‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ตอน 3)
‎นี่คุณจะไปเจอคุณซอดัลมีใช่ไหมครับ
‎ครับ
‎คุณรู้ได้ยังไง
‎เดี๋ยวผมอธิบายให้ฟัง ขึ้นรถก่อน
‎แป๊บหนึ่ง ขอผมขายอันนี้ก่อน…
‎- ผมขอแค่ห้านาที ‎- ไปกันครับ
‎- มากับผม ‎- แค่ห้านาทีเองครับ
‎(ถึง โดซาน)
‎"โดซาน"
‎จดหมายนี่ส่งหาผมจริงเหรอครับ
‎ครับ ก็ใช่แหละ
‎"นายเคยจงใจเดินเตร่ไปไหนไหม" ‎ไม่สิ ผมไม่เคยหรอก
‎ลองอ่านต่อไปก่อนสิครับ
‎(นายเคยจงใจเดินเตร่ไปไหนไหม)
‎"วันนี้ฉัน…"
‎วันนี้ฉันจงใจเดินเตร่ด้วยล่ะ
‎นายเคยตั้งใจตากฝน ‎ทั้งที่มีร่มอยู่ในมือไหม
‎วันนี้ฉันตากฝนมาล่ะ
‎ถึงจะเป็นวันที่ร้อนอบอ้าว
‎แต่พอได้ตากฝนแล้วมันก็สดชื่นดี
‎แล้วฉันก็…
‎"แล้วฉันก็ ‎เดินอยู่อย่างนั้น 30 นาที
‎พอฝนหยุดตก
‎ภาพวิวที่สวยจนไม่น่าเชื่อ ‎ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าฉัน"
‎ฉันเห็นสายรุ้งขนาดใหญ่
‎เป็นสายรุ้งที่ดูเหมือนจะ ‎รับฟังทุกคำอธิษฐานของฉัน
‎จู่ๆ ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมา
‎ว่าบางที
‎การได้เตร็ดเตร่บ้าง ก็ไม่เห็นเป็นไร
‎บางที…
‎"บางที
‎การแล่นเรือโดยไร้แผนที่ ‎ก็ยอดเยี่ยมได้เหมือนกัน"
‎คนที่ชื่อซอดัลมีคนนี้
‎เธอแปลกดีนะครับ
‎เหรอครับ ‎ผมเห็นด้วยกับเธอประมาณหนึ่งนะ
‎แต่ผมไม่เลย
‎จะเดินเตร่ทำไมครับ ทางปกติก็มี
‎ร่มก็มี จะตากฝนไปทำไม
‎ก็เพราะเดินเตร่ ‎เธอถึงได้เห็นรุ้งไงครับ
‎เป็นรุ้งคู่เสียด้วย
‎นั่นแหละครับ ‎ผมไม่เข้าใจเรื่องนั้นที่สุดเลย
‎ทำไมต้องอธิษฐานกับรุ้งด้วย
‎คุณก็รู้นี่ครับ ‎รุ้งเป็นปรากฏการณ์การหักเหของแสง
‎นี่คุณ ‎ประเด็นมันไม่ใช่เรื่องนั้นนี่
‎เราคุยกันรู้เรื่องไหมเนี่ย
‎นี่ได้คะแนนภาษาเท่าไรครับ
‎เอ่อ คะแนนภาษาอาจจะไม่ได้ดีมาก
‎แต่คะแนนวิทย์คณิตผมได้เกือบเต็ม…
‎คุณไม่เข้าใจบริบทของจดหมายเหรอ
‎คีย์เวิร์ดมันไม่ใช่ ‎"สายรุ้ง" สักหน่อย
‎- ก็ได้ครับ ‎- ครับ
‎ครับ
‎งั้นมันคืออะไรครับ คีย์เวิร์ดน่ะ
‎ผมจะทำยังไงกับคุณดีนะ
‎(เอนเจิล)
‎(นักลงทุนที่ให้คำแนะนำ ‎ทางธุรกิจและสนับสนุนเงิน)
‎(ให้สตาร์ทอัพที่เพิ่งเริ่มต้น)
‎(ตอน 3)
‎ชน
‎เมื่อไหร่จะเปิดตัวเหรอ
‎ถ้าเป็นเวอร์ชันเต็มก็คงปลายปีนี้
‎- โอ้โฮ ‎- เร็วจังเลย
‎ก็บอกแล้วว่าพี่เขาเก่ง
‎จะขยายไปเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เหรอ
‎แน่นอนสิ
‎- ว่าแล้ว ‎- แน่นอน
‎เร็วกว่าที่คิดอีกนะ
‎โอ๊ย
‎- สวัสดี ‎- โอ้ สวัสดี
‎เอ่อ ขอโทษทีค่ะ ขอโทษนะ
‎ขอโทษนะคะ
‎- สวัสดีค่ะ ขอบคุณที่มานะคะ ‎- สวัสดีครับ
‎- ขอบคุณ ‎- ขอบคุณที่มานะคะ
‎- นิโคล ‎- อินแจ
‎มาเจอกันก่อนฉันไปอเมริกาไหม
‎- ได้ จะไปซานฟรานซิสโกเมื่อไหร่คะ ‎- อังคารหน้าค่ะ
‎โอ้ อีกแป๊บเดียวเอง
‎แล้วเป็นไงบ้าง…
‎ก็ดีค่ะ แล้วคุณล่ะ
‎- ดีค่ะ ‎- ดีแล้ว
‎จะไปพรุ่งนี้เหรอครับ
‎ไปด้วยกันเหรอ
‎เปล่า ฉันต้องอยู่ที่เกาหลี
‎ค่ะ นี่คู่หูฉันเอง
‎อ้อ
‎รอนานเลยใช่ไหม
‎อือ นานมาก
‎ฉันคิดถึงนาย
‎คือว่าผม เอ่อ ไม่สิ คือฉัน…
‎ขอโทษที ‎ฉันไม่มีเวลาให้ระบายความในใจ
‎แม่กับพี่กำลังเดินมา
‎ที่จริงฉันโกหกพี่ไว้
‎ว่าฉันเจอกับนายทุกวัน
‎ในเชิงรักใคร่น่ะ
‎"รักใคร่" เหรอ
‎เหลวไหลใช่ไหม ฉันเข้าใจ
‎ฉันพูดไม่คิดน่ะ แต่นายช่วยแสดงให้ที
‎แต่ฉันโกหกไม่ค่อยเก่ง
‎แค่วันนี้วันเดียวนะ ‎ฉันจะดูกระจอกไม่ได้
‎เพราะงั้นนาย…
‎อ้าว พี่ เจอกันสักที ฉันหาตั้งนาน
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎นึกว่าเธอไปซ่อนอยู่ที่ไหนซะแล้ว
‎ฉันจะซ่อนตัวทำไมกันล่ะ
‎โตขึ้นเยอะเลยนะ
‎ถ้าเจอกันข้างนอก คงจะจำไม่ได้
‎หนูก็เหมือนกันค่ะ
‎คุณแม่เองก็ ‎เปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนเยอะนะคะ
‎"คุณแม่" เหรอ
‎เรียกแม่เฉยๆ ก็พอน่า
‎คนนี้คือ…
‎อ้อ โดซานเองล่ะ นัมโดซาน
‎แฟนฉันเอง
‎- สวัสดีครับ ‎- ได้ยินเรื่องคุณมาเยอะเลยค่ะ
‎ฉันวอนอินแจ ‎เป็นประธานเนเจอร์มอร์นิงค่ะ
‎อ้อ ครับ
‎ฉันเป็น เรียกว่าเป็นพี่เธอได้ใช่ไหม
‎อือ
‎ดัลมีอวดแฟนตัวเองไว้เยอะเลยนะ
‎ได้ยินว่าจะทำธุรกิจด้วยกันเหรอ
‎อะไรนะครับ เอ่อ ก็ไม่นะ
‎ไม่เหรอคะ
‎แต่เธอเคยบอกนี่ ‎ว่าเตรียมทำธุรกิจอยู่
‎อ้อ
‎เอ่อ คือที่จริง…
‎คือว่า ไม่ใช่ทำธุรกิจครับ ‎แต่เราจะร่วมธุรกิจกัน
‎- ร่วมธุรกิจเหรอ ‎- ครับ
‎ผมขอร้องให้ดัลมี ‎มาเป็นซีอีโอของบริษัทน่ะครับ
‎- ซีอีโอเหรอคะ ‎- ครับ
‎แต่เธอคงยังไม่เชื่อมั่นบริษัทผมมั้ง ‎ทั้งสองท่านช่วยโน้มน้าวทีสิครับ
‎บอกมาก่อนสิคะว่าเป็นบริษัทอะไร
‎- มีนามบัตรไหมคะ ‎- ครับ มีครับ
‎(ซัมซานเทค)
‎ผมนัมโดซาน ประธานซัมซานเทคครับ
‎ประธานเหรอ
‎ให้ตายสิ ได้ยินทีไร ตกใจทุกทีเลย
‎(ซัมซานเทค)
‎(สอบถามการลงทุน)
‎นามบัตรคุณ
‎แปลกดีนะคะ
‎ดีไซน์แบบเรโทรไง เดี๋ยวนี้กำลังฮิต
‎การลงทุนอยู่ในราวด์ไหนแล้วคะ
‎(ราวด์: ลำดับขั้นการเติบโตของธุรกิจ ‎ที่อิงจากการลงทุน)
‎ระ ราวด์เหรอครับ
‎คะ
‎เอ่อ เรื่องนั้น…
‎ตอนนี้ทุกอย่างกำลังเป็นไป ‎รวดเร็วมากจากราวด์หนึ่ง
‎"ราวด์หนึ่ง" เหรอ
‎ยังไม่มีใครมาลงทุนให้สินะ
‎ไม่รู้จักคำว่าราวด์เหรอคะ
‎ราวด์น่ะ คือว่าผม…
‎ถึงจะยังเป็นซีดราวด์ ‎แต่บริษัทผมกำลังสนใจมากครับ
‎ให้มองว่าเป็นพรีซีรีส์เอ ‎น่าจะได้ไหมครับ ท่านประธาน
‎ใช่ครับ พรีซีรีส์เอ
‎หัวหน้าทีมฮัน
‎- รู้จักเหรอ ‎- ใช่ เอนเจิล ไม่สิ…
‎เขาคือหัวหน้าทีมฮันจีพยอง
‎ผมฮันจีพยอง จากเอสเอช เวนเจอร์ ‎แคปิตอลครับ คุณซอดัลมีใช่ไหมครับ
‎ท่านประธานนัมพูดถึงไว้เยอะเลยครับ
‎โอ้ จริงเหรอคะ
‎ขอโทษทีนะครับ แต่ช่วยไปกับผมสักครู่
‎- อ้อ ครับ ‎- ขอเสียมารยาทนะครับ
‎ท่านประธานเช็กอีเมลหรือยังครับ
‎- อะไรนะครับ ‎- ผมส่งเทิร์มชีตไปให้
‎หัวเราะแบบเนียนๆ
‎(เทิร์มชีต: เอกสารที่ ‎ระบุเงื่อนไขทางธุรกิจ)
‎แฟนลูกกำลังไปได้รุ่งเชียวนะ
‎นั่นสิคะ เท่สุดๆ ไปเลย
‎ก็อย่างที่เขาว่า ‎กาคู่กา หงส์คู่หงส์น่ะค่ะ
‎คุณมาที่นี่ทำไมครับ
‎ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าแซนด์บอกซ์ ‎อยู่เหนือความสามารถผม
‎ครับ ผมรู้ครับ
‎ผมไม่หวังเรื่องนั้นครับ
‎งั้นมาทำไม คุณเป็นยูนิเซฟเหรอครับ
‎มาแค่เพราะจะช่วยเหรอ
‎แต่ไม่แน่ใจว่าจะช่วยได้ไหมนะครับ
‎ช่วยได้ครับ
‎ตอนนี้คุณกลายเป็นซีอีโอมือทองแล้ว
‎ผมเนี่ยนะครับ
‎- ได้ไงครับ ‎- ก็เพราะอยู่กับผมไงครับ
‎- นี่คืออวดอยู่เหรอครับ ‎- แค่พูดตรงๆ น่ะครับ
‎ต้องคุยกันต่อ คุณจะได้ดูมือทอง
‎- คุยอะไรดีล่ะครับ ‎- ก็แค่ คุยมาเถอะ
‎เนื้อเพลงชาติยังได้
‎"ตราบจนน้ำทะเลบูรพาแห้งเหือด ‎และภูเขาแพกดูทลายลง"
‎"พระเจ้าจะทรงปกป้อง ‎ผืนแผ่นดินนี้ให้เรา"
‎เยี่ยมครับ
‎เธอน่าจะบอกกันก่อน ‎ว่าแฟนอยู่ในสายนี้ด้วย
‎ฉันจะได้ช่วยอะไรบ้าง ‎ก่อนกลับไปอเมริกา
‎ก็ไม่รู้สินะ
‎คิดว่าคงไม่จำเป็นน่ะ
‎"ยืนหยัดดุจต้นสน
‎- บนภูเขานัมซาน" ‎- "บนภูเขานัมซาน"
‎พ่อใกล้จะถึงแล้ว รอสวัสดีท่านก่อนสิ
‎สวัสดีทำไมล่ะ เขาเป็นพ่อของพี่นี่
‎พี่อยู่ตระกูลวอน ‎ส่วนฉันอยู่ตระกูลซอ
‎งั้นเหรอ
‎คุณจะไปไหนคะ ‎พนักงานจอดรถอยู่ด้านนู้นนะ
‎เอ่อ คือ รถเมล์…
‎เอารถมาด้วยใช่ไหมครับ ไปทางนู้นครับ
‎รอตรงนี้นะครับ
‎- เอ่อ ผม… ‎- มาครับ
‎สวัสดีครับ
‎- ขับรถเป็นใช่ไหมครับ ‎- ครับ ก็เป็นอยู่ครับ
‎ตอบแบบนั้นผมไม่สบายใจนะ
‎รถผมแพงนะครับ
‎ผมหวงมาก นานๆ ทีจะเอามาใช้…
‎ช่างเถอะ
‎ขับไปส่งดีๆ นะครับ
‎ทำไมผมต้องไปส่งคุณด้วยครับ
‎ไม่ใช่
‎ไม่ใช่ผม เขาต่างหาก
‎ไม่ต้องส่งผม ‎แต่เอารถผมไปส่งซอดัลมีนู่น
‎ทำตัวดีๆ
‎ชวนคุยอย่างมีกึ๋น…
‎ไม่สิ ไม่ต้องคุยกัน ‎นั่งเฉยๆ ไม่ต้องพูดอะไรนะครับ
‎แค่พยักหน้า ยิ้มบ้างเป็นครั้งคราว
‎อย่างนั้นแหละ แบบนั้นเลย
‎เข้าใจใช่ไหมครับ ‎คงคอนเซปต์หนุ่มหล่อพูดน้อย
‎พอส่งเสร็จแล้ว ‎ก็หาข้ออ้างตัดเยื่อใยให้เนียน
‎อ้างว่าไงเหรอครับ
‎เหตุผลที่ชายหญิง ‎ไปด้วยกันไม่ได้มีเยอะแยะไป
‎ป่วยระยะสุดท้ายเหรอครับ
‎ไม่เอาเหตุผลสุดโต่งแบบนั้นสิ
‎อ้อ ใช่สิ บอกไปว่าคุณมีแฟนแล้ว ‎แบบนั้นน่าจะง่ายที่สุด
‎บอกไปว่ามีคู่หมั้นแล้ว
‎แต่ผมยังไม่มีแฟนนะ ยังไม่เคยมีด้วย
‎- นี่คืออวดอยู่เหรอครับ ‎- แค่พูดตรงๆ น่ะครับ
‎ไอ้นี่…
‎ส่งเสร็จแล้ว เอารถมาคืนทันทีนะครับ ‎อย่าไปเถลไถลที่ไหน
‎ให้บอกจีพีเอสว่าไป "บ้าน"
‎ทำได้ใช่ไหมครับ
‎ครับ ไม่ต้องห่วงหรอกครับ
‎เกียร์อยู่ทางขวามือ
‎- นี่เหรอครับ ‎- ไม่ ข้างหน้าๆ
‎ส่วนทางซ้ายคือไฟเลี้ยว
‎ดัลมี
‎แม่ขอกอดลูกสักครั้งได้ไหม
‎ไม่ คือหนู…
‎มันอาจฟังดูเหมือนหน้าไม่อาย
‎แต่แม่คิดถึงลูกมากนะ
‎เป็นห่วงลูกมากด้วย
‎แม่ขอโทษจริงๆ
‎รู้ไหมว่าแม่รู้สึกขอบคุณแค่ไหน ‎ที่ลูกเติบโตมาอย่างดีแบบนี้
‎ร้อนนะคะ คุยกันห่างๆ เถอะค่ะ
‎แม่ขอโทษนะ
‎อย่างที่เห็นเลยค่ะ หนูสบายดี
‎ตั้งใจทำงาน แล้วก็มีแฟนด้วย
‎ทุกๆ วัน หนูรู้สึกขอบคุณ ‎ทางเลือกในวันนั้นอยู่เสมอ
‎เพราะงั้น ไม่ต้องรู้สึกผิดหรอกค่ะ
‎ดัลมี แม่น่ะ…
‎ต่อไปก็ ‎ไม่ต้องห่วงอะไรไม่เข้าท่าหรอกค่ะ
‎เพราะหนูจะใช้ชีวิตให้ดียิ่งขึ้น
‎พูดตามตรง ‎ตอนนี้หนูยังได้ดีไม่เท่าพี่
‎ขอยอมรับ
‎แต่พี่อายุเยอะกว่าฉันสามปีนี่
‎อีกสามปีค่อยมาดูกันค่ะ
‎ว่าตอนนั้นฉันจะได้ดีกว่าไหม
‎ขอวางเดิมพันหมื่นวอน ดีไหม
‎- หมื่นวอนเหรอ ‎- ถ้ามากกว่าหมื่นวอน
‎คุณย่าบอกว่ามันเป็นการพนัน ‎ไม่ใช่การเดิมพันน่ะ
‎ก็ได้ ขอวางหมื่นวอน
‎แต่จะเทียบเท่าฉัน มันยากนะ
‎ฉันรู้น่า
‎เพราะงั้นฉันจะร่วมงานกับโดซาน
‎แล้วทำให้บริษัทเติบโต
‎ให้อยู่ในระดับเดียวกับสตีฟ จอบส์ ‎แล้วก็มาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก
‎ให้พี่ไม่กล้าตามฉันเลย
‎- ขี้โม้เก่งขึ้นเยอะนะ ‎- ฝันฉันมันยิ่งใหญ่ขึ้นน่ะ
‎พอเห็นว่าฝันเธอมันดูเวอร์เกินจริง
‎ฉันก็คาดหวังขึ้นมาเลย
‎อือ รอดูได้เลย
‎ไปก่อนนะคะ
‎ดัลมี
‎ถ้าเอาแต่พูดไปเรื่อย
‎ก็เป็นแค่นักต้มตุ๋น
‎ถ้าพยายามจัดการเอาทีหลัง
‎ลูกก็จะเป็นอย่างพ่อ
‎สู้นะลูก
‎ไปล่ะค่ะ
‎ให้ใส่ที่อยู่ว่ายังไง
‎ช่วยขับออกไปก่อนเถอะ
‎แต่เราต้องป้อนข้อมูลก่อน…
‎เธอร้องไห้เหรอ
‎ทำไม…
‎ช่วยรีบขับออกไปที ขอร้อง
‎อือ
‎(ว่าง)
‎ช่วยขับตามคันข้างหน้าไปเลยครับ
‎สู้นะลูก
‎หงุดหงิดชะมัด
‎ทำไมต้องมาทำให้สับสนด้วย ให้ตายสิ
‎นี่ ทิชชู
‎ขอบคุณนะ
‎ร้อนใช่ไหม ให้ฉันเปิดแอร์ให้ไหม
‎ปุ่มไหนนะ
‎โอ๊ะ ตกใจหมด
‎อ้าว ทำไมมันเปิดล่ะ
‎ขอโทษที
‎ขับไปแบบนี้แหละ
‎เย็นสบายดีจัง
‎ครั้งแรกที่ได้นั่งรถเปิดประทุนเลย
‎ฉันด้วย
‎นายก็ด้วยเหรอ
‎เปล่า คือจะบอกว่าเปิดแบบนี้ ‎มันดีกว่า เย็นสบายด้วย
‎แต่บ้านฉันอยู่คนละทางกันเลย
‎หา
‎งั้นเหรอ
‎ตรงนี้ยูเทิร์นไม่ได้ด้วย
‎ต้องขับต่ออีกสักพักเลย
‎งั้นก็ดีเลย
‎ตรงนั้นคือแซนด์บอกซ์เหรอ
‎สวยจัง
‎นั่นสิ
‎สวยจัง
‎ว่าไงนะ
‎ฉันบอกว่าหิวจังน่ะ
‎ฉันด้วย
‎ตาคนนั้นอยากเป็นพระเอก ‎ที่มาตอนจบหรือไง
‎ทำไมเดี๋ยวนี้มาหลังสุดทุกที
‎วันนี้ดูดีมากครับ
‎- เรียกแท็กซี่ให้ฉันหน่อยค่ะ ‎- ครับ
‎จะไปแล้วเหรอ ไปเจอพ่อกันก่อนสิ
‎วันนี้ฉันอารมณ์ไม่ค่อยดี
‎ไม่มีอารมณ์ไปอยู่ใกล้พ่อแกหรอก
‎- พี่ซังซูมาทำอะไรที่นี่ ‎- ยินดีด้วยนะครับ
‎แล้วอีกอย่าง
‎ทำไมออกมาจากรถคันนั้น
‎ไม่รู้เหรอ
‎เน็ตเวิร์กกิ้ง ปาร์ตี้ครั้งนี้
‎จัดขึ้นเพื่อสร้างเส้นสายให้พี่แกไง
‎เป็นไปไม่ได้หรอก ‎พี่เขาเป็นแค่เลขาของหนูเอง
‎เลขาเหรอ
‎นี่ คิดว่าตานั่นให้ทายาทตัวเอง ‎มาทำงานให้แก
‎เพื่อจะเป็นแค่เลขาของแกเหรอ
‎พ่อแกก็แค่ให้พี่แกมานั่งดูอยู่ข้างๆ ‎ตอนที่แกเตรียมโต๊ะอาหาร
‎- ถ้างั้น… ‎- จัดโต๊ะเสร็จ เขาแค่ถือช้อนรอ
‎ไม่สิ สุดท้ายก็เปิบทุกอย่างไปหมด
‎- แม่ ‎- ตั้งสติได้แล้ว ยัยซื่อบื้อ
‎-ไปกันครับ ‎- ได้ครับ
‎ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‎พี่แกคือจิ้งจอกที่สวมหน้ากากหมี
‎ส่วนแกคือหมีที่สวมหน้ากากจิ้งจอก
‎ถ้าแกยังทำตัวเป็นหมี ‎เดี๋ยวก็โดนแย่งไปกินหมดหรอก
‎ทำตัวให้เหมือนจิ้งจอกซะ
‎หรือไม่ก็ใจร้าย ‎ให้เหมือนที่แกทำกับฉัน
‎แกไม่มีศักดิ์ศรีบ้างเหรอ
‎- ฝากตัวด้วยครับ ‎- ครับ
‎ยินดีที่ได้พบครับ
‎- เช่นกันครับ ‎- มาช้าจังนะคะพ่อ
‎อ้าว อินแจ
‎- พี่ก็มาด้วยเหรอ ‎- อือ ว่าไง
‎- ชุดเหมาะกับลูกดีนะ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎พ่อ พาไปทำความรู้จักตรงนั้นด้วยสิ
‎อือ อ้อ สวัสดีครับ
‎ฉันมั่นใจว่ามาทางนี้กันนะ
‎อุตส่าห์บอกให้พากลับบ้าน อย่าเถลไถล
‎แต่ไม่ฟังฉันเลย
‎ตายจริง ดูสินั่น สนุกกันจริงนะ
‎เฮ้อ ฉันรอดตายแล้ว
‎- นี่ ของหวาน ‎- ขอบคุณนะ
‎ไม่ถามหน่อยเหรอ
‎เรื่องอะไร
‎ว่าทำไมจู่ๆ ฉันถึงขอให้นายมา
‎ทำไมต้องแกล้งทำเป็นได้ดี ‎ต่อหน้าแม่กับพี่
‎ทำไมถึงร้องไห้
‎ไม่สงสัยบ้างเหรอ
‎สงสัยสิ
‎แล้วทำไมไม่ถามล่ะ
‎คือว่า…
‎ฉันกำลัง เอ่อ…
‎คงคอนเซปต์หนุ่มหล่อพูดน้อยน่ะ
‎อะไรนะ
‎โอ๊ย หัวเราะไม่ได้สิ
‎ถ้าร้องไห้แล้วหัวเราะ ‎จะมีขนขึ้นมาในที่ที่ไม่ควรขึ้น
‎ไม่ๆ ไม่ต้องห่วง นั่นมันเฟกนิวส์
‎ถ้าเป็นงั้นจริง ‎ป่านนี้มนุษย์เราทุกคน
‎คงมีขนที่ก้นมากกว่าเส้นผมแล้วสิ
‎อารมณ์คนเรามันเปลี่ยนกันได้
‎ไม่ต้องห่วงหรอกนะ
‎เหรอ ช่วยได้เยอะเลยนะ
‎เป็นเพราะฉันไม่ได้คงคอนเซปต์ ‎สาวสวยพูดน้อยหรือเปล่านะ
‎สงสัยจัง
‎อะไรเหรอ
‎ก็ทุกอย่างเกี่ยวกับนาย
‎ครอบครัว เพื่อนฝูง
‎สิ่งที่นายชอบ ทุกเรื่องเลย
‎ไม่น่าสนใจหรอก น่าเบื่อด้วย
‎พ่อแม่ฉันฟังแล้วยังโมโหเลย
‎แต่ก็พูดมาเถอะ
‎สิ่งที่ฉันชอบ…
‎โอ๊ย คุยอะไรกันอยู่เนี่ย
‎ไม่น่าสนใจใช่ไหมล่ะ
‎เปล่านะ น่าสนใจมากต่างหาก
‎เท่ด้วย
‎รอเดี๋ยวนะ
‎มัวทำอะไรอยู่ครับ
‎รีบพาเธอไปส่ง ‎แล้วทำให้มันจบแบบเนียนๆ
‎- ใครเหรอ ‎- หา
‎เปล่า ไม่มีอะไรหรอก
‎แฟนนายสินะ
‎ก็นะ นายต้องมีแฟนอยู่แล้ว
‎คิดแล้วแหละว่าต้องมี
‎เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่มี
‎กลับกันเถอะ ฉันไปส่ง
‎ไม่เป็นไร บ้านฉันอยู่ใกล้ๆ นี่เอง ‎เดี๋ยวฉันเดินไปก็ได้
‎- แต่ว่า… ‎- โธ่ ไม่เป็นไรจริงๆ
‎เดี๋ยวแฟนก็เข้าใจผิดหรอก ‎นายรีบกลับเถอะ
‎งั้นฉันไปก่อนนะ
‎- อือ กลับดีๆ นะ ‎- อือ
‎จะแนะนำไอ้ลูกคนนี้กับแขกได้ยังไง ‎ไม่ได้เรื่องสักอย่าง
‎ลูกชายคนโตไม่มีงานทำ ‎ธุรกิจที่ทำก็ไม่ได้เรื่อง
‎แล้วใครจะอยากแต่งงานกับแก
‎สตาร์ทอัพที่ผมไม่ได้ลงทุน ‎ประสบความสำเร็จจำนวน…
‎ศูนย์
‎ไม่มีเลยสักที่
‎เพราะฉะนั้นผมไม่มีทาง ‎ลงทุนให้กับบริษัทพวกคุณเด็ดขาด
‎โดซาน นายน่ะ
‎ก็เหมือนกล่องดนตรีแสนสวยของฉัน
‎ฉันเชื่อว่านาย ‎ต้องมีท่วงทำนองที่ไพเราะมาก
‎ฉันมั่นใจเลยล่ะ
‎มานี่
‎มาเร็ว เร็วเลย
‎นี่ ดัลมี
‎ทำไม เรียกทำไมอีก
‎หือ
‎เธอเปิดฟังกล่องดนตรีหรือยัง
‎โอ๊ย จะบ้า กล่องดนตรีอะไรอีก
‎เปิดแล้ว
‎เสียงมันเป็นไงบ้าง
‎มัน…
‎ไม่น่าเชื่อเลยว่า
‎ยอดเยี่ยมมากๆ
‎ผมว่าผมรู้คีย์เวิร์ดแล้วครับ
‎หา คีย์เวิร์ดอะไร
‎"การแล่นเรือโดยไร้แผนที่"
‎นี่ คุณนัมโดซาน นัมโดซาน
‎เฮ้ย
‎ฉันในตอนนั้นที่ไม่เหมือนตัวเอง
‎ก็คิดเหมือนกันกับเธอ
‎เตร็ดเตร่บ้างก็ไม่เป็นไร
‎หรือแม้ต้องแล่นเรือโดยไร้แผนที่ ‎ก็คงไม่เป็นไร
‎เพียงแค่ได้อยู่กับเธอ
‎รับนี่ไปสิ
‎- นามบัตรฉันเอง ‎- จะให้ทำไม
‎(ซัมซานเทค)
‎(ซัมซานเทค นัมโดซาน)
‎ฉันรับนี่ไว้ได้เหรอ
‎- เดี๋ยวแฟนนาย… ‎- ไม่ๆ ฉันไม่มีแฟน
‎ยังไม่เคยมีด้วย
‎ฉันเรียนโรงเรียนชายล้วนมาตลอด ‎ก็เลยโสดตั้งแต่เกิด
‎- จริงเหรอ ‎- อือ
‎ฉันก็ไม่เคย ฉันไม่เคยมีแฟนเลยสักคน
‎ไม่สิ ที่จริงก็มีคนที่ชอบฉันนะ
‎แต่ว่า ฉันไม่ชายตามองเลย
‎เพราะนายนั่นแหละ
‎ช่างน่ามองเหลือเกิน ให้ตาย
‎นี่ ตรงนี้บอกว่า ‎"ติดต่อได้ตลอด 24 ชั่วโมง"
‎- นามบัตรสไตล์เรโทรสินะ ‎- ใช่
‎มีอีกอย่างหนึ่งจะให้
‎วันก่อนที่ไม่ได้เอาให้เธอ
‎อ้อ จริงสิ
‎(ถึง นัมโดซาน)
‎"เดินตามความฝัน"
‎เป็นคำที่ดีนะ
‎เฮ้อ จะบ้าตาย
‎"แล่นเรือโดยไร้แผนที่" เหรอ
‎ให้นามบัตรเพราะประโยคนี้ ว่างั้น
‎ทำแบบนั้นโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง ‎ไม่ได้วางแผนรับมือด้วย
‎- ครับ ก็ทำนองนั้น ‎- นี่คุณ
‎แล่นเรือโดยไร้แผนที่ เท่ากับตาย
‎ถ้าเจอพายุ หรือเจอฉลาม คุณตายแน่นอน
‎แต่ตอนนั้นคุณบอกว่าเห็นด้วยนี่ครับ
‎ผมแค่อุปมาไงครับ เมทาฟอร์
‎เมทาฟอร์คืออะไรครับ
‎เมทาฟอร์ เป็นการพูดเปรียบเทียบ ‎สิ่งของหรือการกระทำใด
‎- ว่ามีความ… ‎- เงียบ
‎ครับ รับทราบครับ
‎คราวนี้จะทำไงต่อครับ
‎ถ้าเธอติดต่อมาก็จะไปเจออีก
‎เจอแล้วก็หลอกเธออีกเหรอ
‎หลอกกันแล้วก็ต้องหลอกต่อ ‎จะหลอกไปอีกพันปีเลยไหมครับ
‎หลอกไปอีกพันปีไม่ได้หรอกครับ
‎- มนุษย์เรามีอายุขัยเฉลี่ย… ‎- ใช่เวลามาเถียงไหม
‎โอ๊ย
‎คุณขัดจังหวะผมเนี่ย
‎เอาเป็นว่า จบแค่นี้นะครับ
‎การแสดงปิดฉากแล้ว
‎หลังจากนี้ห้ามติดต่อหาซอดัลมีอีก
‎ครับ
‎แต่ว่าถ้าคุณซอดัลมี ‎ติดต่อมาก่อนล่ะครับ
‎- ติดต่อมาแล้วเหรอ ‎- ครับ
‎นอกจากแม่ นี่เป็นครั้งแรกที่ผม…
‎ได้รับข้อความจากผู้หญิงเลย
‎ดีใจด้วยนะ ‎เป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูลคุณจริงๆ
‎ขอบคุณครับ
‎- เธอว่าไงครับ ดูซิ ‎- นี่ครับ
‎วันนี้ฉันดีใจที่ได้พบนายนะ
‎ฉันเป็นหนี้บุญคุณนายตลอดเลย
‎หวังว่าสักวันหนึ่ง ‎จะมีโอกาสตอบแทนนาย
‎มีอะไรที่อยากกิน ‎หรือว่าอยากได้บ้างไหม
‎สิ่งที่อยากกินก็คือ ไก่ทอด
‎ส่วนของที่อยากได้
‎- ยูเอสบีความจุ 128 จีบี ‎- นี่เป็นบ้าไหมเนี่ย
‎- ลบเดี๋ยวนี้เลยครับ ‎- ได้ครับ
‎ต่อไปนี้ ‎ต้องให้ผมตรวจข้อความก่อนส่ง
‎- ครับ ‎- เขียนลงไปครับ
‎- "เขียนลงไปครับ" ‎- ไม่ใช่
‎ไม่ต้องเขียนคำนั้นสิ
‎- แต่ให้เขียนสิ่งที่ผมจะพูด ‎- ครับ
‎ไม่ต้องตอบแทนหรอก
‎"ไม่ต้องตอบแทนหรอก"
‎เพียงแค่คำว่าขอบคุณ ‎ก็ตอบแทนได้มากพอแล้ว
‎"เพียงแค่คำว่าขอบคุณ…"
‎- ก็ตอบแทนได้มากพอแล้ว ‎- "ก็ตอบแทนได้มากพอแล้ว"
‎ฝันดีนะ
‎ทำไมครับ ทำไม
‎เปล่าครับ
‎"ฝันดีนะ"
‎(ฝันดีนะ อิอิ)
‎เอา "อิอิ" ออก
‎เอาออกเหรอครับ
‎- เอาออกครับ ‎- ครับ
‎มาแล้วๆ
‎(โดซาน: ฝันดีนะ)
‎อือ ได้เลย ฉันจะฝันดีให้หวานหยด
‎ดัลมี ย่ากลับมาแล้ว
‎ย่า ย่าจ๋า
‎ย่ากลับมาแล้ว
‎- ย่าๆ ‎- โอ๊ย
‎เดี๋ยวแก้วหูก็แตกหรอก ‎พูดให้ดังเข้าอีกสิ
‎วันนี้หนูไปเจอโดซานมา
‎- เขาให้เบอร์มาด้วย ‎- ว่าไงนะ
‎โดซานไหน
‎โดซานไหนอะไรล่ะ ก็นัมโดซานไง
‎รักแรกของหนูน่ะ
‎ไหนว่าอดเจอกันแล้วไง
‎เจอกันแล้ว จังหวะเยี่ยมมาก
‎ปรากฏตัวผ่าง เหมือนเดินบนรันเวย์
‎ว่าไงนะ เขาดูดีเหรอ
‎อย่างกับนายแบบเลยล่ะ ‎ใส่สูทออกมาได้หล่อมาก
‎หนูแทบลืมหายใจ
‎แย่ที่สุด แย่ในแย่
‎ผู้ชายเขาใส่สูทแล้วเกิดทั้งนั้น
‎ส่วนน้อยมากที่จะไม่หล่อ
‎แต่นัมโดซาน เป็นส่วนน้อยนั้น
‎แต่ดัลมีบอกว่าเขาสูงเหมือนนายแบบ
‎ก็ดีแค่สูงแหละครับ
‎เหมือนถั่วงอกลีบๆ ที่สูงอย่างเดียว
‎รับไหมครับ
‎ส่วนทรงผมนี่นะ โอ้โฮ…
‎เดี๋ยวนี้ร้านไหนเขาตัดผมทรงนั้นกัน
‎ไม่แน่เขาคงตัดผมเอง
‎ทรงผมอย่างกับหนูแทะนั่น หยึย
‎แล้วเขาไปทำอะไรบ้าง
‎ช่วยดัลมีได้ไหม
‎- ทานให้อร่อยนะครับ ‎- ค่ะ
‎ถามว่าช่วยได้หรือเปล่า
‎ดาวเด่นในค่ำคืนนี้คือโดซาน โดซาน
‎ย่า ย่ารู้จักเอไอใช่ไหม ‎ปัญญาประดิษฐ์น่ะ
‎รู้จักสิ ช่วงนี้เห็นข่าวอัลฟาโก ‎หรืออะไรพวกนั้นเยอะแยะไปหมด
‎โดซานก็ทำเกี่ยวกับแขนงนั้น
‎เป็นอุตสาหกรรมที่ ‎มาแรงสุดในช่วงนี้เลย
‎- แต่รู้ไหมอะไรน่าทึ่งสุด ‎- อะไร
‎เขาถ่อมตนมาก
‎ไม่ขี้อวดเลยสักนิดเดียว
‎รับฟังเรื่องไร้สาระของหนู ‎พาหนูมาส่งบ้าน
‎แถมยังคอยดูแลหนูอีก ‎เทพบุตรโดยเนื้อแท้เลย
‎เป็นคนดีเกินบรรยาย
‎เป็นโรคจิตครับ โรคจิตน่ะ
‎ความรู้สึกร่วมและอารมณ์ เป็นศูนย์
‎ผมนึกว่าตัวเองคุยกับหุ่นยนต์
‎แต่ดัลมีบอกว่าเป็นเทพบุตรนะ
‎ผมช่วยปิดบังไว้ต่างหากล่ะ
‎โกหกนู่น โกหกนี่เยอะไปหมด
‎ผมนี่เหงื่อไหลเลย ‎เพราะต้องแก้ต่างให้เขา
‎เหนื่อยแย่เลยนะ
‎เธอคงทำเรื่องไร้สาระไปเยอะ ‎เพราะต้องช่วยดัลมีสินะ
‎ผมไม่อยากจะพูดเลยนะครับ
‎แต่เหนื่อยเป็นบ้าเลยครับ จริงๆ
‎เหรอ งั้นขอบคุณมากนะ
‎ดัลมีพูดเอาไว้
‎ว่าพระเจ้า
‎คงจะรู้สึกผิดที่ทำให้แกลำบาก
‎เพราะงั้น
‎พระเจ้าเลยมอบเมื่อวานให้เป็นของขวัญ
‎ต่อให้ตอนที่แกอายุร้อยปี
‎แกก็คงจะจดจำทุกวินาทีนั้นเอาไว้
‎แกว่ามันเป็นเหมือนฝัน
‎แค่วันเดียวเอง ทำเป็นเวอร์
‎เพราะเธอเลยนะ เจ้าหนุ่มน้อย
‎ผมเป็นห่วงหลังจากนี้น่ะครับ
‎เดี๋ยวเธอคงจับได้ว่า ‎นัมโดซานนั่น เป็นแค่คนไม่ได้เรื่อง
‎- นี่ พอแล้ว ‎- ทำไมครับๆ
‎เธอไปทำงานของเธอเถอะ
‎หลังจากนี้ฉันจัดการเอง
‎จะจัดการอะไรได้ครับ
‎ก็ว่าจะพูดความจริง
‎บอกแกว่าเป็นจดหมายปลอมๆ
‎ส่วนโดซานฉันก็สร้างขึ้น
‎ว่าไงนะครับ
‎คนเราใช้ชีวิตอยู่ในความฝันไม่ได้นี่
‎(เดินตามความฝัน)
‎(ซอดัลมี)
‎ดูเหมือนแกจะฝันดี ‎และกำลังหลับลึกด้วย
‎ถึงเวลาต้องปลุกแล้วล่ะ
‎จริงๆ ด้วย
‎แต่ ทำไม…
‎ดัลมีต้องผิดหวังมากแน่ครับ
‎ยังไงก็ต้องผิดหวังอยู่แล้ว
‎ต้องปลุกก่อนที่มันจะสายไปกว่านี้
‎ใช่ครับ เรื่องนั้นมันก็จริง
‎ขอบคุณนะจีพยอง
‎เธอช่วยเต็มที่แล้ว
‎จะบอกเธอเมื่อไหร่ครับ
‎อีกไม่นานหรอก
‎ยองชิล
‎ทำไมฉันถึงนอนไม่หลับนะ
‎ดูเหมือนคุณจะมีปัญหากวนใจนะครับ
‎อือ ใช่ ฉันจะแก้ไขปัญหายังไงดี
‎นอนหลับให้เต็มอิ่มสิครับ ‎พอตื่นมาในวันพรุ่งนี้แล้ว
‎คุณจะมีไอเดียใหม่ในการแก้ปัญหาครับ
‎ก็ว่างั้นแหละ
‎ยองชิล
‎ฉันนอนไม่หลับ
‎ดูเหมือนคุณจะมีปัญหากวนใจนะครับ
‎(เนเจอร์มอร์นิง)
‎มีประชุม 11 โมงใช่ไหมคะ
‎ครับ ท่านประธาน
‎(เนเจอร์มอร์นิง)
‎(อาหารที่คำนึงถึงสุขภาพ)
‎ตัวอักษรตรงนี้ ทำให้หนาอีกนิด
‎แล้วเน้นเงาขึ้นอีกค่ะ
‎คุณอีซู ‎ฝากคอนเฟิร์มเที่ยวบินให้ฉันหน่อยค่ะ
‎ท่านประธานคะ ‎เย็นวันนี้มีประชุมกับผู้บริหารนี่คะ
‎ประชุมผู้บริหารเหรอ
‎แต่เดี๋ยวฉันต้องไปแล้วนะ
‎ฉันเป็นคนเรียกประชุมเองล่ะ
‎คุณพ่อ
‎จู่ๆ พ่อก็อยาก…
‎ไม่สิ คือท่านอยากพบท่านประธาน ‎ก็เลยติดต่อมาน่ะ
‎เมื่อวานเพิ่งจะเจอกันเอง ‎มีอะไรหรือเปล่าคะ
‎ก็มาเพราะอยากเจอหน้าลูกสาว ‎ก่อนลูกจะไปน่ะสิ
‎มีเรื่องจะปรึกษาด้วย
‎นานๆ ทีจะได้กลับมาที่เกาหลี
‎แต่ไม่มีเวลาได้พักเลย เหนื่อยใช่ไหม
‎ไม่ค่ะ หนูไม่เป็นไร
‎โธ่ ไม่จริงครับพ่อ
‎เธอไม่ค่อยได้นอนหรอก ‎ดูสีหน้าเพลียๆ นั่นสิ
‎นี่ๆ รอยเลือดกำเดาครับ
‎ขอบคุณนะที่เป็นห่วง
‎แต่ฉันไม่เป็นไรจริงๆ
‎อือ
‎ฉันมันเห็นแก่ตัวเกินไปเอง
‎ทั้งที่ควรจะดูแลสุขภาพแกในฐานะพ่อ
‎คุณพ่อคะ หนู…
‎จากนี้ เรื่องที่เกาหลี ‎ฝากให้พี่ชายแกดูแล
‎แล้วไปทุ่มเท ‎กับสาขาอเมริกาที่เดียวดีไหม
‎คิดว่าตานั่นให้ทายาทตัวเอง ‎มาทำงานให้แก
‎เพื่อจะเป็นแค่เลขาของแกเหรอ
‎อะไรกัน ไม่ล่ะครับคุณพ่อ
‎อยู่ดีๆ ผมจะมา ‎เป็นประธานได้ไงล่ะครับ
‎ใช่ค่ะคุณพ่อ พนักงานก็คง ‎ต่อต้านรุนแรงเหมือนกัน
‎เหล่านักลงทุนเองก็คงไม่เห็นด้วย ‎กับการเปลี่ยนประธานกะทันหัน
‎นักลงทุนคนไหนเหรอ
‎- ฉันถือหุ้นที่นี่อยู่เท่าไรนะ ‎- มี 72 เปอร์เซ็นต์ครับ
‎ของผม 14 เปอร์เซ็นต์ รวมกันเป็น 80…
‎เป็น 86 เปอร์เซ็นต์
‎แค่ซังซูกับฉัน
‎ก็เปิดประชุมกับกรรมการ ผู้ถือหุ้น
‎และลงมติได้แล้ว
‎ยังต้องการความยินยอมจากใครงั้นเหรอ
‎เดี๋ยวนี้เขามีคำว่าสมดุล ‎ชีวิตและการทำงานด้วยนี่
‎คิดซะว่านี่เป็น ‎ของขวัญพิเศษจากเราสองคน
‎แล้วไปใช้ชีวิตให้มีสมดุลดูนะ
‎ค่ะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎น่ากินมากเลย ‎ขอบคุณสำหรับอาหารนะคะ รุ่นพี่
‎นั่นสิ ฉันก็ขอบคุณด้วยคนนะ
‎ว่าแต่ในโอกาสอะไรเหรอ
‎ฉันทำยอดขายได้วันละสิบล้านวอน
‎เลยได้รางวัลมาน่ะค่ะ
‎อะไรกัน เธอสร้างสถิติการขายใหม่
‎แต่ได้แค่ 30,000 วอนเนี่ยนะ
‎แถมเป็นบัตรกำนัลในเครืออีก
‎เฮ้อ เขาถึงว่า ‎"หมีตีลังกา แต่เจ้าของได้เงิน"
‎เห็นไหม ฉันพูดไว้ไม่มีผิด
‎สร้างสถิติใหม่แล้วไงล่ะ ‎มีแต่จะยิ่งเหนื่อยเปล่าๆ
‎อะไรกัน นี่จะบอกว่า ‎คุณดัลมีเป็นหมีงั้นเหรอ
‎คุณซอฮยอนนี่พูดจาโหดร้ายจัง
‎ทำไมล่ะคะ ก็พูดถูกแล้วนี่
‎ฉันตั้งใจตีลังกา ‎หาเงินสิบล้านวอนให้เจ้าของ
‎แล้วฉันก็ดีใจมากินพาสต้า
‎ฉันเป็นหมีจริงๆ นั่นแหละ
‎(ชั้น 17)
‎เรื่องต่อสัญญาเป็นไง ‎เขาจะต่อให้ใช่ไหม
‎แหม นี่เจ้าของสถิติใหม่เชียวนะ
‎คงรีบต่อแทบไม่ทัน
‎ฉันจะได้ต่อสัญญาเหมือนรุ่นพี่ไหมนะ
‎ถ้าได้ต่อ รุ่นพี่เลี้ยงอีกนะ
‎ซอฮยอน ไม่เคยคิดว่า
‎พอตัวเองได้ดี ‎แล้วจะเลี้ยงเราบ้างเหรอจ๊ะ
‎ไม่เลย
‎ฉันชอบใช้ชีวิตแบบเกาะคน ‎ที่ประสบความสำเร็จกินมากกว่าค่ะ
‎ขอโทษครับ ‎ห้องประธานบริษัทไปทางไหนครับ
‎อยู่ชั้น 32
‎แต่ลิฟต์ตัวนี้ขึ้นถึงแค่ชั้น 16 ค่ะ
‎ต้องไปขึ้นลิฟต์สำหรับชั้นสูง ‎ทางนั้นค่ะ
‎ขอบคุณครับ
‎ยังไงก็เถอะ รุ่นพี่
‎ต่อสัญญาแล้วอย่าลืมเลี้ยงนะคะ
‎ทำไงดีล่ะ ฉันคงไม่ได้เลี้ยงหรอก
‎ฉันจะไม่ต่อสัญญา
‎คะ
‎ให้ตายสิ
‎โอเค ได้ ที่ไหนมาทาบทามครับ
‎ผมจะปรับเงื่อนไขให้เหมือนเขา
‎ฉันไม่มีปัญหากับบริษัท ‎ไม่จำเป็นต้องมีเงื่อนไขอะไรด้วยค่ะ
‎แล้วทำไมถึงจะออกล่ะ
‎ฉันอยากขึ้นไปชั้น 32 ค่ะ
‎แต่ถ้าขึ้นลิฟต์ระดับล่างตลอด ‎ก็ขึ้นไปไม่ได้ไงคะ
‎ต้องลงและเปลี่ยน ‎ไปขึ้นลิฟต์ระดับสูงสิ
‎ฉันก็เลยจะลาออกค่ะ
‎ไม่เอาน่า จู่ๆ เราจะไปหาใคร ‎มาแทนคุณดัลมีได้
‎คนเยอะแยะนี่คะ ไม่นานก็เจอ
‎หาไม่ได้หรอก
‎คนที่ทำงานด้วยจิตวิญญาณผู้นำ ‎แบบคุณดัลมีสมัยนี้หาได้ที่ไหนล่ะ
‎เดี๋ยวก่อนสิ
‎- ขอตัวนะคะ ‎- เดี๋ยว
‎ไม่เอาน่า ไม่สมเป็นคุณดัลมีเลยนะ
‎ไม่คิดถึงบริษัทบ้างเหรอ
‎ที่ผ่านมาขอบคุณนะคะ
‎เดี๋ยวสิ คุณดัล…
‎โชคดีนะ ฉันไปก่อนนะคะ
‎คุณผู้ช่วยช่วยห้ามหน่อยสิคะ
‎ไม่ล่ะ
‎ฉันอยากเอาใจช่วยมากกว่า
‎จะให้ซื้อของขวัญให้ ‎หรือว่าเลี้ยงข้าวดีล่ะ
‎ของขวัญค่ะ
‎ของขวัญเหรอ อะไรล่ะ
‎(ขอให้ประสบความสำเร็จ)
‎(จางยองชิล ลำโพงอัจฉริยะ)
‎พัคดงชอน
‎ลำโพงอัจฉริยะ ยองชิล
‎ยังไม่เอาออกจาก ‎รายการประเมินอีกเหรอ
‎คือ ผมลองทดสอบดูนิดหน่อยแล้ว
‎- บางครั้งมันก็ออกมาตรงนี่ครับ ‎- แค่บางครั้งไม่ได้สิ
‎แค่ผิดบางครั้งยังใช้ไม่ได้เลย
‎ไม่ไง ต่อให้ผิด ‎มันก็มีเสน่ห์แปลกๆ ดีนะ
‎เหมือนสมัยเรียนจะมีเพื่อน ‎ที่ไม่ค่อยเต็มเต็งไงครับ
‎เพื่อนที่แบบ ทำให้เราเอ็นดู
‎ยองชิลก็เป็นแบบนั้นแหละ
‎แล้วยังไงล่ะ แล้วยังไง
‎ยังไงก็จะเอาใส่ไว้ในรายการเหรอ
‎ก็ถ้าหัวหน้าอนุมัติ
‎คุณบอกว่าก่อนส่งข้อความ
‎ให้คุณซอดัลมี ต้องให้คุณตรวจก่อน
‎ผมเลยส่งข้อความของคุณซอดัลมี ‎มาให้ตรวจก่อนครับ
‎รู้จักต้นกวักมรกต ‎ที่ช่วยให้เงินไหลมาเทมาใช่ไหม
‎ฉันได้ต้นสวยๆ มา
‎เลยว่าจะเอาไปไว้สำนักงานนาย
‎ตอนนี้กำลังไปหาตามที่อยู่บนนามบัตร
‎ทำไมถึงได้เอาแต่ใจขนาดนี้
‎เปล่านะครับ ผมไปทำแบบนั้นตอนไหน
‎ผมบอกว่า ‎ถ้าหัวหน้าอนุมัติถึงจะเอาใส่ไง
‎ฉันต้องออกไปข้างนอกสักหน่อย
‎โอเค งั้นเอายองชิลออกก็ได้ครับ
‎เดี๋ยวก่อน
‎ใส่ไปก่อนแล้วกัน
‎ให้ใส่เหรอครับ
‎ใส่ไว้เหรอครับ
‎อะไรเล่า ทำคนสับสนหมด
‎เห็นเข้มๆ แต่ใจอ่อนนะเรา
‎สวัสดีครับ ครับ นัมโดซานครับ
‎ซอดัลมีกำลังไปที่ไหนครับ
‎ที่อยู่ในนามบัตรคือที่ไหนครับ
‎สำนักงานพวกผมไงครับ ‎ที่หัวหน้าฮันเคยมา
‎โธ่เว้ย
‎คุณซอดัลมีนี่แปลกคนจริงๆ
‎เป็นลูกรักบี้หรือไง ‎คิดจะเด้งไปไหนก็ไป
‎เราก็กำลังตั้งใจเก็บกวาดอยู่
‎ที่นั่นมันใช่ที่ที่เก็บแล้ว ‎จะดีขึ้นไหมล่ะครับ
‎เอาแบบนี้นะครับ
‎- เข้ามาเลยครับ ‎- ทางนั้น
‎- โอ๊ย ‎- ระวังหน่อย
‎บ้าเอ๊ย เราจำเป็นต้องทำ ‎ขนาดนี้เลยเหรอ ฮะ
‎- ให้ไวๆ ‎- ย้ายไป
‎ไม่ต้องสนใจฉัน
‎- เดี๋ยวผมทำ… ‎- ไม่ครับ เดี๋ยวผมช่วย
‎- เราได้เงินไหมเนี่ย ‎- ไม่รู้สิ
‎(อันดับที่ 1)
‎นี่ครับ
‎(ซัมซานเทค)
‎ใส่นี่ๆ รีบใส่แล้วออกมานะครับ
‎- ต้องเปลี่ยนสไตล์ตัวเองเลยเหรอ ‎- ก็สวยดีนะ
‎- แลกกันไหม ‎- ไม่เอา
‎มาแล้วเหรอ
‎ว้าว กว้างมากเลย
‎- นี่บริษัทนายเหรอ ‎- อือ
‎ทำความสะอาดทีคงเหนื่อยน่าดู
‎ขอบใจที่รู้นะ
‎แต่ว่า ไม่เคยเจอพวกเขาเลยนะ
‎อ้อ ทักทายสิ ‎นี่คือผู้ร่วมก่อตั้งซัมซานเทค
‎ยงซาน แล้วก็…
‎- ผมชอลซานครับ ‎- ใช่ ชอลซาน
‎- สวัสดีครับ ‎- ได้ยินเรื่องคุณมาเยอะเลย
‎โดซาน ยงซาน ชอลซาน
‎พี่น้องกันเหรอ
‎เปล่าครับ ‎เป็นเพื่อนที่ชมรมมหาวิทยาลัย
‎- เพื่อนร่วมชมรม ‎- โดซาน
‎ยงซาน ชอลซาน
‎มีสามซาน ก็เลยเป็นซัมซานเทคครับ
‎โคตรเทพเลยว่าไหม
‎ตั้งชื่อกากเหมือนตัวเองดี
‎ว่าแต่ ก่อตั้งมานานแค่ไหนแล้วเหรอ
‎เราเริ่มประมาณสามปีก่อน ‎น่าจะสองปีได้แล้วล่ะ
‎อะไรกัน เธอเป็นรัฐมนตรีหรือไง
‎เธอมาตรวจสอบเหรอ
‎หัวหน้าฮันมาทำอะไรที่นี่คะ
‎ผมก็อยากถามเหมือนกันแหละ
‎แล้วคุณซอดัลมีมาทำอะไรที่นี่
‎- เอ้านี่ ของขวัญ ‎- ฮะ ของขวัญเหรอ
‎ต้นกวักมรกต
‎มันจะช่วยให้รวย
‎(ขอให้ประสบความสำเร็จ)
‎อ้อ ไม่รู้สินะ ‎ต้นไม้มันจะช่วยให้รวยได้…
‎"ขอบคุณ"
‎ขอบคุณนะ
‎แปลว่าคุณอุตส่าห์มาถึงนี่ ‎เพื่อเอาต้นไม้นั่นมาให้เหรอครับ
‎ค่ะ
‎แล้วก็ ฉันมีอะไรจะบอกด้วย
‎อะไรเหรอ
‎ความจริงฉันคิดว่า ‎ตัวเองคงไม่มีทางไปสู้พี่ได้หรอก
‎แต่ดูๆ แล้ว ‎มันเป็นเกมที่เดาไม่ได้เลย
‎ก็แบบ เรื่องรูปลักษณ์ ‎ฉันก็เหนือกว่ามาแต่แรกแล้ว
‎- หือ ‎- ส่วนเรื่องแฟน
‎ยังไงฉันก็ไม่มีทางแพ้อยู่แล้ว
‎ว่างั้นแน่ะ
‎ปัญหาก็คือสถานะฉัน ‎เรื่องนั้นฉันยังด้อยนิดหน่อย
‎ฉันเคยโทษว่าเป็นเพราะอายุ ‎เพราะโลกที่ทำให้ฉันด้อย
‎พอเจอนายเลยรู้ว่าฉันผิดเอง
‎มันทั้งน่าอายและไร้ทางออก
‎เอ่อ ไม่หรอก ‎ฉันก็ไม่มีทางออกเหมือนกัน
‎ไม่เลย มีคำตอบอยู่
‎นายคือคำตอบของปัญหาทั้งหมดของฉัน
‎นายอายุน้อยกว่าพี่ฉันอีก ‎แต่มีความสามารถมาก
‎เพราะงั้น ฉันเลยว่าจะตามรอยนาย
‎รอยฉันเหรอ
‎อือ วันนี้ฉันออกจากงานแล้ว
‎ฉันจะก่อตั้งบริษัท ‎เหมือนกับนาย โดซาน
‎- เหมือนฉันเหรอ ‎- ใช่
‎วุ่นวายขึ้นเรื่อยๆ เลยแฮะ
‎- มีอะไรคะ ‎- กะแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
‎เลขาไปไหนล่ะ ‎แกถึงได้ลากนั่นออกมาคนเดียว
‎วันนี้พี่เขายุ่งกับการ ‎เตรียมประชุมบอร์ดอยู่
‎แล้วแกล่ะ แล้วแกจะไปไหน
‎นี่ถามเพราะไม่รู้เหรอ ‎หนูเดินทางวันนี้ไง
‎ขึ้นมา เดี๋ยวขับไปส่ง
‎ไปไหน
‎ทำไมเอาแต่ทำแบบนี้ล่ะ ‎ไม่รู้เหรอถึงได้ถาม
‎อือ ไม่รู้น่ะสิถึงได้ถาม
‎จะไปไหน สนามบินอินชอนเหรอ
‎หรือว่าบริษัทแก
‎บริษัท
‎ดีมากลูก ไปแล้วก็ยิ้มเหมือนจิ้งจอก
‎พยายามประจบพ่อแกหน่อย
‎แบบนั้นแกถึงจะหยุด ‎ไม่ให้ไอ้โง่นั่นแย่งทุกอย่างไปได้
‎เดิมทีประธานวอนอินแจ ‎ควรมาเป็นประธานในวันนี้
‎แต่เธอไปทำธุระที่อเมริกา ‎ผมเลยมาทำหน้าที่ประธานแทนครับ
‎ผมมาเข้าร่วมแทน ‎ด้วยหนังสือมอบอำนาจฉบับนี้ครับ
‎(ผู้ถือหุ้น: วอนอินแจ)
‎พอไปยืนตรงนั้นแล้ว
‎เขาเหมือนประธานไม่เบาเลยว่าไหม
‎ครับ จริงด้วยครับ
‎ประธานวอนอินแจ
‎ได้แสดงความจำนงที่จะลาออก
‎เพื่อมุ่งเน้นการขยาย ‎สาขาในอเมริกาครับ
‎ถึงจะน่าเสียดาย
‎แต่ทุกท่านก็เห็นชอบ ‎กับการลาออกใช่ไหมครับ
‎- เห็นชอบ ‎- เห็นชอบครับ
‎ถ้างั้นผมจะสรุปว่าทุกท่านเห็นด้วย ‎โดยไม่มีการคัดค้านนะครับ
‎ถ้าอย่างนั้น ใครที่เห็นด้วย
‎กับการแต่งตั้งวอนซังซู ‎เป็นประธานคนใหม่…
‎เป็นอะไรของเขา
‎แค่ถามว่าเห็นด้วยหรือไม่ ‎คำสองคำก็จบแล้ว
‎ไม่ไปเหรอ
‎อินแจ แกเดินทางวันนี้ไม่ใช่เหรอ
‎หนูไม่อยากพลาดอะไรสนุกๆ น่ะค่ะ
‎ยืดไหล่ไว้สิคะ
‎ถ้ามีคนหนุนหลังพี่ ‎อย่างมั่นคงอยู่แล้ว
‎ก็น่าจะยืดไหล่ ‎โดยอัตโนมัติไม่ใช่เหรอ
‎หนูได้บทเรียนราคาแพง ‎เพราะคุณพ่อเลยนะคะ
‎ถ้าเริ่มต้นง่าย ‎ก็ถูกขโมยไปง่ายเหมือนกัน
‎และประธานที่ไร้หุ้น
‎ก็ไม่ต่างอะไร ‎จากหมากฝรั่งที่เคี้ยวแล้ว
‎อินแจ
‎ขอบคุณสำหรับบทเรียนดีๆ นะคะ
‎(การประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้น)
‎และหนูจะไม่ไปอเมริกาหรอก
‎จะฝากสาขาอเมริกา ‎ไว้ที่คนโง่ไม่เต็มบาทนั่นก็ได้
‎ว่าไงนะ "คนโง่" เหรอ
‎คนโง่…
‎นี่หมายถึงฉันเหรอ
‎เป็นบ้าไปแล้วเหรอ
‎แกให้พามานี่ ‎เพื่อมาทำตัวเป็นนักเลงเหรอ
‎ใช่ หนูอยากทำมาตลอด
‎แต่ทำไม่ได้เพราะไม่มีสิทธิ์
‎การจะทำตัวเป็นนักเลงได้ ‎ก็ต้องมีคุณสมบัติเหมือนกันนี่
‎- คุณสมบัติเหรอ ‎- ถ้าหนูทำไปพร้อมสนุกกับความร่ำรวย
‎คนก็จะว่าหนูไร้ยางอาย เหมือนกับแม่
‎ว่าไงนะ
‎หนูก็เลยทิ้งทุกอย่าง
‎เพราะมันสกปรกและน่ารังเกียจ ‎หนูเลยอาละวาดมันซะเลย
‎แล้วเป็นไง มีความสุขไหม
‎ทำทุกอย่างที่ต้องการแล้วดีใจไหม
‎อือ มีความสุขมาก โล่งดี
‎แม่ก็ลองดูสักครั้งนะ ‎แล้วจะเข้าใจหนู
‎โล่งงั้นเหรอ
‎แกพยายามสร้างมาแทบตาย ‎สบายใจงั้นเหรอ
‎รู้สึกเหมือนจะบินได้เหรอ
‎ไม่เลย
‎รู้สึกโคตรแย่
‎ความยาวเท่านี้โอเคไหมคะ
‎งั้นประมาณนี้ไหม
‎(พื้นที่แห่งความฝัน)
‎(แซนด์บอกซ์)
‎(มองหาสมาชิก)
‎(แซนด์บอกซ์รุ่น 12)
‎นี่อะไรครับ
‎สองล้านตามสัญญาครับ
‎ยังไงคุณก็ทำตามที่ผมขอ ‎ถึงจะเงอะงะไปหน่อยก็เถอะ
‎ว้าว เงินสดล่ะ เงินสด
‎แล้วเราต้องแสดง ‎ด้นสดแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่
‎จบวันนี้แหละครับ
‎ย่าของคุณซอดัลมี ‎บอกว่าจะพูดความจริงทุกอย่างแล้ว
‎ความจริงนี่หมายถึงอะไรเหรอครับ
‎ตั้งแต่จดหมายยันปาร์ตี้ ‎ทุกอย่างครับ
‎อะไรกัน งั้นเราก็ไม่จำเป็น ‎ต้องมานี่แต่แรกแล้วสิ
‎นั่นสิ ยังไงก็จะเปิดเผยอยู่แล้ว
‎- แล้วจะให้จัดฉากแบบนี้ทำไมครับ ‎- ขอโทษครับ
‎ผมเองก็กำลังเสียใจอยู่เหมือนกัน
‎หัวหน้าทีม
‎จำเป็นต้องบอกความจริง ‎ทุกอย่างกับดัลมีด้วยเหรอครับ
‎ถ้าเราโกหกไปจนถึงที่สุดได้
‎ก็ไม่จำเป็นต้องบอกนี่ครับ
‎แล้วจะโกหกได้ยังไงครับ
‎การโกหกก็ต้องมีขีดจำกัดสิ
‎นั่นสิ ถ้าล้ำเส้นมากไป
‎มันจะเป็นการหลอกลวงนะ
‎เราโกหกดัลมีอยู่สองเรื่องครับ
‎เรื่องแรก คนที่เขียนจดหมาย ‎15 ปีก่อนคือหัวหน้า
‎แต่บอกว่าเป็นผม
‎เรื่องที่สอง คือโกหกว่าผม ‎เป็นซีอีโอมือทอง
‎เรื่องแรกแค่หัวหน้าปิดไว้ ‎ก็จะไม่มีปัญหาอะไรเลยครับ
‎เรื่องที่คนเขียนจดหมาย ‎ไม่ใช่ผมแต่เป็นหัวหน้า
‎เก็บเป็นความลับได้ใช่ไหมครับ
‎ผมก็อยากเก็บเป็นความลับ
‎เพราะมันน่าขายหน้า ‎ที่เคยเขียนจดหมายแบบนั้น
‎งั้นปัญหาก็คือเรื่องที่สอง
‎แต่ถ้าพวกผมเข้าแซนด์บอกซ์ ‎ปัญหาก็จบครับ
‎(ยอดเยี่ยมมาก)
‎นี่ด่าผมอยู่เหรอครับ
‎เปล่าครับ
‎ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมา ‎และอย่าเจอกันอีกเลยนะครับ
‎ทำไมชอบสรุปว่าไม่ได้ ‎อยู่เรื่อยเลยล่ะครับ
‎คุณยังไม่ได้ดูเดโม่ของเราเลย
‎- เทคโนโลยีของเรา… ‎- ก็คงดีนั่นแหละครับ
‎ดูในแผนธุรกิจ ‎ก็มีแต่อวดเทคโนโลยีเต็มไปหมด
‎แต่เพื่ออะไรล่ะครับ
‎ไม่มีอะไรล่อใจนักลงทุนได้สักอย่าง ‎รูปแบบธุรกิจเป็นแบบไหน
‎จะใช้อะไรสร้างกำไรต่อเนื่อง
‎ไม่มีอะไรชัดเจนสักอย่างเลยนี่ครับ
‎การเรียนรู้ส่วนตัว ศึกษาแบบเร่งรัด
‎เทคนิคอะไรพวกนั้น
‎ไม่มีทางเข้าแซนด์บอกซ์ได้หรอกครับ
‎มันเป็นเรื่องของศักยภาพ
‎อย่างน้อยก็ต้องมีวี่แววบ้าง ‎สักปลายเล็บก็ยังดี
‎สถานการณ์ตอนนี้ ‎ซัมซานก็รอเวลาล้มละลายเท่านั้นแหละ
‎เลิกผลาญเงินครอบครัวที่น่าสงสาร ‎แล้วไปหางานอื่นทำเถอะครับ
‎เลิกร้องครับ ไม่ก็ออกไปร้องข้างนอก
‎จะมาร้องอะไรกับเรื่องแค่นี้ ‎หยุดได้แล้ว
‎ทุกคนๆ พวกเราทำได้แล้ว
‎- อะไรอีกล่ะ ‎- อะไร
‎โคด้า เราได้ที่หนึ่งในโคด้า
‎เฮ้ย จริงด้วย ‎ตรงนี้บอกว่าซัมซานเทคได้ที่หนึ่ง
‎- เราได้ที่หนึ่ง ‎- ไม่ใช่แค่ที่หนึ่งธรรมดา
‎แต่ชนะขาดลอยเลยด้วย
‎โคด้าเหรอ สมัครที่นั่นไว้เหรอครับ
‎แค่นี้พอไหมครับ วี่แววปลายเล็บน่ะ
‎(โคด้า ‎ซัมซานเทค)
‎ให้ตายสิ
‎- เหนื่อยมาเยอะเลยนะ ‎- ให้ตาย
‎(มองหาสมาชิกแซนด์บอกซ์รุ่น 12)
‎(แซนด์บอกซ์ เดินตามความฝัน)
‎(เดินตามความฝัน)
‎(โปรเจกต์ผู้เข้าร่วม ‎แซนด์บอกซ์รุ่น 12)
‎(ที่ที่จะทำทุกความฝันให้เป็นจริง)
‎(อยากก่อตั้งธุรกิจสตาร์ทอัพเพื่อ)
‎(เพื่อเป็นซีอีโอ ‎ที่สร้างแรงบันดาลใจ)
‎(เพื่อขึ้นลิฟต์ระดับสูง)
‎(แซนด์บอกซ์)
‎(เพื่อไม่ให้ตัวเอง ‎เป็นหมากฝรั่งที่เคี้ยวแล้ว)
‎(เพื่อทำเรื่องเข้าใจผิด ‎ให้กลายเป็นจริง)
‎(อยากก่อตั้งธุรกิจสตาร์ทอัพเพื่อ)
‎(แซนด์บอกซ์)
‎(เพื่อใช้หนี้บุญคุณ)
‎หัวหน้าฮัน
‎มาทำอะไรตรงนี้คะ
‎อ้าว มาแล้วเหรอครับประธานยุน
‎หรือว่า
‎มาก่อตั้งธุรกิจเหรอคะ
‎เปล่านะครับ ไม่ใช่อย่างนั้น
‎ถ้างั้น หรือว่ามีผู้สมัครที่สนใจ
‎คือ…
‎ผมขอสมัครเป็นที่ปรึกษา ‎แซนด์บอกซ์รุ่น 12 ได้ไหมครับ
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎คนที่ฉันขอแทบตายยังไม่ยอมทำเนี่ยนะ
‎มีบริษัทที่ผมสนใจอยู่น่ะครับ
‎จริงเหรอคะ ทีมไหนเหรอ
‎- ไม่รู้จะดีกว่าครับ ‎- ทำไมล่ะคะ
‎เพราะน่าจะตกรอบครับ ผมอยากให้ตก
‎ถ้าตกรอบแล้ว ‎จะต้องการที่ปรึกษาไปทำไมล่ะคะ
‎แต่ก็เผื่อเอาไว้ไงครับ
‎เผื่อพวกเขาจะซวยผ่านเข้ามา
‎ไปกันเถอะครับ
‎บอกหน่อยสิคะว่าทีมไหน
‎(การเริ่มต้นแรก ‎เพื่อฝันครั้งใหม่ของฉัน)
‎(เพื่อแก้แค้น)
‎เอาล่ะ ผ่อนคลายหน่อย นัมโดซาน
‎- พร้อมแล้วใช่ไหม ‎- อือ
‎มา เริ่มเลยนะ
‎ไฮ
‎- คิว ‎- สวัสดี
‎ผมชื่อนัมโดซาน
‎เป็นประธานของซัมซานเทค
‎ผมรู้สึกเป็นเกียรติ ‎ที่ได้เป็นที่หนึ่ง…
‎โอ๊ย ไม่ไหวหรอก ‎ต้องทำขนาดนี้ด้วยเหรอ
‎- เฮ้อ ‎- คัต
‎แล้วจะทำไง ไปพิธีมอบรางวัลก็ไม่ได้
‎อย่างน้อยก็ควรถ่ายวิดีโอส่งไปสิ
‎นี่ๆ เลิกบ่นแล้วถ่ายไปเถอะ ‎ทั้งหมดก็เพราะนายทั้งนั้น
‎ฉันทำอะไรเล่า
‎จำไม่ได้หรือไง ฮะ
‎สมมติว่าเราชนะรางวัล
‎แต่เราไม่มีตั๋วเครื่องบินจะไป
‎ถ้ามีนักลงทุนอยากลงทุนให้เรา ‎แต่เราดันไม่อยู่จะทำไง ไม่อยากจะคิด
‎ฉันเลยจะบอกว่าเรา ‎ต้องไม่ปล่อยให้เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น
‎เอาเลขพาสปอร์ตมา
‎(อีชอลซาน)
‎ในวินาทีที่ฉันกำลังจะกด ‎จองตั๋วไปซานฟรานซิสโก…
‎- อะไร ‎- ปิดไฟเร็ว
‎มาอีกแล้วเหรอ
‎- ถ้าตอนนั้นนายไม่ไปก่อเรื่องไว้ ‎- แม่จ๋า
‎ตอนนี้เราคงอยู่เหนือ ‎มหาสมุทรแปซิฟิกแล้ว
‎ก็ได้ เข้าใจแล้ว
‎แต่ว่าอันนี้มันยาวไป
‎- ใช่ไหมล่ะ ‎- อือ
‎ลีโอ เบอร์เนทท์ ‎อัจฉริยะด้านโฆษณาบอกไว้
‎ว่าให้ทำอะไรที่ง่าย จดจำได้ สนุก
‎และดึงดูด
‎นายรู้จักลีโอ เบอร์เนทท์ด้วยสินะ
‎- นั่นคติประจำใจฉันเลย ‎- ถ้าอย่างนั้นนะ
‎มาใช้ประโยคที่ทรงประสิทธิภาพ ‎สักสามประโยคดีกว่า
‎"พวกเราคืออนาคต
‎เราต้องการหุ้นส่วน ‎เราจะทำเงินให้ได้เยอะๆ "
‎เป็นไงพี่
‎ได้อยู่นะ เอาตามนั้นเลย โอเคนะ
‎- โอเค ‎- โอเค
‎- มาลุยกันเลย ‎- มา สบายๆ
‎- ให้มีอิทธิพล ‎- ใช่
‎- พร้อมแล้วใช่ไหม ‎- อือ
‎ไฮ
‎คิว
‎พวกเราคืออนาคต เราต้องการหุ้นส่วน
‎เราจะทำเงินให้ได้เยอะๆ
‎โอเค คัต ยอดเยี่ยม ทำดีมาก
‎- จบแล้วเหรอ ‎- รอบเดียวเหรอครับ
‎- ได้แล้วเหรอครับ ‎- พอแล้วล่ะ
‎ถ่ายตามเส้นเรื่องเรียบร้อย
‎มีเส้นเรื่องด้วยเหรอครับ
‎พี่ แบบนี้ใช้ไม่ได้หรอก
‎ถ่ายใหม่เถอะนะ กากเกิน
‎ไม่หรอก แค่ตัดต่อก็แก้ได้หมดแล้ว
‎ฉันคือลีโอ เบอร์เนทท์เกาหลีนะ
‎อ้อ อยากดูไหม มา
‎- นี่ พี่คนนั้นไว้ใจได้แน่เหรอ ‎- ผมรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้…
‎พวกเราคืออนาคต
‎โดซานบอกว่า ‎เขาได้ปุ่มเงินจากยูทูบด้วยนะ
‎เคยถ่ายโฆษณาหลายตัว
‎แค่ไอ้ฉากเขียวนั่น ‎ฉันก็สังหรณ์แปลกๆ แล้ว
‎โอ้ ยอดเยี่ยม จบข่าว ‎ได้แล้วๆ ดีมากเลย
‎- พี่ ‎- ว่า
‎- ก็ได้อยู่นะ ‎- ใช่ไหมล่ะ
‎- แหม ‎- ก็บอกแล้วว่าดี
‎พี่ เรื่องค่าใช้จ่าย…
‎ไม่ต้องล่ะ ลูกพี่ลูกน้องกันทั้งนั้น
‎นามบัตรคราวก่อนก็ให้ฟรีมาแล้ว ‎รอบนี้ให้ผมจ่ายเถอะ
‎ช่างเถอะ แต่ถ้าต้องการ ‎ให้ช่วยเมื่อไหร่ก็โทรมานะ
‎ตัดต่อวิดีโอ โปรโมต ทำการตลาด
‎สตูดิโอชักดู ‎จะบริจาคความสามารถให้เอง
‎- หวังว่าคงไม่ต้องโทรหาอีกนะ ‎- ยงซาน เอ้านี่
‎- ชอลซานด้วย ‎- ไม่เป็นไรครับ
‎เอาไปเถอะน่า ของดีทั้งนั้น
‎ว้าว ของดี
‎แต่ว่าฉันขอหุ้น ‎หนึ่งเปอร์เซ็นต์ โอเคนะ
‎พี่
‎- ขอบคุณนะ ‎- ต้องขอบคุณสิ
‎ไม่ต้องห่วง ฉันจะทำให้ปังๆ เลย
‎- จริงเหรอ ‎- อือ ถ่ายออกมาดีแล้ว
‎เห็นแล้วใช่ไหม
‎- ลูกพี่ลูกน้องฉันเอง ‎- อือ เห็นแล้ว
‎ชักดู
‎คุณยายคะ ขอบคุณสำหรับร่มค่ะ ‎สวัสดีนะคะ
‎- จ้ะ ‎- โชคดีนะคะ
‎ฉันไม่ยินดีต้อนรับแล้วนะ
‎เอาเวลามาหาคนแก่ไปหาแฟนนู่นไป
‎กินข้าวหรือยังครับ
‎คุยตรงนี้แหละ
‎จะคุยอะไรถึงต้องไปกินข้าว
‎เรื่องยาวเหรอ
‎ว่าแต่ เราจำเป็น ‎ต้องส่งคลิปไปจริงเหรอ
‎ยังไงในหน้าเว็บโคด้า ‎ก็ขึ้นว่าเราเป็นที่หนึ่งอยู่แล้ว
‎รู้น่า รู้หมดแหละ
‎แต่ว่าแค่นั้นมันไม่พอหรอก
‎ใช่แล้ว ข้อความของเรา ‎ต้องเผยแพร่ไปทั่วโลก
‎- ว่าเราอยากเป็นบริษัทระดับโลก ‎- อือ
‎- เรากำลังมองหานักลงทุน ‎- ใช่
‎- ก็มีคุณฮันจีพยองอยู่ไง ‎- เฮอะ
‎นี่ ระดับเรามันต้องดีลกับ ‎กูเกิล อเมซอน
‎ฮันจีพยองเหรอ
‎เราไม่ได้อยู่ในระดับที่จะเล่น ‎กับแมลงวันแบบนั้นนะ
‎แต่ฉันว่า…
‎ยังไงฉันก็คิดว่าคุณฮันจีพยอง ‎น่าจะเป็นหุ้นส่วนที่ดีที่สุด
‎ทำไมฮันจีพยองถึงจะเป็นหุ้นส่วนที่ดี
‎ก็แบบว่า…
‎คุณฮันจีพยองกับเรา ‎มีฟังก์ชันวัตถุประสงค์เดียวกัน
‎ฟังก์ชันวัตถุประสงค์เหรอ
‎เอาล่ะ
‎ดูนะ
‎นักลงทุนกับเรา ‎คือเครือข่ายเส้นประสาทสองเส้น
‎สมมติว่าฝึกสองเครือข่ายนี้ ‎เพื่อหาสมดุลแบบแนช
‎นักลงทุนกับเรา ฮันจีพยอง
‎ซัมซานเทค
‎นี่คือเครือข่ายประสาททั้งสอง
‎- อือ ‎- อ้อๆ
‎- ฟังอยู่หรือเปล่า ‎- อือ
‎อือ ถ้าเครือข่ายทั้งสองต่างกันมากไป ‎จะทำให้หาฟังก์ชันการสูญเสียได้ยาก
‎และทำการเรียนรู้ได้ยาก
‎แต่ถ้าฟังก์ชันวัตถุประสงค์ ‎เป็นแบบเดียวกันล่ะ
‎ก็จะมีแค่หนึ่งฟังก์ชันการสูญเสียพอ
‎ทำให้บรรจบกันได้ดี ‎และเรียนรู้ได้ง่าย
‎นั่นแหละ
‎เพราะแบบนี้แหละ ‎คณะวิศวะเราถึงได้โดนสาป
‎แค่บอกว่าฮันจีพยองกับเรา ‎มีเป้าหมายเดียวกันเลยมีผลลัพธ์ที่ดี
‎พูดแค่นั้นก็พอสิ จะพูดให้มัน ‎ซับซ้อนยืดยาวทำไม
‎แล้วเป้าหมายของฮันจีพยองคืออะไร ‎ถึงได้ว่าเหมือนเรา
‎(ซัมซานเทค)
‎- ความสำเร็จของซัมซานไง ‎- ให้ตายสิ ไอ้เห็บ
‎อันนั้นมันเป้าหมายเรา ‎ไม่ใช่ของฮันจีพยอง
‎ไม่นะ เหมือนกันแหละ
‎เอาอะไรมาคิด
‎เหตุผลก็คือ เราต้องประสบความสำเร็จ ‎ดัลมีจะได้ไม่ผิดหวัง
‎และฉันก็รู้ว่าคุณฮันจีพยองไม่อยาก ‎ให้ดัลมีผิดหวังแน่ๆ เหมือนฉัน
‎- เหมือนนายเหรอ ‎- อือ
‎ไม่ให้ฉันบอกความจริงกับดัลมีเหรอ
‎ครับ ผมคิดดูแล้ว ‎มันก็ไม่มีอะไรมากหรอก
‎แค่ผมกับคุณย่าปิดปากไว้
‎และทำให้นัมโดซานเป็นผู้เป็นคนก็พอ
‎นั่นแหละเรื่องใหญ่
‎คนไม่เอาถ่านแบบนั้น ‎จะทำให้เป็นผู้เป็นคนได้ไง
‎มันก็คงยาก ‎แต่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ครับ
‎และนั่นก็งานถนัดผมด้วย
‎จะทำเรื่องยากไปทำไม ช่างมัน พอเถอะ
‎ไม่เอาสิ
‎ให้ผมลองเถอะนะครับ
‎ทำไมทำตัวแบบนี้นะ
‎เพราะหนี้เมื่อ 15 ปีก่อน ‎ช่วงนี้ผมนอนไม่หลับด้วยซ้ำครับ
‎- ผมถึงได้ทำแบบนี้ ‎- ไร้สาระ
‎เรากลับมาเจอกัน ‎ยังไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำ
‎ถ้าเพราะหนี้ เธอต้องนอนไม่หลับ ‎มาตั้งนานแล้วสิ
‎เธอก็หลับสบายมาตั้ง 15 ปี ‎จู่ๆ มานอนไม่หลับเนี่ยนะ
‎ทำไมล่ะ
‎ทำไมคุณย่ามาซักผมแบบนี้ล่ะครับ
‎ก็เพราะมันแปลกน่ะสิ
‎ทำไมต้องไปออกแรงช่วยคนอื่น
‎ไม่ไง ก็เธอบอกว่ามันเหมือนฝัน
‎ฝันที่ต่อให้อายุ 100 ปีก็จะจำไว้
‎เธอดีใจเหมือนได้ของขวัญ
‎แล้วจะให้ผมเอาคืนเหรอครับ ‎ทำแบบนั้นแล้วคุณย่าจะหลับลงไหม
‎ผมว่าผมคงทำไม่ได้หรอก
‎จีพยอง
‎เพราะงั้น แค่อย่าปลุกเธอขึ้นมาก็พอ
‎อย่าให้แล้วเอาคืน ปล่อยไปก็พอครับ
‎นัมโดซานในฝันของซอดัลมี
‎ผมจะสร้างขึ้นมาเองครับ
‎- จบไหมครับ ‎- ยังไม่จบ
‎อะไรอีกเล่า
‎ถ้าไม่ใช่เพราะหนี้ 15 ปีก่อน…
‎ไม่สิ เป็นไปไม่ได้มั้ง
‎หรือว่าที่เธอเป็นแบบนี้…
‎ความสำเร็จของซัมซาน
‎ซอดัลมี ฮันจีพยอง นัมโดซาน
‎มีแค่ฉันเหรอที่ไม่เข้าใจ
‎ฮันจีพยองโอเค
‎เหมือนเขาจะมี ‎ประวัติลึกซึ้งกับซอดัลมี
‎แต่นายนี่อะไร
‎- ฉันเหรอ ‎- ผู้หญิงที่ไม่เคยรู้จักกันด้วยซ้ำ
‎เธอจะผิดหวังหรือไม่ นายจะไปสนใจทำไม
‎มันแปลกนะเว้ย
‎ก็ถูกของนาย
‎แต่ฉันก็ไม่อยากให้เธอผิดหวังอยู่ดี
‎ก็นั่นแหละ ทำไมล่ะ
‎- โดซาน ‎- หา
‎- หรือว่านาย… ‎- อือ
‎ผู้หญิงที่ชื่อซอดัลมีคนนั้น
‎นายชอบเธอเหรอ
‎หรือว่าที่เธอเป็นแบบนี้เพราะ
‎ดัลมี
‎เพราะเธอชอบดัลมีเหรอ
‎เปล่าครับ
‎อือ
‎- ชอนโฮ เมื่อไหร่จะมาเนี่ย ‎- กินนี่หน่อยนะ
‎- คราวหน้าทำให้มันดีๆ หน่อยนะ ‎- หุบปากหน่อยได้ไหม
‎กินเข้าไป กินให้เยอะๆ เลย
‎แหม ห้องก็แคบ ‎เอาดอกไม้มาไว้เต็มห้องเลย
‎โอ๊ยตาย ดูดอกไม้
‎- กินเยอะๆ ‎- เด็กๆ กินเยอะๆ เลยนะ
‎- กินเยอะๆ เลย ‎- อ้อ กินเลย
‎มาแล้วๆ
‎- โอ้โฮเฮ้ย มาแล้ว ‎- มาแล้วๆ
‎ที่รัก มาแล้วๆ
‎เดี๋ยวนะ ก็แปลว่าอันนี้ ‎คือการแข่งขันที่ดังมากใช่ไหม
‎แหม ไม่ขนาดนั้นหรอก ‎มันเรียกว่า "เอไอ"
‎ย่อมาจากปัญญาประดิษฐ์นะ ‎ไม่ใช่ไข้หวัดนก เอาไปอ่านไป
‎- เอ้า เอาไปอ่าน ‎- ให้ตายสิ
‎เรารู้แล้วน่า เหมือนอัลฟาโกไง
‎ใช่ๆ นั่นแหละ
‎ได้ยินว่าเหมือนโอลิมปิก ‎ของวงการนั้นเลย
‎แต่ฉันก็ไม่ค่อยรู้อะไรหรอก
‎โอ้โฮ น่าอิจฉาจัง
‎จริงสิ พี่บอกว่า
‎ก่อนท้องฝันว่าขุดโสมป่าได้ ‎จากในทุ่งโสมใช่ไหม
‎ให้ตายสิ ‎ฉันดันขุดมันหวานได้ในทุ่งโสม
‎แค่เห็นเจ้านั่นฉันก็อึดอัดจะแย่
‎กล้าดียังไงมาจ้องแม่แก
‎- ชอนโฮ ไปเอาอะไรมาให้แม่ดื่มหน่อย ‎- ปีนี้…
‎จะประกาศที่หนึ่งแล้วๆ
‎- ฟังๆ ‎- แม้แต่คณะกรรมการยังประหลาดใจ
‎เราจะประกาศผู้ชนะอันดับหนึ่ง
‎สำหรับการแข่งขันระบบจดจำภาพ ‎ครั้งที่เจ็ดของโคด้า
‎และผู้ชนะได้แก่…
‎นัมโดซาน ซัมซานเทค ‎จากประเทศเกาหลีใต้
‎(ซัมซานเทค)
‎- ทำได้ดีมาก ‎- ทำดีมาก
‎ทำได้ดีมาก
‎- นัมโดซาน ‎- ได้ที่หนึ่ง
‎- ไชโย ‎- โอ้โฮ
‎คงภูมิใจในตัวลูกชายน่าดูเลยนะ
‎ยินดีด้วยนะ
‎นี่ ฟังๆ โดซานจะพูดแล้ว
‎- ยินดีด้วยนะ ‎- เดี๋ยวจะได้เห็นโดซานแล้ว
‎น่าเสียดายที่ซัมซานเทค ‎ไม่สามารถเดินทางมาในวันนี้ได้
‎แต่จะมาทักทายเราผ่านทางหน้าจอแทน
‎ขอเชิญพบกับประธานของซัมซานเทค
‎นัมโดซาน
‎สวัสดีครับ
‎(ซัมซานเทค)
‎ผมชื่อนัมโดซาน
‎เป็นประธานของซัมซานเทค
‎พวกเราคืออนาคต ‎ใช่ เราต้องการหุ้นส่วน
‎สวัสดี ใช่ เราจะทำเงินให้ได้
‎เยอะๆ
‎เงิน
‎เงินๆ
‎เงิน
‎(เงิน)
‎เงิน
‎บาย
‎อุ๊ย ล้มซะแล้ว
‎ไอ้บ้านั่น
‎น่าหงุดหงิดจังค่ะ
‎เงินเยอะๆ
‎เงินๆ
‎(นัมโดซาน ที่หนึ่งระดับโลก)
‎- ปิด ‎- เงิน
‎- ปัดโธ่ ‎- ให้ตายเถอะ
‎เงินๆ
‎ลีโอ เบอร์เนทท์ ‎เป็นแอนตี้แฟนเราสินะ
‎ก็ว่ามันทะแม่งๆ ‎ตั้งแต่เห็นฉากเขียวแล้ว
‎ฉันบอกแล้วว่าสังหรณ์แปลกๆ
‎ฉันคิดว่านายคงกลับบ้านไม่ได้สักพัก
‎ขอโทษนะ โดซาน
‎ร้องเลย ร้องออกมาให้หมด
‎- ว้าว ‎- แปลกดี
‎- มิติใหม่ของเคป๊อปเหรอ ‎- บ้าน่า
‎- ขอล่ะ ‎- บ้าไปแล้ว
‎- ไม่อยากจะเชื่อเลย ‎- ไม่เอาน่า
‎- นี่ พอได้แล้ว ‎- เงิน
‎- เหลือเกินจริงๆ ‎- อะไรของเขาเนี่ย
‎เหลือเชื่อเลย
‎บาย
‎มันเป็นที่สำหรับคนไม่มีเงิน ‎หรือเส้นสายไม่ใช่เหรอ
‎เมื่อกี้ผมเจอดัลมี
‎เจอในสภาพนี้เหรอครับ
‎พรุ่งนี้หนูจะไปเดตกับโดซาน ‎อย่างเป็นทางการครั้งแรก
‎- อันนี้คือส้อมกินสลัดใช่ไหมครับ ‎- ส้อมของหวาน
‎เรื่องธรรมดาสำหรับฉัน ‎อาจพิเศษสำหรับคนอื่นก็ได้
‎- นั่นสิครับ ‎- คะ
‎หือ
‎เธอชอบฉันตรงไหนเหรอ
‎ขอเคล็ดลับก็พอครับ ‎จะเรื่องสไตล์หรือธุรกิจก็ได้
‎แฟนหนุ่มมือทองของเธอ ‎มาทำอะไรอยู่นี่นะ
‎ทำไมนายมาอยู่ที่นี่
‎คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์