Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ปล่อยฉันนะ
ปล่อยฉัน ปล่อย
- ปล่อยฉัน - ฉันจะฆ่าแก นังชั่ว
ฆ่าเหรอ หมายถึงใคร
เอ้าลง โคโระ หือ
โดนยิงเหรอ
ใครยิง
หมายความว่าไงที่ว่าไม่รู้
ไปสืบมา
ฮัลโหลๆ
โคโระ มานี่
เฮ้ย อะไรวะ
ไม่เข้าใจเหรอ
มีคนตามล่าเรา ไม่ได้ล้อเล่น เราต้องทำไง
หนีเหรอ จะให้หนีไปไหน
ถ้ามีอะไรก็โทรมา…
เดี๋ยวโทรกลับ
จริงๆ นะ ร้านต่อไปน่ะสุดยอด มาเถอะ ไปกัน
(เดอะ ฟาเบิล)
พวกมันกำลังตามล่าเรา
หา
โนโซเอะกับยามาโมโตะด้วยเหรอ ฉิบหายแล้วไง
แล้วลูกพี่ล่ะ
ก็ได้ งั้นผมจะเก็บตัวสักพัก
ตายแล้ว เกิดอะไรขึ้นน่ะ
สวัสดีครับ ตำรวจหรือเปล่า
มีอุบัติเหตุครับ ครับ อุบัติเหตุ
เด็กๆ คือสมบัติล้ำค่าของชาติเรา
เราต้องยกหินที่อาจทำให้พวกเขาสะดุดล้มออกไป
นั่นคือหน้าที่ของผู้ใหญ่อย่างเราครับ
คนตัวใหญ่ปกป้องคนตัวเล็ก
สิ่งนี้ฝังลึกอยู่ในดีเอ็นเอของเรา
พอได้ยินคำว่าดีเอ็นเอ ก็รู้สึกน่าเชื่อถือขึ้นมาเลยล่ะสิ
ตอนเธออายุห้าขวบ เธอตกจากเครื่องเล่นที่สนามเด็กเล่น
จนเป็นอัมพาตตั้งแต่ช่วงเอวลงไป
เธอตกลงมาจากความสูงสามเมตร
เพราะราวกั้นมันมีไม่พอ
ที่ผมทำงานนี้ก็เพื่อยับยั้ง ไม่ให้โศกนาฏกรรมนั้นเกิดขึ้นอีก
ผมอยากร่วมมือกับทุกท่าน
เพื่อสร้างสังคมที่ลูกหลานของเรา จะใช้ชีวิตได้อย่างปลอดภัย
- ขอบคุณที่มานะคะ - ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณที่มานะคะ
อาจารย์อุทสึโบะ วันนี้ก็พูดได้ยอดเยี่ยมเหมือนเคยเลยนะคะ
ฉันคิดว่ามันคุ้มค่ามากเลยค่ะ
สุดสัปดาห์นี้ ผมจะไปตรวจดูสวนสาธารณะ กับท่านนายกเทศมนตรี
- จากนั้นจะมารายงานนะครับ - ค่ะ
ไง
ว่าไง เมื่อกี้น่าสนใจไหม
หนูชอบหรือเปล่า
เดี๋ยวเถอะ
เธอเล่นเกมในโทรศัพท์ของแม่น่ะ เธอบอกว่าสนุกดี
- เด็กๆ นี่ซื่อตรงจริงๆ - ขอโทษด้วยนะคะ
เอ้านี่
- เข้าใจภาษามือด้วยสินะคะ - ครับ
ผมอยากฟังความเห็นของทุกคนน่ะ
ร้องโอ๊กๆ เป็นไก่เลยนะแก
ไหน แกร้องอะไรอยู่
ช่วยผมด้วยๆ
รถยนต์ ทริปเที่ยว เสริมความงาม กำจัดขน
ซ้ำร้ายยังมั่วเซ็กส์แถมข่มขืนอีก
ผลาญเงินพ่อแม่เป็นว่าเล่นเลยนะ
แกมีชีวิตที่ดีจริงๆ
กุ๊กๆ กุ๊กๆ กุ๊กๆ
ทำไมถึงเอาแต่เรียกมันว่าไก่ล่ะ
พ่อแม่ขี้โอ๋ของมันเลี้ยงมันดี อย่างกับเป็นลูกเจี๊ยบน้อยๆ
มันเลยกลายเป็นไก่ไง
อ้อ
ปกติแล้ว เพราะโลกมันอันตราย เราจึงเรียนรู้ที่จะหลีกเลี่ยงความเจ็บปวด
แต่ยิ่งเราหมกมุ่นกับพฤติกรรมน่ารังเกียจเท่าไร
มันก็ยิ่งสูญเปล่าเท่านั้น
นั่นควรเป็นคำพูดของวายร้ายเหรอครับ
คนที่พูดความจริงคือปีศาจร้าย และฝ่ายปรปักษ์เสมอ
เอ๋
นี่ แล้วคุณหลอกเอาเงินพ่อแม่มันมาเท่าไร
ก็ 20 ล้าน ฉันรู้ว่าพวกมันจ่ายแน่
ฉันจะทำให้ดูเหมือนว่า
หมอนี่เอาเงินไปใช้เดินทาง เพื่อค้นหาตัวตนที่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ชั่วนิรันดร์
ไม่ต้องห่วงนะ แป๊บเดียวก็จบแล้ว
ถึงเป็นยาดี แต่ถ้ากินเยอะไปก็เป็นพิษ
การโอ๋ลูกเกินไปมันก็ดี
เป็นธุรกิจที่ดีเชียวล่ะ
นี่ลูกจ้างคนใหม่ของเรา อิซากิ
อิซากิครับ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ
ส่วนนี่คือ…
สึซึกิ
คนที่คุมรถแบคโฮเมื่อกี้สินะ
หน้าอาจไม่ให้ แต่เขาแก่กว่านายนะอิซากิ
ถามจริง นี่คุณศัลยกรรมมาเหรอ
และนี่ก็คือฮินาโกะ
เสียดายจัง สวยขนาดนี้
คุณอาบน้ำยังไงครับ แล้วตอนเข้าห้องน้ำล่ะ
- แล้วตอนอึ๊บล่ะ - เฮ้ย
พอได้แล้วน่า
ขอโทษครับ
ทีมเวิร์กคือสิ่งสำคัญ
เราทั้งสี่คนต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน
บีเทิลส์ ควีน เซ็กส์พิสทอลส์
ผู้สร้างสรรค์สุดยอดบทเพลง ล้วนเป็นทีมสี่คนกันทั้งนั้น
มีแต่คนแก่ๆ จากยุคคุณสินะ
คงงั้นมั้ง
เอาล่ะ มาดื่มให้เราสี่คน
ดื่ม
ไอ้อิซากินั่น มันไว้ใจได้เหรอ
เรื่องนั้นอยู่ที่ฉันใช้งานมันได้หรือเปล่า
ถ้ามันเริ่มขัดแข้งขัดขา ค่อยกำจัดทิ้ง
มันเป็นลูกจ้างเก่าของบริษัทมากุโระ
แล้วมันยังไง
รู้จักนักฆ่าชื่อฟาเบิลหรือเปล่าล่ะ
มันก็แค่ตำนานเมือง
แล้วถ้ามันมีตัวตนจริงล่ะ
ฟาเบิลเกี่ยวพันกับบริษัทมากุโระ
นั่นคืออีกเหตุผลที่ฉันจ้างอิซากิ
ฟาเบิล
หมายถึง "ตำนาน"
มันได้ชื่อนั้นมา เพราะเป้าหมายของมันไม่เคยรอด
แต่ก็เคยมีคนรอดจากมันมาแล้ว
ฉันไง
- เคยเห็นมันเหรอ - ไม่เห็น
นั่นฟาเบิลเชียวนะ
นายรู้อะไรเกี่ยวกับมันบ้างล่ะ
มันฆ่าได้ในหกวินาที
ใช้ปืนลูกเลื่อนที่เหมือนปืนของเล่น
กับกระสุนที่ไม่ถึงตาย
ก็รู้เท่าๆ กับที่ทุกคนรู้นั่นแหละ
ตำนานเล่าขานของแท้
เหลือเชื่อที่มันกลับอยู่ใกล้ๆ นี่เอง
อย่างกับกฎของเมอร์ฟี่เลย
เป็นแฟนฉันเถอะนะ
ไม่มีวันหรอกย่ะ
ไอมาจากโทชิงิใช่ไหม
ใช่ แล้วไง
ถ้าเธอยอมเป็นแฟนฉัน
ฉันก็จะมีแฟนครบ 47 จังหวัดทั่วทั้งญี่ปุ่นแล้ว
- ทุ่มเทจริงๆ แจ็คคัล - ขอร้องล่ะ
เป็นแฟนฉันเถอะ
รักนะ
สำเร็จ
(จะวันธรรมดาก็มีรัก โปรดติดตามตอนต่อไป)
มิซากิ
ในฐานะหัวหน้า ฉันขอพูดตรงๆ นะ
คือ…
ผมทรงนี้ดูสวยมากเลยล่ะ
เหรอคะ ฟังแล้วดีใจจังเลย
คือผมยาวก็สวยแหละ สวยอยู่แล้ว
แต่ผมสั้นแบบนี้ มันโอ้โฮ สุดยอด
เดี๋ยว อะไรกันเนี่ย เจิดจ้าเหลือเกิน อย่างกับดวงอาทิตย์
หัวหน้าชมเกินไปแล้วค่ะ
อ้าว มิซากิจังเปลี่ยนแนวเหรอ
- ดูดีมากเลย - ขอบคุณค่ะ
แหมๆ
อรุณสวัสดิ์ครับ
ซาโต้ๆ
ดูมิซากิสิ ดูเธอสิ
เร็วเข้า บอกเธอหน่อยว่านายคิดยังไง
แดงแจ๋
- เอ๊ะ - พูดอะไรน่ะ
เสื้อเหรอคะ
หมายถึงสเวตเตอร์เหรอ
- ใช่ครับ - คือว่า…
ใช่ เสื้อแดงจริง แต่อย่างอื่นล่ะ
กระโปรงคุณสีขาว
- ค่ะ… - ดูไม่ออกจริงดิ
มองอะไรของนายเนี่ย ไม่ใช่เรื่องนั้น ทรงผมต่างหาก
ทรงผมเหรอ
เป็นสีดำครับ
นั่นสีผมธรรมชาติของฉัน
นายได้ฟังฉันบ้างไหมเนี่ย
สีเดียวกับงูปะการังบราซิลเลย
- บรา… - งูเหรอ
- มันเป็นงูพิษที่สวยมาก - งูพิษเหรอ
- ซาโต้ เอ้า เอาของไปส่งเถอะ
นายจ้องอะไรอยู่ เลิกเหม่อได้แล้ว
ไปส่งนี่ซะ ซาโต้ เร็วเข้า ไปเร็วๆ เลยนะ
นี่งานด่วน ไปซะไป
อ้อ จริงสิ มิซากิ มีคนจ้างเราทำใบปลิวด้วย
จากองค์กรไม่แสวงหากำไร ที่ช่วยเหลือเด็กๆ น่ะ ดูสิ
ฉันสั่งทำใบปลิว สำหรับการบรรยายเดือนหน้าไว้แล้ว
ขอบใจนะ
อินเทอร์เน็ตเต็มไปด้วยอันตราย เราต้องปกป้องเด็กๆ จากมัน
- สวัสดีครับ ขอทางหน่อยครับ - สวัสดีค่ะ อ้อ ขอโทษค่ะ
- แล้วก็… - หือ มีอะไร
ไล่คนที่ชื่ออิซากิออกเถอะ
น่าขนลุก
มันไม่ง่ายอย่างนั้นน่ะสิ ฉันต้องการคนทำงาน
แต่ว่านะ
ถ้าเกิดเธอทนมันไม่ไหวจริงๆ
ฉันจะลองคิดดูนะ
เราต้องเคารพความเห็น ของคนหนุ่มสาวที่มีอนาคต
อนาคตเหรอ
ฉันไม่มีหรอก
ฮินาโกะ
คนที่เดินไม่ได้บางคน…
ก็มีชีวิตที่สุขสมบูรณ์ได้
ขอโทษนะครับ
อ้าว เชิญเลยครับ
- ขอบคุณมากค่ะ - ตายแล้ว น่ารักจัง
- อายุเท่าไรแล้ว - แปดเดือนค่ะ
แปดเดือนเองเหรอ คงหัวหมุนแย่สินะครับ
สูง 70 เซนติเมตร
มันควรสูง 110 นึกออกไหม เด็กๆ น่ะ
พวกเขาจะชะโงกข้ามไป
- ครับ - แล้วถ้าโน้มไปเยอะๆ พวกเขาจะร่วง
- อันตรายมาก - และสระน้ำนี่ ดูสีมันสิครับ
ต่อให้มีคนอยู่ด้วย ก็อาจช่วยเด็กๆ ไว้ไม่ได้
ถมทิ้งไปเลยอาจจะดีกว่า
ต้องการอะไร
เปล่า แค่คิดว่าเธอน่าจะร่วงลงมา
ถ้าดูอยู่ ปกติแล้วคุณก็ควรมารับฉันไว้สิ
ฉันไม่อยากยื่นมือเข้าไปตอนที่เธอกำลังพยายาม
บ้าบอชะมัด
- งั้นฉันจะช่วยนะ - ไม่เป็นไรค่ะ
สนุกงั้นเหรอคะ
เธอจะเดินได้
ต้องใช้เวลา…
แต่เธอจะเดินได้แน่
เพ้อเจ้อ
ตอแหล
อร่อยจริงๆ
ต้องแวะมาตอนที่ฉันทำมื้อเย็นทุกทีเลยสินะ
ฉันมีเรื่องไม่สบายใจ
อะไรเหรอ
ฉันอยากรู้เรื่องเหตุฆาตกรรมที่โตเกียว ในเดือนธันวาคมเมื่อสี่ปีก่อน
อยากรู้ไปทำไม ไปค้นเอาเองสิ
ฉันมีงานต้องทำ และความทรงจำเธอมันก็บ้าสุดๆ
บ้าเหรอ ช่วยพูดให้ฟังเป็นคำชมหน่อยได้ไหม
ให้ตายเถอะ
สี่ปีก่อนเหรอ ถ้านึกอะไรได้ฉันจะบอก แต่คงไม่ครบถ้วนนักหรอกนะ
วันที่ 4 ธันวาคม แขวงเนริมะ
- มีโจรปล้นผับ… - ไม่ใช่
วันที่ 19 ธันวา แขวงชินจูกุ
- ผู้ชายจูงหมา… - ไม่ใช่
วันที่ 20 ธันวาคม มินาโตะ
- อาคารจอดรถ… - นั่นแหละ
คาวาฮิระ เคนจิ วัย 28 ตกงาน
ถูกคนปาดคอระหว่างนั่งอยู่ในรถ
รถคันนั้นเสียการควบคุม
พุ่งลงจากชั้นสี่ของอาคารจอดรถ คาวาฮิระตาย
มีอะไรอีก
หลังจากคาวาฮิระตาย เขาโดนตั้งข้อหาค้าประเวณี
ในที่เกิดเหตุมีเด็กผู้หญิงอยู่ด้วย
ซาบะ ฮินาโกะ อายุ 16
มีพนักงานลานจอดรถพบเธอใกล้ๆ ที่เกิดเหตุ
ตอนนั้นเธอหมดสติไป
ตำรวจยังสืบสวนอยู่ ว่าเธอเกี่ยวข้องยังไงกับเหตุการณ์นี้
เข้าใจแล้ว
อย่าบอกนะว่าเป็นฝีมือพี่
ตอนนั้นฉันฆ่าคนไปห้าคน
ห้าคนเหรอ
เดี๋ยวก่อน คงไม่ได้คิดอะไรบ้าๆ อยู่ใช่ไหม
เราปลอมตัวเป็นพี่น้องกันแล้วมาที่นี่ทำไม
เพื่อใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา
- แล้วใครเป็นคนสั่งเรา - เจ้านาย
นั่นแปลว่าห้ามมีเรื่องหรือก่อปัญหา
และแน่นอน ห้ามคิดเรื่องฆ่าคนเด็ดขาด
อือ ฉันรู้
อย่างนั้นก็ดี
- แกงกะหรี่เสร็จหรือยัง - จะกินด้วยเหรอ
นึกว่าแต่งแบบนี้แล้วจะสวยซะอีก แต่โดนเรียกว่างูพิษซะได้
(คาวามุระ มิกิ)
มิซากิ…
มิซากิ นี่แน่ะๆ มิซากิ
มิซากิ…
นั่นไง ใช่แล้ว
เร็วเข้า มิซากิ…
มิซากิ…
เราได้ไก่ตัวต่อไปแล้ว ฉันหมายตามันมานาน
ห้ามอู้เชียวล่ะ ตั้งใจหน่อย
ชอบแผนไหม ยอดเลยเนอะ
น่าสงสารจริงๆ
- อรุณสวัสดิ์ครับ - สวัสดี
นี่ ซาโต้คุง วาดรูปคริสต์มาสให้หน่อยสิคะ
คริสต์มาสเหรอ
จำตอนที่นายวาดรูป ให้อีเวนต์พลพรรคสัตว์โลกได้ไหม
ผู้จัดยืนกรานว่าครั้งนี้จะให้นายวาดอีก
จะให้มือสมัครเล่นวาดรูปอีกแล้วเหรอ
จำความตื่นเต้นที่มีต่อคริสต์มาส สมัยเป็นเด็กได้ไหม
ใช่ๆ เวลาที่มีของขวัญรอนายอยู่ในตอนเช้า
และนายก็เจอถุงเท้าที่เต็มไปด้วย…
ไม่มีของขวัญหรอก ใครเขาได้ของขวัญกัน
นั่นน่ะสิ การได้ของขวัญน่ะมันบ้าไปแล้ว
แต่คุณรู้จักซานตาคลอสใช่ไหมล่ะคะ
ไม่ครับ ไม่รู้จัก ผมไม่เคยเจอเขาเลย
- ไม่เป็นไร ฉันก็ไม่เคยค่ะ - ฉันเองก็ไม่เคยเหมือนกัน
แต่ถ้าพวกเขาอยากให้ผมวาด ผมก็จะวาด
ดีเลย ถ้ามันออกมาดี ฉันจะเพิ่มให้นายชั่วโมงละ 100 เยน
ให้ตาย พออยู่ตรงนั้นแล้วน่าหงุดหงิดกว่าเดิมอีก
ที่คุณเอาใจช่วย มันน่าขนลุก
ฉันเปล่า
ฉันไม่ได้ทำแบบนี้เพราะคำพูดคุณ
ฉันรู้ ก็แค่…
เธอควรไปตามลำดับ
ตามลำดับเหรอ
เริ่มจากอันที่สูงที่สุด มันไม่ช่วยอะไร
เธอควรเริ่มจากอันที่ต่ำที่สุด
มีสิทธิ์อะไรมาสั่ง
(องค์กรไม่แสวงหากำไร อนาคตหนูน้อย)
เป็นอะไรไปเหรอ
เปล่า
อย่าพูดจาห้วนๆ สิ เราอยู่ทีมเดียวกันนะ รู้ไหม
ที่สวนมีสตอล์กเกอร์แปลกๆ อยู่
สตอล์กเกอร์เหรอ
อือ
เขาคุยกับฉันตอนกำลังทำกายภาพบำบัด
ในฐานะรุ่นพี่ ฉันจะกำจัดหมอนั่นให้
การดูแลความปลอดภัยให้เธอ เป็นหน้าที่ฉันอยู่แล้ว
เหรอ
ขอบใจนะ
ไม่ได้ขอให้ช่วยสักคำ
เฮ้ยๆ นั่นมันเกินไปหน่อยนะ
เอามาเผื่อไว้เฉยๆ
นายอย่าสร้างปัญหาดีกว่า
จะว่าไป ฮินาโกะจังเมินผมตลอดเลย
การเป็นอัมพาตนี่ทำให้นิสัยบิดเบี้ยวด้วยเหรอ
อย่าพูดอย่างนั้นเลย
ชีวิตเธอเจอมาหนัก
สมัยม.ปลาย พ่อแม่เธอโดนโจรฆ่า
- เนื้อวากิวช่วยได้เสมอแหละ - อร่อยมากเลย
- อร่อยสุดๆ - ขอบคุณนะคะ
เธอมีชีวิตอยู่เพื่อล้างแค้น แต่เพราะอาการของเธอ มันเลยยาก
เข้าใจแล้ว
เพราะงั้นเธอถึงทำกายภาพบำบัดสินะ
อือ ฉันก็หวังว่าปาฏิหาริย์จะเกิดขึ้น
ปาฏิหาริย์เหรอ คำนั้นแปลว่าเป็นไปไม่ได้ไม่ใช่เหรอครับ
เฮ้ย ไปได้แล้ว
สวัสดีตอนเย็นครับ คุณพักอยู่ที่นี่หรือเปล่า
ค่ะ ทำไมเหรอคะ
เราเป็นนักสืบที่เชี่ยวชาญ เรื่องตรวจจับกล้องแอบถ่ายและเครื่องดักฟัง
เราทำงานให้เอสจีพี ซีเคียวริตี้ครับ
เราเจอกล้องแอบถ่าย และเครื่องดักฟังในอาคารหลังนี้
- เลยอยากตรวจสอบห้องคุณน่ะครับ - กล้องแอบถ่ายเหรอคะ
ครับ ใช้เวลาแค่แป๊บเดียวเท่านั้น
ไม่มีค่าใช้จ่ายแน่นอนครับ
ถ้าคุณกังวล จะให้เพื่อนบ้านอยู่ด้วยก็ได้นะ
(เอสจีพี ซีเคียวริตี้ อิคาวะ ซาโตชิ)
ไม่เป็นไรค่ะ ห้องฉันไม่น่าจะมีอะไรแบบนั้น
คนส่วนใหญ่ก็พูดแบบนั้นแหละครับ
แต่พอเราเข้าไปดูในบ้านทีไรก็มักจะเจอทุกที
กล้องเดี๋ยวนี้มันเล็กมากเลยนะครับ
คุณต้องแปลกใจแน่ๆ
มองหาใครอยู่หรือเปล่า พี่ชาย
ใช่เด็กที่นั่งรถเข็นไหม
อ้อ
ใช่
ฉันไม่รู้ว่าแกซื่อหรือโง่กันแน่
อาจจะทั้งคู่
ฉันเป็นพี่ชายเธอ
อยู่ห่างๆ น้องสาวฉันซะ ไอ้โรคจิต
โรคจิต…
ฉันน่ะเหรอ
สองรูปนี้ต่างกันหรือเปล่า
เหมือนจะต่างอยู่นิดๆ นะคะ
ผมลองวาดให้ต่างกันสองแบบ
อือ นายตั้งใจมากเลยนะ
ผมวาดอยู่ทั้งคืนเลยครับ
ทั้งคืนเหรอ
- ขยันสุดๆ - หัวหน้า
อย่าหัวเราะสิ ซาโต้คุงจริงจังนะ
อย่าเครียดกับมันนักเลยค่ะ
จุดเด่นของรูปที่ซาโต้คุงวาด คือความไร้เดียงสาแบบเด็กๆ
แค่วาดให้สนุกก็พอแล้ว
สนุกเหรอ
ว่าแต่ ซาโต้…
เอ็นพีโอ ฉันขำทำไมเนี่ย ให้ตาย
ใบปลิวของเอ็นพีโอเสร็จแล้ว ช่วยเอาไปส่งให้ทีนะ
หนักหน่อยนะ ไปได้แล้วล่ะ
ไปส่งให้ที
วาดทั้งคืนเลยเหรอ
อะไรกันเนี่ย ภาพแบบนี้มันใช้เวลาทั้งคืนได้ไงกัน
วาดอีท่าไหนเนี่ย
วิดีโอนี่สุดยอดเลยแฮะ
ขอดูหน่อย
แล้วอันที่เราติดตั้งเมื่อวานล่ะ
พวกนั้นก็สวยเหมือนกันครับ
แจ่มมาก สมบูรณ์แบบจริงๆ
ให้ตาย ทุเรศเป็นบ้า ดูแค่ที่ดูได้เถอะ
จริงสิ ผมจะไปสั่งทำนามบัตรนะ
แล้วก็จะซื้อสูทใหม่ด้วย
เฮ้ยๆ นายซื้อสูทใส่เองสิ
แหมๆ
ฉันกำลังเตรียมตัวสำหรับการบรรยายเดือนหน้า
มีอะไรต้องทำหลายอย่างเลย
ไม่เป็นไร ฉันไปเอง
ครับ
ผมมาจากอ็อคโตปุส
ผมเอาใบปลิวมาส่งครับ
อ้อ ขอบใจนะ
อ้าว
รู้จักเขาเหรอ
อ๋อ
ไม่แน่ใจครับ
งั้นเหรอ ที่สวนเหรอ
เชิญเลย นั่งสิ
คนที่เตะนาย เขาทำงานให้ฉัน
เขาเห็นเธอเป็นน้องสาวที่ต้องปกป้องน่ะ ต้องขอโทษด้วยนะ
ครับ
ซาโต้คุงสินะ
แล้วนายก็เอาใบปลิวมาส่งให้เรา
ต้องเป็นพรหมลิขิตแน่ๆ
ขอบใจนะ
ฉันชอบดีไซน์ ดีจังที่จ้างที่นี่ออกแบบ
ซาโต้คุงเป็นห่วงอาการอัมพาตของฮินาโกะเหรอ
ผมเห็นเธอพยายามแบบทุลักทุเลก็เลยอยากช่วย
คนที่ยุ่งเรื่องชาวบ้านน่ะมักถูกมองเป็นพวกโรคจิต
การช่วยคนที่กำลังกระเสือกกระสน ทำให้กลายเป็นคนโรคจิตเหรอ
พูดได้ดี
นายพูดถูกเลย
ทุกวันนี้ความซื่อสัตย์และเจตนาดี มักถูกตีค่าว่าเป็นความจอมปลอม
คนไม่เอาไหนมักกล่าวหา คนที่ประสบความสำเร็จว่าเสแสร้ง
แถมยังกล่าวหาลับหลังด้วย แต่เราไม่สนใจหรอก
ผู้ที่ประสบความสำเร็จจะก้าวต่อไป โดยไม่สนใจคำพูดคนอื่น
โอ๊ยร้อน
ยอดจริงๆ
ฉันว่าเราน่าจะเข้ากันได้ดี
วันนี้มีโปรโมชั่นพิเศษแจ็คคัล
- เข้ามาดูได้เลยค่ะ - ใช่แล้วค่ะ
มาลองดูสิคะ เข้ามาดูได้เลยค่ะ
สวัสดีค่ะ วันนี้เรามีโปรโมชั่นพิเศษแจ็คคัล
สนใจลองดูไหมคะ
เจ้าหนุ่มเมื่อกี้ เขาเป็นคนดีนะ
ถึงจะไม่เต็มเต็งเท่าไร แต่ก็ไม่เหมือนใครดี
เห็นว่าเธอกำลังทำกายภาพบำบัด
การมีความหวังมันสำคัญ
แต่ว่า
จงพร้อมรับความผิดหวังเอาไว้เสมอ
วันนี้…
ฉันมีประจำเดือน
คิดว่าฉันสนเหรอ
ฉันชอบเลือด
วันนี้โอเด้งเหรอ
มาถูกเวลาทุกทีเลยนะ
แล้วนั่นอะไร
ลูกโป่งแจ็คคัล
เหรอ
- ฉันเจอผู้ชายที่ฉันเคยต้องฆ่าด้วย - หือ
จำตอนที่ฉันฆ่าคนห้าคนเมื่อสี่ปีก่อนได้ใช่ไหม
จริงๆ คำสั่งมีหก
แต่มีหนึ่งคำสั่งถูกยกเลิกในนาทีสุดท้าย
- ได้ไง - ฉันไม่รู้
- เจ้านายเป็นคนตัดสิน - พี่เจอผู้ชายคนที่หกเหรอ
ตอนนี้เขาเรียกตัวเองว่าอุทสึโบะ
เขาเปิดองค์กรไม่แสวงหากำไร ที่ทำเรื่องคุ้มครองเด็ก
ฉันคุยกับเขาไปตามปกติแล้วก็กลับมา
แต่เธอคิดว่าฉันควรฆ่าเขาไหม
- ไม่ได้ คำสั่งโดนยกเลิกแล้วนี่ - ฉันได้กลิ่น
กลิ่นเหรอ กลิ่นคนชั่วงั้นเหรอ
- กลิ่นโอเด้ง - นึกว่าอะไร พูดจาสับสนเป็นบ้า
- ซาบะ ฮินาโกะก็อยู่ที่นั่น - เอ๊ะ
- เด็กที่ลานจอดรถน่ะเหรอ - แล้วก็พี่ชายของเธอด้วย
หมอนั่นน่าจะเป็นมืออาชีพ
แล้วก็มีอุทสึโบะ
เป็นทีมที่แปลกจริงๆ
นี่ อย่าได้ไปก่อเรื่องเชียวล่ะ
ถ้านายฆ่าคนระหว่างช่วงหยุดพัก
ฉันจะฆ่านายซะ
มาแล้วๆ
สวัสดีค่ะ
ผมเป็นเจ้าของสำนักงานนักสืบ ชื่ออุทสึโบะครับ
ค่ะ
ผมอยากคุยกับคุณเรื่องเอทสึจิ ลูกชายคุณน่ะครับ
เอทสึจิไปทำอะไรเหรอคะ
ครับ ผมอยากให้เราเจอกันให้เร็วที่สุด
ผมจะเข้าเรื่องเลยนะ คุณเอทสึจิ
คุณรู้จักผู้หญิงที่ชื่อชิมิซึ มิซากิไหมครับ
เธอเป็นเพื่อนร่วมงานผมเองครับ
รู้ไหมครับว่า เมื่อก่อนเธอเคยเป็นกราเวียร์ไอดอล
งั้นเหรอครับ
คุณยามาโมโตะตรงนี้ เป็นประธานของเอเจนซี่ที่ดูแลเธออยู่
เขาอยากให้เธอคืนวงการน่ะ
เราเจรจาเรื่องนี้กันมาเป็นปีแล้ว
ใช่ครับ เราทำการตรวจสอบ อย่างละเอียดเพื่อความแน่ใจ
เพราะถ้ามีเรื่องฉาวขึ้นมา มันจะดับโอกาสของเธอได้เลย
และเราก็เจอบางอย่างเข้าครับ
ในห้องมิซากิมีกล้องแอบถ่ายซ่อนอยู่
เอทสึจิคุง
ฟังดูคุ้นๆ ไหม
- เดี๋ยวนะ… - หา คุณจะสื่ออะไรคะ
จากที่มิซากิบอก
เธอทำกุญแจห้องหายที่สำนักงาน เมื่อเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา
ปัดโธ่เว้ย ฉันเปล่านะ ไอ้พวกบ้า
นี่ใส่ร้ายลูกฉันเหรอ มันจะมากไปแล้ว
มีหลักฐานหรือเปล่า ถ้ามีก็เอามาดูเลย
- เอามา - นี่มันบ้าไปแล้ว
ผมไม่อยากจะเอานี่ให้คุณดูเลย
นี่เป็นวิดีโอจากกล้องแอบถ่าย ในห้องของคุณมิซากิ
มันเป็นกล้องตรวจจับความเคลื่อนไหว พอติดตั้งปุ๊บ มันจะทำงานทันที
- อะไรนะ - เปล่านะ ผมไม่ได้ทำนะ
มีแม้กระทั่งในห้องอาบน้ำ ห้องส้วม และห้องแต่งตัว
รวมทั้งหมดสี่ตัว
เปล่านะ ฉันไม่ได้ทำ
นี่ไม่ใช่กล้องที่ฉันเอาไปติด มีคน…
เลิกปฏิเสธแบบน่าสมเพชสักที
ไม่มีใครเชื่อหรอก
เอทจัง
ในเมื่อคุณถ่ายคลิปแบบนี้ เราก็ต้องเอาตัวคุณไปขึ้นศาล
เดี๋ยวสิ คุณยามาโมโตะ ผมเข้าใจความรู้สึกคุณ
แต่ผมว่าเราน่าจะประนีประนอมกันได้นะ
ไปศาลมันเปลืองทั้งแรงและเวลา
อีกอย่าง เราต้องคิดถึงอนาคตของเอทสึจิคุงด้วย
จริงไหม
(คาวามุระ มิกิ)
มิซากิ…
เป็นความผิดเธอแท้ๆ
เธอ…
เธอใส่ร้ายฉัน บ้าที่สุด
ฉันจะฆ่าเธอซะ
ฉันจะฆ่าเธอ มิซากิ
คุณอุทสึโบะ ไคนุมะบ้าไปแล้ว
คุณคงไม่อยากให้มันคลั่ง แล้วไปฆ่ามิซากิหรอกใช่ไหม
ถ้าเรื่องจะเป็นแบบนั้นก็ไม่เป็นไร
แบบนี้การที่มันหายตัวไป จะดูเป็นธรรมชาติและเร้าใจขึ้นด้วย
เหี้ยมจริงๆ
แต่ก่อนที่ตำรวจจะตามจับไคนุมะ เราต้องจัดการมันซะก่อน
ฉันไม่อยากสูญเงิน 60 ล้านเยน
หัวหน้า พอเถอะค่ะ
- อรุณสวัสดิ์ - ไคนุมะคุง อรุณสวัสดิ์
ฟังที่หัวหน้าพูดเข้าสิ…
ก็มันช่วยไม่ได้ ท้องไส้ฉันมันไม่ดี เงียบเร็วเข้า เงียบก่อน
ให้ตาย เหม็นชะมัด ไปห้องน้ำสักทีเถอะ
สงสัยฉันจะดื่มหนักเกินไปหน่อย
ฉันไปเข้าห้องน้ำมาแล้ว แต่ที่ออกมามีแค่ตด
เนี่ย พอพูดปุ๊บ มันก็…
ให้ตาย ต้องไปห้องน้ำแล้วล่ะ
ทำงานที่นี่เหม็นชะมัด
มีแต่ตดออกมาอีกแล้ว…
เอ๊ะ
ซาโต้ นาย…
เกิดอะไรขึ้น
เขาถือไอ้นี่ไว้ เหมือนจะทำอะไรผม
พอผมหันไป จู่ๆ เขาก็ล้ม
อือ เป็นแบบนั้นเลย
ทำไมไคนุมะคุงถึงอยากทำร้ายซาโต้คุงล่ะ
ไม่รู้สิ
ผมจะตามไปเอง
ไม่เลว
ตอนผมลักพาตัวไคนุมะ เจ้าซาโต้นั่นเห็นผม
- ช่วยด้วย - ซาโต้เหรอ
ผมจะกำจัดมันก่อนที่ตำรวจจะเข้ามายุ่ง
ทำไมต้องเป็นซาโต้ด้วยนะ เอาเถอะ ทำอย่างที่นายว่าแหละ
ว่าไง
- ฉันมีเรื่องต้องไปจัดการ - เฮ้ย
ใครก็ได้ช่วยด้วย
- พามันไปที่เนินเขาแล้วเฝ้าไว้ - เฮ้ย
นี่
นี่ ช่วยด้วย
- รอแป๊บนะครับ - ค่ะ
อดใจรอไม่ไหวแล้ว
- นี่ครับ - ขอบคุณค่ะ
- ขอกินทาโกะยากิหน่อยสิครับ - ไม่ได้
ต้องรอให้ถึงบ้านก่อน
ทาโกะยากิ
เอาตัวไคนุมะคุงคืนมาซะ
ฉันจะไม่ถามว่านายจับตัวหมอนั่นไปทำไม
แค่คืนเขามาเป็นๆ แล้วทุกอย่างจะเรียบร้อย
แกรู้ว่าฉันเป็นใคร แล้วยังจะกล้าขออีกเหรอ
ฉันรู้ว่านายมีเหตุผลของนาย
แต่ว่า…
ฉันเองก็มีเหมือนกัน
แกเป็นใครกันแน่วะ
ฉันจะให้เวลานายถึงพรุ่งนี้
ถ้าไม่คืนเขามา…
นายได้เจอปัญหาใหญ่แบบที่คาดไม่ถึงแน่
นายมีเวลา 24 ชั่วโมง
ไคนุมะล่ะ
ขอโทษครับ ผมหาเขาไม่เจอ
งั้นเหรอ
หัวหน้าคะ เราจะทำยังไงดี
ไปแจ้งตำรวจ แบบนั้นน่าจะดีที่สุด
ได้เลยค่ะ
ซาโต้
สวัสดีค่ะ
ที่จริงแล้วนาย…
เป็นคนประเภทที่ฆ่าคนได้ใช่ไหม
ฉันผ่านโลกมามาก เลยสัมผัสอะไรแบบนี้ได้
ฉันเดาว่านายคงเคยเป็นเจ้าศิลปะการต่อสู้
แต่แล้ววันหนึ่ง ระหว่างปกป้องคนที่นายรัก
การวิวาทกลับกลายเป็น การต่อสู้เอาเป็นเอาตาย แล้วนายก็
ทำให้คู่ต่อสู้บาดเจ็บสาหัส
เพราะนายเป็นคนอ่อนโยน
นายจึงปิดบังฝีมือไว้แล้วเลิกต่อสู้
นับแต่นั้นมา แทนที่จะทำร้ายคนอื่น
นายเลี่ยงการต่อสู้ และถ้ามีปัญหา นายก็แกล้งทำเป็นร้องไห้
เรื่องมันเป็นแบบนั้นใช่ไหม
ใช่ไหม
เป็นแบบนั้นเลยครับ หัวหน้า
ว่าแล้วเชียว
ฉันรู้อยู่แล้ว
ไม่ต้องห่วงนะ
ฉันจะไม่บอกใคร
ขอบคุณครับ
- ช่วยด้วย - เฮ้ย
- หุบปากนะโว้ย ไอ้ไก่อ่อน - พอได้แล้วน่า
อยากตายหรือไง ตอบคำถามมาซะสิวะ
ดูเหมือนมันจะไม่รู้ว่าซาโต้อยู่ที่ไหน
โอ๊ย เจ็บฉิบหายเลย
ไม่รู้เหรอวะว่ามันพักอยู่ที่ไหน
ฉันรู้แค่บ้านน้องสาวมัน
มิซากิไปค้างที่นั่นหลายครั้ง
จริงเหรอ ที่ไหนล่ะ
ไทเฮย์จิ อาซาเสะโช สาม…
หือ ไม่มีทาง ไอ้เวรตอแหล
เป็นอะไรไป
ผมว่าเรื่องนี้มีกลิ่นทะแม่งๆ
ทะแม่งเหรอ
อือ ถ้าผมจำไม่ผิดล่ะก็
นั่นมันที่ตั้งของหอพักบริษัทมากุโระ
บริษัทมากุโระเหรอ
ว่าแล้วเชียว ต้องมาตอนทำกับข้าวทุกที
จะยอมรับได้หรือยัง
เอาล่ะ นั่งลง
- นายเป็นใคร - ฉันเป็นฝ่ายถาม
ถ้าคิดจะทำอะไรบ้าๆ ฉันยิงแน่
เธอมีพี่ชายใช่ไหม ผู้ชายที่ชื่อฟาเบิล
ใครนะ ฟาบุเหรอ
เล่นลิ้นไปก็เท่านั้น
อย่างแรกเลย เธอใจเย็นเกินไปทั้งที่เป็นแค่น้องสาว
และสอง ฉันรู้ว่าที่นี่คือหอพักของบริษัทมากุโระ
อีกอย่าง เธอเองก็มีกลิ่นเดียวกับพี่ชาย
- งั้นนายก็เล่นด้วยผิดคนแล้ว - หมายความว่าไง
นายประเมินฉันต่ำไป ถึงได้มาตามลำพังแบบนี้
จะยกตัวอย่างให้ฟัง นายวางปืนไว้บนโต๊ะ
นั่นน่ะคิดดีแล้วหรือยัง
มือนายทั้งสองข้างอยู่ข้างล่าง นั่นน่ะคิดดีแล้วเหรอ
ชอบอะไรแบบนี้จัง
ถ้าคิดว่าจะแย่งปืนฉันได้ก็ลองดู
รู้ไหมทำไมฉันพูดแบบนี้
ฉันกำลังให้โอกาสนาย
บอกแล้ว นายเล่นผิดคน
ฉันรู้แล้วว่าเธอใช้ปืนเป็น
แต่เธอไม่เคยฆ่าใคร
ใช่หรือเปล่านะ
หวังว่าสิ่งที่นายคิดจะถูกต้องนะ
นักฆ่าล้วนแต่มีกลิ่นพิเศษ
นายมาที่นี่ทำไมกันแน่
มาทดสอบตำนานเกี่ยวกับพี่ชายของเธอ
คนที่ใครๆ ก็เล่าลือกันว่าฆ่าคนได้ในหกวินาที
ถ้างั้น
ทำไมไม่ให้ฉันพิสูจน์ให้แทนล่ะ
กับข้าวเธอจะไหม้อยู่แล้ว
ไม่เป็นไร ฉันทำได้ในห้าวินาที
แปดวินาทีเหรอ
เต้าหู้มาโบจะไหม้แล้ว
อ้าว
เอ๊ะ อะไรเนี่ย
อะไร อ้าว หายไปไหน
เวรแล้ว มันหนีไป
บ้าฉิบ
อะไร…
อะไรน่ะ
เกิดอะไรขึ้น
อะไรกัน…
อ้าว
เอ๊ะ
ไง
เรามีแขก
มาที่นี่ทำไม
คิดจะชิงลงมือก่อนเหรอ
เออ จะพูดอย่างนั้นก็ได้
แต่ดันโดนซัดซะน่วมเลย
ถ้าน้องสาวนายเก่งขนาดนั้น นายก็ต้องเก่งกว่าแน่
- น่าจะเก่งกว่า 100 เท่า - ไปตายซะ
ฉันรู้แล้ว
- นายคือฟา… - อย่าพูด
ถ้าพูดมากไป
นายจะต้องถูกกำจัด
ฉันต้องการแค่อย่างเดียว
ปล่อยไคนุมะคุงซะ
หือ ไคนุมะเหรอ ครับ
ไคนุมะใช่ไหม
คือว่า…
มีปัญหานิดหน่อย ครับ
คือว่า…
ไคนุมะน่ะ เขาตายแล้ว
คุณสึซึกิ ผมควรทำยังไงดี
คุณอุทสึโบะต้องฆ่าผม…
แย่จัง
ไม่อยากให้ใครในชีวิตมาตายตอนนี้เลย
ใครๆ ก็หวังแบบนั้นทั้งนั้นแหละ
สึซึกิ นายไปเถอะ
ทำไมถึงปล่อยฉันไป
นายไม่เห็นว่าฉันเป็นภัยงั้นเหรอ
จะกินเต้าหู้มาโบไหม
เขาดูจะโกรธนะ
แหงล่ะ ก็เราทำลายศักดิ์ศรีเขาย่อยยับเลยนี่
แต่ว่า…
ปล่อยเขาไปจะไม่เป็นไรจริงเหรอ
ไม่เป็นไรหรอก เขาเองก็เป็นมืออาชีพ
กลิ่นมันบอก
พูดเรื่องกลิ่นอีกแล้ว
น่าหงุดหงิดเป็นบ้า
อ้าว
กลับมาแล้วสินะ
ทำไมถึงบาดเจ็บล่ะ
ไอ้เจ้าอิซากิ มันฆ่าไคนุมะไปแล้ว
เป็นอุบัติเหตุ เพราะงั้น…
ผมเห็นมันกลัวและคิดจะหนีก็เลยกำจัดมันทิ้ง
มีเรื่องอื่นอีกสินะ
กฎของเมอร์ฟี่
เมอร์ฟี่
แปลว่าใกล้กว่าที่คิดงั้นเหรอ
- อย่าบอกนะว่า… - ใช่ มันคือฟาเบิล
ซาโต้คือฟาเบิลไงล่ะ
ซาโต้เหรอ
เล่ารายละเอียดมาหน่อย
เรื่องนี้จะทำให้เราเป็นยังไง
เราจะเจอปัญหา
หรือเราจะฉลอง
งานนี้เราจะฉลอง
บอกผมที อะไรทำให้คุณพร้อมเผชิญหน้ามัน
ผมประมาทเกินไป เลยโดนน้องสาวมันเล่นงานยับเยิน
ผมพร้อมจะกลับบ้านเก่าแล้ว
แต่ซาโต้กลับชวนผมกินข้าว
ถึงการดึงหน้าจะทำให้ผมดูเด็ก แต่ข้างในนี้ ผมคือคนอายุ 40
เพื่อศักดิ์ศรีที่หายวับไปกับตา
และเพื่อปิดฉากอาชีพอย่างยิ่งใหญ่…
ผมพร้อมจะเสี่ยงชีวิต
เหตุผลของฉันมันเรียบง่ายกว่านาย
แต่สะเทือนใจกว่า
สี่ปีก่อน ฉันเปิดซ่องขายบริการ
เมื่อสี่ปีก่อน
บนรถคันนั้นมีซาบะ ฮินาโกะอยู่ด้วย
ผู้ชายคนสุดท้ายที่ฟาเบิลฆ่าตาย…
คือน้องชายฉัน
ไม่เคยรู้มาก่อนเลย
เขาถูกฆ่าพร้อมลูกน้องของฉันสี่คน
เขาเป็นน้องชายร่วมสายเลือดของฉัน
หมายความว่า…
ที่เธอเป็นอัมพาต…
ก็เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเหรอ
หมอนั่น…
โดนฟาเบิลปาดคอ
และเขาก็ตายในรถ
ฉันจะฆ่าไอ้สารเลวฟาเบิลด้วยมือของฉันเอง
ที่ผ่านมา ฉันหาตัวมันตลอด
- นี่ - ฉันมาที่เมืองนี้เพื่อฆ่าไอ้สารเลวนั่น
หยุดนะ
ฉันจะจบชีวิตไอ้สารเลวนั่น
ฉันพร้อมยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อล้างแค้นให้น้องชาย
เข้าใจแล้ว
มาฆ่าฟาเบิล ด้วยกัน
อือ
แต่เราจะทำแบบครึ่งๆ กลางๆ ไม่ได้
พรุ่งนี้เราจะวางแผน
คืนนี้พักเถอะ
เข้มไปนิดแฮะ
เข้าใจแล้ว
แต่ว่า…
ฉันก็รู้สึกแย่นะที่เธอต้องนั่งรถเข็น
แต่เธอหนีออกจากบ้านเพื่อมาขายตัว
- บางทีเธออาจสมควร… - ฉันไม่คิดอย่างนั้น
หือ
ตอนที่เจอกัน ซาบะ ฮินาโกะกำลังร้องไห้
ฉันใช้เวลาสองวินาทีทุบกระจกและฆ่าคาวาฮิระ
ไม่มีใครร้องไห้ได้ในสองวินาที
ทุ่นระเบิดเหรอ
นี่ คุณไปเอาของแบบนี้มาจากไหนเนี่ย
ฉันมีเส้นสายเยอะ ฉันสะสมของพวกนี้มาหลายปีแล้ว
ก็ดี แต่เรามีข้อจำกัดอยู่
เราจะใช้ของพวกนี้ยังไง
ใช้ในแผนของเรา
เรากำลังสู้กับฟาเบิล
ถ้าเราไม่มีแผนที่สมบูรณ์แบบ
อาวุธหรือกำลังคนก็เป็นได้แค่ขยะ
ตกใจหมดเลย
ถ้าดูอยู่ก็ช่วยรับฉันหน่อยสิ
ฉันไม่อยากเข้าไปยุ่งตอนที่เธอกำลังพยายาม
ตอนเจอกันครั้งแรก คุณก็พูดแบบนั้น
ขอจับหน่อยได้ไหม
หือ
เดี๋ยวมือก็เลอะหรอก
ที่ที่ฉันเคยอยู่ แบบนี้ไม่เรียกว่าสกปรก
เธอต้องจินตนาการเข้าไว้
จินตนาการว่าขาของเธอใช้การได้
จินตนาการเหรอ
จากเลือดที่ไหลเวียนในเส้นเลือด…
ไปถึงประสาทและกล้ามเนื้อ
ตลอดจนการถ่ายเทน้ำหนัก
คุณรู้เรื่องพวกนั้นได้ยังไง
ซาโต้…
ที่ผ่านมา คุณใช้ชีวิตแบบไหนเหรอ
นี่
บอกฉันหน่อย
บอกมาเถอะน่า
ที่ผ่านมา คุณมีชีวิตแบบไหน
นะ
บอกฉันหน่อย
ฉันน่ะ…
เอ้านี่
เรื่องแผนที่คุณกำลังเตรียมการอยู่
ฉันพอจะรู้แล้ว
ฉันจะไม่เจอกับซาโต้อีก
เพราะงั้นอย่าทำร้ายซาโต้ หรือคนรอบๆ ตัวเขาอีกเลย
ทำไมถึงเจาะจงเรื่องซาโต้นักล่ะ
ซาโต้…
ทำให้ฉันมั่นใจในตัวเอง
งั้นเหรอ
ความจริงก็คือ…
ระหว่างที่สึซึกิสืบเรื่องเขา
เราเจออะไรบางอย่างเข้า
ฉันไม่แน่ใจ…
ว่าควรบอกเธอดีหรือเปล่า
แต่ว่า…
ฉันควรบอก
เมื่อสี่ปีก่อน
เธอเห็นชายคนหนึ่งถูกฆ่าต่อหน้าต่อตาใช่ไหม
เขาเป็นคนของซ่องโสเภณี
คนที่ฆ่าหมอนั่น…
คือซาโต้
หมายความว่าไง
ไม่ใช่แค่นั้นนะ
สองวันต่อมา เขาเข้าไปในบ้านเธอ
และเขาก็…
เขาก็ปาดคอพ่อกับแม่เธอ
นั่นก็ฝีมือซาโต้
ขอดูนมหน่อยสิ
หา บ้าไปแล้ว
จะอายทำไมเล่า
ก็มันนมฉัน ฉันต้องอายสิ
งั้นทำไมตอนเปิดแขนถึงได้ไม่อายล่ะ
- แขนมันไม่เหมือนกัน - ต่างกันยังไง
แล้วนมกับแขนมันต่างกันยังไงเล่า
เหมือนกันนั่นแหละ
แขนให้ดูได้ แต่นมให้ดูไม่ได้เนี่ยนะ ไหงงั้น
เลือกปฏิบัติ ที่เธอทำมันคือการเลือกปฏิบัติ
เธอควรขอโทษนมของเธอ
ฉันอยากเป็นผู้หญิงที่ปฏิบัติต่อทุกสิ่งอย่างเท่าเทียม
สำเร็จ
(จะวันธรรมดาก็มีรัก โปรดติดตามตอนต่อไป)
ทุ่มเทจริงๆ แจ็คคัล
ไม่เป็นไรนะ
ไม่ต้องกลัว ฉันอยู่นี่แล้ว
ขอปืนให้ฉันด้วย
จะยิงซาโต้เหรอ
มันอันตรายเกินไป
ฉันจะเอากระสุนให้เธอทีหลัง
ถือให้คุ้นมือก่อนนะ
รอเดี๋ยวนะ
จะเอาพาสต้าแบบไหน
ใส่เกลือน้อยๆ หน่อย เต้าหู้มาโบของเธอเค็มเกินไป
ฉันไม่ผิดสักหน่อย
ครับ
ไง ซาโต้คุง ดีใจจังที่ได้เจอกันเมื่อวันก่อน
อุทสึโบะ
เป็นเกียรติจริงๆ ที่นายจำฉันได้
คาวาฮิระ โคอิจิ
(ซาโต้ อากิระ)
รู้ชื่อจริงฉันด้วย ยิ่งเป็นเกียรติเข้าไปใหญ่
ก็ได้ งั้นฉันจะเรียกนายด้วยอีกชื่อเหมือนกัน
ฟาเบิล
ฉันอยากคุยกับนาย มาหาฉันหน่อยได้ไหม
จะคุยอะไร
เรื่องฮินาโกะไง
ที่นายเข้าหาเธอเป็นเพราะรู้สึกผิดใช่ไหม
ดูท่าฉันจะพูดถูกสินะ
นึกไม่ถึงเลยว่านักฆ่าในตำนาน ก็มีความรู้สึกกับเขาด้วย
มาคุยกันเรื่องอนาคตฮินาโกะ มาที่สำนักงานของฉันในอีกชั่วโมง
เข้าใจแล้ว
- เดี๋ยวฉันมานะ - หา จะไปไหน
- สำนักงานของอุทสึโบะ - นี่มันกับดักชัดๆ
อือ แต่ฉันก็ต้องไป ฉันต้องรับผิดชอบ
- นั่นคือสิ่งที่คนธรรมดาเขาทำกัน - อย่าฆ่าใครเชียวล่ะ
ฉันรู้แล้ว
รอแป๊บหนึ่ง เดี๋ยวฉันไปด้วย
จะปล่อยให้พี่ชายไปคนเดียว ทั้งที่รู้ว่าเป็นกับดักได้ไง
- อย่าเกะกะแล้วกัน - ไม่อยู่แล้ว
(แจ็คคัล)
- อ้าว - ทำอะไรน่ะ นั่นของฉันนะ
แจ็คคัลไปแล้ว
อุทสึโบะน่าจะปิดกล้องวงจรปิด
อย่าประมาทเชียวล่ะ นี่มันกับดักชัดๆ
ฟาเบิลอยู่ที่ชั้นแปดแล้ว
มันเป็นลมชักหรือไง
ทางนั้นแหละ เข้าไปเลย
เป็นอะไรไหม ฮัลโหลๆ
ได้ผลไหม
- พี่ชาย ปลอดภัยไหม - อือ สบายบรื๋อ
ล้อเล่นหรือเปล่า
สบายบรื๋อหมายความว่าไง พวกมันวางระเบิดนะ
- ก็แค่กับดักระเบิดมือ - พี่จงใจให้มันระเบิดเหรอ
มันอาจทำให้คนที่เข้าไปบาดเจ็บสาหัสได้
ฟาเบิลหนีไปที่ชั้นหก
เปลี่ยนเป็นแผนบี
รับทราบ กำลังรอคำสั่ง
ทีมเอ บุกจู่โจม
- ทีมเอรับทราบ - มันเข้าไปในบ้าน ตามไป
ทีมเอ เริ่มปฏิบัติการ
ทีมบี เตรียมพร้อม ที่ทางเดินฝั่งตะวันออก รอรับคำสั่ง
ทีมซี ชั้นหก ฝั่งตะวันตก เตรียมพร้อม
เรากำลังต่อกรกับฟาเบิล ต้องรอบคอบเข้าไว้
ห้ามทำอะไรบุ่มบ่าม
รับทราบ ทีมบี เตรียมพร้อมอยู่ที่ชั้นหกฝั่งตะวันออก
รอรับคำสั่ง
ฟาเบิลกำลังหนีไปทางระเบียงชั้นหก ทีมบีและทีมซี บุกได้
ทีมบีรับทราบ
มันเข้าไปข้างใน ทีมเอกับทีมบีไปที่ทางเดิน
ทีมเอรับทราบ
ทีมบีรับทราบ เริ่มปฏิบัติการ
มันกำลังผ่านห้อง 1063 ออกไปที่ทางเดิน
รับทราบ สถานการณ์เป็นยังไง
มันออกมาแล้ว ทีมเอ หยุดมันให้ได้
ทีมเอรับทราบ เริ่มปฏิบัติการตามแผน
เราน่าจะลงไปข้างล่างนะ
บ้าจริง โดนมันจัดการไปแล้ว
มันกำลังลงบันไดไปกับชาวบ้านคนอื่นๆ
ขนาบมันจากด้านบนและด้านล่าง
ทีมเอรับทราบ ทีมบีเคลื่อนที่ได้
ทีมบีรับทราบ
อย่าผลักสิ
ก็คนมันแน่นนี่นา ก็เลยต้องดัน
มันอันตรายนะ
อย่าลังเล ปืนของมันไม่มีกระสุนจริง
ฟาเบิลอยู่ที่ชั้นหนึ่ง
- รับทราบ - ทราบ ไปที่ชั้นหนึ่ง
รับทราบ
- สวัสดีค่ะ - รับทราบ
ดูควันพวกนั้นสิ
เก่งจริงๆ นะ ฟาเบิล
เก่งกว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีก
แต่ฉันเองก็อยากชนะ และฉันจะใช้ทุกวิถีทางด้วย
เด็กผู้หญิงหูหนวกที่ห้อง 3108 น่ะ
เธอมีของขวัญที่ฉันเตรียมไว้ให้นาย
รีบไปหาเธอก่อนจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นดีกว่า
- โยโกะ เก็บสไนเปอร์ฝั่งระเบียงซะ - รับทราบ
ย้ำนะ ปืนของฟาเบิลไม่มีกระสุนจริง
ไม่ต้องไปกลัวมัน
เจอมันแล้ว นั่งร้านชั้นสามฝั่งตะวันตก
หยุดมันซะ
- ทีมเอกับทีมดี เข้าไป - มันอยู่ที่ชั้นสี่แล้ว
(แจ็คคัล)
มันแคบเกินไป
- อย่าดันมาสิ - ฉันเปล่า นายนั่นแหละดึงไป
บ้าเอ๊ย
ไปๆ ต้อนมันให้ได้
หยุดมันซะ ไม่ต้องไปกลัว
ทีมบี เข้าไป
ทุกคน ล้อมมันไว้
มันอยู่ที่ชั้นห้าแล้ว
มาเถอะ ไปเร็ว มองตรงไปนะ
บ้าจริง
คุณอุทสึโบะ อย่างที่คิดไว้เลย เราต้องใช้แผนซีจัดการมัน
มันอยู่นั่น ฝั่งระเบียง
- ทีมซี ทราบ - ทีมดี ทราบ
ทีมบีนำไป ทีมซีตามทีมดี
ทีมซี ขนาบจากบนและล่าง
ตายซะ
มันเข้าไปชั้นสิบแล้ว
มันจะไปที่ห้อง 3108
บ้าฉิบ
นี่
สถานการณ์ฉุกเฉิน เด็กออกมาจากห้อง
จริงเหรอ
ให้ตาย เด็กๆ นี่ยอดจริงๆ พวกเขาทำเรื่องที่คาดไม่ถึงเสมอเลย
- เราจะทำยังไงดี - ก็ทำตามแผนไง
บ้าจริง
- นั่งร้านชั้นสิบ ทุกคนไป - รับทราบ
พี่ชาย งานเข้าแล้ว
มีเด็กผู้หญิงอยู่ที่ปลายนั่งร้าน
ไม่นะ ไม่ หยุดก่อน
พี่ชาย ไปหยุดเธอที
พี่
ไม่ต้องห่วง ฉันเอาอยู่
นั่นเรียกว่าเอาอยู่เหรอ
ขอร้องล่ะ อย่าฆ่าใครเชียวนะ
สำเร็จ
โยโกะ ตามสึซึกิไปนะ
- มันขับมินิคูเปอร์สีเทา - รับทราบ แล้วพี่ล่ะ
ขอวางแผนก่อน
- พี่ชายโทรมาครับ ให้ผมรับไหม - ไม่ ฉันรับเอง
ซาโต้เหรอ
เป็นไงบ้าง ไม่เจอกันตั้งนาน
ผมก็สบาย โอ๊ยร้อน
ช่วยไปส่งผมหน่อยได้ไหม
ไปส่งเหรอ แล้วฮาโกะสึกะล่ะ
โยโกะขับอยู่
ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจนักหรอก
- ได้ เดี๋ยวให้คุโระขับไปให้ - ผมไปเอง
- ผมจะไปแบบด่วนจี๋เลย - นายอยู่ไหน
(ทาโกะยากิ)
เริ่มเห็นดาวแล้ว
คุณดูดาวอยู่เหรอ
ไม่ว่าคนอย่างฉันจะทำอะไร
เมื่อเทียบกับความไพศาลของจักรวาลแล้ว
มันก็น้อยนิด
ไร้ความหมายไปหมด
ทุกอย่างเลย
ช่วงล่างอย่าพังนะ
ฉันแค่โยนหินเท่านั้นเอง
แต่เพราะขาดประสบการณ์ เธอเลยคิดว่าเป็นระเบิดมือ
เพราะเธอไม่เคยฆ่าใคร เธอก็เลยไม่มี…
ความกล้าแบบที่ฉันมี
ซาโต้จะตามเรามาไหม
เรื่องนั้นก็ไม่รู้สินะ
ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร
เธอเป็นนักฆ่าในสังกัดเดียวกันกับซาโต้
พอดีเลย ฮินาโกะ
ยิงนังนั่นซ้อมมือซะสิ
อะไรนะ
ถ้าไม่อยากจะฆ่า เล็งที่แขนหรือขาก็ได้
เฮ้ย อย่าทำแบบนั้นเลย
นังนั่นเป็นคู่หูซาโต้นะ
ฮินาโกะ
เฮ้ย ก็บอกว่าอย่าทำไง
ฮินาโกะ
เจ็บโว้ย
หา
บ้าจริง
เจ็บชะมัด
เจ็บจัง
เป็นอะไรไป ฮินาโกะ
หือ
เธอทำฉันตกใจนะ
แกฆ่าพ่อแม่ของฉัน
แกบอกว่าพ่อแม่ฉันโดนปาดคอ
ตำรวจเก็บเรื่องนั้นไว้เป็นความลับ แต่แกกลับรู้
แกรู้ว่าพวกท่านโดนปาดคอ
เพราะแกเป็นคนทำ
ให้ตายสิ
ฉันพลาดตรงนี้เองสินะ
ใช่แล้ว ฉันเป็นคนฆ่าพ่อแม่ของเธอ
ทำไมกัน
ฉันยอมให้เธอบอกตำรวจเรื่องซ่องไม่ได้
ฉันเลยฆ่าพ่อแม่เธอเพื่อขู่ให้เธอกลัว
ฉันทำอะไรลงไปนะ
ฮินาโกะ
มีเซ็กส์กับเธอมันสนุกมากเลย
หุบปาก มันทำให้ฉันจะอ้วก
เหลืออีกสองนัด เล็งให้มันดีๆ
บ้าเอ๊ย
จะเอาแบบนี้จริงๆ เหรอ พี่ชาย
ฟาเบิลมา ซวยแล้วไง
มันวางแผนอะไรไว้
เร็วเข้า ยิงฉันสิ เร็วๆ เลย
นี่นาทีทองแล้วนะ เร็วเข้า
ฉันจะไม่ขยับเลย แต่อย่ายิงโดนตัวล่ะ
ถ้าจะฆ่าก็เล็งมาที่หัว เร็วเข้า
เร็วสิ
บ้าเอ๊ย
นึกออกแล้ว ฮินาโกะ ฉันจะเล่าเรื่องตอนที่ฆ่าพ่อแม่เธอให้ฟัง
เฮ้ย ฟาเบิลกำลังมา
รู้ไหม ตอนที่พวกมันคร่ำครวญน่ะ
พวกมันบอกว่าจะฆ่าพวกมันก็ได้
แต่มันขอให้ฉันไว้ชีวิตเธอ
น้ำเน่าเนอะ
อย่างกับละครทีวีห่วยๆ เลย
น่าสมเพชเป็นบ้า
เพราะเธอหนีไป ครอบครัวที่รอเธอกลับบ้าน
เลยต้องมานอนตาย จมกองเลือดโสโครกของตัวเอง
ไม่นะ ฮินาโกะ หยุดนะ ตรงนั้นมีทุ่นระเบิด
ฟังนะ ฮินาโกะ
อย่าขยับนะ ถ้ายกเท้าออก เธอจะแหลกเป็นชิ้นๆ
แปลกใจเลยแฮะ
ได้ไงกัน…
เป็นไปได้ไง…
มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไงกันวะ
เธอทำแผนฉันพังป่นปี้
เธอจะลุกขึ้นมาเดินทำไม ใครอนุญาต
เพราะเธอเดิน เลยทำให้แผนทุ่นระเบิด ที่ฉันเตรียมไว้ให้ซาโต้พัง
หยุดเธอซะ ถ้าเธอยิง เธอจะล้ม
- ฮินาโกะ อย่ายิง - ฉันไม่สนใจแล้ว ยิงมาเลย
- เอาสิ รีบยิงฉันเลย - ทำไมแกถึง…
ถึงยังไงขาคู่นั้นมันก็ไร้ประโยชน์อยู่แล้ว
- นี่ ฮินาโกะ อย่ายิงนะ - ไม่มีใครสนใจแกหรอก
- หุบปาก - เข้าไปจับเธอไว้สิ
- เธอหลอกฉันไม่ได้หรอก ซาโต้กำลังมา - หา
- เร็วเข้า เอาเลย - หุบปาก
นี่ไม่ได้อยู่ในแผน เราพอแค่นี้เถอะ
พ่อแม่เธอตายเพราะเธอหนีไป นังโง่
- ฉันจะฆ่าแก - บอกให้หยุดไง
ดูสิว่าดาวสวยแค่ไหน พ่อแม่เธอรออยู่บนฟ้าโน่นแล้ว
- อย่ายิง ฮินาโกะ - พวกมันตายจมกองเลือดเน่าๆ
- ฟาเบิลกำลังมา - ไปหาพวกมันซะไป
แก…
ไอ้คนสารเลว
คราวนี้ฉันรับไว้ทันก่อนเธอจะล้ม
ซาโต้
ฟาเบิล…
วางเท้าตรงนั้นนะ
จับรถเข็นเอาไว้
ซาโต้…
หลังไม่เป็นอะไรใช่ไหม โดนสะเก็ดไหม
แค่นี้สบายบรื๋อ
สึซึกิ
มาช่วยฮินาโกะจังกัน
ทำไมขอให้ฉันช่วย
นายรู้อยู่แล้วว่าต้องทำอะไร
เข้ามาอีกนิด ช้าๆ
เอาลง
ค่อยๆ นะ
ค่อยๆ
อีกนิด
ช้าๆ
อีกหนึ่งเซนติเมตร
พอ
มันไม่ได้ผลหรอกน่า
- พวกแกทั้งคู่จะระเบิดเป็นชิ้นๆ - หุบปาก แกพูดพอแล้ว
อาจฟังดูบ้า แต่นักฆ่าสองคนกำลังช่วยกันอยู่
มันไม่ได้ผลหรอก
อย่าสนใจขาฉันเลย
คุณถอยไปเถอะ
จำที่ฉันเคยบอกได้ไหม
สักวันฮินาโกะจังจะเดินได้
ภายในหกเดือน เธอจะได้เดินเล่นด้วยขาคู่นั้น
ฮินาโกะจังทนได้อีกไม่นาน ลงมือเถอะ
เออ
สึซึกิ เรามีโอกาสเดียว ฉันจะนับสาม
ซาโต้…
- ฝากนายด้วยนะ - ไว้ใจฉันเถอะ
ฉันเร็วอยู่แล้ว
เอาล่ะนะ
สาม
สอง
หนึ่ง
ยินดีที่ได้รู้จัก ผมอุทสึโบะ
เธอจะเดินได้
ฮินาโกะ
ถ้าไม่ได้ความเร็วของฟาเบิล…
เธอคงเสียเท้าไปแล้ว
ฮินาโกะ
ฟาเบิลน่ะเป็นพิษ
แต่เหมือนมันจะเป็นยาดีสำหรับเธอนะ
ปลอดภัยแล้วล่ะ
มันทำแบบนั้นเพื่อให้เรายิงมัน
เดี๋ยวก่อน
พอหมอนั่นไม่อยู่แล้ว…
ฉันถึงเพิ่งรู้ว่าไคนุมะทำงานดีแค่ไหน
อรุณสวัสดิ์ ซาโต้คุง
- อรุณสวัสดิ์ครับ - อรุณสวัสดิ์
ผมวาดรูปคริสต์มาสมาแล้ว
- โอ้ - ขอดูหน่อย
อบอุ่นมาก
แนวคิดเขาทำให้เราอบอุ่นไปถึงหัวใจเลย
สุดยอด
สมเป็นซาโต้คุงจริงๆ
รู้จักเด็กผู้หญิงแบบเธอด้วยเหรอ
เปล่าครับ แค่บังเอิญน่ะ
อ๋อ
ฉันชอบที่เธอลุกขึ้นมาจากรถเข็นนะ
นั่นสิ ยอดมากเลย
แล้วดูรอยยิ้มนั่นสิ ยิ้มกว้างเลย
เมอร์รี่คริสต์มาส
เสียดายจัง
อ้าว…
นี่ ขอเหล้าเพิ่มหน่อยสิ
พี่ชาย
ไปไหนแล้วล่ะ
พี่ชาย อยู่ไหนเนี่ย
หลังจากอ่านจบ ช่วยเผาจดหมายฉบับนี้ทิ้งด้วยนะคะ
ฉันคิดว่าฉันเข้าใจความต่าง ของจุดที่เราอยู่ในสังคมแล้ว
เมื่อสี่ปีก่อน ฉันร้องไห้ในรถคันนั้น
ฉันสมควรเจอแบบนั้นแล้ว เพราะฉันหนีออกจากบ้าน
- และไม่พยายามเข้าใจพ่อแม่ - ปล่อยหนู
- มันเป็นความผิดฉันเอง - ฮินาโกะ
ฉันมีพ่อแม่ที่ประคบประหงมเกินไป
เรื่องมันเริ่มตอนที่ฉันต่อต้านแล้วหนีออกจากบ้าน
ฉันต้องเจอเรื่องพวกนี้ ก็เพราะไม่ประสีประสาอะไรเลย
วันนั้น ถ้าเกิดคุณไม่โผล่มาล่ะก็
ฉันคงจะถูกขายให้กับซ่อง
เพราะอย่างนั้น…
ฉันถึงไม่เคยแค้นคุณเลย
และพอฉันรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว ฉันก็มีแต่นึกชื่นชมคุณเท่านั้น
ฉันมีเรื่องหนึ่งอยากจะขอค่ะ
ในอีกหกเดือน ฉันจะเดินให้ได้
ฉันแน่ใจค่ะ
เดี๋ยวก่อน ฉัน…
ฉันจะจินตนาการนะ
ไม่ภาวนา แต่จะจินตนาการ
จากเลือดที่ไหลเวียนในเส้นเลือด
ไปถึงประสาทและกล้ามเนื้อ…
ตลอดจนการถ่ายเทน้ำหนัก
วิธีกายภาพบำบัดที่ซาโต้สอนฉัน
อย่างที่คุณเคยสอนฉันไว้…
ฉันจะจินตนาการถึงมันทุกวัน
อีกหกเดือนข้างหน้าก็จะถึงช่วงฤดูร้อนพอดี
ฉันอยากขอให้คุณนึกภาพฉันกำลังเดินบ้างสักนิด
ซาโต้…
ขอบคุณนะ
ต่อให้ซาโต้จะมีความทรงจำ เกี่ยวกับฉันเพียงน้อยนิด…
ฉันก็อยากให้มันเป็นความทรงจำ ที่ฉันยืนด้วยขาของตัวเองค่ะ
เมื่อสิ่งที่คุณจินตนาการ…
กับความเป็นจริงของฉันซ้อนทับกัน
ฉันรู้สึกว่า
เราจะได้เจอกันอีกครั้ง
ลาก่อนนะคะ
ดูแลตัวเองด้วย
ซาบะ ฮินาโกะ
อีกแล้วเหรอ พี่ตั้งเวลาไว้แน่ๆ ว่าฉันจะทำมื้อค่ำตอนไหน
แค่บังเอิญน่ะ
วันนี้เป็นมงจายากิเหรอ
โอโคโนมิยากิต่างหาก
คำบรรยายโดย: วรพล ถาวรวรานนท์