‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ตอน 8)
‎คุณยงซาน ไม่กลับบ้านเหรอคะ
‎ผมจะแบ็กอัปงานที่เราทำวันนี้ก่อน ‎แล้วค่อยกลับครับ
‎ทำไมแบ็กอัปบ่อยจังล่ะคะ
‎แบ็กอัปบ่อยแค่ไหน ก็ไม่เคยพอครับ
‎จริง สมัยที่ผมทำงานบริษัทใหญ่
‎แบบว่าใหญ่มาก ใหญ่มากๆ นะ
‎เกือบเสียเงินร้อยล้าน ‎เพราะไม่ได้แบ็กอัปนี่แหละ
‎รู้จักบริษัทจัสท์วันเดย์ ‎ที่อยู่ชั้นสองใช่ไหมคะ
‎- คุณยงซาน สู้ๆ นะ ‎- ครับ
‎รู้จักสิครับ ‎เพิ่งได้รับเงินทุนสี่พันล้านเชียว
‎- สู้นะเพื่อน ‎- สู้นะ
‎ได้ยินว่าเขาโดนแฮกเกอร์โจมตี ‎ด้วยแรนซัมแวร์ ไถเงินไปร้อยล้านค่ะ
‎จริงเหรอ
‎เพราะไอ้พวกแฮกเกอร์ใจดำนั่น ‎ทำเราประสบความสำเร็จยากขึ้นอีก
‎ก่อนวัวจะหาย เราต้องล้อมคอกไว้ก่อน
‎ไม่ได้มีวัวสักหน่อย จะล้อมคอกไปทำไม
‎เราไม่มีอะไรให้ขโมยสักนิด ‎จะแบ็กอัปไปทำไมคะ
‎แต่ยังไงก็ต้องเตรียมเอาไว้นะคะ
‎จู่ๆ นักลงทุน ‎อาจจะหลั่งไหลเข้ามาก็ได้
‎ใช่ครับ เราไม่มีทางรู้ใจคนหรอก
‎ไม่รู้หรอก
‎ถึงตอนนี้เราจะไม่ชอบขี้หน้าใครสักคน ‎อุ๊ย คุณซาฮา กระเป๋าผมเปิด
‎แต่สักวันหนึ่ง ‎เราอาจจะหลงรักเขาหัวปักหัวปำก็ได้
‎หยุดเลยนะ
‎แต่มันก็อาจตรงกันข้ามได้นี่
‎จากความสัมพันธ์ที่รักกันแทบกลืนกิน ‎วันหนึ่งเขาอาจเปลี่ยนหน้ากาก
‎แล้วกลายเป็นศัตรูกันก็ได้นี่คะ
‎ไม่ว่ามนุษย์ หรือการใช้ชีวิต ‎ต่างก็ไม่มีอะไรแน่นอนเลยนะคะ
‎ไม่อนุญาตให้เราได้คาดเดาเลย
‎การเขียนโค้ดก็เช่นกันครับ
‎ไม่ว่าจะไฟดับ หรือถูกแฮก
‎ทุกตัวแปรที่เราควบคุมไม่ได้ ‎เกิดขึ้นได้เสมอ
‎ภาพที่นัมโดซานอาละวาดเมื่อกี้…
‎เพราะฉะนั้น เราก็เลย…
‎ไปเอามาจากกล้องวงจรปิด ‎แล้วส่งให้ทีมทนายซะ
‎ต้องแบ็กอัปอยู่เสมอครับ
‎เจ็บเยอะเลยนะเนี่ย
‎ได้ยินมาว่ามือวิศวะต้องคอยระวัง ‎พอๆ กับมือนักเปียโนเลยด้วย
‎ไม่เป็นไร ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก
‎เจ็บเหรอ ไปโรงพยาบาลกันไหม
‎ไม่ต้องหรอก เจ็บนิดเดียวเอง
‎ถึงงั้นก็เถอะ…
‎- ดัลมี ‎- หือ
‎ฉันขอถามอะไรอย่างได้ไหม
‎อะไรล่ะ
‎ทำไมเธอถึงชอบฉันเหรอ
‎หือ
‎เอ่อ ก็เพราะ…
‎ก่อนหน้านี้ นายก็เคยถามแล้วนี่
‎หือ
‎ฉันเคยถามเหรอ
‎ไม่เห็นจำได้เลย
‎มือน่ะ
‎ฉันชอบนายเพราะมือนี้แหละ
‎วันนี้นายอยู่ข้างฉันโดยสมบูรณ์เลย
‎ฉันคงไม่มีวันลืม
‎เสร็จแล้ว
‎(แบ็กอัป)
‎(การคัดลอกข้อมูลเพื่อเตรียมพร้อม ‎ในกรณีที่ต้นฉบับเสียหาย)
‎(ตอน 8)
‎ตายๆ
‎ให้ดอกไม้ทำบ้าอะไร ‎เอาของกินมาให้ยังจะดีกว่า
‎นั่นสิ ผู้ชายไม่มีไหวพริบซะเลย
‎พวกฮาร์ดดิสก์พกพา คีย์บอร์ดไร้สาย ‎ของที่ใช้ได้นานๆ มีเยอะแยะไป
‎ก็นั่นน่ะสิ ปัดโธ่
‎ให้ตาย แล้วคู่นั้นทำอะไรกันอีก
‎คิดว่าตัวเอง ‎อุณหภูมิร่างกาย 40 องศาเหรอ
‎ทุกเพศทุกวัยก็ 36.5 องศาเท่ากันหมด
‎- จะถอดเสื้อให้ทำเบื๊อกอะไร ‎- ช่างเปล่าประโยชน์จริงๆ …
‎มันมีประโยชน์ว่ะ มีจริงๆ
‎มันมีเหตุผล
‎เฮ้อ ชอลซานเอ๊ย
‎มันคงเป็นสิ่งบ่งบอกว่าเราเป็น ‎ประเทศที่พัฒนาแล้ว ว่าไหม
‎นั่นสินะ คงจะมีสักวันที่เรา ‎จะพัฒนาเป็นแบบนั้นใช่ไหม
‎ต้องมีอยู่แล้วสิ
‎ไอ้บื้อนี่ยังมีวันนั้นเลย ‎ทำไมเราจะไม่มี
‎- ยงซาน นายพูดถูกแล้ว ‎- ใช่ไหมล่ะ
‎มือนี้น่ะมันสุดยอด
‎สุดยอดจริงๆ
‎- มันว่าไงนะ ‎- อะไรนะ
‎อากาศอย่างนี้ ‎เหมาะกับการเขียนโค้ดมากนะว่าไหม
‎โอ้โฮ ท้องฟ้า ‎ทำไมท้องฟ้ามันสวยได้ขนาดนี้
‎อะไรกัน ทำไมท้องฟ้าเป็นสีฟ้าแบบนี้
‎แชะ
‎เดี๋ยวนะ แล้วดูสายลมสิ ‎สุดจะสมบูรณ์แบบ
‎วันนี้อากาศดีเป็นบ้าเลย จริงๆ นะ
‎- แชะ ‎- แกน่ะสิบ้า
‎เป็นบ้าจริงๆ หรือเปล่า อะไรของมัน
‎มาจากเนื้อเพลงมั้ง ‎"กู๊ดเดย์" ของไอยู
‎หมอนั่นมีความสุขจนเพ้อ
‎เฮ้อ ถ้านั่นคือหนทางที่ ‎จะทำให้เราพัฒนาเป็นแบบนั้น
‎ชอลซาน ฉันจะไม่ไปทางนั้นหรอก
‎แต่ฉันไปดีกว่า
‎นายอยู่นี่ไปนะ
‎แชะ
‎นี่ จะไปไหน เฮ้ย
‎- ขอบคุณนะคะ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎ไว้เจอกันอีกนะคะ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ไปกันเถอะ
‎คุยเรื่องอะไรกันเหรอ
‎เธอช่วยบอกว่าอยากให้มีอะไร ‎อยู่ในโซลูชั่นของเราบ้างน่ะ ค่ะ
‎อ้อ แล้วเขาบอกว่าอะไรบ้าง ครับ
‎อย่างแรก คือต้องยกระดับการรับรู้ภาพ ‎การอ่านตัวอักษรให้ดีมากๆ ค่ะ
‎แม้จะเคลื่อนที่เร็วก็ต้องรับรู้ได้
‎ต้องรับรู้การอ่านลายมือได้ ‎ธนบัตรและเหรียญยิ่งต้องได้
‎เธอบอกว่าผู้พิการทางสายตา ‎โดนโกงเงินทอนกันเยอะค่ะ
‎ไอ้พวกเลว
‎ทำได้ใช่ไหมคะ
‎- ไม่ครับ ‎- ได้ครับ
‎- เฮ้ย ‎- นี่
‎ก็แอปสำหรับผู้พิการทางสายตา ‎ส่วนใหญ่ก็มีแบบนี้กันอยู่แล้ว
‎เราแค่จำเป็นต้องมีฟีเจอร์ ‎ที่ต่างออกไปครับ
‎ฉันว่าเวลานักพัฒนาพูดว่าทำได้ ‎มันดูเซ็กซี่ดีนะ
‎- ได้ครับ ได้หมด ‎- อะไร ไหนว่าจะไม่ไปทางนั้น
‎ถ้าเป็นทางสู่ความแตกต่างก็ต้องไปสิ
‎เราจะใส่ฟีเจอร์อะไรดีนะ
‎พอจะมีทางทำให้เจ้าหมานั่น ‎พูดได้ไหมนะ คะ
‎นั่นอยู่ในขอบเขตของพระเจ้า ‎ไม่ใช่นักพัฒนาแล้วครับ
‎นั่นสิคะ ฉันรู้นะว่ามันเหลวไหล
‎แต่ถ้าเป็นฉัน ‎ฉันคงต้องการอะไรแบบนั้นมากที่สุด
‎"ข้างหน้าฉัน มีคนกี่คน ‎แล้วเขาแสดงสีหน้าแบบไหน
‎ทางม้าลายอยู่ทางไหน"
‎ถ้าถามคำถามนั้น ‎แล้วเจ้าหมาตอบได้ ก็คงจะดีค่ะ
‎หมามันจะพูดได้ยังไงล่ะ ครับ
‎แบบนั้นโทนี่ สตาร์คก็ทำไม่ได้ ครับ
‎ไม่หรอก เราทำได้
‎นายจะบอกว่าตัวเอง ‎เหนือชั้นกว่าโทนี่ สตาร์คเหรอ
‎- ดัลมี ‎- หือ
‎เธอนี่อัจฉริยะจริงๆ ‎คิดแบบนั้นได้ยังไงกัน
‎ฉันเนี่ยนะ ไม่น่าจะใช่นะ
‎ไม่สิ เธอคืออัจฉริยะจริงๆ นะ ‎อัจฉริยะมาก
‎นี่ฉันคิดอะไรออกเหรอ
‎ฉันไปเป็นอัจฉริยะตั้งแต่ตอนไหน
‎- ไปกัน เดี๋ยวฉันอธิบายให้ฟัง ‎- หือ
‎- ไปเร็ว ‎- ฉัน ฉันเนี่ยนะ
‎ฉันเป็นอัจฉริยะเหรอ
‎นี่มีฉันคนเดียวหรือเปล่า ‎ที่ไม่เข้าใจสถานการณ์นี้
‎พูดอะไรของเขา ‎อัจฉริยะเรื่องอะไรครับ
‎อัจฉริยะด้านหน้าตาเหรอ
‎อันนั้น เป็นของคุณซาฮา
‎นี่แหละ ความแตกต่างของเรา
‎นี่ลำโพงปัญญาประดิษฐ์นี่คะ ‎ชื่ออะไรนะ
‎สวัสดีครับ ผมชื่อยองชิลครับ
‎ยองชิล ทางม้าลายอยู่ตรงไหนเหรอ
‎ถ้าผมเห็นว่าอยู่ที่ไหน ‎ผมก็อยากบอกครับ
‎เห็นไหมครับ ‎ถ้ามันเห็น มันก็จะบอกเราได้
‎เพราะงั้น มาทำให้มันมองเห็นกัน
‎- สุดยอด ‎- อ๋อ ทำให้มันเห็น
‎- แบบนั้นเข้าท่าเลย ‎- มีแค่ฉันที่ไม่เข้าใจใช่ไหมคะ
‎จะทำให้เห็นได้ยังไง
‎คุณซาฮาครับ เทคโนโลยีที่เรามี…
‎คืออะไรครับ
‎- การรับรู้รูปภาพ ‎- ถูกต้อง
‎จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าการรับรู้รูปภาพ ‎กับการประมวลผลเสียงมารวมกัน
‎เมื่อเราถามเจ้านี่
‎เจ้านี่ก็จะเป็นคนมอง
‎จากนั้นเจ้านี่ก็จะบอกเราไงคะ
‎อ๋อ จะทำให้ ‎เจ้าลำโพงนี่สื่อสารได้สองทาง
‎ใช่ครับ
‎ว่าแต่ เราจะเอายองชิล ‎มาอยู่ในนี้ได้ยังไงคะ
‎ถ้าเอาเอพีไอของยองชิล
‎มาใช้ในแอปของเรา แค่นั้นก็ได้แล้ว
‎จะเป็นไปได้เหรอ
‎การใช้งานแบบเรียลไทม์ มันน่าจะยากนะ
‎ไม่ต้องห่วง เราต้องทำให้เป็นไปได้ ‎เราทำได้
‎ฉันก็จะทำทุกทางให้มันเป็นไปได้ค่ะ
‎คุณซาฮาด้วยสิครับ
‎ไม่ได้ครับ
‎เดี๋ยวนะ ยังไม่ทันจะตรวจเลย ‎ทำไมบอกว่าไม่ได้แล้วล่ะคะ
‎- ไอเดียพวกเราดีมากขนาดไหน… ‎- ดีครับ ไอเดียดีมาก
‎ชื่อบริการก็ดีนะ "นุนกิล"
‎(นุนกิล แผนธุรกิจ)
‎แต่คิดว่าไอเดียดีๆ แบบนี้ ‎ทำไมถึงยังไม่มีใครทำครับ
‎- มีที่คล้ายกันอยู่แล้ว ที่อเมริกา ‎- ผมรู้ครับ
‎กูเกิลกับเอ็มเอสกำลังทำอยู่
‎แต่ว่าสตาร์ทอัพจะทำด้วยเนี่ยนะ
‎ค่ะ เราจะทำค่ะ
‎ทำไมคะ คิดว่าเป็นไปไม่ได้เหรอ
‎อยากฟังความจริงหรือฟังอนาคต ‎ที่เปี่ยมด้วยความหวังและความฝันล่ะ
‎อนาคตที่เปี่ยมด้วย ‎ความหวังและความฝันค่ะ
‎อนาคตแบบนั้น ไม่มีทางเกิดขึ้นครับ
‎ท่านประธาน มาทำอะไรตรงนี้ครับ
‎ทำไมคิดอะไรในแง่ลบแบบนั้นคะ
‎คำนวณค่าใช้จ่ายเอพีไอ ‎ของยองชิลหรือยังครับ
‎แน่นอนสิคะ
‎ฉันลองประมาณโดยอิงจาก ‎โซลูชั่นที่คล้ายกันของอเมริกา
‎ค่าเอพีไอของยองชิล ‎คือ 4 วอนต่อ 15 วินาทีค่ะ
‎ถ้าคิดเสียว่าวันหนึ่งใช้งาน ‎ประมาณ 5 นาที
‎และถ้ามีดีเอยู 1,000
‎ค่าเอพีไอต่อปี ‎ก็อยู่ที่ 29,200,000 วอน
‎เป็นจำนวนเงินไม่ถึง 30 ล้านค่ะ
‎แล้วจะเอาเงินนั้นมาจากไหนครับ
‎- ก็จากโฆษณาที่… ‎- คงไม่ได้คิดจะเอาโฆษณา…
‎ไปใส่ในแอปผู้ใช้ที่ตาบอดใช่ไหม
‎งั้นหานักลงทุนเอาก็ได้ค่ะ
‎ดีเอยู 1,000 เท่ากับ 30 ล้าน ‎ถ้า 10,000 ก็เท่ากับ 300 ล้าน
‎ยิ่งมีผู้ใช้มากยิ่งใช้เงินสูงแบบนี้ ‎ใครจะอยากลงทุนครับ
‎ต้องมีสักคนแน่ค่ะ
‎นักลงทุนที่ได้ฟังโซลูชั่นของเรา ‎แล้วรู้สึกดึงดูดใจ
‎- จะไม่มีสักคนบนโลกนี้เลยเหรอ ‎- ไม่มีครับ
‎อย่างเดียวที่ดึงดูดนักลงทุนได้
‎- คือเงินครับ ‎- ไม่ใช่หรอกค่ะ
‎นอกจากเงินแล้ว ‎ก็ยังมีอย่างอื่นที่โน้มน้าวได้
‎ไม่มีครับ
‎จะมีใครที่หวังให้ซัมซานเทคได้ดี ‎เท่าผมอีกไหม
‎ขนาดผมยังไม่รู้สึกดึงดูดใจเลย
‎แล้วจะไปโน้มน้าวคนอื่นเขาได้ไงครับ
‎แล้วถ้าฉันโน้มน้าวคุณได้ล่ะคะ
‎ถ้าฉันโน้มน้าวคุณ แล้วมันได้ผลล่ะ
‎ไม่ได้ผลหรอกครับ
‎แต่ฉันก็จะลองดูค่ะ
‎อะไร ทำอะไรครับ
‎นี่อะไรครับ
‎ถ้าฉันโน้มน้าวคุณได้ ไฟจะติดค่ะ
‎ผมบอกว่าไม่มีประโยชน์ไง
‎ฉันมีความทรงจำในวัยเด็กอยู่ค่ะ
‎แค่เริ่มก็ผิดแล้วครับ
‎คุณต้องเข้าหานักลงทุนด้วยความจริง ‎และข้อมูล ไม่ใช่ความรู้สึก…
‎ผ่านมา 15 ปีแล้วหรือเปล่านะ
‎ตอนนั้น
‎โดซานเขียนจดหมายส่งมาหาฉันค่ะ
‎ฉันได้เรียนรู้สิ่งหนึ่ง ‎จากจดหมายนั้นค่ะ
‎ฉันนึกว่ามันจะอยู่กับฉันตลอดไป
‎ว่าสิ่งที่อยู่กับเราเสมอ และเป็น ‎เหมือนเรื่องปกติ มันล้ำค่าแค่ไหน
‎เราอยู่ด้วยกันเหมือนเป็นเรื่องปกติ ‎จนฉันไม่รู้ตัวเลยว่ามันแสนล้ำค่า
‎ทุกช่วงเวลาเป็นดั่งของขวัญ
‎ชีวิตในแต่ละวันของเรามีค่ามากแค่ไหน
‎จดหมายฉบับนั้น ทำให้ฉันได้รู้ค่ะ
‎ฉันไม่ได้จะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่หรอกค่ะ
‎ฉันแค่…
‎อยากให้เทคโนโลยีของเรา ‎ได้มีส่วนช่วยคนที่
‎ไม่สามารถใช้ชีวิตประจำวัน ‎ปกติเหมือนเราได้ค่ะ
‎ถึงมันจะแค่เล็กน้อย
‎ต่อให้มันน้อย น้อยนิดมากจริงๆ
‎แต่ถ้าเราช่วยปกป้องชีวิต ‎ในแต่ละวันของพวกเขาได้
‎ฉันคิดว่าเหตุผลแค่นั้น ‎มันก็เพียงพอที่จะทำแล้วค่ะ
‎ฉันมั่นใจว่า ‎จะต้องมีคนที่คิดแบบฉันค่ะ
‎โอ๊ะ เห็นไหมคะ ฉันโน้มน้าวได้แล้ว
‎โน้มน้าวอะไร เฮ้ย อะไรเนี่ย
‎- นี่มันอะไรเนี่ย ‎- ใจเต้นใช่ไหมล่ะคะ
‎แบบนี้ไม่ได้สิ นี่มัน…
‎นี่มันหลอกลวงกันแล้ว
‎ผมใจเต้นตอนไหนกันเล่า
‎พัฒนาล้มเหลวแล้วนะครับ ‎มันทำงานผิดพลาด เอเรอร์แล้ว
‎คำพูดอาจจะหลอกกันได้
‎แต่หัวใจหลอกใครไม่ได้นะคะ
‎ฉันได้ฟังคำแนะนำ ‎ที่จริงใจเป็นอย่างดีค่ะ
‎ไม่ ไม่สิ คุณเข้าใจผิดแล้ว
‎นี่คุณ เดี๋ยวสิ คุณซอดัลมี
‎ลองคิดดูใหม่นะครับ
‎นี่จะเป็นหนทางที่ลำบากนะครับ
‎ช่วยคนอื่น แต่เราจะอดตายนะครับ ‎คุณอาจเจ็บตัวก็ได้นะครับ
‎หัวหน้าทีมคะ
‎ฉันลองไปคิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว
‎ฉันคงเป็นประเภทที่ ‎มีความสุขจากความลำบากน่ะค่ะ
‎ฉะนั้น ไม่ต้องห่วงนะคะ
‎แล้วก็ กาแฟอร่อยมากค่ะ
‎ฉันจะทำยังไงกับเธอดี ซอดัลมี
‎- ก็น่าใจเต้นอยู่นะคะ ‎- โอ๊ย ก็บอกว่าไม่ใช่…
‎ท่านประธาน
‎ยิ่งธุรกิจไปได้สวย ‎ประธานก็ยิ่งเหนื่อยค่ะ
‎เพราะทุกอย่างขึ้นอยู่กับเงินลงทุน
‎นั่งสิคะ
‎ฉันเข้าใจดี ‎เพราะสมัยสาวๆ ก็ทำธุรกิจแบบนี้
‎แต่ละวันเหมือนฉันไปเป็นขอทานเลยค่ะ
‎เป็นทุกข์มากจริงๆ
‎ก็ใช่น่ะสิครับ
‎แต่ว่านะคะ
‎คำว่า "ทำไม" ของพวกเขามันชัดมากนะคะ
‎ก็มีแต่คำว่า "ทำไม" แหละครับ
‎ยังไม่รู้ว่าจะทำอะไร ทำยังไง ‎มีแต่ทำทำไม
‎ในเมื่อตอบคำว่า "ทำไม" ได้แล้ว ‎ที่เหลือก็ค่อยทำขึ้นมาสิคะ
‎เหมือนหนูน้อยบนชิงช้าเหรอครับ
‎ใช่แล้ว
‎เอ่อ ท่านประธานครับ
‎- ทราบเรื่องนั้นไหมครับ ‎- อะไรคะ
‎เรื่องที่ประธานวอนอินแจกับซอดัลมี ‎เป็นพี่น้องกันน่ะครับ
‎ว่าไงนะคะ
‎แต่เขาคนละนามสกุลกันนะ
‎ตอนเด็กๆ พ่อแม่พวกเขาหย่ากัน
‎สองพี่น้องก็เลยโตกันคนละที่ครับ
‎ประธานซออยู่กับพ่อ ‎ส่วนประธานวอนอยู่กับแม่
‎ถ้าอย่างนั้น…
‎ครับ หนูน้อยที่แกว่งชิงช้าคนนั้น
‎อาจเป็นประธานวอนอินแจ และ…
‎อาจเป็นประธานซอดัลมีก็ได้ครับ
‎วันๆ เอาแต่นั่งสบายไม่ทำอะไร
‎อุ๊ยตาย ขอโทษค่ะ คุณยืนอยู่หรอกเหรอ
‎นึกว่านั่งอยู่ซะอีก ‎เพราะคุณตัวสั้นแค่นี้
‎ไม่ไปบอกต่อหน้าท่านซะเลยล่ะ
‎ไม่ต้องห่วง ต่อหน้าเขา ‎ฉันทำอะไรไปมากกว่าด่าอีก
‎ฉันได้ข่าวแล้ว ‎ว่านัมโดซานไปทุบป้ายชื่อเขามา
‎ฉันอุตส่าห์ช่วยให้ข้อมูลไป ‎ทำไมทำแบบนั้นล่ะ
‎ก็แค่ ไม่อยากทำอย่างที่พี่ตั้งใจไว้
‎ที่ฉันตั้งใจเหรอ
‎ทำไมล่ะ ก็เมื่อก่อนพี่เอา ‎ของที่ตัวเองไม่อยากกินมาให้ฉันไง
‎ลูกพลับฝาดๆ แอปเปิ้ลเปรี้ยวๆ
‎ของที่ข้างนอกสุกใสข้างในเป็นโพรง ‎จำไม่ได้เหรอ
‎ไม่รู้สิ
‎ถึงพี่จะหลอกฉันมาตลอด ‎แต่ฉันก็ยังกิน
‎กินของประหลาดพวกนั้น
‎กินเหมือนเป็นคนโง่
‎แต่ตอนนี้ฉันไม่อยากโง่แล้ว ‎ฉันก็เลยคายมันออกมา
‎ประธานซอ
‎ได้เวลาประชุมแล้ว ไปก่อนนะ
‎ไปค่ะ
‎(รับสมัครพนักงานพาร์ตไทม์)
‎ไม่เอาน่า…
‎ต่อให้ไม่มีเงินแค่ไหน ‎ก็ไม่ควรทำแบบนั้น
‎อายุปูนนี้ทำงานแบบนั้น ‎หมอนรองกระดูกทับเส้นประสาทพอดี
‎(โรคมาตอนจบ)
‎- ค่ะ ‎- กว่าจะได้ยินเสียงคุณนี่ยากจังนะ
‎หมดช่วงวัยแรกรุ่นแล้วเหรอ
‎เปิดบัตรเครดิตให้หน่อยสิคะ
‎คุณใช้เงินสดหมดแล้วสินะ
‎คราวนี้อดทนได้นานดีนี่
‎ค่ะ
‎ผมเปิดบัตรให้เฉยๆ ไม่ได้หรอก ‎ควรจะมีข้อแลกเปลี่ยนให้ผมบ้าง
‎อะไรล่ะคะ
‎พาอินแจกลับบ้าน ‎แล้วผมจะเปิดบัตรให้ใหม่
‎พากลับบ้านงั้นเหรอ
‎นี่อินแจออกจากบ้านเหรอคะ
‎คุณไม่รู้เหรอ
‎โอ้โฮ เหลือเชื่อเลยนะ ‎ความเป็นแม่ลูกของพวกคุณ
‎อินแจออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่คะ
‎ก็ตั้งแต่มาโวยวาย ‎ตอนประชุมผู้ถือหุ้นนั่นแหละ
‎พวกคุณไม่เคยติดต่อกันหรือไง…
‎ฮัลโหล อาฮยอน
‎ยัยผู้หญิงคนนี้นี่
‎ฮัลโหล อินแจเหรอ
‎อินแจ ได้ข่าวว่าออกจากบ้านเหรอ
‎แล้วไปอยู่ที่ไหน โรงแรมเหรอ
‎เปล่าค่ะ หนูเช่าห้องสตูดิโอ ‎ที่อยู่ใกล้ๆ กับแซนด์บอกซ์
‎ห้องสตูดิโอเหรอ แกเป็นประธานนะ ‎ประธานอะไรอยู่ห้องสตูดิโอกัน
‎เขาก็อยู่กันเยอะแยะ ‎มีบิลท์อิน แล้วก็ปลอดภัยด้วย
‎ที่สำคัญ อยู่แล้วสบายใจค่ะ
‎ไม่เอาสิ แกควรจะทำเป็นลืมๆ ซะ ‎แล้วกลับไปอยู่กับพ่อ…
‎- แม่ ‎- เท่าที่เห็น พ่อกำลังเสียดายแก
‎- แล้วแม่ก็… ‎- ถ้าจะมาเพราะเรื่องนี้ งั้นหนูไปนะ
‎ไม่ๆ เดี๋ยวก่อน เข้าใจแล้ว
‎กินต่อให้เสร็จเถอะ
‎แล้วเป็นไง
‎โล่งใจดีไหม
‎อือ
‎ทำไมคะ ดูไม่เหมือนโล่งเหรอ
‎เปล่า
‎ก็ดูโล่งดี
‎รายชื่อทีมซีเอสอาร์นี่คะ
‎จะลงโฆษณา หรือเก็บค่าธรรมเนียม ‎ก็ไม่ได้นี่ครับ
‎ทางเดียวที่คุณจะทำเงินได้ ‎คือการพึ่งพาบริษัทใหญ่พวกนี้ครับ
‎ผมทำรายชื่อบริษัทที่มีงบเยอะ ‎สำหรับซีเอสอาร์ในปีนี้มาให้ครับ
‎เอาล่ะ ดูนะครับ
‎สีน้ำเงินคือบริษัทที่สนใจ ‎ด้านสวัสดิการของผู้พิการ
‎สีแดงคือบริษัท ‎ที่ต้องการกู้ภาพลักษณ์
‎เพราะเจ้าของมีปัญหา เลี่ยงภาษี ‎แล้วก็เรื่องข่าวลือต่างๆ ครับ
‎ถ้าเล่นประเด็นนั้นได้ ‎พวกเขาอาจจะยอมฟังง่ายขึ้น
‎ขอบคุณนะคะ หัวหน้าทีม
‎เรื่องอะไรครับ
‎ปกติคุณเอาแต่เบรคพวกเรา
‎แต่คราวนี้ ‎คุณเหยียบคันเร่งให้ซะแรงเลยนะคะ
‎รถที่ไร้เบรค เร่งความเร็วไม่ได้ครับ
‎เพราะมันจะต้องชนเข้ากำแพง ‎เพื่อหยุดรถ
‎เข้าใจค่ะ
‎ในอนาคตก็ ‎ช่วยเหยียบเบรคให้บ่อยๆ ด้วยนะคะ
‎ได้เลยครับ
‎อ้อ หัวหน้าทีมคะ
‎ฉันถามได้ไหมคะ ‎ว่าวันเกิดคุณวันที่เท่าไร
‎วันเกิด ทำไมเหรอ
‎แค่อยากจะเตรียมให้ ‎ในฐานะคนจุ้นจ้านน่ะค่ะ
‎วันที่เท่าไรคะ
‎วันที่ 7 พฤษภาคมครับ
‎เฮ้อ ผ่านไปซะแล้ว
‎โอ๊ะ 7 พฤษภาคมเหรอคะ
‎ครับ วันเดียวกับโดซานครับ
‎วันเกิดผม
‎บริการนุนกิลที่ซัมซานเทคคิดค้น
‎เป็นบริการสำหรับผู้พิการทางสายตาค่ะ
‎ใช้เทคโนโลยีการรับรู้รูปภาพ ‎และการประมวลผลเสียงของเอไอรวมกัน
‎ซึ่งทำให้ผู้ใช้สะดวกมากยิ่งขึ้นค่ะ
‎ถ้าบริการนี้ ‎ได้ความร่วมมือจากมีกรุ๊ป
‎ฉันคิดว่าภาพลักษณ์ทางสังคม ‎ของมีกรุ๊ป ก็จะดียิ่งขึ้นด้วยนะคะ
‎- ขอนามบัตรไว้หน่อยสิครับ ‎- ค่ะ ได้เลยค่ะ นี่ค่ะ
‎ขอไปปรึกษากับทีมก่อน ‎แล้วจะติดต่อไปนะครับ
‎(รายชื่อทีมซีเอสอาร์ภายในประเทศ ‎มีกรุ๊ป)
‎บริการนุนกิลของเรา ‎ไม่เพียงแต่มุ่งเป้าที่ผลกำไรนะคะ
‎แต่เรามุ่งหมายที่จะทำให้สังคมดีขึ้น ‎ด้วยการช่วยเหลือผู้พิการทางสายตา
‎ถ้าคุณให้ความช่วยเหลือ ‎บริการที่มีประโยชน์ต่อสาธารณะ
‎ฉันคิดว่าภาพลักษณ์ของเวิลด์ออยล์ ‎ก็จะดีขึ้นด้วยนะคะ
‎(เวิลด์ออยล์)
‎ตอนนี้ฉันมารอที่ล็อบบี้แล้วค่ะ
‎ขอเวลาห้านาทีได้ไหมคะ
‎ไม่ได้สินะ
‎(รายชื่อทีมซีเอสอาร์ภายในประเทศ)
‎ถ้างั้นอาทิตย์หน้าพอจะสะดวกไหมคะ
‎อาทิตย์หน้าก็คงไม่ว่างเหมือนกันค่ะ
‎ไว้ฉันจะลองดูทางอีเมลนะคะ
‎ไม่ทราบว่า ‎ใช่หัวหน้าทีมอีฮเยวอนไหมคะ
‎ค่ะ คุณคือใครคะ
‎ฉันคือซอดัลมี ประธานซัมซานเทค ‎ที่เรากำลังคุยโทรศัพท์กันอยู่ค่ะ
‎อ๋อ
‎ขอโทษทีนะ ‎ฉันมีธุระด่วนต้องไปที่คาพยองน่ะ
‎โอ้ จริงเหรอคะ
‎ฉันก็มีธุระต้องไปที่คาพยองพอดีเลย
‎งั้นไปด้วยกันนะคะ เดี๋ยวระหว่างทาง ‎ฉันจะอธิบายบริการของเราให้ฟัง
‎ไปกันค่ะ
‎เอางั้นก็ได้ค่ะ
‎ยองชิล เปิดนุนกิลให้หน่อย
‎ครับ ได้เลยครับ
‎คุณพี่ครับ ลองถ่ายอันนี้ดูครับ
‎บริการนุนกิลของเรา ‎มีจุดเริ่มต้นจากความคิดที่ว่า
‎"ถ้าเจ้าสุนัขนำทางผู้พิการพูดได้ ‎มันจะดีแค่ไหนกันนะ"
‎อ๋อ ค่ะ
‎ซัมซานเทคของเรา มีจุดเริ่มต้นจาก ‎เทคโนโลยีการรับรู้รูปภาพค่ะ
‎และเทคโนโลยีนี้จะรับบทบาท ‎เป็นดวงตาของเจ้าสุนัขค่ะ
‎ยองชิล อันนี้คืออะไรเหรอ
‎ธนบัตร 10,000 วอน สองฉบับ ‎และธนบัตร 1,000 วอน สี่ฉบับครับ
‎- เย่ ได้ผลแหละ ‎- ถูกต้องเลยค่ะ
‎- แม่นมาก ‎- ทำได้แล้ว
‎ดีจังเลยค่ะ
‎ฉันรู้สึกขอบคุณ แล้วก็ชอบมากเลยค่ะ
‎เราใช้เทคโนโลยีนี้ รับรู้สิ่งของ
‎และบอกผลของการรับรู้นั้น ‎ผ่านทางเสียงค่ะ
‎ผู้พิการทางสายตาจะสามารถ ‎อ่านหนังสือได้ ผ่านทางนุนกิล
‎รู้หมายเลขรถเมล์ที่จะขึ้นได้ด้วยค่ะ
‎แล้วก็สามารถดูวันหมดอายุของนมได้
‎ก่อนที่จะเลือกซื้อด้วยค่ะ
‎มันอาจจะฟังดูเหมือนเล็กน้อยนะคะ
‎แต่มันจะสามารถพิชิต ‎สิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้ค่ะ
‎ลองถ่ายอย่างอื่นดูด้วยสิครับ ‎ยองชิลของเราทำได้ทุกอย่าง
‎ทุกอย่างเลย
‎อะไรน่ะ ถ่ายผมเหรอ
‎ยองชิล ตอนนี้ใครอยู่ตรงหน้าฉันเหรอ
‎ชายวัย 20 ปีที่สวมแว่นไม่มีเลนส์ ‎เพื่อพยายามให้ตัวเองดูเท่ครับ
‎- แม่นจัดเลยแฮะ ‎- มันบอกหมดทุกอย่างเลย
‎เจ็บจัง ‎เหมือนโดนตีแสกหน้าจนกระดูกร้าว
‎สิ่งที่ผู้ก่อตั้ง ‎บริษัทซอนจูประกันภัยเน้นย้ำเสมอ
‎คือการสร้างสังคมที่ทุกคน ‎เดินไปพร้อมกันใช่ไหมคะ
‎ซึ่งสอดคล้องกับสิ่งที่นุนกิล…
‎ถึงที่หมายแล้วค่ะ
‎ถึงแล้วค่ะ คุณจะไปธุระที่ไหนคะ
‎แถวๆ นี้แหละค่ะ
‎- งั้นเหรอคะ ‎- ค่ะ
‎เป้าหมายคุณดีมากนะคะ
‎แต่เราทุ่มเงินจำนวนมากสำหรับปีนี้ ‎ไปกับที่นี่แล้ว
‎เกรงว่าการให้เงินทุนนุนกิลด้วย ‎คงจะหนักเกินไปค่ะ
‎อ๋อ ค่ะ
‎- งั้นปีหน้ารับเราไปพิจารณาด้วยนะคะ ‎- แน่นอนค่ะ
‎ฉันจะเก็บลงลิสต์แน่นอน ‎ฉันชอบเป้าหมายคุณมากค่ะ
‎ขอบคุณนะคะ
‎ถ้างั้นลาก่อนนะคะ ท่านประธาน
‎ค่ะ ลาก่อนค่ะ
‎(นุนกิล แผนธุรกิจ)
‎(ฮันจีพยอง)
‎ฮัลโหล ฮันจีพยอง นี่ฉันอีฮเยวอนนะ
‎ที่นี่เสาโทรศัพท์ก็เยอะแยะ
‎ทำไมถึงไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ได้ล่ะ
‎ฉันรู้สึกเหมือนตัวเอง ‎กำลังเข้าไปในเขาเรื่อยๆ แล้วนะเนี่ย
‎อะไรกันเนี่ย
‎ขี้วัวเหรอ
‎ปัดโธ่เว้ย
‎ให้ตายสิ
‎จะทำยังไงดี
‎จริงๆ เลย
‎บ้าเอ๊ย
‎หัวหน้าทีมเหรอ
‎- ขึ้นรถครับ ‎- มาที่นี่ได้ยังไงคะ
‎อ๋อ ผมมีธุระที่นี่พอดีน่ะครับ ‎ขึ้นรถเร็วครับ
‎เอ่อ แต่ว่า
‎รองเท้าฉันมันเปื้อนขี้วัว
‎เปื้อนขี้วัวเหรอ
‎กลิ่นแรงเลยใช่ไหมคะ
‎จะทำยังไงดี
‎- หันไปอีกทางได้ไหมครับ ‎- จับตรงนี้ค่ะ
‎อื้อหือ
‎ถุงขยะไม่ติดไฟนั่น ‎คุณยังไม่ได้ใช้อีกเหรอคะ
‎อ๋อ ไม่จำเป็นต้องใช้แล้วน่ะครับ
‎ว่าแต่ มาทำอะไรแถวนี้คะ
‎ก็ ที่นี่…
‎ผมมาที่นี่บ่อยๆ เลยครับ
‎มีธุระอะไรให้มาถึงคาพยองบ่อยๆ คะ
‎มีสิครับ ก็…
‎(คัลกุกซูเมล็ดสน)
‎คัลกุกซูเมล็ดสน ‎ผมชอบกินคัลกุกซูเมล็ดสนมากครับ
‎มากินทุกอาทิตย์เลย ‎ที่นี่คัลกุกซูเมล็ดสนขึ้นชื่อครับ
‎งีบสักหน่อยสิครับ ‎ได้ข่าวว่าช่วงนี้โต้รุ่งบ่อย
‎ไม่เป็นไรค่ะ
‎แล้วก็ ฉันนอนไม่หลับ ‎บนรถที่คนอื่นขับให้หรอกค่ะ
‎โธ่ ผมจะขับอย่างสุภาพเลย
‎คิดซะว่าฝืนหลับสักหน่อย…
‎ฉันเข้าใจดี ‎เพราะสมัยสาวๆ ก็ทำธุรกิจแบบนี้
‎แต่ละวันเหมือนฉันไปเป็นขอทานเลยค่ะ
‎เป็นทุกข์มากจริงๆ
‎(ปิดหน้าจอแสดงผล)
‎ฉันหลับเหรอคะ นี่ฉันหลับเหรอคะ
‎ครับ หลับปุ๋ยจนกรนครอกๆ
‎บนรถที่คนอื่นขับนี่แหละ
‎นี่รองเท้าแตะครับ ‎จะให้ใส่รองเท้าเปื้อนขี้วัวคงไม่ได้
‎ฉันต้องขอบคุณคุณตลอดเลยค่ะ
‎โอ๊ย ขายหน้าชะมัด
‎ขอบคุณนะคะ
‎ใส่สิครับ
‎ขอบคุณค่ะ
‎เอาเทคโนโลยีประมวลผลด้วยเสียง ‎ออกไปดีกว่าไหมครับ
‎มันเอามาประสานกับการรับรู้ภาพก็ยาก ‎แถมยังใช้เงินสูงด้วย
‎เอาออกก็น่าจะง่ายขึ้นนะครับ
‎โดซานกำลังทำสิ่งที่ยากนั่นอยู่ไงคะ
‎ฉันก็จะทำให้สำเร็จด้วย
‎นึกแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
‎แล้วก็ ฉันมีเรื่องอยากให้ช่วยค่ะ
‎อย่าบอกโดซาน
‎เรื่องพวกนี้เลยนะคะ
‎ฉันอยากให้เขาเต็มที่กับงาน ‎โดยไม่ต้องห่วงเรื่องเงินน่ะค่ะ
‎ซึ้งน้ำตาคลอเบ้าเลยนะครับ
‎- เข้าใจแล้วครับ ‎- อุ๊ย ตายจริง
‎งั้นขอตัวค่ะ
‎- อันนี้เหรอ อันนี้ไหม ‎- อือ ค่ะ
‎- เอาล่ะ จัดไปเลย ‎- ฮึบๆ
‎ยางรัดผมหายไปไหน
‎- ดัลมีมาแล้ว ‎- มาเร็วๆ
‎- ทำไมเพิ่งมาคะ
‎เหนื่อยแย่เลยนะ
‎ท่านประธาน เอ๊ะ…
‎พวกเราทดสอบรอบสุดท้ายเสร็จแล้วครับ
‎จริงเหรอคะ เป็นไงคะ ‎เรตการรับรู้ออกมาดีไหมคะ
‎ได้เกิน 97 เปอร์เซ็นต์เลย ‎ทุกคนพอใจกันมาก
‎แล้วเธอเป็นไงบ้าง
‎ทางฉันทุกคนก็ชอบมากเหมือนกัน
‎ฉันน่าจะพกนามบัตรไปเยอะกว่านี้ ‎ทุกคนอยากได้กันหมดเลย
‎กะแล้วต้องเป็นแบบนี้ ‎ของแบบนี้ใครจะไม่ชอบล่ะครับ
‎- จริง ‎- เอาล่ะ ในเมื่อตอนนี้มาครบแล้ว
‎จะอัปขึ้นสโตร์แล้วนะครับ
‎เดี๋ยวก่อนๆ ‎เรามาพนันกันหน่อยดีไหมครับ
‎ในเวลาหนึ่งสัปดาห์ แอปพลิเคชันเรา ‎จะมียอดดาวน์โหลดเท่าไร
‎โอเค ตกลง คนทายถูกเลี้ยงหนึ่งมื้อ
‎งั้นผมขอเริ่มแบบเรียบๆ ‎จำนวนผู้ใช้รายวันร้อยคน
‎ถ้าถูกผมจะเลี้ยงหมูเปรี้ยวหวาน
‎โธ่ ร้อยคนมันน้อยไป
‎ฉันเอาพันคนค่ะ
‎ถ้าเกินพันคน ฉันจะเลี้ยงหมูสามชั้น
‎ดีเอยู 1,000 เท่ากับ 30 ล้าน ‎ถ้า 10,000 ก็เท่ากับ 300 ล้าน
‎ให้ตาย มีแต่พวก ‎ความทะเยอทะยานต่ำจนน่ากลัว
‎พันคนอะไรกันครับ ต้องหมื่นคนสิ
‎ยิ่งมีผู้ใช้มากยิ่งใช้เงินสูงแบบนี้ ‎ใครจะอยากลงทุนครับ
‎โอ๊ย ไม่หรอก ไม่ๆ
‎เราทำได้ๆ
‎- ใช่แล้ว เราทำได้ ‎- พวกเราทำได้
‎พวกเราทำได้ หนึ่ง สอง สาม
‎- ชอลซาน ‎- ยงซาน
‎ให้ตาย ไม่เคยจะไปรอด
‎ถ้าเกินพันคน ผมเลี้ยงคาราโอเกะ
‎สิบชั่วโมงรวดไปเลย
‎- โอเค ‎- เราทำได้
‎เอาล่ะ งั้นเรามาลุยกันเถอะครับ
‎โอ๊ะ ไหนๆ แล้ว ‎เราเผยแพร่ทั่วโลกเลยดีไหมครับ
‎มันรองรับภาษาอังกฤษด้วยนะ
‎ไม่สิ ทั่วโลกนี่ ‎มันออกจะเร็วไปหน่อยไหม
‎ทำไมล่ะ อัปโหลดไป ‎ก็ไม่เสียเงินสักหน่อย
‎เอาเลยค่ะ
‎ถูกต้องครับ ความฝันของเรา ‎คือไประดับโลก เอาเลยๆ
‎โอเค ถ้างั้นจะอัปโหลดแล้วนะครับ
‎ลุยเลย มา
‎(เลือกไฟล์เพื่ออัปโหลด ‎นุนกิลเอพีเค)
‎(กำลังอัปโหลด)
‎- เอาล่ะ คาราโอเกะๆ ‎- กลองมา
‎- ไปแล้วๆ ‎- ลุยเลย
‎พระเจ้า ได้โปรดเถอะ ได้โปรด
‎ขอให้ไม่ถึงพันคนทีเถอะค่ะ
‎ลูกรู้ดีว่าคำขอนี้ ‎เป็นเรื่องเห็นแก่ตัวขนาดไหน
‎แต่ลูกต้องอยู่ต่อไปค่ะ
‎เพราะฉะนั้น พระเจ้า ‎ได้โปรด ขอให้นุนกิลของพวกเรา
‎มีผู้ใช้น้อยกว่า ‎วันละพันคนด้วยเถอะค่ะ
‎ได้โปรด ได้โปรดเถิด
‎นี่ ขอพรอะไรจริงจังขนาดนั้น ฮะ
‎สักอย่างแหละ
‎พระเจ้า
‎ลูกเชื่อในตัวพระองค์นะคะ
‎อาเมน
‎อาเมนเหรอ
‎อาเมน
‎ว่าแต่ย่า คาทอลิกไม่มีเครื่องราง ‎ของขลังบ้างเหรอ ที่ทำให้พรได้ผลขึ้น
‎ทำไม ไปหาคนทรงเลยไหม
‎ไม่มีเลยเหรอ
‎- อ้าว ระบบล็อกดิจิทัลล่ะ ‎- มันพังแล้วฉันก็เลยเปลี่ยน
‎นี่ แกก็พกกุญแจไว้ด้วย
‎กุญแจยุ่งยากจะตาย
‎ทำไมต้องย้อนยุคกลับไปด้วย
‎- หา ‎- เทคโนโลยีล็อกประตูออกจะสะดวกสบาย
‎เราแค่เอามาติดใหม่เถอะนะย่า
‎ย่าไม่ชอบเทคโนโลยี ‎มันทำให้คนแก่ตามไม่ทัน
‎จะเกลียดเทคโนโลยีทำไม ‎หนูทำให้ดูเอาไหมว่ามันสะดวกแค่ไหน
‎จะทำอะไร
‎ในที่สุดซัมซานเทคของเรา ‎ก็เริ่มทำบริการแล้วนะ
‎- บริการอะไร ‎- มันชื่อว่านุนกิล
‎แอปพลิเคชันสำหรับคนตาบอด
‎จู่ๆ ทำไมทำเรื่องคนตาบอด
‎ไหนว่าทำปัญญาประดิษฐ์อะไรนั่น
‎มันก็เป็นแอปที่ใช้ปัญญาประดิษฐ์
‎เป็นไอเดียของโดซาน
‎- ไอเดียของโดซานเหรอ ‎- อือ
‎"ใช้เทคโนโลยีการรับรู้เสียงและภาพ
‎เพื่อทดแทนสายตาให้พวกเขา" ‎เป็นบริการประมาณนี้แหละ
‎อะไรกันเนี่ย ไม่ค่อยมีฟีดแบคเลยแฮะ
‎ฟีดแบคเหรอ
‎มันคืออะไรเหรอ
‎ความคิดเห็นของผู้ใช้น่ะ
‎เรียบร้อย
‎ย่า ลองเรียกยองชิลใส่ตรงนี้ ‎แล้วถามเรื่องที่อยากรู้ดูสิ
‎- ตรงนี้เหรอ ‎- อือ
‎ยองชิล
‎ใครอยู่ข้างหน้าฉันเหรอ
‎ผู้หญิงในวัย 20 ปี ‎กำลังยิ้มอยู่ครับ
‎เป็นไง น่าทึ่งใช่ไหมล่ะ
‎อือ น่าทึ่งมาก
‎ยองชิล
‎ช่วยอ่านพระคัมภีร์ข้อนี้ ‎ให้ฟังหน่อยได้ไหม
‎"ต้นมะเดื่อบ่มผลดิบให้สุก
‎เถาองุ่นมีดอกเบ่งบานส่งกลิ่นหอม
‎ที่รักของฉัน จงลุกขึ้นมา
‎คนสวยของฉัน จงมาที่นี่
‎นกพิราบของฉันที่อยู่ในซอกหิน
‎แม่พิราบของฉัน ที่ซ่อนอยู่ในเขาชัน
‎ขอให้ฉันได้ยลโฉมของเธอที
‎ขอให้ฉันได้ฟังเสียงของเธอ
‎เสียงของเธอช่างแสนหวาน
‎และใบหน้าของเธอช่างงดงาม"
‎(วิเคราะห์การดาวน์โหลด)
‎เลิกกดรีเฟรชสักทีเถอะค่ะ
‎กดไปแล้วยอดดาวน์โหลด ‎มันจะขึ้นหรือไงคะ
‎ไม่ไง ผมก็แค่ไม่อยากจะเชื่อ
‎มียอดดาวน์โหลด ‎ไม่ถึงสิบครั้งจริงๆ เหรอ
‎แบบนี้วันหนึ่งคงไม่ถึง 20 คนด้วยซ้ำ
‎เฮ้อ มันมีปัญหาตรงไหนกันแน่นะ
‎ผิดหวังจะตายอยู่แล้วเนี่ย
‎แต่สีหน้าไม่เหมือน ‎คนผิดหวังจะตายเลยนะ
‎ปัญหามันอยู่ที่การตลาด
‎พี่
‎เอาไง อยากให้ผู้เชี่ยวชาญ ‎ด้านการตลาดเข้ามายุ่งหน่อยไหม
‎พอจะมีทางออกไหม
‎ทางออกแค่ค้นหาก็ได้แล้ว
‎แปลว่าไม่มีสินะ
‎- เออ ‎- อือ
‎ไม่เอาน่า ทุกคนร่าเริงเข้าไว้นะ
‎เดี๋ยวฉันเลี้ยงไก่เองค่ะ นะ
‎ร่าเริงเข้าไว้นะคะ ‎ไปกันเถอะ ไปกินไก่กัน
‎ฉันเลี้ยงเองค่ะ ไปกันเถอะ
‎ไม่เอาน่า ไปกัน
‎สู้ๆ นะคะ ร่าเริงเข้าไว้นะ
‎ฉันจะเลี้ยงไก่เอง
‎ไปกันเลยค่ะ ไก่จ๋า
‎- จะร้องไห้ทำไมเล่า ‎- มาๆ
‎- อยากกินอะไรสั่งได้เลยค่ะ ‎- จนถึงตอนนี้ ที่ฉันคิดว่า
‎- ไปเลยๆ ‎- พระเจ้ารับฟังคำอธิษฐานของฉัน
‎สวัสดีค่ะ
‎แต่พระเจ้า ตอบรับคำอธิษฐานของฉัน…
‎- มาทำอะไรดึกดื่นป่านนี้ ‎- มาหาอะไรนิดหน่อยน่ะครับ
‎- นี่ ‎- อ้อ สวัสดีครับ
‎รูปโดซานกับพัคชานโฮ ‎ยังอยู่ใช่ไหมครับ
‎อือ อยู่สิ ว่าแต่ถามหาทำไม
‎แบบแปลกประหลาดเสมอ
‎รูปถ่ายๆ
‎เจอแล้ว
‎อะไรล่ะนั่น
‎โอเค
‎นี่จะทำอะไรเหรอ
‎ไวรัล มาร์เก็ตติ้งครับ
‎ชนแก้ว
‎(ไวรัล มาร์เก็ตติ้ง: เทคนิคการตลาด ‎ที่แพร่กระจายอย่างรวดเร็ว)
‎(ราวกับไวรัสสู่ผู้บริโภค ‎ผ่านโซเชียลมีเดีย)
‎โทษนะคะ ขอไก่เผ็ดหนึ่ง ‎กับเบียร์เพิ่มอีกเหยือกค่ะ
‎ได้ค่ะ
‎วันนี้เบียร์ขมจังเลยนะครับ
‎ทำไมคะ ฉันว่าหวานดีออก
‎ในช่วงเวลาที่เราฉีกไก่กิน ‎อย่างร่าเริงอยู่นั้น
‎ยอดดาวน์โหลดเพิ่มอีกหนึ่งแล้ว
‎น่าทึ่งจังเลย
‎ไม่เป็นไรหรอกน่า มาดื่มกันเถอะ
‎นี่นายร้องไห้เหรอ
‎วันนี้เบียร์มันเผ็ดๆ นะ
‎และยอดดาวน์โหลดหนึ่งครั้งนั้น ‎ถึงมันไม่น่าจะเป็นไปได้…
‎(แอลเอ)
‎(สองข้อความใหม่จากนัมชอนโฮ)
‎(สวัสดีครับพี่ จำรูปนี้ได้ไหมครับ)
‎(ตอนนี้เจ้าหนูในรูปโตแล้ว ‎และเริ่มทำสตาร์ทอัพครับ)
‎นุนกิลเหรอ
‎(นุนกิล)
‎(ชม)
‎มาจากเขาผู้อยู่ในแอลเอที่ไกลแสนไกล
‎นักเบสบอลระดับตำนานของเกาหลี ‎พัคชานโฮ
‎ว้าว ลมเย็นสบายมากเลยว่าไหม
‎ขอโทษนะครับ ปิดหน้าต่างได้ไหมครับ
‎ดัลมี ขอโทษนะ ‎แต่ปิดหน้าต่างนิดหนึ่งได้ไหม
‎ทำไมเล่า คนอื่นไม่ชอบเหรอ
‎- ก็… ‎- เข้าใจแล้วๆ
‎ฉันจะเปิดแค่นี้ก็ได้
‎แบบนี้ไง เท่านี้ได้ใช่ไหม ฮะ
‎ว้าว กลิ่นของฤดูร้อน
‎ขอโทษครับ
‎ให้ตายสิ
‎เมาแล้วเอาจมูก ‎ไปแปะหน้าต่างรถเมล์อีกล่ะสิ
‎รู้ด้วยเหรอครับ
‎อือ แล้วพอสร่างขึ้นมา
‎เดี๋ยวแกก็จะฟาดงวงฟาดงา ‎ว่าใครมาเขียนหน้าแก
‎จริงเหรอครับ
‎นี่
‎นี่อะไรเหรอครับ
‎อ้อ นุนบิดหรือนุนกิลอะไรนั่นน่ะ
‎ทำออกมาดีมากเลยนะ
‎ได้ยินมาว่าเป็นไอเดียของโดซาน
‎อ๋อ ครับ
‎ฉันลองใช้และเขียนความรู้สึกเอาไว้
‎เขาเรียกว่าฟีดแบคใช่ไหม
‎ผมน่าจะบอกคุณย่าก่อน
‎ขอบคุณนะ
‎ฉันคิดว่าต่อไป
‎ต้องได้พึ่งพานุนกิลเยอะมากแน่ๆ
‎เมื่อ 15 ปีก่อน
‎ตอนที่ฉันเริ่มเขียนจดหมาย ‎กับจีพยองครั้งแรก
‎ตอนนั้น เราเห็นรูปเธอในหนังสือพิมพ์
‎แล้วก็เลือกชื่อเธอมา
‎หนังสือพิมพ์เหรอ ‎อ๋อ โอลิมปิกคณิตศาสตร์เหรอครับ
‎ดวงตาเธอในรูปนั้น
‎ดูเป็นคนจิตใจดีและฉลาดมาก
‎เราก็เลยเลือกชื่อนั้น
‎ผม แย่ลงไปเยอะเลยใช่ไหมครับ
‎ไม่เลย เธอเติบโตมาได้ดี ‎เติบโตมาดีมาก
‎โตแล้วเยี่ยมมาก
‎ใครวะ
‎ใครเนี่ย ‎ใครมันมาเขียนหน้าฉันอีกแล้ว
‎เริ่มแล้วนั่นไง เธอรีบไปเถอะ
‎- ให้ผมขึ้นไปดูไหมครับ ‎- เริ่มแล้ว รีบไปเถอะ มันมาแล้ว
‎- แต่ว่า… ‎- ไม่ต้องสนใจ เมื่อกี้ก็บอกแล้วไง
‎โดซาน
‎โดซาน ตื่นเร็วเข้า
‎- ฮะ ‎- เมื่อกี้แกได้ออกทีวี
‎ผม ผมเหรอ
‎ให้ไว
‎เมื่อนานมาแล้ว
‎- ผมได้เจอเด็กน้อยชื่อนัมโดซาน ‎- เปิดทีวีเดี๋ยวนี้เลย
‎- ทำไมเขา… ‎- ผมได้รับข้อความ
‎- เออ ดูอยู่หรือเปล่า ‎- ว่าตอนนี้เขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่
‎และเริ่มทำสตาร์ทอัพครับ
‎- ชานโฮเหรอ สนิทสิ เคยถ่ายรูปคู่กัน ‎- ผมอยากช่วย
‎- เขากำลังพูดถึงอยู่เลยเนี่ย ‎- ผู้ประกอบการรุ่นใหม่…
‎หลานชายผมส่งข้อความ ‎ไปหาพัคชานโฮครับ
‎แล้วเจ้าหมอนี่มันก็ใจดี ‎ถึงกับมาให้สัมภาษณ์แบบนี้เลย
‎หวังว่าเขาจะไม่คิด ‎ว่าเราคาดหวังอะไรนะ
‎ใช้เทคโนโลยีการรับรู้รูปภาพ
‎- อ้อ มีสายซ้อนๆ มีสายซ้อนเข้ามา ‎- แอปพลิเคชันจะบอกผู้ใช้
‎- จริงๆ เลย ‎- ว่ามันเห็นอะไร
‎- ว่าไง ประธานชา ‎- อย่างเช่น
‎- "ยองชิล ข้างหน้าฉันมีอะไร" ‎- ใช่แล้ว ซัมซานเทคแห่งนั้น
‎- มีผู้ชายสามคนถือกล้องอยู่ครับ ‎- เป็นบริษัทโดซานของเราเอง
‎- เห็นใช่ไหมครับ ‎- ยังไม่ได้ลงตลาดหลักทรัพย์หรอก
‎- ผมก็ลองใช้แอปพลิเคชันนี้ดูแล้ว ‎- แต่ก็คงจะเร็วๆ นี้แหละ
‎หา จะกู้เงินมาซื้อหุ้นทำไมกัน
‎ด้วยความหวังว่าเด็กคนนั้น ‎จะไม่ละทิ้งความหวัง
‎และทำสตาร์ทอัพต่อไป
‎ผมก็เลยมาให้สัมภาษณ์ครับ
‎- อะไรเนี่ย ‎- ผมลองใช้แอปพลิเคชันดูแล้ว
‎ผมคิดว่ามันน่าจะเป็น ‎ความหวังครั้งใหม่
‎- ให้ผู้พิการทางสายตาได้ ‎- พัคชานโฮเหรอ ได้ไงน่ะ
‎นุนกิลเหรอ ได้ยังไง
‎ซัมซานเทคสู้ๆ นัมโดซานของเรา สู้ๆ
‎ทำไมพัคชานโฮถึงได้…
‎- เย่ ‎- ไชโย
‎พวกเราคือซัมซานเทคครับ นุนกิล
‎ขอบคุณครับ
‎หนึ่งหมื่นคนล่ะๆ
‎เก่งมากค่ะ ประธาน
‎เย่
‎การอัปลงตลาดโลกคือพระเจ้าช่วยมาก ‎แค่ในอินเดียก็ 5,000 แล้ว
‎ถ้าขนาดนี้ ‎ดีเอยูต้องถึง 30,000 แน่ๆ
‎ดีเอยู 30,000
‎ในหนึ่งปี พันล้าน
‎ไปกันเถอะครับ ‎ผมจะเลี้ยงคาราโอเกะสิบชั่วโมงเอง
‎- ไปกันเลยๆ ‎- ไปกันเถอะ
‎- โอเค ลุยโลด ‎- ไปกันเถอะ
‎ขอบคุณครับ
‎- ฮัลโหล ‎- คุณนัมโดซานใช่ไหมครับ
‎- ครับ ใช่ครับ ‎- จากสถานีตำรวจยังจินครับ
‎อะไรนะครับ
‎สถานีตำรวจเหรอครับ
‎ที่ฉันหัวเราะ มันไม่ใช่การหัวเราะ
‎ที่ฉันเดิน มันไม่ใช่การเดิน
‎ฉันที่อยู่ในความทรงจำของเธอ
‎หลั่งน้ำตาและรอคอยเธออยู่
‎ทำไมเธอเลือกเพลงนั้นในวันดีๆ แบบนี้
‎แสดงอารมณ์ที่ขัดแย้ง ‎กับความดีใจหรือเปล่า
‎พาราด็อกซ์
‎เราเคยมีความสุขมากมาย
‎ตั้งแต่ที่เธอจากไป หัวใจฉัน…
‎คือว่า…
‎ร้องเพลงคู่กัน ‎สักเพลงไหมครับ เพลงคู่
‎เพลงเสียงบ่นไหม "อย่าออกไปไหนดึกๆ "
‎เพลงคู่
‎ความมืดก็คืบคลาน ‎เข้ามาหาฉันอีกครั้ง
‎เลขหมายที่ท่านเรียก ‎ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
‎ไอ้โดซานมันทำไมเงียบหายไปเลย
‎คุณนัมโดซานถูกฟ้องร้องในข้อหา ‎ทำลายทรัพย์สินและคุกคาม
‎โดยประธานวอนดูจอง ‎ของมอร์นิงกรุ๊ปครับ
‎- ครับ ‎- ความเสียหายจำนวนน้อยมาก
‎ถ้าเจรจากันได้ ‎ก็น่าจะได้รับการผ่อนปรน
‎เจรจากันได้ไหมครับ
‎แล้วถ้าตกลงกันไม่ได้จะเป็นยังไงครับ
‎คดีจะถูกส่งไปทางอัยการ ‎และมีการสอบสวนครับ
‎ถ้าโชคร้ายก็อาจถึงขั้น ‎ขึ้นศาลพิจารณาคดี
‎น่าปวดหัวใช่ไหมล่ะครับ
‎ลิฟต์กำลังลงค่ะ ชั้นหนึ่ง
‎ประตูกำลังปิดค่ะ
‎(รายชื่อทีมซีเอสอาร์ภายในประเทศ)
‎โอ๊ย จะทำยังไงดี
‎ให้ตายก็ไม่อยากได้มอร์นิงกรุ๊ป
‎แค่ปิดนุนกิลไปซะเลยดีไหม
‎อะไรเนี่ย โทรหาทั้งวันก็ไม่รับสาย
‎ไปอยู่ไหนมา
‎แวะไปไหนมานิดหน่อยน่ะ
‎นั่นอะไรเหรอ
‎นี่น่ะเหรอ บันทึกฟีดแบคของนุนกิล
‎เขาฝากมาให้เธอ
‎จริงเหรอ ให้ฉันเหรอ
‎ว้าว เขียนมาละเอียดมากเลย
‎ลายมืออย่างกับย่าฉันเลย
‎เหมือนจะไม่ได้ตาบอดทั้งหมด ‎แต่แค่สายตาพร่ามัวนะ
‎อ้อ เป็นคนที่กำลัง ‎จะสูญเสียการมองเห็นสินะ
‎พอเห็นแบบนี้แล้ว ‎รู้สึกภูมิใจขึ้นมาเลย
‎เขาเป็นใครเหรอ อยากเจอจังเลย
‎ดัลมี
‎ได้ยินแล้วอย่าตกใจนะ
‎คุณย่า…
‎ขอบคุณนะ โดซาน
‎เรื่องอะไร
‎ทุกอย่าง
‎ทั้งเรื่องที่นายสร้างนุนกิลขึ้นมา
‎แล้วก็
‎ที่บอกความจริงกับฉัน
‎ก่อนที่จะสายเกินไปด้วย
‎ทำไมฉันถึงร้องอยู่เรื่อยเลยนะ
‎ดัลมี
‎คุณย่าเธอบอกไว้
‎ว่ายิ้มสวยๆ ของดัลมี
‎ท่านอยากเห็นมันไปนานๆ
‎เพราะงั้น ยิ้มเข้าไว้นะ
‎เห็นชัดไหมว่าร้องไห้
‎อือ ก็ชัดอยู่
‎ไม่สิ ชัดมากเลย
‎- ชัดมากเลยเหรอ ‎- อือ
‎ไม่ได้นะ
‎จะให้ดูออกไม่ได้นะ
‎ทำไงดีล่ะ ดูไม่ได้เลย ให้ตายเถอะ
‎- ใช้ได้หรือยัง ‎- อือ
‎ตรงนี้ด้วย
‎- ตรงนี้เหรอ ‎- อือ
‎อ้อ มาแล้วเหรอ กินข้าวเย็นหรือยัง
‎กินมาแล้ว ส่งมา เดี๋ยวหนูตัดให้
‎ไม่ต้องหรอก ฉันทำได้
‎เอามา หนูจะตัดให้
‎อะไรเนี่ย เละเทะไปหมดเลย
‎ย่าคะ
‎หนูจะตั้งใจทำนุนกิลเต็มที่เลย
‎หา
‎หนูจะพยายามให้มากๆ
‎ย่าจะได้
‎ไม่ต้องอึดอัดมากนัก
‎ต้องทำให้ได้เลย
‎ดัลมี
‎หนูขอแค่วันนี้นะย่า
‎หนูขอร้องไห้แค่วันนี้พอ
‎แล้วจะยิ้มทุกวันเลยจริงๆ
‎เพราะฉะนั้น…
‎ให้ตาย น้ำมูกย้อยไปหมด
‎โธ่เอ๊ย เด็กน้อยของย่า
‎(เพย์อิทฟอร์เวิร์ด ‎สนับสนุนความฝันของคนรุ่นใหม่)
‎ท่านประธานวอน
‎น่าจะมาถึงหรือยังนะ
‎อาจจะอยู่ในห้องพักแล้วก็ได้
‎ท่านประธานวอนเหรอ ‎เกิดอะไรขึ้นถึงได้มีคำว่าท่าน
‎จากนี้ไป
‎ฉันจะพยายามรวบรวม ‎ความเคารพที่ไม่เคยมีขึ้นมา
‎- ถ้าเข้าไปฉันจะได้เจอเขาไหม ‎- คงไม่น่ะสิ
‎หลังจากไปก่อความโกลาหลวันนั้น ‎เขาอาจขอคำสั่งห้ามเข้าใกล้เลยก็ได้
‎งั้นพี่ช่วยไปกับฉันทีสิ
‎ถ้าเป็นพี่ เขาน่าจะให้เข้าไปนะ
‎ฉันเหรอ ทำไมต้องทำ
‎ฉัน…
‎จะไปหาพ่อพี่
‎แล้วลองหมอบกราบขอร้องดู
‎ขอร้องเหรอ
‎จู่ๆ เป็นอะไรของเธอ
‎ไม่มีศักดิ์ศรีบ้างหรือไง
‎ตอนนี้ฉันอยู่ปากเหวแล้ว
‎ไม่มีเวลามาสนใจเรื่องแค่นั้นหรอก
‎พาฉันไปที
‎ฉันจะทำเรื่องโง่ๆ ให้ดูชัดๆ เลย
‎ตามมา
‎ไม่เจอกันนานเลยนะคะ ‎ฉันมาหาคุณพ่อค่ะ
‎เชิญครับ
‎ฉันทำได้
‎โดซาน
‎ดัลมี
‎เป็นภาพที่ดูดีจริงๆ ‎ทั้งสองคนมาขอร้องด้วยกันเหรอ
‎นายมาทำอะไรที่นี่
‎เหมือนเธอจะไม่รู้นะครับคุณพ่อ
‎ฉันยื่นฟ้องเขาข้อหา ‎ทำลายทรัพย์สินและคุกคาม
‎ถ้าเจรจากันไม่ได้ ต้องมีเส้นสีแดง ‎ในประวัติแน่ๆ จะทำไงได้ล่ะ
‎ก็ต้องอ้อนวอนน่ะสิ
‎ประธานซอมาทำอะไรที่นี่เหรอ
‎เพื่อบริการนุนกิลของเรา
‎ฉันอยากมาขอรับเงินทุนซีเอสอาร์ ‎ของมอร์นิงกรุ๊ปค่ะ
‎ว้าว
‎เธอนี่เหนือกว่าที่จินตนาการไว้อีกนะ ‎เรื่องความไร้ยางอายเนี่ย
‎เดี๋ยวนะ
‎โอเค เงินสนับสนุนเหรอ
‎ฉันจะเอาไปคิดดู
‎คุณพ่อ
‎ถ้าทั้งสองคน ‎มาคุกเข่าขอร้องต่อหน้าฉัน
‎คุณพ่อคะ
‎พวกเขาเป็นนักธุรกิจนะ ‎ฉันต้องสั่งสอนหน่อยสิ
‎แกก็รู้ไม่ใช่เหรอ ว่ามันไม่ใช่โลก ‎ที่อยู่ได้ด้วยความบ้าบิ่น
‎ฉันต้องเตือน ว่าพวกที่กระเป๋าเบา ‎แล้วยังทำตัวปากเบา
‎จะต้องเจอความลำบากแบบไหน จริงไหม
‎คนเรามันเดาไม่ได้หรอก จริงไหมล่ะ
‎นั่นสิคะ ไม่มีการอนุญาตให้เดาเลย
‎ถึงจำเป็นต้องเตรียมตัวตลอดเวลาไงคะ
‎ไอ้ผมก็ไม่ค่อยรู้ ‎เรื่องเทคโนโลยีหรอก
‎- เพราะงั้นผมขอตัวเท่านี้… ‎- จะไปแล้วเหรอครับ
‎ดูแลให้ดีๆ นี่ทีมโปรดฉัน ‎ตอนแข่งแฮกกาธอน
‎ดูจากข้อเสนอ ‎ก็เห็นความสามารถแล้วครับ
‎กำลังคุยกับประธานวอนใช่ไหมครับ
‎บันทึกเสียงไว้ ‎เผื่อเกิดเรื่องไม่คาดคิดด้วยนะครับ
‎เสร็จแล้วแวะมาหาผมหน่อยนะครับ
‎เอาล่ะ ตั้งใจประชุมเถอะ
‎(บันทึกเสียง)
‎เชิญนั่งครับๆ
‎เป็นน้องสาวอินแจเหรอ
‎- ค่ะ ‎- ในเมื่อฉันอายุมากกว่าอินแจ
‎ฉันจะถือว่าเป็นพี่ ‎แล้วคุยสบายๆ แล้วกัน
‎ฉันก็เข้าใจอยู่หรอก ว่าพวกเธอมานี่ ‎พร้อมความฝันอันยิ่งใหญ่
‎แต่ทิ้งความคิดแบบนั้นไปซะเถอะ
‎เราจ้างวิศวกรไปเรียบร้อยแล้ว
‎สิ่งที่เราต้องการ ‎มีแค่พนักงานพาร์ตไทม์เท่านั้นแหละ
‎และนั่น ก็คือพวกเธอ
‎เธอบันทึกไว้เหรอ
‎ยังมีอีกนะ ฟังต่อไปสิ
‎อาจดูเหมือนการใช้แรงงาน ‎แต่คิดว่าเป็นประสบการณ์ก็ได้ครับ
‎ความเป็นหนุ่มสาวคืออะไร ‎ความมุ่งมั่นไง
‎เราจะขอซื้อความมุ่งมั่นนั้น
‎คุณบอกไว้ชัดเจน ว่าแค่แนวทางแก้ไข ‎จะให้ 50 ล้านวอนค่ะ
‎เมื่อกี้ผมไปเช็กหน้าเว็บไซต์คุณ ‎มันดูว่างๆ อยู่นะ
‎เอาโลโก้เราไปใส่หน้าหลักนะครับ ‎"บริษัทพันธมิตรมอร์นิงกรุ๊ป"
‎แค่บรรทัดนี้บรรทัดเดียว ‎ก็เกิน 50 ล้านแล้ว
‎ข้างนอกมีคนรุ่นใหม่ ‎อยู่เยอะมากเลยค่ะ
‎เห็นว่านักข่าวก็มาด้วย ‎เพราะหัวข้อการบรรยายดีมาก
‎ถ้าได้ฟังนี่คงมีข่าวน่าสนใจ ‎ออกมาเพียบเลย ว่าไหมคะ
‎"ประธานวอนดูจองที่บอกว่า ‎สนับสนุนความฝันของเยาวชน
‎เบื้องหลังคือผู้แสวงหา ‎ผลประโยชน์จากเยาวชน"
‎ว้าว พาดหัวสุดยอดมาก
‎แล้วยังไง ‎เธอจะส่งนี่ให้นักข่าวงั้นเหรอ
‎ก็ภาพลักษณ์บริษัทสามารถพังได้ ‎ด้วยปลายปากกานักข่าวนี่คะ
‎และการจะกู้ภาพลักษณ์คืนมาได้ ‎ก็ใช้เงินและเวลาไม่น้อยเลย
‎เงินทุนซีเอสอาร์ของมอร์นิงกรุ๊ป
‎เอาไว้ใช้ในเวลาแบบนี้ไม่ใช่เหรอคะ
‎นี่เธอ นี่เธอกำลังขู่ฉันงั้นเหรอ
‎เจรจาต่อรอง นี่จะเป็นคำที่รื่นหู ‎ทั้งสองฝ่ายมากกว่านะคะ
‎นังนี่ มันบ้าไปแล้วหรือไง
‎ป้องกันเอาไว้ก่อนที่บริษัทจะล่ม
‎ทุนซีเอสอาร์ของมอร์นิงกรุ๊ป ‎เอามาใช้สนับสนุนนุนกิลของเรานะคะ
‎ยัยผู้หญิงหน้าด้าน…
‎อยู่เฉยๆ
‎แน่นอน
‎ว่าคุณต้องยอมความด้วยค่ะ
‎(เพย์อิทฟอร์เวิร์ด)
‎ซิลิคอนแวลลีย์มีวัฒนธรรมที่ ‎เรียกว่า "เพย์อิทฟอร์เวิร์ด" ครับ
‎หมายถึงวัฒนธรรมที่ ‎นักลงทุนรุ่นพี่ที่ประสบความสำเร็จ
‎สนับสนุนนักลงทุนรุ่นน้อง ‎โดยไม่มีเงื่อนไขครับ
‎วันนี้ ผมในฐานะรุ่นพี่ ‎ที่ประสบความสำเร็จ
‎อยากจะแสดงสปิริตนั้น ‎ออกมาด้วยตัวเองครับ
‎เงินทุนซีเอสอาร์ ‎ของมอร์นิงกรุ๊ปในปีนี้
‎เราเลือกนุนกิล โดยซัมซานเทค ‎ที่ร่วมแข่งขันแซนด์บอกซ์ครั้งที่ 12
‎นุนกิล สหายของผู้พิการทางสายตา
‎รุ่นพี่วอนดูจองคนนี้ ขอสนับสนุน
‎มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ครับ
‎สุดยอด
‎(เพย์อิทฟอร์เวิร์ด)
‎เยี่ยมมาก
‎เอาล่ะ…
‎- นี่อะไรครับ ‎- ฉันห่อคัลกุกซูเมล็ดสนมาจากคาพยอง
‎เขาบอกว่าไม่ขายแบบกลับบ้าน ‎แต่ฉันขอร้องเขาสุดๆ เลย
‎- ต้องอร่อยเท่านั้นนะ ‎- เอามาทำไม
‎คุณถ่อไปถึงคาพยอง ‎เพื่อกินนี่ไม่ใช่เหรอคะ
‎ฉันขอบคุณที่คุณช่วยให้เราจัดการ ‎ค่าใช้จ่ายของนุนกิลได้
‎แล้วก็เพื่อเลี้ยงวันเกิด ‎ที่ผ่านมาด้วยค่ะ รวมๆ กัน
‎อันนี้ ฉันเขียนวิธีทำไว้ด้วยค่ะ
‎ครับ
‎- ไปนะคะ ‎- อ้อ ประธานซอ
‎คือ นี่ครับ
‎ผมปรับแผนธุรกิจคุณนิดหน่อยครับ
‎ตอนนี้คุณควรเตรียมตัว ‎สำหรับเดโมเดย์ได้แล้ว
‎ขอบคุณค่ะ
‎ไปนะคะ ทานให้อร่อยนะคะ
‎ครับๆ จะทานให้อร่อยครับ
‎ขอบคุณนะครับ
‎แปลว่าต้องทำเองสินะ
‎ว้าว เขียนมาอย่างละเอียดเลย
‎ลายมืออย่างกับนักประดิษฐ์อักษร
‎ลายมือนี้ เหมือนเคยเห็นที่ไหนบ่อยๆ
‎ลายมือเหมือนกับโดซานเป๊ะเลยแฮะ
‎ครับ วันเดียวกับโดซานครับ
‎วันเกิดผม
‎ทั้งลายมือ
‎ทั้งวันเกิดก็เหมือนกันเหรอ
‎ได้ยังไง
‎(ต้มบะหมี่ในน้ำเดือดสองนาที)
‎ไม่เห็นมีเมล็ดสนเลย
‎แต่ก็มีรสชาติเมล็ดสน
‎นี่มัน…
‎โอ้โฮ แบบ…
‎(ขอบคุณนักแสดงรับเชิญแบแฮซอน)
‎เจอคุณพอดีเลยครับ
‎ฝากนี่ให้ประธานซอทีนะครับ
‎- ทำไมนี่ถึงอยู่กับหัวหน้าทีม ‎- ผมเจอตอนทำความสะอาดรถ
‎ดัลมีขึ้นรถหัวหน้าทีมเหรอครับ
‎ครับ
‎- ทำไมครับ ‎- เรื่องนั้น…
‎เธอบอกว่าห้ามบอกคุณ
‎ไปนะครับ
‎โอ้ แขนๆ ระวังแขน ไปนะครับ
‎อ้าว เจอคุณพอดีเลยครับ ‎ฝากนี่ให้ประธานซอทีนะครับ
‎- ทำไมนี่ถึงอยู่กับหัวหน้าทีม ‎- ผมเจอตอนทำความสะอาดรถ
‎ของดัลมีแน่นะครับ ‎ไม่ใช่ของผู้หญิงคนอื่นเหรอ
‎โอ๊ะ
‎ไม่มีคนอื่นครับ
‎- หัวหน้าทีมโสดแต่เกิดเหรอครับ ‎- เดี๋ยวนะ ทำไมถามอะไรแบบนั้นครับ
‎หัวหน้าครับ บ้านก็อยู่ใกล้ๆ ‎ปั่นจักรยานแทนขับรถเถอะนะครับ
‎เห็นแก่สุขภาพและสิ่งแวดล้อมนะ ‎โอเคไหมครับ
‎ไปนะครับ
‎เดี๋ยวสิ
‎คือ…
‎บ้าเอ๊ย
‎โคตรเกลียดเลย
‎เพราะมีความสุขมาก
‎จนกลัว
‎ผมมีแค่สิ่งเดียว ‎และมันคือทุกสิ่งสำหรับผม
‎- ยังจะอยากได้อีกเหรอครับ ‎- งั้นก็เปลี่ยนสิครับ
‎- แกทำบ้าอะไร ‎- ผมเอาแต่ทำให้ผิดหวัง
‎ผมเองก็ลำบากมากเหมือนกันนะครับพ่อ
‎อย่าวิ่งหนี
‎นายเป็นคนที่ ‎ยิ่งใหญ่กว่าดวงจันทร์อีก
‎ผมเอาแต่สนใจ ต้องการเธอ ‎และมันก็ไม่ยุติธรรมเลย
‎ทำไมถึงโกหก
‎เพราะกลัวเธอร้องไห้
‎เพราะกลัวเธอจะร้องไห้ เหมือนตอนนี้
‎คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม