Downloaded from YTS.MX
Panie i panowie, przed wami Jessica Kirson!
Official YIFY movies site: YTS.MX
Mój Boże.
Dziękuję.
Dzięki.
Jak miło. Klaszczcie dalej.
Dziękuję. Miło mi.
Wstańcie. Co z wami nie tak?
JESSICA KIRSON BYĆ MĘŻCZYZNĄ
Dziękuję, kocham was.
Boże, ilu tu gejów.
Jasna cholera.
Z przodu też. Ktoś z was przyszedł sam?
Ja często dochodzę w samotności.
Jestem smutna. Zawsze byłam…
Byłam smutna już jako dziecko.
Inne dzieci mówiły: „Pobawmy się w dom”.
Ja wolałam bawić się w hospicjum.
Za każdym razem, gdy sprawdzają mnie na lotnisku… Mówię prawdę.
Prawie za każdym razem mnie obmacują.
Widzą, że ta kobieta potrzebuje czułości.
„Trzeba ją przytulić.
Tej kobiecie czegoś brak”.
Zawsze klepią mnie po ramionach, nogach, plecach.
„Nie możecie zająć się też moim kroczem?
Nie zrobi mi kto palcówki?
Naprawdę potrzebuję
palcówki. Teraz”.
Czasami połykam monety, baterie
lub hondę accord, żeby bardziej mnie obmacali.
Raz nawet wsadziłam sobie pieczyste, żeby psy się zainteresowały.
Jeśli to was nie rozbawiło, powinniście sczeznąć.
Kiedy na lotnisku dotykają was poniżej pasa…
Chodzi o kobiety. Nie wiem, jak jest u facetów.
Pytają: „Możemy pójść na zaplecze?”.
A ja na to: „Pewnie.
Weź mnie na zaplecze, ciągnij za włosy i mów, że nie jestem śmieszna.
A jeśli dobrze pójdzie,
będę miała na sobie nadmiarową ilość płynu”.
Jesteście cudowni. Często występuję dla staruszków z Florydy.
Niektórzy z was to wiedzą.
Mają po 80, 90 lat. Niektórzy już nie żyją.
Często nie słyszę śmiechu nawet przez godzinę.
Słyszę tylko odgłosy ich ciał.
Jęki, wzdychanie, po prostu…
„Pomocy!
Niech mi ktoś pomoże”.
Krzyczą na mnie.
Nie żartuję. Jedna babka krzyczała: „Komiczko!
Komiczko, przynieś mi wodę gazowaną.
Chce mi się pić”,
„Sama sobie przynieś, Sylvia, ty suko”.
Inna nazwała mnie „klaunem”.
Wyobrażacie sobie?
„Klaun! Klaun!”
Jakby lamie ktoś robił kolonoskopię.
Jeden facet krzyknął „Bingo!”. „Że co?
Kto gra w bingo?”
Wyobrażacie sobie, co mówią podczas seksu?
„Ssij go, Sylvia”.
„Spuść mi się na twarz, Seymour”.
„Opłaciłeś ubezpieczenie?
Rozbiłam dziś auto”.
„Sprzątaczka nas okrada.
Zabrała mi dodatki do bajgli”.
Na Florydzie mają programy dla osób 55+,
to nie wszystko.
Musiałam je sprawdzić. Zobaczyć, co mają w ofercie.
Jeden z programów to „Seks i intymność w dojrzałym wieku”.
Ciekawe. Świetna sprawa dla starszych osób.
Ale zajrzałam do broszury i byłam w szoku.
To było cudowne, więc spisałam tematy spotkań,
które omawiają na zajęciach.
Przeczytam je wam. Chcecie posłuchać?
Tak.
Wzruszyłam się.
Też się wzruszycie.
To naprawdę piękne.
„Poznajemy się na nowo”. Piękne, prawda?
Wiem. „Rozciąganie w sypialni”.
Muszą się porozciągać, zanim…
„Seks z pomocą opiekuna: jak wprowadzić pomoc do sypialni”.
To ważne.
„Jak zapamiętać imię partnera”.
To…
Nie chciałabym, by ktoś zapomniał jak mam na imię.
„Jak się kochać, kiedy na Bliskim Wschodzie trwa kryzys”.
Myślę, że to…
Właśnie.
„Znęcanie się, czyli sadomaso po 80-ce”.
Poszłabym na to.
„Jak znaleźć łechtaczkę, kiedy nie możesz znaleźć kluczy”.
To…
Poszłabym na to, bo wiecznie coś gubię.
Tak.
Coś ważnego dla gejów i kobiet hetero.
Na pewno byście na to poszli.
Nie chcecie zapomnieć, jak się to robi.
„Głębokie gardło i demencja”.
To…
No nie?
Dziękuję.
Jeśli chcecie wiedzieć o mnie… To prawda.
Jeśli chcecie wiedzieć o mnie więcej, musicie zobaczyć mój wibrator.
Jest całkowicie rozjebany.
To dużo mówi o człowieku.
Wiele kobiet mówi: „Kupiłam sobie nowy wibrator.
Fioletowy. Niesamowity. Zasługuję”.
Mój wibrator jest niekompletny.
Mówię poważnie. Jego kawałki są wewnątrz mnie.
Mam w sobie więcej plastiku niż Pacyfik.
To magiczna różdżka.
Jest wielki. Taki długi.
Jest jak młot pneumatyczny. Jest potężny.
Któregoś dnia go upuściłam,
a sąsiedzi dostali alert o trzęsieniu ziemi.
Jest kurewsko…
Używam go też jako blendera.
Kiedy robię zupę grochową.
Moje danie popisowe.
Zupa grochowa. Sprzedaję ją po występach.
Podłącza się go do kontaktu. Prawdziwe obrzydlistwo.
Nie jest nawet bezprzewodowy, tak bardzo sobą gardzę.
Muszę używać go na stojąco. Nie żartuję.
Kabel nie sięga do łóżka.
Wyglądam, jakbym grała w baseball.
Stoję tak.
A kiedy dochodzę, krzyczę jak sędzia.
„Błąd!” Dacie wiarę?
Któregoś dnia zapukała do mnie obsługa hotelowa.
„Precz z boiska!”
Chcecie wiedzieć, jak naprawdę brzmię, kiedy dochodzę?
Naprawdę się odsłaniam.
„Pomocy!
Kim ty, kurwa, jesteś?”
Kupiłam sobie nowe zabawki erotyczne. Mówię poważnie.
Zaszalałam. Zasłużyłam.
Zarabiam kasę, dobrze sobie radzę.
Dziękuję. Jesteście cudowni.
Wydałam 684 dolarów. Nie żartuję.
Klikałam we wszystko. „Jebać to”.
A kiedy przyszła paczka, nie wiedziałam, co z tym zrobić.
Mocne rzeczy. Teraz używam tego do…
Zaciskami do sutków zamykam torebki z chipsami.
Łopatki używam do gry z mamą w pickleball.
To było…
Używam korka analnego do butelek z winem.
Przydaje się.
Knebel pomaga mi nie chlać w nocy.
To naprawdę…
Zawsze chciałam mieć huśtawkę. Teraz stoi na werandzie.
Uwielbiam oglądać zachód słońca między nogami.
To…
To takie…
Czy to nie seksowne?
Jakbym sama się tym podnieciła.
To nie było śmieszne.
Szło ci świetnie, rzuciłaś żart,
ale wiedziałaś, że się nie uda.
Nie sabotuj samej siebie. Zasługujesz na sukces.
Wszystko będzie dobrze.
Świetnie ci idzie.
Zjadłaś dziś paczkę nachosów
i wmówiłaś sobie, że to porcja kukurydzy.
Większość z was się zaśmiała.
Niektórzy nie zrozumieli. Ale to był bardzo kreatywny żart.
Jesteście głupi.
Niektórzy pomyśleli sobie: „Co tu się właśnie odjebało?
Gdzie ja jestem? Czy to Kirstie Alley?
Myślałem, że nie żyje”.
Raz brałam udział w trójkącie. Podniecające, co?
Serio.
Tak, to było szaleństwo.
Było cudownie, bo mam ADHD.
Byłam zdezorientowana i przytłoczona.
Tyle cycków i dziur. Jakbym grała na automatach.
Machałam rękami i nie wiedziałam, co się dzieje.
Zrobiłam sobie malinkę.
Klepałam się po tyłku, pytając samą siebie, czy to lubię.
„Lubisz to?” „Co?”
„To ja”. „Kto? Kto mówi?”
Udusiłam samą siebie.
Odleciałam. Obudziłam się dwie godziny później.
Dwie kobiety już sobie poszły,
straciłam zegarek i byłam cała w bitej śmietanie.
Cała w bitej śmietanie.
Miałam przerwę.
Na Uniwersytecie Maryland sypiałam z facetami,
kiedy nie było prądu.
Byłam tak pijana, że nie wiedziałam, że to nie kobiety.
„Ale masz wielką łechtaczkę”.
Mamy tu lesbijki, prawda? Tak, wyglądała na wkurzoną.
Kiedy faceci oglądają lesbijskie porno, myślą, że…
Kobiety mają długie paznokcie i tonę makijażu.
No nie?
„Tiffany, kocham twoje paluszki w mojej pusi.
Mocniej, mocniej.
Zrób mi histerektomię”.
Prawdziwe lesbijskie porno to kobiety, które siedzą, płaczą i jedzą hummus.
Bardzo przygnębiające.
Chyba jestem lesbijką od urodzenia, bo kiedy tylko mama mnie urodziła, ja…
Miałam nawet dwustronny smoczek.
Lesbijki dzielą się na kategorie. Geje też.
Ale lesbijki… Butch, femme, Dora z animacji.
Serio, to pieprzona lesba.
Cały czas gdzieś wędruje i wygląda na wkurzoną.
Nienawidzę tej zołzy. „Plecak, plecak”.
Największą jaskinią na jej koncie jest ta należąca do jej dziewczyny.
Mówię wam, ona to robi.
Wiecie, co ma w plecaku?
Prochy swojego kota, dziennik i gigantyczne dildo.
Mówię poważnie.
Jesteście wspaniali.
Ja jestem butch, ale nie całkiem.
Otworzę kobiecie drzwi, ale ich nie zbuduję.
W ten sposób.
Naprawdę.
Nie będę się bić, ale zrobię to przy pomocy pięści.
Niektórzy z was się nie śmieją. Jeszcze kilka przykładów.
Nie chciałabym latać samolotem, ale nie ma to jak pasek startowy.
Nigdy nie poszłabym na ryby. A to coś dla butch.
Ale lubię muszelki.
Lubię tradycyjne związki.
Jestem żywicielem rodziny. Spotykam się z kobiecymi kobietami.
To dla mnie ważne, żeby gotowały, sprzątały i prały.
No kurwa.
Ktoś zamiast się śmiać, robi miny.
W łóżku jestem zmęczona. Jestem leniwa.
Naprawdę.
Mówię: „Usiądź na mnie i kręć się jak bączek.
Jestem wyczerpana”.
Ostatnio, gdy kobieta usiadła mi na twarzy, zasnęłam.
Było w porządku.
Jak ciepła maska na oczy. No nie?
Była tak owłosiona, że zaczęłam liczyć owce.
Większość z was się śmieje, ale w tłumie znajdzie się kilku homofobów.
Wiecie.
Na pewno są tu jacyś faceci hetero,
którzy nie wiedzą, dlaczego im staje na siłowni.
Niektórzy faceci nie akceptują, że jestem lesbijką.
W tym rzecz. Mówią straszne głupoty.
Naprawdę.
Jeden facet pytał: „Robicie nożyce?
Robicie? Kiedy ostatnio robiłaś nożyce?”
„Proszę cię. Robię to od lat”.
Już nie ma czego strzyc.
Słuchałam wielu głupot.
Kiedy byłam młodsza, słyszałam: „Mogę cię zmienić”.
Nigdy tego nie zapomnę. „Mogę cię zmienić.
Zaufaj mi, mogę cię zmienić”.
„Śmierdzisz gównem.
To ty musisz coś zmienić.
Konkretnie pieluchę. Cuchniesz”.
Inny mówił: „Nie byłaś jeszcze z tym właściwym.
Zaufaj mi. Nie byłaś z właściwym facetem”.
Ja na to: „To ja jestem właściwym facetem”.
Super.
Serio. „Zapytaj moją dziewczynę, Melissę”.
Mój język jest jak flaga podczas burzy.
Mam cztery córki z dwiema różnymi kobietami.
Nie mogłam przestać w nich dochodzić.
Chciałam dzielić się nasieniem.
Sezamu.
Rozmawiałam ostatnio ze starą znajomą. „Czy one były planowane?”
To najgłupsze pytanie,
jakie kiedykolwiek ktoś mi zadał.
Czy moje dzieci z kobietami były planowane.
„Nie, pękła mi gumka”.
Są religijne osoby, które twierdzą, że homoseksualiści chcą sprawić,
żeby ich dzieci też były homo.
Niektórzy z was o tym nie słyszeli, ale to prawda.
Źle mi o tym mówić.
Ale właśnie dlatego zgodziłam się na dzieci,
chciałam stworzyć cztery lesby.
To oznacza łatwiejsze życie.
Czemu miałabym tego chcieć dla moich czterech córek?
Robimy wszystko, co w naszej mocy, by tak było.
Nie obchodzi mnie, czy będą miłe. Nie obchodzi mnie, czy będą kochające.
Nie obchodzi mnie nawet, czy będą wykształcone.
Chcę, żeby były jak kierowcy ciężarówek.
Właśnie.
Chcę, by je akceptowano.
Do waszych dzieci też się dobierzemy.
Mówię to do publiczności hetero.
Każdy gej na widowni o tym wie, bo mamy tajne grupy na Facebooku.
Dostajemy e-maile. Dostaliście dziś wiadomość?
Tak? To było coś.
Mamy w telefonach specjalny alert.
Gejowski alert. W skrócie „galert”.
Brzmi…
Kiedy dziecko jest blisko, brzęczy głośniej.
Mamy słodycze.
Furgonetki.
Ciastka. Landrynki.
Mamy landrynki.
Mamy naprawdę długie sieci.
Wystarczy nam kilka minut, by zabrać wasze dziecko z trawnika,
wrzucić do furgonetki i zmienić mu orientację.
Podam przykład.
Jeśli chłopak pod waszym domem mówi: „Tato, pograjmy w piłkę”,
mój galert zacznie brzęczeć.
Wtedy wskoczę do furgonetki.
Zabiorę landrynki.
Podjadę pod wasz dom.
Wezmę sieć. Mam ich 11.
Spójrzcie na siebie. „Wow, ale dużo”.
Złapię wasze dziecko i wrzucę je do furgonetki.
W ciągu pięciu minut
ten sam chłopiec, który chciał grać w piłkę,
wyjdzie z mojego auta i zaśpiewa…
Robimy wszystko, co w naszej mocy,
by zmienić nasze cztery córki w twarde lesbijki.
Zabieramy je na mecze softballu,
żeby opanowały manieryzmy.
Oczywiście zabroniłyśmy im jeść hot dogi.
Mogą jeść tylko małże i ostrygi.
Wszystkie cztery nazwałyśmy Hillary Rodham Clinton, bo…
Wiemy, jak bardzo ludzie ją kochają.
Więc po prostu…
Kiedy którąś wołamy, wszyscy wokół…
Moje trzy najmłodsze córki są bardzo dziewczęce.
To zabawne. Noszą sukienki i korony.
Są urocze. Często dla mnie występują.
Są do dupy.
Naprawdę.
To bolesne, bo sama jestem artystką i myślę sobie: „Musicie się ogarnąć.
Mama nie ma za wiele czasu.
To… No kręć się, suko!”.
Rozumiecie?
„Rób ten szpagat, do cholery”.
Poszłam na ich recital z innymi dzieciakami
i patrzyłam, co robią.
Dzieciaki wyglądały jak wędrowni Żydzi.
To wyglądało jak klinika metadonowa.
Ludzie chodzący po korytarzu, szukając pielęgniarki.
Jedno z dzieci wpadło do orkiestry.
A potem mała miała tupet się kłaniać.
„Jaja sobie robisz?”
Inni rodzice rzucali kwiaty.
Ja rzuciłam cegłą. „Pierdolcie się”.
Poszli sobie na lody. Mnie czekał powrót do nałogu.
Właśnie.
Często mnie upokarzają, bo dzieci są szczere.
Wiecie. Mówią, co myślą.
Tak właśnie było. Stąd biorę materiały.
Któregoś dnia brałam prysznic, a moja córka weszła,
zmierzyła mnie od stóp do głów i była zniesmaczona.
Zaczęła płakać, patrząc na moje nagie ciało.
Otworzyłam drzwi i zapytałam: „Wszystko w porządku?”.
Będziecie się śmiać. Oto co mi powiedziała.
„Nie chcę wyglądać jak ty”.
Ja na to: „Spoko, użyliśmy jajeczka mamusi”.
Nie wiedziałam, co jej powiedzieć.
Potem znowu mnie upokorzyła. Spojrzała na mnie i powiedziała:
„Mamo, masz w nosie rzęsy”.
„Pierdol się.
Sama cuchniesz jak zwierzę z obory”.
Chcą słuchać tych samych bajek. Ostatnio to Kopciuszek.
Znacie to, jeśli macie dzieci.
Mam już dość bajki o Kopciuszku.
Opowiadam ją od półtora miesiąca.
Zapytałam, czy możemy zmienić bajkę.
A one: „Chcę Kopciuszka.
Chcę tylko Kopciuszka.
Kopciuszek”.
No to: „W porządku. Suki nie zaproszono na imprezę.
Poszła tam, obciągnęła facetowi i zostawiła but.
On ją odnalazł i rżnęli się długo i szczęśliwie.
Teraz Piękna i Bestia”.
Moja 17-latka rozmawia ze mną tylko poprzez tiktokowe tańce,
a ja nie mam pojęcia, co mówi.
Nie da się zrozumieć tych dzieciaków.
Mówi do mnie: „Mamo, serio?
Miałaś odebrać mnie ze szkoły,
ale się spóźniłaś. Nie rozumiem”.
Pytam: „Co?”. A ona: „Czemu mnie nie rozumiesz?
Wszyscy mnie rozumieją”.
Więc też mówię do niej w ten sposób, bo i tak mnie nie słucha.
Robię…
Ona na to: „Jesteś krindżowa.
Jesteś totalnie krindżowa”.
A ja na to: „To jest krindż”.
Coś sobie naciągnęłam.
Przedstawiła mnie ostatnio swojemu chłopakowi, Blake'owi.
Nie obchodzi mnie, co mówią inni.
Nastoletni chłopcy to najbardziej niezręczni ludzie na świecie.
Możecie się ze mną kłócić. Mam to gdzieś.
„Mamo, to Blake. Kocham go”.
A to Blake. Mówię: „Cześć, Blake”. A on: „Hej.
Co słychać?”.
Pytam, czy Blake musi iść do szpitala.
„Czy on nosi kask? Co z nim nie tak?
Obsikał mi cały salon”.
Podsłuchiwałam ich rozmowę, żeby zdobyć materiał.
To brzmiało jak małe zoo, z którego zwierzęta chcą uciec.
Ona: „Boże, Blake. Nie mogę się doczekać twojego meczu”.
A on…
Potem ona…
I…
Do tamtej chwili nie myślałam o kupnie broni.
Posiadanie dzieci jest ciekawe, bo…
Moi rodzice są niesamowici, ale mój ojciec był twardy.
Był naprawdę twardy.
Był też najzabawniejszą osobą, jaką kiedykolwiek poznałam.
I bardzo kochającą pod wieloma względami.
Ale był twardy. Miał temperament.
Nosił też wielki tupecik.
To ciekawe połączenie,
bo gdy był wściekły,
zrywał go i rzucał nim.
Był przyklejany na taśmę. I naprawdę duży.
Byliśmy kiedyś w sklepie, a on zdenerwował się
i powiedział: „Nie podobają mi się te ceny”.
I po prostu…
Rzucił tupecikiem.
Wyszedł ze sklepu i powiedział: „Jessi, idź po moje włosy”.
„Tato, to część ciała. Rozumiesz?”
Poszłam po niego, nałożyłam go na głowę
i od tamtej pory go noszę.
Dziękuję za brawa dla moich paskudnych włosów.
Czuję się tak dobrze.
Tak, on…
Denerwował się, kiedy coś się rozlewało.
Raz rozlałam szklankę wody, a on na to:
„Rany. Woda na podłodze”.
A ja: „To tylko jedna szklanka”.
„Nie szklanka. To pełen dzbanek.
Dzbanek pełen wody.
To będzie jak powódź.
Będziemy mieli w domu powódź,
ja się poślizgnę i skręcę sobie kark.
Interesy idą źle. Rynek jest w rozsypce.
Ja pierdolę. Co teraz?
Przez ciebie rynek jest w rozsypce”.
Z moimi dziećmi przesadzam w odwrotną stronę.
Nie karcę ich.
Córka wylała na mnie ostatnio wodę.
„Nic się nie stało!
To nic, że rozlałaś wodę! Mama cały czas rozlewa wodę!
Nic ci nie będzie.
Patrz. Mama wylała wiadro wody.
Patrz, wąż. Wszędzie jest woda.
Nic się nie stało”.
W każdym razie…
Moja…
Moja córka ostatnio włożyła palec do gniazdka.
„Nic się nie stało, że włożyłaś palec do gniazdka.
Mama włożyła dziś toster do wanny.
Próbowałam się zabić”.
Moja córka dosłownie napisała na podłodze: „Nienawidzę żydowskich lesbijek”.
„Co za cudowny projekt.
Jesteś taka kreatywna”.
Poszłam i zeżarłam 86 batoników.
Tak było.
- Co? - Rób, co musisz.
Kocham cię. „Rób, co musisz”.
Cały Nowy Jork.
Jeśli musisz zeżreć 86 batoników,
zrób to.
Cały Nowy Jork. Super.
Tak. „Lepsze to niż 87”.
Podczas COVID-a dużo przytyłam.
Pomyślałam, że lepiej coś zrobię.
Dołączyłam do WeightWatchers,
gdzie pobieracie apkę i liczycie punkty.
Problem w tym, że w niej kłamałam.
Kłamałam we własnej aplikacji,
gdzie tylko ja to widziałam.
Pojebane, co?
Ostatnio zjadłam pucharek lodów i wpisałam „jedną małą marchewkę”.
Kłamię też w innych aplikacjach.
Przypinam Fitbita do psa i zabieram go na tor.
Jest wykończony, ale ja robię postępy.
Jestem kłamczuchą. Nawet nie mam psa.
Nie mam.
Kłamię, gdy zamawiam obsługę hotelową. To beznadziejne.
Nie muszę wam tego mówić, ale chcę. Niesamowita sprawa.
Kiedy dzwonię, nie chcę, by ktoś wiedział, ile zamawiam dla siebie.
Nigdy się już nie spotkamy, ale boję się, co ktoś sobie pomyśli.
To żałosne.
„Dwa razy skrzydełka z kurczaka.
Chwileczkę. Sos ranczerski?
Czy blue cheese?
Sześć razy ranczerski.
Dla spasionego knura.
Facet grubo przesadza”.
Tak.
Niesamowite. Straciłam drugą osobę.
Pod względem wagi.
Straciłam głodniejszą, szczęśliwszą wersję siebie.
To naprawdę…
Nazywa się Grubalie Porkman.
Czasem mnie odwiedza
i pyta: „Pamiętasz, jak byłyśmy w bufecie
i jadłyśmy tyle sajgonek?
Było super.
Pamiętasz, jak potrącił nas samochód,
rozbił się,
a nam nic się nie stało?
Pamiętasz, jak ukradłyśmy halloweenowe słodycze
trzem dziewczynkom i uciekłyśmy?”.
Masakra. To trening charakteru.
Byłam na obozie dla grubych dzieciaków.
Nie, było super.
Niektórzy z was będą smutni, bo… Sama nie wiem.
Obóz dla grubasów był fajny. Każdy miał swój autobus.
Bawiliśmy się…
Mieliśmy fajne zabawy,
oddychanie, odparzenia,
próby gry w chowanego. Dobra zabawa.
Powiedziałam mojej koleżance Jody: „Widzę cię za stodołą.
Lepiej poszukaj jakiejś góry”.
Ze względów bezpieczeństwa nie było piętrowych łóżek.
Uwielbialiśmy łapać…
Oddech.
To było…
Codziennie chodziliśmy na spacery.
Było super.
Chodziliśmy po wzgórzach, razem z bydłem.
To prawda.
Ludzie, którzy jechali do miasta, wspierali nas.
Krzyczeli: „Dobra robota, dzieciaki”.
A my…
Pierwszy raz zrobiłam komuś robótkę ręczną.
Godzinę zajęło mi znalezienie jego fiuta.
„Kurwa, gdzie on jest?”
To było jak kolejna gra.
Czułam się, jakbym ugniatała ciasto.
A kiedy doszedł, wypłynęło ciepłe masełko.
Nic dziwnego, że byłam gruba. Było pyszne.
Poszłam do centrum terapeutycznego.
Uwielbiam to przejście.
Ciepłe masełko. Pyszne. Trafiłam do centrum terapeutycznego.
Podczas COVID-a przestałam brać narkotyki.
Dziękuję za wsparcie.
Żartuję.
Wesoło. W każdym razie…
Wszystko gra.
Miałam problem z narkotykami.
Wiecie, że macie problem z kokainą, kiedy myślicie sobie:
„Moja kolej”, ale jesteście sami.
To zajebisty problem.
Super.
Wrócę do nałogu przed śmiercią.
Zacznę brać kryształ, bo nigdy nie próbowałam.
Serio. Na starość zamieszkam na Florydzie
i będę mówić: „Przebiegłam wokół pola golfowego 68 razy.
Kto chce się ruchać?” No nie?
„Chodź tu, Sylvia”.
Kiedy tam trafiłam,
czułam się cudownie. Kobieta z recepcji była niesamowita.
Zobaczyłam ją jako pierwszą.
Weszłam do biura i usiadłam.
Przywitała się ze mną.
„Witamy w centrum terapeutycznym.
Osiągniesz z nami wiele.
Zaopiekujemy się tobą.
Wyleczysz wiele ran.
Będziesz pracować nad oddechem
i poddasz się terapii ekspozycyjnej”.
Spytałam: „Jesteś pacjentką?
Opuściłaś swoją grupę?
Co się tu odwala, do chuja?”.
Spojrzałam, czy ma na sobie kapcie.
Pomyślałam…
Potem zaczęłyśmy się spotykać.
Miałyśmy niesamowity związek.
Chodziłam na terapię z koniem.
Na hipoterapię. Nie pytajcie.
Nie zrobiłabym tego, gdybym nie była w okropnym stanie.
Jestem bardzo otwarta, ale to była przesada.
Kobieta zabrała mnie tam i powiedziała:
„Terapia z koniem ci pomoże.
Staniesz naprzeciwko konia,
a koń przejmie twoje uczucia
i będzie twoim lustrzanym odbiciem”.
A ja na to, że jeśli koń przejmie moje uczucia
i doświadczenia, zabije się.
Padnie trupem, bo nie jest ze mną dobrze.
„Rozumiesz, że nie jest ze mną dobrze?”
Stałam tam.
Naprzeciwko tego konia.
Patrzyłam mu prosto w pysk.
Czułam…
Czułam, że koń patrzy na mnie.
„Wow, inny koń”. Rozumiecie?
„Ładna jest”.
Zobaczyłam, że mu stanął.
Widzieliście kiedyś erekcję u konia? Kawał kindybała.
Jest wielki. Taki.
Ogromny.
Czułam się z tym naprawdę dobrze.
Nie żartuję. To moje najlepsze wspomnienie
z centrum terapeutycznego.
W końcu coś mi się udało.
Potem mu obciągnęłam.
Byłam w szoku, bo wypłynęło ciepłe masełko.
Naprawdę staram się o siebie dbać.
Niedawno byłam w Sephorze. To moja cecha butch.
Nie umiem się malować. Od lat się staram.
Kiedy się maluję, wyglądam,
jakby mnie poniewierali na studenckiej imprezie.
Jebana masakra.
Poszłam do Sephory
i podeszłam do najbardziej odstawionego geja, jakiego znalazłam.
Wiem.
Byłam w niebie. Wiedziałam, że będzie ze mną szczery.
Tamte młode laski lecą w chuja. Mówią wam: „Wyglądasz super.
Świetny makijaż.
Super sobie radzisz. Jesteś taka szczupła.
I masz równe cycki”.
„Nie są równe, mój stanik wygląda jak psia zabawka”.
W każdym razie…
Podszedłem do niego i spytałam, czy może mi pomóc.
Spojrzał na mnie i powiedział: „Kochana.
Przed nami dużo pracy.
Ta baba ma problem. I jest sławna. Znam cię z TikToka.
We wszystkich filmikach wyglądasz jak Michael Jackson”.
Spędziłam tam kilka godzin. Serio.
Po wyjściu wyglądałam jak drag queen.
Wyglądałam jak RuPaul. Miałam perukę i suknię.
Wysokie obcasy. Dorobił mi kutasa.
Potem był lodzik. Rzecz w tym…
Jesteście niesamowici.
Kocham was. Dziękuję.
Jestem wam wdzięczna.
Kocham moich fanów.
Robię to od dawna i jestem wdzięczna moim fanom.
Zmagam się z wieloma problemami,
lękami, depresją, codziennie dostaję wiadomości
od ludzi ze wszystkich stron.
„Cześć, Jessica. Tu twoja chora psychicznie fanka z Ohio.
Chcę ci tylko powiedzieć, że ledwo żyję. Ale twój…
Twój dzisiejszy filmik o cyckach i Żydach
pomógł mi przeżyć kolejny dzień.
Mam nadzieję, że jutrzejszy będzie równie zabawny”.
„To duża presja, Mary”.
To niełatwe. Sama mam lęki.
Ostatnio szłam ulicą,
a jakieś dwie dziewczyny szły przede mną.
Miałam palpitacje serca.
Wiem, że niektórzy się z tym zmagają. To trudne.
Ich rozmowa to była masakra.
„Boże, Chelsea. Nie uwierzysz.
Wrzuciłam na TikToka filmik,
a nikt go nie polajkował ani nie skomentował.
Byłam zła, bo jestem influencerką.
Wkurza mnie, że nikt nic nie napisał.
Wkurza mnie, że algorytm nie działa.
Miałam idealne oświetlenie”.
No nie? Tak.
A druga na to: „Boże.
Mogłaś do mnie zadzwonić. Jestem twoją psiapsi”.
Więc je zabiłam. Zapierdoliłam.
Naprawdę.
Zabiłam je.
Nie przestałyby gadać w ten sposób.
Wyobraźcie sobie to u lekarza.
„Źle się czuję. Mam gorączkę”.
„Boże. Jesteś zapchana?
Widziałam ostatnio taką rolkę,
dziewczyna była totalnie zapchana.
Boże. Jakim cudem ona oddycha?
Boli cię gardło? Boli, kiedy przełykasz ślinę?
Bo poznałam ostatnio cudownego faceta i połknąłem jego spust.
Robiłam… Zadzwoni do mnie?”.
Jak można pieprzyć taką laskę? Wyobrażacie to sobie?
„Ruchaj mnie mocniej. Nie ruchasz mnie mocniej.
Mówiłam, żebyś ruchał mnie mocniej.
Powiedziałam coś. Ruchaj mnie mocniej.
Mocniej, skurwysynu.
Dobra, teraz ruchasz mnie mocniej. Kochasz mnie?
Wiem, że ledwo się znamy, ale kochasz mnie? Ożenisz się ze mną?
Kochasz mnie? Nie słuchasz mnie.
Nikt mnie nie słucha. Kochasz mnie?
Kochasz?
Dochodzę. Zaraz dojdę.
Dochodzę.
Zaraz dojdę. Teraz! Zaraz!
Cudownie. Okej.
Dobrze. Dobrze”.
Tracę rozum.
Reprezentujemy Lizakowy Cech
Jesteście niesamowici. Dziękuję.
Boże. Czy ja was kocham?
Dziękuję. Kocham was.
Dziękuję.
Bardzo wam dziękuję.
Napisy: Jakub Jadowski