‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ตอน 4)
‎(แซนด์บอกซ์)
‎(พื้นที่แห่งความฝัน)
‎(สำหรับเหล่าสตาร์ทอัพ)
‎(มองหาสมาชิกแซนด์บอกซ์รุ่น 12)
‎(แซนด์บอกซ์)
‎(เปลี่ยนทุกความฝัน ‎ของคุณให้เป็นจริง)
‎(ที่ที่จะทำทุกความฝันให้เป็นจริง)
‎(อยากก่อตั้งธุรกิจสตาร์ทอัพเพื่อ)
‎(เพื่อเป็นซีอีโอ ‎ที่สร้างแรงบันดาลใจ)
‎(เพื่อขึ้นลิฟต์…)
‎แม้ในตอนที่สร้างโค้ดขึ้นมา ‎และคิดว่าทุกเงื่อนไขสมบูรณ์แล้ว…
‎(เพื่อไม่ให้…)
‎แต่หากขาดไปเพียงเงื่อนไขเดียว
‎ก็อาจหยุดชะงักเพราะบั๊กได้เลย
‎(บั๊ก: ความผิดพลาดใน ‎โปรแกรมคอมพิวเตอร์ มีที่มาจากแมลง)
‎(เพื่อทำเรื่องเข้าใจผิด…)
‎เงื่อนไขที่ว่า
‎"ถ้าในหัวใจของทุกคน ‎ต่างก็ใฝ่ฝันถึงแซนด์บอกซ์"
‎(สมัครเข้าร่วมโครงการ ‎แซนด์บอกซ์รุ่น 12)
‎(วอนอินแจ นัมโดซาน ซอดัลมี)
‎และผมก็มองข้าม ‎เงื่อนไขเพียงข้อเดียวนั้น
‎และผลลัพธ์ของมัน
‎คือตัวผมในตอนนี้
‎เลือกมาสิคะ
‎ฉัน หรือซอดัลมี
‎โดซาน
‎หยุดชะงักเพราะบั๊กนั่น
‎(แซนด์บอกซ์)
‎(1. สนามเด็กเล่นที่เททรายไว้ ‎เพื่อป้องกันการบาดเจ็บ)
‎(2. สภาพแวดล้อมการทดสอบ ‎เพื่อการพัฒนา)
‎(3. ระบบที่ช่วยยืดเวลา ‎จนกว่าสินค้าจะถูกปล่อยออกมา)
‎(ตอน 4)
‎ดัลมี เช็ดน้ำลาย ‎แล้วไปนอนบนเตียงเถอะ
‎- คุณย่าๆ ธุรกิจแบบนี้ดีไหม ‎- ว่าไง
‎เปิดร้านอาหาร แต่ไม่ต้องใช้เงิน
‎แค่มีครัว ก็เปิดร้านอาหารได้ ‎และรวมทุกอย่างไว้ด้วยกัน
‎มีแค่ครัว จะเป็นร้านอาหารได้ยังไง
‎ลูกค้าจะนั่งตรงไหนล่ะ
‎ไม่ต้องมีที่นั่งหรอก
‎มีบริการส่งเอาก็ได้
‎ไม่จำเป็นต้องตกแต่งภายใน
‎โต๊ะ เก้าอี้ก็ไม่จำเป็น
‎มีแค่ครัวอย่างเดียวก็พอ
‎ใช้ต้นทุนน้อยด้วยนะ
‎ไม่ต้องห่วงว่าจะเจ๊ง
‎แม่ครับ แบบนี้เป็นไงครับ
‎- อือ ‎- ใบปลิวพวกนี้จะแสดงอยู่ในเว็บไซต์
‎ฉะนั้น เราก็ไม่จำเป็นต้องใช้ใบปลิว
‎แค่เข้าไปในเว็บไซต์
‎ร้านอาหารแต่ละประเภท ‎จะขึ้นมาให้เราเห็นทั้งหมดเลยครับ
‎พ่อคะ ถ้าเราใส่การจัดอันดับลงไปล่ะ
‎อร่อยก็อันดับหนึ่ง ‎ไม่อร่อยก็อันดับห้า
‎- นั่นสิ ‎- ดัลมี แบบนั้นดีเลย
‎ลูกค้าทุกท่านสามารถแสดง ‎ความคิดเห็นลงไปได้
‎ถ้ามีคะแนนนิยมดีมาก…
‎พ่อ
‎เราจะทำยังไงดี
‎หือ
‎ไม่เป็นไร
‎ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก
‎ไม่เป็นไรๆ
‎นั่นคือ เอาแนวคิดโคเวิร์กกิ้งสเปซ ‎มาปรับใช้ในร้านอาหาร
‎ไม่ว้าวสินะ โอเค ต่อไป
‎ย่า
‎รถที่ไม่มีกุญแจล่ะ เป็นไง
‎เอาการพิสูจน์อัตลักษณ์ตัวตน ‎มาใช้กับรถยนต์แทน
‎เมื่อเราใช้ลายนิ้วมือเปิดประตูรถได้ ‎ก็ไม่จำเป็นต้องพกกุญแจรถแล้ว
‎ไม่สิ
‎ระบบการจดจำใบหน้า ‎น่าจะดีกว่าลายนิ้วมือ
‎หน้าหนาวอาจจะถอดถุงมือยุ่งยาก
‎- ดัลมี ‎- คะ
‎การทำธุรกิจ
‎มันยากนะ รู้ใช่ไหม
‎รู้สิ
‎แต่สมัยนี้ไม่ยากเท่าตอนนั้นหรอก
‎เด็กม.ปลายยังเริ่มทำธุรกิจกันได้เลย
‎อีกอย่าง หนูพอจะหาหนทางได้แล้วด้วย
‎หนทางอะไร
‎ความลับน่ะ
‎ถ้าได้แล้วเดี๋ยวค่อยบอก
‎อ้าว ทำไมล่ะ บอกมาตอนนี้แหละ
‎ไม่เอา ‎ถ้าหนูไม่ได้ขึ้นมาก็ขายหน้าแย่สิ
‎ใช้ระบบการจดจำใบหน้า แทนลายนิ้วมือ
‎โอย ดวงชะตาฉัน
‎อรุณสวัสดิ์ครับ
‎มาแล้วครับ
‎จะเริ่มประชุมกันแล้ว ‎คนอื่นหายไปไหนหมดล่ะ
‎เฮ้อ ผมไม่ชอบความยืดหยุ่นในการทำงาน ‎อะไรพวกนี้เลย
‎ช่วยมาประชุมให้ตรงเวลากันด้วย
‎โทรหาคนที่ยังไม่มาให้รีบมาเลยครับ
‎เราเริ่มกันเลยครับ
‎ไม่ใช่อย่างนั้นครับ ท่านประธาน
‎(ใบลาออก)
‎นี่มันอะไรกันครับ
‎พวกคุณเชื่อใจและตามฉันมา ‎แต่ฉันพูดได้แค่คำว่าขอโทษ
‎ฉันคงจ่ายเงินให้ไม่ได้อีกสักพักนะคะ
‎เรื่องออฟฟิศก็คงเป็นไปได้ยาก
‎ดีเหมือนกันนะคะ ‎รู้สึกเหมือนได้กลับไปตอนแรกๆ
‎ออฟฟิศที่มีจากุซซี่หายากนะครับ
‎- จริงค่ะ ‎- ประโยชน์ของน้ำมันอโรมาน่ะสุดยอด
‎ทั้งริ้วรอย ทั้งกระ หายเกลี้ยงเลยนะ
‎สายตายาวก็แบบนี้แหละ ‎มันไม่ได้หายไปหรอก
‎แต่แม่แค่มองไม่เห็น
‎อินแจ…
‎คนพวกนี้คือใครกัน
‎ถ้ามองไม่เห็นกระ ก็ต้องใช้แว่นค่ะ
‎ไม่สิ หรือจะคิดเสียว่า ‎เป็นพรจากพระเจ้าดีล่ะ
‎นี่แกกำลังใช้ห้องโรงแรมฉัน ‎เป็นออฟฟิศอยู่เหรอ
‎ค่ะ ช่วยอดทนไปก่อน ‎จนกว่าหนูจะเข้าแซนด์บอกซ์ได้
‎ถึงตอนนั้นแล้ว ฉันจะจ่ายค่าออฟฟิศ ‎และจ่ายเงินเดือนให้ด้วยค่ะ
‎ขอขัดจังหวะการประชุมนะคะ
‎มานี่หน่อย
‎แซนด์บอกซ์เหรอ แกจะเข้าที่นั่นทำไม
‎มันเป็นที่สำหรับคนไม่มีเงิน ‎หรือเส้นสายไม่ใช่เหรอ
‎เพราะหนูต้องการแบบนั้น
‎หนูอยากสร้างตัวโดยเริ่มจาก ‎การไม่มีเงิน ไม่มีเส้นสาย
‎เพื่ออะไร แกมีทั้งเงินทั้งเส้นสาย
‎ฉันยังไม่ได้หย่าเลยนะ
‎นั่นคือเหตุผลที่แม่เป็นแบบนี้เหรอ ‎เพื่อสร้างเส้นสายและเงินให้หนูเหรอ
‎ไหนแกบอกว่าขอบคุณที่ได้เป็นลูกสาว ‎ของนักธุรกิจเศรษฐีไง
‎ขอบคุณสิ
‎ก็เพราะเริ่มจากการเป็นลูกเศรษฐี ‎หนูถึงไม่มีความดีอะไรสักอย่าง
‎แถมยังไม่ได้การยอมรับจากแม่อีก
‎ขอบคุณที่ทำให้หนูกระจ่าง
‎นังตัวดี
‎แกคิดว่าการเริ่มธุรกิจโดยไม่มีทุน ‎มันง่ายนักเหรอ
‎แกตั้งใจทำให้แม่เป็นห่วงแกใช่ไหม
‎"เป็นห่วง" เหรอ
‎ทำไมพอได้ยินแม่บอกว่าเป็นห่วง ‎หนูถึงหงุดหงิดขนาดนี้นะ
‎แม่เป็นห่วงคนหนึ่ง ‎แล้วก็ให้กำลังใจอีกคนหนึ่งเหรอ
‎ถ้าเอาแต่พูดไปเรื่อย ‎ก็เป็นแค่นักต้มตุ๋น
‎ถ้าพยายามจัดการเอาทีหลัง ‎ลูกก็จะเป็นอย่างพ่อ
‎สู้นะลูก
‎อินแจ แม่น่ะ…
‎ถ้าแม่ยอมรับหนูจริงๆ
‎ก็ไม่ต้องห่วงหนู แค่ให้กำลังใจก็พอ
‎(แซนด์บอกซ์ของยุนซอนฮัก)
‎(ถามตอบกับแซนด์บอกซ์)
‎ฉันจับก่อนนะคะ
‎เอาไงดีล่ะ ฉันว่าฉันจับได้ก่อนนะ
‎เป็นทนายยังขาดอะไรอีกคะ ‎ทำไมถึงจะเข้าแซนด์บอกซ์
‎ทนายเป็นแค่งานอดิเรก ‎อาชีพหลักคือดีไซเนอร์
‎แล้วคุณล่ะขาดอะไร ถึงจะเข้าสมัคร
‎ก็ทุกอย่างค่ะ เส้นสาย การศึกษา ‎กำลังทรัพย์ และอื่นๆ
‎- ชื่ออะไรคะ ‎- ซอดัลมีค่ะ
‎- ทำไมคะ ‎- ก็ว่าจะตีตัวออกห่าง
‎ดูเป็นคนที่คบแล้ว ไม่น่ามีประโยชน์
‎แล้วคุณชื่ออะไรคะ
‎ชื่อจองซาฮา ทำไมคะ
‎ฉันว่าจะเข้าหาคุณน่ะ ‎ดูเป็นคนที่น่าเกาะดี
‎อยากเกาะฉัน ‎แต่ไม่อ่อนข้อให้ฉันเลยนะ
‎ฉันยอมให้คุณ 1,000 วอนเลย ‎เพราะงั้น เล่มนี้ให้ฉันเถอะนะคะ
‎ฉันให้ 5,000
‎ได้เลยค่ะ
‎ทำไมยอมง่ายจัง
‎ยัยขี้โกงนั่น…
‎(ถามตอบกับแซนด์บอกซ์)
‎นี่มันร้านที่เท่าไรแล้ว
‎โอ๊ะ ที่นี่มีเล่มนั้นด้วย
‎ไปถามซิ
‎คุณครับ
‎ไม่ทราบว่า ‎เจอหนังสือเล่มนั้นที่ไหนครับ
‎ที่หมวดสตาร์ทอัพตรงนั้น
‎- ขอบคุณครับ ‎- ขอบคุณครับ
‎อยู่ตรงนั้นนี่เอง
‎อือ
‎แต่ทำไงดีล่ะ นี่เล่มสุดท้ายแล้ว
‎จริงเหรอครับ
‎เฮ้อ ให้ตายสิ เราเดินวน ‎อยู่ในร้านหนังสือตั้งกี่ร้านแล้ว
‎กี่ร้านเหรอ
‎หกมั้งครับ
‎งั้นเอาแบบนี้ไหม
‎เอาเงินมาให้ฉัน 10,000 วอน ‎แล้วฉันจะเอาหนังสือนี่ให้พวกตัวเอง
‎หือ
‎นี่ คำว่าตัวเองน่ะ
‎มันมีความหมายลึกซึ้งไม่ใช่เหรอ
‎- ยังไง ‎- ก็ที่ผู้หญิงคนเมื่อกี้พูดไง
‎เธอขายหนังสือให้เรา ‎แถมยังเรียกเราว่าตัวเอง
‎ในครั้งแรกที่เจอเลยนะเว้ย
‎- หรือว่าเธอจะเปิดไฟเขียวให้ ‎- เปิดไฟเขียวให้เราเหรอ
‎โอ๊ย จะบ้าตาย ไม่อยากเชื่อ
‎แบบนี้เรียกเปิดไฟเขียวไหม โดซาน
‎หา
‎เอามานี่
‎นี่
‎ให้ตายสิ
‎(ถามตอบกับแซนด์บอกซ์)
‎- ต่างหูฉันตกน่ะ ‎- อือ เหมือนกัน เอ้ย ไม่ใช่…
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีครับ
‎- ว่าแต่นายมาทำอะไรที่นี่ ‎- มาซื้อหนังสือน่ะ แซน…
‎ซานฟรานซิสโก ‎พวกหนังสือซิลิคอนแวลลีย์น่ะ
‎ถูกต้อง ‎เดี๋ยวบริษัทเราก็โตไปทั่วโลกแล้ว
‎ว้าว ทั่วโลกเลยเหรอ สุดยอดเลย
‎ไม่เลย พวกเราไม่มีอะไรให้สุดยอดหรอก
‎ถ่อมตัวเนอะ
‎รถนายอยู่ไหนล่ะ
‎รถเหรอ
‎อ๋อ เมื่อวานไปนอนบ้านชอลซานน่ะ
‎ที่นั่นซอยแคบมาก ก็เลยไม่ได้เอารถมา
‎เสื้อผ้าก็เลยอยู่ในสภาพนี้ด้วย
‎ดูไอ้บ้านั่นมันพูดเข้าสิ
‎ทำไมล่ะ ดูเป็นกันเองดีออก
‎ที่ผ่านมานายเพอร์เฟกต์เกิน ‎ฉันเลยแอบกดดันนิดหนึ่ง
‎ฉันไม่เพอร์เฟกต์หรอก
‎พรุ่งนี้ทำอะไรเหรอ
‎พรุ่งนี้เหรอ
‎ก็ไม่ได้ทำอะไรนะ
‎- จริงเหรอ ‎- อือ
‎วันเกิดทั้งที ไม่มีนัดเหรอ
‎- วันเกิดฉันเหรอ ‎- ใช่
‎วันเกิดโดซาน อีกตั้งนานนี่
‎คงเป็นวันเกิดหัวหน้าฮันมั้ง ‎เขาเป็นคนเขียนจดหมายนี่
‎อ๋อ พรุ่งนี้วันเกิดฉันจริงด้วย ‎ลืมสนิทเลย
‎นายจำพรที่เคยเขียนไว้ในจดหมายได้ไหม
‎พรเหรอ
‎ก็ต้องจำได้อยู่แล้ว
‎พรุ่งนี้ฉันจะทำให้ ‎พรของนายเป็นจริงเอง
‎ได้สิ
‎ทำตัวให้ว่างไว้นะ
‎- เราไปกันเถอะ ‎- อือ
‎อ้าวเฮ้ย เฮ้ย
‎ขอบคุณครับ
‎ไอ้นั่นมันทำบ้าอะไร
‎ทำเรื่องดีๆ น่ะสิ
‎- อิจฉาเขาล่ะสิ ‎- ที่ทำตัวบ้าๆ นั่นน่ะเหรอ
‎จะบ้าตาย ไม่เห็นอิจฉาเลยสักนิด
‎ถ้าอิจฉาละก็นะ…
‎- ฉันก็แพ้สิวะ ‎- ไม่ร้องนะๆ
‎ไปกันเถอะ
‎นายต้องกลับไปที่บริษัทไม่ใช่เหรอ
‎ฉันว่าจะไปส่งเธอก่อน
‎โธ่ ฉันไม่ใช่เด็กสักหน่อย
‎มือนาย…
‎มือฉันเหรอ ทำไมเหรอ
‎ฉันคิดว่ามือฉันใหญ่แล้วนะ ‎แต่พอเทียบกับนาย มือฉันดูเด็กไปเลย
‎อ๋อ…
‎- โดซาน ‎- ว่าไง
‎โดซาน
‎ยงซาน นายรู้ไหมว่ามือฉันใหญ่
‎ทำไมมือใหญ่มันมีความสุขขนาดนี้นะ ‎ฉันต้องบ้าแน่เลย
‎ไม่ใช่เวลาจะเป็นบ้านะ มานี่
‎- ทำไมเล่า ‎- รีบมาเถอะน่า
‎รีบวิ่งเลย
‎ช่วยต่อแถวด้วยนะครับ ต่อแถว
‎- ขอผมอันหนึ่งครับ ‎- ให้แน่นอนครับ
‎เดี๋ยวสิ โอ๊ย ไม่รู้แล้ว เอาไปเลย
‎- นี่มันอะไรกัน ‎- สงสัยจะได้ข่าวจากโคด้า
‎ใจเย็นๆ ครับ ได้แน่นอน
‎ให้ตายสิ ทำไมท่านประธาน ‎เพิ่งจะโผล่มาตอนนี้
‎- นั่นท่านประธาน ‎- ประธานมาแล้ว
‎คุณชนะการแข่งโคด้าใช่ไหมครับ
‎- เอ่อ ครับ ‎- ขอเวลาคุยกับเราหน่อยได้ไหมคะ
‎- เราด้วยครับ ‎- ใจเย็นๆ นะครับ
‎- ค่อยๆ ครับผม ‎- พวกเขาจะมาลงทุนให้เราใช่ไหม
‎ใช่สิ คราวนี้พวกเรารุ่งแน่
‎- รับนามบัตรเราไปครับ ‎- ขอบคุณครับๆ
‎- ใจเย็นครับ ‎- ขอบคุณครับ
‎ยินดีที่ได้พบกันนะครับ
‎เอาล่ะ
‎งั้นเริ่มเลย
‎พวกเราคือซัมซานเทคครับ
‎ครับ เรามีคิมยงซาน อีชอลซาน ‎และนัมโดซาน
‎มีกันสามซาน ‎เลยกลายเป็นซัมซานเทคครับ
‎เราอยากรู้จักโมเดลธุรกิจมากกว่าครับ
‎อ๋อ ครับ
‎สักครู่นะครับ
‎ไม่ต้องรีบร้อน
‎(สารบัญ)
‎เวลาที่ทำให้เกิดการจดจำรูปภาพ
‎ขนาดของเน็ตเวิร์กและความแม่นยำ ‎จะเกี่ยวข้องกับเทรดออฟครับ
‎- ถ้าดูตรงนี้… ‎- แล้ว…
‎เราจะหาเงินจากเทคโนโลยีดีๆ แบบนี้ ‎ได้ยังไงครับ
‎เงินเหรอ
‎ถ้าจะเพิ่มความแม่นยำ ‎ปริมาณการคำนวณก็จะมากขึ้น
‎ทำให้การเรียนรู้ยากขึ้นครับ
‎ดังนั้นเราก็เลยออกแบบให้…
‎ถ้างั้นก็ยังไม่มีโมเดลธุรกิจ ‎ที่เป็นรูปเป็นร่างสินะคะ
‎ไว้เราขอปรึกษากันก่อน ‎แล้วจะติดต่อมาครับ
‎มันดีมากเลยนะครับ
‎แต่น่าเสียดายที่ ‎เป็นคนละสาขากับที่เราสนใจน่ะครับ
‎ขอบคุณที่อธิบายให้ฟังนะคะ ‎คุณเต็มที่มากแล้วค่ะ
‎- ตรงนั้นๆ ‎- ขอบคุณครับ
‎อย่างที่เห็นครับ ‎ว่าเน็ตเวิร์กของเรามีขนาดเล็กมาก
‎ใช้เวลาฝึกน้อย ‎แล้วก็ทำให้เป็นจริงได้ง่ายด้วยครับ
‎โอ้โฮ ปรบมือ
‎สุดยอดไปเลยนะเนี่ย
‎นี่ไม่ใช่การยกระดับข้อมูลด้วยการ ‎เพิ่มฟีเจอร์แมพนี่ ใช่ไหมครับ
‎ใช่ครับ
‎ครับ อย่างที่เห็นเลยครับ ‎เราเชื่อมต่อฟีเจอร์แมพไว้แบบนี้
‎- ไปหน้าต่อไปเลยไหมครับ ‎- ครับ ไปต่อเลย
‎นี่ครับหน้าต่อไป ‎เข้ามาถ่ายใกล้ๆ เลยก็ได้ครับ
‎สมการรอคอยเหลือเกินครับ
‎นี่ครับ อนาคตของซัมซานเทค…
‎นี่พวกคุณโง่เหรอ เอาเทคโนโลยี ‎ไปถวายให้พวกเขาหรือไง
‎หน้าตาไม่คุ้นเลย ทำงานที่ไหนกันครับ
‎เป็นวีซีแน่เหรอครับ ‎หรือแค่มาขโมยเทคโนโลยีของพวกเขา
‎(วีซี: บริษัทที่จัดหาเงินทุนให้)
‎(นวัตกรรมซัมซานเทค)
‎พวกคุณก็เป็นนักพัฒนาใช่ไหม
‎ถ่ายนี่ไว้ทำไม
‎นี่คุณ ถ้าจะคิดจะลงทุน ‎เราก็ต้องตรวจสอบ…
‎ไอ้หมอนี่ นั่นบัตรพนักงานฉัน
‎นามบัตรบอกว่าเป็นวีซี
‎แต่บัตรพนักงานบอกว่าเป็น ‎หัวหน้าทีมโอเมก้า ดีพเลิร์นนิงนะ
‎(โกอึนฮยอน)
‎อันไหนของจริงครับ
‎มัวทำอะไร ทำไมไม่ลุก
‎ไปสิ
‎ฉันไม่ชอบนามบัตรนี่ตั้งแต่แรกแล้ว ‎สัญญาณไฟแดงหรือไง
‎- ไปเถอะ ‎- ปัดโธ่
‎(ซัมซานเทค ‎ติดต่อได้ตลอด 24 ชั่วโมง)
‎นี่ใสซื่อหรือว่าโง่กันแน่ครับ
‎ทำไมเอาอัลกอริทึมไปถวายเขาแบบนั้น
‎ก็เขาบอกว่าอยากรู้เทคโนโลยีเราก่อน ‎ถึงจะขอลงทุนน่ะครับ
‎คุณควรจะเช็กว่าเขาเป็นใครสิครับ
‎นี่มันเรื่องพื้นฐานเลยนะครับ
‎เฮอะ อย่างนี้น่ะเหรอ ‎จะเข้าแซนด์บอกซ์
‎ไม่มีทางหรอกครับ
‎แต่ว่าเราได้อันดับหนึ่งของโคด้า
‎อย่างที่เห็นว่าเมื่อกี้ ‎ก็มีนักลงทุนมาติดต่อเยอะด้วย
‎แล้วไงครับ มีใครลงทุนไหมครับ ‎มีใครติดต่อมาซ้ำหรือเปล่า
‎ไม่มีครับ
‎หัวหน้าทีมฮัน ‎ถนัดเรื่องทำให้คนอื่นท้อเหรอครับ
‎ทำไมใจจืดใจดำขนาดนี้ครับ
‎วันนี้คนอื่นเขาไม่มีใคร ‎พูดจาใจร้ายแบบคุณเลยนะครับ
‎ก็เขาพูดดีเพื่อจะปฏิเสธพวกคุณไงเล่า
‎พวกคุณคือรถที่พวกเขาไม่คิดจะขึ้น ‎เขาถึงพูดชมว่าเท่เพื่อให้มันจบไง
‎แต่เพราะผมคิดจะขึ้นรถคันนี้ ‎ผมถึงต้องเช็กยางรถ เช็กผ้าเบรกก่อน
‎ผมต้องเช็กให้เข้มงวด ก่อนจะใช้ไง
‎เพราะผมคิดจะใช้รถคันนี้จริงๆ ไงเล่า
‎ขอโทษนะครับ
‎หลังจากนี้ ถ้าจะตัดสินใจอะไร
‎ให้ปรึกษาผมก่อนนะครับ
‎เข้าใจไหมครับ
‎ครับ เข้าใจครับ
‎เรากลายเป็นเบี้ยล่างเขา ‎โดยสมบูรณ์แล้วว่ะ
‎จะว่าไป ผมมีเรื่องจะถามครับ
‎อะไรครับ
‎เมื่อกี้
‎ผมเจอดัลมีครับ
‎- เจอในสภาพนี้เหรอครับ ‎- ผมบอกว่าเป็นเสื้อชอลซานน่ะครับ
‎ชอลซานเหรอ
‎อ๋อ
‎นี่ ฉันไม่รู้มาก่อนเลย ‎ว่านายจะเป็นคนแถเก่งขนาดนั้น
‎ดัลมีบอกว่าพรุ่งนี้
‎เป็นวันเกิดผม
‎พรุ่งนี้วันเกิดผมนี่ ‎ผมเคยเขียนลงในจดหมายด้วยเหรอ
‎ไม่ทราบว่าเคยเขียนพรอะไร ‎ลงในจดหมายไหมครับ
‎ดัลมีบอกว่า ‎พรุ่งนี้จะทำให้พรของผมเป็นจริง
‎ขอพรเหรอ
‎- นึกไม่ออกแฮะ ‎- อ๋อ
‎นึกไม่ออกเหรอ ไม่ออกเหรอ
‎งั้นโดซานของเราจะทำยังไง
‎- อะไร ทำอะไร ‎- เฮอะ เชื่อเขาเลย
‎โดซานของเราต้องลำบากลำบน ‎ไปเจอซอดัลมี
‎เพื่อทำตามคำขอของหัวหน้าทีมฮัน ‎อย่างไม่มีทางเลือก
‎แต่นี่น่ะเหรอสิ่งที่คุณทำกับเรา
‎ถ้าเป็นแบบนี้ เราคงร่วมมือกันยาก
‎- อย่างไม่มีทางเลือกเหรอ ‎- ก็ใช่น่ะสิครับ
‎เจ้าโดซานน่ะ ‎ไม่เหลียวมองสาวที่ไหนหรอกนะครับ
‎เรียกเขาว่า ‎ฤๅษีแห่งศตวรรษ 20 ยังได้เลย
‎คนแบบเขากำลังพยายามอย่างหนัก
‎เพื่อช่วยซัมซานเทคของเราไว้
‎จริงเหรอครับ
‎คุณนัมโดซาน ‎มีความทะเยอทะยานขนาดนั้นเลยเหรอ
‎เอ่อ ครับ ผมทะเยอทะยานครับ
‎ทะเยอทะยาน…
‎ผมไม่รู้หรอกนะครับ ‎ว่าหนี้ของหัวหน้าคืออะไร
‎แต่ถ้าไม่ได้โดซานช่วย ‎คุณก็คงจะใช้หนี้ครั้งนั้นได้ยากมาก
‎แล้วคุณก็ใจดำกับเราขนาดนี้
‎ตอนแรกก็คิดว่าจะร่วมมือนะครับ ‎แต่ตอนนี้ไม่อยากแล้ว
‎ไม่อยากแล้ว…
‎"ไม่อยากแล้ว" เหรอ
‎คุณ…
‎ทำได้ดีนะครับ
‎แล้วผมก็รู้สึกขอบคุณ
‎ต่อไปก็ต้องรบกวนคุณด้วย
‎ครับ
‎เรียบร้อย ทีนี้เราก็ได้เป็นนายแล้ว
‎ถ้ามีอะไรจะถามผม ก็คุยได้ตามสบาย
‎ครับ
‎นี่ นั่งให้สง่าหน่อย
‎ใช่ นี่ไม่ใช่บ้านผมสักหน่อย ‎นั่งตามสบายเถอะ
‎- ย่า ‎- โอ๊ย ตกใจหมด
‎โธ่เอ๊ย เกือบจะเข้าอยู่แล้วเชียว
‎เดี๋ยวหนูใส่ให้
‎ย่า หนูขอยืมผ้าห่มหน่อยสิ
‎หือ เอาผ้าห่มไปทำไม
‎เอาไปเตรียมสำหรับเดตน่ะ
‎พรุ่งนี้หนูจะไปเดตกับโดซาน ‎อย่างเป็นทางการครั้งแรก
‎- เรียบร้อย วางไว้ตรงนี้นะ ‎- อือ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- จ้ะ
‎แล้วทำไมต้องผ้าห่ม
‎นี่ๆ ‎ไปเดตจำเป็นต้องมีผ้าห่มด้วยเหรอ
‎ก็พรุ่งนี้วันเกิดโดซานน่ะ
‎หนูต้องทำให้พรเขาเป็นจริงสิ
‎วันเกิดแล้วจำเป็นต้องใช้ผ้าห่มเหรอ
‎มีแค่ฉันที่รู้สึกว่าแปลกเหรอ
‎นี่ฉันจินตนาการไปไกลแล้วนะ
‎หือ จินตนาการอะไร
‎ไม่พูดหรอก
‎เป็นจินตนาการที่ไม่กล้าเอ่ยออกมา
‎หือ
‎โธ่ ย่า จะทำแบบนี้ต่างหาก
‎อ้าว
‎โธ่
‎ก็คนมันตกใจ
‎อือ ดูดีเลยนะ
‎นั่นล่ะ ดูดีเลย
‎ใส่ได้พอดีเลยนะครับ
‎ชุดก่อนๆ ของหัวหน้านี่สั้นหมดเลย
‎"สั้น" เหรอ ‎คุณสูงกว่าผมไม่กี่เซนเองเถอะ
‎เหรอครับ ผมสูง 187 เซน ‎หัวหน้าทีมสูงเท่าไรครับ
‎นี่ผมซื้อมาให้ใหม่นะครับ
‎เสื้อผ้าตรงนี้ก็เป็นของคุณด้วย
‎หมดนี่เลยเหรอครับ
‎ใส่อันนี้ไปด้วยสิครับ
‎อันนี้ดูแพงมากเลยนะ
‎- แพงกว่ารถอีกครับ ‎- หา
‎ผมไม่ได้ให้คุณนะครับ ‎ใช้อย่างทะนุถนอม แล้วเอามาคืนด้วย
‎ทะนุถนอม
‎ใช้อย่างทะนุถนอม
‎ว่าแต่ หัวหน้าทีมครับ ‎ทำไมต้องทำถึงขั้นนี้ด้วยล่ะครับ
‎บอกแล้วไงครับ ผมกำลังชดใช้หนี้อยู่
‎มันเป็นหนี้ก้อนใหญ่ขนาดไหนกันครับ
‎ใช้เงินหัวหน้าจ่ายไม่ไหวเหรอครับ
‎ถ้ามันจ่ายด้วยเงินได้ก็ดีสิ
‎- อันนี้เป็นส้อมสลัด ‎- ส้อมสลัด
‎- ส่วนนี่ ส้อมขนมหวาน ‎- ส้อมขนมหวาน
‎ใช่แล้วๆ
‎อันนี้คือไวน์
‎ก่อนกินให้หมุนแก้ว
‎ไม่ๆ ทำมือแบบนี้
‎ค่อยๆ หมุนแก้วแบบนี้
‎แล้วก็ดมกลิ่น
‎อย่าสูดฟืดๆ แบบนั้น ‎แต่ค่อยๆ รับกลิ่น
‎- ค่อยๆ เหรอ ‎- ช้าๆ
‎ไม่ๆ ไม่จำเป็นต้องสูดหมดลมขนาดนั้น
‎อวตารชัดๆ เลย อวตาร
‎ทำแบบนั้นแล้วจะเหมือนซีอีโอเหรอ
‎ดมไม่ต้องนานก็ได้ครับ
‎พอแล้วครับ วางแก้วลง
‎ใช่ อย่างนั้นแหละ
‎ไม่ดื่มเหรอครับ
‎ฝึกไปก่อนนะครับ
‎- อันไหนส้อมสลัด ‎- ตอนนี้
‎ไม่ใช่ ถามว่าอันไหนคือส้อมสลัด
‎นี่ครับ
‎- หาส้อมขนมหวานด้วย ‎- ครับ
‎นี่คุณสองคน ไม่เคยมีแฟน ‎เหมือนโดซานด้วยหรือเปล่าครับ
‎ใช่ครับ ‎ถึงจะไม่อยากเป็นแบบนั้นก็เถอะ
‎งั้นหมายถึงพยายามแล้วใช่ไหมครับ
‎พยายามสิครับ พยายามสุดๆ
‎คณะวิศวกรรม
‎มีค่าเฉลี่ยนักศึกษาผู้หญิง ‎น้อยกว่าผู้ชายครับ
‎ใช่ครับ ฉะนั้นเพื่อเพิ่มความถี่ ‎ในการเจอสาวๆ
‎เราก็เลยเปิดชมรมขึ้นมาครับ
‎ชมรมอะไร
‎ได้แล้ว เรียบร้อยแล้ว
‎(ห้องชมรม)
‎ปิดประตูก่อนสิ ‎ยังไม่เปิดนะครับ ยังครับๆ
‎ชมรมถักทอครับ
‎ถักทอเหรอ
‎ก็มันคับขันนี่ครับ
‎แต่แทนที่จะมีสาวๆ เข้ามา…
‎ดันมีนัมโดซานเข้ามา บอกจะถักจริงจัง
‎แต่แน่นอนว่าก็มีสาวๆ เข้ามาบ้าง ‎เหมือนฝนตกในหน้าแล้ง
‎แต่มาแล้วก็จะทำอะไรได้
‎สาวถามว่า ‎"โดซาน นายโสดมาตลอดเลยเหรอ"
‎เขาตอบว่า "เปล่าครับ สวดต่างหาก"
‎มันพล่ามแบบนั้น จนทำให้สาวหนีไป
‎แล้ววันหนึ่ง ‎ก็มีสาวเกือบจะได้เข้าชมรมแล้ว
‎สาวบอก "พี่คะ ขอบคุณนะ ‎ที่ให้ยืมดูข้อสอบเก่า"
‎แล้วเธอก็ยื่นของขวัญให้
‎เขาบอก "ข้อสอบเก่ามันไม่เท่าไรหรอก ‎ฉันสิต้องขอบคุณเธอ"
‎มาถึงตรงนี้ก็ดีอยู่แล้ว
‎จนสาวบอก "ฉันขอบคุณ ‎เป็นสองเท่าของพี่เลย"
‎"งั้นเท่ากับเรา ‎ไม่ได้รู้สึกขอบคุณกันสิ
‎ถ้าคำขอบคุณของเธอคือ เอ ‎คำขอบคุณของฉันคือ บี
‎บีก็มีค่ามากกว่าเอ ‎แต่เอเท่ากับสองบี
‎แต่ในความเป็นไปได้ ‎เอกับบีควรเป็นจำนวนลบไม่ใช่จำนวนบวก
‎เท่ากับว่าเราจะต้องรู้สึก ‎ตรงข้ามกับขอบคุณ สูตรถึงจะลงตัว"
‎มันพล่ามแบบนี้ ‎แล้วก็ทำสาวหนีไปอีกคน
‎วันหนึ่ง ‎พี่สาวเซ็กซี่คนหนึ่งเข้ามาบอกว่า
‎"โดซาน นายกรุ๊ปเลือดโอใช่ไหม
‎เขาว่าคนกรุ๊ปโอนิสัยดี ‎แล้วก็โกหกไม่เป็นนะ"
‎จากนั้นโดซานก็ทำหน้าเครียด
‎"พี่ครับ นิสัยคนเรามันถูกกำหนด ‎จากเซลล์สมอง" เธอตอบ "ใช่สิ"
‎"ส่วนกรุ๊ปเลือดถูกกำหนดจาก ‎เม็ดเลือดแดง" เธอตอบ "ใช่สิ"
‎"เซลล์สมองของคนที่ปกติ ‎ไม่มีทางไปเจอกับเม็ดเลือดแดงได้เลย
‎แล้วนิสัยคนเราจะถูกกำหนด ‎ด้วยกรุ๊ปเลือดได้ยังไงกันครับ
‎แม่เจ้าโว้ย อยากจะบ้าตายจริงๆ
‎เฮ้อ"
‎แต่ฉันก็กรุ๊ปโอนะ
‎มันพูดออกมาแบบนั้น ‎แล้วก็ทำพี่เขาหนีไปเลย
‎นั่นหมายความว่า ‎ถึงไม่ได้ปิดกั้นผู้หญิงที่เข้ามา…
‎เรียกว่าโดซาน ‎ขับไล่ไสส่งเขาไปด้วยตัวเอง
‎นั่นทำให้พวกเราโสดมาตลอดด้วย
‎พอมาลองคิดดู ‎เราเป็นเหยื่อไอ้หมอนั่นนี่หว่า
‎อันนี้เรียกว่าส้อมสลัดใช่ไหมครับ
‎- ไม่ใช่โว้ย ส้อมขนมหวาน ‎- ส้อมขนมหวาน
‎- เฮ้อ ‎- โอ๊ย
‎- คุณย่า หนูไปก่อนนะ ‎- ดัลมี
‎เอาอันนี้ไปด้วย
‎- นี่อะไรเหรอ ‎- ของขวัญวันเกิดน่ะ
‎บอกว่าเป็นของขวัญจากฉัน ‎ให้นัมโดซานคนก่อน แล้วเขาจะเข้าใจ
‎- "นัมโดซานคนก่อน" เหรอ ‎- ใช่
‎เข้าใจแล้ว
‎- ขอตัวไปก่อนนะคะ ‎- แล้วกลับมานะคะ
‎- ไปแล้วนะ ‎- อือ
‎รออย่างเป็นธรรมชาตินะครับ ‎อย่าไขว่ห้างโดยไม่จำเป็น
‎อะไรน่ะ เสียงอะไร อะไรเนี่ย
‎อย่าพยายามดูเท่จนเกินไปนะ
‎ครับ
‎ยังนึกไม่ออกเหรอครับว่าขอพรอะไรไว้
‎ก็คงเป็นของขวัญมั้งครับ ‎รับมาแล้วอย่าลืมพูดขอบคุณนะ
‎- นี่อะไรเหรอ ‎- ของขวัญจากคุณย่า
‎บอกว่าให้นัมโดซานคนก่อนน่ะ
‎นัมโดซานคนก่อนเหรอ นั่นฉันนี่
‎ทีนี้จะไปไหนกันดี บ้านหรือออฟฟิศ
‎- บ้านเหรอ ‎- ออฟฟิศเหรอ
‎ถ้าจะเล่นโกสต็อปก็ต้องไปสักที่สิ
‎- โกสต็อป ‎- โกสต็อป
‎ก็นายเคยขอพรว่าอยากเล่นโกสต็อปนี่
‎- ฉันเนี่ยนะ ‎- ทำไมเหรอ
‎ฉันก็อยากถามนะ ทำไมต้องโกสต็อปเหรอ
‎ไม่รู้สิ ทำไมกันนะ
‎จำไม่ได้เลยแฮะ
‎เล่นไปก่อนเดี๋ยวคงนึกออกแหละมั้ง
‎อ้อ เรียกเพื่อนๆ มาด้วยนะ
‎- นายเคยบอกว่าอยากเล่นหลายๆ คน ‎- เพื่อนด้วยเหรอ
‎ไปที่ไหนกันดีล่ะ บ้าน หรือออฟฟิศ
‎เอ่อ เดี๋ยวฉันเปิดให้
‎เราไปออฟฟิศกันก่อนแล้วกัน
‎ออฟฟิศเหรอ ออฟฟิศไหน
‎ฮัลโหล ออฟฟิศไหน
‎- จำที่มีวิวแม่น้ำฮันได้ใช่ไหม ‎- อือ
‎- ไปที่นั่นกัน ‎- ได้เลย
‎ไปที่มีวิวแม่น้ำฮันกันเลยครับผม
‎แม่น้ำฮันเหรอ
‎ที่นี่เหรอ
‎ฮัลโหล วางแล้วเหรอ ฮัลโหล
‎ฉันไม่ได้บันทึกเบอร์ ‎ซัมซานเทคไว้ด้วย ซวยแล้ว
‎เร็วเลยๆ
‎- ทางขวา ‎- ทางขวา
‎เรามีเวลาไม่มาก รีบเลย
‎- อย่าโมโหสิครับ ‎- มาช่วยหน่อย
‎อันนี้จัดการคนเดียวก็ได้นี่ ‎ไม่ได้นี่นา โอเค
‎- รีบเลย รีบมาสิ ‎- ครับ มาแล้วครับ
‎- เอาอันนี้ไป ‎- เอามาให้ผม
‎- เบอร์หนึ่ง ‎- ไม่ๆ
‎สอง และสาม
‎- เอาอันนี้ไปทิ้งก่อนสิ ‎- ดูดีใช่ไหมครับ
‎- ดูดีครับ ‎- โอเค
‎เดี๋ยว ผมไม่ได้บอกให้ทำแบบนั้น
‎- เหมือนที่นี่เป็นออฟฟิศเราเลย ‎- เหมือนกัน
‎- ได้ไหมเนี่ย ‎- ครับ
‎- อันข้างบนๆ ‎- หา
‎ไม่ใช่นี่ ผมว่ามันใช้กันไม่ได้นะ
‎แต่ผมว่าคุณทำไม่เป็นนะ
‎ต่อเป็นวันแล้วเนี่ย
‎ใกล้ได้แล้ว รอแป๊บหนึ่ง
‎เสร็จแล้ว หน้าจอล่ะ
‎ห้ามจับนะครับ ผมกลัวคุณทำพัง
‎พวกคุณต้องเปลี่ยนชุดนะ
‎เป็นไงครับ
‎- อือๆ โอเค ดีเลย ‎- ผมเอาสีกรมนะ
‎พวกเขาใกล้ถึงแล้วครับ ‎รีบไปเปลี่ยนชุดเลย
‎หยิบเร็ว ร่วงแล้วนั่น
‎- ผมจะทำความสะอาด เสร็จแล้วออกมานะ ‎- ครับ
‎เร็วสิ
‎โอ๊ย
‎- เฮ้ย ‎- อ้าว
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีครับ
‎นี่เดตแรกของนายนะ ‎มาทำบ้าอะไรที่สำนักงาน
‎นั่นสิ อากาศก็ดี ‎น่าจะออกไปรับแสงข้างนอกสิ
‎อ้าว หัวหน้าฮัน ‎เจอกันที่นี่อีกแล้วนะคะ
‎ครับ
‎พอดีผมสนใจบริษัทนี้มาก
‎เลยมาบ่อยเหมือนเป็นบริษัทตัวเอง
‎อ๋อ
‎- โอ๊ะ ตรงนี้เหมาะเหม็งเลย ‎- ตรงไหน
‎ทุกคนเล่นโกสต็อปเป็นใช่ไหมคะ
‎โกสต็อปเหรอ
‎จำได้ไหมครับว่าทำไมอยากเล่นโกสต็อป
‎ไม่เลย นานมากจนจำไม่ค่อยได้แล้ว
‎เอาเป็นว่าผ่อนคลายไว้นะครับ ‎ทำตัวเป็นธรรมชาติ ยิ้มด้วย
‎โอ้โฮ นี่มันอะไรกันเนี่ย
‎อย่างกับงานเลี้ยงเลย
‎ซงพยอนเหรอ
‎ทำไมวันเกิดถึงซื้อซงพยอน ‎แทนที่จะเป็นชีรูต็อกล่ะ
‎- แต่นแต๊น ‎- ว้าว
‎คุณพระ ทำเยอะชะมัดเลย
‎โดซาน
‎พ่อฉันเคยบอกไว้ ว่าขอพรกับ ‎พระจันทร์เต็มดวงวันชูซ็อกขลังสุดๆ
‎นายจะขออะไรกับพระจันทร์เหรอ
‎ขอพร…
‎- สมาชิกครอบครัวทั้งสี่รุ่น ‎- ขอพรงั้นเหรอ
‎ได้มารวมตัวกันครับ
‎ภาพของครอบครัวที่สนุก ‎ไปกับการละเล่นพื้นบ้าน
‎อย่างหวดลูกข่างและกระโดด ‎ไม้กระดานหกที่ไม่เคยเล่นมาก่อน
‎เหล่าสมาชิกครอบครัวที่อยู่ ‎ภายในบ้านก็ใช้เวลาทั้งวันไปกับ
‎การเล่นโกสต็อปและยุดโนรี
‎(ถึงดัลมี คำขอพรของฉัน…)
‎ในเทศกาลชูซ็อกปีนี้ทั้งครอบครัว ‎ได้มารวมตัวกันครั้งแรกในรอบหลายปี
‎(อาจจะประหลาดหน่อย ‎ฉันอยากเล่นโกสต็อปกับทั้งครอบครัว)
‎- แต่ไม่มีซี่โครงเลยแฮะ ‎- แค่นี้ก็พอแล้วน่า
‎ฉันล้อเล่น พูดเล่นเฉยๆ
‎- ลองขำอีกสิ ‎- เย็นแล้วก็กินได้
‎ไมโครเวฟอยู่ทางนั้น ใช่ไหมครับ
‎ครับๆ ใช่
‎มาๆ
‎เอาล่ะ มาเริ่มกันเลย
‎มาๆ ให้ไว
‎เป็นความปรารถนาที่แปลกจริงๆ
‎นั่นสิ โกสต็อปมันมีอะไร ‎ถึงได้เอาไปเป็นความปรารถนา
‎วันหยุดทีไรก็เล่นโกสต็อปทุกปี ‎จริงไหมครับ หัวหน้าทีม
‎ไม่รู้สิ ผม…
‎ก็นะ มันอาจพิเศษก็ได้ค่ะ
‎เรื่องธรรมดาสำหรับเรา ‎อาจพิเศษสำหรับคนอื่นก็ได้
‎เขาคงมีความทรงจำดีๆ ตอนเล่นโกสต็อป
‎อาจเป็นความปรารถนา เพราะตอนเล่นกับ ‎ครอบครัวในวันหยุดแล้วสนุกมากก็ได้
‎หรือไม่ มันก็อาจไม่ใช่ ‎เรื่องปกติของเขา เขาเลยอิจฉาก็ได้
‎- จริงไหม ‎- ใช่ครับ
‎- คะ ‎- ครับ
‎ผมเข้าใจได้น่ะครับ
‎เพราะผมก็เคยเป็น
‎อ๋อ จริงเหรอคะ
‎คือ รีบเล่นกันเลยไหม
‎- อ้อ มาเล่นกันเถอะ ‎- มาๆ
‎- มาเริ่มเลย ‎- โอเคๆ
‎- เอ้า ‎- มา
‎- ไหนดูซิ ‎- นี่
‎โอ๊ย แพ้แล้วล่ะ
‎นาย สต็อปๆ โดซานได้ห้ากวัง
‎ห้ากวังแปลว่าได้ห้าแต้มเหรอ
‎ไม่ใช่ ได้ 15 แต้ม
‎มา คุณยงซานกับหัวหน้าฮันไม่มีกวัง
‎ไม่เอาสิ ไม่มีการช่วยกัน
‎- แบบนี้ผิดกฎ ‎- เงียบไปเลย
‎- งั้นเป็นเท่าไรเหรอ ‎- สามพันวอนๆ
‎- สามพัน ‎- สามพัน
‎ปกติคนเราจะเรียนรู้ ‎จากการเสียเงินครับ
‎- ห้ามไปสอนสิ ‎- ส่งมาสิครับ
‎นี่แน่ะ
‎เอาไปกิน
‎อาการท้องร่วงของคุณ ‎คือโภชนาการของผม เย่ ของผม เอามาเลย
‎เอามาให้หมด
‎หยุดเดี๋ยวนี้
‎ฉันซอลซารอบสามนะ กินคุณชอลซานแล้ว
‎ฉันกินคุณชอลซาน
‎รีบจ่ายซะดีๆ
‎ใครชนะเหรอ
‎เขาเรียกว่าไงนะแบบนี้ กินเรียบ
‎ถ้ากินเรียบแบบนี้ต้องเอาไพ่พี ‎ให้ผมคนละใบนะ
‎ขอพีด้วยครับ
‎อย่าโยนไพ่แบบนั้นสิ ปัดโธ่
‎ให้ตาย
‎เก็บกินจากพื้นอร่อยไหมครับ
‎จะกินได้ไง นี่มันพลาสติกนะ
‎ขำอะไรกัน ‎ไม่เห็นตลกเลยครับประธานนัม
‎ทำไมล่ะคะ ตลกจะตาย
‎แหม หัวหน้าฮันนี่เจ้าคิดเจ้าแค้นแฮะ
‎เลือดกรุ๊ปเอใช่ไหมคะ
‎ดูจากสไตล์การเล่นโกสต็อปแล้วรู้เลย
‎กรุ๊ปเอชัดๆ เลย
‎- ใช่ไหม ‎- ฮะ
‎ระวังตัวและเจ้าคิดเจ้าแค้น ‎กรุ๊ปเอชัดๆ เลย
‎- ว้าว ‎- เห็นไหมล่ะ
‎ว้าว นัมโดซาน นายนี่ยอม ‎ทำลายความเชื่อเพื่อผู้หญิงเลย
‎คุณดัลมี ไอ้เบื๊อก…
‎ไอ้เบื๊อกนี่มันไม่เชื่อ ‎เรื่องกรุ๊ปเลือดครับ
‎จริงเหรอ นายไม่เชื่อเหรอ
‎ไม่นะ ฉันเชื่อสิ
‎ตอนกาลิเลโอปฏิเสธแนวคิดศูนย์สุริยะ ‎คงรู้สึกแบบนี้แหละ ว่าไหม
‎นั่นสิ ยังไงโลกก็หมุน ‎รอบดวงอาทิตย์นะไอ้หนู
‎ไม่นะ ฉัน ฉันเชื่อจริงๆ
‎- เหลือเกินจริงๆ ‎- เหงื่อแตกเลย
‎- ไอ้เบื๊อก ‎- ผมเลือดกรุ๊ปเอนั่นแหละ
‎เอใช่ไหมคะ กะแล้วเชียว
‎ฝากขอบคุณคุณย่าด้วยนะ
‎ทำไมไม่เข้าไปบอกเองล่ะ
‎คุณย่าคงอยากเจอนายเหมือนกัน
‎ฉันไม่รู้จักท่านหรอก
‎ไม่ล่ะ ไว้ฉันจะมาทักทาย ‎อย่างเป็นทางการวันหลัง
‎เอางั้นก็ได้ วันนี้สนุกมากเลย
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎โชคดีนะ
‎เดี๋ยวก่อน ดัลมี
‎ว่าไง
‎เธอ ชอบฉันตรงไหนเหรอ
‎ฮะ
‎อะไรกัน จู่ๆ ก็ถาม
‎ตอบหน่อยสิ เธอชอบฉันตรงไหน
‎ก็คือว่า
‎นาย เป็นรักแรกของฉัน…
‎ไม่ใช่ฉัน
‎แล้วอะไรอีก
‎จดหมายของนาย
‎ช่วยปลอบโยนฉันมาแสนนาน
‎ไม่ใช่ฉัน
‎แล้วมีอีกไหม
‎แล้วก็
‎แม้แต่ตอนนี้ ‎นายก็ยังยอดเยี่ยมและเท่เหมือนเดิม
‎นี่ก็เหมือนกัน
‎ไม่ใช่ฉัน
‎แล้วอะไรอีก
‎อีกเหรอ
‎มือนายใหญ่และเท่มาก
‎มือเหรอ
‎อะไรเล่า ‎เล่นถามปุบปับแบบนี้ฉันอายนะ
‎ขอโทษนะที่อยู่ๆ ก็ถาม
‎เข้าบ้านเถอะ ฉันจะไปจริงๆ แล้ว
‎- โอเค กลับดีๆ นะ ‎- อือ
‎(คุณผ่านการคัดเลือกรอบแรก ‎และมีคุณสมบัติเข้าร่วมแฮกกาธอน)
‎โอ้แม่เจ้า
‎ดัลมีเหรอ
‎(คุณผ่านการคัดเลือกรอบแรก)
‎ค่ะ หนูกลับมาแล้วค่ะ
‎ไชโย
‎(คุณผ่านการคัดเลือกรอบแรก ‎และมีคุณสมบัติเข้าร่วมแฮกกาธอน)
‎(คุณผ่านการคัดเลือกรอบแรก)
‎ดื่มนี่หน่อยนะคะ
‎- ขอบคุณครับ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎ครับคุณย่า
‎ดัลมีถึงบ้านหรือยังครับ
‎อือ ไม่รู้อารมณ์ดีมาจากไหน ‎เต้นอยู่หน้าบ้านสักพักถึงเข้ามา
‎จริงเหรอครับ
‎ขอบใจนะ หนุ่มน้อย
‎ทำไมขอบใจผมอยู่เรื่อย ‎ผมไม่ได้ทำอะไรมากสักหน่อย
‎แล้วอีกอย่าง ‎ทำไมห่ออาหารมาให้เยอะจังครับ
‎ทำได้แค่นั้นฉันก็ควรทำสิ
‎ความมั่นใจของดัลมี ‎พุ่งทะยานได้แบบนี้ก็เพราะเธอเลย
‎เธอพุ่งทะยานได้ก็ดีแล้วนี่ ‎ถอนหายใจทำไมครับ
‎ฉันกลัวว่าแกจะตกลงมาน่ะสิ
‎กลัวแกจะเจ็บ
‎ดัลมีไม่บาดเจ็บหรอกครับคุณยาย
‎ผมจะ
‎ไม่ให้เธอเจ็บครับ
‎เรื่องราวความสำเร็จของแซนด์บอกซ์
‎สตาร์ทอัพไบเบิล
‎(แผนธุรกิจแบดัลดอตคอม)
‎(ประธาน ซอชองมยอง)
‎(พ่อ วันเกิดหนู ‎สั่งบุฟเฟต์ให้หน่อยนะ)
‎ขอบคุณสำหรับวันนี้นะครับ
‎- คือ นี่ครับ ‎- อ้อ
‎แล้วก็นี่ด้วย
‎ชุดเอาไปเลยครับ ผมซื้อให้
‎ไม่ล่ะครับ ชุดผมผมจะซื้อเอง
‎ไม่เอาน่า
‎- สไตล์ของคุณ… ‎- ครับ
‎ดูกุ๊ยมากใช่ไหมครับ
‎ผมจะเปลี่ยนครับ
‎- ทำไมจู่ๆ มาขีดเส้นกั้นล่ะ ‎- ผมรักษาเส้นกั้นครับ
‎ถ้าผมรับไว้ มันจะไม่ใช่การลงทุน
‎แต่จะกลายเป็นการทำทาน
‎บอกเคล็ดลับผมก็พอครับ
‎ไม่ว่าจะเรื่องสไตล์หรือการทำธุรกิจ
‎ผมจะทำตามโดยไม่มีข้อแม้ครับ
‎- จะทำตามโดยไม่มีข้อแม้ ‎- ครับ
‎แล้วถ้าผมบอกให้คุณ ‎จ้างประธานบริษัทล่ะ
‎อะไรนะครับ
‎นั่นคือเคล็ดลับผมครับ
‎เลิกเป็นประธานเถอะครับ
‎คุณไม่มีดีเอ็นเอประธานอยู่ในตัวหรอก
‎อย่าทำให้ชีวิตใครหลายคนต้องลำบาก
‎ถ้าเข้าแซนด์บอกซ์ได้แล้ว ‎ให้จ้างประธานก่อนเลยครับ
‎บริษัทของคุณ ‎ต้องการประธานที่เหมาะสมครับ
‎จะบอกว่าผมไม่มีคุณสมบัติ ‎เป็นประธานเหรอครับ
‎ครับ
‎นี่ แกมาทำอะไรที่นี่
‎พรุ่งนี้พระอาทิตย์ ‎ได้ขึ้นทิศตะวันตกกันพอดี
‎หนูมีความปรารถนาแรงกล้า
‎พระเจ้ายุ่งจะตาย
‎ไม่มีเวลามาฟังยันความปรารถนา ‎ของคนไร้ศรัทธาหรอก
‎พระเจ้า
‎ต้องฟังความปรารถนาของคนไร้ศรัทธา
‎ถึงจะเปลี่ยนให้เป็นคนมีศรัทธาได้
‎นั่นคือธุรกิจและการตลาดค่ะ
‎พล่ามอะไรไม่ทราบยะ
‎นี่แกปรารถนาอะไรขนาดนั้น
‎แล้วสัมภาระนั่นคืออะไรอีก ฮะ
‎แม่ชี อยู่ในโบสถ์ต้องสำรวมสิคะ
‎สัมภาระนั่นคืออะไร ‎จะหนีออกจากบ้านเหรอ
‎พ่อครับ แม่ครับ
‎ผมผ่านการคัดเลือกรอบแรก ‎ของแซนด์บอกซ์แล้วครับ
‎ฉันไม่ประทับใจแล้วล่ะ
‎บอกว่าติดนู่นติดนี่ทุกวัน
‎แต่ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงสักอย่าง
‎บอกว่าผ่านรอบแรกนี่ ‎ก็แปลว่ามีรอบสองด้วยเหรอ
‎ครับ รอบสองจะเป็นการแข่งขัน ‎ที่เรียกว่าแฮกกาธอนครับ
‎เป็นการแข่งตั้งทีมขึ้นมาและสร้าง ‎โมเดลธุรกิจในเวลาสามวันสองคืนครับ
‎ต้องชนะการแข่งนี้ ‎ถึงจะเข้าแซนด์บอกซ์ได้
‎และถ้าเข้าแซนด์บอกซ์ได้แล้ว
‎ก็จะได้สำนักงานฟรี ‎แล้วเขาก็จ่ายค่าจ้างพนักงานให้ด้วย
‎แถมนักลงทุนก็จะประทับตราเคเอส…
‎พอเถอะ ติดแล้วค่อยมาพูด
‎ฉันฟังแกโม้มามากพอแล้ว
‎ครับ
‎- เดี๋ยวกลับมานะครับ ‎- จ้ะ
‎ไอ้เด็กเวรนั่น
‎ดูมันปิดประตูกระแทกแล้วเดินหนีสิ
‎มันกำลังต่อต้านผมใช่ไหม ถูกไหม
‎ถ้าเป็นฉันประตูคงพังไปแล้วล่ะ
‎พูดว่าโชคดีนะคำเดียว ‎มันยากขนาดนั้นเหรอคะ
‎ทำไมต้องทำให้เขาเสียกำลังใจด้วย
‎เพราะเป็นผู้ปกครองผมถึงพูด ‎แค่นั้นก็พูดไม่ได้เหรอ
‎เพราะเป็นผู้ปกครองนี่แหละ ‎คำพูดแบบนั้นมันถึงได้เจ็บ
‎เอ่อ คือ คุณพ่อครับ
‎เมื่อกี้ไอ้นี่…
‎คือลมนะครับ
‎อะไรนะ
‎พอดีข้างนอกลมแรงมาก
‎ผมไม่ได้ตั้งใจกระแทกประตู
‎กลัวว่าจะเข้าใจผมผิด
‎ผมไปก่อนนะครับ
‎โดซาน สู้ๆ นะ
‎ครับ
‎ไว้เจอกันนะครับ
‎โอ๊ย ใจหายใจคว่ำหมด
‎อันนี้ไม่ใช่ลมค่ะ
‎(แซนด์บอกซ์)
‎(แฮกกาธอนครั้งที่ 12)
‎(แซนด์บอกซ์ แฮกกาธอนครั้งที่ 12)
‎(แซนด์บอกซ์สนับสนุนความฝันของคุณ)
‎อ้าว มาแล้วเหรอคะ
‎นี่ครับ
‎ยังไม่เห็นทีมพัฒนาเลยแฮะ มาสายนะคะ
‎คือว่า เมื่อเช้าเขาโทรมา ‎บอกกะทันหันน่ะครับ ว่ามาไม่ได้
‎ทำไมล่ะ
‎หัวหน้าทีมพัฒนา ‎กลายเป็นคุณพ่อแล้วไงคะ
‎คุณซูจินก็ใกล้จะแต่งงานเต็มที
‎ทุกคนไม่อยากเสี่ยงน่ะครับ
‎จะทำไงได้ล่ะคะ
‎นักพัฒนาหายไปหมดเลย ‎จะไม่เป็นไรเหรอคะ
‎ไปกันเถอะค่ะ ต้องลองหาในนี้ดู
‎พี่เหรอ
‎ไม่สิ พี่ไปอเมริกาแล้ว
‎"เดินตามความฝัน"
‎เหมือนที่เขียนบนลูกเบสบอลเลย
‎เหมือนที่เขียนอยู่บนลูกเบสบอลเลย
‎"เดินตามความฝัน"
‎เฮ้อ แต่คนตามมันมีเยอะไปเนี่ยสิ
‎นั่นสิ ได้โดนขยี้ตายแหง
‎เข้ารอบทีเดียวเยอะขนาดนี้เลยเหรอ
‎- พอได้แล้วน่า ‎- ไม่พอเว้ย
‎หยุดได้แล้ว
‎ขอโทษนะคะ
‎นี่ ผ่อนคลายเข้าไว้
‎โคตรตื่นเต้นเลย
‎- ลูกผู้ชายจะมาตื่นเต้นอะไร ‎- นายไม่ตื่นเต้นเหรอ
‎เริ่มแล้ว
‎(แซนด์บอกซ์)
‎ยินดีต้อนรับทุกท่านสู่การรับสมัคร ‎สมาชิกแซนด์บอกซ์รุ่นที่ 12 ค่ะ
‎ฉันยุนซอนฮัก ประธานของแซนด์บอกซ์ค่ะ
‎แซนด์บอกซ์ของเรา อย่างที่ทราบกัน
‎เริ่มต้นเพื่อให้ผู้ประกอบการรุ่นพี่ ‎ที่ประสบความสำเร็จช่วยเหลือรุ่นน้อง
‎และกลายเป็นศูนย์บ่มเพาะสตาร์ทอัพ ‎ที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียค่ะ
‎(เอ็กเซอเลอเรติง เซนเตอร์: สถาบัน ‎ที่ช่วยลงทุน อบรม สร้างเครือข่าย)
‎สตาร์ทอัพนั้นเปรียบได้กับรถยนต์ค่ะ
‎ด้วยเหตุผลที่หลากหลาย ตอนนี้ทุกท่าน ‎อยู่บนรถที่หยุดนิ่งอยู่ค่ะ
‎อาจมีบางท่านที่เพิ่งออกรถใหม่มา
‎และบางท่านที่ออกรถไปแล้ว ‎แต่เหมือนมีอะไรพัง
‎ทำให้รถอืดก็มีเหมือนกัน
‎และคนที่เพิ่งเปลี่ยนรถมา ‎ก็มีเหมือนกันค่ะ
‎เวลาจะทำให้รถที่จอดอยู่ออกตัวได้ ‎เราต้องเหยียบคันเร่งใช่ไหมคะ
‎- ครับ ‎- ค่ะ
‎เราสร้างที่นี่ขึ้นมา
‎เพื่อเร่งความเร็วให้รถคุณค่ะ
‎ทำไมเขามาอยู่นี่ล่ะ
‎ค่ะ ถ้างั้น สำหรับขั้นตอน
‎- เริ่มจากการก่อตั้งทีมค่ะ ‎- คนรู้จักเหรอคะ
‎บางท่านในที่นี้ ‎มีทีมพร้อมอยู่แล้วก็จริง
‎แต่ก็มีบางท่าน ‎ที่ทีมยังไม่สมบูรณ์ค่ะ
‎ท่านที่มาเดี่ยวๆ เลย ‎ก็มีเหมือนกันค่ะ
‎สิทธิ์ในการเลือกสมาชิกเข้าทีม
‎จะมอบให้กับประธาน ‎หรือคนที่จะขับรถคันนี้นั่นเอง
‎ใน 400 ท่านที่อยู่ในที่นี้
‎จะมีคนที่ได้เป็นประธาน ‎40 ท่านเท่านั้นค่ะ
‎(ผู้เข้าร่วม 400 คน ‎ผู้นำเพียง 40 คน)
‎สี่สิบคนเหรอ
‎สี่สิบท่านนี้ ‎รวมสมาชิกทีมได้ถึงห้าคน
‎และจะได้เข้าร่วมการแข่งขัน ‎แฮกกาธอนสามวันสองคืนค่ะ
‎ในการแข่งแฮกกาธอนจะมีทีม ‎ที่ถูกเลือกโดยนักลงทุนห้าทีม
‎และจะได้เข้ามาในแซนด์บอกซ์ของเราค่ะ
‎อย่างโหดเลย
‎เราคือหนึ่งเดียวนะ ตกก็ตกด้วยกัน ‎เข้าก็เข้าด้วยกัน โอเคไหม
‎- อยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องพูดหรอก ‎- มารวมพลังกัน
‎หนึ่ง สอง สาม
‎- โดซาน ‎- ชอลซาน
‎ช่างมันเถอะ
‎ให้ตาย
‎(ชองมยอง ฮอตดอก)
‎(ถ่ายทอดสดแฮกกาธอน)
‎กระบวนการทั้งหมดกำลังถ่ายทอดสด ‎ผ่านแอปพลิเคชันของแซนด์บอกซ์ค่ะ
‎ตอนนี้มีคนที่มีภูมิหลังหลากหลาย ‎เช่นนักจัดการ นักบัญชี พัฒนากร
‎ดีไซเนอร์ และอีกมากมาย ‎รวมตัวกันอยู่ค่ะ
‎แต่ว่าฉันจะทำการรีเช็ตอาชีพ ‎และการศึกษานี้ทั้งหมด
‎และทำการเลือกประธานค่ะ
‎รีเซตเหรอ
‎ถ้ารีเซตก็หวานหมูน่ะสิ
‎รีเซตนี่มันจะดีกับเราไหมนะ
‎- ดีสิ ‎- ไม่ดี ดี…
‎- ดีนะ ‎- เหมือนจะดีนะ
‎ค่ะ ถ้างั้นจากนี้ฉันจะนำเสนอ
‎ศัพท์ 50 คำที่สตาร์ทอัพ ‎ให้ความสนใจนะคะ
‎ศัพท์เหรอ ศัพท์อะไร
‎ได้รับข้อความแล้วใช่ไหมคะ
‎ใน 30 วินาที
‎ให้ส่งสตาร์ทอัพคีย์เวิร์ดห้าคำ ‎ที่เกี่ยวข้องกับคำนั้นๆ มานะคะ
‎อะไรกัน
‎แบตเตอรี่ฉันหมดแล้วนะ
‎ผู้ที่เลือกคีย์เวิร์ดได้ตรง ‎กับคำหลักมากที่สุดเป็นอันดับต้นๆ
‎จะได้รับเลือกให้เป็นประธานค่ะ
‎โอเค
‎แปลว่าจะเลือกประธานจากคนที่อ่าน ‎เทรนด์ของมหาชนได้ดีที่สุดสินะ
‎ก็มีเหตุผลดี
‎ถ้างั้น มาเริ่มกันเลยนะคะ
‎(ฝุ่นละเอียด)
‎ฝุ่นละเอียดๆ …
‎(อนุภาคละเอียดพิเศษ)
‎- อะไรเหรอ ‎- มาสก์
‎ทำไงดีล่ะ แบตฉันหมดแล้ว
‎แบตฉันหมดแล้วนะ
‎(ฝุ่นละเอียด)
‎(รถดีเซลรุ่นเก่า ฝุ่นเหลือง)
‎ไม่สิ น่าจะบอกกันล่วงหน้าก่อนไหม ‎ต้องมีคนเป็นแบบฉันอีกแน่ๆ
‎(รถดีเซลรุ่นเก่า)
‎(ฝุ่นละเอียด)
‎(ส่งคีย์เวิร์ดเรียบร้อยแล้ว)
‎(อนุภาคละเอียดพิเศษ มาสก์ ‎การแจ้งเตือนฉุกเฉิน)
‎- โอ้ โอเค ‎- มาสก์…
‎ตั้งใจๆ
‎(การรักษาความปลอดภัย)
‎ว้าว สติแตกเลยนะครับ ‎เวลา 30 วิไม่พอให้ค้นหาในเน็ตด้วย
‎ขนาดคนที่ตามเทรนด์มาโดยลึก ‎ยังไม่รู้เลยว่าจะผ่านไหม
‎- โอ๊ะ ‎- อะไรครับ
‎เปล่าหรอก ฉันคงตาฝาดไป
‎ฉันจะก่อตั้งบริษัท ‎เหมือนกับนาย โดซาน
‎ไม่จริงน่า
‎(แบ่งปันร่วมกัน)
‎ได้โปรดๆ
‎- ไวไฟ ‎- ไวไฟ
‎- ยูเอสบี ‎- นายอยู่เฉยๆ ก็พอ
‎(เอไอ)
‎(การเรียนรู้เชิงลึก ‎ขับเคลื่อนอัตโนมัติ)
‎(สังคมผู้สูงอายุ)
‎โอ๊ย อะไรแล้วนะ
‎ฉันจะต้องตกรอบแบบนี้เหรอ
‎(โอลิมปิกฤดูหนาว)
‎โอลิมปิกฤดูหนาว…
‎พิมพ์ตามที่คิดได้ไปก่อน
‎(บล็อกเชน)
‎- โอ้… ‎- กี่อัน
‎(สมดุลชีวิตและการทำงาน)
‎- โอเค ‎- พ่อครับ
‎ผมขอโทษครับ
‎(กระแสเกาหลี)
‎(เคป๊อป)
‎(เคป๊อป เว็บตูน)
‎- เคป๊อป ‎- เคป๊อป
‎พัคชานโฮ
‎- ฉันรู้แล้ว ‎- อะไร
‎- ทไวซ์ ‎- นี่คืออยากให้เสียเรื่องใช่ไหม
‎- เคป๊อป ‎- เงยหน้าขึ้นมา
‎(เกม เคป๊อป เว็บตูน ‎การท่องเที่ยว ความงาม)
‎(กระแสเกาหลี)
‎ค่ะ ทั้ง 50 หัวข้อก็ออกมาหมด ‎เรียบร้อยแล้วค่ะ
‎คนที่ตอบได้ตรงกับคีย์เวิร์ด ‎ที่เกี่ยวข้องมากที่สุด
‎ได้แก่…
‎คนเหล่านี้ค่ะ
‎397…
‎397
‎ฉันใช่ไหม
‎(397 ซอดัลมี)
‎ใช่แล้วล่ะ ใช่แล้วๆ
‎โอ้ ตรงนั้นไง
‎(023 วอนอินแจ)
‎(156 นัมโดซาน)
‎ฉันไม่มี นายล่ะ
‎ฉันก็ไม่มี
‎นี่ก็คือประธาน 40 คน ‎ที่มีสิทธิ์ในการจัดตั้งทีมค่ะ
‎เอาล่ะ ขอเชิญขึ้นมาบนเวทีเลยค่ะ
‎แปลว่าเราอดอยู่ทีมเดียวกันเหรอ
‎เหลวไหลเป็นบ้า
‎เอาวิธีไร้เหตุผลแบบนี้มาคัดคนได้ไง
‎น่าจะคัดจากการเขียนโปรแกรมสิ
‎แบบนั้นโดซานของเราได้ที่หนึ่งแน่
‎ถ้าเข้าแซนด์บอกซ์ได้แล้ว ‎ให้จ้างประธานก่อนเลยครับ
‎บริษัทของคุณ ‎ต้องการประธานที่เหมาะสมครับ
‎จะบอกว่าผมไม่มีคุณสมบัติ ‎เป็นประธานเหรอครับ
‎ครับ
‎อะไรน่ะ ทำไมเธอถึงไปโผล่อยู่ตรงนั้น
‎เยส
‎(ประธาน)
‎โอ้มายก็อด ยัยคนขี้โกงนั่น
‎นั่นมันวอนอินแจไม่ใช่เหรอ
‎นั่นสิ
‎เราจะทำยังไงล่ะทีนี้
‎ฮะ
‎หา
‎ว้าว รุ่นนี้ไม่ธรรมดาเลยนะ
‎นั่นมันประธานวอนอินแจ ‎ของเนเจอร์มอร์นิงไม่ใช่เหรอครับ
‎ทำไมเธอถึงอยากมาเข้าแซนด์บอกซ์ล่ะ
‎แบบนี้เหมือนเด็กมหาวิทยาลัย ‎มาเข้าโรงเรียนอนุบาลเลยนะ
‎ทานโทษนะคะ ‎ไว้ค่อยทำความสะอาดทีหลังได้ไหมคะ
‎(ถ่ายทอดสดหอประชุมแซนด์บอกซ์)
‎พระเจ้า
‎สงสัยจังเลย พี่สาวมือทองของฉัน
‎ทำไมมาอยู่นี่แทนที่จะไปอเมริกานะ
‎ฉันก็สงสัยเหมือนกัน
‎แฟนหนุ่มมือทองของเธอ ‎มาทำอะไรอยู่นี่นะ
‎ว่าไงนะ
‎อ้าว โดซาน
‎จากนี้ไป ‎ฉันจะให้เวลาหนึ่งชั่วโมงนะคะ
‎ขอให้ประธานทั้งหลายที่อยู่บนเวที ‎จัดทีมมาเพื่อเข้าร่วมแฮกกาธอน
‎หวังว่าจะเลือกอย่างชาญฉลาดนะคะ
‎คนนี้ประวัติดีมาก
‎- ทำไงดีล่ะครับ ‎- ส่วนคนนี้…
‎เราหาคนเพิ่มอยู่ครับ
‎อ๋อ คุณอยู่สายนี้สินะ
‎- สนใจไหมครับ ‎- มีทีมหรือยังคะ
‎ฉันยังไม่มีทีมเลยค่ะ
‎ใช่ครับ ผมก็ว่างั้นแหละ
‎เป็นนักพัฒนามานานเท่าไรแล้วคะ
‎โดซาน
‎ทำไมนายมาอยู่นี่
‎นายก็มีออฟฟิศดีๆ อยู่แล้วนี่
‎เงินลงทุนก็ได้เยอะแล้ว
‎อยู่ระดับพรีซีรีส์เอ
‎ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน
‎ทำไมคุณนัมโดซานมาอยู่ที่นี่ล่ะ
‎(แซนด์บอกซ์)
‎เขียนว่ายังไม่เคย ‎ดึงดูดนักลงทุนซะด้วย
‎ส่วนประสบการณ์ ‎ก็มีแค่ชนะอันดับหนึ่งในโคด้า
‎ดัลมี
‎ขอโทษนะที่หลอกเธอ
‎ดูช็อกกันใหญ่เลยนะ
‎ช็อกที่โดนหลอก ช็อกที่โดนจับได้
‎ก็แปลว่า
‎ตอนนี้ถ้าพวกนายไม่มีประธาน
‎ก็ไม่มีโอกาสได้เข้าไปท้าทาย ‎ในแซนด์บอกซ์เลยสินะ
‎ทุกอย่างมันจบแล้วล่ะ
‎ซอดัลมีกับเขาขาดกันแล้ว
‎พระเจ้าตอบรับฉันได้ประหลาดดีแฮะ
‎ตอบรับเหรอ
‎พระเจ้าคะ
‎ลูกตัดสินใจรวบรวมความกล้า ‎และเริ่มเส้นทางเป็นผู้ประกอบการค่ะ
‎ลูกมีจุดหมายที่อยากไป
‎แต่ที่แห่งนั้นมันสูงและลำบากมาก
‎ลูกไม่มั่นใจ ‎กับการเดินทางครั้งนี้เลยค่ะ
‎ขอพลังให้ลูกสามารถผ่านการเดินทาง
‎ที่ไกลและยากลำบากนี้ได้สำเร็จ
‎และได้โปรด
‎ชักนำให้ลูกได้พบ ‎กับเพื่อนร่วมทางด้วยนะคะ
‎เธอคงผิดหวังมากเลยใช่ไหม
‎ไม่เลย
‎ฉันขอบคุณ
‎ขอบคุณที่มีโอกาสได้เป็นประธานด้วย
‎โดซาน
‎นายจะจ้างฉันเป็นประธาน ‎ของซัมซานเทคได้ไหม
‎- ฮะ ‎- ยังไม่จบแฮะ
‎งั้นเหรอ ฉันก็ว่าจะเสนออะไร ‎ที่คล้ายๆ เธออยู่เลย
‎ตำแหน่งนักพัฒนาทีมฉันว่างอยู่พอดี
‎ฉันคิดว่าจะจ้างพวกคุณ คิดว่าไงคะ
‎ว่าไงนะ
‎ดูแล้วประวัติคุณอ่อนมากเลย
‎ถ้าแม้แต่ประธานยังประวัติอ่อนไปด้วย ‎จะไม่ติดลบกันไปใหญ่เหรอ
‎เลือกมาสิคะ ฉัน หรือซอดัลมี
‎โดซาน
‎- ขอเวลาสักครู่นะครับ ‎- สักครู่นะครับ
‎โดซาน นี่คือการเลือกที่เดิมพัน ‎ด้วยอนาคตของบริษัทเราเลยนะ
‎ใช่ แถมเป็นการแข่ง ‎ระหว่างมือสมัครเล่นกับมืออาชีพ
‎อย่าให้ความรักมาทำให้ตาบอด
‎นายต้องตัดสินด้วยเหตุผล ‎ไม่ใช่อารมณ์ เข้าใจไหม
‎แต่ถ้าตัวเลือกทั้งสองเหมือนกันล่ะ
‎เหมือนกันเหรอ
‎หมายถึงว่า ทั้งเหตุผลและความรู้สึก ‎ตัดสินเหมือนกันเหรอ
‎มันฟังขึ้นเหรอ
‎พวกนายบอกว่า ‎ไม่อยากทำงานเป็นลูกน้องใครไง
‎- ก็แหงน่ะสิ ‎- ฉันก็เหมือนกัน
‎แล้วยังไง
‎ดัลมีขอให้เราจ้างเธอเป็นประธาน ‎ส่วนคุณวอนอินแจบอกว่าจะจ้างเรา
‎เข้าใจความแตกต่างไหม
‎- อ๋อ ‎- อ๋อ
‎นั่นสิ ต่างกันจริงด้วย
‎ความแตกต่างระหว่างเราจ้างประธาน ‎กับประธานจ้างเราใช่ไหม
‎พวกนายเลือกใคร ฉันจะเลือกตามพวกนาย
‎คงจะอยากทำเป็นอวดดี ‎ต่อหน้าเธอสินะ ถึงได้แสดงแบบนั้น
‎ไม่โกรธเลยเหรอ
‎ไม่เลย
‎เพราะฉันก็อยากทำเป็นอวดดี ‎ต่อหน้าใครบางคนอยู่บ่อยๆ
‎- โอเค ‎- โอเค
‎ช่วยมาเป็นประธาน ‎ให้ซัมซานเทคของเราได้ไหม
‎ด้วยความยินดี
‎(เดินตามความฝัน)
‎- นี่แน่ะ ฉันชนะแล้ว ‎- โอ๊ย
‎โกโดรีห้าแต้ม กวังสามแต้ม ‎ต่อมาพีสอง รวมเป็นสิบ
‎หัวหน้าฮันกับคุณดัลมีกวังศูนย์
‎แล้วก็จ่ายค่ากวัง ‎ให้โดซานกับผมซะด้วย
‎เอ้า จ่ายมาซะดีๆ
‎อะไรเนี่ย อย่างกับมืออาชีพเลย
‎- วันนี้เราดวงขึ้นนะเนี่ย ‎- นั่นสิ
‎ดวงชะตาของคุณในวันนี้ ‎เป็นดังต่อไปนี้
‎- ใครครับ ‎- เสียงอะไรน่ะ
‎มันชื่อยองชิล ‎เป็นลำโพงที่ตอบไปเรื่อยครับ
‎มันทำนายดวงให้เหมือนเดิมทุกวันเลย…
‎ใช่ไหมครับ ท่านประธาน
‎- ใช่ ‎- ทุกวันเลย
‎ทุกวันเลย
‎วันนี้ เทพแห่งพรหมลิขิต
‎จะมอบสายลมอ่อนๆ ‎ให้กับวันที่แสนสงบของคุณ
‎เหมือนเดิมทุกวันจริงๆ ‎มันพูดแบบนี้ทุกวันเลยครับ
‎- ผมยังประหลาดใจเลย ‎- เฮ้ย ยองซุน พอได้แล้ว
‎(ผู้สมัครหมายเลข 118 ‎ชื่อบริษัท: เซสต์ไลน์)
‎(เหตุผลในการสมัคร)
‎(จำได้ว่าเคยขี่ชิงช้าบนพื้นทราย)
‎(ที่พ่อทำให้)
‎วงการนี้ ถ้าเป็นพื้นทราย ‎แทนพื้นคอนกรีตก็คงดีนะครับ
‎พื้นทรายงั้นเหรอคะ
‎(วอนอินแจ ‎อินแจวอนแอดลิงก์ดอตคอม)
‎คุณจะได้กลับมาพบกับ
‎คนที่เคยเจอกันชั่วครู่ในอดีต ‎ในที่ที่คาดไม่ถึงครับ
‎โปรดระวังด้วยครับ
‎คนผู้นั้นอาจเหมือน ‎สายลมอ่อนๆ ในฤดูใบไม้ผลิ
‎แต่วันหนึ่งอาจเปลี่ยนเป็น ‎กระแสลมแรงกลางฤดูหนาว
‎แล้วเปลี่ยนชีวิต ‎อันเงียบสงบของคุณไปโดยสิ้นเชิง
‎สวัสดีเกาหลี
‎ภายในเวลาจำกัด
‎คุณจะสามารถสร้างแผนธุรกิจ ‎ที่ทำได้จริง ได้ดีแค่ไหน
‎เราควรให้คนที่จบม.ปลาย ‎มาเป็นประธานจริงๆ เหรอ
‎ไม่เคยเสียใจบ้างเหรอครับ ‎ดัลมีน่าจะได้เข้ามหาวิทยาลัยแทนผม
‎เธอก็เลือกผิดตลอดนั่นแหละ
‎ฉันเริ่มต้นก็เพราะอยากเอาชนะพี่
‎แต่ตอนนี้ฉันโลภขึ้นมาแล้วจริงๆ
‎เอาแต่หวังมากขึ้นเรื่อยๆ
‎ซอดัลมีจับได้ถึงไหนแล้วครับ
‎หัวหน้าทีมฮัน เดี๋ยวก่อนค่ะ
‎ทำไมถึงอยากช่วยเรา ‎จนถึงขั้นต้องโกหกด้วยคะ
‎คำบรรยายโดย: ณัฐิญา น่วมถนอม