Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
KURCZAK Z ROŻNA
Nie jestem psem
By znosić takie upokorzenia
Nie jestem psem…
Ty psie!
Wynocha, kundlu! Poszedł!
3 LATA PÓŹNIEJ
Dzień dobry.
Cześć, kochany!
Słuchaj, Pedro, jeśli ta kobieta napisze złą recenzję, mamy przerąbane.
Potrzebuję tego suszonego mięsa, więc je zdobądź.
Tak, szefie. Nie martw się, już mam mięso.
A jakieś „dzień dobry”? Wtedy jest miło.
Dobry dla kogo?
Twój szef wysłał mi niegrzeczną wiadomość głosową.
Powiedz mu, że już nie dostarczę mięsa do jego restauracji.
Proszę. Dla mnie.
Przyjdź, jak będziesz szefem kuchni. Przepraszam.
Josimarze, kiełbasa pani Rosy. Pięć kilo.
Panie Osmarze, myślałem o panu.
Pomyślałem, że pewnie jeszcze pan nie jadł.
Świeżo smażona.
Coxinha…
To moja tajna broń.
Dobra.
Pomogę ci, ale tylko dzisiaj.
- Dzięki, panie Osmarze. - Suszone mięso.
Ostatni kawałek.
Idź. Sio.
Podać coś jeszcze?
Nie.
Dzięki, panie Osmarze. Jest pan boski!
Patrzcie, pies!
Oszalałeś? Nie widziałeś nas?
Mój błąd.
I to wielki!
Chodźmy. Uważajcie. Pełno tu beznadziejnych kierowców.
Przecież przeprosiłem, no nie?
- Co za maniery! - Spadaj!
Przepraszam. Rany!
Pirat drogowy!
NIE WCHODZIĆ RESTAURACJA YBAÉ
Wystraszyłaś mnie. Zawsze to robisz.
Pedro, śpisz tutaj?
Zawsze cię tu spotykam.
Życie to coś więcej. Idź na siłownię, obejrzyj film.
- Idź na randkę. Ciesz się życiem. - To mnie cieszy.
Nie wiem. Idź na randkę, pocałuj kogoś. Pewnie zapomniałeś, jak to jest…
Zjedz to.
Kurde!
Z okrawkami mięsnymi. Eksperyment. I co?
Pycha. Nie wierzę, że to zrobiłeś.
Chcę to pokazać Ivanowi. Może doda do menu.
Co?
- Mówisz poważnie? - Tak.
Pedro, myślisz, że Ivan doda coxinhę do menu?
Nasz Ivan?
Przesadzasz.
Czasem ma dobry humor.
- Żadnych pomyłek. - Tak, szefie!
Cześć, jak się masz?
Ivanie, klienci już narzekają na powolną obsługę.
Myślałam, że nad wszystkim panujesz.
Każdy talerz będzie idealny, Martho.
Nie wypuszczę stąd żadnego niezadowolonego klienta.
Słuchaj.
Wiesz, jaka jest dzisiaj stawka.
Nie zawiedź mnie. Dobra?
Pedro, gdzie suszone mięso?
Idealne.
Pedro.
- Nic ci nie jest? - Muszę się przewietrzyć.
Nie daj się złapać. Jest ta kobieta.
- Już jest? - Tak. Chodź.
Lauro, miło, że wróciłaś do naszej restauracji.
Obiecuję ci niezapomniany wieczór.
Przystawka była pyszna, jak zawsze. Ivan nie popełnia błędów.
Trudno popełnić błąd, kiedy zawsze robi się to samo.
Nic się jej nie podoba.
Ale chwaliła przystawkę.
Niechętnie. Znam ten jej uśmieszek.
Wiesz co?
Ma rację.
Chce być zaskoczona.
Musisz zrobić dla niej coś innego.
Nie będę improwizować z powodu uśmieszku. Trzymam się menu.
Kontynuujmy.
Słyszeliście?
Tak, szefie!
To jej się spodoba.
Nie!
Brać tego psa!
Uwaga!
Spokojnie!
- Jak się tu dostał? - Bierz go!
Nie!
Nie krzywdź go.
Jest głodny.
Nie wtrącaj się, młody.
Zrobię, co chcę. To moja kuchnia.
To moja kuchnia.
Ivanie, puść dzieciaka.
Puść go!
Idź, mały. Dalej!
Na litość boską, Ivanie, opanuj się!
Wracaj do pracy. Laura czeka.
To twoja kuchnia, tak?
Ty to zrób.
Ivanie…
Ivanie.
Jeśli wyjdziesz, zakończę twoją karierę!
Ivanie!
No dalej!
Martho, potrzebuję dwóch tempur, dwóch homarów i jednej zupy!
Tak, szefie.
- Tak, szefie! - Jazda!
A danie Laury?
Zajmę się tym.
Pies zabrał całe mięso.
Nie całe.
Coxinha?
Jeśli Ivan chciał mnie zaskoczyć, to mu się udało.
Zawołasz go?
Ivan musiał na chwilę wyjść.
Twoje danie przygotował zastępca szefa kuchni.
Jasne. Ivan nigdy nie podałby mi czegoś takiego.
Mogę poznać zastępcę szefa kuchni?
Oczywiście.
Nie wyszło.
- Ta mina… - Wyszło.
Oczywiście.
Chwileczkę.
Wzywa cię?
- Cholera. - Dawaj ścierkę.
- To lecę. - Idź.
To Pedro.
Dobry wieczór.
Więc to ty postanowiłeś podać coxinhę
w restauracji tego kalibru?
Tak, proszę pani.
Dorastałem, obserwując mamę przygotowującą coxinhy.
Postanowiłem wykonać własną interpretację jej przepisu
z bardziej współczesną nutą.
Odważne.
Słuchajcie…
od dziś…
dodajemy coxinhę do menu!
Dobra robota.
Nie mówiłem?
Jesteś królem coxinhy!
- Dzięki. - Pedro…
Chcę, żebyś wyniósł tę restaurację na wyższy poziom.
To wszystko…
czego pragnąłem.
ZAKAZ WSTĘPU
Hej, mały.
Jestem ci coś winien.
Gdyby nie ty…
Tobie przyda się bardziej.
Proszę.
Dzięki, mały.
Pedro, co się stało, synu?
Twój syn został nowym szefem kuchni w Ybaé.
- Patrz! - Kochanie…
- Szef! - Wyglądasz przystojnie, Pedro.
Gdy w pracy wszystko się uspokoi,
to wpadnę.
Od wieków czekam, aż się uspokoi.
Obiecuję.
Dobrze, synu.
Jestem z ciebie dumna, Pedro.
Kocham cię. Pa.
- Kocham cię. - Pa.
- Też cię kocham. - Pa.
Co ty tam robisz?
Co się dzieje?
Dobry Boże, próbuję zasnąć!
Zabierz tego psa z deszczu, na miłość boską!
Nie! Bo mi wszystko…
zamoczysz.
Gratulacje. Udało ci się, mały.
Kurde…
O kurde…
Stój! Szanuj mnie. Uratowałem cię przed deszczem.
Chodź pod prysznic.
Hej. Dość! Uspokój się.
Hej.
Jesteś taki śmierdzący. O rany!
Wciąż śmierdzisz, ale…
chociaż trochę mniej dajesz zgnilizną.
Leć.
Chodź, mały.
To twoja miska na wodę.
Tutaj będziesz spać.
Na tym wygodnym łóżeczku.
To twoja toaleta. Patrz.
Toaleta… Hej!
Słuchasz mnie?
Widzisz? Śliczności.
Widzisz, jaki jestem dla ciebie miły?
Rozumiesz?
Połóż się.
Leżeć.
Bardzo wygodnie.
O co chodzi? Jesteś głodny?
Dobra. Zrobię nam coś do jedzenia.
Uroczy.
I proszę.
Co?
Dobra.
Rety. Przestań.
Głowa mnie boli.
Jesteś spoko.
Co się dzieje?
Co to ma być?
Nie! Co ty… Spójrz na to!
No weź się!
Patrz, co narobiłeś!
Rozwaliłeś mi dom!
Mój fartuch. Nie!
Nie!
Zostaw.
Ty…
Ty draniu!
Daj mi to!
Puszczaj!
Puść mój fartuch!
Dawaj!
Widzisz?
Nie wygląda tak źle.
Prawda?
To co?
Chodź.
PSI ZAKĄTEK
Spokojnie.
Ostrożnie, Camilo, na Boga!
Spokojnie, Lu. Wszystko gra.
Możesz mi zaufać, piesku.
Dobra robota.
Nawiązuje z nimi kontakt.
Wygląda na to, że nie tylko z nimi.
- Nowy klient? - Tak.
Nie rób sobie nadziei. Woli zwierzęta od ludzi.
Chodź ze mną.
Idziesz ze mną? Idziesz, nowy kliencie? Tędy.
Jak nazywa się ten przystojniak?
Pedro.
- Pies. - A, on.
Tak.
Nie ma imienia.
Nie ma imienia? Nie masz imienia, skarbie?
Lu, nie uwierzysz.
Pablo był zdenerwowany, ale już bawi się z resztą.
Dlatego powtarzam, że potrzebują miłości.
- Cześć? - Cześć.
Znam cię.
- Przejechałeś psy! - Przejechał?
Tylko nagle stanąłem. Tak ciut.
A ty, przystojniaku?
Co robisz z tym złym kierowcą? Powiedz.
Chyba chce być z tobą.
Ale nie mogę, mały. Nie mam miejsca.
W twoim domu?
W moim życiu.
Psy pasują do każdego. Dlatego są różnej wielkości.
Lu, nie nalegaj. Gdzie jest wola, jest sposób.
Znajdziemy kogoś, kto naprawdę chce cię zatrzymać.
Dobrze, przystojniaku?
Myślicie, że długo zejdzie, zanim ktoś go adoptuje?
Ty mi powiedz. Nie chcesz go.
Dorosłe kundle potrzebują więcej czasu.
- Co się stało? - Co się stało?
Nic ci nie jest?
Muszę usiąść.
- Proszę. - Przestań, mały.
Dzięki.
Lepiej ci?
To tylko migrena.
Ciągle liże mnie po głowie.
Coś wyczuwasz, mały?
Przestań.
Co?
Psy czują więcej, niż myślimy.
Na twoim miejscu poszłabym do lekarza.
Pedro Dantas, 27 lat, zgadza się?
Zgadza się.
Pedro, opowiedz mi o bólu głowy, o którym wspominałeś.
Odczuwam go codziennie.
Przez ostatnie trzy tygodnie
czuję ostry ból po lewej stronie głowy.
Dobrze.
Pani doktor,
długo to potrwa? Obsługa restauracji na mnie czeka.
Pedro, będą musieli trochę poczekać.
Dlaczego?
Mogę pokazać ci zdjęcie?
- Mogę? - Dobra.
Widzisz tę masę?
Za lewym uchem?
To zdjęcie sugeruje guza mózgu.
Raka.
Rak…
Zrobimy biopsję, by potwierdzić…
glejaka.
Jeśli go potwierdzimy,
zaczniemy leczenie raka.
Są małe szanse na wyleczenie.
Ale możesz mieć wygodne życie.
Pedro?
Rozumiesz?
Ale…
GLEJAK MÓZGU
AGRESYWNY GUZ MÓZGU…
BÓLE GŁOWY, NAPADY, NUDNOŚCI
LECZENIE GLEJAKA
NIEULECZALNY
Pedro?
Pedro!
Pedro! Pali się!
Parzy!
Cholera!
- Co się dzieje? - Nic, Paulo.
Martha cię pilnuje. Nic ci nie jest?
Nic. Wracaj na stanowisko.
Co to było?
Pokaż. Opatrzę cię.
To tylko draśnięcie. Daj mi rękawiczkę.
Szefie.
Wszystko gra?
Tak, Martho, wszystko gra. To tylko…
- Draśnięcie? - Tak.
Pedro, nie wyglądasz dobrze.
Musisz być w najlepszej formie.
Jestem, Martho. Wszystko w porządku.
To....
No bo…
Pracowałem całą noc nad nowym menu i…
Kiedy o czymś myśli, pracuje na dwie zmiany, prawda?
Potrzebuję dwóch tygodni na nowe menu.
Restauracja nie może się zatrzymać. Potrzebuję cię codziennie.
Paula sobie poradzi.
- Ja? - Z obecnym menu. Tak.
Przypilnuję wszystkich stanowisk, Martho. Poradzę sobie.
Chcemy imponować?
Dwa tygodnie?
Oby to menu było tego warte.
Będzie.
Paulo.
Dziękuję.
Cześć, synu.
Śniłeś mi się.
Jak się masz?
Opowiedz mi o swoim pierwszym dniu jako szef.
MAMO, MUSZĘ
MUSZĘ CI COŚ POWIEDZIEĆ
Muszę ci coś powiedzieć.
Mam raka.
Będzie ciężko znieść to w samotności.
Ale już o tym wiedziałeś?
Próbowałeś mnie ostrzec, liżąc mi głowę.
Dzięki, mały.
Proszę. Witaj w domu.
Słuchaj, mały.
Skoro to robimy,
musimy ustalić podstawowe zasady.
Po pierwsze, sikasz i kupkasz na zewnątrz.
To twoje łóżko. I nie niszcz moich rzeczy.
Wydałem dwieście reali na zabawki.
I koniec z ludzkim jedzeniem. Dobrze?
Jedz karmę.
Tak. Nie patrz tak na mnie.
Karmę, rozumiesz?
Wiem, że to dla ciebie wiele zmian.
Dla mnie też.
Ale jesteśmy w tym razem.
Ja i ty.
O rany.
Hej.
Spokojnie. Tak jest.
Będziesz ładnie pachnieć.
Pozwolę ci spać w moim łóżku.
Jak mam cię nazwać?
Thor.
Nie, nie Thor. Jesteś zbyt chudy jak na Thora.
Może masz ludzkie imię?
Jak… Ivan.
Mnie też się nie podoba.
Jak nazwać karmelowego psa?
Hej! Nie ciągnij!
Spokojnie, piesku! Pamiętaj, że musimy trzymać się razem.
Co? Siad.
Siad. Dobrze.
Widzisz? Tak lepiej.
Dobry piesek.
Dużo lepiej.
Caramelo!
PAN JEST MOIM PASTERZEM
Zmień moje życie, odmień je…
Dawno w świetle nie skąpałem się
Chcą odebrać radość mi
Odejść z moimi marzeniami…
Łazarz usłyszał głos Jego
Zza głazu usuniętego
Po czterech dniach zmartwychwstał…
Pedro! Nigdy cię tu nie widziałam.
Pani Zélio. Akurat byłem w okolicy.
A muzyka…
mnie przyciągnęła.
Cudu potrzebuję
Nie chcę tego kamienia
Wskrześ moje marzenia
Moje życie zmień
Niech cudu nadejdzie dzień
Sięgnij do mnie
Pani Zélio, oto klucz.
Tam jest jedzenie i smycz.
A jego zabawki są wszędzie porozrzucane.
Nie martw się. Idź w pokoju, synu.
Zabiorę go na spacerek, żeby mógł się załatwić.
Psy są błogosławieństwem Pana.
Chwała.
Słuchaj.
Zaczynam dziś leczenie.
Pomożesz mi?
Nie dokuczaj pani Zélii.
- Pa. - Z Bogiem!
Bądź grzeczny.
CHEMIOTERAPIA
Pedro Dantas?
CHEMIOTERAPIA RECEPCJA
Proszę ze mną.
Hej.
Jedno jajko to nie tragedia.
Co?
Nie masz raka jąder? Jest powszechny w naszym wieku.
Nie.
To nie stracisz jaj.
A ty?
Nie miałem tyle szczęścia.
Ale nie szkodzi, mogę robić swoje.
Miło mi.
Leo.
Pedro.
Glejak mózgu.
Posłuchaj, Pedro.
Przychodzę tu odkąd pamiętam.
Białe fartuchy wchodzą, mówią o liczbach,
szansach na przeżycie i innych pierdołach.
Ale widziałem ludzi z szansą 5%, którzy wychodzili stąd…
i z szansą 95%, trafiających do piwnicy.
- Tam są trupy. - Kumam.
Ale liczy się to, co jest tutaj.
Pozytywne nastawienie.
Jasne.
Znalazłem sobie coacha.
- Świetnie. - Mówię poważnie.
Pomyśl o tym. Mogło być gorzej.
Nie mogło.
Spełniło się moje marzenie.
A potem taki cios.
Rozumiem.
A potem pomyślałeś: „Dlaczego ja”, prawda?
To pierwsze, co myślimy.
„Dlaczego ja?”
Ale czemu nie ty?
Nie jesteśmy wyjątkowi, bo mamy raka.
Nie wyróżniamy się.
Takie jest życie.
MAMA
Ona jeszcze nie wie?
Ojej…
Nikomu nie powiedziałeś?
Patrz.
Weź to.
Weź.
To flipbook. Przeleć szybko strony.
MOJE JAJA SĄ BEZPIECZNE
Fajne.
Nie, to prezent.
Dziękuję.
Witaj.
Hej, mały.
Gdzie pani Zélia?
Jestem tutaj.
Co się stało?
To się stało, że ten pies to diabeł!
Upadłam twarzą w kwietnik.
Gdyby Elias z piekarni mnie nie uratował,
jeszcze bym tam była.
Rozsypał karmę na podłogę. Patrz.
Nic nie zjadł.
Prawie nic.
Zobacz, co zrobił z moją Biblią.
Co?
Przykro mi, Pedro,
ale już nigdy nie będę go pilnować.
Przepraszam.
Przepraszam, pani Zélio. To nie…
Pa!
Nie miałeś przypadkiem pomóc?
Sam nie dam rady.
Maiaro i Maraíso.
Nie macie wstydu?
Nie gryzie was sumienie?
Co to ma być?
Zawsze kłócicie się z Pablem. Dlaczego?
„To pitbull, ale cienko piszczy”.
To jakiś żart! To znęcanie się.
Tak nie wolno.
Nie będę się kłócić.
Dość. Nie będę się kłócić. Nie wolno.
- Rany! - Tak, panie Emílio.
Rozumiem.
W tym miesiącu mieliśmy niespodziewane wydatki,
ale zapłacimy czynsz.
Tak, panie Emilio. Zapłacimy.
Zapłacimy za cztery miesiące.
Ale…
Skur…
Nie przy dzieciach.
…czybyk.
Pozwie nas, Lu.
No nie. A to skur… czybyk.
Myśli, że mnie przestraszy.
Żaden prawnik nas nie zamknie.
Nic się nie zamknie. Nikt nas nie zamknie.
Zamykamy okno cioci.
Zamknięte.
Otwarte.
Już to przerabiałyśmy. Znajdziemy rozwiązanie.
Tylko tego mi było trzeba.
Znowu porzucasz tego psa? Lu, dzwoń po gliny.
- Gdzie telefon? - Nie!
Chciałem go zapisać do szkoły.
A oto nasze rozwiązanie.
Mamy dla was różne plany.
Srebrny jest zbyt srebrny. Złoty na nic.
Diamentowy to jest to. Kąpiel, pielęgnacja, trening.
Karta czy przelew?
Karta.
Są też raty.
Cześć wszystkim. To Caramelo, nasz nowy uczeń.
Pamiętacie go? Co?
Maiaro i Maraíso. To nie jest śmieszne, rozumiecie?
Rozdzielę was. Spójrzcie na Simone.
Bez numerów, dobra?
Caramelo miał szczęście, że cię znalazł.
Bezpańskie psy jak on żyją poniżej trzech lat.
Tak.
To ja miałem szczęście.
Siad.
Spójrz na to.
COXINHA, ŻABOTIKABA, NERKOWCE
Siad.
O mój Boże!
Ludziska…
Dobra robota!
Musisz zrobić taką minę.
Cześć!
Świadectwo Caramela jest w jego śniadaniówce.
Widzimy się jutro?
To znaczy z Caramelem. Jutro widzę się z Caramelem.
OCENY
„Zachowanie: 1”.
Spodziewaliśmy się.
„Aktywność: 7”.
Gratulacje, mały. Wpasowujesz się.
„Jedzenie: 0”.
Czemu nie jesz?
Pyszne. Smaczne. Patrz.
Niezbyt smaczne.
Zrobię nam coś, dobrze?
Są na Ziemi od ponad 400…
Czegoś brakuje.
…na długo przed dinozaurami.
Smakuje?
Lubisz wszystko, co gotuję.
Rekiny…
Dzięki zmysłom wykrywają…
Wszystko gra?
…pola elektryczne, a nawet kroplę krwi z daleka…
Lubisz rekiny?
Adoptowałem dziwnego psa.
Istnieje ponad 500 gatunków,
od szybkich myśliwych, jak żarłacz tygrysi,
do pokojowe olbrzymy…
Twoja babcia mieszka przy plaży.
Trudno będzie jej powiedzieć.
Bardzo.
Caramelo!
Pedro?
Cześć, mamo.
Puszczaj!
Przestań.
Zostaw!
Jest pełen energii, co?
Od kiedy masz czas na psa?
Dopiero co mówiłeś: „Mamo, nie mam na nic czasu”.
Co się zmieniło?
O nie…
Co się dzieje, synu?
Mam raka.
Co się dzieje, synu?
Praca.
Mam urwanie głowy.
Wchodzi nowe menu i muszę…
Potrzebuję pomocy, bo nie wychodzi mi moqueca.
Przyszedłeś poprosić eksperta o pomoc, co? Chodźmy.
Ugotujesz dla mnie.
Sprawdź, czy dobre.
Tak, szefie!
Daj spokój, mamo, nie karm go.
Spójrz.
- Smaczne, co? - Tak.
Ale ryż był zbyt słony.
- Naprawdę? - Tak.
Nie zauważyłem.
- Pozmywam. - Nie, kochanie.
- Mamo, pozmywam, na litość… - Wyjdź na chwilę z kuchni.
Jest piękny dzień, synu.
- Zabierz Caramela na spacer po plaży. - Caramelo.
Skoczymy na plażę?
To lecę.
- Dobrze. - Tak?
- Pa. Kocham cię. - Pa. Kocham cię.
W końcu jej powiem.
Po prostu moja mama…
Jest szczęśliwa.
Nie chcę tego zepsuć.
Chodź, Caramelo!
Dmuchane delfiny! Rekin!
Aligator!
Caramelo! Przestań!
Caramelo!
Caramelo! Czekaj! Nie!
Oszalałeś? Stój!
Nie!
Puszczaj!
Ciężka sprawa, Kevinho.
- Camila! - Co?
Patrz, kto idzie.
- Co z tego? - Jak to co?
- Dobrze wyglądam? - Świetnie.
- Trochę… - Zachowuj się naturalnie.
Słuchajcie…
Caramelo zaginął.
- Co? - Że co, Pedro?
Ale mam już zastępstwo.
Spójrz na niego! Rekin!
- Boże. - „Jestem wielkim rekinem!”
Urocze!
Patrz.
Myśli, że jest psiekinem.
Niesamowite. Świat może się kończyć, a one dalej są szczęśliwe.
Za dużo się martwimy. Ukrywamy to, co czujemy.
Chcesz iść na kolację?
- Co? - Tak.
W mojej restauracji. Pracuję jako szef kuchni.
- Zacznę od nowa. - Dobra.
Testujemy dziś nowe menu. Chciałbym, żebyś…
Wchodzę w to!
- Oczywiście. - Tak.
Jesteście gośćmi honorowymi.
Super.
Pedro, nie wiem, czy dam radę.
Muszę zobaczyć, co z psami, sprawdzić grafik…
Czysty! Jesteś wolna.
Świetnie. Jeová może pilnować psów,
Caramelo zostanie z przyjaciółmi, a Camila…
Naprawdę musimy się wyrwać.
Świetnie.
Chciałbym, żebyś wpadła.
Dziękuję.
- Ty też. - Świetnie!
Chwileczkę. Caramelo!
Caramelo, zejdź.
- Nie ma za co! - Złaź!
- Co ty narobiłaś? - Co się stało?
Poświęcam się dla ciebie!
- Co? - To darmowe żarcie.
- Jesteś bezwstydna! - Darmowe żarcie!
A ty nie lubisz, Zezé?
- Oszalałaś! - Lubisz darmowe żarcie?
Stolik czwarty.
Potrzebuję dwóch coxinh, jednej feijoady i dwóch moquec.
Tak, szefie!
Pedro, klienci są zachwyceni przystawkami.
Świetnie. Wszyscy się pojawili?
Ciągle przychodzą. Liczę na ciebie.
Dam radę.
Wracam tam.
Hej.
Jest ta dziewczyna.
O Boże.
- Chce mi się pić. - Nie pij tego!
To butelka udająca szklankę?
- To twoja szklanka. - To jakaś gra?
Przepraszam, czy mogę zaproponować kieliszek domowego wina?
- Wolę wodę. - Jasne.
- To biodynamiczne wino. - Bio co?
Dynamiczne.
Pasuje do menu.
- Na litość… - Mnie też pasuje.
Jest przepiękna.
Czarująca. Ma charyzmę, prawda?
Co taka kobieta w tobie widzi?
Jak wyglądam?
- Hetero. - Co to znaczy?
Jej to pewnie pasuje. Ale poprawiłabym te brwi.
- Następnym razem słuchaj mojej rady. - Wchodzę.
Spadaj!
Idź!
Upijesz się, na litość…
Ja to wezmę.
Przepraszam.
Cześć.
- Smakowity kąsek. - Że co?
Jedzenie.
- Nie strasz. - To…
- Szkoda, że nie możesz do nas dołączyć. - Tak.
Ale dołączę.
Z kuchni. Dziś wszystko dla ciebie gotuję.
- Dla was obu. - Ciekawe.
Dzięki, Pedro.
Muszę wracać do kuchni, bo dosłownie płonie.
Dobra. Wszystko jest smaczne. Spokojnie.
- Najlepsze dopiero przed nami. - Na pewno.
„Wszystko jest smaczne, Pedro”.
- Przestań. - „Zjedz mnie”.
- Masz chrapkę? - Cicho.
Kto ma chrapkę?
Zaprosisz ją do siebie?
Wyjdę na puszczalskiego.
- Ja bym zaprosiła. - Bo jesteś puszczalska.
- Masz rację. - Gorące.
Szefie, proszę.
Trzeba dosolić.
Zabierz.
Tak, szefie.
Wszystko w porządku?
Co to jest?
Pedro.
- Tak? - Na blacie są włosy.
Daj mi bandanę.
Dzięki.
Bierzmy się do pracy.
Stolik siódmy, dla pani.
Pedro.
Klient mówi, że za słone.
- Za słone? - Za słone.
Próbowałem. To niemożliwe.
Paulo.
Niedobre?
Nie, tylko…
Nie kłam.
Niejadalne.
- Nie jest zbyt słone. - Jest.
O wiele za słone.
Bez obaw. Naprawimy to.
Daj mi to. Naprawimy to.
Nie martw się.
Pedro, nic ci nie jest?
Pedro.
Szefie.
Jeśli się powiedzie,
prawdopodobnie odzyskasz zmysł smaku po operacji.
Zrobimy wszystko, co w naszej mocy.
Cześć.
No i jak?
Za bardzo się zdenerwowałem.
Z nowym menu. I…
Pedro, wiem o raku.
Ale…
Musiałam powiedzieć, że jestem twoją żoną, żeby mnie wpuścili.
Co powiedziała lekarka?
Powiedziała, że moje leczenie nie działa.
Że guz urósł.
Za tydzień mam operację mózgu.
Muszę wracać do domu.
PSI ZAKĄTEK PSIA TAKSÓWKA
Pedro…
Wiem, że kiepsko słuchać, że wszystko będzie dobrze…
Camilo, nie.
Nie ma dla mnie lekarstwa.
Za tydzień otworzą mi głowę.
A jeśli nie umrę…
mogę spędzić resztę życia przykuty do łóżka.
Muszę być sam.
Dzięki. Za wszystko.
Przepraszam.
Chcesz się pobawić?
Wybacz, że cię przestraszyłem.
Stary.
Pedro, wydzwaniałam do ciebie.
Martha zatrudniła innego faceta. Nikt go nie lubi.
Wszyscy liczą, że wrócisz.
Co się dzieje? Odpowiedz, proszę.
Martwię się.
Pedro.
Zwariowałeś? Czemu opuściłeś chemię?
Co z tobą?
No?
Jak się masz?
A co z operacją? Kiedy?
NIE LICZ NA LOS, LICZ NA SIEBIE
Skąd wiesz?
Plotki szybko się rozchodzą.
Za siedem dni.
Chyba sześć? Wczoraj już minęło.
Nie przyszedłeś mnie pocieszyć?
Masz sześć dni.
Sześć dni.
Do tego czasu zostało ci całe życie.
Słuchaj.
Jest czas, by zostawić swój ślad.
Tak, playboyu.
Lepiej zostań przy gotowaniu.
Nawet tego już nie mogę.
Daj spokój. Gdzie twoje pozytywne nastawienie?
Gdy wróci ci smak, ugotujesz coś dla mnie.
Dobra.
Co chcesz? Coś konkretnego?
Nie wiem. Myślałem o rybich jajach.
- O rany. - Kawior, prawda?
Skończ już z tymi jajami.
Masz obsesję na punkcie jaj.
Jak ci idzie z tą dziewczyną?
Nie chcę o tym gadać.
Zawsze tak się cyka, Caramelo?
Po co się starać?
Martwisz się o przyszłość, której nie ma.
Liczy się to, że teraz żyjesz.
Patrz. Proszę.
PIŁKA JEST NADAL W GRZE
Piłka jest nadal w grze.
Ale schrzaniłeś swoje.
No pewnie.
Dzięki, ziom.
Miesiąc?
Chwileczkę.
Miesiąc na spłatę długu?
To niemożliwe.
- Potrzebujemy planu B. To wszystko. - Jaki plan B, Camilo?
Jesteśmy na planie Z. To koniec.
Już po nas.
Kevinho.
Koniec z okłamywaniem.
Dla nas to koniec.
Spakuję nasze rzeczy…
Spójrz na mnie. Nie pakujemy się.
Zdobędziemy te pieniądze.
Jak? Nawet nie dostaniemy pożyczki z banku.
Nie wiem, ale coś wymyślimy.
Cześć, Pedro.
Wszystko gra?
- Wszystko… - Gra.
Wszystko gra. Jak się masz?
W porządku.
Właściwie…
chciałem przeprosić.
Za wczoraj.
Troje to tłum.
Przeszkadzamy, Kevinho. Chodźmy.
Spakujmy nasze graty. Dobrze?
Dobrze?
Chcesz się przejść?
Weźmiesz go? Jeśli coś pójdzie nie tak.
Pedro, wszystko będzie dobrze.
Weźmiesz go, prawda?
Oczywiście, że go wezmę.
Wezmę go. Nawet jeśli schronisko…
Co ze schroniskiem?
Camilo.
To, że mam raka, nie znaczy, że nie możesz mówić o swoich problemach.
Wiem, Pedro.
Więc mów.
Dostałam zawiadomienie
i…
jeśli nie spłacę długów, muszę opuścić lokal.
Ale nie martw się, coś wymyślę.
My coś wymyślimy.
Razem.
PSI FRYZJER
Tak.
Nawet ci pasuje.
Dziękuję.
Dziękuję za wszystko.
Wiesz, co jest niesamowite?
Co?
Twój smak.
Czuję twój smak.
Hej! Nie!
- Zaraz wracam. - Boże.
Ostrożnie.
Nie wiem, czy będzie smaczne. Ale musimy coś zjeść.
Co się stało?
Jest zgniłe.
Skąd wiedziałeś?
Chodź tu.
Imponujące.
Omlet, smażone grzyby i konfitowane pomidorki koktajlowe.
Ale pyszne.
Dobre?
- Bardzo dobre. - Tak?
Caramelo mi pomógł.
Dzięki, Caramelo.
Zrobiłem też wersję dla niego. Przyjazną psom.
Widzisz, Caramelo? Pedro, kucharz psów.
Mam pomysł.
Ale nie mogę ci powiedzieć.
Najpierw muszę się zająć czymś ważnym.
Pedro.
Słuchaj…
Najlepsze matczyne uściski…
to właśnie to.
Pokryte cukrem i smażone w głębokim oleju.
Nawet bez zmysłu smaku wiem, jak to smakuje.
Jedzenie to troska.
Gotujemy, by… dzielić się miłością.
Babcia nauczyła tego moją mamę.
Mama nauczyła mnie.
A ty nauczyłaś mnie.
A ty nauczysz swoje dzieci.
Chcę, żeby ten dom tętnił życiem.
Pachniał smażeniną i cynamonem.
Będziesz często gotować dla swoich dzieci.
Dzięki za wszystko, mamo.
Twój uścisk jest najlepszy na świecie.
Na pewno chcesz tego grata?
Nie jest zły.
COXINHA NEIDE
Zły to przy nim komplement.
Jak mamy tu gotować i nie dostać tężca?
- Nie przesadzaj. - Dobra, więc…
Z tym gratem zostawisz swój ślad?
Tak.
Więc co?
Jakieś sugestie czy mogę wybrać?
Zaskocz mnie.
Sam tego chciałeś.
Żadnych jaj.
Psujesz mi zabawę.
Jaja?
Nie pytaj.
Do roboty. Mamy dużo do zrobienia.
To Caramelo!
Z Caramelem się kumpluję I z nim bezpiecznie czuję
Biegnie za motocyklistami Którzy ryczą silnikami
Brazylijczyk Mówisz, że to kundel jest?
Szanuj psiaka To z naszych korzeni pies
Podskakuje i ogonem macha A to draka
Podskakuje i ogonem macha Caramelo rozrabiaka
Podskakuje i ogonem macha A to draka
Podskakuje i ogonem macha Caramelo rozrabiaka
MENU DLA ZWIERZĄT PIESXINHA
To jest moje.
Nie przegapcie.
Mamy coxinhę dla ludzi.
Mamy piesxinhę dla psów.
Przyprowadź swojego zwierzaka i pomóż ocalić Psi Zakątek.
PIESXINHA OD CARAMELA
Podoba ci się?
To był mój pomysł.
A operacja?
Mam jeszcze mnóstwo czasu.
Pogotujemy?
Mnóstwo coxinh, co? Dług jest ogromny.
- To piękne. - Prawda?
Piękne. Niesamowite.
Zapomnij o szpitalnym jedzeniu.
Zrobiłem coś wyjątkowego.
Niedługo tam będę.
Chodźmy, Caramelo. Najpierw podrzucę cię do szkoły.
Chodź.
Hej.
Sandro.
Gdzie Leo?
Możemy porozmawiać?
Chodź ze mną.
Leo miał zator płucny.
Wczoraj trafił do szpitala, ale niestety nie przeżył.
Nic mu nie było.
Pedro, jego rak nie reagował na chemioterapię od paru lat.
Ale sam mówił, że mógł robić swoje.
- Chcesz wody? - Był moim przyjacielem.
Chciał, żebyś to dostał.
Bardzo cię lubił, Pedro.
„Jeśli to czytasz,
to znaczy, że nie zdążyłem powiedzieć najważniejszego.
Stary, nie chodzi o zostawienie śladu na świecie.
Chodzi o wpływ na ludzi.
Kocham cię, ziomek”.
ŚWIETLISTE JAJA
Jestem Pedro.
Glejak mózgu.
Na początku też się bałem.
Ale przyjaciel nauczył mnie, że najważniejsze jest podejście.
Wiesz?
Pozytywne nastawienie.
Rak jąder?
Chłoniak.
To nie stracisz jaj.
Nie wiem, co przyniesie przyszłość.
Nie wiem, czy to się uda.
Leo nauczył mnie, że liczy się teraźniejszość.
I jestem pewien,
że każdy będzie się starał, żebyśmy odnieśli sukces.
Robimy to dla Leo.
Robimy to dla psów.
Ocalimy Psi Zakątek.
Tak!
OCALCIE SWOICH KUMPLI Z PSIEGO ZAKĄTKA
A jeśli nikt nie przyjdzie?
Lepiej idź do kuchni. Odpal frytkownicę.
Odpal frytkownicę.
Dalej, dziewczyny! Dalej!
Cześć! Kochanie!
Dwie piesxinhy…
Jeśli potrzebujesz inwestora…
zadzwoń.
Skarbie, lecę. Pa.
Idziemy?
Muszę zamknąć przyczepę i dokończyć sprzątanie.
To część rytuału.
Zostać z tobą i ci pomóc?
Odpocznij. Dobrze?
Niedługo przyjdę.
Caramelo mi potowarzyszy.
Dobra. Ale nie siedź za długo.
Co za debiut, no nie, Caramelo?
Dzięki za opiekę.
Tworzymy zgrany duet, nie?
Twój obiad. Spróbuj.
Nie chcesz?
Co się stało?
Jesteś chory?
Dziękuję. Byłyście wspaniałe.
- Wszystkie byłyśmy. - Udało wam się.
- Cieszę się. - O rany.
Czy jest coś jeszcze…
To Caramelo.
Co się stało, skarbie?
Gdzie Pedro?
- Boże. - Ma ranną łapę.
- Coś się stało Pedrowi. - Weź go.
Zajmij się jego łapą.
- Chodźmy, Camilo. - Neide, chodź.
Jedziemy.
Boże. Jedźmy.
Sala operacyjna jest w przygotowaniu.
Nie traćcie wiary.
Pedro?
Słyszysz mnie?
Tak.
Dobrze.
Co się stało?
Zemdlałeś…
a twój pies cię uratował.
Musimy cię operować jak najszybciej.
Operacja jest zaplanowana za jakieś dwie godziny.
Jakie mam szanse?
Jest możliwość długofalowych konsekwencji.
Takich jak zaburzenia poznawcze i motoryczne.
Jest wiele możliwości.
Łącznie ze śmiercią?
Boję się.
Jestem tu, skarbie.
Wszystko będzie dobrze.
Zostawię was, dobrze?
Dziękuję pani.
Co z Caramelem?
Pedro, Caramelo nie może tu wejść.
Tak, synu.
Muszę…
zobaczyć się z Caramelem.
Muszę mu podziękować.
To może być ostatni raz.
Proszę.
Rozmawiałam z administracją, ale przepustkę dla psa mogą dać jutro.
Spokojnie.
Neide.
Mam plan.
POGOTOWIE
Dalej, Camilo!
Dalej! Chodźmy!
Chodźmy!
Dalej!
Synu.
Caramelo.
Dziękuję, Caramelo.
Dzięki za wszystko.
Kocham was.
Też cię kochamy. Bardzo.
Walka o swoje życie wymaga dużo odwagi.
Bardzo dużo.
BRAWA DLA ABSOLWENTÓW
Życie mija w mgnieniu oka.
Caramelo!
Dzień po dniu
i rok po roku.
A potem mija dwanaście lat.
Kto by pomyślał?
Jak na kogoś, kto miał tylko siedem dni, mam szczęście.
Oddycham.
Czuję.
Żyję.
Dzień po dniu.
Jeszcze nie ma lekarstwa.
A co jeśli lekarstwem jest samo bycie tutaj?
Budowanie domu, snucie planów.
Marzenia.
Caramelo, nie!
Zawsze z tobą u boku, kolego.
Caramelo, nauczyłeś mnie żyć w teraźniejszości.
Tutaj.
Teraz.
Uratowałeś mnie kilka razy.
Szczerze mówiąc,
twoja miłość ratuje mnie każdego dnia.
Przypomina mi o tym, co naprawdę ważne.
PRZYSTAŃ CARAMELA
Są spotkania, które mogą zmienić nasze życie.
Nasze takie było.
Wszystkie odgrywają kluczową rolę w równowadze oceanów.
Ale mimo ich znaczenia, rekiny stoją przed prawdziwym zagrożeniem.
Ludzkim działaniem. Rybołówstwo…
Wiem, co cię pocieszy.
Między niebem a morzem
Jest wszechświat
Słodki jak karmel
W tej nieskończoności
Przypadek to czy los chciał
Żeglować z tobą mi dał
Wiatrowi nasze historie opowiadałem
Z uczuciem we wspomnieniach zostałem
Uzdrowiłeś mnie, przyniosłeś światło mi
Dodałeś sens do moich dni
Ja dla ciebie, ty dla mnie
Każde potknięcie, każde dotknięcie
Wiem, że zaczekasz na mnie
A ja liczę godziny
Kiedy znów zobaczę cię
Powiem ci, jak bardzo
Nauczyłeś mnie kochać
Z tobą wszystko jest piękniejsze
Kiedy znów cię zobaczę
Powiem ci, jak bardzo
Nauczyłeś mnie kochać
Z tobą wszystko jest piękniejsze
Kiedy znów cię zobaczę
Powiem ci, jak bardzo
Nauczyłeś mnie kochać
Z tobą wszystko jest piękniejsze
Kiedy znów cię zobaczę
Powiem ci, jak bardzo
Nauczyłeś mnie kochać
Z tobą wszystko jest piękniejsze
Między niebem a morzem
Jest wszechświat
Słodki jak karmel
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz