Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
PRZYSZŁOŚĆ ZALEŻY OD CIEBIE
UWIERZ W SIEBIE, A SIĘ UDA
OPTYMIZM DROGĄ DO SUKCESU
Lindo.
Ziemia do Lindy.
Jak raport?
Gotowy. Od tygodnia.
Analizuję założenia na przyszły miesiąc.
Dane z zeszłego roku?
Z uwzględnieniem szacunkowych zysków na przyszły.
Podziwiam.
Ja sobie z tym nie radzę.
Pewnie już czekają.
Chwila prawdy. Będę tuż za tobą.
Spotykamy się w wąskim gronie.
Tylko im to podrzucę.
Wykonałam obliczenia.
Miałam odpowiedzieć na ewentualne pytania.
Pytania? Wątpię.
Wiesz, jak teraz jest. Wszystko pisane palcem
na wodzie.
Tak.
Luz. Dowiedzą się, kto odwalił robotę.
Twoje nazwisko jest przecież tutaj.
Okej.
Dzięki.
Powodzenia.
Cóż...
Wygląda na to, że winda do sukcesu znów nawaliła.
Co?
Nadal trzeba będzie wchodzić schodami.
Krok za krokiem.
- Chase! - Co słychać?
Co tam?
Idziemy po pracy do Milly i AIa...
Piszę się.
Najlepsze karaoke w mieście.
Chętnie zaśpiewam.
I wypiję po jednym.
Najczęściej wybieram „One Way or Another”.
Nie znasz?
- Nie. - Blondie?
Debbie Harry? Bomba.
Jasne.
Wygoogluj.
Masz ulubiony kawałek czy...?
To przygotowana przeze mnie ocena wydajności.
Kosztowała sporo zarwanych nocy.
Jednak bez pracy nie ma kołaczy.
ZARZĄD
PODRĘCZNIK PRZETRWANIA
Narobiłam się, a nawet nie wpuścili mnie na spotkanie.
POMOCY
Przysięgam, Słodziaku, czasem mam ochotę...
Nadal siedzę z sekretarkami.
Ale od jutra to się zmieni.
Kiedy Bradley...
Pan Preston oficjalnie przejmie firmę po ojcu.
Jego ojciec obiecał mi, przy nim,
że będę następnym wiceprezesem.
Wie, że jestem cenna dla firmy.
Bradley jest przystojny, wolny, czarujący... bla bla, bla...
I flirtował ze mną podczas firmowej Gwiazdki.
Jednak...
To nie ma nic do rzeczy.
Skupmy się na...
nowym biurze... i awansie.
Może też większym mieszkaniu?
Rozwiniemy skrzydła.
To nie koniec.
NOŻE MYŚLIWSKIE
Najlepsze przed nami.
Właśnie.
Należy nam się.
Zasłużyłeś.
Bierz. Śmiało.
Zasłużyliśmy.
Już czas.
SURVIVOR
Komu uda się przechytrzyć,
przelicytować i przetrzymać pozostałych?
Oto „Survivor”.
Jeśli wyrzucą dziś Kishana, zacznę bluźnić.
Dokładnie.
Proszę o uwagę.
Przedstawiam nowego prezesa, pana Bradleya Prestona.
Marshall, informatyk.
Cieszę się na współpracę.
Sonja, dział sprzedaży.
I w końcu Sierra, marketing.
Siadajcie.
Wracajcie do pracy.
Pomówmy w gabinecie.
- Jasne. - Proponuję...
- Panie Preston! - Cześć.
Bradley. Miło mi.
Linda Liddle. Rozmawialiśmy podczas firmowej Gwiazdki.
Już kojarzę.
Miło cię widzieć.
Nawzajem. Współczuję z powodu ojca.
- Dzięki. - Wspaniały człowiek.
Wspierał mnie.
Mnie także.
Cieszę się, że będę mogła pomóc ci zrealizować
twoją strategiczną wizję i wprowadzić firmę w nową erę...
Erę sukcesu.
Właśnie.
Oby. Pracy będzie sporo.
Poprzeczka wisi wysoko.
Każda pomoc się przyda.
Mam dobre buty, żeby doskoczyć.
Co?
Mawiam, że to moje trepy robocze.
Mam je od lat. Sporo przeszły.
Zniosą wszystko, co na nie zrzucisz.
Jasne. Wracam do pracy.
Rany! Ekstra buty.
Pierwszoklaśne.
Trzymaj się z dala od błota.
Nie rozumiem.
Nie wejdź w kałużę.
Postaram się.
Wracaj do pracy.
Omówmy szczegóły, panowie.
Barbaro, nie łącz rozmów.
Dobrze mi poszło.
Wynajmiesz firmę konsultingową?
Zabawne. Bo też jesteśmy taką firmą.
- Co to? - Co?
To.
Nie wiem.
- Powąchaj. - Nie.
- Tak. - Nie.
Tak.
Wąchaj.
Tuńczyk.
Ta obrzydliwa baba.
Ta w butach ortopedycznych.
Linda Liddle. Twój ojciec obiecał jej awans.
- Na wiceprezeskę. - Tak?
Duży skok, także finansowy.
Długo czeka.
To stanowisko obejmie Donovan.
Twój ojciec ufał Lindzie. Ciężko pracuje.
To moja prawa ręka.
Czy to mnie obchodzi?
Ani trochę.
Ojca już nie ma. Awansuje Donovan.
Już mu powiedziałem. A ją przenieś.
Do innego biura.
Jak najdalej. Zbrzydza mnie.
Lecimy do Bangkoku.
Mamy problem z załącznikiem D.
Donovan sobie nie poradzi.
Bez niej z umowy nici.
Jasne.
Poproś ją.
Pomoże Don-O. A potem za drzwi.
Chwila. To jest zabawne.
Potrząsamy...
Okej.
Do roboty.
Chyba dobrze się znają.
Donovan został wiceprezesem.
Słucham?
Rozsyłam maila z wiadomością.
Powiedz, że to żart.
Zajrzałam na jego profil w LinkedIn.
Studiował z szefem. Jedno bractwo.
I grają razem w golfa, więc...
Zwariowałaś?
Ostatnie pytanie. Na jak wiele
jesteś dla mnie gotowa?
Tak?
Panie Preston?
Nie teraz.
Zajmę panu tylko chwilę.
- Może... - Proszę.
Proszę.
Jasne.
Odezwiemy się.
Dzięki, że wpadłaś.
Przepraszam.
Nie umówiłam się...
Drzwi zawsze otwarte. O co chodzi?
Awansował pan Donovana.
Masz żal, że nie ciebie?
Tak.
Cóż...
Z całym szacunkiem...
Donovan pracuje od pół roku.
Ja od siedmiu lat, więc...
Rozumiem.
Pogadajmy o tym.
Zamknij drzwi. Pomówimy.
Usiądź, proszę.
Będę z tobą szczery, jeśli pozwolisz.
Wiem, że znasz się na liczbach.
Jesteś ekspertką.
- Zgadza się? - Tak.
Przejrzałem twoje prognozy.
Są imponujące. To działa na twoją korzyść.
Dziękuję.
Jednak...
Nie jesteś gotowa na stanowisko kierownicze.
Dlaczego?
Mój zastępca powinien być bardziej otwarty na ludzi.
Chcę obok kogoś, kto wzbudza sympatię.
Oczarowuje.
Przekonuje klienta.
Gra w golfa.
To ma sens?
Żartuje pan?
Nie.
Tutaj. Przy...
Masz coś na zębach.
Już nie.
W tym szkopuł.
Nie pasujesz do tego opisu.
Bądźmy szczerzy.
Choć zaskoczyłaś mnie teraz.
Zakładałem, że zabraknie ci odwagi.
Właśnie.
Mam pomysł.
Powiem ci, co zrobimy.
Wiesz, że szykuje się ważne spotkanie w Bangkoku.
Tak.
Wobec tego...
Polecisz z nami.
Mamy problem z załącznikiem D.
Rozwiąż go. Pokaż, co potrafisz.
Grajmy fair.
Ekstra.
Super się gadało.
Bum.
Cześć.
Witaj, boska.
Przeszkadzam?
Właśnie skończyliśmy.
- Ekstra kiecka. - Dzięki.
Moja narzeczona, Zuri.
Miło poznać.
Szczęśliwa, zakładam.
Owszem. Dzięki?
Linda, wybitna pracownica.
Dzięki.
- Miło było. - Nawzajem.
Jeszcze jedno.
Zapomniałem ci powiedzieć. Są na ciebie skargi.
- Skargi? - Tak.
Chodzi o uciążliwy zapach. Tak to ujęto.
Tuńczyk. Kojarzysz? Na biurku.
Zasady firmy.
Lunch tylko w kuchni.
Ludzie chcą się skupić na pracy.
A smród rozprasza.
Rozumiesz?
Oczywiście.
Ostro.
Nie maż się tutaj.
Ani łezki.
Posłuchaj mnie, Lindo.
Masz talent.
Nic ci nie brakuje.
Jesteś idealna.
Nic ci nie brakuje. Jesteś idealna.
Oż kurwa.
Dzień dobry.
Cóż...
Kto gotowy wzbić się w niebo?
Ja.
Przyjrzałam się wczoraj załącznikowi D.
I znalazłam rozwiązanie naszych problemów.
Proszę poświęcić mi chwilę.
Co?
Idziemy. Fiuty w górę.
Wyluzuj, Lindo.
Za bardzo się starasz.
ZAŁĄCZNIK D
Mają świetny klub golfowy.
A osiemnasty dołek...
Pod górkę i w lewo. Będziesz zachwycony.
Coś wam pokażę.
Uśmiejecie się.
Zobacz.
WIZYTÓWKA LINDY LIDDLE
Co to jest?
- O szlag. - Jestem Linda Liddle.
Bez jaj.
- Chcę wygrać program... - To ona?
- „Survivor”! - Dobry Boże.
Dużo czytam.
Ale uwielbiam też łono natury.
Przetrwam w każdym środowisku.
...UMOŻLIWI PRZEPROWADZENIE FUZJI.
Ogień rozpala się na trzy sposoby.
Znam wszystkie.
Pracuję w dziale strategii.
Zawsze będę o 10 kroków przed innymi.
Byle przeszkody
mnie nie zniechęcą.
Co ona wyprawia?
Daje czadu.
Mam mnóstwo pewności siebie.
I poczucie humoru.
Ludzie mnie lubią, bo tryskam optymizmem.
Wymarzona wiceprezeska.
Przechytrzyć...
ZAPISAĆ ZMIANY?
Przelicytować...
Przetrzymać...
NIE ZAPISUJ
Co ty na to, Jeff?
Nadaję się?
Podpowiem ci.
Co to było?
Proszę złożyć stoliki i zająć miejsca.
A potem starannie zapiąć pasy.
Dobra.
Kto siada,
ten pipa.
A ty, gnojku...
Z drogi, Chase.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie...
Przyjdź królestwo Twoje...
Odpuść nam nasze winy...
Boże!
Pomóż mi.
Trzymaj się.
Daj rękę.
- Zejdź z fotela. - Co?
Oddaj mi go.
Pomóż mi, Bradley.
Spadaj.
Odczep się.
Puszczaj!
Trzymaj się.
- Trzymaj. - Proszę.
Oddawaj fotel.
Linda!
Zrób coś. Proszę.
Linda!
Nie.
Hej!
Czy ty...?
Akurat ty?
Szlag.
Tak.
Okej.
Cóż...
Witaj w świecie żywych.
Pij.
Dobrze.
Co z innymi?
Ktoś przeżył?
Don-O?
Jak długo...?
Byłeś nieprzytomny?
Półtora dnia.
Nastraszyłeś mnie.
Ale wyglądasz lepiej.
Przyniosę więcej.
Hej!
Dzięki.
Tak!
Dawaj.
Szybciej.
Jest!
Okej.
Tak!
Okej.
Coś na wzmocnienie.
Gorące.
Jedz.
- Nie. - Bierz.
Nie tknę tego.
Musisz odzyskać siły.
To jedyny sposób.
Odrobinkę.
Maleńki kęs.
Śmiało.
Przełknij.
Znalazłam konchę.
Koncha!
Mam konchę.
Konchę.
Zwykle ludzie używają słowa „muszla”.
To ślimak morski.
Będzie pyszny.
Wyciągnę go ze skorupy i opiekę.
Kiedy nas stąd zabiorą?
Nie wiem.
Ustalą, gdzie się rozbiliśmy.
Potem zaczną szukać ocalałych.
Jesteśmy gdzieś w Zatoce Tajlandzkiej.
Nie wiem, ile mil dryfowaliśmy.
Wokół pełno wysepek.
Próbowałaś...
nadać sygnał SOS?
Czyli?
Wezwać pomocy.
Nie wiem...
Ułożyć z patyków napis „na pomoc”?
Coś w tym stylu?
Rozpalić wielki ogień?
Żeby wzbił się dym.
Przydałoby się.
Wybacz, ale to nie był priorytet.
Próbowałam utrzymać nas przy życiu.
Żywność, woda, schronienie.
Jasne.
A co z GPS-em i sprzętem z samolotu?
Może wypłynęły?
Szukałaś?
- Skup się. - To nie...
Wyciągnij nas stąd.
Nie baw się w szurniętą panią domu.
Zginąłbyś, gdyby nie ja.
Sam, na plaży?
Tak.
A co by to dla ciebie oznaczało?
Co sugerujesz?
Wiesz.
Okej, muszę...
Co?
Co zrobiłeś?
- Próbowałeś wstać? - Tak.
Nie jest złamana.
- Pomogę. - Nie.
Nie trzeba.
- Proszę. - Nie dotykaj mnie.
Okej?
Masz miękkie dłonie.
Jak pupcia niemowlaka.
Bawi cię to?
Ta sytuacja?
I zwracaj się do mnie z szacunkiem.
Jestem twoim szefem.
Co takiego?
Słyszałaś.
Nie pasuje ci?
- Nie kładź się na mnie. - Wybacz.
Okej. Luz.
Cuchną jak diabli.
Brudne trepy.
A ty dokąd?
Wyluzuj.
Co ja zrobię bez ślimaka!
Nie.
Hej!
Umrę z głodu.
Okej.
Nie okej.
Cały dzień tak mogę.
Mam mnóstwo czasu. I żadnych planów.
Żadnych.
Zabrałaś całą wodę!
Linda!
Nie jesteśmy w pracy.
Jasne?
Nareszcie.
Bałem się, że nie wrócisz.
Znalazłam ślady. Chyba dzika.
Takiej groźnej świni?
Uratuje nam życie.
Łódź przypłynie pewnie za parę dni.
Co robisz?
Może i tydzień zejdzie?
Musimy lepiej jeść.
Zapolujesz na dzika?
Ty, Linda z księgowości?
Ze strategii i planowania.
Jeden pies.
Powinieneś to wiedzieć.
Ponoć doceniasz moje „imponujące prognozy”.
Przejrzałeś je?
Zanim odebrałeś mi nadzieję na awans?
Tak, ale szef musi czasem podjąć trudną decyzję.
Rozumiesz.
Daruj sobie.
Gdzie jesteś, świnko?
Okej...
Polowałeś kiedyś?
Moja bajka.
Pierwszy raz jem coś tak pysznego.
Niesamowite.
Co?
Tak sobie myślę...
Kiedy ty się tu obijałeś...
Linda załatwiła bekon.
Fakt.
I to dosłownie. Bekon.
Chrząknąłeś.
I kto jest bekonem?
Na po...!
Jeszcze nie.
Siemanko.
Siema.
Co mnie ominęło?
W sumie nic.
Gdzie byłaś?
Na zwiadach.
Znalazłam wodę.
Super.
To mrożona kawa?
Coś zdrowszego i lepszego. Spróbuj.
Nowy plecak. Sama uplotłaś?
Tak. Co myślisz?
Super, co?
Ekstra.
Co się dzieje?
A jak myślisz?
Siedzimy tu od dwóch tygodni.
Gdzie pomoc?
Nie wiem.
Pewnie niedługo ktoś się zjawi.
Wiesz, czego trzeba, żeby człowiek przeżył?
Co jest najważniejsze?
Optymizm.
Jaja sobie robisz?
Zróbmy coś wreszcie.
Mam dość tej wyspy.
Pora działać.
Zbudujmy tratwę.
- Co? - Tak.
Widziałem program z gościem z rozbitego statku.
Zrobił trzy rzeczy.
Oszczędzał jedzenie i wodę i czekał na pomoc.
Wokół pływają łodzie.
Ustalmy którędy. Wyjdźmy na brzeg.
Zbudujmy tratwę.
Kiepski pomysł.
Tratwa to...
...jedna z opcji, ale raczej ostateczność.
Nie.
Zaczekajmy jeszcze.
Trzymajmy się planu.
Poza tym, szczerze. Źle ci tutaj?
Mamy jedzenie, wodę, towarzystwo.
Nie obraź się, ale wszędzie byłoby mi lepiej.
Zabolało.
Nie dbam o ciebie?
A dbasz?
Widzisz tę gębę?
Skóra już nie dojdzie do siebie.
Wyglądasz kwitnąco.
Żyjemy twoim życiem.
Co robisz?
Spadam stąd.
Nie obciążaj nogi.
Nie rozkazuj mi. Patrz.
Coś ci powiem. Masz się za spryciulę.
A wiesz, kim jestem?
Dyrektorem firmy NextGen 500.
Dokładnie.
Stworzył ją twój ojciec.
Niech spoczywa w pokoju.
Dość tego.
Doigrałaś się.
Zwalniam cię.
Serio?
- Tak. - O nie.
- Dokąd idziesz? - Nic ci do tego.
Zbuduję własny obóz.
Łatwizna.
Trochę liści i patyków.
Obserwowałem cię.
Trzymam kciuki.
Powiem ci, gdzie przysłać odprawę.
Druga palma po lewej.
Solidny kamień.
Mocne drzewo.
Dobry fundament.
To będzie mój dom.
Wreszcie coś.
Dzień dobry.
Cześć.
„Pomcy”?
POMCY
Wygrała.
Cześć.
Halo.
Puk, puk.
Hej.
Lindo?
To ty?
Poznaliśmy się podczas firmowej Gwiazdki.
Pamiętam cię.
Pan Preston?
Co u ciebie?
Super.
Masz coś... w...
Fuj.
To.
Niezła wyżerka.
Wygląda lepiej niż sushi za fortunę.
Ile byś dał?
Zabiłbym za to.
A co jutro?
I tu mnie masz.
Skąd wzięłaś nóż?
Znalazłam.
Morze wyrzuca wiele skarbów.
Ratuje mi życie.
Powiedz...
Co cię sprowadza do mojego gabinetu?
Chcę przeprosić.
- Co? - Za...
Za swoje zachowanie.
Tutaj czy w pracy?
Tu i tu.
Cofam wszystko.
Zachowam pracę?
Jesteś świetna.
Bez ciebie firma runie.
- Rozejrzyj się. - Kamień z serca.
- Szczerze. - Super.
Wygląda ekstra.
Ty wyglądasz.
Wybacz śmiałość.
Spoko.
Nie przypominasz Lindy z biura.
Przyznajesz, że mnie nie doceniłeś?
Tak.
Zdecydowanie cię nie doceniłem.
Biorę to na klatę.
Mój błąd.
Marzę, żeby wrócić do obozu.
Będę się od ciebie uczył.
Serio?
Pogadajmy o tym.
- Okej. - Usiądź.
- Chętnie. - Zaraz upadniesz.
Przemyślałem sprawę.
Będę ci pomagał. Jeśli zdołam.
Dostałem nauczkę.
Ale wiem, co dla nas najlepsze.
Współpraca.
Dobry manewr.
Mądry.
Fakt.
I dla ciebie korzystny.
„Linda”?
To jak będzie?
Z czym?
Przymkniesz oko na moje wady?
Liczne zresztą?
I...
Może zjemy razem lunch?
Nie wiem.
Mogę ci zaufać?
Jasne.
Zostało trochę.
Proszę.
Błagam.
Przepraszam.
Skończyłeś?
- Co? - Koniec kitów?
Czego ty chcesz?
To zależy.
Na jak wiele jesteś dla mnie gotowy?
Żartuję. Nie wyskakuj z koszulki.
To nie w moim stylu.
Nie jestem jak ty.
Dość.
Jedz.
Smacznego.
Dziękuję.
- Jeszcze sos. - Dzięki.
Przyniosę ci wodę...
- Szefuniu. - Cudownie.
Co to jest?
Kurwa.
O mamo...
Przejdziemy się?
- Jasne. - Noga się goi.
Trzeba ją rozruszać.
Dokąd?
Niespodzianka.
- Nadążasz? - Tak.
Trudne podejście.
Wymaga wprawy.
Dasz radę?
Super.
Udało się.
Tak.
Fajnie, co?
Jasne.
Pusto od wielu dni.
Tam jest nasz obóz.
Chodź.
Drobna uwaga.
Nie jedz owoców
żółtych, zielonych ani białych.
Żeby sprawdzić, czy są trujące...
Jeśli pojawi się wysypka... Taka...
Nie smarować nimi bułeczek. Jasne.
Dowcipniś.
Tam w dole...
Widzisz skałę w kształcie X?
Tak.
Pełno tam kolczastych krzaków i trującego bluszczu.
Trzy kroki
i drapiesz się przez tydzień, więc...
Nie chodź tam. Za nic.
Okej.
Wracajmy.
Idź, kuternogo.
Muszę chwilę odpocząć.
Jasne.
Nie spiesz się.
Na dół daleko.
Cholera.
Trzymaj.
Chwyć się.
Złap rękę.
Jeszcze trochę.
Cała jesteś?
Dzięki.
Spłaciłem dług.
Patrz, co mam.
Zielone banany?
Zmienią kolor.
Pomożemy trochę Matce Naturze.
Skrobia zamieni się w cukier.
Spróbuj.
Boże...
- Tak? - Pycha.
Niesamowite, jak...
Chrupiące i gładkie.
To jeszcze nic.
Słyszałeś o pruno?
A co to?
Napój, którym odurzają się więźniowie.
Sfermentowane owoce.
Inaczej „wino z klopa”.
Serio?
Przygotujesz takie?
Już nastawiłam.
Parę dni temu.
Nawalimy się?
W sztok.
Super.
Jest ekstra.
Dzięki, Słodziaku.
Słodziaku?
Ja...
Tak, ale... Słodziak to papuga.
Masz papugę?
- Tęsknię za nią. - Wierzę.
Kochany ptaszek.
Mieszkasz z papugą?
Wybacz.
Przepraszam.
Miałam męża.
Serio?
Nie kpię,
tylko nie wiedziałem.
Dzięki.
Przez 10 lat.
Rozwiedliście się?
Umarł.
Współczuję.
Nie trzeba. Nie był miły.
Chyba...
Nie umiał kochać.
Wiem, jak to jest.
Tak?
Tak.
Rodzice...
też nie umieli.
Ani siebie, ani mnie.
Ojciec się odcinał.
Niemal nic o nim nie wiem.
Wychowała mnie matka.
Była podła.
Dręczyła mnie.
Psychicznie i fizycznie.
Jej ojciec też był gnojem.
Próbuję jej nie obwiniać.
Choć trudno nie mieć żalu.
Ponoć nikt nie rodzi się potworem. Potwory się wychowuje.
Uważasz mnie za potwora?
Jesteś nim. To pewne.
Nie wypieram się.
To fakt.
Przynajmniej wiemy...
że to nie twoja wina.
Chciałaś odejść od męża?
Tak.
Co wieczór.
Latami.
Liczyłam, że się zmieni.
I znów będzie jak na początku.
Człowiek się okłamuje, bo nie chce być sam.
Na co umarł?
Zginął w wypadku.
Lubił wypić.
I...
Kiedy się zalewał, chowałam kluczyki.
W tamten wieczór...
Pokłóciliśmy się.
Zrobił coś, czego nie powinien.
To było podłe.
Nawet jak na niego.
Roznosiło go.
Szukał kluczyków.
Wyjęłam je z torebki.
Położyłam na stole.
Odpuściłam.
Nalałam mu ostatni kieliszek.
Za dużo gadam.
Luz.
Pierwszy raz o tym mówię.
Mam pomysł.
Zostańmy tu na zawsze.
Co ty na to?
Osłoń ogień.
Uciekajmy stąd.
- Cały jesteś? - Tak.
Chodź.
Szybko.
Tutaj.
Gotowy? Patrz pod nogi.
Sklepienie jest niskie. Uważaj.
Przeczekamy tu najgorsze.
Zimno mi.
Rozbierz się.
To pomoże.
Okej.
Przysuń się.
Będzie nam cieplej.
Słusznie. Bliżej.
I jak?
Lepiej.
Okej.
Bradley?
Bradley!
Idę.
Wcześnie wstałeś.
Tak.
Nie zmrużyłem oka.
Byłam w obozie. Zniknął. Zmyła go woda.
Rozbiłam go za blisko brzegu.
To nic.
Zbudujesz nowy.
- Wiem. - Tym razem wyżej.
Tak.
Pomogę ci.
Odzyskuję siły.
Razem łatwiej.
Super.
Przydałby mi się ten nóż.
Wiem.
Naucz się bez niego obywać.
Rozwiąż problem. Pokaż,
co potrafisz.
To twoje słowa.
Brawo.
Okej.
Noga mi zesztywniała. Przejdę się.
Spróbuję wejść na wzgórze.
Jest daleko.
Uważaj na trujący bluszcz.
Mam pomysł.
Pójdę z tobą.
Super.
Przyda mi się trochę ruchu.
Przy okazji, dzięki.
Za co?
Wiele się od ciebie nauczyłem.
Na wypadek gdyby
wkrótce nas znaleźli albo to się skończyło,
wiedz, że czas spędzony tutaj ma dla mnie dużą wartość.
Dla mnie też.
Zjesz ze mną kolację?
Jutro wieczorem?
Tym razem ja gotuję. Zgoda?
Byłoby miło.
Dobry wieczór. Dziękuję, że pani przyszła.
Wygląda fantastycznie.
Na przystawkę salsa z mango
i świeżo zerwane śliwki mariańskie.
Danie główne - ryba.
Wędzona barramunda z dodatkiem trawy cytrynowej.
Cudownie.
Bon appétit.
Gotujesz w domu czy...?
Nie zbliżam się do kuchni.
Zamawiamy albo idziemy do restauracji.
Czasem najmujemy kucharza.
Gotuje, na co mamy ochotę.
Ty i twoja narzeczona? Zuri?
Tak, Zuri.
Pewnie za nią tęsknisz?
Tak.
Coś nie tak?
Trochę...
kręci mi się w głowie.
Połóż się.
Tak.
Co jest?
Nie!
Tak!
Wal się, Lindo!
Nie.
Kurwa!
Skarbie.
Miałaś tylko stracić przytomność.
Przysięgam.
Nie chciałem cię...
- Przymknij się. - Ja...
Daruj sobie. Wierzę.
Wyczułam goryczkę, ale...
Nie podejrzewałam cię o taki numer.
A jednak...
Parę marnych jagódek nie wystarczy,
żeby zabić człowieka.
Zapamiętaj.
Nawet to spieprzyłem.
Kretyn ze mnie.
Wyluzuj.
Rozumiem.
Na pocieszenie.
Musisz odzyskać siły.
Znowu.
Okej.
Brawo.
Trzeba będzie coś zmienić.
- Nie będzie łatwo. - Na pewno.
Wiem.
Zastanawiam się, jak do ciebie dotrzeć.
Chcesz? Nie jadłaś.
Nie, dzięki.
- Na pewno? - Tak.
Jeszcze mnie mdli.
Jasne.
- Wiem, że to dla ciebie trudne. - Głupota.
Na nic nie masz wpływu.
Nie przywykłeś do roli... jak by to ująć...
podwładnego.
Nie potrafisz przyjmować poleceń.
Boli cię, że jesteś ode mnie zależny.
Prawda?
To normalne.
Jesteś niewolnikiem biologii.
Źle się czujesz?
Nie możesz się ruszyć?
To neurotoksyna z tej ośmiornicy.
Blokuje przepływ impulsów nerwowych.
Złapałam ją tydzień temu.
Liczyłam, że się nie przyda, ale...
Zachowałam ją.
Na wszelki wypadek.
Muszę przyznać, że tratwę zbiłeś solidną.
Szybko się uczysz.
Konstrukcja się rozpadła,
bo nie wzmocniłeś jej od spodu.
Nie nauczyłam cię tego.
Kurczę.
Nic się nie martw.
Toksyna Hapalochlaena lunulata
nie zabija ludzi.
Uciążliwy efekt minie.
Na razie nic nie czujesz.
I tak jest lepiej. Zaufaj mi.
Na czym to skończyłam?
W dzieciństwie miałam psa.
Kundel był wredny i nikogo nie słuchał.
Wiecznie nam uciekał.
Ojciec uznał, że to nie wina psa.
Bo psem...
trzeba się zająć.
Do rzeczy.
To w sumie prosty...
zabieg medyczny.
Przeprowadzano go często na egipskich niewolnikach.
Dzieki temu byli... potulniejsi.
Ulegli.
Nikt ci nie pomoże.
Będzie po mojemu.
Pogódź się z tym.
Utknąłeś tu.
Jesteś nikim.
Nikt się z tobą nie liczy.
I masz szefa gnoja.
Jak kiedyś ja.
Choć idę o zakład, że jestem lepszą szefową niż ty.
Nie licząc tej decyzji.
Gotowy?
Okej.
Nie maż się. Nie będzie ci tego brakowało.
Krwawisz jak prosię.
Mnóstwo tego.
Spokojnie. To szczur.
Ty będziesz następny.
Dobre serce nie oznacza słabości.
Cześć.
Co słychać?
Od dwóch dni ledwie się odzywasz.
Uśmiech ci nie zaszkodzi.
O to chodziło.
Wiem, jak poprawić ci humor.
Przyniosę...
najbardziej soczyste, najpiękniejsze owoce na wyspie.
Przygotuję coś dobrego.
Smutas.
Coś upichcę i zmieni śpiewkę.
Halo!
Cholera.
Lindo! To ja!
Niech to szlag.
Dobry Boże. Znaleźliśmy ją. Nie wierzę.
- Hej! - Nie.
Chodź tutaj!
Mój Boże.
Cześć.
Bradley żyje? Jest tutaj?
A ty...?
Jest z tobą?
Tak.
- Jest tutaj. - Dzięki Bogu.
- Jest. - Żyje.
Nie poddałam się, nawet gdy odwołano poszukiwania.
Uparłam się.
To cud.
Wynajęłam łódź. Szukałam go.
Co u niego? Jest ranny?
Cały i zdrowy.
Świetnie sobie radzi.
Nie wierzę, że tu dotarłaś.
Wiem.
Zabierz mnie do niego.
- Muszę go zobaczyć. - Ale...
Tutaj?
- Tak. - Biegnę.
Nie tam!
Znalazłam cię, Bradley!
Gdzie jesteś?
Iść z wami?
Tędy?
Idziemy razem?
- Pozbieram swoje rzeczy. - Nie trzeba.
Przepraszam.
Lubisz mango?
Długo zbierałam.
Na łodzi mamy mnóstwo zapasów.
Pycha.
Na pewno pycha.
Prowadź.
Przypłynęliście tylko wy?
Czy szuka nas więcej osób?
Tylko my.
Ale wielu ucieszy wiadomość, że żyjecie.
Mam radio.
Zaśniesz dziś we własnym łóżku.
Chodźmy skrótem.
Pewnie chętnie wrócisz do dawnego życia.
Do pracy, rodziny, znajomych.
Sznurówka.
Okej.
Idźcie dalej.
Jasne.
Dogonię was.
Zuri! Trzymaj się!
Daj rękę.
Trzymam cię. Damy radę.
Pomóż mi.
Dawaj.
Podciągnę cię.
- Wytrzymaj. - Linda, pomóż!
Dasz radę.
Jeszcze trochę.
Pomóż mi!
Linda!
Pomóż nam!
Kolacja.
Już.
Widziałem dziś świeże ślady dzika.
Przydałoby się białko.
Zapolujemy, gdy się rozpogodzi.
Biorę chorobowe.
Sam nie dam rady.
Linda!
Linda.
Próbowałaś mnie zabić.
- Nie. - Dlaczego?
Dlaczego?
Co ci to dało?
Dlaczego?
Po co tu przypłynęłaś?
- Powiem Bradleyowi. - Nie.
- Morderczyni. - Nie.
- Zabiłaś. - Nie.
Szlag!
Gdzie byłaś?
Nigdzie.
Znowu wolny dzień?
Co się dzieje?
Przecież wiesz.
Nie mam pojęcia.
Nie?
Naprawdę nie.
Zabiłaś ją?
Kogo?
Poślizgnęła się.
Szłyśmy do ciebie. Wyprzedziła mnie i...
Ukryłaś to!
Wiem, jak to wygląda.
- Mogłaś powiedzieć. - Nie uwierzyłbyś!
Nie uwierzyłbyś mi.
I tu masz rację.
Nie wierzę.
To był wypadek.
Przysięgam.
Jak śmierć twojego męża?
Ty skurwielu!
Szlag!
Ja pierdolę!
Pierdol się, Bradley!
Gdzie jesteś?
Hej!
Co jest, kurwa?
Coś kojarzy się z cywilizacją bardziej niż lodówka?
Jest w niej genialne tajskie curry.
Szukasz noża?
Tak. Pozbyłam się ich.
Z wyjątkiem jednego.
Cześć, koleś.
Powiedz mi, Bradley,
jakim cudem fale wyrzuciłyby nóż?
Czasem naprawdę mnie bawisz.
Gdzie mi zniknąłeś?
Tu jesteś.
Niezła miejscówka, co?
Własność szychy z Wall Street.
Na dzień dobry wyłączyłam alarm.
Nawet nie zauważył.
Muszę się do czegoś przyznać. Choć nie mam ochoty.
Przykro mi to mówić, ale...
już dawno mogli nas uratować.
Ja jednak wolałam zostać.
Jeszcze trochę czasu.
Kiedy dozorcy odpłynęli,
włamałam się tutaj.
Łatwizna.
I znów zostaliśmy sami. Tylko ty i ja.
Było... idealnie.
Cholera.
Tylko ja i mój nowy Słodziak.
Niestety, na krótko.
Ruszyła lawina wydarzeń.
Nie planowałam tego.
Słowo.
Nie tak miało być.
Lindo!
Wytrzymaj. Jeszcze trochę.
Trzymam cię. Damy radę.
Podciągnę cię.
Linda!
Bradley?
Nie zastanawiasz się, dlaczego tylko my przeżyliśmy?
Może tak było zapisane w gwiazdach?
Przykro mi, że do tego doszło.
Mogło być tak pięknie.
Zaczekaj, proszę. Miałaś rację.
We wszystkim. Zachowałem się jak gnojek.
Byłem palantem.
Byłem...
Byłem potworem. Wiem.
Byłem potworem!
Traktowałem ludzi jak śmieci.
Jestem nikim.
Złamałaś mnie.
Zmieniłem się.
Naprawdę. Czuję to.
Dzięki tobie. Bo...
Lindo...
Jesteś cudownym człowiekiem.
Zaopiekowałaś się mną.
Starałam się.
Wiem. I wiele mnie nauczyłaś.
Nikt nie poświęcił mi tyle czasu.
Ocaliłaś mnie.
Czułem, że mnie kochasz...
jak nikt inny.
Ułoży nam się.
Co?
Tutaj.
Nie wierzę.
Miałaś rację. Powinniśmy tu zostać.
Udowodniłaś, że da się tu żyć.
Mamy tu wszystko.
Tak.
Od dawna to mówię.
Wiem.
Poza wyspą nic dobrego nas nie czeka.
Chcę być szczęśliwy.
Z tobą. Tutaj.
Tylko my dwoje. Ty i ja.
Teraz rozumiem.
Będziemy szczęśliwi?
Bez ściemy?
Jasne, że bez.
Wrócisz do tamtego życia?
Za nic.
Co tam zostawiliśmy?
- Nic. - Właśnie.
Zostaniemy tutaj. Razem. Na zawsze.
To brzmi jak...
bajka.
Kocham cię.
Dlaczego się tak broniłeś?
Bo jestem kretynem.
Przepraszam za wybite oko.
A ja za nóż.
Podziurawiłaś mnie.
Kocham cię.
A ja ciebie.
Nie.
Pa, szurnięta suko z księgowości.
Nie.
Szlag!
Ze strategii i planowania.
Bum.
Mówi Polly Perera prosto z 19. Turnieju Golfowego Gwiazd.
Jest z nami ulubienica widzów, prawdziwa ostatnia ocalała,
Linda Liddle.
Wspaniale wyglądasz.
Dzięki, Polly. Golf to moja nowa pasja.
Świat pokochał cię blisko rok temu,
gdy znaleziono cię dryfującą na tratwie.
Jakim cudem jako jedyna przeżyłaś katastrofę samolotu?
Łatwo nie było.
Sił dodawało mi wspomnienie kolegów, którzy zginęli.
Tylko dzięki temu przetrwałam.
Twoja znakomita książka zostanie zekranizowana.
- Co dalej? - Nadal w to nie wierzę.
Co dalej?
Piszę teraz poradnik.
Ludzie powinni wiedzieć jedno.
Nikt wam nie pomoże.
Radźcie sobie sami.
POMOCY
TEKST - OLA OSTROWSKA