Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ik ben Graham Hornigold, ex-patissier bij Hakkasan...
...en nu gebakconsultant met Michelin-ster.
En chef-patissier Graham Hornigold.
Je moet precies zijn, de techniek begrijpen...
...en over smaken weten.
Er is geen grotere liefdesdaad dan om voor iemand te koken.
Ik wil je met deze ingrediënten iets onvergetelijks geven, hoop ik.
In positieve zin.
- Waarom is er overal rook? - Wat is er met m'n pandijan gebeurd?
Ik leerde Heather kennen tijdens een sollicitatiegesprek.
Ze was heel gedreven, heel slim, heel welbespraakt.
VOLGEN
Onze relatie was de eerste paar jaar platonisch en professioneel.
Na verloop van tijd kregen we een hechte band. Het klikte gewoon.
We hadden veel pret samen, veel goede ervaringen.
Gewoon reizen, eten. Er was een vonk. Het klikte.
Ze is erg dun en gezond. Ik ben dol op rood vlees, wijn, kaas.
VOLGEN
Heather is geweldig. Ze was de perfecte partner.
We wilden allebei hetzelfde in het leven.
We wilden ons settelen, een gezin stichten, een eigen bedrijf.
Ons bedrijf was een adviesbureau voor gebak.
VOLGEN - LEKKER BAKKEN.
Graham was net een ui. Hij had zoveel lagen...
...dat je moest pellen om bij de kern te komen.
Ik besefte al snel dat hij veel trauma's had...
...die wellicht nog niet waren verwerkt.
M'n leven was perfect...
...dacht ik.
Het leven met haar was goed.
Maar net als je je leven op orde denkt te hebben...
...besef je dat je niet aan je verleden kunt ontsnappen.
Ik ben altijd van je blijven houden.
Waarom moest ze in ons leven komen?
Je gelooft dat ze is wie ze zegt te zijn.
Maar ze vernielt levens.
Niets zal me veranderen.
Ik ben geboren in 'n Britse legerbasis in Duitsland.
Op tweejarige leeftijd kwam ik twee jaar in een pleeggezin. Waarom weet ik niet.
Daarna verhuisde ik naar St Albans met m'n stiefmoeder en m'n vader.
Ik kende m'n moeder niet. M'n vader sprak nooit over haar.
Ik fantaseerde over wie of wat ze zou kunnen zijn.
Maar het was iets waaraan ik niet wilde denken...
...want het was pijnlijk je moeder niet te kennen.
Je hebt je moeder niet.
Graham wist niet wie z'n echte moeder was.
Er ontbrak iets in z'n leven. Ze hadden een stukje van de puzzel niet uitgelegd.
Hij verlangde ernaar liefde te voelen en een soort familieband.
Op een dag vonden we op zolder een geboorteakte.
Ik had nog nooit gevraagd wie z'n biologische moeder was.
Ik heb een kopie van m'n geboorteakte.
'Geboren op 26 november 1974...
...in een Brits militair ziekenhuis in Münster, West-Duitsland.'
Als zoon van m'n vader, militair ingenieur uit King's Lynn...
...en m'n moeder die hier Haton Hornigold, voordien Mahamud, wordt genoemd.
Dat suggereert duidelijk 'n moslimafkomst.
We zeiden: 'Laten we uitzoeken wie ze is.'
We begonnen haar te googelen op basis van de naam die op dat document stond.
We schatten dat ze eind zeventig, begin tachtig moest zijn.
Maar we konden niets over haar vinden, het was alsof ze niet bestond.
En na een paar maanden gaven we het op en dachten er niet echt meer over na.
Korte tijd later ontdekten we dat we zwanger waren. We dachten: halleluja.
Heather was dolblij, wat fijn was.
We waren allebei erg blij dat we zwanger waren.
We waren aan het settelen. Het was een nieuw begin. We waren zo blij.
Maar een week later kwamen ook de eerste berichten over COVID binnen.
Dus je was opgetogen. 'Geweldig, we zijn zwanger.'
Maar de wereld veranderde ook snel.
Toen kwam de lockdown.
We deden niets anders dan aan onze hobby's werken.
Het was een geweldige periode van kwaliteitstijd samen.
We ontwikkelden recepten in de keuken.
We kookten, aten, voedden elkaar en zorgden voor elkaar.
Kijk hierheen.
Beste tijd van onze relatie. Ik ga niet liegen. De beste tijd.
Ga hoger zitten, Kev. Goed zo. Hoger. Omhoog. Dan lijk ik slank.
En toen kregen we onverwacht een e-mail.
Ik weet het nog goed. Ik stond bij de bar en m'n mobiel trilde.
Ik keek ernaar en dacht: serieus?
Graham was een beetje in de war en zei: 'Kijk deze e-mail eens.
Een dame zegt dat ze m'n moeder is. Denk je dat dit echt is?'
'Hoi. Ik weet niet of dit jou bereikt.
Ik heb een manier gezocht om je te bereiken en vond deze e-mail.'
'M'n naam is Dionne, vroeger bekend als Theresa.'
'Graham werd in Duitsland geboren, afgepakt en naar Engeland gestuurd.'
Bijna niemand wist dat ik in Duitsland was geboren.
'Als dit allemaal klopt en je de Graham bent die ik zoek...
...hoor ik graag van je. Zoniet, m'n excuses. Hartelijke groet, Dionne.'
Ik was verbaasd toen ik dat las. Jezus.
Dus ik schreef terug: 'Is dat waar? Geen grap, oplichterij, enzovoort.'
Je hebt me op het internet gevonden. Dus ik dacht: oké. Wat weet je nog meer?
De weken daarop reageerde ik met een aantal vragen.
Wat m'n tweede naam was, want die heb ik niet.
DIE GAF IK HEM NIET. MISSCHIEN IEMAND ANDERS?
De antwoorden die we kregen, waren correct.
WANNEER WERD GRAHAM GEBOREN? NIEUW BERICHT - IN NOVEMBER 1974
Graham stuurde een vervolgmail met het verzoek om meer details...
...en kreeg weer de juiste antwoorden.
Ik dacht geen enkel moment: ik ga niet uitzoeken wie je bent...
...en wie ik ben. Dat is het eerste wat ik ga doen.
Hadden we die e-mail maar nooit ontvangen.
Want die was het begin van iets wat je in geen miljoen jaar verwacht.
Dionne logeerde in een hotel in Liverpool.
Ze nodigde ons een paar dagen uit om haar te ontmoeten.
'Er staat 'n hotelkamer voor jullie klaar. Kom, ik regel alles.'
We wisten niet wat ons te wachten stond. We waren nerveus.
We waren een beetje bang voor hoe het zou uitpakken.
Toen ik het hotel naderde, begon ik bang te worden.
Je hoopt dat alles zal zijn zoals je had gehoopt.
Hij onderdrukte z'n gevoelens een beetje.
Eenmaal in Liverpool kwam alles eruit en werd het echt.
Hallo, lieverd.
Het gevoel dat ik bij onze eerste ontmoeting had, was...
...niet dat ik een kind was, maar alsof ik iemands kindje was.
Logisch of niet.
Stel het je eens voor. Je hebt je ouders 45 jaar niet gezien.
Als kind heb je nooit die moeder-kindband gehad.
Maar die ontstaat onmiddellijk, zodra je elkaar ziet.
Je houdt voor het eerst iemands hand vast en denkt meteen: dit is m'n moeder.
Ik kan het niet uitleggen.
Het is alsof je huid-op-huidcontact hebt als een baby die eruit komt...
...en die band een tijdje hebt. Stel je die impact eens voor. Onverwachts.
Dat is de band. Zo voelde het.
Ik erkende het meteen. Ik dacht: allemachtig, dit is m'n moeder.
Ze waren zo blij elkaar te ontmoeten. Ze leken op elkaar.
Ze hadden dezelfde manieren. Ze hadden gewoon meteen een band.
Dionne was ook zo hartelijk tegen mij.
Ze zei meteen: 'Ik ben je schoonmoeder, ik ben er voor je.
Ik ben zo blij dat er 'n kleinkind komt. Dit is geweldig.'
- Z'n billen, hier. - Ja.
Z'n hoofd, andere kant.
'Ik heb m'n zoon gevonden en krijg ook nog een kleinkind.'
Waarom film je dat?
Hij maakt een video.
Glimlach, mam.
- Ja, schat. - Glimlach.
De volgende ochtend werd Graham wakker met een zeker gevoel...
...van opluchting. Hij had z'n moeder gevonden. Alles was goed.
Er was veel blijdschap, maar ook veel verdriet.
Dionne zinspeelde erop dat Graham haar onder dwang was afgenomen.
Dat had ze niet in de hand gehad.
Ze waren op dat moment in Duitsland en ze wist niet waar hij was.
Graham werd haar feitelijk ontrukt.
Later die avond...
...huurde Dionne een privéruimte. Ze wilde Graham alleen spreken.
- Gaat het? - Ja.
Dus ik ontmoette Dionne voor het eerst in Liverpool.
Ik probeerde het feit te verwerken dat ze na 45 jaar voor me stond.
Bovendien moest ik verwerken of proberen te accepteren...
...dat ze nog zes maanden te leven had.
Ze had nog zes maanden vanwege een hersentumor en beenmergkanker.
Ik heb weinig tijd. Ik wil gewoon met je lachen.
Meer niet. Ik hou heel veel van je en dat zal ik altijd blijven doen.
Ik ben zo blij je te zien.
Ik zal m'n best doen om je te houden.
Volgens de arts had ze nog maanden. Ze had terminale kanker.
Dat was d'r drijfveer om Graham te vinden.
Het was voor hem 'n achtbaan. 'Ik heb m'n moeder gevonden.
Maar ik heb haar nog niet gevonden of ze wordt me afgepakt.
Ik wil de tijd die ze nog heeft, samen doorbrengen...
...om meer over haar te weten te komen.'
Het was een wervelwind van emoties.
We probeerden met het geluk, het gevoel van liefde om te gaan...
...de emoties uit m'n kindertijd.
Maar tegelijkertijd wist ik dat ik haar weer zou verliezen. En al heel snel.
Een van haar verzoeken was naar de zee te gaan.
Ze wilde voor het laatst de zee zien. Dus ik...
...stopte haar in de auto en we reden naar de zee.
Het was een beetje triest toen ze zei:
'Misschien m'n laatste keer, maar voor ons de eerste.'
Het was ook een ontdekkingsreis, want ze gaf me een idee van wie zij was.
M'n moeder had in Singapore gewoond.
Ze vertelde me dat ze overal ter wereld zaken had.
Boerderijen, passievruchten, mango's...
...wat dan ook en ze had meerdere van zulke zaken.
Palmolie in Indonesië en Maleisië.
Ze praatte met partners overal ter wereld. Ze sprak zo'n 18 talen.
Ja, achttien. Waanzinnig.
Iemand belde vanaf een fruitboerderij ergens midden in het oerwoud.
'Ik spreek je later. Oké?'
Maar ze praatten allemaal tegen haar alsof ze hun moeder was.
'Mama', zo. Ik dacht: waarom noemt iedereen je mama?
Ze vertelde dat ze de dorpelingen geld had gegeven...
...om te kunnen eten en velden te beplanten.
Ze deelde video's van haar en haar collega's...
...terwijl ze pakjes en voedsel aan de armen uitdeelden.
Ze heeft zo'n zakelijk inzicht.
Maar ze is ook nog eens liefdadig. Ze is geweldig.
Voor Graham was het een ontdekkingsreis, een reis van groeiende liefde tussen hen.
Hun band werd snel hechter.
Ze stelde voor een paar weken naar Londen te komen.
Ze besloot in een hotel te logeren en...
...tot mijn verbazing koos ze een vijfsterren aan de rivier.
Elke dag bestelde ze de beste champagne, kaviaar.
Dit bestelde ze allemaal.
MIDDAGETEN LOUNGE - DRANKJES MINIBAR
Ze leek erg op haar gemak in die omgeving.
Klaar?
Ze ging van het ene vijfsterrenhotel naar het andere. Ze smeet met geld.
Ze kenden haar. 'Ze is eerder geweest. Ze is een van onze beste klanten.'
We dachten: ze is blijkbaar heel rijk.
M'n moeder zei dat haar rijkdom twee oorzaken had.
Haar zakelijk inzicht was er een.
De andere...
Ze vertelde me dat ze het onwettige kind was...
...van de voormalige sultan van Brunei.
Haar familie, de familie van Brunei en de vorige sultan hadden haar geld gegeven.
Die familie bleek schatrijk te zijn.
Het was zo fantastisch dat je dacht: wie zou dat geloven?
Maar wat me echt de ogen opende, en dit was gewoon krankzinnig...
...was ons verblijf in het Dorchester.
Het is een topklasse vijfsterrenhotel in Park Lane. Iedereen kende haar.
De portier, de receptionist, de conciërge.
Ze kreeg direct een tafel midden in het restaurant.
Daar zat ze die middag tevreden met een paar flessen champagne.
Ik begon me af te vragen of...
...ze die service kreeg, omdat ze wisten wie ze was?
Want het hotel is eigendom van de koninklijke familie van Brunei.
Ik was onder de indruk en dacht: wauw, dit is m'n moeder.
Dionne begon voor Graham het ene cadeau na het andere te kopen.
Maatpakken. Tassen. Designerkleding.
TOTAAL £ 5605
Ik had nooit een mooie auto gehad.
Maar toen ik m'n moeder ontmoette...
'Zoon, ik heb je 45 jaar niet gezien.
Je hebt nooit een cadeau van me gehad. Dat ga ik nu voor je kopen.
Ik ga 45 jaar pijn wegnemen.' Dat waren haar exacte woorden.
'We gaan een auto voor je kopen.'
Doe dicht.
Natuurlijk.
Ik had een gesprek met de verkoopmanager bij Rolls-Royce.
Ik nam hem terzijde en vroeg: 'Ken je deze dame?'
Hij zei me: 'Ja, ze heeft al twee Phantoms van me gekocht.'
Voor ik het wist, liepen we langs 'n Land Rover. Ze riep me.
'Zoon, welke vind je mooi?'
'Deze is mooi, mam.'
Ik vertrok in een nieuwe Land Rover met m'n moeder na 45 jaar afwezigheid.
Ze was dolblij, want ze had haar zoon 'n cadeau gegeven.
En ik dacht...
Dit is ongelooflijk.
Maar tegelijkertijd vond ze ook dat Heather een auto nodig had.
Ze kon zich buitengesloten voelen, omdat ik er een had.
Daar is je auto.
- Wat zeg je dan? - Bedankt, mam. Fantastisch.
We reden weg en dachten allebei: dit is ongelooflijk.
DARENT VALLEY-ZIEKENHUIS
Twee maanden na de eerste ontmoeting kreeg Heather weeën.
Onze zoon kwam eraan.
Ik zorgde ervoor dat ze onze tas had en alles klaar stond.
We gingen een ingrijpend moment tegemoet.
Het was een langdurige, moeilijke bevalling.
Ik maakte me zorgen om haar, want het was stressvol en traumatisch.
Ik kreeg daarna vijf uur lang 'n bloedtransfusie.
Dat was nogal zwaar. Maar toen kwam het wondertje.
Ik dacht: dat is het beste wat we hebben gebakken.
Zodra je een kind krijgt, verandert je idee van liefde.
Je hebt de enorme verantwoordelijkheid ervan te houden en het te beschermen.
Alles te zijn wat het kind nodig heeft.
Het was geweldig. Alles wat je je ooit kunt wensen.
Maar ik had m'n zoon net te slapen gelegd toen ik een sms'je van m'n moeder kreeg...
...dat ze bloed had geplast.
We lazen dat het door haar toestand kwam.
Ik dacht: Jezus, nu krijg ik dat er ook nog bij.
Ik wil niet zo zijn, jongen. Ik wil vrede. Ik ben zo bang.
We hadden een pasgeboren zoon en ik had een partner...
...die m'n aanwezigheid hard nodig had.
En ik had een 85-jarige kankerpatiënt.
Ik kon haar niet in de hotelkamer achterlaten.
Ze was er in haar eentje.
En ik kon niet bij Heather en de pasgeborene weg.
Het leek mij makkelijker ze allebei in hetzelfde huis te hebben.
Dan was ik er tenminste voor allebei, maar het was natuurlijk niet ideaal.
Snap je? Het was niet echt ideaal. Dus haalde ik haar op.
Gaat de baby vannacht huilen, mam?
Geen kans.
En anders?
Ik zorg voor hem. Vanaf vanavond hou ik de baby vast, zorg ik voor de baby.
Hij zal niet huilen. Let op m'n woorden.
JONGETJE
M'n moeder was verrukt dat ze nog de kans kreeg...
...haar kleinkind vast te houden. Ze had nog zes maanden te leven of minder.
Na m'n bevalling begon ze me anders te behandelen.
Hoi, Heather. Weet je? Je bent een heel koppige dame.
Geef me 20 minuten om m'n kleinkind te zien.
Jij bent boven. Je brengt hem nooit beneden.
Dat gevoel dat je net moeder bent geworden, werd me afgepakt...
...omdat Dionne er was.
Ik mocht het moederschap niet vieren.
Is er iets mis?
Vind je Nana lief? Ja.
Je Aziatische moeder zei je hoe je voor je baby moest zorgen.
Je had een uitgeputte moeder die haar mondje roerde...
...en terecht, en die zei: 'Wacht even. Dit is mijn huis, mijn thuis.
Dit is mijn zoontje en ik verzorg hem op mijn manier.'
En ik dacht: oké, dit werkt niet.
Ik heb honger, papa.
Twee maanden na de geboorte van onze zoon...
...praatten Dionne en Graham over een reis naar Zwitserland...
...om het geld op te nemen waarover ze beschikte om aan Graham te geven.
Ze had een vermogen en wilde dat wij dat erfden.
Het plan was om naar Zürich te gaan en de documenten te ondertekenen...
...om dat mogelijk te maken.
Dionne had hem verteld dat de advocaten hem verwachtten...
...en de bankiers. Alles was geregeld.
'Ga nou maar. Teken de papieren.
Dan is alles geregeld.'
Eerlijk gezegd, dacht ik: ga naar Zwitserland.
Geef me vier dagen rust, geen probleem. Geef me even de ruimte.
M'n moeder probeerde me voor te bereiden op wat zou komen...
...dat ik na haar overlijden haar zaken op me zou nemen.
Zürich is een stad die van geld leeft en het respecteert. Ze neemt geld serieus.
Als ik snel sterf, ben je multimiljonair. Meer kan ik niet zeggen.
Ik ga alles op jouw naam zetten.
Ze vertelde me dat ik bijzonder rijk was.
Dus ik moest een Zwitserse bankrekening openen...
...formulieren ondertekenen voor de bank in Zürich...
...en kennismaken met private equity-advocaten...
...en andere bankvertegenwoordigers van kapitaalkrachtige banken.
Bij aankomst in Zürich checkten we in 'n vijfsterrenhotel in.
Heel luxueus. Twee Michelin-sterrenrestaurant.
Heel erg duur.
Hoi, schat. Bel me, alsjeblieft. Ik ben in Zwitserland.
Gedurende die tijd praatte m'n moeder constant met de Zwitserse bankier.
Ik was niet bij hun gesprekken over geld.
Ze vertelde dat we 20 miljoen moesten hebben...
...om bij die bank een Zwitserse bankrekening te openen.
Eén-nul-nul. Dat is honderd procent.
Ik belde een vriend die in Zürich was. Ik zei: 'Hoi, ik ben in de buurt.
Heb je zin om iets met ons te drinken?'
Ik zei: 'Ja, natuurlijk.' 'Dan leer je m'n moeder kennen.'
'Oké, ja. Zeg me wanneer, dan kom ik.'
Ik ontmoette Graham lang geleden. We werkten samen.
Ik begon van de meester van de patisserie te leren.
Hij is een van de populairste chefs in Londen.
We werden heel goede vrienden. Heel hecht.
Ze logeerden in een van de duurste hotels in Zürich.
Ik ging zitten en hij zei: 'Dit is m'n moeder, Dionne.'
Hij was net een klein kind. Zo had ik hem nog nooit gezien.
Hij was net een baby, alsof hij opnieuw was geboren.
fijne verjaardag voor jou, m'n lieve zoon
fijne verjaardag voor jou
Kus hem.
Mama.
Mama stopt het in je mond.
- Nee. - Ja.
Veel te zoetsappig.
We zaten in het hotel en eindelijk ontmoette ik de bankier...
...om over trustfondsen te praten. Hij was niet zomaar 'n bankier...
...maar een zeer hooggeplaatste.
Twee à drie dagen later werden we bij het hoofd van deze bank uitgenodigd.
De bank was gesloten.
Ik ging erheen om papieren te tekenen en de erfenis te begrijpen...
...wat die zou inhouden als mam stierf.
Graham belde me. 'We zijn in de bank.
Het is zover', zei hij. 'Kom snel. Ik wil dat je er over tien minuten bent.'
Het voelde heel vreemd, omdat het zo stil was.
We werden uitgenodigd in de privéruimte boven de bank.
De bewakers lieten ons door naar boven en we belandden in het kantoor.
Die ruimte...
Niet veel mensen mogen er naar binnen, weet je?
Graham keek me zo aan van: wat is dit, man? Het is zover.
Ik dacht: hoe rijk moet je zijn...
...om de macht te hebben dat een private bankier...
...het wereldwijde hoofdkantoor van de bank in Zürich na sluitingstijd...
...opent om je toegang te geven tot een privéruimte boven de bank?
Niemand kende precies haar vermogen.
M'n moeders financiële regelingen waren erg ingewikkeld...
...en ik besefte dat dit lang zou duren. Er werd die dag niks ondertekend.
De zaken lagen overal verspreid.
Iedereen moest begrijpen welke activa er wereldwijd waren.
Ze hadden het over honderden miljoenen.
Lekker dansen, mam.
Terug in het hotel dronken we een paar glaasjes. Ik dacht: allemachtig.
M'n vriend en ik keken elkaar aan. Wat is dit?
Ik weet nog dat ik dacht: man, nu gaat je leven veranderen.
Het is gewoon: boem. Je krijgt een heleboel geld.
Ik had de jackpot gewonnen.
Graham begon over grote bedragen te praten.
Dit geld zou niet alleen zijn en ons leven veranderen...
...maar het zou ook generatierijkdom zijn.
Als vader was het idee dat je gezin zich geen zorgen hoeft te maken, geweldig.
Geen zorgen over geld. Wie zou dat nou niet denken?
Je kon mensen helpen, de wereld verbeteren.
Je kon haar palmolieplantages opdoeken en door schone energie vervangen.
Omdat je het geld ervoor had.
Compleet gestoord. Excuseer m'n taalgebruik.
Ik zat in Londen, Graham in Zwitserland. Op een dag bekeek ik onze bankrekeningen...
...en zag ik dat er een behoorlijk bedrag op Grahams naam was overgemaakt.
Ik sprak Graham erop aan en ontdekte dat dit geld naar Dionne ging.
Ze had geld nodig, omdat ze vanwege COVID geen geld kon opnemen.
Toen we tijdens haar verblijf in een hotel in Londen lunchten, vroeg m'n moeder...
...of ik haar kon helpen een rekening te betalen...
...omdat ze vanwege COVID moeilijk geld kon overmaken.
Het ging om haar hotelrekening.
Duizend pond hier, tweeduizend pond daar. Vijf, tien. Oké, geen probleem.
Het komt toch terug.
Ik betaalde zo'n £ 20.000, £ 25.000.
Nogal onverwacht en zo kapitaalkrachtig waren we niet...
...maar ik hielp m'n moeder graag, weet je? Ik had haar 45 jaar niet gezien.
Ik wist dat ze binnenkort zou sterven.
M'n hoofd tolde...
...want Dionne deed het voorkomen alsof zij alles had betaald.
Graham zei me geen zorgen te maken.
'Je krijgt het terug. Maak je geen zorgen. Je krijgt het tienvoudig terug.'
Ik ga opschrijven hoeveel geld ik van je aanneem.
Dat geld geef ik weer aan jou. Het zal niet weer gebeuren.
Ik leen geld van je, omdat je m'n bloedverwant bent.
Ik hou heel veel van je.
De reis naar Zwitserland...
...zou vier dagen duren. Na die vier dagen...
...zei Graham dat de papieren niet klaar waren.
De advocaat was niet klaar. Ze bleven nog een paar dagen.
'Oké, blijf nog 'n paar dagen.'
Ik herinner me de dure diners. Echt heel dure diners.
We aten kaviaar, heel dure gerechten, elke dag.
We dronken wijn van minstens $ 350, $ 400 de fles.
Als water, weet je? 'Breng me nog een fles en nog een.'
Ze begon me te zeggen: 'Nu ben je deel van m'n familie.
Want als m'n zoon je beste vriend is, ben je deel van m'n familie.
Je bent m'n kleinzoon.' Dus ze begon me kleinzoon te noemen.
Ik begon haar oma te noemen.
Ze vroeg Graham: 'Zoon, hoeveel geld zal ik je vriend geven?'
Graham keek haar aan en zei: 'Geen idee, drieënhalf, vier?'
'Drieënhalf wat?'
'Miljoenen, man.'
'Morgen gaan we naar huizen kijken. Ik ga een huis voor je kopen.'
Ik verliet het hotel ietwat dronken.
M'n leven zou na die avond een beetje veranderen.
We bezochten een paar huizen. Het waren heel dure huizen.
Het was spannend, maar tegelijkertijd zag ik mezelf er nooit wonen.
Het was veel te overdadig.
Ik vroeg haar: 'Hoe kan ik dit enorme, dure huis onderhouden?
Ik heb er geen geld voor.
Het is oké. Ik waardeer je hulp, maar nee.'
Ze zei: 'Je krijgt niet drieënhalf, je krijgt zeven miljoen.'
Maar ze legde me uit dat ze het geld niet beschikbaar had om het huis te kopen.
Het moest ergens vanuit Azië naar Zwitserland komen...
...om het huis te betalen. Dus we moesten even wachten.
Ja, als het vandaag niet lukt, lukt het morgen. Ik doe m'n best.
Maar toen gebeurde er iets.
Graham ging naar het toilet. Ik bleef alleen met haar aan tafel.
En ze zei: 'Ik help altijd mensen. Ik help altijd.
Om jou te helpen, moet je me iets geven.
Ik wil iets van jou.'
En ik dacht: waar heeft ze het over?
'Ik heb wat geld van je nodig, maar niets tegen Graham zeggen.
Dit is tussen jou en mij.'
Natuurlijk zei ik haar: 'Ik heb nu geen geld. Ik heb geen...
Ik ben een normaal mens, leef een normaal leven.
Ik ben niet zo rijk, dus... Sorry, ik kan je niets geven.'
Daardoor werd ik achterdochtig.
Toen begon ik te denken dat er iets niet pluis was.
Ik moet eerst nadenken. Wanneer ga je nadenken?
Als je zulk grijs haar hebt? Het is veel te laat, nietwaar? Ja.
Ik wilde niets tegen Graham zeggen...
...omdat het over z'n moeder ging en hij zo blij met haar was.
Als ik iets negatiefs over z'n moeder zei, zou dat m'n relatie met hem kapotmaken.
Z'n moeder was stervende en wilde bij hem zijn.
Dat was voor Graham belangrijker dan wat dan ook.
Die paar dagen werden steeds meer dagen.
Ik zat in m'n eentje in een huis. Geen steun van familie, eerste baby.
Ik vroeg m'n buurman melk en spullen voor me in de supermarkt te kopen.
Als vader wil je bij je gezin zijn.
Maar ik had nog geen papieren ondertekend...
...en dat was de enige reden waarom we erheen waren gegaan.
M'n moeder vergaderde nog met de bankier en advocaat.
En ze drong aan dat ik bleef.
Dus ik dacht: ik kan haar niet achterlaten om terug te gaan...
...want binnenkort is ze er niet meer.
Ik ging ongeveer om de twee dagen naar het hotel om te zien hoe het ging.
Niet alleen Graham, Dionne en ik waren er. Ik heb er zoveel mensen ontmoet.
Voor ik haar zag, hoorde ik haar al.
Ik hoorde een stem op de achtergrond zeggen: 'Jongeman.'
Ik draaide me om en zag een dame...
...die m'n partner aanstaarde, omdat die Chinees is.
De eerste vraag die ze me stelde, was: 'Wat voor bedrijf heb je?'
Ik was nogal geschokt, want ik zag een 80-jarige dame...
...die me naar m'n bedrijf vroeg.
Ik zei: 'Volgens m'n financier ben ik een filmmaker.'
Ik ben gewoon een mens die geïnteresseerd is in het leven.
De reden dat we in Zürich waren...
...was dat we financiering voor onze start-up zochten.
Zie het als een kleine Amazon.
Het is een marktplaats om hoogwaardige producten te verkopen.
Ze leek erg geïntrigeerd.
Ze zei: 'Ik wil dat je met m'n advocaat praat.'
Ze liet haar advocaat van een goed advocatenkantoor dagelijks komen.
Haar bankier was van een grote Zwitserse bank.
Ze kwam over als een erg rijke persoon. En dat liet ze duidelijk merken.
Ze zei: 'Weet je, ik ben een onwettig kind van de sultan van Brunei.'
Ik heb gekkere verhalen gehoord, dit is niets.
De advocaat bekeek de deal en ze ondertekende de papieren.
Dit is het contract. Ze kocht in feite 20% van onze bedrijfsaandelen.
Dus tweeënhalf miljoen Zwitserse frank voor 20% van het bedrijf.
Toen zei ze: 'Nu heb je een investeerder.'
Ze was alleraardigst, charmant.
Geestig. Het was leuk.
Ze noemde m'n partner haar kleindochter. Het werd een persoonlijke belevenis.
En toen zei ze: 'Kleinzoon.'
Zo noemde ze me. 'Kleinzoon, heb je 2000 euro voor me?'
Vanwege COVID had ze problemen om geld te ontvangen en over te maken.
Ik zei: 'Ja, geen probleem.'
Zet terug. Hier.
- Bedankt. - Zeg maar tegen de dame...
Ze zou in ons bedrijf investeren.
En Aziatische culturen hebben de traditie om te schenken.
Je bent verplicht iets te geven wanneer je iets ontvangt
Ze zei alleen: 'We gaan winkelen.'
We kochten warme laarzen voor haar.
Hoeden.
Handtassen.
Jurken.
Ze was een jas aan het passen. Ik geloof dat die zo'n 8000 kostte.
Ze zei: 'Ik ben dol op die jas.'
Uiteindelijk betaalde ik die.
En heel veel champagne.
Mijn God, onze champagnerekening alleen was al zo'n 10.000.
Ze zei: 'Niks tegen Graham zeggen.'
Ik mocht het niet vertellen, omdat ze niet wilde dat haar zoon zou ontdekken...
...dat z'n rijke moeder met wie hij eindelijk contact had...
...misschien op dat moment moeite had aan genoeg geld te komen.
Dus ik had haar gezworen dat ik hem niets zou vertellen.
Ik maakte me steeds meer zorgen over wat daar gebeurde.
De contracten waarover Dionne sprak, het geld waarover ze sprak.
Er werd niks waargemaakt, er werd alleen over gepraat.
Hoe meer ik haar ernaar vroeg...
...hoe meer ze probeerde me buiten te sluiten.
Hoi, Heather, ik wil niet met je te praten...
...want je maakt me in veel opzichten van streek.
Ik onthoud alles. Ik wil alleen respect.
Ze praatte tegen je met een intensiteit die je nog nooit van iemand had gevoeld.
Aan Graham deed ze zich grappig, vrolijk voor. 'We gaan feesten, genieten.'
Daarnaast had je die heel diepe, nare onderstroom...
...die op mij afkwam.
En dat zag Graham niet.
Als ik naar boven ga en jij valt, je hoofd stoot en niet bijkomt...
...heb ik een groot probleem.
Ik begon me zorgen te maken...
...want soms lag ze onbeweeglijk op de bank.
Grauw en bleek. Er zat geen leven meer in.
Ik vroeg: 'Voel je je wel goed? Laten we naar een dokter gaan.
Wat voor medicijnen heb je nodig?' Ze had een grote tas met medicijnen.
Ik vraag God vanavond m'n leven te nemen.
Ik kan maar beter sterven.
Ze zei: 'Weet je? Ik heb het gehad. Laten we er een eind aan maken.'
Ze klom op het balkon omhoog. Ik moest haar letterlijk omlaag slepen.
Om één of twee uur 's nachts.
Ik was gewoon bang. Zal ik haar ergens dood vinden als ik thuiskom?
Of gaat ze midden in de nacht iets doen?
Ik hou heel veel van je. Onthoud dat.
Kort voor Kerstmis vertelde Graham dat ze...
...weigerde hem naar huis te laten gaan.
Het was de eerste Kerst met onze zoon en die was drie maanden oud.
Ik vond het heel belangrijk dat Graham erbij zou zijn.
Ik wilde voor Kerstmis terug en moest ervoor vechten.
Ik had Heather beloofd terug te komen.
Graham kwam de avond van Kerstavond terug.
Hij belde me 's ochtend op en zei: 'Ik kom vandaag thuis.'
Ik was zo opgelucht.
Op de avond van vertrek ontving ik een heleboel sms'jes.
Beelden van hoe diepbedroefd ze was...
...van een gebroken dame, omdat haar zoon haar had verlaten.
Ze was een en al tranen. Aan de andere kant was ik weer thuis.
Ik was natuurlijk dolblij om m'n zoon en Heather te zien. Hij was zo gegroeid.
Ik maakte een kerstlunch. Volgens mij hadden we het leuk, weet je?
Het was leuk met ze. Eerste Kerstdag en zo.
Het was de ergste Kerstmis ooit...
...want om 4.00 uur hadden we een enorme ruzie over Dionne.
Ik zei hem: 'Dit is niet oké. Je bent al twee maanden weg.
En nu kom je op 't laatste moment alsof er niks is gebeurd.'
Heather wees erop dat er een wig tussen ons werd gedreven.
Ik zei: 'Je bent niet goed wijs.'
Ik moest ze gewoon de kans geven van elkaar te houden.
Mis je je moeder?
Mooi zo.
Graham en ik wilden terug naar Nieuw-Zeeland...
...om de baby aan m'n familie en m'n ouders voor te stellen.
Dus ik probeerde tickets voor ons te boeken, maar...
...Dionne probeerde hem ervan te overtuigen dat hij niet mee kon...
...omdat ze in die tijd zou sterven.
Ik heb meerdere artsen bezocht.
Ik ben in het ziekenhuis geweest. Ik ben ziek.
Ik kan nu bijna niet lopen. Waar is m'n zoon?
De reis zou zes weken duren...
...eind januari, zes maanden nadat m'n moeder me had verteld...
...dat ze die diagnose had gekregen.
Haar tijd was gekomen en ze maakte het heel duidelijk...
...dat de artsen haar nu nog weken of dagen gaven.
Ik ben een zieke vrouw.
En ik ben oud.
Ik wil gewoon zoveel mogelijk bij je zijn.
Graham was echt van streek en helemaal van slag...
...omdat hij ervan overtuigd was dat ze ging sterven.
Het is een moreel dilemma. Het juiste doen en bij je partner en kind blijven...
...of het juiste doen en je moeder van haar laatste dagen zien genieten...
...na 45 jaar afwezigheid.
Voor wie kies je?
Voor wie?
Als ik in een hotel sterf, zal niemand het weten.
Niemand zal het weten.
Hij wilde er voor haar zijn.
Dus hij besloot niet mee te gaan naar Nieuw-Zeeland.
Kon ik naar Nieuw-Zeeland gaan en het risico lopen niet terug te zijn...
...voor het overlijden van m'n moeder?
Ik was totaal overstuur.
Ik moest daar weg, ik had ruimte nodig. En ik was zo...
Ik wilde m'n familie zien en onder mensen zijn die van me hielden.
Goedemorgen, schat.
Ik ben in orde. Ik herken je stem.
Toen ik terugkwam van een korte reis met Junyan...
...zat daar opeens een man, een Chinees, Peng.
Ze zei: 'Kleinzoon, kleindochter. Ik moet zaken bespreken met Peng.'
Ik ben Peng. Ik kom uit China. Ik woon al jaren in Duitsland.
Peng had een zakenpartner die hem met Dionne in contact had gebracht...
...met het idee dat Dionne in haar bedrijf kon investeren.
Ze zou m'n zakenpartner 60 miljoen geven...
...als totale investering om diens bedrijf uit te breiden.
In Zuidoost-Aziatische landen neem je niet alleen iets aan.
Peng was een tussenpersoon voor een medisch bedrijf...
...gespecialiseerd in kankerbehandelingen.
Hij kon haar helpen met de behandeling en het bedrijf met de financiering.
M'n zakenpartner bood haar een gratis, geavanceerde kankerbehandeling aan...
...die alleen in Zwitserland beschikbaar was.
Die behandeling zou helemaal gratis zijn.
Ik heb terminale kanker. Over een maand kan ik dood zijn.
Misschien over twee maanden. Wie weet? Alleen God weet het.
Dionne zei: 'Ik wil geen behandeling. Ik ben stervende. Het heeft geen zin.
Maar hij zou wat geld kunnen geven.'
Ze vertelde hoe ze dat geld zou herverdelen onder mensen in nood...
...en dat deze geldstroom iemand ten goede zou komen.
We gaven in totaal USD 50.000.
Die wilde ze contant.
Dank je wel, schat.
Ze kwam terug naar Engeland en nam een appartement pal aan de rivier.
Met volledig zicht op de Tower Bridge.
Toen ze terug was in Londen betaalde moeder alles.
Ze belde dagelijks de bankier en de advocaat...
...om te zorgen dat ze het nodige voor elkaar kreeg.
- Wat staat erop? - Ga nu maar verder.
- Is dat het? Gaan we filmen? - Ja.
Oké, we zijn al weg.
Terwijl we daar woonden, kwamen er een paar vrienden op bezoek.
Oude vrienden uit m'n jeugd.
De rivier de Theems.
De Tower of London.
Kijk hier eens. Een schitterend appartement.
Dank je wel, lieverd.
Ik ben gek op je. Heel erg...
Dionne was heel grappig.
Ze was heel vriendelijk, best charismatisch. Ze was...
...net zo iemand als Graham.
Heel makkelijk, hartelijk en met een grote glimlach.
Ik leerde Graham kennen toen ik een tiener was van 14, 15 jaar.
Betrapt.
Hij genoot ervan uit te gaan. Ik weet waarom. Thuis was het niet leuk.
Ik heb z'n vader nooit gekend, maar die dronk veel.
Hij had een moeilijke jeugd. Z'n vader was erg gewelddadig.
Z'n belangrijkste reden om kok te worden, was die omgeving te ontvluchten.
Als kok had hij een dak boven z'n hoofd. Het was er warm en hij had eten.
M'n jeugd was soms wat problematisch.
Een van de gezinsleden dronk veel alcohol.
Daar heb ik littekens aan overgehouden.
Eén zit hier.
Ik was zeven, liet een kop thee vallen en werd op m'n hoofd gestampt.
Luister, m'n vader...
...was niet aardig.
Ik denk niet echt aan hem.
Ik zag hem voor het laatst toen ik 18 was en hem in elkaar sloeg.
Dat zegt genoeg over wat ik van hem vind.
Ik denk dat Graham veel onverwerkte trauma's had.
Ik heb de neiging meteen van iemand te houden.
Ik stel mezelf te open op.
Hij probeerde het trauma dat hij had meegemaakt goed te maken.
En hij trapte in de valkuil van het verlangen naar z'n moeders liefde...
...en alles willen doen om die te herwinnen.
Terwijl ik op reis was, werd het duidelijk dat het veel erger was dan ik dacht.
Ik kwam erachter dat hij op z'n moeders verzoek andere creditcards...
...op z'n eigen naam had aangevraagd.
Hij had steeds meer schulden waarvan ik niets wist.
Op dit punt besefte ik dat Graham volledig werd gemanipuleerd.
Toen ik nog voor de Kerst in Zürich was...
...logeerden we in een suite in een vijfsterrenhotel.
Ze kreeg een rekening en ik viel bijna van m'n stoel...
...want die was voor £ 25.000 à £ 30.000 en ik zei: 'Allemachtig.'
Ze zei: 'Ik heb moeite om aan geld te komen. Ik ga geld regelen.'
Dus ik dacht: prima.
Maar ze bleven vragen. Ik zei: 'Ik kan je geld lenen.'
In Zürich had ik 15 à 20.000 uitgegeven.
In Londen had ik £ 20.000 aan hotelrekeningen uitgegeven.
£ 40.000
Toen ze weer in Londen was...
...nog eens £ 10.000 à £ 15.000 aan vertier en rekeningen voor haar.
£ 55.000
Totaalbedrag op creditcards? Zo'n 20, 25.
Ik had toen een schuld van £ 80.000 of £ 100.000.
De volgende maand zag ik...
...twee grote transacties uit onze gezamenlijke rekening...
...als betaling voor die auto's.
Ik sprak Graham erop aan en vroeg: 'Wat is dit in godsnaam?
Waarom betalen we die auto's die volgens jou direct werden betaald?'
Dionne deed alsof ze een cadeau waren en Graham trapte daar duidelijk in.
'Ik ga een cadeau voor je kopen en 45 jaar pijn wegnemen.'
Dat waren haar exacte woorden. Waarom zou ik haar niet geloven?
Als ik 'n gezin net leer kennen...
...zou ik niet contant betalen, mochten ze hufters blijken te zijn.
Ze deed de aanbetaling om 't contract te krijgen.
Hij komt op m'n naam, zij betaalt. Dat gebeurde.
Zij betaalde die auto.
Niet ik, zij. Maar opeens betaalt ze de auto's niet meer.
Ik besefte dat ze de auto's niet had gekocht...
...en dat er nu een overeenkomst was dat hij voor de auto's aansprakelijk was.
KREDIETKOSTEN 10.135,00 TERUGBETALINGSSALDO 83.105,00
Voor hoeveel, denk je?
Ik zou zeggen voor meer dan...
...180.000.
Bijna £ 300.000 aan creditcardschuld.
Ik was zo kwaad.
Ik was heel bang.
Ik begon heel bang te worden voor die vrouw...
...haar greep op m'n partner...
...en de invloed ze op hem had.
Ik denk dat ik besefte dat ik...
...in 'n trein zat op weg naar een treinramp en dat ik Graham moest redden.
Hé, hoe gaat het?
Alles is echt gestoord met hem en z'n moeder. Het is totaal krankzinnig.
Maar hij leeft in een heel andere wereld.
Ik besefte dat ik hem niet in m'n eentje kon redden.
En ik dacht dat...
...Juan me zou steunen en mogelijk zou zien wat ik zag.
Dat het oplichterij was.
Ik zei: 'Graham, luister naar me. Ze bedriegt je en pakt geld af.'
Ze vertelde me dat ze Dionne totaal niet vertrouwde.
Dat die volgens haar een oplichter was.
Ik zei haar: 'Dat denk ik ook. Ik vertrouw haar niet.'
Hij wilde z'n moeder zo wanhopig graag bij zich hebben.
Dat wist Dionne en ze profiteerde ervan.
Kon je maar in m'n hart kijken om te zien hoeveel ik van je hou.
Het was vreselijk stressvol toen ze ophield de auto's te betalen.
We hebben het over duizenden ponden per maand voor deze voertuigen.
Maar ze zei dat ik me geen zorgen hoefde te maken. Het waren cadeaus.
Ze zouden betaald worden.
Ik werd gerustgesteld door het feit dat ze steeds telefonisch...
...gesprekken voerde met haar bankier en met de advocaat.
Dat was letterlijk alles wat ik d'r heb zien doen.
Ik weet niet wat ik ervan moet zeggen. Ik weet het echt niet.
Volgens mij is hij volledig blind.
Eerlijk gezegd, is hij door z'n moeder getraind.
Hij is volledig gehersenspoeld.
We waren bezorgd over de situatie. Hij zou al z'n geld verliezen...
...z'n vrienden, z'n gezin, iedereen. Hij zou alles verliezen.
Ik wist dat het een ramp zou worden. Ik voelde me zo machteloos.
Het leek een soort hypnose.
Hij zag de dingen niet meer op een rationele, heldere manier.
Maak je geen zorgen. Geniet van je leven.
Ze belde me op en zei: 'Weet je, Graham zorgt niet voor me.
Hij wil alleen m'n geld. Het boeit hem niet als ik sterf.'
Ze willen alles terug wat ze aan mij uitgeven.
Wat zijn dat voor kinderen?
Op een gegeven moment werd ze, zou ik zeggen, nogal gemeen over Graham...
...en beschuldigde ze hem van veel dingen.
Ik heb gespuugd, veel bloed opgehoest.
Ik schreeuwde: 'Zoon, doe open.' Nee, het boeide hem niet.
Hij kan me gestolen worden.
Volgens Dionne had Graham haar bankrekening geplunderd...
...en al d'r geld uitgegeven...
...terwijl andere accounts al aan de advocaten waren overgedragen.
Ik heb geen stem, ik spreek je later. Tot ziens.
Ik had echt medelijden met haar. Ze was een oude dame in een rolstoel.
Vijfentachtig jaar oud en ze had drie verschillende soorten kanker.
Hallo, kleinzoon. Zou ik, alsjeblieft...
...€ 10.000 van je kunnen lenen? Je krijgt het terug.
Dus ik gaf oma nog eens 10.000.
Ik noemde haar oma.
Dank je wel, lieverd. Dag.
Emotioneel besefte ik dat ik m'n partner terug wilde.
Ik moest hem met concreet bewijs overtuigen...
...en doen inzien wat er gaande was.
Ik moest terugvechten en verhinderen dat ze ermee wegkwam. Ze moest gestopt worden.
Dus ik begon Dionne na te trekken.
Ik wilde weten wie ze was, haar echte beweegredenen ontdekken...
...en haar bedoelingen.
Het werd duidelijk dat ze zo veel namen had gebruikt...
...dat het moeilijk was haar te traceren of bewijs te vinden.
Maar uiteindelijk vond ik haar huwelijksakten.
De eerste was van 1970, de tweede van 1984...
...en een derde van 1994.
Het vreemde was dat op haar eerste akte...
...een geboortedatum in 1940 stond.
Maar op haar volgende huwelijksakte...
...stond dat ze in 1984 34 jaar oud was.
Dan zou ze in 1950 zijn geboren.
Tegen de tijd van haar tweede huwelijk was ze dus al tien jaar jonger.
Op elke akte gaf ze een andere vader op.
In 1970 was haar vaders naam Mahmud. Zonder verdere details.
In 1984 gaf ze Antonio Lerres, die was overleden, op als haar vader.
In 1994 was haar vaders naam Ising William.
Die was ook overleden. Hij zou van beroep violist zijn geweest.
Ze had nooit verteld dat haar vader violist was.
Dus je vroeg je af: als die documenten vol leugens staan...
...liegt ze dan ook tegen ons?
Haar achtergrond, haar familie is een leugen. Wat nog meer?
Graham was zo gehersenspoeld dat hij niet meer naar Heather luisterde.
Ze vroeg of ik haar kon helpen Graham te laten inzien wat er gaande was.
Ik zei: 'Natuurlijk kun je op me rekenen.'
Toen ze naar Zwitserland terugkwamen...
...vond ik dat het moment om hem onder vier ogen te spreken.
Ik was laat. Dionne was in het restaurant.
Dus we gingen naar de lobby van het hotel en dronken een fles wijn.
Ik zei: 'Geef me nog een fles. Ik wil dat hij ontspannen is.'
We dronken twee flessen wijn.
Ik zei hem niet dat ik contact had met Heather...
...omdat hij boos zou worden en niet meer naar me zou luisteren.
Het was heel moeilijk, omdat hij er 100% van overtuigd was...
...dat z'n moeder eerlijk was en rijk en spoedig zou sterven, dat alles waar was.
Voor mij was het 'n uitdaging...
...want ik moest Graham hierover vragen stellen.
We dronken 'n glas wijn.
Hij zei: 'Wees liever voorzichtig. Je moeder is...
Ze liegt en dit is wat wij als vrienden zien.'
'Waarom blijft ze je beloven...
...dat ze geld krijgt, maar komt dat geld niet?
Waarom zegt ze steeds dat ze stervende is?'
Ik heb terminale kanker.
'Ze is gezonder dan wij.'
En ik vertelde hem m'n mening over z'n moeder.
Hij zei dat hij wilde dat ik mezelf zou hervinden...
...en uit die trance zou komen waarin ik min of meer verkeerde.
Ik hoopte dat het niet waar was.
Het kon niet waar zijn dat ze na 45 jaar...
...bij me kwam en over alles loog.
Ik negeerde het bewijs niet. Ik trok alles weer in twijfel.
Dus ik ging terug naar haar suite, snuffelde rond en trok een la open.
Daar lag een potje rode voedingskleurstof.
Ik dacht: waarom heb je die rode kleurstof?
Ik herinnerde me dat ik maanden eerder een foto kreeg...
...van bloed in haar urine.
Ik zei: 'Wat... Vanwaar die rode kleurstof?'
Je zegt dat ik de kleurstof gebruik om bloed te maken. Nee, zoon. Zeg dat niet.
Ik neem niemand in de maling.
Ze zei dat het een Chinees medicijn was. Je neemt het in en doet er dit en dat mee.
Ik ben een zieke vrouw.
Maar...
...hopelijk overleef ik het.
We googelden haar medicijnen.
Maar de meeste waren voor hypertensie, cholesterol, diabetes.
Alles behalve...
Alles behalve kanker.
Volgens mij had ze geen kanker.
Ze...
...loog.
Op basis daarvan had ik ingrijpende beslissingen genomen.
Ik had keuzes gemaakt die m'n zoon en m'n partner betroffen.
En ik besefte dat ik omkwam in de schulden.
Is m'n opa echt de voormalige sultan van Brunei?
- Ja. - Is dat zo?
- Ja. - En dat geloof je?
Ja.
Luister, m'n moeder vrijde met hem. Ze wilde met hem trouwen.
Hij wilde niet trouwen, want hij had al veel vrouwen.
Daarom haatte m'n moeder me. Toen ze zwanger werd van mij had ze spijt.
Haar lichaam was misbruikt door die man te neuken.
Als je toch de waarheid wilt weten, oké?
Dus m'n oom is de huidige sultan van Brunei?
Ja.
Ben jij de dochter van een van de rijkste mensen ter wereld?
Dat zeg ik je. Ja, dat ben ik.
De tijd zal het leren. Mettertijd zul je het zien.
Het boeit me niet of je me gelooft. Dat is aan jou. Wacht maar af.
Hopelijk is het waar, want anders...
...als deze toestand sinds onze ontmoeting aanhoudt...
Ik bel je zo terug. Ik ga naar het toilet.
Oké, mam.
Dag.
De muren kwamen op me af.
Ik had geen geld, geen steun, geen uitweg.
Ik zat diep in de put.
Het betrof alles, echt. Ik wist me werkelijk geen raad.
Ik nam contact op met Action Fraud in het VK...
...want ik wist dat er een manier was om iemand...
...als kwetsbaar persoon te registreren als die wordt afgeperst.
Ik ging ook naar de politie en hoorde al snel dat...
...ze het niet als fraude zouden zien, omdat ze z'n moeder was.
Ze zeiden: 'Ze is een 80-jarige vrouw.
Dit soort misdaden zien we nooit. Weet u zeker dat ze z'n moeder is?'
Je zag Dionne niet als een typische crimineel.
Ze was rolstoelgebonden en in de tachtig. Ze zou ongeneeslijk ziek zijn.
Ze had overgewicht en een slechte gezondheid.
Niks wees erop dat ze een crimineel was.
Tien maanden nadat ik Dionne het geld had gegeven...
...was er nog steeds geen vooruitgang met de investering.
Ik was uiterst bezorgd. Ik dacht: heeft Dionne me bedrogen?
Ik begon meteen het ministerie van Buitenlandse Zaken in Brunei te schrijven.
Ze antwoordden: 'Voor zover de ambassade weet...
...is er niemand, genaamd Dionne Marie Hanna...
...of Theresa Haton Mahamud...
...zoals in uw e-mail staat, familie van de koninklijke familie van Brunei.
Het spijt ons u mee te delen...
...dat wij u in deze zaak niet van dienst kunnen zijn.'
Wat erop wees dat ze...
...geen enkele connectie met de koninklijke familie had.
Dus al haar verhalen waren verzonnen volgens de ambtenaren.
Alles zou oplichterij kunnen zijn.
In het ergste geval was alles weg en zou ik m'n geld nooit meer terugzien.
Ik zat diep in de schulden. Het was alsof ik onder water werd geduwd.
Ik kon niet ademen. Een sterke hand duwde m'n hoofd naar beneden.
Toen ik op het punt stond te verdrinken...
...verhoogde ik de druk op haar.
Ik vroeg haar rechtstreeks: 'Wanneer geef je ons het geld terug?'
Haar antwoord was: 'Ik zal nooit vergeten wat je voor me hebt gedaan.'
Ik besloot voor het eerst contact op te nemen met Graham.
'Je weet dat ze geld van me heeft gekregen.
Ik heb haar een enorm bedrag gegeven. In totaal € 150.000.'
Graham flipte op dat moment.
Toen Peng me vertelde dat hij haar geld had geleend, dacht ik:
dus het was jouw geld dat we in Londen gebruikten.
Waardoor ik me misselijk voelde.
Ik voelde me misselijk.
Ik zei: 'Graham, ik geloof echt niet dat je een slecht iemand bent.
Waarom heb ik zoveel negatieve dingen over jou gehoord?
En waarom zei ze zo vaak tegen mij...
...en anderen: "Niet aan Graham vertellen."'
Als Graham belt, mag je niks zeggen. Hou het geheim als je kunt.
Niets vertellen, hou het voor jezelf.
Morgen praten we verder, wanneer hij er niet is.
Als je dit hebt gelezen, wis je het.
Luister niet naar Graham, luister naar mij.
'Niet aan Graham vertellen.'
Die zin hoorde ik vaak.
Het dringt plotseling tot me door dat die vrouw niet is wie ze zegt te zijn.
Omdat elke vezel in m'n lichaam smachtte naar acceptatie en een moeder...
...werd ik belazerd.
Ze is een meester in manipulatie. Ze is niet ziek. Ze heeft geen geld.
Ze is een oplichter.
Z'n vrienden zetten hem meer onder druk. 'Waar is het bewijs dat ze je moeder is?
Er zijn een heleboel leugens.
Wat is je concrete bewijs dat ze je biologische moeder is?'
Toen ik haar ontmoette, vroeg ik om een DNA-test.
'Laten we 'n DNA-test doen.'
'Nee, dat is niet nodig. Je gelooft me of je gelooft me niet.'
Ik bedoel maar, niets van wat ze eerder had gezegd, was waar.
Dus de enige manier om het zeker te weten, was een DNA-test.
De dag dat we het monster gaven, zaten we in een vijfsterrenhotel.
Twee setjes wattenstaafjes.
Die deden we in de buisjes.
We kregen te horen dat de resultaten weken konden duren.
Deels wilde ik natuurlijk geen familie zijn.
Want waarom zou een van m'n familieleden zo zijn?
Hier hebben we m'n resultaten.
Er staat dat...
...ik onmiskenbaar, 99,9% zeker...
...de...
...biologische zoon ben van ene...
...Miss Dionne Marie Hanna.
Ze was m'n moeder. Dat was niet te bevatten.
Het was niet te bevatten.
Waarom deed je dat je zoon aan?
Ik zag haar voor het laatst rond de tijd van de DNA-test.
Er waren ineens geen sms'jes, geen telefoontjes.
Ze had al haar relaties verbroken.
Een jaar na de contractondertekening had ik nog steeds geen geld.
Geen toezegging, geen contact. Ze leek wel te zijn verdwenen.
Ik praatte met Junyan en zei: 'We hebben veel geld uitgegeven. Meer dan 100.000.
We boeken het af als verlies.'
Het is een overlevingsmodus. Loslaten en verdergaan.
Ik had er ergens veel energie...
...tijd en liefde ingestoken, maar het heeft me een goede les geleerd.
Je moet de werkelijkheid zien zoals die is. Geen wensdenken.
Hoi, mam. Ik wilde alleen weten hoe het gaat en weet je, ik weet...
...wat je allemaal hebt gedaan.
Ik, m'n familie, iedereen is de dupe. Maar wat kan ik doen? Het is gebeurd.
Ik moet de scherven oprapen en jij bent weer weg, dus...
Wat kan ik doen? Weg...
...alweer.
Singapore, Semarang, Indonesië, Brunei, waar je ook bent.
Misschien kun je me ooit de reden uitleggen. Misschien niet.
Ik zal het nooit begrijpen, mam.
Zorg goed voor jezelf, mam.
Ik heb haar iets meer dan een jaar gekend.
Ik noem mama...
...nu Dionne, want geen enkele moeder...
...hoort in iemands leven te komen en dit te doen.
Dus het is beter haar niet langer mama te noemen.
Het druist tegen alles in wat een moeder hoort te doen.
Zoals een kind liefhebben en beschermen en...
Dat heeft ze niet gedaan. Ze heeft het leven van haar kind verwoest.
Zonder wroeging.
Wie is die vrouw?
Ik googelde elke dag urenlang om informatie over haar te vinden.
Ik werkte in een luxe vijfsterrenhotel in Zürich...
Ik nam contact op met andere mensen om ook het grotere plaatje te begrijpen.
Ze liet een set diamanten ringen in het hotel achter...
...omdat ze haar kamer niet kon betalen, maar het waren niet eens echte diamanten.
Toen ik ze sprak, besefte ik dat haar oplichterij...
...niet alleen Graham en mij betrof.
Tot op dat moment dacht ik dat ze het alleen op Graham had gemunt.
Maar hoe meer mensen ik sprak hoe groter deze misdaad werd.
Hoeveel geld heb je door haar verloren?
Minstens 627 miljoen roepia.
Eenenveertigduizend.
Eenenveertigduizend dollar?
M'n vrouw en ik behandelden haar als onze eigen moeder.
Wanneer gebeurde dit? Wanneer ontmoette je haar?
Januari 2020.
Oké. In Indonesië?
Indonesië, ja.
Ze deed hetzelfde met jullie vlak voor ze ons ontmoette.
In het begin betaalde ze alles zelf.
Eenenveertigduizend dollar.
Ze ging van het ene vijfsterrenhotel naar 't andere.
We dachten: ze is blijkbaar heel rijk.
De andere slachtoffers zijn voornamelijk moslims in Indonesië...
...die de hadj wilden doen.
Dus Dionne vertelde mensen dat ze hun een goedkopere reis ging aanbieden...
- ...voor het moslimfeest. - Ja.
Het was allemaal gelul.
Ik was een van de mensen die de reis had betaald...
...maar ze heeft de reis nooit uitgevoerd.
En ik ben bang dat ze zo honderden mensen heeft opgelicht.
Ze is echt ondoorgrondelijk. Ik bedoel...
Je vraagt je af waarom ze in ons leven moest komen.
De eerste keer had ze een eersteklas retourtje.
Nog voor de lockdown was ze ermee via Bangkok naar het VK gekomen.
Ik besefte het toen niet, maar haar terugreis was...
...twee weken na het begin van de lockdown. Daaruit kan ik alleen concluderen...
...dat ik haar zonder de lockdown nooit zou hebben ontmoet.
Ze was een oplichter, maar er waren geen toeristen op doorreis...
...vermogende families, wat dan ook. Ze kon onmogelijk de kost verdienen.
Dus wat doe je dan? Je zoekt je zoon op het internet. Heel makkelijk.
Natuurlijk vertelde ze ons dat ze nog zes maanden te leven had.
Daardoor baseerde ik m'n beslissingen alleen op haar.
Ik wilde zorgen dat het haar die tijd aan niks ontbrak.
Ik moest snel beslissen.
Ik wilde me van die korte tijd zoveel mogelijk herinneren.
Ze deed het vast al jaren, want ze kende alle conciërges...
...de hoofdreceptionist en de mensen in de hotels die ze bezocht.
Dus het was niet iets wat zomaar ineens gebeurde.
Ik bleef haar natrekken, want Graham groeide op zonder z'n moeder.
We wilden weten waar ze die tijd had gezeten.
Bekijk m'n dossier maar. Kijk maar of ik een strafblad heb.
Kan me niet schelen. Ik heb niets.
Dit dateert van 1982.
'Dionne Hornigold, 41 jaar oud, geen vast adres, pleitte schuldig aan 4 aanklachten...
...van aftroggelen van geld en juwelen.'
VROUW VEROORDEELD VOOR BEDROG
Verder staat er dat ze zich voorstelde als een heel bemiddelde, rijke vrouw...
...en dat ze mensen oplichtte met beloftes die ze niet kon nakomen.
Veertig jaar geleden deed ze het al. Graham was toen acht.
'De rechter gaf Hornigold twee jaar cel, maar ze kreeg 8 maanden voorwaardelijk.
Het hof vernam dat Hornigold, geboren in Maleisië, in 1971 naar het VK kwam.
In februari 1980 kreeg ze een boete voor drie winkeldiefstallen...
...en in september dat jaar kreeg ze 18 maanden gevangenisstraf...
...twee jaar voorwaardelijk, nadat ze de overtredingen van bedrog toegaf.'
Had ik dit eerder geweten.
Ik wilde weten wie m'n moeder was.
Dit is wie ze is en wie ze haar hele leven is geweest.
Ik ben door een doorgewinterde prof opgelicht.
Die toevallig m'n moeder was.
- Hallo, zoon. - Wat is er? Waar ben je?
Ik zit in Maleisië. Ik wil gewoon met m'n zoon praten.
RUIM EEN JAAR NADAT GRAHAM Z'N MOEDER VOOR HET LAATST ZAG...
Ik hou van je, jongen. Ik hou echt van je.
O ja?
Het spijt me wat er is gebeurd. Echt waar.
Ja, het heeft m'n leven veranderd, mam.
Het geeft niet. Maar sorry. Uit de grond van m'n hart, sorry.
Gedane zaken nemen geen keer.
Ik kan niet veranderen, jongen.
Wees voorzichtig, ja? Ik moet gaan.
Geen gelul meer. Die tijd is voorbij.
Het is tijd om verder te gaan.
Dionne reageerde niet op verzoeken om commentaar.
Ze is nooit strafrechtelijk vervolgd voor de beschuldigingen in deze documentaire.
Dat jaar met m'n moeder...
... eiste een enorme tol wat betreft m'n relatie met Heather.
Er was een moment dat ik hoopte me met Graham te verzoenen.
Maar een tijd later, toen alles wat was bezonken...
...besloten Graham en ik dat ik niet terugkwam.
Je wordt moeder en je kind wordt je prioriteit.
Je moet hem een zo goed mogelijk leven geven.
Ik mis ze elke dag.
Maar hij is gelukkig, heeft stabiliteit en een familie die van hem houdt.
Hoe pijnlijk het ook is, hoe stressvol het ook was...
...ik heb m'n leven weer op orde.
Ik besefte dat je erbovenop kunt komen. Je schudt het van je af en gaat door.
Je hebt wel je beste vrienden nodig die zich als je familie gedragen.
Voorzichtig.
Voor mij komen die uit de keuken.
Zij zijn degenen die me hielpen in de moeilijkste tijd van m'n leven.
Juan was zo'n goede vriend.
In de donkerste tijden waren zij in de buurt.
Ik wist dat je 't kon.
Zoiets noem je familie.
Er is geen bewijs dat de bankier of advocaat...
...medeplichtig waren aan Dionnes vermeende fraude.
Ondertiteld door: Trudy Kok