‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ตอน 10)
‎หัวหน้าเป็นใครกันแน่คะ
‎ผมหวังว่า…
‎แล้วโดซานเป็นใครคะ
‎สักวันหนึ่งเธอจะเข้าใจ
‎หัวหน้าทีม ได้โปรด
‎พูดอะไรหน่อยสิคะ
‎และมองมาที่ผมบ้าง
‎อือ
‎โดซาน
‎ที่ที่นายกับฉันทิ้งจดหมายเอาไว้ ‎เมื่อ 15 ปีก่อน นายจำได้ไหม
‎มันอยู่ที่ไหนเหรอ
‎ตอบมาสิ ขอร้องล่ะ
‎แต่ไม่ใช่ด้วยสายตาแบบนี้
‎ทำไมนายตอบไม่ได้ล่ะ
‎ทำไมคนที่อยู่ที่นี่ไม่ใช่นาย ‎แต่เป็นหัวหน้าทีมฮัน
‎ความเสียใจมักเกิดขึ้นสายไปเสมอ
‎หัวหน้าทีมอธิบายมาสิคะ
‎อย่างตรงไปตรงมา
‎อย่าคิดจะหลอกกันอีกเลยค่ะ
‎ฉันไม่อยากเป็นคนโง่อีกต่อไปแล้ว
‎จดหมายเมื่อ 15 ปีก่อน
‎ใครเป็นคนเขียนคะ
‎โดซานหรือเปล่าคะ
‎หรือว่าหัวหน้าทีมฮัน
‎คุณย่าขอให้ผมช่วยครับ
‎ท่านอยากให้คุณซอดัลมีมีเพื่อน
‎ผมก็เลยเขียนจดหมายพวกนั้นครับ
‎โกหกตั้งแต่แรกเลยสินะ
‎แล้วโดซานเป็นใครคะ
‎ทำไมถึงใช้ชื่อนั้น
‎ตอนนั้นผมตั้งมันขึ้นมา ‎โดยไม่คิดอะไรครับ
‎พอดีมีหนังสือพิมพ์อยู่ตรงหน้า
‎และมีชื่อนั้นอยู่ในข่าว
‎แค่ชื่อในข่าวเหรอ
‎งั้นเขาก็เป็นแค่คนแปลกหน้า ‎จริงๆ สินะ
‎ถ้างั้นโดซานมาที่ ‎เน็ตเวิร์กกิ้ง ปาร์ตี้ได้ยังไงคะ
‎ถ้าจริงอย่างที่หัวหน้าทีมพูด ‎โดซานต้องไม่รู้จักฉันเลยสิ
‎แล้วเขารู้ได้ยังไง
‎ผมตามหาเขาเองครับ
‎ผมตามหานัมโดซานในข่าวคนนั้น
‎แล้วก็ขอร้องให้เขา ‎เป็นนัมโดซานในจดหมาย
‎และไปที่ปาร์ตี้ครับ
‎ถ้างั้นทำไมโดซาน
‎ถึงยอมทำตามคำขอของหัวหน้าทีมล่ะคะ
‎ทั้งๆ ที่ฉันเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเขา
‎ตอนนั้นซัมซานเทค
‎อยู่ในช่วงที่ขาดเงินลงทุน
‎เพราะเงินนี่เองสินะ
‎ไม่ครับ ไม่ใช่อย่างนั้น
‎ถึงตอนแรกมันจะใช่ ‎แต่หลังจากนั้นเขาก็รู้สึกจริงๆ
‎- แล้วผมเองก็… ‎- หัวหน้าทีมจะไปรู้ได้ยังไงคะ
‎โกหกกันมาตั้งแต่แรก ‎แล้วฉันจะเชื่อลงได้ยังไง
‎คุณซอดัลมี ผม…
‎(หลังค่อม)
‎อยู่กับดัลมีใช่ไหมครับ ‎ที่นั่นที่ไหนครับ
‎(สถานีทางเข้าแซนด์บอกซ์)
‎อือ
‎นายโอเคไหม
‎เข้าใจแล้ว ‎ไม่ต้องห่วงหรอก แล้วเจอกัน
‎อือ
‎- โดซานเหรอ ‎- ใช่
‎สุดท้ายก็ชะงักเพราะบั๊กจนได้
‎บั๊กเหรอ
‎- ประธานซอรู้ทุกเรื่องแล้วเหรอ ‎- อือ
‎ฉันบอกแล้วใช่ไหมล่ะ ‎ว่าให้กำจัดบั๊กตั้งแต่แรก
‎แบบนี้ก็แปลว่า ‎บริษัทเราก็เจ๊งด้วยหรือเปล่า
‎เจ๊งอะไรคะ
‎คุณซาฮา เอ่อ ผมไม่ได้พูดอะไรนะครับ
‎- หมุนแบบนี้เหรอ ‎- หมุนไปอีกฝั่ง
‎ประธานซอรู้เรื่องอะไรนะคะ
‎ผมไม่ได้พูดอะไรสักหน่อยครับ ‎ชอลซาน นายพูดอะไรเหรอ
‎เปล่านี่ ไม่ได้พูดเลย
‎บอกมาเลยค่ะ เดี๋ยวนี้
‎จบสิ้นแล้วล่ะ
‎เพราะแบบนี้ไง ‎สตาร์ทอัพถึงควรห้ามคบกันในบริษัท
‎ต้องห้ามเลยเหรอครับ ‎คนเราชอบกันก็ไม่ได้ผิดสักหน่อย
‎นั่นสิ พอทำงานด้วยกันไปเรื่อยๆ ‎ชายหญิง
‎ก็อาจพัฒนาความสัมพันธ์…
‎พัฒนาไม่ได้สิคะ
‎เรามีพนักงานอยู่ห้าคน คิดดูสิว่า ‎ถ้าเลิกกันแล้วจะเกิดอะไรขึ้น
‎อึดอัดต่อกันแล้วจะทำงานยังไง
‎"คุณแฟนเก่าครับ ‎ช่วยตรวจแฟ้มผลงานหน่อย"
‎"คุณแฟนเก่าคะ ‎เขียนโค้ดเสร็จหรือยัง" แบบนี้แน่
‎ฉันทนไม่ไหวหรอก
‎แต่ก็อาจจะกลับมาคบกันไปตลอด ‎ก็ได้นะครับ
‎นั่นสิ
‎ต้องลองถึงจะรู้นะครับ
‎ลองคิดดูนะคะ
‎ไปๆ มาๆ คนที่ส่งจดหมาย ‎ดันกลายเป็นผู้ชายอีกคน
‎แถมยังเป็นฮันจีพยอง
‎ชายที่มีพร้อมทั้งเงิน การศึกษา ‎และรูปลักษณ์
‎จะไม่หวั่นไหวได้เหรอ
‎ระหว่างฮันจีพยอง กับนัมโดซาน
‎ยังไงก็ต้องเป็นฮันจีพยอง
‎จบข่าว ไม่มีอะไรต้องสงสัยค่ะ
‎ไม่ไง โดซานของเรา ‎แค่ด้อยกว่าหัวหน้าทีมฮันนิด…
‎ด้อยกว่าไม่นิดนะคะ ด้อยกว่าเยอะมาก
‎เทียบกับหัวหน้าทีมฮัน ‎โดซานของเราก็มีด้านที่ดี…
‎ไม่มีค่ะ ไม่มีสักนิด
‎- เฮ้อ ‎- หงุดหงิดว่ะ
‎เงิน การศึกษา เส้นสาย ‎งัดอะไรมาสู้ก็ไม่ชนะหรอก
‎มันสำคัญเหรอครับ เมื่อเรา ‎ชอบใครสักคน สิ่งสำคัญคืออะไรล่ะ
‎ความรู้สึกสำคัญที่สุด
‎ใช่ค่ะ มันสำคัญ
‎แต่ความรู้สึกนั้น ‎แบ่งเป็นสองฝั่งแล้วนี่คะ
‎ระหว่างรักแรกที่เริ่มจากจดหมาย ‎และรักปัจจุบัน
‎ถ้าสองฝั่งนี้ถูกแบ่งเป็น ‎50 ต่อ 50 เท่ากัน
‎แล้วจะรับประกันได้ไง ‎ว่าฝั่งไหนเป็นรักแท้
‎หงุดหงิดจริงๆ
‎พ่อ หนูได้รับจดหมายรักด้วยล่ะ
‎ลายมือสวยสุดยอดเลยว่าไหม
‎เขาบอกว่าอายุเท่าหนู ชื่อนัมโดซาน
‎ชื่อเพราะสุดๆ เลยใช่ไหม
‎รับนี่ไปสิ
‎นามบัตรฉันเอง
‎(ซัมซานเทค)
‎(ซัมซานเทค นัมโดซาน)
‎เพราะงั้น ฉันเลยว่าจะตามรอยนาย
‎ฉันจะก่อตั้งบริษัท ‎เหมือนกับนาย โดซาน
‎พวกเรา…
‎ได้เข้าแซนด์บอกซ์แล้ว
‎- จริงเหรอ ‎- อือ จริงๆ
‎ก็นะ ลองหลงทางดูก็ได้
‎"แล่นเรือโดยไร้แผนที่" จำได้ไหม
‎ดัลมี อย่าร้องไห้เลยนะ
‎ได้โปรด อย่าร้องเลย นะ
‎แค่วันเดียว…
‎ฉันคิดว่าจะสานฝันให้เธอแค่วันเดียว ‎แล้วจบมัน
‎แต่ว่า…
‎ฉันชอบหนึ่งวันนั้นมาก ‎จนพลาดโอกาสที่จะหยุดมัน
‎ฉันคิดว่าถ้ายื้อต่อไปได้ ‎ถึงจะแค่วันเดียว
‎ฉันก็อยากจะยื้อมันไว้ให้นานที่สุด
‎ดัลมี ฉันผิดไปแล้ว ฉันขอโทษ ‎เพราะงั้นได้โปรด…
‎อย่าพูดว่าขอโทษสิ
‎นายควรบอกว่ามันไม่จริง
‎นายควรบอกว่านายคือโดซานคนนั้น
‎นายขอโทษแบบนี้ ฉันจะทำยังไง
‎แบบนี้ก็แปลว่ามันไม่จริงสักอย่าง
‎ทุกอย่างเป็นแค่เรื่องโกหกน่ะสิ
‎ฉันขอโทษ
‎สนุกมากไหม
‎ที่ได้เห็นฉันตื่นเต้นดีใจ
‎กับจดหมายปลอมๆ นั่นเหมือนคนโง่
‎ได้เห็นฉันไม่เจียมตัวเอง
‎บอกว่าจะทำธุรกิจตามนาย
‎สนุกมากไหมล่ะ
‎ฉันทรมานมากนะ
‎ตอนที่เธอมองมาที่ฉัน
‎ยิ้มให้ฉัน
‎และให้กำลังใจฉัน ในทุกๆ ครั้ง
‎ฉันเจ็บเจียนตาย ‎เพราะรู้ดีว่าไม่สมควรได้รับมัน
‎ฉัน…
‎อยากเป็นคนนั้นที่เธอต้องการ
‎แต่มันยากเหลือเกิน ฉันขอโทษ
‎คนที่ฉันต้องการเหรอ
‎ฉันไม่รู้แล้วว่าคือใคร
‎อือ ดัลมีถึงบ้านปลอดภัยแล้ว
‎บอกว่าจะนอนแล้วก็เข้าห้องไปเลย
‎เปล่า เห็นแกบอกว่าเหนื่อย ‎ฉันก็เลยไม่ได้ถามอะไรต่อ
‎ไม่ต้องห่วง ‎ดัลมีไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวแกก็ดีขึ้น
‎โอเค พักผ่อนเถอะ
‎(เดินตามความฝัน)
‎(เดโมเดย์)
‎(กิจกรรมที่สตาร์ทอัพ ‎จะแสดงสินค้า โมเดลธุรกิจ)
‎(และสิ่งอื่นๆ ที่ได้คิดค้นไว้ ‎ให้นักลงทุนเห็น)
‎(ตอน 10)
‎นี่แกทำอะไรเนี่ย
‎ถ้าสายตาย่าแย่ลง ‎ของพวกนี้กลายเป็นอาวุธได้เลย
‎มันใช่เวลาเป็นห่วงตาฉันเหรอ
‎อือ เวลานี้แหละ
‎รู้ไหมว่าฉันทรมานเรื่องไหนมากที่สุด
‎ฉันไม่เข้าใจเลยสักอย่าง ‎ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน
‎แล้วฉันก็ทรมานที่ต้องเจอนาย
‎แต่ฉันก็ยังต้องไปทำงาน
‎ต้องไปเตรียมตัวสำหรับเดโมเดย์ ‎แล้วก็ต้องไปทำ…
‎นุนกิลด้วย
‎ฉันต้องไปทำงานโดยที่
‎เห็นหน้านายกับหัวหน้าทีมฮัน ‎แล้วทำเหมือนไม่ได้เกิดอะไรขึ้น
‎แต่ฉันไม่ได้เก่งมากขนาดนั้น
‎หน้าฉันมันก็เลยเป็นสภาพนี้แหละ
‎อือ
‎เจอกันแค่ที่บริษัทสักพักเถอะ
‎(รวมพลังต่อสู้)
‎(คัดค้านการทำเอ็มโอยู ‎กับอินแจคอมปะนี)
‎ถ่ายรูปหรือวิดีโอ ‎ไปลงในข่าวเยอะๆ เลยนะคะ
‎- ไม่ได้ๆ ‎- บอกว่าไม่ได้ไง
‎สวัสดีค่ะ คุณโอยอนโฮ
‎อ้าว นี่คุณกล้าเสนอหน้า ‎มาที่นี่ได้ไงน่ะ
‎ตายจริง ถึงขั้นพานักข่าวมาด้วยแฮะ
‎มาคุยกับฉันสักครู่สิคะ
‎ผมไม่มีอะไรจะคุยครับ
‎ถ้าอยากจะคุย ‎ก็ไปคุยกับผู้จัดการเรานู่น
‎ได้ค่ะ ผู้จัดการอยู่ไหนล่ะคะ
‎ผู้จัดการ ‎คนที่จะทำให้เราอดตายมาหาครับ
‎ถึงขั้นเอานักข่าวมาด้วยนะครับ
‎ใครมานะ
‎สวัสดีค่ะ ฉันวอนอินแจ ‎ประธานของอินแจคอมปะนีค่ะ
‎ผมชื่อนัมซองฮวานครับ
‎- แค่โหงวเฮ้งก็ดูไม่น่าคบแล้ว ‎- นังสารเลว
‎เด็กนั่นเป็นประธานเหรอ
‎- คิดจะไล่กันตอนไหนก็ได้เหรอ ‎- ทำงานแบบนี้เรียกประธานได้ด้วยเหรอ
‎- กล้าดียังไงเสนอหน้ามาที่นี่ ‎- เราไม่อยากเห็นหน้าแก
‎- กลับไปซะ ‎- แกทำให้เราตกงาน
‎เงียบ
‎ขนนักข่าวกันมาเพียบเชียวนะ
‎มาก็ดีแล้วครับ
‎สิ่งที่เราจะพูดในวันนี้ ‎ช่วยเสนอข่าวออกไปอย่างเที่ยงตรง
‎อย่าให้ตกหล่นแม้แต่คำเดียวนะครับ
‎ช่วยเสนอข่าวอย่างเที่ยงตรงด้วย
‎เสนอข่าวอย่างเป็นธรรมด้วยครับ
‎วันนี้มีประชุมกับทางฮาอุนใช่ไหมคะ ‎ฉันอยากเข้าร่วมด้วยน่ะค่ะ
‎เอางั้นก็ได้ครับ
‎(วอนอินแจ ซีอีโอ)
‎อ๋อ พวกคุณคือคนที่คิดโมเดลลดกำลังคน ‎อันชั่วร้ายนี่เอง
‎โมเดลที่ใช้กำลังคน ‎อย่างมีประสิทธิภาพต่างหากค่ะ
‎ก็ความหมายเหมือนกันแหละครับ ‎บริษัทที่ก่อตั้งมาเพื่อทำให้คนตกงาน
‎(แซนด์บอกซ์)
‎- แซนด์บอกซ์เหรอ ‎- ค่ะ บริษัทเราอยู่ในแซนด์บอกซ์
‎แซนด์บอกซ์นี่ ที่ที่ลูกชายผู้จัดการ ‎ได้เข้าไปครั้งนี้ไม่ใช่เหรอ
‎จริงเหรอคะ ถ้าเข้าครั้งนี้ ‎ก็แปลว่ารุ่นเดียวกันกับฉัน
‎- ลูกชายคุณชื่ออะไรเหรอคะ ‎- คุณไม่จำเป็นต้องรู้หรอก
‎(ผู้จัดการ นัมซองฮวาน)
‎ไปกันเถอะ
‎- ไปกันครับ ‎- เราต้องยึดมั่นในจุดยืน
‎- ต้องสู้ให้ถึงที่สุด ‎- สู้ต่อไป
‎ลูกชายของคุณ ใช่นัมโดซาน ‎จากซัมซานเทคหรือเปล่าคะ
‎จะอยากรู้เรื่องนั้นไปทำไมครับ
‎ฉันว่ามันน่าสนใจดีน่ะค่ะ
‎ซัมซานเทคก็เหมือนพวกฉัน ‎ที่สร้างโซลูชั่นทำให้คนตกงาน
‎แต่คุณพ่อกลับมาประท้วง ‎ต่อต้านเรื่องนั้น
‎ลูกชายรู้ไหมคะ ‎ว่าคุณพ่อกำลังต่อสู้เรื่องนี้
‎ทางนี้เลยครับ
‎ค่ะ
‎ลิฟต์กำลังขึ้น
‎- เป็นอะไรไหมครับ ‎- ผู้จัดการๆ
‎อย่าออกอากาศนะครับ ห้ามออกเด็ดขาด
‎อะไรนะครับ
‎- ผู้จัดการ ‎- แบกเขาไป เร็วเข้า
‎ทางนี้ๆ
‎เป็นอะไรของเขา
‎- ระวังนะครับ ‎- ทางนี้ค่ะ
‎- ตายแล้ว นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะ ‎- ระวังนะ ระวังๆ
‎ตายจริง
‎จู่ๆ เขาก็เป็นลมครับ
‎ยัยประธานไร้มารยาทนั่น
‎พูดเรื่องที่ทำให้ผู้จัดการ ‎ความดันขึ้นแน่เลย
‎งั้นก็พาไปโรงพยาบาลสิ ‎แบกมาที่นี่ทำไมคะ
‎ผมไม่เป็นไร ยังปกติดี
‎ปกติตรงไหนคะ
‎คนถึกที่ปีนเขาจีรีอย่างคุณ ‎เป็นลมแบบนี้
‎ไปโรงพยาบาลตอนนี้เลย
‎ถ้าไปตอนนี้…
‎ต้องเว่อร์แน่เลยนะคะ
‎ใช่ เว่อร์จริงๆ
‎นี่ พวกนายกลับไปเถอะ
‎หา คุณเป็นแบบนี้ ‎จะให้เรากลับได้ไงครับ
‎นายควรจะไปอยู่ที่นั่นแทนฉันนะ
‎อย่าให้คนอื่นรู้เด็ดขาดว่าฉันเป็นลม
‎เหมือนเขาจะไม่เป็นไรค่ะ ‎ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ
‎เอ่อ แต่ว่า…
‎งั้นก็ได้ครับ
‎ช่วยดูแลผู้จัดการดีๆ หน่อยนะครับ
‎ค่ะๆ ไม่ต้องกังวลนะคะ
‎- อือ สู้ๆ นะ ‎- ครับ
‎- ไปเถอะ ‎- ดูแลตัวเองนะครับ
‎- อือๆ สู้ๆ ล่ะ ‎- ลาก่อนค่ะ
‎- ไม่ต้องไปส่งหรอกครับ ‎- ไม่เป็นไรค่ะ
‎อะไรคะ ‎นี่มันเป็นการแสดงเรื่องอะไรกัน
‎โอ๊ย จะบ้าตาย
‎เกิดเรื่องใหญ่แล้วล่ะ ที่รัก
‎ผมเกือบจะทำลายอนาคตโดซานลูกเราแล้ว
‎อะไรนะ
‎เราจะทำเงินให้ได้เยอะๆ
‎เงินๆ
‎ทำอะไรครับเนี่ย
‎วันนี้อากาศดีเป็นพิเศษ ว่าไหมครับ
‎อีกาก็ร้องด้วย
‎ที่เกาหลีเชื่อว่า ถ้าอีการ้อง ‎จะได้พบกับแขกที่น่ายินดีใช่ไหมครับ
‎นั่นมันนกกางเขนครับ
‎เขาว่าถ้าอีการ้อง ‎จะเจอเรื่องร้ายครับ
‎แต่ผมว่ามันเหลวไหลทั้งคู่แหละครับ
‎ผมขอเวลาสักครู่ได้ไหมครับ
‎ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณนัมโดซานหน่อย
‎เอ่อ คุณผู้ช่วยพัค
‎เราต้องเตรียมปฐมนิเทศ ‎ให้ประธานที่เข้าร่วมเดโมเดย์นี่คะ
‎- อ้อ ครับ ผมลงประกาศแล้วครับ ‎- ค่ะ
‎อ้อ ท่านประธานครับ
‎- มีเรื่องหนึ่งที่กวนใจผมครับ ‎- เรื่องกวนใจเหรอคะ
‎ยังจำประธานที่ฆ่าตัวตาย ‎เมื่อไม่กี่ปีก่อนได้ไหมครับ
‎ใช่ชาร์จจิงพาร์ตเนอร์รุ่นสองไหมนะ ‎ประธานคนนั้นน่ะครับ
‎ทำไมเหรอคะ
‎น้องของประธานคนนั้น ‎อยู่ในรุ่น 12 ล่ะครับ
‎- เขาคือใครคะ ‎- นี่ครับ
‎ผมเจอตอนจัดข้อมูลของรุ่น 12
‎คนนี้คือน้อง ‎ของประธานคนนั้นใช่ไหมครับ
‎ตอนนั้นผมไม่อยู่ ‎ก็เลยไม่ค่อยรู้เรื่อง
‎ประธานคนนั้น ‎เขาฆ่าตัวตายทำไมเหรอครับ
‎ผมได้ยินว่า ‎เขาตายหลังเดโมเดย์ไม่นาน
‎คุณก็รู้นี่คะ
‎เพราะยังไงมันก็เป็นงาน ‎ที่นำไปสู่การลงทุนจริง
‎คำถามของนักลงทุน ‎ก็เลยโหดร้ายและหยาบคายมาก
‎นั่นสินะครับ
‎คนนอกอย่างผมได้ยิน ‎ยังรู้สึกอกสั่นขวัญแขวนเลย
‎สำหรับประธาน นั่นคงเป็นเวลา ‎ที่ต้องต่อสู้กับจิตใจหนักมาก
‎ตอนนั้น ชาร์จจิงพาร์ตเนอร์ ‎ต้องเจอกับเรื่องแย่ๆ หลายเรื่อง
‎ประธานคนนั้น ‎เขาอดทนกับช่วงเวลานั้นไม่ไหวน่ะค่ะ
‎ว่าแต่ ทำไมน้องเขา ‎ถึงเข้ามาที่นี่ล่ะครับ
‎ถ้าเป็นผม คงไม่อยากเหลียวมอง ‎ที่ที่คนในครอบครัวตายหรอก
‎เพื่อแก้แค้นเหรอ อะไรเนี่ย น่าขนลุก
‎(เพื่อแก้แค้น)
‎ครอบครัวเขาอาจเข้าใจผิดก็ได้ค่ะ
‎อาจคิดว่าเขาตายเพราะคนที่อยู่ที่นี่
‎ซิลิคอนแวลลีย์เหรอครับ
‎ซิลิคอนแวลลีย์ ‎ที่อยู่ซานฟรานซิสโกน่ะเหรอครับ
‎ครับ ‎สำนักงานใหญ่ทูสโทของเราอยู่ที่นั่น
‎ผมอยากจ้างคุณนัมโดซาน ‎ไปเป็นวิศวกรที่สำนักงานใหญ่ครับ
‎แน่นอนว่าผมจะให้ค่าตอบแทน ‎สูงสุดในวงการนี้เลยครับ
‎จ่ายปีละ 300 ล้าน ‎หุ้นอีก 1.5 พันล้านเป็นเวลาสี่ปี
‎เป็นไงครับ
‎ไม่รู้สิครับ ผมไม่ค่อยสนใจ
‎คุณนัมโดซาน เราคือทูสโทนะครับ ทูสโท
‎แต่เราคือซัมซานเทคครับ
‎นี่คุณ ฟังนะครับ
‎ถ้าประวัติวิศวกรบอกว่าเคยทำงานทูสโท ‎คำนั้นจะเปลี่ยนชีวิตคุณเลยนะครับ
‎พวกนักลงทุน ‎จะหอบเงินต่อแถวมาหาคุณเลย
‎เขาจะลงทุนโดยไม่ถามด้วยซ้ำ ‎ว่าคุณจะพัฒนาอะไร
‎แค่ขายหนังสือที่เขียนจากประสบการณ์ ‎ตอนเป็นนักพัฒนาที่ทูสโท
‎เขาเรียกอะไรนะ ส่วนแบ่ง แค่ส่วนแบ่ง ‎จากยอดขายก็อยู่ได้สบายแล้ว
‎ผมไม่มีความคิดที่จะเขียนหนังสือครับ ‎ทักษะการใช้ภาษาผมแย่มาก
‎ผมไม่ได้หมายความแบบนั้นสักหน่อย
‎ที่ผลักไสผมนี่ เพราะคิดว่า ‎ผมเหมือนประธานวอนดูจองหรือเปล่า
‎ผมกับคนแบบนั้นน่ะ ‎คนละประเภทกันเลยครับ
‎ผมไม่ได้คิดจะเอาเปรียบ ‎หรือใช้ประโยชน์จากคุณเสียหน่อย
‎ผมรู้ครับ
‎แต่ผมก็ไม่อยากทำครับ
‎ก็ได้ครับ ถ้าอย่างนั้น
‎ไปทำงานที่นู่นแค่สามปี ‎แล้วกลับมาที่ซัมซานเทค
‎คิดว่าไงครับ
‎แบบนั้นซัมซานเทคติดปีกเลยนะ
‎- ผมสายแล้วครับ ‎- คุณโดซานไม่ทะเยอทะยานบ้างเหรอครับ
‎ไม่มีความฝันเหรอ
‎ความฝันน่ะ มีแน่นอนอยู่แล้วครับ
‎ผมจะทำให้ฝันคุณเป็นจริงนี่ไง
‎พวกเราคืออนาคต ‎ใช่ เราต้องการหุ้นส่วน
‎ใช่ ผมจะเป็นหุ้นส่วนให้คุณ
‎- เงิน ‎- แล้วคุณก็จะทำเงินได้เยอะๆ ด้วย
‎ผมจะทำให้คุณประสบความสำเร็จนี่ไง
‎ความฝันจำเป็นต้อง ‎เป็นความสำเร็จเท่านั้นเหรอครับ
‎เป็นคนไม่ได้เหรอครับ
‎อะไรนะครับ
‎เป็นคนเหรอ
‎คนนี่ใครครับ
‎เราจะทำยังไงกันดี
‎ฉันทำได้ ต้องทำให้ได้
‎ฉันต้องทำ
‎- อรุณสวัสดิ์ค่ะ ‎- มาแล้วเหรอครับ
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- อรุณสวัสดิ์ครับ
‎- ขอโทษนะคะที่เมื่อวานฉันโดดงาน ‎- ไม่เป็นไรครับ
‎ฉันขอเลี้ยงกาแฟยามเช้า ‎เป็นการขอโทษได้ไหมคะ
‎เอ่อ ดีเลยครับ ‎งั้นผมขอเป็นอเมริกาโน่เย็นนะครับ
‎- ของฉันวานิลลาลาเต้เย็น ‎- ผมด้วย กาแฟก็ต้องวานิลลาลาเต้เย็น
‎โอเค งั้นอเมริกาโน่เย็นหนึ่ง ‎วานิลลาลาเต้เย็นสอง
‎- โอเค ‎- โอเค
‎ไม่เป็นไรเหรอนั่น
‎อือ
‎เอ่อ ฉันกำลังจะไปซื้อกาแฟ ‎ของคุณโดซาน อเมริกาโน่เย็นใช่ไหมคะ
‎ครับ
‎ดูอึดอัดจริง ‎แต่ยังไม่จบกันหรอก ใช่ไหม
‎อือ ไม่จบหรอก
‎จบแล้วค่ะ ดูไม่ออกเหรอ
‎- ไม่ ไม่จบสักหน่อยครับ ‎- ยังไม่จบครับ
‎ไม่เป็นไรๆ
‎อรุณสวัสดิ์
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- อรุณสวัสดิ์
‎(ชองมยอง ฮอตดอก)
‎ดัลมีเป็นไงบ้างครับ โอเคดีไหม
‎เธอร้องไห้หนักมาก ผมเลยไม่สบายใจ
‎ก็คงไม่โอเคหรอก
‎เมื่อเช้าฉันมองหน้าดัลมี ‎แล้วก็ได้แต่คิดว่านี่ฉันทำอะไรลงไป
‎ทั้งที่ฉันเริ่มเรื่องนี้ ‎เพราะอยากให้ดัลมียิ้มได้แท้ๆ
‎แต่ไม่ใช่เลย ‎ฉันทำไปเพื่อตัวฉันเองทั้งนั้น
‎ที่เขาเรียกกันว่าโกหกด้วยเจตนาที่ดี
‎นั่นก็เป็นแค่คำโกหกล่ะ
‎การโกหกจะเป็นเรื่องที่ดีได้ยังไง
‎มีแต่จะทำให้ใครสักคนเจ็บปวด
‎แต่ยังไงตอนโพล้เพล้หรือตอนย้อนแสง ‎ก็จะเกิดแสงสะท้อน
‎ทำให้เกิดผลลบปลอมและผลบวกปลอมสินะคะ
‎ถ้างั้นในที่ที่มีแสงสะท้อนมาก ‎ก็ใช้แอลพีบีแทน
‎แล้วก็ลองการตรวจจับวัตถุ ‎ที่อิงจากดีพเลิร์นนิงดูดีไหม
‎แอลบีพีเหรอ
‎แต่แอลบีพีใช้สำหรับแยกพื้นผิวนี่
‎ใช้อาร์ซีเอ็นเอ็นจะดีกว่าไหมครับ
‎ลองสร้างเซตข้อมูล
‎- ที่มีการเปลี่ยนของแสงหลากหลาย ‎- อาร์ซีเอ็นเอ็นเหรอ
‎ถ้างั้นใช้การเปลี่ยนแปลงด้านทัศนะ ‎จากเดตาออกเมนเทชันนิดหนึ่ง
‎แล้วเพิ่มมันขึ้นมา ‎ก็น่าจะเป็นวิธีที่ดีนะ
‎- อือ ‎- เอาแบบนั้นแล้วกัน
‎- โอเค ‎- ฟังดูใช้ได้เลย
‎- ท่านประธานอยู่ไหนครับ ‎- ว่าจะไปกินข้าวเที่ยงกันน่ะครับ
‎วันนี้ฉันมีนัดกินข้าวเที่ยงแล้วค่ะ ‎ทุกคนไปทานกันเถอะค่ะ
‎นี่ หนูจ๊ะ
‎ขอโทษทีนะ แต่ถ้ามาคนเดียว ‎ช่วยไปนั่งรวมกับตรงนั้นได้ไหม
‎ตอนเที่ยงที่นั่งเราไม่พอน่ะ
‎อ้อ ได้ค่ะ
‎ผมมากับเธอครับ
‎อ๋อ ค่ะ ‎ถ้างั้นรับบิบิมกุกซูสองที่ใช่ไหม
‎ครับ สองที่ครับ
‎ผมอยากให้คุณฟังผมหน่อยนะ
‎ผมรู้ว่าคุณอึดอัดใจ ‎แต่ผมมีเรื่องต้องบอกครับ
‎อะไรคะ
‎ตอนนั้นคุณบอกว่า ‎อยากให้ผมพูดตรงๆ ใช่ไหมครับ
‎ยังมีเรื่องที่ ‎คุณซอดัลมียังไม่รู้นะครับ
‎ยังมีอีกเหรอคะ
‎ผมกับคุณนัมโดซาน
‎ไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นหรอกนะครับ
‎ถ้าจะให้พูดตามตรง ‎ก็ค่อนไปทางเกลียดครับ
‎ค่ะ
‎แต่ถึงอย่างนั้น ‎ผมก็ไม่อยากให้คุณเข้าใจผิด
‎ทุกอย่างไม่ได้เริ่มจาก ‎คำขอร้องของผมนะครับ
‎การที่เขาไปเน็ตเวิร์กกิ้ง ปาร์ตี้
‎ที่เขาให้นามบัตรคุณซอดัลมี
‎แล้วก็การที่เขาเสนอให้คุณซอดัลมี ‎เป็นซีอีโอที่แซนด์บอกซ์…
‎ทั้งหมดเป็นความตั้งใจ ‎ของคุณนัมโดซานครับ
‎- บิบิมกุกซูสองนะคะ ‎- ครับ ว้าว ขอบคุณครับ
‎ฉัน มีเรื่องจะถามหัวหน้าทีมฮันค่ะ
‎อะไรครับ
‎คัลกุกซูเมล็ดสนที่คาพยอง
‎คุณไปกินทุกอาทิตย์จริงไหมคะ
‎ไม่ครับ เพิ่งเคยกินครั้งแรก ‎ตอนที่คุณซอดัลมีซื้อมาให้นั่นแหละ
‎ฉันจุ้นจ้านไม่เข้าเรื่องอีกแล้วสินะ
‎ไม่ได้จุ้นจ้านนะ
‎ผมชอบนะครับ
‎นึกไม่ถึงเลยว่า ‎ต้องพูดคำนี้ตอนที่คลุกบะหมี่
‎ผมชอบ…
‎คุณซอดัลมีครับ
‎ผมอยากพูดออกมาตรงๆ น่ะครับ ‎ไม่ได้อยากให้คุณอึดอัด
‎มันเป็นแค่ความรู้สึกของผม
‎ผมไม่ได้คาดหวังคำตอบจากคุณด้วย ‎แค่ฟังผ่านๆ ไปเถอะครับ
‎ผมไม่อยากให้เราอึดอัด ‎แล้วก็หลบหน้ากันเพราะเรื่องนี้
‎แบบนั้นมันน่าเวทนาน่ะ
‎กินสิครับ เดี๋ยวเส้นอืดนะ
‎อ้อ คัลกุกซูเมล็ดสน ‎ที่คุณให้ผมมาวันนั้น
‎อร่อยมากเลยนะครับ
‎เข้าใจแล้ว อือ
‎- โดซานบอกว่าไม่มาเหรอ ‎- อือ เห็นว่าไม่อยากกิน
‎ฉันว่าจะไม่พูดเรื่องนี้แล้วนะ
‎- มีแค่ฉันเหรอที่คิดว่ามันแปลก ‎- อะไรแปลก
‎เอาตรงๆ โดซานทำผิดหนัก ‎ถึงขั้นฆ่าคนตายหรือไง
‎ไอ้ที่โกหกไปก็เพื่อประธานซอทั้งนั้น ‎แล้วเธอก็มีความสุขด้วย
‎พูดตามตรง ฉันก็ว่าแปลก
‎ทำไมไม่เห็นใจความรู้สึกโดซานบ้าง
‎นั่นน่ะสิ โคตรจะไม่เข้าใจเลย
‎ถ้าฉันเป็นโดซาน ฉันคงเสียใจนิด ‎ไม่สิ คงเสียใจมาก
‎นั่นสิคะ
‎ไม่มีอะไรน่าเสียใจเท่ากับ ‎การที่เขาไม่รู้ว่าเรารู้สึกยังไง
‎ฉันเคยผ่านมาก็เลยเข้าใจน่ะค่ะ
‎คุณซาฮาน่ะเหรอครับ ตอนนี้คุณ…
‎ชอบใครอยู่เหรอครับ
‎ดูสิ
‎ยังไม่รู้ตัวเลย
‎เดี๋ยวนะ ผมเหรอ
‎ชอลซานเหรอครับ
‎โอ๊ะ ขอโทษครับ
‎- หือ ‎- ฝันไปไหมเนี่ย
‎นี่เรื่องจริงเหรอ
‎ทำไมฉันถึงไม่รู้ตัวเลยนะ
‎คุณซาฮา ผมขอโทษครับ ‎ที่ผ่านมาลำบากมากไหมครับ
‎ดูสิ ฉันนี่ขนลุกเลย
‎คุณซาฮา ถ้าอย่างนั้น…
‎เราเริ่มคบกันวันนี้วันแรกใช่ไหมครับ
‎ใช่ไหมครับ
‎ไม่ใช่ค่ะ
‎ไม่เหรอครับ
‎ฉันแค่ลองโกหกดูน่ะ
‎ใช่ไหมล่ะครับ แบบนั้นใช่ไหม
‎คุณซาฮา แบบนี้มันหลอกใช้กันนะครับ
‎ทำไมล่ะ ฉันโกหกเพื่อคุณชอลซานเลยนะ
‎เมื่อกี้คุณมีความสุขดีนี่ ‎สิ่งที่คุณโดซานทำก็แบบนี้เป๊ะเลย
‎ว้าว ผมเข้าใจแล้ว
‎โดซานทำผิดจริงๆ ด้วยแฮะ
‎นั่นสิ เข้าใจแจ่มแจ้งเลย
‎คุณซาฮานี่เจ๋งสุดๆ เลย
‎สนุกไหม สนุกมากไหม
‎ยัดขนมปังเข้าปากไปเลยไป
‎(ชองมยอง ฮอตดอก)
‎นี่ หยุดเลย
‎นี่ คุณเป็นใคร หา
‎คุณเป็นใครถึงได้มาป่วน ‎คนที่จะมาสมัครทำงานพาร์ตไทม์ หือ
‎ขอดูหน้าหน่อยเถอะ
‎คุณแม่
‎นี่ อะไรของเธอเนี่ย
‎เธอยังไม่พอใจอะไรฉันอยู่อีกเหรอ
‎ฉันจะไม่พอใจอะไรกันล่ะคะ
‎ฉันเองที่ไม่ละอายใจ
‎ถ้างั้นจะมาก่อกวนธุรกิจฉันทำไม
‎ปากกับการกระทำของเธอ ‎มันสวนทางกันอยู่เนี่ย
‎ไม่ได้สวนทางกันนะคะ คุณแม่
‎ว่าไงนะ
‎ฉัน…
‎ให้ฉันทำพาร์ตไทม์ที่นั่นได้ไหมคะ
‎พาร์ตไทม์เหรอ
‎ตายแล้ว
‎โอ้โฮ สุดยอด
‎เธอกำลังจะบอกว่า
‎เธอหนีออกจากบ้าน ‎และเร่ร่อนมาเป็นเดือนแล้วงั้นสินะ
‎ไม่เชิงว่าหนีออกจากบ้านค่ะ คุณแม่ ‎เรียกว่าออกมาจากบ้านดีกว่า
‎แล้วก็ยังไม่ถึงขั้นเร่ร่อนด้วยค่ะ
‎ตอนนี้ฉันจัดการเรื่องกินนอน ‎โดยอาศัยอยู่ตามร้านอินเทอร์เน็ต
‎หรือไม่ก็ซาวน่าเป็นส่วนใหญ่ค่ะ
‎พอไม่มีที่ไปแล้ว ‎เลยจะมาเกาะฉันงั้นสิ
‎ก็ไม่เชิงว่าจะมาเกาะ
‎(ชองมยอง ฮอตดอก)
‎คุณแม่เองก็มีส่วนที่ขาด ‎ฉันเองก็เหมือนกัน
‎ฉันเลยอยากเสนอว่าถ้าเราเข้าหากัน
‎ด้วยแนวคิดแบบช่วยเหลือ ‎ซึ่งกันและกันน่ะค่ะ
‎ไม่ล่ะ
‎ยังไงเราก็เป็นแค่แม่สามีกับลูกสะใภ้
‎ไม่ใช่สิ อดีตแม่สามีกับลูกสะใภ้
‎ถ้าเราก้าวไปไกลกว่านั้น และพัฒนา ‎สู่ความสัมพันธ์นายจ้างลูกจ้างล่ะ
‎นี่ ฉันยังไม่ได้ใจกว้างมากพอ ‎ที่จะเห็นเธอสบายดีหรอกนะ
‎พอคิดถึงลูกชายที่น่าสงสารของฉัน ‎ใจฉันก็แตกเป็นเสี่ยงๆ
‎เพราะงั้นเราอยู่อย่างคนแปลกหน้า ‎อย่างตอนนี้ต่อไปเถอะนะ
‎คุณดัลมีไม่กลับบ้านเหรอคะ
‎กลับกันก่อนเลยค่ะ ฉันต้องเตรียม ‎พิตชิงเดโมเดย์นิดหน่อยค่ะ
‎- ทำด้วยกันเถอะครับ ‎- ไม่ค่ะ กลับไปก่อนเลยค่ะ
‎เดี๋ยวสักพัก ‎ฉันมีนัดกับเพื่อนด้วยค่ะ
‎เพื่อนเหรอ เพื่อนอะไรครับ
‎เพื่อนคนหนึ่งน่ะค่ะ
‎- งั้นก็พยายามเข้านะครับ ‎- พยายามเข้านะครับ
‎นี่ เพื่อนที่ว่า ‎คงไม่ใช่หัวหน้าทีมฮันหรอกใช่ไหม
‎ไม่หรอกน่า
‎ใช่จริงด้วย
‎ทำไงดี ผู้รักษาประตูของเรา ‎มันโดนใบเหลืองไปแล้ว
‎ช่วยไม่ได้ ‎กองหลังคงต้องออกโรงแล้วล่ะ
‎อะไรเนี่ย อะไรครับ
‎ตอนนี้ประธานซอยุ่งมากๆ เลยครับ
‎ถ้ามีธุระอะไรก็บอกเรามาได้เลยครับ
‎ผมไม่ได้มาหาประธานซอนะ
‎ผมมาหาคุณนัมโดซานครับ
‎ในช่วงสามเดือนที่ผ่านมา นุนกิล ‎มีประวัติการสร้างรายได้บ้างไหมครับ
‎ยังไงธุรกิจก็คือการต่อสู้กับตัวเลข ‎ผมอยากทราบรูปแบบผลกำไรครับ
‎เทคโนโลยีหลักของนุนกิลล่ะ ‎จดสิทธิบัตรหรือเปล่าครับ
‎ช่วยบอกจุดคุ้มทุนโดยประมาณ ‎และแผนการระดมทุนหน่อยครับ
‎แล้วขนาดของตลาดเป้าหมายล่ะครับ ‎ตลาดไม่เล็กไปหน่อยเหรอครับ
‎กลยุทธ์ของซัมซานเทคคืออะไรครับ
‎(กลยุทธ์ของซัมซานเทคคืออะไรครับ)
‎- จดไปหมดหรือยังครับ ‎- ครับ
‎มันคืออะไรเหรอครับ
‎คำถามที่คาดว่าประธานซอ ‎จะได้เจอในเดโมเดย์ครับ
‎การต่อสู้จริงจะโหดยิ่งกว่านี้ครับ
‎ถ้าพวกเขาถามว่ามีคู่แข่งไหม ‎แล้วคุณตอบว่าไม่
‎พวกเขาก็จะถามว่า ‎เป็นธุรกิจที่ไม่จำเป็นหรือเปล่า
‎ถ้าบอกว่ามี พวกเขาก็จะถามจี้เรื่อง ‎สิทธิบัตรและอุปสรรคในการเข้าสู่ตลาด
‎ไม่ว่าตอบอะไรไปก็จะโดนโจมตีครับ
‎เตรียมตัวให้ดี ‎อย่าให้ประธานซอต้องเจ็บนะครับ
‎ตอนนี้เราไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ ‎ที่จะมาให้คำปรึกษากันแบบนี้นี่ครับ
‎ผมอยากลองทำเป็นครั้งสุดท้ายครับ ‎บทบาทพี่ชายที่แสนดี
‎ครั้งสุดท้ายเหรอ
‎ผมบอกชอบคุณซอดัลมีไปแล้วครับ
‎ผมเลยเป็นพี่ชายที่แสนดี ‎ต่อไปไม่ได้แล้วครับ
‎ผมจะไม่ให้คำแนะนำ ‎และจะไม่ให้ยืมอะไรแล้ว
‎ทั้งรถ เสื้อผ้า นาฬิกา
‎มันไม่จำเป็นแล้วล่ะครับ
‎และอดีตของผมด้วย
‎อันนั้นก็ไม่จำเป็นครับ
‎อันที่จริงผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ
‎ว่าสำหรับคุณซอดัลมี ‎นัมโดซานที่ลบปัจจุบันออก
‎กับนัมโดซานที่ลบอดีตออก ‎ใครมีความหมายมากกว่ากัน
‎(ห้องคีบตุ๊กตา)
‎เถ้าแก่เนี้ยคะ ขอโซจูหนึ่งขวด ‎กับกระดูกอ่อนหมูหนึ่งที่ค่ะ
‎ได้ค่ะ
‎คุณเป็นใครคะ
‎ฉันนั่งเพราะรู้สึกว่า ‎ไม่ควรปล่อยคุณไว้คนเดียวน่ะค่ะ
‎ฉันก็มาคนเดียว
‎ได้ใช่ไหมคะ
‎ก็ ค่ะ
‎ว้าว ปัญหายากเลยนะ
‎หมายความว่าคุณคิดว่ามีคนเดียวมาตลอด ‎แต่ไปๆ มาๆ ดันกลายเป็นสองคนสินะ
‎คงจะสับสนน่าดูเลย
‎โดซานที่ฉันชอบ
‎เป็นโดซานคนไหนเหรอคะ
‎เป็นโดซานที่เขียนจดหมายถึงฉัน ‎เมื่อ 15 ปีก่อน
‎หรือเป็นโดซานในตอนนี้
‎ฉันไม่รู้เลย
‎ฉันมันแย่ใช่ไหมคะ
‎คุณจะแย่ได้ยังไง ‎พวกที่หลอกคุณต่างหากที่แย่
‎ไม่เป็นไรนะคะ ‎มันเป็นเรื่องที่ต้องสับสนอยู่แล้ว
‎สับสนอย่างมั่นใจไปเลย
‎ที่แย่ที่สุดก็คือ
‎การที่ฉันเชื่อใจตัวเองไม่ได้ค่ะ
‎ช่วงนี้
‎ฉันรู้สึกเหมือนไต่อยู่บนเชือกเลยค่ะ
‎งานของฉันคือโน้มน้าวให้คนมาลงทุน ‎ในธุรกิจที่ไม่มีกระทั่งผลกำไร
‎แต่ฉันสูญเสียความมั่นใจค่ะ
‎แบบนั้นก็แย่น่ะสิ
‎การโน้มน้าว ‎เริ่มต้นจากความมั่นใจในตัวเองนะ
‎พอบอกว่าทุกอย่างเป็นของปลอม ‎ฉันเลยรู้สึกว่าฉันก็เหมือนของปลอม
‎เพราะฉันสับสน เชือกมันก็เลยสั่น
‎และเหมือนฉันจะตกลงไป
‎ทำยังไงดีคะ ‎ประธานไม่ควรเป็นแบบนี้สิ
‎คุณเป็นประธานเหรอ
‎ประธานแล้วยังไงล่ะคะ
‎ฉันไม่มีคุณสมบัติอะไรเลย
‎ฉันระแวงไปหมดทุกอย่างเลยค่ะ
‎ไม่ใช่นะครับพ่อ เธอเป็นคนที่ ‎มีคุณสมบัติเป็นประธานมากกว่าผมครับ
‎ผมมันไม่ใช่อะไรเลยจริงๆ ครับ
‎เป็นแค่คนไม่มีอะไรดี
‎ที่ดึงดันจะทำธุรกิจมาแต่แรกแล้ว ‎ผมขอโทษครับ
‎ว่าไงนะ
‎ผมเป็นคนไม่มีอะไรดีที่ทำตัวเหมือน ‎เป็นอัจฉริยะมาตลอด ผมขอโทษครับพ่อ
‎ตอนนี้ฉันไม่มั่นใจแล้วค่ะ
‎ยิ่งคุณหลงทางนานเท่าไร
‎ความมั่นใจก็จะยิ่งห่างออกไปนะคะ
‎ถึงจะยาก แต่คุณก็ต้องตัดสินใจนะ
‎แบบนั้นถึงจะเอาชนะได้
‎คุณทำได้ค่ะ
‎ทำยังไงเหรอคะ
‎ต้องขอความช่วยเหลือสิ
‎จากใครคะ
‎บรรพบุรุษ
‎บรรพบุรุษเหรอ
‎ลองเซ่นไหว้บรรพบุรุษ ‎เลี้ยงพวกท่านให้เต็มที่
‎และขอความช่วยเหลือดูนะคะ
‎แล้วโชคที่จากไปแล้วจะกลับมา
‎- จริงเหรอ ‎- จริงสิ
‎เดี๋ยวก่อน ‎คุณแน่ใจเรื่องนั้นได้ยังไงครับ
‎อะไร นายมาอยู่นี่ได้ไง
‎เพื่อนคุณเหรอ
‎ไม่ได้การล่ะ ทางนี้ก็ควรให้ ‎บรรพบุรุษช่วยเหมือนกัน
‎ต้องจัดพิธีเซ่นไหว้ครั้งใหญ่เลย
‎แล้วคุณอ้างอิงจากอะไร ‎ถึงได้ข้อสรุปออกมาแบบนั้นครับ
‎ประสบการณ์ของฉันเอง
‎ฉันก็เคยเป็นโรคหลังค่อม ‎เหมือนกับคุณนั่นแหละ
‎แต่ว่า พอฉันขอความช่วยเหลือ ‎จากบรรพบุรุษในพิธีเซ่นไหว้
‎ดูสิ เป็นตัวซี ‎แบบปกติสุดๆ เลยใช่ไหมล่ะ
‎ไม่สิ อันนั้นไม่ต้องเซ่นไหว้ ‎มันก็ดีขึ้นได้นี่ครับ
‎ก็บอกว่าดีขึ้นเพราะไหว้ไง
‎ฉันแนะนำโดยอ้างอิงจากข้อมูลนะคะ
‎พิธีเซ่นไหว้ ไม่ใช่ไสยศาสตร์ ‎แต่เป็นวิทยาศาสตร์ค่ะ
‎คือว่า ข้อมูลที่ได้มาโดยไม่มี ‎การควบคุมตัวแปรอย่างสมบูรณ์
‎คือข้อมูลที่ไม่มีความหมายใดๆ ครับ
‎กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมคืออะไรครับ
‎ไม่รู้ใช่ไหมครับ ‎ไม่เคยเปรียบเทียบใช่ไหมครับ
‎งั้นก็เป็นข้อมูลที่ไร้ความหมายสิ
‎เคยเปรียบเทียบผ่านการทดลอง ‎แบบสุ่มที่มีกลุ่มควบคุมไหมครับ
‎ไม่เคยทำใช่ไหมครับ
‎เด็กนี่ใครเนี่ย
‎นัมโดซาน
‎ถ้าลำบากก็น่าจะบอกกันสิ
‎ทำไมถึงทนไว้ล่ะ
‎ฉันลำบากเหรอ ทำไมล่ะ
‎เธอเมาเลยอาจจะจำไม่ได้
‎แต่เธอพูดไว้
‎ว่าเหมือนทุกอย่างเป็นของปลอม
‎ว่าเธอไม่มั่นใจ
‎จริงเหรอ
‎ถ้าขาดความมั่นใจ ‎ฉันก็เป็นแค่ศพเลยนะ
‎อือ เธอคือศพ
‎ต้องทำยังไง ‎ถึงจะกลับมาเป็นคนอีกครั้งได้นะ
‎อยากให้ฉันบอกไหม
‎- ขอลงหน่อย ‎- อือ
‎มาแบบตอนนั้นไม่ได้เหรอ
‎หือ
‎ทำไมเล่า ‎ตอนเน็ตเวิร์กกิ้ง ปาร์ตี้ไง
‎นาย
‎ช่วยลบช่วงเวลาที่น่าสมเพช ‎ที่สุดในชีวิตให้ฉัน
‎ตอนนั้นนาย
‎เป็นถ้วยรางวัลของฉัน
‎เป็นศักดิ์ศรี
‎เป็นความสบายใจของฉัน
‎เป็นปีก
‎เป็นความฝันของฉัน
‎ช่วยมาแบบตอนนั้นทีสิ
‎แล้วฉันก็จะมั่นใจ ‎และกลับมาเป็นคนอีกครั้งเอง
‎พอสร่างเมาเธอคงจำไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎บอกแล้วไงว่าไม่ได้เมา
‎ก็ได้
‎เข้าใจแล้ว
‎รออยู่ตรงนี้นะ อย่าไปไหน
‎เดี๋ยวฉันกลับมานะ
‎ยงซาน ชอลซาน
‎ถือให้หน่อย ฉันขอเล่นด้วย
‎อะไรเนี่ย
‎ขอโทษที
‎ขอโทษนะครับ เห็นคนที่นั่งอยู่ ‎บนชิงช้าสีแดงไหมครับ
‎คนที่มัดผมและถือกระเป๋านั่น
‎อ๋อ เมื่อกี้เธอหลับไปแป๊บหนึ่ง ‎พอสร่างเมาแล้วก็ไปน่ะครับ
‎ขอบคุณครับ
‎เฮ้อ แบบนี้ไม่ใช่คำตอบด้วยซ้ำ
‎เหมือนแค่บอกให้ปิดกิจการไปซะ
‎คำถามเหมือน ‎ล่อให้ติดกับแล้วทุบทั้งนั้นเลย
‎ขนาดซื้อนมไม่กี่พันวอน ยังตรวจสอบ ‎ส่วนผสมกับวันหมดอายุได้เลยนี่คะ
‎นี่เดิมพันด้วยเงินหลายพันล้าน ‎คำถามก็ต้องประมาณนี้แหละค่ะ
‎ตอนพิตชิง ‎พวกเราจะเข้าไปด้วยกันทั้งหมด
‎คำถามด้านเทคโนโลยี ‎โยนมาให้เราเลยนะครับ
‎ค่ะ
‎อยากยืมเสื้อตัวนั้นต่ออีกหน่อยเหรอ
‎อือ ฉันจะใส่ในเดโมเดย์
‎ทำไมอีกล่ะ
‎อ๋อ ใส่โชว์ประธานซอเหรอ
‎เมื่อวานเธอไม่ได้เห็นน่ะ
‎อะไรกัน ทำไมไม่ใส่ให้เธอดูล่ะ
‎ฉันไปช้าน่ะ
‎ฉันไปถึงเธอก็สร่างเมากลับไปแล้ว
‎เธอจำไม่ได้เหรอ
‎อือ พอสร่างแล้วจำอะไรไม่ได้เลย
‎นายก็เลยอยากโชว์ให้เห็น ‎ในเดโมเดย์ให้ได้งั้นสินะ
‎อือ
‎เธอบอกว่าไม่มั่นใจ ‎และรู้สึกเหมือนไต่อยู่บนเชือก
‎ฉันอยากทำอะไรสักอย่างให้เธอ
‎แต่สิ่งที่ทำให้ได้ก็มีแค่ใส่ชุดนั้น
‎แต่แม้กระทั่งชุดยังเป็นชุดคนอื่นเลย
‎ว้าว กินใจมาก
‎เข้าใจแล้วล่ะ
‎คุณนัมโดซาน
‎ครับ
‎คุณพ่อสบายดีไหมคะ ฉันเป็นห่วง
‎ก็สบายดีนะ
‎อยู่ดีๆ มาถามถึงพ่อคนอื่นทำไม
‎- ป่วยการเมืองจริงด้วยสินะ ‎- หือ
‎พูดให้มันมีที่มาที่ไปหน่อยสิครับ
‎ป่วยการเมืองอะไรนั่น ‎หมายความว่าไงครับ
‎ฉันก็อยากจะพูดให้มีที่มาที่ไปนะ ‎แต่พอนึกถึงพ่อคุณโดซานแล้วก็ยากอยู่
‎ท่านอาจจะไม่อยากบอก ‎เพราะกลัวจะไปขวางทางลูกชายก็ได้
‎ฉันเลยไม่แน่ใจ ‎ว่าพูดถึงเรื่องนั้นได้หรือเปล่า
‎แต่คุณก็เริ่มพูดมาแล้วนี่ครับ
‎บอกมาเลยสิครับ
‎- ทางนี้เหรอครับ ‎- ทางนี้ครับ
‎ไปกันเถอะ
‎ที่รัก ผมเองนะ ตอนนี้พวกรุ่นน้องผม ‎กำลังไปบ้านเราเพื่อมาเยี่ยมไข้ผม
‎บอกว่าผมป่วยหลับอยู่ ‎แล้วบอกให้กลับไปนะครับ
‎ไม่ได้ครับ
‎ถ้าผมออกไปประท้วง ‎โดซานจะมองผมเป็นคนยังไงล่ะ
‎จะเป็นอะไรได้ล่ะครับ
‎เป็น…
‎อย่าทำแบบนี้เลย ไปเถอะครับพ่อ
‎ไปสู้เถอะครับ
‎ไม่ล่ะ ตอนนี้แรงจะสู้ก็ไม่มีแล้วล่ะ
‎พ่อคิดว่าถ้าออกไปสู้ ‎จะเป็นการขวางอนาคตผมเหรอครับ
‎พ่อครับ
‎พ่อไม่ใช่ความภูมิใจของผมนะครับ
‎จะบอกว่าแกขายหน้าเพราะฉันเหรอ
‎และผมก็ไม่อยากเป็นความภูมิใจ ‎ของพ่อด้วยครับ
‎การใช้ชีวิตเป็นความภูมิใจ ‎ของคนอื่นมันเหนื่อยมากนะครับ
‎ต้องเอาแต่ปิดบัง ‎เพราะกลัวจะทำให้ผิดหวัง
‎ต้องแกล้งทำเป็นเก่ง ทำเป็นสบายดี
‎เพราะงั้นเราอย่าเป็นความภูมิใจ ‎ของกันและกันเลยนะครับ
‎เราแค่
‎เป็นพ่อลูกกันเถอะนะครับ
‎(ฆาตกรเครื่องหมายคำถาม)
‎เตรียมเดโมเดย์ราบรื่นดีไหมครับ
‎ถ้าต้องการความช่วยเหลือก็บอกได้…
‎ไม่มีปัญหาใช่ไหมครับ ผมเป็นห่วง…
‎ดงชอน เสื้ออะไรของนายน่ะ
‎โอ๊ย ตกใจหมด
‎อ๋อ อีกเดี๋ยวต้องเรียกรวมพวกประธาน ‎แล้วปฐมนิเทศ
‎เรื่องเดโมเดย์น่ะครับ
‎งั้นเหรอ
‎นายถอดเสื้อออกมาหน่อยสิ
‎ฮะ ทำไมครับ
‎- ถอดมาเถอะน่า ‎- ทำไมล่ะครับ
‎(แซนด์บอกซ์)
‎อ้าว ได้ยินว่าปฐมนิเทศวันนี้ ‎ผู้ช่วยพัคเป็นคนดำเนินงานนี่นา
‎ผู้ช่วยพัคไปทำงานข้างนอก ‎ผมเลยต้องมาแทนอย่างเลี่ยงไม่ได้ครับ
‎เอาล่ะ ไปกันเถอะครับ
‎อะไรของเขา
‎(แซนด์บอกซ์ เดโมเดย์ ปฐมนิเทศ)
‎เดโมเดย์ เป็นพื้นที่ ‎ที่ให้ทุกท่านนำเสนอ
‎ผลงานที่สร้างมาอย่างดุเดือดใน ‎ช่วงที่ผ่านมาให้โลกเห็นเป็นครั้งแรก
‎หลังจากพิตชิงสั้นๆ บนนี้
‎พวกคุณจะได้รับคำถาม ‎จากคณะกรรมการครับ
‎เห็นมีอุปกรณ์ถ่ายทำด้วย ‎จะออกอากาศที่ไหนเหรอคะ
‎ครับ เหตุการณ์ทั้งหมดในเดโมเดย์
‎จะถ่ายทอดสดในรูปแบบวิดีโอ ‎ไปยังนักลงทุนทั่วประเทศและทั่วโลก
‎ไม่ทราบว่า ถ้าดึงดูดนักลงทุน ‎ที่นี่ไม่ได้จะเป็นยังไงคะ
‎ทำไมคิดถึงความล้มเหลวก่อนล่ะคะ ‎ไม่มั่นใจเหรอ
‎เห็นว่าเดโมเดย์ครั้งนี้ ทูสโทมองหา ‎พาร์ตเนอร์ระดับโลก จริงไหมคะ
‎ครับ ถูกต้องครับ
‎แต่เหมือนทูสโทจะมองหา ‎พาร์ตเนอร์ฝั่งปัญญาประดิษฐ์นะ
‎แน่นอนสิ ในหมู่พวกเรา ‎ก็มีแค่สองบริษัท
‎พาร์ตเนอร์ระดับโลกของทูสโทอะไรนั่น
‎ทันทีที่คุณยึดติดกับขนาด ‎เวทีจะหนักอึ้งครับ
‎คิดซะว่าหานักลงทุนที่เหมาะกับปรัชญา ‎ธุรกิจของตัวเองก็พอครับ
‎ทิ้งความกดดันไป ‎และขึ้นเวทีพร้อมความมั่นใจก็พอครับ
‎แค่ถ่ายทอดออกมาว่าตอนนี้ ‎คุณตื่นเต้นและกระตือรือร้นแค่ไหน
‎ก็เป็นความสำเร็จแล้วครับ
‎อย่ากลัวนะครับ
‎- ค่ะ ‎- ครับ
‎แม่เจ้า
‎ทำไมเสื้อผ้ากระจายเต็มไปหมดแบบนี้
‎วันนี้คือเดโมเดย์
‎วันที่อนาคตทีมเรา ‎ขึ้นอยู่กับการพิตชิงของหนู
‎ทำไมล่ะ สวยดีออก
‎มันดูโง่
‎ดูไร้ความสามารถด้วย
‎(แซนด์บอกซ์ เดโมเดย์)
‎เงินอยู่แล้วล่ะครับ ก่อตั้งธุรกิจ ‎จะมีเหตุผลอะไรนอกจากเงิน
‎นั่นสินะคะ เพราะเงินอยู่แล้ว
‎เงินก็เป็นเหตุผลที่ดีและซื่อตรงนะคะ
‎แต่ฉันนึกว่า แม่หนูคนนี้ ‎น่าจะต่างออกไปค่ะ
‎ฉันนึกว่าเธอน่าจะตามหา ‎เหตุผลอื่นที่ไม่ใช่เงิน
‎เธอหาเจอหรือยังล่ะ
‎อยู่นี่จริงๆ ด้วยแฮะ
‎ที่รัก
‎ผมได้รับรายงานว่าช่วงนี้ ‎คุณชอบมาผลุบๆ โผล่ๆ ที่แม่น้ำฮัน
‎ไม่ใช่สัตว์ประหลาดสักหน่อย ‎มาโผล่อะไรอยู่แม่น้ำฮัน
‎ตายจริง หน้าซูบไปเยอะเลยนะ
‎เลิกลำบากและกลับบ้านเถอะนะครับ
‎ซังซู นายยังเหมือนเดิมเลยสินะ
‎หลังจากเป็นเลขาให้อินแจของฉัน ‎ตอนนี้มาเป็นเลขาให้พ่อนายเหรอ
‎ควรเรียกว่าการเลื่อนขั้นหรือเปล่านะ
‎คุณใช้ชีวิตตามเงินมาตลอด ‎จู่ๆ ทำไมคิดตามศักดิ์ศรีขึ้นมา
‎เลือกทางเดียวพอ ทางเดียว ‎ถ้าเปลี่ยนสายคุณจะหลงทางและอดตายเอา
‎ผมทำงานอยู่ในบริษัทคนอื่น
‎เหมือนหมาตัวหนึ่งมาเป็น 20 ปี
‎ตอนนี้ ผมขอทำ ‎ในสิ่งที่อยากทำบ้างไม่ได้หรือไง
‎ต่อให้หมาเชือกขาดหนีไป ‎สุดท้ายมันก็เป็นได้แค่หมาจรจัด
‎พอเป็นหมาจรจัด ก็มีอยู่สองอย่าง ‎ถ้าไม่หนาวตาย ก็ต้องอดตาย
‎ขอโทษนะ ที่รัก
‎ตอนนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจคุณ
‎ถ้าเข้าใจ ‎ตอนยังใช้คำพูดก็ฟังกันบ้าง
‎นี่
‎ตอนยังใช้คำพูดเหรอ
‎ทำไม แปลว่าถ้าไม่ฟัง ‎จะตีเธอหรือไง ฮะ
‎ยาย ยายเป็นใครครับ
‎ฉันเหรอ
‎อดีตแม่สามีเธอไง ทำไมๆ จะทำไมฮะ
‎นี่ ไปซะ ก่อนฉันจะแจ้งความ
‎นี่ นายก็ไปด้วยสิ
‎บอกให้ไปไง ไป ขึ้นรถ
‎มันช่วยคลายความกังวลได้เหรอคะ
‎ไม่รู้สิคะ ‎ฉันก็เพิ่งเคยกินครั้งแรกค่ะ
‎ฉันขอยืมสักชิ้นได้ไหมคะ ‎ตอนนี้ฉันกังวลมากเลย
‎ทำไงดีล่ะคะ ฉันกินชิ้นสุดท้ายไปแล้ว
‎อ๋อ ค่ะ
‎ประธานวอน ‎ข่าวลือนั้นเป็นความจริงไหมคะ
‎ที่ว่าเด็กที่นั่งชิงช้า ‎อยู่บนโลโก้แซนด์บอกซ์คือประธานวอน
‎เอ่อ ค่ะ
‎คุณพระ จริงเหรอเนี่ย
‎ในหนังสือของประธานยุนซอนฮัก ‎เขาว่ายังไงแล้วนะ
‎เด็กที่ไกวชิงช้าตกลงมา ‎เลยขอให้พ่อปูทรายให้น่ะเหรอ
‎ค่ะ ก็นะ
‎จุดเริ่มต้นของแซนด์บอกซ์ ‎คือประธานวอนเองสินะ
‎นั่นสิ
‎- ไปไหนๆ จะไปไหนครับ ‎- หยุดครับ
‎พอดีผมมีเรื่องจะบอกประธานซอ
‎- ฝากเราไปก็ได้ครับ ‎- เราจะบอกให้ครบถ้วนไม่ตกหล่นสักคำ
‎ให้ตาย
‎เข้าใจแล้วครับ
‎ประธานซออาการเป็นยังไงครับ
‎อนาคตบริษัทเราขึ้นอยู่กับ ‎เดโมเดย์นี่ครับ ต้องกังวลอยู่แล้ว
‎ประธานซอเธอบอกไว้ครับ ‎ว่ารู้สึกเหมือนไต่อยู่บนเชือก
‎เชือกเหรอ
‎งั้นฝากบอกประธานซอแบบนี้นะครับ
‎ผมจะเป็นทางเลือกให้เอง ‎ไม่ต้องประหม่ามากนัก
‎ตัวเลือกเหรอ
‎ถ้าซอดัลมีก็ผิดเหมือนกันล่ะครับ ‎แบบนั้นเราก็จบเห่จริงๆ น่ะสิ
‎- ถ้าเป็นงั้นผมจะลงทุนส่วนตัวให้เอง ‎- อะไรนะครับ
‎แบบนั้นต่อให้ตกรอบตรงนี้ ‎ก็ยังมีทางเลือกไง
‎- อ๋อ ทางเลือกนั่นน่ะเหรอ ‎- ใช่ครับ
‎ฝากบอกเธอแบบนั้นทีนะครับ
‎เมื่อกี้มันหมายความว่าไง ‎เด็กไกวชิงช้าเหรอ
‎ใช่ ตอนเข้าแซนด์บอกซ์ ‎ฉันยืมเรื่องราวเธอมานิดหน่อย
‎ฉันเขียนโดยไม่คิดอะไร ‎แต่มันดันเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมา
‎ฉันไม่รู้ว่าประธานยุนจะจดจำพ่อเรา ‎แบบมีความหมายขนาดนั้น
‎พ่อเราเหรอ คนที่ทิ้งกระทั่งนามสกุล ‎พูดคำนั้นออกมาง่ายจังนะ
‎ขโมยความทรงจำคนอื่นไป ‎แล้วมาทำตัวหน้าด้านแบบนี้ได้ไง
‎ก็ได้ ฉันขอโทษ
‎แต่เห็นสภาพเธอตอนนี้แล้ว ‎ฉันไม่คิดว่าฉันขโมยมานะ
‎สภาพฉันมันทำไม
‎ขอถามหน่อยนะ
‎ตอนนี้ คนที่กลัวจนไม่กล้าเล่นชิงช้า
‎คนที่คร่ำครวญว่าเล่นไม่ได้แน่ ‎คือเธอหรือฉัน
‎คนที่กลัวว่าถ้าล้มเหลวจะทำยังไง ‎คือเธอหรือฉัน
‎แล้วแบบนี้ฉันยังต้องขอโทษเธออีกเหรอ
‎โดซาน
‎ขอโทษเธอด้วยครับ
‎คุณขโมยไปนี่ครับ
‎คุณเป็นคนกระจอกถึงขั้น ‎ต้องขโมยความทรงจำคนอื่นเลยนี่ครับ
‎ไม่มั่นใจใช่ไหมครับ
‎ทั้งซ่อน ทั้งปิดบังมันไว้ ‎เพราะไม่อยากถูกจับได้
‎ไม่เหนื่อยเหรอครับ
‎คุณน่าจะเหนื่อยนะ
‎คุณจะไปรู้อะไร
‎ผมรู้ดีครับ
‎เพราะผมก็เคยทำเรื่องคล้ายๆ กัน
‎- ไม่รับสายเหรอคะ ‎- ไม่รับเลยครับ
‎หมายเลขที่ท่านเรียก…
‎อ้าว มาแล้วครับ
‎ทำอะไรคะ ใกล้จะเริ่มแล้วนะ ‎โทรไปก็ไม่รับ
‎เดี๋ยวนะ คุณโดซาน
‎ชุดวันนี้ ‎ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่ครับ
‎ไหนว่าจะใส่สูทมาเชียร์ท่านประธานไง
‎สูทเหรอ เชียร์เหรอ
‎หมายความว่ายังไงเหรอคะ
‎คือว่า…
‎คุณชอลซาน มาคุยกันหน่อยค่ะ
‎อะไรครับ ทำไมเหรอครับ
‎ไม่ต้องพูดมากแล้วตามมาค่ะ
‎คนอะไรไร้ไหวพริบขนาดนี้ เขาต้องการ ‎เวลาอยู่ด้วยกัน ไม่รู้เหรอคะ
‎อ๋อ
‎พระเจ้า ดูหน้าสิ ‎อย่าบอกนะว่าเป็นเพราะฉันจับมือคุณ
‎ผู้ชายอะไรทำไมง่ายขนาดนี้
‎จับมือแล้วไข้ขึ้นเลยเหรอ
‎คุณซาฮา
‎ตอนนั้นที่คุณโกหกผม
‎ความจริงแล้วผม
‎รู้สึกเหมือนลอยขึ้นไปถึงตึก 63 ‎แล้วตกลงมากระแทกพื้นเลยครับ
‎คุณซาฮา อาจจะทำไปโดยไม่คิดอะไร
‎แต่ผมมันเป็นคนบ้านนอก ‎การกระทำเล็กน้อยแบบนี้
‎ทำเอารู้สึกเหมือน ‎ขึ้นสวรรค์แล้วลงนรกเลยครับ
‎ครับ
‎เพราะงั้นต่อไปผมอยากให้คุณเลิก
‎ทำแบบนี้ได้แล้วครับ
‎รบกวนด้วยนะครับ
‎ค่ะ ได้ค่ะ
‎ครับ
‎เรากลับเข้าไปกันไหมครับ
‎ค่ะ
‎คือว่าสูทนั่นไง ที่ฉันใส่ ‎ตอนเน็ตเวิร์กกิ้ง ปาร์ตี้
‎ฉันว่าจะใส่มันมาวันนี้
‎อ๋อ สูทนั่นน่ะเหรอ
‎ตอนนั้นนายดูดีมากเลย
‎น่าจะใส่มาสิ
‎แต่ว่าตอนนั้นมันไม่ใช่ฉันนี่
‎ดัลมี
‎ฉันไม่อยากทำให้เธอสับสนอีกแล้ว
‎เพราะงั้น เรื่องของฉัน ‎ที่เธอรู้มาจนถึงตอนนี้
‎ลบมันไปให้หมดนะ
‎ให้ลบเหรอ หมายความว่ายังไง
‎ฉันไม่เคยเขียนจดหมายถึงเธอ
‎เพิ่งรู้จักเธอได้ไม่กี่เดือน
‎และฉันก็แต่งตัวแบบนี้
‎ฉันไม่เคยใฝ่ฝันจะเล่นโกสต็อปด้วย
‎วันเกิดฉัน ไม่ใช่ 7 พฤษภาคม
‎ถ้าเธอสับสน ‎กระทั่งความรู้สึกที่มีให้ฉัน
‎งั้นก็ทำเหมือนไม่เคยมีเถอะ
‎ลบไปให้หมดเลยก็ได้
‎ฉันหวังว่าเธอจะไม่ต้องทรมานเพราะมัน
‎แต่รู้ไว้อย่างหนึ่ง
‎การที่ซัมซานเทคมาถึงจุดนี้
‎คือผลงานที่เธอสร้างขึ้นมา
‎ไม่ใช่ของปลอม
‎เป็นผลงานที่เธอสร้างขึ้นจริงๆ
‎ฉันรับประกันได้
‎เพราะงั้นห้ามสงสัย ‎ในเรื่องนั้นเด็ดขาด
‎ประธานซอ ใกล้จะเริ่มซ้อมแล้วครับ ‎รีบมาเถอะครับ
‎ดัลมี
‎สู้ๆ นะ
‎สู้ๆ
‎ผมไม่ได้จะไปหาคุณซอดัลมีครับ ‎เลิกตามผมได้แล้วครับ
‎เปล่าตามนะครับ ‎ผมก็จะขึ้นไปเหมือนกัน
‎งั้นก็ได้ครับ
‎ที่หัวหน้าทีมพูดเมื่อกี้ ‎เท่มากเลยนะครับ
‎ที่ว่าจะเป็นทางเลือกให้ ‎อุ่นใจมากเลย
‎ผมไม่ได้พูด ‎เพื่อให้คุณมาชมหรอกนะครับ
‎คนที่เท่และน่าเชื่อถือแบบนี้
‎ทำไมถึงได้โหดร้ายกับพี่ชายผมนักล่ะ
‎พี่ชายเหรอ
‎บอกมาสิครับ
‎ทำไมคุณ
‎ต้องฆ่าพี่ชายผมด้วยครับ
‎นี่พูดกับผมเหรอครับ ‎ผมฆ่าพี่ชายคุณเหรอ
‎ครับ
‎เหมือนคุณจะเข้าใจผมผิด ‎เป็นคนอื่นอยู่นะ
‎ถ้าผมฆ่าพี่ชายคุณ ‎ผมจะมาอยู่ตรงนี้เหรอครับ
‎ต้องอยู่ในคุกแล้วสิ จริงๆ เลย
‎ฟังนะครับ ผมไม่รู้จักพี่ชายคุณ
‎ไม่สิ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำ ‎ว่าคุณมีพี่ ผมจะไป…
‎ผมไม่ได้หวังอะไรจากคุณเลย
‎แต่ก็คิดไม่ถึง ‎ว่าจะจำเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎ประธานซอเธอบอกไว้ครับ ‎ว่ารู้สึกเหมือนไต่อยู่บนเชือก
‎เชือกเหรอ
‎งั้นฝากบอกประธานซอแบบนี้นะครับ
‎ผมจะเป็นทางเลือกให้เอง ‎ไม่ต้องประหม่ามากนัก
‎- อ้าว คุณนัมโดซาน ‎- พอดีผมมีเรื่องอยากถาม
‎ครับ อะไรเหรอครับ
‎เรื่องข้อเสนอที่คุณบอกไว้ตอนนั้น ‎ว่าคุณติดปีกให้บริษัทได้
‎อ้อ ครับ
‎ข้อเสนอนั้น
‎ยังมีผลอยู่หรือเปล่าครับ
‎ยังมีผลแน่นอนสิครับ
‎ว่าแต่จู่ๆ ทำไมถึงเปลี่ยนใจล่ะ
‎ผมไม่อยากสร้างทางเลือกครับ
‎ทางเลือกเหรอ ทางเลือกอะไร
‎ทางเลือกสำหรับความล้มเหลวครับ
‎(ขอบคุณนักแสดงรับเชิญ คุณอีโบยอง)
‎ผมไม่เคยคิดเลยครับ ‎ว่าจะได้มาสารภาพรักตอนกำลังคนบะหมี่
‎ผมแกล้งทำเป็นนิ่ง ทำเป็นเย็นชาแล้ว
‎แต่ข้างในผมนี่ ‎ประหม่าสุดๆ ไปเลยครับ
‎แบบสุดๆ เลย
‎ที่จริงผมก็คาดหวังให้เธอตอบนะครับ
‎แต่อีกใจ
‎แต่อีกใจ ผมก็กลัวครับ
‎ถ้าเธอบอกว่าไม่ ก็คือจบไงครับ ‎จบบริบูรณ์เลย
‎ผมกลัว
‎ผมเสียใจด้วยครับ
‎หรือผมไม่ควรสารภาพไปเลย
‎น่าจะซ่อนมันไว้ให้ถึงที่สุด
‎ไม่ใช่หรอกค่ะ ถ้าซ่อนไว้ ‎คุณจะยิ่งเสียใจกว่าเดิมค่ะ
‎ประมาณหนึ่งเปอร์เซ็นต์
‎ไม่มีหรอกค่ะคำว่าไม่น่าเลย ‎ทุกทางเลือกย่อมมีเหตุผลอยู่แล้ว
‎เพราะงั้น ‎ลองเชื่อในสิ่งที่คุณเลือกดูนะคะ
‎และเมื่อความเชื่อสั่นคลอน ‎เหมือนในตอนนี้
‎ก็ให้ลองยืมพลังจากใครสักนิดหน่อยค่ะ
‎ใคร…
‎บรรพบุรุษค่ะ
‎บรรพบุรุษเหรอ
‎ฉันอยากรู้ที่สุดเลยค่ะ
‎ว่ามีใครอยู่ตรงนี้
‎ที่นี่คือจุดเริ่มต้นของฉัน ‎ไม่ใช่สำนักงานวิวแม่น้ำฮัน
‎มันคือที่นี่
‎ถ้าคำตอบของประธานซอ ‎คือหัวหน้าทีมฮัน นายจะยอมรับได้เหรอ
‎ที่เขาพูดอาจเป็นความจริงก็ได้ครับ
‎เหมือนเราจะมีการแข่งนัดล้างตา ‎ต่อจากแฮกกาธอนนะคะ
‎ถ้าทำการทดสอบภายใต้ข้อกำหนดเดียวกัน ‎เราก็จะได้รู้ว่าของใครดีกว่า
‎ผมไม่อยากให้ดัลมีลำบากอีกต่อไปแล้ว
‎เดโมเดย์ครั้งนี้ ‎ไม่ว่ายังไงฉันก็ต้องเอาชนะให้ได้ค่ะ
‎คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม