 15 ปีก่อน

24
00:03:01,097 --> 00:03:02,307
‎ใครเป็นคนเขียนคะ

25
00:03:05,059 --> 00:03:06,139
‎โดซานหรือเปล่าคะ

26
00:03:07,186 --> 00:03:08,476
‎หรือว่าหัวหน้าทีมฮัน

27
00:03:11,900 --> 00:03:13,570
‎คุณย่าขอให้ผมช่วยครับ

28
00:03:15,153 --> 00:03:17,363
‎ท่านอยากให้คุณซอดัลมีมีเพื่อน

29
00:03:18,740 --> 00:03:20,370
‎ผมก็เลยเขียนจดหมายพวกนั้นครับ

30
00:03:23,995 --> 00:03:25,495
‎โกหกตั้งแต่แรกเลยสินะ

31
00:03:28,207 --> 00:03:29,577
‎แล้วโดซานเป็นใครคะ

32
00:03:30,209 --> 00:03:31,379
‎ทำไมถึงใช้ชื่อนั้น

33
00:03:32,378 --> 00:03:34,208
‎ตอนนั้นผมตั้งมันขึ้นมา
‎โดยไม่คิดอะไรครับ

34
00:03:35,340 --> 00:03:36,970
‎พอดีมีหนังสือพิมพ์อยู่ตรงหน้า

35
00:03:37,967 --> 00:03:39,887
‎และมีชื่อนั้นอยู่ในข่าว

36
00:03:42,263 --> 00:03:43,513
‎แค่ชื่อในข่าวเหรอ

37
00:03:51,231 --> 00:03:52,771
‎งั้นเขาก็เป็นแค่คนแปลกหน้า
‎จริงๆ สินะ

38
00:03:55,360 --> 00:03:58,450
‎ถ้างั้นโดซานมาที่
‎เน็ตเวิร์กกิ้ง ปาร์ตี้ได้ยังไงคะ

39
00:03:59,030 --> 00:04:02,030
‎ถ้าจริงอย่างที่หัวหน้าทีมพูด
‎โดซานต้องไม่รู้จักฉันเลยสิ

40
00:04:02,116 --> 00:04:03,116
‎แล้วเขารู้ได้ยังไง

41
00:04:04,077 --> 00:04:05,537
‎ผมตามหาเขาเองครับ

42
00:04:07,413 --> 00:04:09,083
‎ผมตามหานัมโดซานในข่าวคนนั้น

43
00:04:10,750 --> 00:04:14,380
‎แล้วก็ขอร้องให้เขา
‎เป็นนัมโดซานในจดหมาย

44
00:04:16,005 --> 00:04:18,005
‎และไปที่ปาร์ตี้ครับ

45
00:04:20,385 --> 00:04:21,755
‎ถ้างั้นทำไมโดซาน

46
00:04:24,722 --> 00:04:26,892
‎ถึงยอมทำตามคำขอของหัวหน้าทีมล่ะคะ

47
00:04:27,558 --> 00:04:29,098
‎ทั้งๆ ที่ฉันเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเขา

48
00:04:31,145 --> 00:04:32,685
‎ตอนนั้นซัมซานเทค

49
00:04:34,774 --> 00:04:36,484
‎อยู่ในช่วงที่ขาดเงินลงทุน

50
00:04:42,323 --> 00:04:43,493
‎เพราะเงินนี่เองสินะ

51
00:04:43,574 --> 00:04:44,874
‎ไม่ครับ ไม่ใช่อย่างนั้น

52
00:04:46,119 --> 00:04:49,289
‎ถึงตอนแรกมันจะใช่
‎แต่หลังจากนั้นเขาก็รู้สึกจริงๆ

53
00:04:49,872 --> 00:04:51,872
‎- แล้วผมเองก็…
‎- หัวหน้าทีมจะไปรู้ได้ยังไงคะ

54
00:04:52,458 --> 00:04:55,748
‎โกหกกันมาตั้งแต่แรก
‎แล้วฉันจะเชื่อลงได้ยังไง

55
00:05:02,302 --> 00:05:03,682
‎คุณซอดัลมี ผม…

56
00:05:21,863 --> 00:05:23,413
‎(หลังค่อม)

57
00:05:27,243 --> 00:05:29,123
‎อยู่กับดัลมีใช่ไหมครับ
‎ที่นั่นที่ไหนครับ

58
00:05:29,871 --> 00:05:32,211
‎(สถานีทางเข้าแซนด์บอกซ์)

59
00:05:33,833 --> 00:05:34,883
‎อือ

60
00:05:36,044 --> 00:05:37,094
‎อือ

61
00:05:38,713 --> 00:05:39,553
‎นายโอเคไหม

62
00:05:41,716 --> 00:05:43,886
‎เข้าใจแล้ว
‎ไม่ต้องห่วงหรอก แล้วเจอกัน

63
00:05:45,595 --> 00:05:46,595
‎อือ

64
00:05:48,848 --> 00:05:50,848
‎- โดซานเหรอ
‎- ใช่

65
00:05:52,060 --> 00:05:53,690
‎สุดท้ายก็ชะงักเพราะบั๊กจนได้

66
00:05:53,770 --> 00:05:54,650
‎บั๊กเหรอ

67
00:05:56,606 --> 00:05:58,566
‎- ประธานซอรู้ทุกเรื่องแล้วเหรอ
‎- อือ

68
00:06:00,026 --> 00:06:03,026
‎ฉันบอกแล้วใช่ไหมล่ะ
‎ว่าให้กำจัดบั๊กตั้งแต่แรก

69
00:06:04,363 --> 00:06:07,953
‎แบบนี้ก็แปลว่า
‎บริษัทเราก็เจ๊งด้วยหรือเปล่า

70
00:06:10,620 --> 00:06:11,750
‎เจ๊งอะไรคะ

71
00:06:13,372 --> 00:06:15,922
‎คุณซาฮา เอ่อ ผมไม่ได้พูดอะไรนะครับ

72
00:06:16,000 --> 00:06:18,000
‎- หมุนแบบนี้เหรอ
‎- หมุนไปอีกฝั่ง

73
00:06:18,586 --> 00:06:19,916
‎ประธานซอรู้เรื่องอะไรนะคะ

74
00:06:20,004 --> 00:06:22,344
‎ผมไม่ได้พูดอะไรสักหน่อยครับ
‎ชอลซาน นายพูดอะไรเหรอ

75
00:06:22,423 --> 00:06:24,053
‎เปล่านี่ ไม่ได้พูดเลย

76
00:06:25,885 --> 00:06:27,545
‎บอกมาเลยค่ะ เดี๋ยวนี้

77
00:06:29,722 --> 00:06:30,852
‎จบสิ้นแล้วล่ะ

78
00:06:31,641 --> 00:06:34,311
‎เพราะแบบนี้ไง
‎สตาร์ทอัพถึงควรห้ามคบกันในบริษัท

79
00:06:37,188 --> 00:06:40,318
‎ต้องห้ามเลยเหรอครับ
‎คนเราชอบกันก็ไม่ได้ผิดสักหน่อย

80
00:06:40,900 --> 00:06:45,150
‎นั่นสิ พอทำงานด้วยกันไปเรื่อยๆ
‎ชายหญิง

81
00:06:45,238 --> 00:06:46,488
‎ก็อาจพัฒนาความสัมพันธ์…

82
00:06:46,572 --> 00:06:48,282
‎พัฒนาไม่ได้สิคะ

83
00:06:48,366 --> 00:06:51,446
‎เรามีพนักงานอยู่ห้าคน คิดดูสิว่า
‎ถ้าเลิกกันแล้วจะเกิดอะไรขึ้น

84
00:06:51,536 --> 00:06:52,826
‎อึดอัดต่อกันแล้วจะทำงานยังไง

85
00:06:53,663 --> 00:06:55,503
‎"คุณแฟนเก่าครับ
‎ช่วยตรวจแฟ้มผลงานหน่อย"

86
00:06:55,581 --> 00:06:58,211
‎"คุณแฟนเก่าคะ
‎เขียนโค้ดเสร็จหรือยัง" แบบนี้แน่

87
00:06:58,793 --> 00:06:59,673
‎ฉันทนไม่ไหวหรอก

88
00:06:59,752 --> 00:07:02,592
‎แต่ก็อาจจะกลับมาคบกันไปตลอด
‎ก็ได้นะครับ

89
00:07:03,172 --> 00:07:04,222
‎นั่นสิ

90
00:07:04,966 --> 00:07:06,586
‎ต้องลองถึงจะรู้นะครับ

91
00:07:06,676 --> 00:07:08,086
‎ลองคิดดูนะคะ

92
00:07:08,177 --> 00:07:10,757
‎ไปๆ มาๆ คนที่ส่งจดหมาย
‎ดันกลายเป็นผู้ชายอีกคน

93
00:07:10,847 --> 00:07:12,677
‎แถมยังเป็นฮันจีพยอง

94
00:07:12,765 --> 00:07:15,475
‎ชายที่มีพร้อมทั้งเงิน การศึกษา
‎และรูปลักษณ์

95
00:07:16,018 --> 00:07:17,598
‎จะไม่หวั่นไหวได้เหรอ

96
00:07:17,687 --> 00:07:19,477
‎ระหว่างฮันจีพยอง กับนัมโดซาน

97
00:07:19,564 --> 00:07:20,904
‎ยังไงก็ต้องเป็นฮันจีพยอง

98
00:07:21,524 --> 00:07:24,074
‎จบข่าว ไม่มีอะไรต้องสงสัยค่ะ

99
00:07:24,152 --> 00:07:27,492
‎ไม่ไง โดซานของเรา
‎แค่ด้อยกว่าหัวหน้าทีมฮันนิด…

100
00:07:27,572 --> 00:07:30,162
‎ด้อยกว่าไม่นิดนะคะ ด้อยกว่าเยอะมาก

101
00:07:31,159 --> 00:07:33,289
‎เทียบกับหัวหน้าทีมฮัน
‎โดซานของเราก็มีด้านที่ดี…

102
00:07:33,369 --> 00:07:35,039
‎ไม่มีค่ะ ไม่มีสักนิด

103
00:07:35,121 --> 00:07:37,171
‎- เฮ้อ
‎- หงุดหงิดว่ะ

104
00:07:37,248 --> 00:07:39,498
‎เงิน การศึกษา เส้นสาย
‎งัดอะไรมาสู้ก็ไม่ชนะหรอก

105
00:07:40,293 --> 00:07:44,053
‎มันสำคัญเหรอครับ เมื่อเรา
‎ชอบใครสักคน สิ่งสำคัญคืออะไรล่ะ

106
00:07:44,130 --> 00:07:45,340
‎ความรู้สึกสำคัญที่สุด

107
00:07:45,923 --> 00:07:47,433
‎ใช่ค่ะ มันสำคัญ

108
00:07:47,508 --> 00:07:49,388
‎แต่ความรู้สึกนั้น
‎แบ่งเป็นสองฝั่งแล้วนี่คะ

109
00:07:49,469 --> 00:07:52,469
‎ระหว่างรักแรกที่เริ่มจากจดหมาย
‎และรักปัจจุบัน

110
00:07:52,555 --> 00:07:55,305
‎ถ้าสองฝั่งนี้ถูกแบ่งเป็น
‎50 ต่อ 50 เท่ากัน

111
00:07:55,391 --> 00:07:58,061
‎แล้วจะรับประกันได้ไง
‎ว่าฝั่งไหนเป็นรักแท้

112
00:08:00,938 --> 00:08:01,808
‎หงุดหงิดจริงๆ

113
00:08:13,576 --> 00:08:15,946
‎พ่อ หนูได้รับจดหมายรักด้วยล่ะ

114
00:08:16,037 --> 00:08:17,407
‎ลายมือสวยสุดยอดเลยว่าไหม

115
00:08:17,497 --> 00:08:19,497
‎เขาบอกว่าอายุเท่าหนู ชื่อนัมโดซาน

116
00:08:20,082 --> 00:08:21,792
‎ชื่อเพราะสุดๆ เลยใช่ไหม

117
00:08:26,088 --> 00:08:27,048
‎รับนี่ไปสิ

118
00:08:28,591 --> 00:08:29,631
‎นามบัตรฉันเอง

119
00:08:29,717 --> 00:08:30,757
‎(ซัมซานเทค)

120
00:08:30,843 --> 00:08:32,393
‎(ซัมซานเทค นัมโดซาน)

121
00:08:34,013 --> 00:08:37,523
‎เพราะงั้น ฉันเลยว่าจะตามรอยนาย

122
00:08:37,600 --> 00:08:40,350
‎ฉันจะก่อตั้งบริษัท
‎เหมือนกับนาย โดซาน

123
00:08:42,104 --> 00:08:43,274
‎พวกเรา…

124
00:08:45,024 --> 00:08:46,574
‎ได้เข้าแซนด์บอกซ์แล้ว

125
00:08:48,194 --> 00:08:50,824
‎- จริงเหรอ
‎- อือ จริงๆ

126
00:08:52,907 --> 00:08:55,737
‎ก็นะ ลองหลงทางดูก็ได้

127
00:08:56,577 --> 00:08:59,537
‎"แล่นเรือโดยไร้แผนที่" จำได้ไหม

128
00:09:51,048 --> 00:09:54,008
‎ดัลมี อย่าร้องไห้เลยนะ

129
00:09:56,596 --> 00:09:58,756
‎ได้โปรด อย่าร้องเลย นะ

130
00:10:11,611 --> 00:10:14,201
‎แค่วันเดียว…

131
00:10:14,280 --> 00:10:17,620
‎ฉันคิดว่าจะสานฝันให้เธอแค่วันเดียว
‎แล้วจบมัน

132
00:10:17,700 --> 00:10:18,700
‎แต่ว่า…

133
00:10:23,080 --> 00:10:27,590
‎ฉันชอบหนึ่งวันนั้นมาก
‎จนพลาดโอกาสที่จะหยุดมัน

134
00:10:36,844 --> 00:10:39,184
‎ฉันคิดว่าถ้ายื้อต่อไปได้
‎ถึงจะแค่วันเดียว

135
00:10:41,223 --> 00:10:43,893
‎ฉันก็อยากจะยื้อมันไว้ให้นานที่สุด

136
00:10:44,935 --> 00:10:48,555
‎ดัลมี ฉันผิดไปแล้ว ฉันขอโทษ
‎เพราะงั้นได้โปรด…

137
00:10:48,648 --> 00:10:50,438
‎อย่าพูดว่าขอโทษสิ

138
00:10:53,277 --> 00:10:54,947
‎นายควรบอกว่ามันไม่จริง

139
00:10:56,530 --> 00:10:58,370
‎นายควรบอกว่านายคือโดซานคนนั้น

140
00:11:01,035 --> 00:11:02,495
‎นายขอโทษแบบนี้ ฉันจะทำยังไง

141
00:11:05,081 --> 00:11:06,791
‎แบบนี้ก็แปลว่ามันไม่จริงสักอย่าง

142
00:11:10,044 --> 00:11:11,844
‎ทุกอย่างเป็นแค่เรื่องโกหกน่ะสิ

143
00:11:29,855 --> 00:11:30,895
‎ฉันขอโทษ

144
00:11:34,735 --> 00:11:35,775
‎สนุกมากไหม

145
00:11:41,325 --> 00:11:42,695
‎ที่ได้เห็นฉันตื่นเต้นดีใจ

146
00:11:44,578 --> 00:11:47,118
‎กับจดหมายปลอมๆ นั่นเหมือนคนโง่

147
00:11:51,085 --> 00:11:53,045
‎ได้เห็นฉันไม่เจียมตัวเอง

148
00:11:55,464 --> 00:11:57,934
‎บอกว่าจะทำธุรกิจตามนาย

149
00:12:03,055 --> 00:12:04,385
‎สนุกมากไหมล่ะ

150
00:12:07,977 --> 00:12:09,227
‎ฉันทรมานมากนะ

151
00:12:12,982 --> 00:12:14,572
‎ตอนที่เธอมองมาที่ฉัน

152
00:12:16,735 --> 00:12:18,105
‎ยิ้มให้ฉัน

153
00:12:20,739 --> 00:12:22,199
‎และให้กำลังใจฉัน ในทุกๆ ครั้ง

154
00:12:23,200 --> 00:12:27,710
‎ฉันเจ็บเจียนตาย
‎เพราะรู้ดีว่าไม่สมควรได้รับมัน

155
00:12:29,665 --> 00:12:30,615
‎ฉัน…

156
00:12:33,335 --> 00:12:35,955
‎อยากเป็นคนนั้นที่เธอต้องการ

157
00:12:38,048 --> 00:12:41,638
‎แต่มันยากเหลือเกิน ฉันขอโทษ

158
00:12:48,601 --> 00:12:49,641
‎คนที่ฉันต้องการเหรอ

159
00:12:55,858 --> 00:12:57,068
‎ฉันไม่รู้แล้วว่าคือใคร

160
00:13:39,151 --> 00:13:41,071
‎อือ ดัลมีถึงบ้านปลอดภัยแล้ว

161
00:13:41,654 --> 00:13:43,324
‎บอกว่าจะนอนแล้วก็เข้าห้องไปเลย

162
00:13:45,449 --> 00:13:48,989
‎เปล่า เห็นแกบอกว่าเหนื่อย
‎ฉันก็เลยไม่ได้ถามอะไรต่อ

163
00:13:51,288 --> 00:13:54,878
‎ไม่ต้องห่วง
‎ดัลมีไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวแกก็ดีขึ้น

164
00:13:57,211 --> 00:13:58,341
‎โอเค พักผ่อนเถอะ

165
00:15:01,775 --> 00:15:05,525
‎(เดินตามความฝัน)

166
00:15:59,249 --> 00:16:00,079
‎(เดโมเดย์)

167
00:16:00,167 --> 00:16:01,877
‎(กิจกรรมที่สตาร์ทอัพ
‎จะแสดงสินค้า โมเดลธุรกิจ)

168
00:16:01,961 --> 00:16:04,051
‎(และสิ่งอื่นๆ ที่ได้คิดค้นไว้
‎ให้นักลงทุนเห็น)

169
00:16:04,129 --> 00:16:04,959
‎(ตอน 10)

170
00:16:18,978 --> 00:16:21,148
‎นี่แกทำอะไรเนี่ย

171
00:16:21,730 --> 00:16:24,440
‎ถ้าสายตาย่าแย่ลง
‎ของพวกนี้กลายเป็นอาวุธได้เลย

172
00:16:25,776 --> 00:16:28,146
‎มันใช่เวลาเป็นห่วงตาฉันเหรอ

173
00:16:29,113 --> 00:16:30,453
‎อือ เวลานี้แหละ

174
00:17:15,451 --> 00:17:17,201
‎รู้ไหมว่าฉันทรมานเรื่องไหนมากที่สุด

175
00:17:18,287 --> 00:17:20,827
‎ฉันไม่เข้าใจเลยสักอย่าง
‎ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน

176
00:17:21,623 --> 00:17:23,213
‎แล้วฉันก็ทรมานที่ต้องเจอนาย

177
00:17:24,668 --> 00:17:25,878
‎แต่ฉันก็ยังต้องไปทำงาน

178
00:17:25,961 --> 00:17:29,591
‎ต้องไปเตรียมตัวสำหรับเดโมเดย์
‎แล้วก็ต้องไปทำ…

179
00:17:31,592 --> 00:17:32,432
‎นุนกิลด้วย

180
00:17:33,844 --> 00:17:35,474
‎ฉันต้องไปทำงานโดยที่

181
00:17:37,347 --> 00:17:40,097
‎เห็นหน้านายกับหัวหน้าทีมฮัน
‎แล้วทำเหมือนไม่ได้เกิดอะไรขึ้น

182
00:17:44,188 --> 00:17:45,978
‎แต่ฉันไม่ได้เก่งมากขนาดนั้น

183
00:17:48,442 --> 00:17:50,032
‎หน้าฉันมันก็เลยเป็นสภาพนี้แหละ

184
00:17:52,029 --> 00:17:52,859
‎อือ

185
00:17:56,075 --> 00:17:58,235
‎เจอกันแค่ที่บริษัทสักพักเถอะ

186
00:18:13,842 --> 00:18:15,682
‎(รวมพลังต่อสู้)

187
00:18:15,761 --> 00:18:16,891
‎(คัดค้านการทำเอ็มโอยู
‎กับอินแจคอมปะนี)

188
00:18:19,598 --> 00:18:22,888
‎ถ่ายรูปหรือวิดีโอ
‎ไปลงในข่าวเยอะๆ เลยนะคะ

189
00:18:23,727 --> 00:18:25,557
‎- ไม่ได้ๆ
‎- บอกว่าไม่ได้ไง

190
00:18:34,863 --> 00:18:35,913
‎สวัสดีค่ะ คุณโอยอนโฮ

191
00:18:35,989 --> 00:18:39,909
‎อ้าว นี่คุณกล้าเสนอหน้า
‎มาที่นี่ได้ไงน่ะ

192
00:18:41,328 --> 00:18:43,748
‎ตายจริง ถึงขั้นพานักข่าวมาด้วยแฮะ

193
00:18:43,831 --> 00:18:45,331
‎มาคุยกับฉันสักครู่สิคะ

194
00:18:45,415 --> 00:18:47,075
‎ผมไม่มีอะไรจะคุยครับ

195
00:18:47,167 --> 00:18:49,627
‎ถ้าอยากจะคุย
‎ก็ไปคุยกับผู้จัดการเรานู่น

196
00:18:50,963 --> 00:18:52,633
‎ได้ค่ะ ผู้จัดการอยู่ไหนล่ะคะ

197
00:18:54,883 --> 00:18:57,893
‎ผู้จัดการ
‎คนที่จะทำให้เราอดตายมาหาครับ

198
00:18:58,679 --> 00:19:00,429
‎ถึงขั้นเอานักข่าวมาด้วยนะครับ

199
00:19:02,558 --> 00:19:03,638
‎ใครมานะ

200
00:19:09,940 --> 00:19:12,860
‎สวัสดีค่ะ ฉันวอนอินแจ
‎ประธานของอินแจคอมปะนีค่ะ

201
00:19:15,320 --> 00:19:16,660
‎ผมชื่อนัมซองฮวานครับ

202
00:19:16,738 --> 00:19:19,118
‎- แค่โหงวเฮ้งก็ดูไม่น่าคบแล้ว
‎- นังสารเลว

203
00:19:19,199 --> 00:19:20,329
‎เด็กนั่นเป็นประธานเหรอ

204
00:19:20,409 --> 00:19:23,499
‎- คิดจะไล่กันตอนไหนก็ได้เหรอ
‎- ทำงานแบบนี้เรียกประธานได้ด้วยเหรอ

205
00:19:24,329 --> 00:19:27,459
‎- กล้าดียังไงเสนอหน้ามาที่นี่
‎- เราไม่อยากเห็นหน้าแก

206
00:19:27,541 --> 00:19:29,791
‎- กลับไปซะ
‎- แกทำให้เราตกงาน

207
00:19:29,877 --> 00:19:31,337
‎เงียบ

208
00:19:36,925 --> 00:19:38,425
‎ขนนักข่าวกันมาเพียบเชียวนะ

209
00:19:39,052 --> 00:19:40,012
‎มาก็ดีแล้วครับ

210
00:19:40,095 --> 00:19:43,595
‎สิ่งที่เราจะพูดในวันนี้
‎ช่วยเสนอข่าวออกไปอย่างเที่ยงตรง

211
00:19:44,433 --> 00:19:46,523
‎อย่าให้ตกหล่นแม้แต่คำเดียวนะครับ

212
00:19:47,186 --> 00:19:48,976
‎ช่วยเสนอข่าวอย่างเที่ยงตรงด้วย

213
00:19:49,062 --> 00:19:50,862
‎เสนอข่าวอย่างเป็นธรรมด้วยครับ

214
00:19:51,440 --> 00:19:55,110
‎วันนี้มีประชุมกับทางฮาอุนใช่ไหมคะ
‎ฉันอยากเข้าร่วมด้วยน่ะค่ะ

215
00:19:56,945 --> 00:19:57,855
‎เอางั้นก็ได้ครับ

216
00:19:58,363 --> 00:19:59,703
‎(วอนอินแจ ซีอีโอ)

217
00:19:59,781 --> 00:20:03,911
‎อ๋อ พวกคุณคือคนที่คิดโมเดลลดกำลังคน
‎อันชั่วร้ายนี่เอง

218
00:20:03,994 --> 00:20:06,294
‎โมเดลที่ใช้กำลังคน
‎อย่างมีประสิทธิภาพต่างหากค่ะ

219
00:20:06,371 --> 00:20:09,581
‎ก็ความหมายเหมือนกันแหละครับ
‎บริษัทที่ก่อตั้งมาเพื่อทำให้คนตกงาน

220
00:20:10,751 --> 00:20:12,591
‎(แซนด์บอกซ์)

221
00:20:15,130 --> 00:20:18,720
‎- แซนด์บอกซ์เหรอ
‎- ค่ะ บริษัทเราอยู่ในแซนด์บอกซ์

222
00:20:18,800 --> 00:20:22,510
‎แซนด์บอกซ์นี่ ที่ที่ลูกชายผู้จัดการ
‎ได้เข้าไปครั้งนี้ไม่ใช่เหรอ

223
00:20:22,596 --> 00:20:25,766
‎จริงเหรอคะ ถ้าเข้าครั้งนี้
‎ก็แปลว่ารุ่นเดียวกันกับฉัน

224
00:20:26,391 --> 00:20:28,891
‎- ลูกชายคุณชื่ออะไรเหรอคะ
‎- คุณไม่จำเป็นต้องรู้หรอก

225
00:20:30,646 --> 00:20:32,856
‎(ผู้จัดการ นัมซองฮวาน)

226
00:20:35,275 --> 00:20:36,895
‎ไปกันเถอะ

227
00:20:36,985 --> 00:20:39,025
‎- ไปกันครับ
‎- เราต้องยึดมั่นในจุดยืน

228
00:20:39,112 --> 00:20:41,702
‎- ต้องสู้ให้ถึงที่สุด
‎- สู้ต่อไป

229
00:20:46,703 --> 00:20:49,373
‎ลูกชายของคุณ ใช่นัมโดซาน
‎จากซัมซานเทคหรือเปล่าคะ

230
00:20:51,375 --> 00:20:53,085
‎จะอยากรู้เรื่องนั้นไปทำไมครับ

231
00:20:55,170 --> 00:20:56,510
‎ฉันว่ามันน่าสนใจดีน่ะค่ะ

232
00:20:56,588 --> 00:21:01,088
‎ซัมซานเทคก็เหมือนพวกฉัน
‎ที่สร้างโซลูชั่นทำให้คนตกงาน

233
00:21:01,176 --> 00:21:03,796
‎แต่คุณพ่อกลับมาประท้วง
‎ต่อต้านเรื่องนั้น

234
00:21:06,765 --> 00:21:10,015
‎ลูกชายรู้ไหมคะ
‎ว่าคุณพ่อกำลังต่อสู้เรื่องนี้

235
00:21:15,899 --> 00:21:17,149
‎ทางนี้เลยครับ

236
00:21:17,901 --> 00:21:18,861
‎ค่ะ

237
00:21:19,611 --> 00:21:20,991
‎ลิฟต์กำลังขึ้น

238
00:21:24,491 --> 00:21:27,161
‎- เป็นอะไรไหมครับ
‎- ผู้จัดการๆ

239
00:21:30,747 --> 00:21:33,917
‎อย่าออกอากาศนะครับ ห้ามออกเด็ดขาด

240
00:21:35,085 --> 00:21:36,085
‎อะไรนะครับ

241
00:21:39,589 --> 00:21:42,089
‎- ผู้จัดการ
‎- แบกเขาไป เร็วเข้า

242
00:21:42,592 --> 00:21:43,762
‎ทางนี้ๆ

243
00:21:44,261 --> 00:21:45,471
‎เป็นอะไรของเขา

244
00:21:46,638 --> 00:21:49,848
‎- ระวังนะครับ
‎- ทางนี้ค่ะ

245
00:21:49,933 --> 00:21:53,273
‎- ตายแล้ว นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะ
‎- ระวังนะ ระวังๆ

246
00:21:53,353 --> 00:21:54,733
‎ตายจริง

247
00:21:56,315 --> 00:21:58,065
‎จู่ๆ เขาก็เป็นลมครับ

248
00:21:58,150 --> 00:21:59,570
‎ยัยประธานไร้มารยาทนั่น

249
00:21:59,651 --> 00:22:01,991
‎พูดเรื่องที่ทำให้ผู้จัดการ
‎ความดันขึ้นแน่เลย

250
00:22:02,070 --> 00:22:04,070
‎งั้นก็พาไปโรงพยาบาลสิ
‎แบกมาที่นี่ทำไมคะ

251
00:22:05,032 --> 00:22:07,412
‎ผมไม่เป็นไร ยังปกติดี

252
00:22:07,492 --> 00:22:08,832
‎ปกติตรงไหนคะ

253
00:22:08,910 --> 00:22:11,460
‎คนถึกที่ปีนเขาจีรีอย่างคุณ
‎เป็นลมแบบนี้

254
00:22:11,538 --> 00:22:14,078
‎ไปโรงพยาบาลตอนนี้เลย

255
00:22:18,837 --> 00:22:19,877
‎ถ้าไปตอนนี้…

256
00:22:20,881 --> 00:22:21,921
‎ต้องเว่อร์แน่เลยนะคะ

257
00:22:22,966 --> 00:22:24,626
‎ใช่ เว่อร์จริงๆ

258
00:22:25,719 --> 00:22:28,599
‎นี่ พวกนายกลับไปเถอะ

259
00:22:28,680 --> 00:22:32,640
‎หา คุณเป็นแบบนี้
‎จะให้เรากลับได้ไงครับ

260
00:22:32,726 --> 00:22:34,896
‎นายควรจะไปอยู่ที่นั่นแทนฉันนะ

261
00:22:34,978 --> 00:22:38,648
‎อย่าให้คนอื่นรู้เด็ดขาดว่าฉันเป็นลม

262
00:22:41,068 --> 00:22:43,358
‎เหมือนเขาจะไม่เป็นไรค่ะ
‎ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ

263
00:22:43,445 --> 00:22:44,985
‎เอ่อ แต่ว่า…

264
00:22:46,156 --> 00:22:46,986
‎งั้นก็ได้ครับ

265
00:22:47,908 --> 00:22:50,618
‎ช่วยดูแลผู้จัดการดีๆ หน่อยนะครับ

266
00:22:50,702 --> 00:22:52,082
‎ค่ะๆ ไม่ต้องกังวลนะคะ

267
00:22:52,162 --> 00:22:53,912
‎- อือ สู้ๆ นะ
‎- ครับ

268
00:22:53,997 --> 00:22:56,037
‎- ไปเถอะ
‎- ดูแลตัวเองนะครับ

269
00:22:56,124 --> 00:22:58,254
‎- อือๆ สู้ๆ ล่ะ
‎- ลาก่อนค่ะ

270
00:22:58,335 --> 00:23:00,915
‎- ไม่ต้องไปส่งหรอกครับ
‎- ไม่เป็นไรค่ะ

271
00:23:07,844 --> 00:23:10,564
‎อะไรคะ
‎นี่มันเป็นการแสดงเรื่องอะไรกัน

272
00:23:10,639 --> 00:23:12,269
‎โอ๊ย จะบ้าตาย

273
00:23:12,766 --> 00:23:14,386
‎เกิดเรื่องใหญ่แล้วล่ะ ที่รัก

274
00:23:15,268 --> 00:23:18,228
‎ผมเกือบจะทำลายอนาคตโดซานลูกเราแล้ว

275
00:23:19,022 --> 00:23:20,192
‎อะไรนะ

276
00:23:26,571 --> 00:23:29,701
‎เราจะทำเงินให้ได้เยอะๆ

277
00:23:29,783 --> 00:23:33,753
‎เงินๆ

278
00:23:33,829 --> 00:23:37,369
‎เงินๆ

279
00:23:39,084 --> 00:23:41,674
‎เงินๆ

280
00:23:41,753 --> 00:23:42,633
‎ทำอะไรครับเนี่ย

281
00:23:43,255 --> 00:23:45,585
‎วันนี้อากาศดีเป็นพิเศษ ว่าไหมครับ

282
00:23:46,341 --> 00:23:48,091
‎อีกาก็ร้องด้วย

283
00:23:49,803 --> 00:23:53,853
‎ที่เกาหลีเชื่อว่า ถ้าอีการ้อง
‎จะได้พบกับแขกที่น่ายินดีใช่ไหมครับ

284
00:23:58,103 --> 00:23:59,103
‎นั่นมันนกกางเขนครับ

285
00:24:00,063 --> 00:24:02,023
‎เขาว่าถ้าอีการ้อง
‎จะเจอเรื่องร้ายครับ

286
00:24:03,483 --> 00:24:05,903
‎แต่ผมว่ามันเหลวไหลทั้งคู่แหละครับ

287
00:24:06,945 --> 00:24:08,485
‎ผมขอเวลาสักครู่ได้ไหมครับ

288
00:24:08,572 --> 00:24:10,992
‎ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณนัมโดซานหน่อย

289
00:24:20,584 --> 00:24:22,254
‎เอ่อ คุณผู้ช่วยพัค

290
00:24:23,253 --> 00:24:26,463
‎เราต้องเตรียมปฐมนิเทศ
‎ให้ประธานที่เข้าร่วมเดโมเดย์นี่คะ

291
00:24:26,548 --> 00:24:28,798
‎- อ้อ ครับ ผมลงประกาศแล้วครับ
‎- ค่ะ

292
00:24:28,884 --> 00:24:29,804
‎อ้อ ท่านประธานครับ

293
00:24:31,261 --> 00:24:34,011
‎- มีเรื่องหนึ่งที่กวนใจผมครับ
‎- เรื่องกวนใจเหรอคะ

294
00:24:34,097 --> 00:24:37,557
‎ยังจำประธานที่ฆ่าตัวตาย
‎เมื่อไม่กี่ปีก่อนได้ไหมครับ

295
00:24:37,642 --> 00:24:40,272
‎ใช่ชาร์จจิงพาร์ตเนอร์รุ่นสองไหมนะ
‎ประธานคนนั้นน่ะครับ

296
00:24:43,064 --> 00:24:43,904
‎ทำไมเหรอคะ

297
00:24:44,482 --> 00:24:47,612
‎น้องของประธานคนนั้น
‎อยู่ในรุ่น 12 ล่ะครับ

298
00:24:48,737 --> 00:24:50,357
‎- เขาคือใครคะ
‎- นี่ครับ

299
00:24:51,489 --> 00:24:53,449
‎ผมเจอตอนจัดข้อมูลของรุ่น 12

300
00:24:53,533 --> 00:24:56,123
‎คนนี้คือน้อง
‎ของประธานคนนั้นใช่ไหมครับ

301
00:24:57,746 --> 00:24:59,826
‎ตอนนั้นผมไม่อยู่
‎ก็เลยไม่ค่อยรู้เรื่อง

302
00:24:59,915 --> 00:25:01,955
‎ประธานคนนั้น
‎เขาฆ่าตัวตายทำไมเหรอครับ

303
00:25:03,168 --> 00:25:05,798
‎ผมได้ยินว่า
‎เขาตายหลังเดโมเดย์ไม่นาน

304
00:25:07,756 --> 00:25:08,836
‎คุณก็รู้นี่คะ

305
00:25:09,883 --> 00:25:13,143
‎เพราะยังไงมันก็เป็นงาน
‎ที่นำไปสู่การลงทุนจริง

306
00:25:13,220 --> 00:25:15,890
‎คำถามของนักลงทุน
‎ก็เลยโหดร้ายและหยาบคายมาก

307
00:25:17,015 --> 00:25:17,845
‎นั่นสินะครับ

308
00:25:18,850 --> 00:25:21,390
‎คนนอกอย่างผมได้ยิน
‎ยังรู้สึกอกสั่นขวัญแขวนเลย

309
00:25:22,103 --> 00:25:24,943
‎สำหรับประธาน นั่นคงเป็นเวลา
‎ที่ต้องต่อสู้กับจิตใจหนักมาก

310
00:25:27,317 --> 00:25:32,067
‎ตอนนั้น ชาร์จจิงพาร์ตเนอร์
‎ต้องเจอกับเรื่องแย่ๆ หลายเรื่อง

311
00:25:32,948 --> 00:25:36,698
‎ประธานคนนั้น
‎เขาอดทนกับช่วงเวลานั้นไม่ไหวน่ะค่ะ

312
00:25:37,661 --> 00:25:40,041
‎ว่าแต่ ทำไมน้องเขา
‎ถึงเข้ามาที่นี่ล่ะครับ

313
00:25:40,747 --> 00:25:43,417
‎ถ้าเป็นผม คงไม่อยากเหลียวมอง
‎ที่ที่คนในครอบครัวตายหรอก

314
00:25:54,928 --> 00:25:57,598
‎เพื่อแก้แค้นเหรอ อะไรเนี่ย น่าขนลุก

315
00:25:59,140 --> 00:26:00,930
‎(เพื่อแก้แค้น)

316
00:26:01,559 --> 00:26:03,729
‎ครอบครัวเขาอาจเข้าใจผิดก็ได้ค่ะ

317
00:26:04,646 --> 00:26:06,516
‎อาจคิดว่าเขาตายเพราะคนที่อยู่ที่นี่

318
00:26:12,737 --> 00:26:14,237
‎ซิลิคอนแวลลีย์เหรอครับ

319
00:26:16,408 --> 00:26:18,788
‎ซิลิคอนแวลลีย์
‎ที่อยู่ซานฟรานซิสโกน่ะเหรอครับ

320
00:26:18,868 --> 00:26:21,538
‎ครับ
‎สำนักงานใหญ่ทูสโทของเราอยู่ที่นั่น

321
00:26:22,205 --> 00:26:25,245
‎ผมอยากจ้างคุณนัมโดซาน
‎ไปเป็นวิศวกรที่สำนักงานใหญ่ครับ

322
00:26:32,257 --> 00:26:34,467
‎แน่นอนว่าผมจะให้ค่าตอบแทน
‎สูงสุดในวงการนี้เลยครับ

323
00:26:34,551 --> 00:26:37,641
‎จ่ายปีละ 300 ล้าน
‎หุ้นอีก 1.5 พันล้านเป็นเวลาสี่ปี

324
00:26:38,930 --> 00:26:39,760
‎เป็นไงครับ

325
00:26:41,141 --> 00:26:42,931
‎ไม่รู้สิครับ ผมไม่ค่อยสนใจ

326
00:26:44,269 --> 00:26:47,309
‎คุณนัมโดซาน เราคือทูสโทนะครับ ทูสโท

327
00:26:47,397 --> 00:26:49,067
‎แต่เราคือซัมซานเทคครับ

328
00:26:51,818 --> 00:26:53,148
‎นี่คุณ ฟังนะครับ

329
00:26:53,945 --> 00:26:57,905
‎ถ้าประวัติวิศวกรบอกว่าเคยทำงานทูสโท
‎คำนั้นจะเปลี่ยนชีวิตคุณเลยนะครับ

330
00:26:57,991 --> 00:27:00,581
‎พวกนักลงทุน
‎จะหอบเงินต่อแถวมาหาคุณเลย

331
00:27:00,660 --> 00:27:02,750
‎เขาจะลงทุนโดยไม่ถามด้วยซ้ำ
‎ว่าคุณจะพัฒนาอะไร

332
00:27:03,413 --> 00:27:05,963
‎แค่ขายหนังสือที่เขียนจากประสบการณ์
‎ตอนเป็นนักพัฒนาที่ทูสโท

333
00:27:06,041 --> 00:27:09,131
‎เขาเรียกอะไรนะ ส่วนแบ่ง แค่ส่วนแบ่ง
‎จากยอดขายก็อยู่ได้สบายแล้ว

334
00:27:09,210 --> 00:27:12,760
‎ผมไม่มีความคิดที่จะเขียนหนังสือครับ
‎ทักษะการใช้ภาษาผมแย่มาก

335
00:27:12,839 --> 00:27:14,719
‎ผมไม่ได้หมายความแบบนั้นสักหน่อย

336
00:27:16,051 --> 00:27:19,391
‎ที่ผลักไสผมนี่ เพราะคิดว่า
‎ผมเหมือนประธานวอนดูจองหรือเปล่า

337
00:27:19,471 --> 00:27:22,101
‎ผมกับคนแบบนั้นน่ะ
‎คนละประเภทกันเลยครับ

338
00:27:22,682 --> 00:27:24,812
‎ผมไม่ได้คิดจะเอาเปรียบ
‎หรือใช้ประโยชน์จากคุณเสียหน่อย

339
00:27:24,893 --> 00:27:26,233
‎ผมรู้ครับ

340
00:27:27,437 --> 00:27:28,517
‎แต่ผมก็ไม่อยากทำครับ

341
00:27:33,234 --> 00:27:34,694
‎ก็ได้ครับ ถ้าอย่างนั้น

342
00:27:36,363 --> 00:27:39,033
‎ไปทำงานที่นู่นแค่สามปี
‎แล้วกลับมาที่ซัมซานเทค

343
00:27:39,115 --> 00:27:40,235
‎คิดว่าไงครับ

344
00:27:40,325 --> 00:27:43,285
‎แบบนั้นซัมซานเทคติดปีกเลยนะ

345
00:27:44,537 --> 00:27:47,327
‎- ผมสายแล้วครับ
‎- คุณโดซานไม่ทะเยอทะยานบ้างเหรอครับ

346
00:27:47,415 --> 00:27:48,245
‎ไม่มีความฝันเหรอ

347
00:27:49,292 --> 00:27:50,712
‎ความฝันน่ะ มีแน่นอนอยู่แล้วครับ

348
00:27:51,503 --> 00:27:53,383
‎ผมจะทำให้ฝันคุณเป็นจริงนี่ไง

349
00:27:54,297 --> 00:27:56,967
‎พวกเราคืออนาคต
‎ใช่ เราต้องการหุ้นส่วน

350
00:27:57,050 --> 00:27:58,890
‎ใช่ ผมจะเป็นหุ้นส่วนให้คุณ

351
00:27:59,803 --> 00:28:02,853
‎- เงิน
‎- แล้วคุณก็จะทำเงินได้เยอะๆ ด้วย

352
00:28:02,931 --> 00:28:05,141
‎ผมจะทำให้คุณประสบความสำเร็จนี่ไง

353
00:28:05,725 --> 00:28:07,595
‎ความฝันจำเป็นต้อง
‎เป็นความสำเร็จเท่านั้นเหรอครับ

354
00:28:10,814 --> 00:28:12,154
‎เป็นคนไม่ได้เหรอครับ

355
00:28:15,193 --> 00:28:16,193
‎อะไรนะครับ

356
00:28:18,029 --> 00:28:18,859
‎เป็นคนเหรอ

357
00:28:20,990 --> 00:28:22,200
‎คนนี่ใครครับ

358
00:28:34,796 --> 00:28:36,046
‎เราจะทำยังไงกันดี

359
00:28:43,388 --> 00:28:45,638
‎ฉันทำได้ ต้องทำให้ได้

360
00:28:48,101 --> 00:28:49,061
‎ฉันต้องทำ

361
00:28:58,820 --> 00:29:01,450
‎- อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‎- มาแล้วเหรอครับ

362
00:29:01,531 --> 00:29:03,451
‎- อรุณสวัสดิ์
‎- อรุณสวัสดิ์ครับ

363
00:29:03,533 --> 00:29:06,043
‎- ขอโทษนะคะที่เมื่อวานฉันโดดงาน
‎- ไม่เป็นไรครับ

364
00:29:06,119 --> 00:29:08,499
‎ฉันขอเลี้ยงกาแฟยามเช้า
‎เป็นการขอโทษได้ไหมคะ

365
00:29:09,914 --> 00:29:13,884
‎เอ่อ ดีเลยครับ
‎งั้นผมขอเป็นอเมริกาโน่เย็นนะครับ

366
00:29:13,960 --> 00:29:17,630
‎- ของฉันวานิลลาลาเต้เย็น
‎- ผมด้วย กาแฟก็ต้องวานิลลาลาเต้เย็น

367
00:29:18,506 --> 00:29:21,216
‎โอเค งั้นอเมริกาโน่เย็นหนึ่ง
‎วานิลลาลาเต้เย็นสอง

368
00:29:21,301 --> 00:29:22,841
‎- โอเค
‎- โอเค

369
00:29:25,138 --> 00:29:26,388
‎ไม่เป็นไรเหรอนั่น

370
00:29:26,473 --> 00:29:27,313
‎อือ

371
00:29:36,232 --> 00:29:41,532
‎เอ่อ ฉันกำลังจะไปซื้อกาแฟ
‎ของคุณโดซาน อเมริกาโน่เย็นใช่ไหมคะ

372
00:29:42,781 --> 00:29:44,031
‎ครับ

373
00:29:46,451 --> 00:29:49,501
‎ดูอึดอัดจริง
‎แต่ยังไม่จบกันหรอก ใช่ไหม

374
00:29:49,579 --> 00:29:50,579
‎อือ ไม่จบหรอก

375
00:29:50,663 --> 00:29:52,753
‎จบแล้วค่ะ ดูไม่ออกเหรอ

376
00:29:53,708 --> 00:29:56,038
‎- ไม่ ไม่จบสักหน่อยครับ
‎- ยังไม่จบครับ

377
00:29:56,127 --> 00:29:57,797
‎ไม่เป็นไรๆ

378
00:30:03,343 --> 00:30:04,223
‎อรุณสวัสดิ์

379
00:30:06,679 --> 00:30:08,309
‎- อรุณสวัสดิ์
‎- อรุณสวัสดิ์

380
00:30:11,392 --> 00:30:12,852
‎(ชองมยอง ฮอตดอก)

381
00:30:12,936 --> 00:30:15,606
‎ดัลมีเป็นไงบ้างครับ โอเคดีไหม

382
00:30:16,815 --> 00:30:18,935
‎เธอร้องไห้หนักมาก ผมเลยไม่สบายใจ

383
00:30:21,820 --> 00:30:22,900
‎ก็คงไม่โอเคหรอก

384
00:30:24,739 --> 00:30:29,079
‎เมื่อเช้าฉันมองหน้าดัลมี
‎แล้วก็ได้แต่คิดว่านี่ฉันทำอะไรลงไป

385
00:30:30,161 --> 00:30:35,421
‎ทั้งที่ฉันเริ่มเรื่องนี้
‎เพราะอยากให้ดัลมียิ้มได้แท้ๆ

386
00:30:36,417 --> 00:30:40,257
‎แต่ไม่ใช่เลย
‎ฉันทำไปเพื่อตัวฉันเองทั้งนั้น

387
00:30:45,593 --> 00:30:47,433
‎ที่เขาเรียกกันว่าโกหกด้วยเจตนาที่ดี

388
00:30:49,347 --> 00:30:50,807
‎นั่นก็เป็นแค่คำโกหกล่ะ

389
00:31:00,567 --> 00:31:02,527
‎การโกหกจะเป็นเรื่องที่ดีได้ยังไง

390
00:31:03,236 --> 00:31:05,316
‎มีแต่จะทำให้ใครสักคนเจ็บปวด

391
00:31:09,534 --> 00:31:12,044
‎แต่ยังไงตอนโพล้เพล้หรือตอนย้อนแสง
‎ก็จะเกิดแสงสะท้อน

392
00:31:12,120 --> 00:31:14,710
‎ทำให้เกิดผลลบปลอมและผลบวกปลอมสินะคะ

393
00:31:14,789 --> 00:31:18,329
‎ถ้างั้นในที่ที่มีแสงสะท้อนมาก
‎ก็ใช้แอลพีบีแทน

394
00:31:18,418 --> 00:31:21,918
‎แล้วก็ลองการตรวจจับวัตถุ
‎ที่อิงจากดีพเลิร์นนิงดูดีไหม

395
00:31:22,005 --> 00:31:23,455
‎แอลบีพีเหรอ

396
00:31:23,965 --> 00:31:26,545
‎แต่แอลบีพีใช้สำหรับแยกพื้นผิวนี่

397
00:31:27,093 --> 00:31:28,603
‎ใช้อาร์ซีเอ็นเอ็นจะดีกว่าไหมครับ

398
00:31:28,678 --> 00:31:30,258
‎ลองสร้างเซตข้อมูล

399
00:31:30,346 --> 00:31:32,716
‎- ที่มีการเปลี่ยนของแสงหลากหลาย
‎- อาร์ซีเอ็นเอ็นเหรอ

400
00:31:32,807 --> 00:31:36,437
‎ถ้างั้นใช้การเปลี่ยนแปลงด้านทัศนะ
‎จากเดตาออกเมนเทชันนิดหนึ่ง

401
00:31:36,519 --> 00:31:39,519
‎แล้วเพิ่มมันขึ้นมา
‎ก็น่าจะเป็นวิธีที่ดีนะ

402
00:31:40,315 --> 00:31:41,605
‎- อือ
‎- เอาแบบนั้นแล้วกัน

403
00:31:41,691 --> 00:31:43,531
‎- โอเค
‎- ฟังดูใช้ได้เลย

404
00:32:01,544 --> 00:32:05,214
‎- ท่านประธานอยู่ไหนครับ
‎- ว่าจะไปกินข้าวเที่ยงกันน่ะครับ

405
00:32:08,843 --> 00:32:12,223
‎วันนี้ฉันมีนัดกินข้าวเที่ยงแล้วค่ะ
‎ทุกคนไปทานกันเถอะค่ะ

406
00:32:33,493 --> 00:32:34,833
‎นี่ หนูจ๊ะ

407
00:32:34,911 --> 00:32:38,541
‎ขอโทษทีนะ แต่ถ้ามาคนเดียว
‎ช่วยไปนั่งรวมกับตรงนั้นได้ไหม

408
00:32:38,623 --> 00:32:40,963
‎ตอนเที่ยงที่นั่งเราไม่พอน่ะ

409
00:32:41,042 --> 00:32:42,212
‎อ้อ ได้ค่ะ

410
00:32:42,293 --> 00:32:44,133
‎ผมมากับเธอครับ

411
00:32:44,212 --> 00:32:47,092
‎อ๋อ ค่ะ
‎ถ้างั้นรับบิบิมกุกซูสองที่ใช่ไหม

412
00:32:47,173 --> 00:32:48,473
‎ครับ สองที่ครับ

413
00:32:50,802 --> 00:32:52,472
‎ผมอยากให้คุณฟังผมหน่อยนะ

414
00:32:53,721 --> 00:32:56,811
‎ผมรู้ว่าคุณอึดอัดใจ
‎แต่ผมมีเรื่องต้องบอกครับ

415
00:33:04,190 --> 00:33:05,360
‎อะไรคะ

416
00:33:07,527 --> 00:33:10,527
‎ตอนนั้นคุณบอกว่า
‎อยากให้ผมพูดตรงๆ ใช่ไหมครับ

417
00:33:12,782 --> 00:33:15,622
‎ยังมีเรื่องที่
‎คุณซอดัลมียังไม่รู้นะครับ

418
00:33:17,996 --> 00:33:18,866
‎ยังมีอีกเหรอคะ

419
00:33:18,955 --> 00:33:22,035
‎ผมกับคุณนัมโดซาน

420
00:33:23,001 --> 00:33:24,711
‎ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นหรอกนะครับ

421
00:33:24,794 --> 00:33:27,174
‎ถ้าจะให้พูดตามตรง
‎ก็ค่อนไปทางเกลียดครับ

422
00:33:29,549 --> 00:33:31,089
‎ค่ะ

423
00:33:31,175 --> 00:33:34,045
‎แต่ถึงอย่างนั้น
‎ผมก็ไม่อยากให้คุณเข้าใจผิด

424
00:33:35,930 --> 00:33:38,270
‎ทุกอย่างไม่ได้เริ่มจาก
‎คำขอร้องของผมนะครับ

425
00:33:40,101 --> 00:33:42,061
‎การที่เขาไปเน็ตเวิร์กกิ้ง ปาร์ตี้

426
00:33:42,812 --> 00:33:44,402
‎ที่เขาให้นามบัตรคุณซอดัลมี

427
00:33:45,982 --> 00:33:49,072
‎แล้วก็การที่เขาเสนอให้คุณซอดัลมี
‎เป็นซีอีโอที่แซนด์บอกซ์…

428
00:33:50,069 --> 00:33:51,899
‎ทั้งหมดเป็นความตั้งใจ
‎ของคุณนัมโดซานครับ

429
00:33:55,324 --> 00:33:58,584
‎- บิบิมกุกซูสองนะคะ
‎- ครับ ว้าว ขอบคุณครับ

430
00:34:06,753 --> 00:34:10,383
‎ฉัน มีเรื่องจะถามหัวหน้าทีมฮันค่ะ

431
00:34:10,965 --> 00:34:11,875
‎อะไรครับ

432
00:34:12,633 --> 00:34:14,433
‎คัลกุกซูเมล็ดสนที่คาพยอง

433
00:34:16,512 --> 00:34:18,062
‎คุณไปกินทุกอาทิตย์จริงไหมคะ

434
00:34:21,851 --> 00:34:24,771
‎ไม่ครับ เพิ่งเคยกินครั้งแรก
‎ตอนที่คุณซอดัลมีซื้อมาให้นั่นแหละ

435
00:34:28,941 --> 00:34:30,741
‎ฉันจุ้นจ้านไม่เข้าเรื่องอีกแล้วสินะ

436
00:34:34,822 --> 00:34:36,032
‎ไม่ได้จุ้นจ้านนะ

437
00:34:41,579 --> 00:34:42,409
‎ผมชอบนะครับ

438
00:34:47,251 --> 00:34:50,131
‎นึกไม่ถึงเลยว่า
‎ต้องพูดคำนี้ตอนที่คลุกบะหมี่

439
00:34:57,053 --> 00:34:58,603
‎ผมชอบ…

440
00:35:00,056 --> 00:35:01,216
‎คุณซอดัลมีครับ

441
00:35:07,522 --> 00:35:10,782
‎ผมอยากพูดออกมาตรงๆ น่ะครับ
‎ไม่ได้อยากให้คุณอึดอัด

442
00:35:12,151 --> 00:35:14,071
‎มันเป็นแค่ความรู้สึกของผม

443
00:35:15,321 --> 00:35:18,071
‎ผมไม่ได้คาดหวังคำตอบจากคุณด้วย
‎แค่ฟังผ่านๆ ไปเถอะครับ

444
00:35:19,784 --> 00:35:22,834
‎ผมไม่อยากให้เราอึดอัด
‎แล้วก็หลบหน้ากันเพราะเรื่องนี้

445
00:35:23,621 --> 00:35:25,541
‎แบบนั้นมันน่าเวทนาน่ะ

446
00:35:26,457 --> 00:35:28,167
‎กินสิครับ เดี๋ยวเส้นอืดนะ

447
00:35:35,424 --> 00:35:38,184
‎อ้อ คัลกุกซูเมล็ดสน
‎ที่คุณให้ผมมาวันนั้น

448
00:35:39,011 --> 00:35:40,181
‎อร่อยมากเลยนะครับ

449
00:35:55,403 --> 00:35:56,993
‎เข้าใจแล้ว อือ

450
00:36:00,116 --> 00:36:02,786
‎- โดซานบอกว่าไม่มาเหรอ
‎- อือ เห็นว่าไม่อยากกิน

451
00:36:04,871 --> 00:36:07,461
‎ฉันว่าจะไม่พูดเรื่องนี้แล้วนะ

452
00:36:07,540 --> 00:36:09,880
‎- มีแค่ฉันเหรอที่คิดว่ามันแปลก
‎- อะไรแปลก

453
00:36:09,959 --> 00:36:12,999
‎เอาตรงๆ โดซานทำผิดหนัก
‎ถึงขั้นฆ่าคนตายหรือไง

454
00:36:13,087 --> 00:36:16,627
‎ไอ้ที่โกหกไปก็เพื่อประธานซอทั้งนั้น
‎แล้วเธอก็มีความสุขด้วย

455
00:36:16,716 --> 00:36:18,126
‎พูดตามตรง ฉันก็ว่าแปลก

456
00:36:18,217 --> 00:36:20,297
‎ทำไมไม่เห็นใจความรู้สึกโดซานบ้าง

457
00:36:20,386 --> 00:36:23,006
‎นั่นน่ะสิ โคตรจะไม่เข้าใจเลย

458
00:36:23,097 --> 00:36:25,887
‎ถ้าฉันเป็นโดซาน ฉันคงเสียใจนิด
‎ไม่สิ คงเสียใจมาก

459
00:36:28,227 --> 00:36:29,147
‎นั่นสิคะ

460
00:36:29,854 --> 00:36:33,074
‎ไม่มีอะไรน่าเสียใจเท่ากับ
‎การที่เขาไม่รู้ว่าเรารู้สึกยังไง

461
00:36:35,568 --> 00:36:36,988
‎ฉันเคยผ่านมาก็เลยเข้าใจน่ะค่ะ

462
00:36:38,362 --> 00:36:41,072
‎คุณซาฮาน่ะเหรอครับ ตอนนี้คุณ…

463
00:36:42,158 --> 00:36:43,578
‎ชอบใครอยู่เหรอครับ

464
00:36:44,827 --> 00:36:46,037
‎ดูสิ

465
00:36:46,120 --> 00:36:47,460
‎ยังไม่รู้ตัวเลย

466
00:36:52,001 --> 00:36:54,461
‎เดี๋ยวนะ ผมเหรอ

467
00:36:54,545 --> 00:36:55,955
‎ชอลซานเหรอครับ

468
00:36:59,634 --> 00:37:00,724
‎โอ๊ะ ขอโทษครับ

469
00:37:02,345 --> 00:37:03,755
‎- หือ
‎- ฝันไปไหมเนี่ย

470
00:37:03,846 --> 00:37:05,766
‎นี่เรื่องจริงเหรอ

471
00:37:08,768 --> 00:37:10,438
‎ทำไมฉันถึงไม่รู้ตัวเลยนะ

472
00:37:11,187 --> 00:37:14,817
‎คุณซาฮา ผมขอโทษครับ
‎ที่ผ่านมาลำบากมากไหมครับ

473
00:37:14,899 --> 00:37:16,479
‎ดูสิ ฉันนี่ขนลุกเลย

474
00:37:17,860 --> 00:37:20,700
‎คุณซาฮา ถ้าอย่างนั้น…

475
00:37:20,780 --> 00:37:24,030
‎เราเริ่มคบกันวันนี้วันแรกใช่ไหมครับ

476
00:37:25,076 --> 00:37:26,076
‎ใช่ไหมครับ

477
00:37:26,744 --> 00:37:27,584
‎ไม่ใช่ค่ะ

478
00:37:30,665 --> 00:37:31,665
‎ไม่เหรอครับ

479
00:37:32,583 --> 00:37:34,133
‎ฉันแค่ลองโกหกดูน่ะ

480
00:37:36,254 --> 00:37:38,174
‎ใช่ไหมล่ะครับ แบบนั้นใช่ไหม

481
00:37:39,507 --> 00:37:42,007
‎คุณซาฮา แบบนี้มันหลอกใช้กันนะครับ

482
00:37:42,093 --> 00:37:45,223
‎ทำไมล่ะ ฉันโกหกเพื่อคุณชอลซานเลยนะ

483
00:37:46,013 --> 00:37:49,143
‎เมื่อกี้คุณมีความสุขดีนี่
‎สิ่งที่คุณโดซานทำก็แบบนี้เป๊ะเลย

484
00:37:55,147 --> 00:37:57,397
‎ว้าว ผมเข้าใจแล้ว

485
00:37:57,483 --> 00:37:59,903
‎โดซานทำผิดจริงๆ ด้วยแฮะ

486
00:38:00,653 --> 00:38:02,783
‎นั่นสิ เข้าใจแจ่มแจ้งเลย

487
00:38:02,863 --> 00:38:05,873
‎คุณซาฮานี่เจ๋งสุดๆ เลย

488
00:38:05,950 --> 00:38:07,620
‎สนุกไหม สนุกมากไหม

489
00:38:09,453 --> 00:38:11,083
‎ยัดขนมปังเข้าปากไปเลยไป

490
00:38:16,836 --> 00:38:18,166
‎(ชองมยอง ฮอตดอก)

491
00:38:24,176 --> 00:38:25,006
‎นี่ หยุดเลย

492
00:38:26,762 --> 00:38:29,272
‎นี่ คุณเป็นใคร หา

493
00:38:29,765 --> 00:38:33,935
‎คุณเป็นใครถึงได้มาป่วน
‎คนที่จะมาสมัครทำงานพาร์ตไทม์ หือ

494
00:38:34,020 --> 00:38:35,560
‎ขอดูหน้าหน่อยเถอะ

495
00:38:40,109 --> 00:38:40,989
‎คุณแม่

496
00:38:44,613 --> 00:38:46,743
‎นี่ อะไรของเธอเนี่ย

497
00:38:46,824 --> 00:38:49,664
‎เธอยังไม่พอใจอะไรฉันอยู่อีกเหรอ

498
00:38:49,744 --> 00:38:52,504
‎ฉันจะไม่พอใจอะไรกันล่ะคะ

499
00:38:53,331 --> 00:38:54,581
‎ฉันเองที่ไม่ละอายใจ

500
00:38:54,665 --> 00:38:57,585
‎ถ้างั้นจะมาก่อกวนธุรกิจฉันทำไม

501
00:38:57,668 --> 00:38:59,958
‎ปากกับการกระทำของเธอ
‎มันสวนทางกันอยู่เนี่ย

502
00:39:00,046 --> 00:39:02,626
‎ไม่ได้สวนทางกันนะคะ คุณแม่

503
00:39:04,133 --> 00:39:05,473
‎ว่าไงนะ

504
00:39:05,551 --> 00:39:06,971
‎ฉัน…

505
00:39:08,804 --> 00:39:10,934
‎ให้ฉันทำพาร์ตไทม์ที่นั่นได้ไหมคะ

506
00:39:12,224 --> 00:39:13,934
‎พาร์ตไทม์เหรอ

507
00:39:15,227 --> 00:39:16,097
‎ตายแล้ว

508
00:39:20,775 --> 00:39:23,645
‎โอ้โฮ สุดยอด

509
00:39:28,199 --> 00:39:29,449
‎เธอกำลังจะบอกว่า

510
00:39:30,242 --> 00:39:32,702
‎เธอหนีออกจากบ้าน
‎และเร่ร่อนมาเป็นเดือนแล้วงั้นสินะ

511
00:39:33,287 --> 00:39:36,997
‎ไม่เชิงว่าหนีออกจากบ้านค่ะ คุณแม่
‎เรียกว่าออกมาจากบ้านดีกว่า

512
00:39:37,750 --> 00:39:39,670
‎แล้วก็ยังไม่ถึงขั้นเร่ร่อนด้วยค่ะ

513
00:39:39,752 --> 00:39:43,092
‎ตอนนี้ฉันจัดการเรื่องกินนอน
‎โดยอาศัยอยู่ตามร้านอินเทอร์เน็ต

514
00:39:43,172 --> 00:39:45,132
‎หรือไม่ก็ซาวน่าเป็นส่วนใหญ่ค่ะ

515
00:39:45,966 --> 00:39:48,716
‎พอไม่มีที่ไปแล้ว
‎เลยจะมาเกาะฉันงั้นสิ

516
00:39:49,637 --> 00:39:51,557
‎ก็ไม่เชิงว่าจะมาเกาะ

517
00:39:53,099 --> 00:39:54,269
‎(ชองมยอง ฮอตดอก)

518
00:39:54,350 --> 00:39:57,440
‎คุณแม่เองก็มีส่วนที่ขาด
‎ฉันเองก็เหมือนกัน

519
00:39:57,937 --> 00:40:00,147
‎ฉันเลยอยากเสนอว่าถ้าเราเข้าหากัน

520
00:40:00,940 --> 00:40:04,900
‎ด้วยแนวคิดแบบช่วยเหลือ
‎ซึ่งกันและกันน่ะค่ะ

521
00:40:05,528 --> 00:40:07,028
‎ไม่ล่ะ

522
00:40:07,113 --> 00:40:08,743
‎ยังไงเราก็เป็นแค่แม่สามีกับลูกสะใภ้

523
00:40:08,823 --> 00:40:11,033
‎ไม่ใช่สิ อดีตแม่สามีกับลูกสะใภ้

524
00:40:11,117 --> 00:40:15,617
‎ถ้าเราก้าวไปไกลกว่านั้น และพัฒนา
‎สู่ความสัมพันธ์นายจ้างลูกจ้างล่ะ

525
00:40:16,205 --> 00:40:20,875
‎นี่ ฉันยังไม่ได้ใจกว้างมากพอ
‎ที่จะเห็นเธอสบายดีหรอกนะ

526
00:40:22,044 --> 00:40:24,634
‎พอคิดถึงลูกชายที่น่าสงสารของฉัน
‎ใจฉันก็แตกเป็นเสี่ยงๆ

527
00:40:25,673 --> 00:40:28,683
‎เพราะงั้นเราอยู่อย่างคนแปลกหน้า
‎อย่างตอนนี้ต่อไปเถอะนะ

528
00:40:42,273 --> 00:40:43,773
‎คุณดัลมีไม่กลับบ้านเหรอคะ

529
00:40:44,483 --> 00:40:47,403
‎กลับกันก่อนเลยค่ะ ฉันต้องเตรียม
‎พิตชิงเดโมเดย์นิดหน่อยค่ะ

530
00:40:48,279 --> 00:40:51,069
‎- ทำด้วยกันเถอะครับ
‎- ไม่ค่ะ กลับไปก่อนเลยค่ะ

531
00:40:51,157 --> 00:40:53,527
‎เดี๋ยวสักพัก
‎ฉันมีนัดกับเพื่อนด้วยค่ะ

532
00:40:54,326 --> 00:40:56,536
‎เพื่อนเหรอ เพื่อนอะไรครับ

533
00:40:57,746 --> 00:40:58,956
‎เพื่อนคนหนึ่งน่ะค่ะ

534
00:41:01,417 --> 00:41:03,787
‎- งั้นก็พยายามเข้านะครับ
‎- พยายามเข้านะครับ

535
00:41:13,304 --> 00:41:17,104
‎นี่ เพื่อนที่ว่า
‎คงไม่ใช่หัวหน้าทีมฮันหรอกใช่ไหม

536
00:41:17,183 --> 00:41:18,563
‎ไม่หรอกน่า

537
00:41:22,438 --> 00:41:23,808
‎ใช่จริงด้วย

538
00:41:25,149 --> 00:41:28,279
‎ทำไงดี ผู้รักษาประตูของเรา
‎มันโดนใบเหลืองไปแล้ว

539
00:41:29,028 --> 00:41:31,448
‎ช่วยไม่ได้
‎กองหลังคงต้องออกโรงแล้วล่ะ

540
00:41:34,450 --> 00:41:36,740
‎อะไรเนี่ย อะไรครับ

541
00:41:36,827 --> 00:41:38,787
‎ตอนนี้ประธานซอยุ่งมากๆ เลยครับ

542
00:41:38,871 --> 00:41:40,871
‎ถ้ามีธุระอะไรก็บอกเรามาได้เลยครับ

543
00:41:41,624 --> 00:41:43,464
‎ผมไม่ได้มาหาประธานซอนะ

544
00:41:48,839 --> 00:41:50,219
‎ผมมาหาคุณนัมโดซานครับ

545
00:42:01,560 --> 00:42:04,480
‎ในช่วงสามเดือนที่ผ่านมา นุนกิล
‎มีประวัติการสร้างรายได้บ้างไหมครับ

546
00:42:05,064 --> 00:42:08,284
‎ยังไงธุรกิจก็คือการต่อสู้กับตัวเลข
‎ผมอยากทราบรูปแบบผลกำไรครับ

547
00:42:08,359 --> 00:42:10,399
‎เทคโนโลยีหลักของนุนกิลล่ะ
‎จดสิทธิบัตรหรือเปล่าครับ

548
00:42:10,486 --> 00:42:12,906
‎ช่วยบอกจุดคุ้มทุนโดยประมาณ
‎และแผนการระดมทุนหน่อยครับ

549
00:42:12,988 --> 00:42:15,658
‎แล้วขนาดของตลาดเป้าหมายล่ะครับ
‎ตลาดไม่เล็กไปหน่อยเหรอครับ

550
00:42:15,741 --> 00:42:17,161
‎กลยุทธ์ของซัมซานเทคคืออะไรครับ

551
00:42:18,786 --> 00:42:20,406
‎(กลยุทธ์ของซัมซานเทคคืออะไรครับ)

552
00:42:22,790 --> 00:42:25,080
‎- จดไปหมดหรือยังครับ
‎- ครับ

553
00:42:28,045 --> 00:42:28,875
‎มันคืออะไรเหรอครับ

554
00:42:29,505 --> 00:42:31,875
‎คำถามที่คาดว่าประธานซอ
‎จะได้เจอในเดโมเดย์ครับ

555
00:42:33,050 --> 00:42:34,680
‎การต่อสู้จริงจะโหดยิ่งกว่านี้ครับ

556
00:42:34,760 --> 00:42:37,100
‎ถ้าพวกเขาถามว่ามีคู่แข่งไหม
‎แล้วคุณตอบว่าไม่

557
00:42:37,179 --> 00:42:38,969
‎พวกเขาก็จะถามว่า
‎เป็นธุรกิจที่ไม่จำเป็นหรือเปล่า

558
00:42:39,056 --> 00:42:42,806
‎ถ้าบอกว่ามี พวกเขาก็จะถามจี้เรื่อง
‎สิทธิบัตรและอุปสรรคในการเข้าสู่ตลาด

559
00:42:42,893 --> 00:42:45,273
‎ไม่ว่าตอบอะไรไปก็จะโดนโจมตีครับ

560
00:42:47,481 --> 00:42:49,981
‎เตรียมตัวให้ดี
‎อย่าให้ประธานซอต้องเจ็บนะครับ

561
00:42:53,904 --> 00:42:56,874
‎ตอนนี้เราไม่ได้อยู่ในสถานการณ์
‎ที่จะมาให้คำปรึกษากันแบบนี้นี่ครับ

562
00:42:58,242 --> 00:43:02,122
‎ผมอยากลองทำเป็นครั้งสุดท้ายครับ
‎บทบาทพี่ชายที่แสนดี

563
00:43:03,414 --> 00:43:04,294
‎ครั้งสุดท้ายเหรอ

564
00:43:05,374 --> 00:43:07,884
‎ผมบอกชอบคุณซอดัลมีไปแล้วครับ

565
00:43:09,962 --> 00:43:12,302
‎ผมเลยเป็นพี่ชายที่แสนดี
‎ต่อไปไม่ได้แล้วครับ

566
00:43:13,257 --> 00:43:15,177
‎ผมจะไม่ให้คำแนะนำ
‎และจะไม่ให้ยืมอะไรแล้ว

567
00:43:15,259 --> 00:43:17,549
‎ทั้งรถ เสื้อผ้า นาฬิกา

568
00:43:17,636 --> 00:43:19,046
‎มันไม่จำเป็นแล้วล่ะครับ

569
00:43:19,680 --> 00:43:20,850
‎และอดีตของผมด้วย

570
00:43:23,684 --> 00:43:24,894
‎อันนั้นก็ไม่จำเป็นครับ

571
00:43:26,562 --> 00:43:28,312
‎อันที่จริงผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ

572
00:43:49,084 --> 00:43:50,714
‎อันที่จริงผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ

573
00:43:52,129 --> 00:43:56,339
‎ว่าสำหรับคุณซอดัลมี
‎นัมโดซานที่ลบปัจจุบันออก

574
00:43:57,384 --> 00:44:01,564
‎กับนัมโดซานที่ลบอดีตออก
‎ใครมีความหมายมากกว่ากัน

575
00:45:07,830 --> 00:45:10,750
‎(ห้องคีบตุ๊กตา)

576
00:45:47,661 --> 00:45:51,211
‎เถ้าแก่เนี้ยคะ ขอโซจูหนึ่งขวด
‎กับกระดูกอ่อนหมูหนึ่งที่ค่ะ

577
00:45:51,290 --> 00:45:52,250
‎ได้ค่ะ

578
00:46:15,522 --> 00:46:16,362
‎คุณเป็นใครคะ

579
00:46:17,816 --> 00:46:20,436
‎ฉันนั่งเพราะรู้สึกว่า
‎ไม่ควรปล่อยคุณไว้คนเดียวน่ะค่ะ

580
00:46:20,527 --> 00:46:21,397
‎ฉันก็มาคนเดียว

581
00:46:22,905 --> 00:46:24,195
‎ได้ใช่ไหมคะ

582
00:46:24,948 --> 00:46:27,868
‎ก็ ค่ะ

583
00:46:32,831 --> 00:46:35,001
‎ว้าว ปัญหายากเลยนะ

584
00:46:35,792 --> 00:46:40,052
‎หมายความว่าคุณคิดว่ามีคนเดียวมาตลอด
‎แต่ไปๆ มาๆ ดันกลายเป็นสองคนสินะ

585
00:46:42,841 --> 00:46:44,551
‎คงจะสับสนน่าดูเลย

586
00:46:48,680 --> 00:46:50,350
‎โดซานที่ฉันชอบ

587
00:46:52,768 --> 00:46:54,438
‎เป็นโดซานคนไหนเหรอคะ

588
00:46:55,562 --> 00:46:58,862
‎เป็นโดซานที่เขียนจดหมายถึงฉัน
‎เมื่อ 15 ปีก่อน

589
00:46:59,775 --> 00:47:01,485
‎หรือเป็นโดซานในตอนนี้

590
00:47:05,030 --> 00:47:06,240
‎ฉันไม่รู้เลย

591
00:47:08,867 --> 00:47:10,197
‎ฉันมันแย่ใช่ไหมคะ

592
00:47:10,285 --> 00:47:13,155
‎คุณจะแย่ได้ยังไง
‎พวกที่หลอกคุณต่างหากที่แย่

593
00:47:14,540 --> 00:47:17,710
‎ไม่เป็นไรนะคะ
‎มันเป็นเรื่องที่ต้องสับสนอยู่แล้ว

594
00:47:17,793 --> 00:47:19,383
‎สับสนอย่างมั่นใจไปเลย

595
00:47:21,296 --> 00:47:23,006
‎ที่แย่ที่สุดก็คือ

596
00:47:24,591 --> 00:47:26,471
‎การที่ฉันเชื่อใจตัวเองไม่ได้ค่ะ

597
00:47:35,686 --> 00:47:36,646
‎ช่วงนี้

598
00:47:37,813 --> 00:47:39,943
‎ฉันรู้สึกเหมือนไต่อยู่บนเชือกเลยค่ะ

599
00:47:41,108 --> 00:47:44,948
‎งานของฉันคือโน้มน้าวให้คนมาลงทุน
‎ในธุรกิจที่ไม่มีกระทั่งผลกำไร

600
00:47:47,239 --> 00:47:48,699
‎แต่ฉันสูญเสียความมั่นใจค่ะ

601
00:47:48,782 --> 00:47:50,492
‎แบบนั้นก็แย่น่ะสิ

602
00:47:50,576 --> 00:47:53,406
‎การโน้มน้าว
‎เริ่มต้นจากความมั่นใจในตัวเองนะ

603
00:47:54,496 --> 00:47:57,496
‎พอบอกว่าทุกอย่างเป็นของปลอม
‎ฉันเลยรู้สึกว่าฉันก็เหมือนของปลอม

604
00:47:58,875 --> 00:48:01,335
‎เพราะฉันสับสน เชือกมันก็เลยสั่น

605
00:48:03,088 --> 00:48:04,418
‎และเหมือนฉันจะตกลงไป

606
00:48:06,883 --> 00:48:09,603
‎ทำยังไงดีคะ
‎ประธานไม่ควรเป็นแบบนี้สิ

607
00:48:13,056 --> 00:48:14,216
‎คุณเป็นประธานเหรอ

608
00:48:18,145 --> 00:48:19,645
‎ประธานแล้วยังไงล่ะคะ

609
00:48:21,315 --> 00:48:22,765
‎ฉันไม่มีคุณสมบัติอะไรเลย

610
00:48:24,693 --> 00:48:27,653
‎ฉันระแวงไปหมดทุกอย่างเลยค่ะ

611
00:48:27,738 --> 00:48:30,778
‎ไม่ใช่นะครับพ่อ เธอเป็นคนที่
‎มีคุณสมบัติเป็นประธานมากกว่าผมครับ

612
00:48:30,866 --> 00:48:32,906
‎ผมมันไม่ใช่อะไรเลยจริงๆ ครับ

613
00:48:32,993 --> 00:48:34,243
‎เป็นแค่คนไม่มีอะไรดี

614
00:48:34,328 --> 00:48:36,498
‎ที่ดึงดันจะทำธุรกิจมาแต่แรกแล้ว
‎ผมขอโทษครับ

615
00:48:37,539 --> 00:48:38,669
‎ว่าไงนะ

616
00:48:39,416 --> 00:48:43,046
‎ผมเป็นคนไม่มีอะไรดีที่ทำตัวเหมือน
‎เป็นอัจฉริยะมาตลอด ผมขอโทษครับพ่อ

617
00:48:48,592 --> 00:48:50,262
‎ตอนนี้ฉันไม่มั่นใจแล้วค่ะ

618
00:48:58,477 --> 00:49:00,187
‎ยิ่งคุณหลงทางนานเท่าไร

619
00:49:01,063 --> 00:49:02,903
‎ความมั่นใจก็จะยิ่งห่างออกไปนะคะ

620
00:49:02,981 --> 00:49:04,941
‎ถึงจะยาก แต่คุณก็ต้องตัดสินใจนะ

621
00:49:05,025 --> 00:49:06,685
‎แบบนั้นถึงจะเอาชนะได้

622
00:49:07,778 --> 00:49:09,068
‎คุณทำได้ค่ะ

623
00:49:12,491 --> 00:49:13,411
‎ทำยังไงเหรอคะ

624
00:49:15,827 --> 00:49:17,367
‎ต้องขอความช่วยเหลือสิ

625
00:49:18,121 --> 00:49:19,081
‎จากใครคะ

626
00:49:20,290 --> 00:49:21,540
‎บรรพบุรุษ

627
00:49:24,461 --> 00:49:25,381
‎บรรพบุรุษเหรอ

628
00:49:25,879 --> 00:49:28,919
‎ลองเซ่นไหว้บรรพบุรุษ
‎เลี้ยงพวกท่านให้เต็มที่

629
00:49:29,007 --> 00:49:30,837
‎และขอความช่วยเหลือดูนะคะ

630
00:49:30,926 --> 00:49:32,966
‎แล้วโชคที่จากไปแล้วจะกลับมา

631
00:49:34,638 --> 00:49:36,638
‎- จริงเหรอ
‎- จริงสิ

632
00:49:37,891 --> 00:49:39,731
‎เดี๋ยวก่อน
‎คุณแน่ใจเรื่องนั้นได้ยังไงครับ

633
00:49:39,810 --> 00:49:43,270
‎อะไร นายมาอยู่นี่ได้ไง

634
00:49:44,648 --> 00:49:45,688
‎เพื่อนคุณเหรอ

635
00:49:48,944 --> 00:49:52,494
‎ไม่ได้การล่ะ ทางนี้ก็ควรให้
‎บรรพบุรุษช่วยเหมือนกัน

636
00:49:52,572 --> 00:49:54,572
‎ต้องจัดพิธีเซ่นไหว้ครั้งใหญ่เลย

637
00:49:54,658 --> 00:49:57,488
‎แล้วคุณอ้างอิงจากอะไร
‎ถึงได้ข้อสรุปออกมาแบบนั้นครับ

638
00:49:57,577 --> 00:49:58,617
‎ประสบการณ์ของฉันเอง

639
00:49:58,704 --> 00:50:01,924
‎ฉันก็เคยเป็นโรคหลังค่อม
‎เหมือนกับคุณนั่นแหละ

640
00:50:01,998 --> 00:50:05,128
‎แต่ว่า พอฉันขอความช่วยเหลือ
‎จากบรรพบุรุษในพิธีเซ่นไหว้

641
00:50:05,210 --> 00:50:08,050
‎ดูสิ เป็นตัวซี
‎แบบปกติสุดๆ เลยใช่ไหมล่ะ

642
00:50:08,130 --> 00:50:10,970
‎ไม่สิ อันนั้นไม่ต้องเซ่นไหว้
‎มันก็ดีขึ้นได้นี่ครับ

643
00:50:11,049 --> 00:50:13,219
‎ก็บอกว่าดีขึ้นเพราะไหว้ไง

644
00:50:13,301 --> 00:50:15,601
‎ฉันแนะนำโดยอ้างอิงจากข้อมูลนะคะ

645
00:50:15,679 --> 00:50:18,719
‎พิธีเซ่นไหว้ ไม่ใช่ไสยศาสตร์
‎แต่เป็นวิทยาศาสตร์ค่ะ

646
00:50:21,393 --> 00:50:24,863
‎คือว่า ข้อมูลที่ได้มาโดยไม่มี
‎การควบคุมตัวแปรอย่างสมบูรณ์

647
00:50:24,938 --> 00:50:26,478
‎คือข้อมูลที่ไม่มีความหมายใดๆ ครับ

648
00:50:27,065 --> 00:50:29,315
‎กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมคืออะไรครับ

649
00:50:29,901 --> 00:50:32,451
‎ไม่รู้ใช่ไหมครับ
‎ไม่เคยเปรียบเทียบใช่ไหมครับ

650
00:50:32,529 --> 00:50:34,069
‎งั้นก็เป็นข้อมูลที่ไร้ความหมายสิ

651
00:50:35,073 --> 00:50:37,663
‎เคยเปรียบเทียบผ่านการทดลอง
‎แบบสุ่มที่มีกลุ่มควบคุมไหมครับ

652
00:50:38,869 --> 00:50:39,909
‎ไม่เคยทำใช่ไหมครับ

653
00:50:44,166 --> 00:50:45,246
‎เด็กนี่ใครเนี่ย

654
00:50:46,001 --> 00:50:47,541
‎นัมโดซาน

655
00:51:08,690 --> 00:51:10,320
‎ถ้าลำบากก็น่าจะบอกกันสิ

656
00:51:11,276 --> 00:51:12,526
‎ทำไมถึงทนไว้ล่ะ

657
00:51:15,322 --> 00:51:17,782
‎ฉันลำบากเหรอ ทำไมล่ะ

658
00:51:19,451 --> 00:51:21,951
‎เธอเมาเลยอาจจะจำไม่ได้

659
00:51:23,914 --> 00:51:25,084
‎แต่เธอพูดไว้

660
00:51:28,585 --> 00:51:30,375
‎ว่าเหมือนทุกอย่างเป็นของปลอม

661
00:51:31,296 --> 00:51:32,666
‎ว่าเธอไม่มั่นใจ

662
00:51:33,757 --> 00:51:34,757
‎จริงเหรอ

663
00:51:35,884 --> 00:51:37,804
‎ถ้าขาดความมั่นใจ
‎ฉันก็เป็นแค่ศพเลยนะ

664
00:51:39,679 --> 00:51:41,969
‎อือ เธอคือศพ

665
00:51:44,643 --> 00:51:46,563
‎ต้องทำยังไง
‎ถึงจะกลับมาเป็นคนอีกครั้งได้นะ

666
00:51:50,982 --> 00:51:52,322
‎อยากให้ฉันบอกไหม

667
00:51:55,821 --> 00:51:57,411
‎- ขอลงหน่อย
‎- อือ

668
00:52:09,084 --> 00:52:10,964
‎มาแบบตอนนั้นไม่ได้เหรอ

669
00:52:12,337 --> 00:52:13,167
‎หือ

670
00:52:14,214 --> 00:52:16,974
‎ทำไมเล่า
‎ตอนเน็ตเวิร์กกิ้ง ปาร์ตี้ไง

671
00:52:19,970 --> 00:52:21,350
‎นาย

672
00:52:22,389 --> 00:52:26,059
‎ช่วยลบช่วงเวลาที่น่าสมเพช
‎ที่สุดในชีวิตให้ฉัน

673
00:52:39,197 --> 00:52:40,907
‎ตอนนั้นนาย

674
00:52:41,575 --> 00:52:43,735
‎เป็นถ้วยรางวัลของฉัน

675
00:52:44,286 --> 00:52:46,076
‎เป็นศักดิ์ศรี

676
00:52:48,206 --> 00:52:49,706
‎เป็นความสบายใจของฉัน

677
00:52:52,002 --> 00:52:53,752
‎เป็นปีก

678
00:53:00,677 --> 00:53:02,047
‎เป็นความฝันของฉัน

679
00:53:09,019 --> 00:53:10,479
‎ช่วยมาแบบตอนนั้นทีสิ

680
00:53:12,147 --> 00:53:17,647
‎แล้วฉันก็จะมั่นใจ
‎และกลับมาเป็นคนอีกครั้งเอง

681
00:53:22,616 --> 00:53:24,526
‎พอสร่างเมาเธอคงจำไม่ได้ด้วยซ้ำ

682
00:53:24,618 --> 00:53:25,948
‎บอกแล้วไงว่าไม่ได้เมา

683
00:53:29,372 --> 00:53:30,332
‎ก็ได้

684
00:53:31,583 --> 00:53:32,633
‎เข้าใจแล้ว

685
00:53:36,880 --> 00:53:39,880
‎รออยู่ตรงนี้นะ อย่าไปไหน

686
00:53:43,720 --> 00:53:44,760
‎เดี๋ยวฉันกลับมานะ

687
00:54:28,723 --> 00:54:31,893
‎ยงซาน ชอลซาน

688
00:54:41,069 --> 00:54:43,149
‎ถือให้หน่อย ฉันขอเล่นด้วย

689
00:54:43,238 --> 00:54:44,408
‎อะไรเนี่ย

690
00:54:46,908 --> 00:54:48,828
‎ขอโทษที

691
00:55:21,109 --> 00:55:25,069
‎ขอโทษนะครับ เห็นคนที่นั่งอยู่
‎บนชิงช้าสีแดงไหมครับ

692
00:55:25,655 --> 00:55:28,985
‎คนที่มัดผมและถือกระเป๋านั่น

693
00:55:29,075 --> 00:55:32,655
‎อ๋อ เมื่อกี้เธอหลับไปแป๊บหนึ่ง
‎พอสร่างเมาแล้วก็ไปน่ะครับ

694
00:55:34,372 --> 00:55:35,462
‎ขอบคุณครับ

695
00:56:01,357 --> 00:56:04,107
‎เฮ้อ แบบนี้ไม่ใช่คำตอบด้วยซ้ำ

696
00:56:04,194 --> 00:56:06,784
‎เหมือนแค่บอกให้ปิดกิจการไปซะ

697
00:56:06,863 --> 00:56:08,993
‎คำถามเหมือน
‎ล่อให้ติดกับแล้วทุบทั้งนั้นเลย

698
00:56:09,074 --> 00:56:12,874
‎ขนาดซื้อนมไม่กี่พันวอน ยังตรวจสอบ
‎ส่วนผสมกับวันหมดอายุได้เลยนี่คะ

699
00:56:12,952 --> 00:56:16,622
‎นี่เดิมพันด้วยเงินหลายพันล้าน
‎คำถามก็ต้องประมาณนี้แหละค่ะ

700
00:56:17,665 --> 00:56:19,575
‎ตอนพิตชิง
‎พวกเราจะเข้าไปด้วยกันทั้งหมด

701
00:56:20,168 --> 00:56:21,958
‎คำถามด้านเทคโนโลยี
‎โยนมาให้เราเลยนะครับ

702
00:56:24,339 --> 00:56:25,259
‎ค่ะ

703
00:56:30,386 --> 00:56:31,926
‎อยากยืมเสื้อตัวนั้นต่ออีกหน่อยเหรอ

704
00:56:32,013 --> 00:56:34,723
‎อือ ฉันจะใส่ในเดโมเดย์

705
00:56:34,808 --> 00:56:35,768
‎ทำไมอีกล่ะ

706
00:56:36,267 --> 00:56:37,937
‎อ๋อ ใส่โชว์ประธานซอเหรอ

707
00:56:38,520 --> 00:56:40,110
‎เมื่อวานเธอไม่ได้เห็นน่ะ

708
00:56:40,188 --> 00:56:41,938
‎อะไรกัน ทำไมไม่ใส่ให้เธอดูล่ะ

709
00:56:42,982 --> 00:56:43,982
‎ฉันไปช้าน่ะ

710
00:56:44,484 --> 00:56:46,994
‎ฉันไปถึงเธอก็สร่างเมากลับไปแล้ว

711
00:56:47,070 --> 00:56:48,150
‎เธอจำไม่ได้เหรอ

712
00:56:48,947 --> 00:56:51,277
‎อือ พอสร่างแล้วจำอะไรไม่ได้เลย

713
00:56:51,366 --> 00:56:54,366
‎นายก็เลยอยากโชว์ให้เห็น
‎ในเดโมเดย์ให้ได้งั้นสินะ

714
00:56:55,245 --> 00:56:56,325
‎อือ

715
00:56:57,038 --> 00:57:00,958
‎เธอบอกว่าไม่มั่นใจ
‎และรู้สึกเหมือนไต่อยู่บนเชือก

716
00:57:02,961 --> 00:57:04,711
‎ฉันอยากทำอะไรสักอย่างให้เธอ

717
00:57:08,716 --> 00:57:10,676
‎แต่สิ่งที่ทำให้ได้ก็มีแค่ใส่ชุดนั้น

718
00:57:12,762 --> 00:57:14,472
‎แต่แม้กระทั่งชุดยังเป็นชุดคนอื่นเลย

719
00:57:15,265 --> 00:57:17,135
‎ว้าว กินใจมาก

720
00:57:17,642 --> 00:57:19,102
‎เข้าใจแล้วล่ะ

721
00:57:19,185 --> 00:57:20,265
‎คุณนัมโดซาน

722
00:57:21,104 --> 00:57:21,984
‎ครับ

723
00:57:25,358 --> 00:57:27,988
‎คุณพ่อสบายดีไหมคะ ฉันเป็นห่วง

724
00:57:28,570 --> 00:57:29,400
‎ก็สบายดีนะ

725
00:57:29,487 --> 00:57:31,987
‎อยู่ดีๆ มาถามถึงพ่อคนอื่นทำไม

726
00:57:33,116 --> 00:57:35,116
‎- ป่วยการเมืองจริงด้วยสินะ
‎- หือ

727
00:57:35,743 --> 00:57:37,953
‎พูดให้มันมีที่มาที่ไปหน่อยสิครับ

728
00:57:38,037 --> 00:57:40,167
‎ป่วยการเมืองอะไรนั่น
‎หมายความว่าไงครับ

729
00:57:40,248 --> 00:57:44,588
‎ฉันก็อยากจะพูดให้มีที่มาที่ไปนะ
‎แต่พอนึกถึงพ่อคุณโดซานแล้วก็ยากอยู่

730
00:57:45,795 --> 00:57:49,005
‎ท่านอาจจะไม่อยากบอก
‎เพราะกลัวจะไปขวางทางลูกชายก็ได้

731
00:57:50,800 --> 00:57:52,720
‎ฉันเลยไม่แน่ใจ
‎ว่าพูดถึงเรื่องนั้นได้หรือเปล่า

732
00:57:52,802 --> 00:57:54,352
‎แต่คุณก็เริ่มพูดมาแล้วนี่ครับ

733
00:57:56,514 --> 00:57:57,434
‎บอกมาเลยสิครับ

734
00:58:09,319 --> 00:58:11,109
‎- ทางนี้เหรอครับ
‎- ทางนี้ครับ

735
00:58:17,952 --> 00:58:19,202
‎ไปกันเถอะ

736
00:58:22,832 --> 00:58:27,382
‎ที่รัก ผมเองนะ ตอนนี้พวกรุ่นน้องผม
‎กำลังไปบ้านเราเพื่อมาเยี่ยมไข้ผม

737
00:58:27,462 --> 00:58:29,882
‎บอกว่าผมป่วยหลับอยู่
‎แล้วบอกให้กลับไปนะครับ

738
00:58:31,007 --> 00:58:32,337
‎ไม่ได้ครับ

739
00:58:33,092 --> 00:58:36,352
‎ถ้าผมออกไปประท้วง
‎โดซานจะมองผมเป็นคนยังไงล่ะ

740
00:58:36,429 --> 00:58:37,349
‎จะเป็นอะไรได้ล่ะครับ

741
00:58:37,972 --> 00:58:39,022
‎เป็น…

742
00:58:50,068 --> 00:58:51,858
‎อย่าทำแบบนี้เลย ไปเถอะครับพ่อ

743
00:58:52,487 --> 00:58:53,567
‎ไปสู้เถอะครับ

744
00:58:55,240 --> 00:58:57,830
‎ไม่ล่ะ ตอนนี้แรงจะสู้ก็ไม่มีแล้วล่ะ

745
00:58:58,785 --> 00:59:01,955
‎พ่อคิดว่าถ้าออกไปสู้
‎จะเป็นการขวางอนาคตผมเหรอครับ

746
00:59:13,299 --> 00:59:14,259
‎พ่อครับ

747
00:59:20,098 --> 00:59:21,558
‎พ่อไม่ใช่ความภูมิใจของผมนะครับ

748
00:59:23,977 --> 00:59:25,437
‎จะบอกว่าแกขายหน้าเพราะฉันเหรอ

749
00:59:25,520 --> 00:59:27,770
‎และผมก็ไม่อยากเป็นความภูมิใจ
‎ของพ่อด้วยครับ

750
00:59:32,735 --> 00:59:35,105
‎การใช้ชีวิตเป็นความภูมิใจ
‎ของคนอื่นมันเหนื่อยมากนะครับ

751
00:59:36,656 --> 00:59:38,776
‎ต้องเอาแต่ปิดบัง
‎เพราะกลัวจะทำให้ผิดหวัง

752
00:59:38,866 --> 00:59:41,116
‎ต้องแกล้งทำเป็นเก่ง ทำเป็นสบายดี

753
00:59:44,289 --> 00:59:46,169
‎เพราะงั้นเราอย่าเป็นความภูมิใจ
‎ของกันและกันเลยนะครับ

754
00:59:48,084 --> 00:59:49,134
‎เราแค่

755
00:59:52,797 --> 00:59:54,007
‎เป็นพ่อลูกกันเถอะนะครับ

756
01:00:08,062 --> 01:00:10,192
‎(ฆาตกรเครื่องหมายคำถาม)

757
01:00:10,273 --> 01:00:12,283
‎เตรียมเดโมเดย์ราบรื่นดีไหมครับ

758
01:00:15,778 --> 01:00:18,108
‎ถ้าต้องการความช่วยเหลือก็บอกได้…

759
01:00:23,786 --> 01:00:26,496
‎ไม่มีปัญหาใช่ไหมครับ ผมเป็นห่วง…

760
01:00:42,764 --> 01:00:44,934
‎ดงชอน เสื้ออะไรของนายน่ะ

761
01:00:45,016 --> 01:00:46,426
‎โอ๊ย ตกใจหมด

762
01:00:47,352 --> 01:00:50,562
‎อ๋อ อีกเดี๋ยวต้องเรียกรวมพวกประธาน
‎แล้วปฐมนิเทศ

763
01:00:50,647 --> 01:00:51,937
‎เรื่องเดโมเดย์น่ะครับ

764
01:00:52,023 --> 01:00:52,983
‎งั้นเหรอ

765
01:00:53,733 --> 01:00:55,193
‎นายถอดเสื้อออกมาหน่อยสิ

766
01:00:55,818 --> 01:00:56,938
‎ฮะ ทำไมครับ

767
01:00:57,028 --> 01:01:00,028
‎- ถอดมาเถอะน่า
‎- ทำไมล่ะครับ

768
01:01:00,948 --> 01:01:02,908
‎(แซนด์บอกซ์)

769
01:01:02,992 --> 01:01:07,162
‎อ้าว ได้ยินว่าปฐมนิเทศวันนี้
‎ผู้ช่วยพัคเป็นคนดำเนินงานนี่นา

770
01:01:07,747 --> 01:01:11,327
‎ผู้ช่วยพัคไปทำงานข้างนอก
‎ผมเลยต้องมาแทนอย่างเลี่ยงไม่ได้ครับ

771
01:01:21,886 --> 01:01:23,216
‎เอาล่ะ ไปกันเถอะครับ

772
01:01:27,850 --> 01:01:28,980
‎อะไรของเขา

773
01:01:29,769 --> 01:01:32,059
‎(แซนด์บอกซ์ เดโมเดย์ ปฐมนิเทศ)

774
01:01:32,146 --> 01:01:34,356
‎เดโมเดย์ เป็นพื้นที่
‎ที่ให้ทุกท่านนำเสนอ

775
01:01:34,440 --> 01:01:37,940
‎ผลงานที่สร้างมาอย่างดุเดือดใน
‎ช่วงที่ผ่านมาให้โลกเห็นเป็นครั้งแรก

776
01:01:38,653 --> 01:01:40,573
‎หลังจากพิตชิงสั้นๆ บนนี้

777
01:01:40,655 --> 01:01:42,695
‎พวกคุณจะได้รับคำถาม
‎จากคณะกรรมการครับ

778
01:01:44,784 --> 01:01:47,414
‎เห็นมีอุปกรณ์ถ่ายทำด้วย
‎จะออกอากาศที่ไหนเหรอคะ

779
01:01:47,995 --> 01:01:50,455
‎ครับ เหตุการณ์ทั้งหมดในเดโมเดย์

780
01:01:51,124 --> 01:01:56,304
‎จะถ่ายทอดสดในรูปแบบวิดีโอ
‎ไปยังนักลงทุนทั่วประเทศและทั่วโลก

781
01:01:57,880 --> 01:02:01,720
‎ไม่ทราบว่า ถ้าดึงดูดนักลงทุน
‎ที่นี่ไม่ได้จะเป็นยังไงคะ

782
01:02:03,136 --> 01:02:05,806
‎ทำไมคิดถึงความล้มเหลวก่อนล่ะคะ
‎ไม่มั่นใจเหรอ

783
01:02:09,058 --> 01:02:13,148
‎เห็นว่าเดโมเดย์ครั้งนี้ ทูสโทมองหา
‎พาร์ตเนอร์ระดับโลก จริงไหมคะ

784
01:02:15,231 --> 01:02:16,071
‎ครับ ถูกต้องครับ

785
01:02:16,649 --> 01:02:20,949
‎แต่เหมือนทูสโทจะมองหา
‎พาร์ตเนอร์ฝั่งปัญญาประดิษฐ์นะ

786
01:02:21,028 --> 01:02:24,618
‎แน่นอนสิ ในหมู่พวกเรา
‎ก็มีแค่สองบริษัท

787
01:02:30,329 --> 01:02:32,289
‎พาร์ตเนอร์ระดับโลกของทูสโทอะไรนั่น

788
01:02:33,207 --> 01:02:35,837
‎ทันทีที่คุณยึดติดกับขนาด
‎เวทีจะหนักอึ้งครับ

789
01:02:36,461 --> 01:02:39,801
‎คิดซะว่าหานักลงทุนที่เหมาะกับปรัชญา
‎ธุรกิจของตัวเองก็พอครับ

790
01:02:40,840 --> 01:02:44,050
‎ทิ้งความกดดันไป
‎และขึ้นเวทีพร้อมความมั่นใจก็พอครับ

791
01:02:45,052 --> 01:02:48,222
‎แค่ถ่ายทอดออกมาว่าตอนนี้
‎คุณตื่นเต้นและกระตือรือร้นแค่ไหน

792
01:02:48,973 --> 01:02:50,023
‎ก็เป็นความสำเร็จแล้วครับ

793
01:02:53,394 --> 01:02:54,604
‎อย่ากลัวนะครับ

794
01:02:55,188 --> 01:02:56,018
‎- ค่ะ
‎- ครับ

795
01:03:08,910 --> 01:03:09,950
‎แม่เจ้า

796
01:03:10,495 --> 01:03:13,495
‎ทำไมเสื้อผ้ากระจายเต็มไปหมดแบบนี้

797
01:03:14,707 --> 01:03:15,787
‎วันนี้คือเดโมเดย์

798
01:03:16,417 --> 01:03:18,457
‎วันที่อนาคตทีมเรา
‎ขึ้นอยู่กับการพิตชิงของหนู

799
01:03:18,544 --> 01:03:20,594
‎ทำไมล่ะ สวยดีออก

800
01:03:21,339 --> 01:03:22,379
‎มันดูโง่

801
01:03:23,925 --> 01:03:25,085
‎ดูไร้ความสามารถด้วย

802
01:03:59,126 --> 01:04:01,796
‎(แซนด์บอกซ์ เดโมเดย์)

803
01:04:12,223 --> 01:04:14,893
‎เงินอยู่แล้วล่ะครับ ก่อตั้งธุรกิจ
‎จะมีเหตุผลอะไรนอกจากเงิน

804
01:04:15,643 --> 01:04:17,483
‎นั่นสินะคะ เพราะเงินอยู่แล้ว

805
01:04:17,562 --> 01:04:20,692
‎เงินก็เป็นเหตุผลที่ดีและซื่อตรงนะคะ

806
01:04:21,482 --> 01:04:25,072
‎แต่ฉันนึกว่า แม่หนูคนนี้
‎น่าจะต่างออกไปค่ะ

807
01:04:25,945 --> 01:04:29,275
‎ฉันนึกว่าเธอน่าจะตามหา
‎เหตุผลอื่นที่ไม่ใช่เงิน

808
01:04:53,890 --> 01:04:55,430
‎เธอหาเจอหรือยังล่ะ

809
01:05:16,704 --> 01:05:17,794
‎อยู่นี่จริงๆ ด้วยแฮะ

810
01:05:20,791 --> 01:05:21,791
‎ที่รัก

811
01:05:22,835 --> 01:05:25,955
‎ผมได้รับรายงานว่าช่วงนี้
‎คุณชอบมาผลุบๆ โผล่ๆ ที่แม่น้ำฮัน

812
01:05:26,464 --> 01:05:28,724
‎ไม่ใช่สัตว์ประหลาดสักหน่อย
‎มาโผล่อะไรอยู่แม่น้ำฮัน

813
01:05:28,799 --> 01:05:31,759
‎ตายจริง หน้าซูบไปเยอะเลยนะ

814
01:05:31,844 --> 01:05:33,934
‎เลิกลำบากและกลับบ้านเถอะนะครับ

815
01:05:34,847 --> 01:05:36,807
‎ซังซู นายยังเหมือนเดิมเลยสินะ

816
01:05:37,558 --> 01:05:41,688
‎หลังจากเป็นเลขาให้อินแจของฉัน
‎ตอนนี้มาเป็นเลขาให้พ่อนายเหรอ

817
01:05:41,771 --> 01:05:43,521
‎ควรเรียกว่าการเลื่อนขั้นหรือเปล่านะ

818
01:05:43,606 --> 01:05:46,646
‎คุณใช้ชีวิตตามเงินมาตลอด
‎จู่ๆ ทำไมคิดตามศักดิ์ศรีขึ้นมา

819
01:05:46,734 --> 01:05:49,824
‎เลือกทางเดียวพอ ทางเดียว
‎ถ้าเปลี่ยนสายคุณจะหลงทางและอดตายเอา

820
01:05:51,572 --> 01:05:53,282
‎ผมทำงานอยู่ในบริษัทคนอื่น

821
01:05:53,366 --> 01:05:56,036
‎เหมือนหมาตัวหนึ่งมาเป็น 20 ปี

822
01:05:56,118 --> 01:05:58,498
‎ตอนนี้ ผมขอทำ
‎ในสิ่งที่อยากทำบ้างไม่ได้หรือไง

823
01:05:59,288 --> 01:06:01,708
‎ต่อให้หมาเชือกขาดหนีไป
‎สุดท้ายมันก็เป็นได้แค่หมาจรจัด

824
01:06:01,791 --> 01:06:05,091
‎พอเป็นหมาจรจัด ก็มีอยู่สองอย่าง
‎ถ้าไม่หนาวตาย ก็ต้องอดตาย

825
01:06:09,632 --> 01:06:10,632
‎ขอโทษนะ ที่รัก

826
01:06:12,259 --> 01:06:14,389
‎ตอนนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจคุณ

827
01:06:14,470 --> 01:06:17,720
‎ถ้าเข้าใจ
‎ตอนยังใช้คำพูดก็ฟังกันบ้าง

828
01:06:20,226 --> 01:06:21,386
‎นี่

829
01:06:21,894 --> 01:06:23,774
‎ตอนยังใช้คำพูดเหรอ

830
01:06:23,854 --> 01:06:26,824
‎ทำไม แปลว่าถ้าไม่ฟัง
‎จะตีเธอหรือไง ฮะ

831
01:06:27,525 --> 01:06:29,775
‎ยาย ยายเป็นใครครับ

832
01:06:30,611 --> 01:06:31,611
‎ฉันเหรอ

833
01:06:34,615 --> 01:06:37,865
‎อดีตแม่สามีเธอไง ทำไมๆ จะทำไมฮะ

834
01:06:39,578 --> 01:06:42,788
‎นี่ ไปซะ ก่อนฉันจะแจ้งความ

835
01:06:43,749 --> 01:06:45,379
‎นี่ นายก็ไปด้วยสิ

836
01:06:46,794 --> 01:06:50,174
‎บอกให้ไปไง ไป ขึ้นรถ

837
01:07:06,897 --> 01:07:08,817
‎มันช่วยคลายความกังวลได้เหรอคะ

838
01:07:09,567 --> 01:07:12,027
‎ไม่รู้สิคะ
‎ฉันก็เพิ่งเคยกินครั้งแรกค่ะ

839
01:07:12,111 --> 01:07:15,161
‎ฉันขอยืมสักชิ้นได้ไหมคะ
‎ตอนนี้ฉันกังวลมากเลย

840
01:07:15,239 --> 01:07:19,079
‎ทำไงดีล่ะคะ ฉันกินชิ้นสุดท้ายไปแล้ว

841
01:07:20,036 --> 01:07:21,446
‎อ๋อ ค่ะ

842
01:07:23,831 --> 01:07:26,421
‎ประธานวอน
‎ข่าวลือนั้นเป็นความจริงไหมคะ

843
01:07:26,500 --> 01:07:30,630
‎ที่ว่าเด็กที่นั่งชิงช้า
‎อยู่บนโลโก้แซนด์บอกซ์คือประธานวอน

844
01:07:30,713 --> 01:07:32,213
‎เอ่อ ค่ะ

845
01:07:32,298 --> 01:07:33,628
‎คุณพระ จริงเหรอเนี่ย

846
01:07:33,716 --> 01:07:35,836
‎ในหนังสือของประธานยุนซอนฮัก
‎เขาว่ายังไงแล้วนะ

847
01:07:37,011 --> 01:07:40,641
‎เด็กที่ไกวชิงช้าตกลงมา
‎เลยขอให้พ่อปูทรายให้น่ะเหรอ

848
01:07:43,184 --> 01:07:44,024
‎ค่ะ ก็นะ

849
01:07:50,274 --> 01:07:53,324
‎จุดเริ่มต้นของแซนด์บอกซ์
‎คือประธานวอนเองสินะ

850
01:07:53,402 --> 01:07:54,612
‎นั่นสิ

851
01:08:06,332 --> 01:08:07,832
‎- ไปไหนๆ จะไปไหนครับ
‎- หยุดครับ

852
01:08:07,917 --> 01:08:10,627
‎พอดีผมมีเรื่องจะบอกประธานซอ

853
01:08:10,711 --> 01:08:13,961
‎- ฝากเราไปก็ได้ครับ
‎- เราจะบอกให้ครบถ้วนไม่ตกหล่นสักคำ

854
01:08:14,465 --> 01:08:15,465
‎ให้ตาย

855
01:08:16,717 --> 01:08:17,677
‎เข้าใจแล้วครับ

856
01:08:18,719 --> 01:08:19,799
‎ประธานซออาการเป็นยังไงครับ

857
01:08:19,887 --> 01:08:23,427
‎อนาคตบริษัทเราขึ้นอยู่กับ
‎เดโมเดย์นี่ครับ ต้องกังวลอยู่แล้ว

858
01:08:23,516 --> 01:08:26,096
‎ประธานซอเธอบอกไว้ครับ
‎ว่ารู้สึกเหมือนไต่อยู่บนเชือก

859
01:08:26,185 --> 01:08:27,645
‎เชือกเหรอ

860
01:08:28,687 --> 01:08:30,267
‎งั้นฝากบอกประธานซอแบบนี้นะครับ

861
01:08:31,482 --> 01:08:35,072
‎ผมจะเป็นทางเลือกให้เอง
‎ไม่ต้องประหม่ามากนัก

862
01:08:35,152 --> 01:08:36,202
‎ตัวเลือกเหรอ

863
01:08:37,988 --> 01:08:40,948
‎ถ้าซอดัลมีก็ผิดเหมือนกันล่ะครับ
‎แบบนั้นเราก็จบเห่จริงๆ น่ะสิ

864
01:08:41,659 --> 01:08:44,369
‎- ถ้าเป็นงั้นผมจะลงทุนส่วนตัวให้เอง
‎- อะไรนะครับ

865
01:08:44,453 --> 01:08:46,663
‎แบบนั้นต่อให้ตกรอบตรงนี้
‎ก็ยังมีทางเลือกไง

866
01:08:46,747 --> 01:08:49,827
‎- อ๋อ ทางเลือกนั่นน่ะเหรอ
‎- ใช่ครับ

867
01:08:51,544 --> 01:08:53,214
‎ฝากบอกเธอแบบนั้นทีนะครับ

868
01:09:06,350 --> 01:09:08,350
‎เมื่อกี้มันหมายความว่าไง
‎เด็กไกวชิงช้าเหรอ

869
01:09:09,812 --> 01:09:13,612
‎ใช่ ตอนเข้าแซนด์บอกซ์
‎ฉันยืมเรื่องราวเธอมานิดหน่อย

870
01:09:13,691 --> 01:09:15,991
‎ฉันเขียนโดยไม่คิดอะไร
‎แต่มันดันเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมา

871
01:09:16,068 --> 01:09:19,278
‎ฉันไม่รู้ว่าประธานยุนจะจดจำพ่อเรา
‎แบบมีความหมายขนาดนั้น

872
01:09:19,363 --> 01:09:23,623
‎พ่อเราเหรอ คนที่ทิ้งกระทั่งนามสกุล
‎พูดคำนั้นออกมาง่ายจังนะ

873
01:09:23,701 --> 01:09:26,411
‎ขโมยความทรงจำคนอื่นไป
‎แล้วมาทำตัวหน้าด้านแบบนี้ได้ไง

874
01:09:26,495 --> 01:09:28,285
‎ก็ได้ ฉันขอโทษ

875
01:09:28,998 --> 01:09:32,878
‎แต่เห็นสภาพเธอตอนนี้แล้ว
‎ฉันไม่คิดว่าฉันขโมยมานะ

876
01:09:33,919 --> 01:09:34,999
‎สภาพฉันมันทำไม

877
01:09:36,672 --> 01:09:37,592
‎ขอถามหน่อยนะ

878
01:09:38,174 --> 01:09:39,974
‎ตอนนี้ คนที่กลัวจนไม่กล้าเล่นชิงช้า

879
01:09:40,050 --> 01:09:41,970
‎คนที่คร่ำครวญว่าเล่นไม่ได้แน่
‎คือเธอหรือฉัน

880
01:09:43,387 --> 01:09:46,057
‎คนที่กลัวว่าถ้าล้มเหลวจะทำยังไง
‎คือเธอหรือฉัน

881
01:09:50,060 --> 01:09:52,020
‎แล้วแบบนี้ฉันยังต้องขอโทษเธออีกเหรอ

882
01:10:01,864 --> 01:10:02,914
‎โดซาน

883
01:10:03,782 --> 01:10:04,782
‎ขอโทษเธอด้วยครับ

884
01:10:06,827 --> 01:10:07,907
‎คุณขโมยไปนี่ครับ

885
01:10:09,663 --> 01:10:12,793
‎คุณเป็นคนกระจอกถึงขั้น
‎ต้องขโมยความทรงจำคนอื่นเลยนี่ครับ

886
01:10:15,169 --> 01:10:16,549
‎ไม่มั่นใจใช่ไหมครับ

887
01:10:18,589 --> 01:10:20,799
‎ทั้งซ่อน ทั้งปิดบังมันไว้
‎เพราะไม่อยากถูกจับได้

888
01:10:23,427 --> 01:10:24,547
‎ไม่เหนื่อยเหรอครับ

889
01:10:30,517 --> 01:10:31,687
‎คุณน่าจะเหนื่อยนะ

890
01:10:36,899 --> 01:10:38,569
‎คุณจะไปรู้อะไร

891
01:10:39,276 --> 01:10:40,526
‎ผมรู้ดีครับ

892
01:10:42,738 --> 01:10:44,368
‎เพราะผมก็เคยทำเรื่องคล้ายๆ กัน

893
01:10:54,291 --> 01:10:56,251
‎- ไม่รับสายเหรอคะ
‎- ไม่รับเลยครับ

894
01:10:57,211 --> 01:10:58,801
‎หมายเลขที่ท่านเรียก…

895
01:10:58,879 --> 01:10:59,709
‎อ้าว มาแล้วครับ

896
01:11:01,840 --> 01:11:04,260
‎ทำอะไรคะ ใกล้จะเริ่มแล้วนะ
‎โทรไปก็ไม่รับ

897
01:11:04,343 --> 01:11:06,433
‎เดี๋ยวนะ คุณโดซาน

898
01:11:06,512 --> 01:11:09,432
‎ชุดวันนี้
‎ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่ครับ

899
01:11:09,932 --> 01:11:12,232
‎ไหนว่าจะใส่สูทมาเชียร์ท่านประธานไง

900
01:11:13,936 --> 01:11:15,436
‎สูทเหรอ เชียร์เหรอ

901
01:11:16,272 --> 01:11:18,732
‎หมายความว่ายังไงเหรอคะ

902
01:11:20,943 --> 01:11:21,863
‎คือว่า…

903
01:11:25,030 --> 01:11:26,780
‎คุณชอลซาน มาคุยกันหน่อยค่ะ

904
01:11:27,700 --> 01:11:29,490
‎อะไรครับ ทำไมเหรอครับ

905
01:11:31,203 --> 01:11:32,503
‎ไม่ต้องพูดมากแล้วตามมาค่ะ

906
01:11:46,927 --> 01:11:50,467
‎คนอะไรไร้ไหวพริบขนาดนี้ เขาต้องการ
‎เวลาอยู่ด้วยกัน ไม่รู้เหรอคะ

907
01:11:53,559 --> 01:11:54,389
‎อ๋อ

908
01:11:55,561 --> 01:11:59,111
‎พระเจ้า ดูหน้าสิ
‎อย่าบอกนะว่าเป็นเพราะฉันจับมือคุณ

909
01:12:00,691 --> 01:12:02,191
‎ผู้ชายอะไรทำไมง่ายขนาดนี้

910
01:12:03,402 --> 01:12:05,112
‎จับมือแล้วไข้ขึ้นเลยเหรอ

911
01:12:13,120 --> 01:12:14,330
‎คุณซาฮา

912
01:12:17,458 --> 01:12:19,748
‎ตอนนั้นที่คุณโกหกผม

913
01:12:21,086 --> 01:12:22,166
‎ความจริงแล้วผม

914
01:12:23,297 --> 01:12:26,627
‎รู้สึกเหมือนลอยขึ้นไปถึงตึก 63
‎แล้วตกลงมากระแทกพื้นเลยครับ

915
01:12:28,927 --> 01:12:32,597
‎คุณซาฮา อาจจะทำไปโดยไม่คิดอะไร

916
01:12:33,807 --> 01:12:36,517
‎แต่ผมมันเป็นคนบ้านนอก
‎การกระทำเล็กน้อยแบบนี้

917
01:12:38,270 --> 01:12:40,730
‎ทำเอารู้สึกเหมือน
‎ขึ้นสวรรค์แล้วลงนรกเลยครับ

918
01:12:41,648 --> 01:12:42,478
‎ครับ

919
01:12:49,948 --> 01:12:51,658
‎เพราะงั้นต่อไปผมอยากให้คุณเลิก

920
01:12:53,869 --> 01:12:55,249
‎ทำแบบนี้ได้แล้วครับ

921
01:12:58,248 --> 01:12:59,208
‎รบกวนด้วยนะครับ

922
01:13:02,711 --> 01:13:04,841
‎ค่ะ ได้ค่ะ

923
01:13:05,339 --> 01:13:06,799
‎ครับ

924
01:13:11,970 --> 01:13:14,260
‎เรากลับเข้าไปกันไหมครับ

925
01:13:16,016 --> 01:13:16,846
‎ค่ะ

926
01:13:39,998 --> 01:13:44,128
‎คือว่าสูทนั่นไง ที่ฉันใส่
‎ตอนเน็ตเวิร์กกิ้ง ปาร์ตี้

927
01:13:45,587 --> 01:13:47,047
‎ฉันว่าจะใส่มันมาวันนี้

928
01:13:47,714 --> 01:13:49,634
‎อ๋อ สูทนั่นน่ะเหรอ

929
01:13:51,093 --> 01:13:52,973
‎ตอนนั้นนายดูดีมากเลย

930
01:13:54,054 --> 01:13:55,434
‎น่าจะใส่มาสิ

931
01:13:56,849 --> 01:13:58,849
‎แต่ว่าตอนนั้นมันไม่ใช่ฉันนี่

932
01:14:01,562 --> 01:14:02,562
‎ดัลมี

933
01:14:05,023 --> 01:14:07,153
‎ฉันไม่อยากทำให้เธอสับสนอีกแล้ว

934
01:14:11,029 --> 01:14:13,489
‎เพราะงั้น เรื่องของฉัน
‎ที่เธอรู้มาจนถึงตอนนี้

935
01:14:15,617 --> 01:14:16,737
‎ลบมันไปให้หมดนะ

936
01:14:17,536 --> 01:14:20,706
‎ให้ลบเหรอ หมายความว่ายังไง

937
01:14:23,750 --> 01:14:25,750
‎ฉันไม่เคยเขียนจดหมายถึงเธอ

938
01:14:26,712 --> 01:14:28,342
‎เพิ่งรู้จักเธอได้ไม่กี่เดือน

939
01:14:30,507 --> 01:14:31,757
‎และฉันก็แต่งตัวแบบนี้

940
01:14:32,843 --> 01:14:34,643
‎ฉันไม่เคยใฝ่ฝันจะเล่นโกสต็อปด้วย

941
01:14:36,138 --> 01:14:39,428
‎วันเกิดฉัน ไม่ใช่ 7 พฤษภาคม

942
01:14:41,602 --> 01:14:44,062
‎ถ้าเธอสับสน
‎กระทั่งความรู้สึกที่มีให้ฉัน

943
01:14:48,317 --> 01:14:49,737
‎งั้นก็ทำเหมือนไม่เคยมีเถอะ

944
01:14:51,236 --> 01:14:52,356
‎ลบไปให้หมดเลยก็ได้

945
01:14:54,656 --> 01:14:56,986
‎ฉันหวังว่าเธอจะไม่ต้องทรมานเพราะมัน

946
01:15:03,373 --> 01:15:04,753
‎แต่รู้ไว้อย่างหนึ่ง

947
01:15:11,548 --> 01:15:13,338
‎การที่ซัมซานเทคมาถึงจุดนี้

948
01:15:16,678 --> 01:15:18,138
‎คือผลงานที่เธอสร้างขึ้นมา

949
01:15:22,684 --> 01:15:23,944
‎ไม่ใช่ของปลอม

950
01:15:25,395 --> 01:15:27,145
‎เป็นผลงานที่เธอสร้างขึ้นจริงๆ

951
01:15:32,736 --> 01:15:33,896
‎ฉันรับประกันได้

952
01:15:36,031 --> 01:15:37,871
‎เพราะงั้นห้ามสงสัย
‎ในเรื่องนั้นเด็ดขาด

953
01:15:51,547 --> 01:15:54,677
‎ประธานซอ ใกล้จะเริ่มซ้อมแล้วครับ
‎รีบมาเถอะครับ

954
01:16:00,556 --> 01:16:01,386
‎ดัลมี

955
01:16:05,227 --> 01:16:06,437
‎สู้ๆ นะ

956
01:16:11,066 --> 01:16:12,356
‎สู้ๆ

957
01:16:42,639 --> 01:16:45,599
‎ผมไม่ได้จะไปหาคุณซอดัลมีครับ
‎เลิกตามผมได้แล้วครับ

958
01:16:45,684 --> 01:16:48,404
‎เปล่าตามนะครับ
‎ผมก็จะขึ้นไปเหมือนกัน

959
01:16:51,023 --> 01:16:52,073
‎งั้นก็ได้ครับ

960
01:16:57,279 --> 01:17:00,409
‎ที่หัวหน้าทีมพูดเมื่อกี้
‎เท่มากเลยนะครับ

961
01:17:02,326 --> 01:17:05,116
‎ที่ว่าจะเป็นทางเลือกให้
‎อุ่นใจมากเลย

962
01:17:05,203 --> 01:17:07,963
‎ผมไม่ได้พูด
‎เพื่อให้คุณมาชมหรอกนะครับ

963
01:17:09,708 --> 01:17:11,878
‎คนที่เท่และน่าเชื่อถือแบบนี้

964
01:17:14,004 --> 01:17:16,134
‎ทำไมถึงได้โหดร้ายกับพี่ชายผมนักล่ะ

965
01:17:19,092 --> 01:17:20,182
‎พี่ชายเหรอ

966
01:17:23,930 --> 01:17:25,020
‎บอกมาสิครับ

967
01:17:26,433 --> 01:17:27,523
‎ทำไมคุณ

968
01:17:29,227 --> 01:17:30,347
‎ต้องฆ่าพี่ชายผมด้วยครับ

969
01:17:46,078 --> 01:17:50,168
‎นี่พูดกับผมเหรอครับ
‎ผมฆ่าพี่ชายคุณเหรอ

970
01:17:51,500 --> 01:17:52,330
‎ครับ

971
01:17:55,712 --> 01:17:57,842
‎เหมือนคุณจะเข้าใจผมผิด
‎เป็นคนอื่นอยู่นะ

972
01:17:58,757 --> 01:18:01,007
‎ถ้าผมฆ่าพี่ชายคุณ
‎ผมจะมาอยู่ตรงนี้เหรอครับ

973
01:18:01,093 --> 01:18:03,223
‎ต้องอยู่ในคุกแล้วสิ จริงๆ เลย

974
01:18:11,603 --> 01:18:14,983
‎ฟังนะครับ ผมไม่รู้จักพี่ชายคุณ

975
01:18:15,065 --> 01:18:19,645
‎ไม่สิ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำ
‎ว่าคุณมีพี่ ผมจะไป…

976
01:18:24,783 --> 01:18:26,663
‎ผมไม่ได้หวังอะไรจากคุณเลย

977
01:18:28,787 --> 01:18:30,747
‎แต่ก็คิดไม่ถึง
‎ว่าจะจำเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ

978
01:18:46,138 --> 01:18:48,888
‎ประธานซอเธอบอกไว้ครับ
‎ว่ารู้สึกเหมือนไต่อยู่บนเชือก

979
01:18:48,974 --> 01:18:50,274
‎เชือกเหรอ

980
01:18:51,101 --> 01:18:53,151
‎งั้นฝากบอกประธานซอแบบนี้นะครับ

981
01:18:53,812 --> 01:18:57,322
‎ผมจะเป็นทางเลือกให้เอง
‎ไม่ต้องประหม่ามากนัก

982
01:19:29,931 --> 01:19:32,101
‎- อ้าว คุณนัมโดซาน
‎- พอดีผมมีเรื่องอยากถาม

983
01:19:32,934 --> 01:19:34,024
‎ครับ อะไรเหรอครับ

984
01:19:34,102 --> 01:19:37,652
‎เรื่องข้อเสนอที่คุณบอกไว้ตอนนั้น
‎ว่าคุณติดปีกให้บริษัทได้

985
01:19:38,273 --> 01:19:39,113
‎อ้อ ครับ

986
01:19:40,400 --> 01:19:41,490
‎ข้อเสนอนั้น

987
01:19:42,819 --> 01:19:43,949
‎ยังมีผลอยู่หรือเปล่าครับ

988
01:19:45,030 --> 01:19:46,200
‎ยังมีผลแน่นอนสิครับ

989
01:19:47,824 --> 01:19:49,664
‎ว่าแต่จู่ๆ ทำไมถึงเปลี่ยนใจล่ะ

990
01:19:52,496 --> 01:19:54,246
‎ผมไม่อยากสร้างทางเลือกครับ

991
01:19:54,915 --> 01:19:57,415
‎ทางเลือกเหรอ ทางเลือกอะไร

992
01:20:00,921 --> 01:20:04,011
‎ทางเลือกสำหรับความล้มเหลวครับ

993
01:20:28,573 --> 01:20:30,663
‎(ขอบคุณนักแสดงรับเชิญ คุณอีโบยอง)

994
01:21:07,028 --> 01:21:10,868
‎ผมไม่เคยคิดเลยครับ
‎ว่าจะได้มาสารภาพรักตอนกำลังคนบะหมี่

995
01:21:12,033 --> 01:21:14,953
‎ผมแกล้งทำเป็นนิ่ง ทำเป็นเย็นชาแล้ว

996
01:21:16,454 --> 01:21:20,924
‎แต่ข้างในผมนี่
‎ประหม่าสุดๆ ไปเลยครับ

997
01:21:21,001 --> 01:21:22,381
‎แบบสุดๆ เลย

998
01:21:26,214 --> 01:21:28,384
‎ที่จริงผมก็คาดหวังให้เธอตอบนะครับ

999
01:21:29,301 --> 01:21:30,591
‎แต่อีกใจ

1000
01:21:34,306 --> 01:21:36,306
‎แต่อีกใจ ผมก็กลัวครับ

1001
01:21:38,476 --> 01:21:43,016
‎ถ้าเธอบอกว่าไม่ ก็คือจบไงครับ
‎จบบริบูรณ์เลย

1002
01:21:45,442 --> 01:21:46,402
‎ผมกลัว

1003
01:21:52,616 --> 01:21:53,866
‎ผมเสียใจด้วยครับ

1004
01:21:55,869 --> 01:21:57,579
‎หรือผมไม่ควรสารภาพไปเลย

1005
01:22:02,417 --> 01:22:04,707
‎น่าจะซ่อนมันไว้ให้ถึงที่สุด

1006
01:22:13,011 --> 01:22:16,891
‎ไม่ใช่หรอกค่ะ ถ้าซ่อนไว้
‎คุณจะยิ่งเสียใจกว่าเดิมค่ะ

1007
01:22:17,515 --> 01:22:18,675
‎ประมาณหนึ่งเปอร์เซ็นต์

1008
01:22:22,437 --> 01:22:26,107
‎ไม่มีหรอกค่ะคำว่าไม่น่าเลย
‎ทุกทางเลือกย่อมมีเหตุผลอยู่แล้ว

1009
01:22:26,191 --> 01:22:29,531
‎เพราะงั้น
‎ลองเชื่อในสิ่งที่คุณเลือกดูนะคะ

1010
01:22:30,820 --> 01:22:33,910
‎และเมื่อความเชื่อสั่นคลอน
‎เหมือนในตอนนี้

1011
01:22:35,200 --> 01:22:39,370
‎ก็ให้ลองยืมพลังจากใครสักนิดหน่อยค่ะ

1012
01:22:41,373 --> 01:22:42,753
‎ใคร…

1013
01:22:45,043 --> 01:22:46,293
‎บรรพบุรุษค่ะ

1014
01:22:48,630 --> 01:22:49,670
‎บรรพบุรุษเหรอ

1015
01:23:01,935 --> 01:23:03,765
‎ฉันอยากรู้ที่สุดเลยค่ะ

1016
01:23:03,853 --> 01:23:05,653
‎ว่ามีใครอยู่ตรงนี้

1017
01:23:06,272 --> 01:23:09,482
‎ที่นี่คือจุดเริ่มต้นของฉัน
‎ไม่ใช่สำนักงานวิวแม่น้ำฮัน

1018
01:23:09,567 --> 01:23:10,777
‎มันคือที่นี่

1019
01:23:11,736 --> 01:23:14,816
‎ถ้าคำตอบของประธานซอ
‎คือหัวหน้าทีมฮัน นายจะยอมรับได้เหรอ

1020
01:23:14,906 --> 01:23:16,736
‎ที่เขาพูดอาจเป็นความจริงก็ได้ครับ

1021
01:23:16,825 --> 01:23:19,235
‎เหมือนเราจะมีการแข่งนัดล้างตา
‎ต่อจากแฮกกาธอนนะคะ

1022
01:23:19,327 --> 01:23:23,287
‎ถ้าทำการทดสอบภายใต้ข้อกำหนดเดียวกัน
‎เราก็จะได้รู้ว่าของใครดีกว่า

1023
01:23:23,915 --> 01:23:26,035
‎ผมไม่อยากให้ดัลมีลำบากอีกต่อไปแล้ว

1024
01:23:26,126 --> 01:23:28,996
‎เดโมเดย์ครั้งนี้
‎ไม่ว่ายังไงฉันก็ต้องเอาชนะให้ได้ค่ะ

1025
01:23:30,088 --> 01:23:33,878
‎คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม