Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NA PODSTAWIE PRAWDZIWEJ HISTORII
Co dzień rano i wieczorem Bawimy się
Pieniędzy mało, lecz kochany Bawimy się
DZIEWCZYNA I MORZE
NOWY JORK, ROK 1914
A mama prosiła, żebyś się nie szlajała.
Co się dzieje?
Zachowuj się i leż.
Znowu gorączka. Meg, leć na dół, przynieś ręcznik.
Widziałam dym.
Czarny dym.
Prom zapalił się w porcie.
Setki ludzi nie żyją.
Głównie kobiet.
Dlaczego?
Dziewięć metrów od brzegu i nie skakały.
- Zostały na pokładzie. - Czemu?
Ja nie rozumiem. Czemu zostały?
Bo nie umiały pływać.
847 OFIAR KATASTROFY PAROWCA
Niemieckim rzeźnikom każą płacić więcej za mięso.
Na zachód od 17. ulicy 30 centów za funt.
Żeby nas Irlandczycy wygryźli.
Dr Weiss jest na górze u Trudy.
Meg, zabierz Henry’ego do wujka Jana.
- Zostajemy. - Właśnie.
Czystej wody, poproszę.
Odra nie odpuszcza.
Gorączka nie spada.
Dzielnie walczyła, jest silna.
Ale z odrą nie da rady.
To kiedy?
Dziś w nocy.
Zostanę z nią.
Następnym razem, jak zejdę, jej już nie będzie.
Przykro mi.
Byłam w dokach. Patrzyłam, jak liczą worki z ciałami.
To kobiety z naszej okolicy.
Z kościoła.
Może nie teraz.
A czemu?
Nasze dzieci nauczą się pływać.
Bo ty tak postanowiłaś?
Mogły się dostać do brzegu.
Henry’ego owszem, nauczymy.
Ale Meg nie.
Nie wypada. Co ludzie powiedzą?
Że nie stała jak słup na płonącym statku.
Dr Weiss śpi na górze. Chory jest?
Tak chrapał, że mnie obudził. Mamy ser?
Umieram z głodu.
Trudy.
Wyzdrowiałaś.
Głowa wyżej. Szybciej rękami, jak piesek.
Ona może pływać, to ja też.
TYLKO DLA KOBIET
Czemu ci tak zależy?
Nie mogę grać w stickball ani boksować.
Boksować? Ciszej.
Kto opłynie molo, dostaje w Nathan’s hot-doga za darmo.
Tyle że dziewczynki niczego nie opływają.
Doktor mówi, że woda zaszkodzi ci na uszy.
Znajdź inne hobby.
Masz.
Pięć centów na hot-doga.
Nie chcę kupować. Chcę go wygrać.
I będę pływać!
Co dzień rano i wieczorem
Bawimy się
Pieniędzy mało, lecz kochany
Bawimy się
Czynsz niezapłacony Samochodu brak
Co dzień rano i wieczorem Bawimy się
Straszysz klientów.
Zaraz przyjdą po podatki
Więc bawmy się
Gertrude!
Uciszcie to dziecko! Bitte! Błagam!
- Przestań! - Cicho!
Bawimy się
Przestań, za głośno!
Będę pływać!
Trudy!
Bawimy się
Czemu nie w basenie?
Była chora. Nie wpuszczą jej.
Sam ją nauczę.
A umiesz pływać?
Pewnie. Mój ojciec sprzedawał pstrągi.
No dobrze.
Świetnie.
To wchodź i płyń.
Nie ma się co bać. Trzymam cię.
Powolutku.
Na co czekasz?
Chwila, stój!
Poczekaj!
Zaraz!
Czekaj!
- To wokół molo! - Przegrasz!
Jeszcze jednego?
Cztery hot-dogi? Przesada.
Jak tam chcesz.
Zaraz wracam.
Panie i panowie,
oto narodowy skarb Ameryki, atleci najwyższej próby.
Przed nami sześć wyścigów.
Niektórzy popłyną na olimpiadę do Paryża. Za chwilę zaczynamy.
- On się na ciebie gapi. - Cicho, głupoty pleciesz.
Ja plotę? Chyba wianki.
Na miejsca.
Nie gap się.
Gotowi?
Też byś się mogła ścigać. Nie są tacy szybcy.
Wygrałabyś.
Wybaczcie, tylko dla mężczyzn. Basen dla dam jest tam.
Pokonałaby ich.
Widziałem, jak pływa pieskiem. Może niech się pościga z owczarkiem?
Meg i Trudy wstąpią do drużyny pływackiej.
Słucham?
Wstąpią do drużyny i będą się ścigać z dziewczętami.
W sensie Henry.
Henry nie znosi pływać. Mówię o dziewczętach.
O tak, wybornie.
Meg i Trudy w drużynie. Proszę bardzo.
Co cię tak bawi?
Są tylko męskie drużyny.
KOTŁOWNIA
Tak jest, ramiona mocniej.
Dawaj, Ruth, uderzaj stopami.
Dobrze.
Ręce i nogi razem, 28 uderzeń na minutę. Nie 26, nie 27.
- Co one robią? - Nie wiem.
Kraul amerykański.
Superszybki, wymyślony przez Louisa J. Handleya.
Zastałam pana Handleya?
Chcę z nim rozmawiać o córkach.
Chce pani gadać z szefem? Tym, co tu rządzi?
Tak.
Mężczyźni sądzą, że jak kobieta ćwiczy, zaraz zrobi sobie krzywdę.
Że jesteśmy za słabe, żeby biegać, pływać, rywalizować.
Bo wybuchną nam serca.
Ale w naturze, to jednak lwica poluje.
A lwy odpoczywają na swoich tłustych dupskach.
I to królowa pszczół rządzi rojem.
Rozumiemy się?
Charlotte Epstein. To moja drużyna.
Proszę mi mówić Eppy.
A to Meg i Trudy. Wygrały darmowe hot-dogi.
Wezmę starszą, ma potencjał.
A Trudy?
Pływa jak koń z powyłamywanymi nogami.
Dwiema czy trzema.
Widzi pani, jak walczy z wodą?
Topi się, jak nic.
Jest silna. Niczego się nie boi.
Sama wypływa w ocean. Tak daleko jak chłopcy.
Stopy. Dziecko, użyj stóp.
Jest posłuszna, zrobi, co pani każe.
Chce być jak siostra.
Dali mi ten basen, bo dorzucam do kotła.
Cały dzień musi chodzić. Karmimy go węglem.
Worki mają po 27 kilogramów.
Jeśli Trudy pomoże, dam jej potem popływać.
Chętnie zajmie się piecem.
Pani córki wstąpiły właśnie do Kobiecego Związku Pływackiego.
Dwa dolary tygodniowo, chyba że to problem.
Nie.
Mowy nie ma.
Dwa dolary za pływanie? Pływanie jest za darmo.
Oszczędzam na telefon.
Telefon?
Po co?
Nie wiem, ale chcę go mieć.
Rozumiem.
Co robisz?
Nie chcesz płacić? Sama zapłacę.
A obiad?
Dziękuję, nie jestem głodna.
- Herr Daniel. - Gertrude.
Dobrze jest, tak trzymać.
Dalej, Meg, sięgaj.
- Brawo. - Zbiórka.
Ty, masz brudną brodę.
Weź skocz za róg i kup nam pączki.
Głucha jesteś? Idź do sklepu po pączki, kocmołuchu.
Hej.
Zostawcie ją.
A sama się nie obroni?
Pokonała odrę. Wy byście zaraz pomarły.
Dziewczyny, do wody.
Miałaś odrę?
Zaatakowała uszy, ale słyszę dobrze.
Wiesz, że od pływania ogłuchniesz?
Wiem, słyszałam, ale i tak chcę pływać.
Wracaj do domu. Dziewczyny z ciebie drwią.
Czemu się nie bronisz?
Chcę do basenu.
Słuchajcie, dziewczyny.
Spróbujemy czegoś nowego.
Codziennie będziemy robić zawody.
Ostatnia przejmuje kocioł.
Zaczynamy teraz.
Dwadzieścia osiem uderzeń na minutę. Jak w muzyce.
Siedzimy wokół zbiornika z wodą Czekamy na pociąg
Z tysiąc mil od domu W deszczu przyszło nam spać
Jak masz pieniądze, mały Nie będziesz musiał iść
A ja nawet nie mam pięciu centów Nawet pensa, nie mam nic
Wysiadaj, wysiadaj
Kocioł czeka.
Dawaj, Trudy!
- Szybciej! - Tempo, dziewczyny!
Sandy, dawaj!
Mocniej ręce!
Trudy!
Tak!
Ruth, dorzuć do pieca.
Zacznij pracować stopami, to nie będziesz wychodzić z wody.
Patrzcie, co narysowałem.
KANAŁ LA MANCHE!
Nieubłagane morze, które pozbawiło życia wielu śmiałków.
Wielki triumf Williama Burgessa!
Jako drugi przepłynął kanał La Manche.
„Był w wodzie 22 godziny i 35 minut”.
Dwadzieścia dwie godziny? Niemożliwe.
Oto nasz bohater!
Meg.
Szykują się zawody.
Przypływają z Australii.
Co chwilę są zawody.
Ale nie dla chłopaków. Dla nas.
Panie i panowie, Amerykański Związek Olimpijski
wita najlepsze pływaczki z Australii.
Zmierzą się z naszymi czterema dzielnymi rodaczkami.
Pamiętajcie, te cud dziewczęta trenują pod okiem profesjonalistów,
dlatego mogą korzystać z męskiego basenu.
Chłopcy, zrobić przejście.
Wszyscy patrzą na australijskie panny!
Meg, masz trzymać tempo Kellerman.
Ona przyśpiesza – ty też.
- A ja co mam robić? - Nie przeszkadzać.
Na obu końcach basenu czekają ratownicy.
W razie czego mamy też lekarza.
Dziewczęta przepłyną cztery długości, 200 metrów.
Na miejsca. Gotowe?
Dalej, ręce mocniej!
Australijki z łatwością wyprzedzają Meg Ederle.
Te ptaszyny są naprawdę szybkie.
Zostały trzy długości.
Dasz radę, szybciej!
Ręce, Meg!
Wygląda na to, że Annette Kellerman i Meg Ederle idą łeb w łeb.
Głowa niżej.
Nogi! Nogi mocno!
Jedna z zawodniczek przyśpiesza. Amerykanka na środkowym torze.
Pracuj nogami!
Dawaj!
Ostatnia długość.
Trudy?
Kto to?
Amerykanka, Trudy Ederle, na drugim miejscu.
Nogi! Pracuj nogami!
Trudy!
Zwycięża Trudy Ederle.
Udało ci się.
SKANDALICZNE STROJE AUSTRALIJSKICH PŁYWACZEK
Trudy jest w gazecie.
Zaraz obok nekrologów.
AMERYKANKA ZAWSTYDZA AUSTRALIJKI
Trudy Ederle ustanawia stanowy rekord na 100 metrów.
Wygrywa Trudy Ederle!
Kolejny rekord stanowy
Trudy Ederle pobija kolejny rekord
REKORD KRAJU NA 400 METRÓW POBITY
Nowy rekord ustanawia niedościgniona Trudy Ederle.
Ederle znowu wygrywa.
Dawaj!
4:28.
Twoja córka jest najlepsza na 200 metrów.
Tak?
Na świecie.
Wygrała niebieską wstążkę.
- Jak krowa? - Do roboty.
Trudy jest szalenie zdolna…
Piecze? Chętnie zrobimy jej zdjęcie z szarlotką.
Niemcy jedzą szarlotki?
Ma cztery światowe rekordy. Nikt tego nie dokonał.
Świetnie by wypadła w maratonie tańca.
Rozważała to? Ma chłopca?
Musiałem ich wykopać ze sklepu.
Gdzie się podziewałyście?
Chodź, Trudy.
To jest Horst. Z Heidelbergu.
Jego ojciec jest kuzynem żony Rolfe’a.
Często stoi przed naszym sklepem.
Sprzedaje orzeszki.
I to pyszne. Średnio zna angielski, ale się uczy.
Orzeszki.
Horst zostanie na kolacji.
Orzeszki.
Mutter, zrób coś.
A co się dzieje?
- Aranżują małżeństwo. - Czyje?
Twoje i Horsta.
Co?
Meg jest starsza. Czemu jej nie szukacie męża?
- Mamy już dla niej kandydata. - Co?
Z rodziny Dushley’ów, z Hamburga.
Ma na imię Karl. Będzie terminował u rzeźnika.
Mam wyjść za rzeźnika?
Wasz ojciec jest starej daty.
Wiecie, jak ubijam kurczaka?
Łamiesz kręgosłup szyjny i odcinasz głowę.
Jasne? Nie ma głowy.
Co ona sugeruje? Mamy go zabić?
Raczej ubić kurczaka.
Zaczekam na was na końcu molo.
Jasne.
Trudy.
Ja… jestem… Horst.
Wiem. Horst.
Horst. Trudy.
- Trudy, ratunku! - Meg!
- Poślizgnęłam się, wciągnij mnie. - Oszalałaś, łap się.
Nie utrzymam się, nie chcę umierać.
Orzeszki! Orzeszki!
Orzeszki!
Wystarczy. Już.
Zero pływania. Obie. Przez miesiąc.
Dwa dni! Zakaz pływania na dwa dni!
Horst to dobry chłopak.
Kto się ożeni z taką Trudy?
Odeszła ze szkoły przez chorobę. Źle słyszy.
Jaka ją czeka przyszłość? Kto się nią zajmie?
Co jest?
Nic.
Zawsze będziemy razem.
Obiecujesz?
Obiecuję.
Orzeszki!
Komu orzeszki!
RZEŹNIK
Fistaszki, włoskie, orzeszki!
- Henry Ederle? - Tak.
James Sullivan, Związek Olimpijski.
Po miesiącach rozważania za i przeciw
postanowiłem wysłać sześć dziewczyn do Paryża na olimpiadę.
Gratuluję.
Po co? Ich miejsce jest tutaj, w sklepie.
Pokażemy światu, że Ameryka nie boi się kobiecej rywalizacji.
No może poza łucznictwem, bo to ciut niebezpieczne…
A potem co?
Zdobędzie cztery złote medale.
Trudy, liczymy, że w Paryżu pokażesz, na co cię stać.
- Jadłaś kiedyś mus? - A Meg?
Mamy tylko kilka miejsc. Przykro mi.
Zdobędziesz cztery złote medale, a świat będzie jadł ci z ręki.
Gdzie byłaś?
Z Trudy.
Od dawna jest w domu.
Niby nie widzę, co się dzieje?
Nie znam zapachu whiskey? Kto to?
Nie wiem, o czym mówisz.
- Co się dzieje? - Nie wtrącaj się.
Alkohol, powroty po północy.
Wiesz, co ludzie będą o tobie gadać?
- Jak mu na imię? - Chip.
Chip Anderson.
Chce się ze mną ożenić.
Myślisz, że taki Anderson cię weźmie?
Córkę niemieckiego rzeźnika?
Więcej się nie spotkacie.
Moim zadaniem jest chronić rodzinę i córki.
Nie jestem Trudy. Nie rozkazuj mi.
Meg.
- Przeproś ich. - W życiu.
Pogadamy z tymi od olimpiady. Razem polecimy do Paryża.
Jak ty nic nie rozumiesz.
Oni mnie nie chcą.
Nie jestem tak dobra.
Czekaj. Stój.
Sama nie dam rady.
Nie masz się czego bać.
- Jesteś najszybsza. - A ty jesteś moją siostrą.
Miałyśmy być zawsze razem.
Proszę. Jedź ze mną.
Nigdzie się nie ruszam.
Przykro mi.
Miłe panie, to jest Jabez Wolffe.
Będzie trenował żeńską drużynę.
- Oddaję panu głos. - Dziękuję.
No dobrze.
Moim zadaniem jest chronić was na statku do Francji.
Kontakty z mężczyznami są niedozwolone.
Nie macie prawa opuszczać kajut bez eskorty.
- Eskorty? - Zakonnic.
Będą stały pod waszymi kajutami.
Liczę, że nauczycie się na pamięć olimpijskiego savoir-vivre’u.
Zwłaszcza drugiego rozdziału.
„Jak reagować na kontakt z Francuzem”.
I przypominam, że kobiety pływają wyłącznie stylem klasycznym.
Tym stylem 21 razy płynąłem przez kanał La Manche.
A udało się panu przepłynąć?
Kiedyś się uda.
Dawaj, jeszcze 50.
Jeszcze 20 sekund.
NA MDŁOŚCI
- Minął już ponad tydzień. - Matko.
Musimy trenować.
Wracać do siebie. Marnie się czuję.
Mężczyźni całymi dniami pływają, biegają, dźwigają ciężary.
Odpowiadam za wasze bezpieczeństwo.
Na statku jest 300 mężczyzn, plus 50 z załogi.
Niektórzy są z Norwegii.
Mamy kajuty obok maszynowni. Nie da się spać.
I dwa razy dziennie dostajemy tylko chleb z serem.
Pozwolę wam wyjść na pokład, kiedy mężczyźni będą jedli.
A Paryż? Tam będziemy trenować?
Będziecie się mogły wykazać na zawodach.
VIII IGRZYSKA OLIMPIJSKIE PARYŻ, ROK 1924
Skupcie się.
Złoty medal dla Bauer. Srebro – Kellerman, brąz – Ederle.
Złoty medal – Kurtz. Srebro – Stromburg, brąz – Gilmore.
Tu Harry Horlick, nadajemy z Igrzysk Olimpijskich w Paryżu.
Amerykanin, Johnny Weissmuller,
zdobył trzeci złoty medal dla USA
- ostatniego dnia zawodów. - A Trudy?
Bohater wszech czasów wraca do domu.
Kamery włączone. Kręcicie, jak pojawi się Johnny.
Johnny!
- Pomachaj! - Uśmiech do kamery!
Mama upiekła ci pączki z marmoladą.
Kiedy znowu startujesz?
Nigdy więcej nie dopuszczą kobiet.
Koniec funduszy, koniec trenerów.
To koniec. Od jutra pracuję w sklepie.
To będziesz na ślubie Meg.
Co ty mówisz?
Bierzesz ślub i nie powiedziałaś?
Nie było cię, jakoś tak wyszło.
Będziesz moją druhną?
Jak ich przekonałaś?
Nagle im nie przeszkadza, że zostaniesz Meg Anderson?
Anderson?
Ty nic nie wiesz?
Nie Anderson, tylko Durshley.
Wychodzę za Karla Durshleya.
Za rzeźnika?
Odwołaj to, powiedz, że się rozmyśliłaś.
Muszę za niego wyjść.
To część umowy.
Jakiej umowy?
Dlatego przypłynął do Ameryki.
A co cię ta umowa?
A jak kończą tutejsze dziewczyny?
Jak myślisz, co będzie z tobą?
Oni już wszystko zaplanowali.
Ojciec schował wszystkie moje puchary.
Przeżyjesz.
- Przysięgam… - Gdybym wygrała…
To nie ma znaczenia.
Myślisz, że kogoś tu obchodzi, czy wygrywasz czy nie?
Dwie panny od rzeźnika? Nie mamy szans.
Ludzie tutaj…
Nie chcą bohaterek.
W ogóle ich nie obchodzimy.
Przykro mi. Próbowałam.
Ty byłaś moją bohaterką.
Nie wolno z gołymi nogami. Idziemy.
Idziemy.
Patrzcie, to Trudy.
Przepraszam, pani Trudy?
Tak.
Chciałam tylko powiedzieć, że dzięki pani też mogę pływać.
Szybka jesteś?
Raz prześcignęłam brata, ale on mówi, że to nieprawda.
Że to niemożliwe.
Ale dałaś radę, co? Bo to jest możliwe.
Pewnie.
Kiedyś będę jak pani.
- Musiałam z nią pogadać. - Jest wielka.
Dzisiaj, Wodewil Niesamowitości Coney Island
zaprezentuje pływackie wygibasy dżentelmena z Anglii, Billa Burgessa!
- Puszczaj! - Oto drugi człowiek, który okiełznał
zdradzieckie wody kanału La Manche.
Woda jest tak zimna, że prawie zamarza,
a prądy tak silne, że nawet parowcem rzucają o skały.
Powitajmy gorąco wielką legendę, która właśnie przybija do brzegu!
Za jednego pensa możecie uścisnąć dłoń największego pływaka na Ziemi.
Bill Burgess!
Hej, Bill!
On jest nagi.
Bez paniki!
Amerykańskie panie i panowie!
Pływam na golasa.
- Cofnąć się. - Dziękuję.
Aresztujemy cię za nieobyczajny strój.
Podnieście go.
- Dobra, idziemy. - Halo!
Co to ma być? A cholerne pieniądze gdzie?
Nigdzie nie idę. A forsa?
Oddawaj szmal! Była umowa!
Niebezpieczny kanał La Manche.
Daily Sketch daje 1000 funtów!
Trzydzieści trzy kilometry wpław!
Dla śmiałka, który przepłynie kanał La Manche.
Kanał CZEKA NA CIEBIE
Przetrwają tylko najtwardsi!
Ślicznie wyglądasz.
Ile jest na drugi brzeg?
Dzisiaj jest twój dzień.
Ile jest z Francji do Anglii?
Pleciesz, siostro.
Wiem, że ci to chodzi po głowie.
Co z tego. Nie wygramy.
Hot-dogi wygrałyśmy.
I nie wiem, czy pamiętasz, pyszne były.
Trzydzieści trzy kilometry.
Fajna sprawa.
Myślisz, że mam szansę?
Dałabym radę?
Jak jasna cholera.
- Przeklinasz? - Gdzie.
Powiedziałaś „cholera”.
Ja idę tańczyć z mężem.
A ty dokąd się wybierasz?
Tak jest!
Dwadzieścia osiem na minutę, Vera!
Myśli pani, że to możliwe?
Chciałam trenować drużynę olimpijską, a pozwolili mi być niańką.
- Nie są na nas gotowi. - Ja jestem.
Wiesz, co będzie, jak się nie uda? Jeśli coś sobie zrobisz?
Wykorzystają to, żeby się nas pozbyć. Wywalą mi dziewczyny z basenu.
A jeśli się uda? Co wtedy?
Będą mieli spory problem.
…nikt nie dzwonił.
Będę wyczekiwał.
Przepłynę kanał La Manche.
W jakim sensie?
W takim, że go przepłynę. Podasz chleb?
- Nie, mowy nie… - To nie było pytanie.
Prawie całe swoje życie walczę z kobietami w sporcie.
Głosowałem przeciwko kobietom na olimpiadzie.
Zdaję sobie sprawę, że jest pan temper kop.
Słucham?
W jidysz to znaczy imbecyl.
Ale chcecie, żebym sponsorował Trudy i pomysł z kanałem
mimo kompromitacji w Paryżu.
Przez pana trzy tygodnie nie trenowała. Ta porażka to pana wina.
Potrzebuje pan Trudy. Przyniesie panu sławę.
Kanał ma 33 kilometry.
Co parę godzin zmieniają się prądy.
Żeby je pokonać, będzie musiała przepłynąć prawie 80 km.
Woda jest lodowata.
Szkwały pojawiają się znienacka, fale sięgają sześciu metrów.
A meduzy? Rekiny?
Zdarzają się nawet miny z czasów wojny.
Jestem właściwie pewien, że zginie.
Takiej sławy mi nie trzeba.
Panie wybaczą.
Zaprosiłem mamę na kolację w Highlands w Jersey.
Kończy 88 lat.
Zażyczyła sobie homara w Penner’s, stolik z widokiem na morze.
To może się tam spotkamy?
Nie rozumiem.
Pan pojedzie samochodem, ja przepłynę z Nowego Jorku do New Jersey.
Chce pani płynąć do Jersey?
Z Rockaway jest jakieś 11 km.
Zrobimy tak: jeśli przepłynę, opłacicie mi wszystko.
Transport, trenera, łódź-przewodnika.
Jedenaście kilometrów? W ile godzin?
- Pięć. - Dam radę w cztery.
Trzy.
Zmieść się w trzech godzinach i umowa stoi.
Plus stawiam kolację.
Jest 18.30. Płyniesz z wieczornym prądem, nie pod prąd.
Zachód masz mieć po prawej.
Nie mamy łódki, uważaj na barki.
Kierujesz się na latarnię w Highlands.
Zgubisz się – szukasz bojek.
Aż do Jersey są cumy.
- Jak się nazywa ta knajpa? - Penner’s.
Tam. Płyniesz!
Szybko, jedziemy.
Dziękuję.
Dasz radę.
Dziękuję, kochanie.
Przykro mi, umowa to umowa.
Jest 21.30, czas minął.
Jak tam kolacja?
Dwie godziny 56 minut, pańscy ludzie mogą potwierdzić.
Gdzie byłaś?
Jak ojciec się dowie, o której…
Pływałam.
Pływałaś? W nocy?
Do New Jersey.
Przepłynęłam z Nowego Jorku do Jersey.
Do New Jersey?
Za tydzień przepłynę kanał.
Jesteś moim dzieckiem, ale to, co tak kochasz…
Przeraża mnie to.
Nie mogę tu zostać.
Patrzę na Meg, na dziewczyny…
Nie umiem być taka.
Miałam siostrę bliźniaczkę.
Utopiła się, kiedy miałyśmy po 7 lat.
Jak miała na imię?
Pearl.
Jak coś, nie będzie mnie przy tobie.
Nie wiem, skąd bierzesz tę odwagę.
Od ciebie.
Opowiedz jak to jest, tam, w ciemności.
Dzisiaj, w porcie, płynęła za mną foka.
Foka?
Naprawdę.
Nie płynęła, goniła cię.
Dziękuję, kiedyś na pewno.
Trudy, wybrałem ci trenera. Chciałbym, żebyś go poznała.
Charlotte Epstein mnie trenuje.
Kobieta? Trenuje kobietę?
To jakby lew miał poskromić lwa. Średni pomysł.
Jest moją trenerką.
Od teraz trenuje cię pan Wolffe.
Albo tracisz sponsora.
Spokojnie, słonko. Zaopiekuję się tobą w tej wielkiej wodzie.
Trudy!
CAP GRIS-NEZ FRANCJA
Poczekaj, przyniosę ci klucz.
Pijemy za naszego przyjaciela, Rudolpha Vittaliego.
Próbował przepłynąć, ale zginął.
Zgubił się w ciemnościach na mieliźnie.
Tu przybywają mężczyźni, żeby zaryzykować wszystko.
A…
co w takim miejscu robi kobieta?
Za Vittaliego! Wielkiego pływaka!
Trudy.
Styl klasyczny, jasne?
To nie jest wyścig.
Powoli, spokojnie.
A teraz wieści z Europy.
Trudy Ederle trenuje, żeby przepłynąć kanał La Manche.
Lloyd’s oszacował jej szanse na 100 do 1.
Babe Ruth stwierdził, że próbować to każdy może.
Babe Ruth jest takim Niemcem jak i my.
Niech się chrzani.
…czy takie pływanie to sport dla kobiet.
Ile razy próbowałeś?
Dwanaście.
Raz nawet niewiele brakowało,
ale prąd z Atlantyku trafił mnie z boku
i wepchnął na płyciznę.
To ostatnia przeszkoda przed Anglią.
Wyciągnęli mnie,
zanim trafiłem w to piekło, gdzie prąd trzyma…
jakby złapała cię ręka samego Boga.
Nie ma szans się wyrwać.
Nie kibicują nam.
Chcą, żeby to woda wygrała.
Ja w ciebie wierzę.
Ja w ciebie też.
Pływałam trzy godziny. Umieram z głodu.
Musisz się prezentować w gazecie. Jedz jak dama.
Eppy kazała mi dużo jeść.
Nie krzycz tak.
Przyniosę ci owoce.
Mamy go!
Benji, wyjrzyj.
Będziesz miał jutro towarzystwo.
Obstawiam, że młody.
Proszę.
Nie musiał pan.
Nie będzie robił głupka ani ze mnie, ani z ciebie.
Przestań.
Przestań śpiewać.
Jeśli zginę,
wypijesz za mnie.
Wzniesiesz toast?
Idź pisać historię.
Proszę.
Drwi sobie ze mnie. Śpiewa, śmieje mi się w twarz.
Nie zniosę tego.
Ludzie stawiają na twoją pannę. Zakłady idą w górę.
Żadną moją, tylko twoją. A zakłady to twoja działka.
Latami broniłem czystości sportu.
Patrzyłem, jak dają kobietom prawo głosu, ale to już przesada.
Mam rację?
Kobieta? Tam?
Nie przepłynie więcej niż 11 km. Mogę się założyć.
Benji.
Wołać lekarza. Przemarzł na kość.
Zgubiliśmy go po 16 km.
Benji!
Dobrze, że go znaleźliśmy.
Benji.
Przeżyjesz.
Nie mój czas.
Ręka Boga, Trudy.
Musisz tam dopłynąć. Dasz radę.
Raz… dwa… trzy.
Szybko, do środka!
Prędzej!
20 LIPCA 1926
ALZACJA
Weźcie i dajcie Christopherowi.
Tutaj, Trudy. Uśmiech, pokaż zęby.
Pewnie masz pod czepkiem piękne włosy.
Nie boisz się zimna?
Zasady jasno stanowią, że pływaka nie wolno dotknąć,
kiedy przebywa w wodzie.
Jeśli zostanie dotknięty, nawet na płytkiej wodzie,
równa się to dyskwalifikacji.
- Nie da się głośniej? - Nie.
To chyba najwspanialsze uczucie na świecie.
Tu wasz prowadzący, Harry Horlick.
Słuchacie Godziny Wolności A&P.
Zanim zaczniemy, wieści z Europy.
Trudy Ederle podejmie dziś próbę przepłynięcia kanału La Manche.
Świat zachodzi w głowę, czy kobieta wyjdzie zwycięsko z tej największej
sportowej próby.
Panie Wolffe, obiecał pan muzykę!
Trudy, jesteś najlepsza!
Dobrze, że średnio słyszę.
Trudy, styl klasyczny!
Trudy!
Styl klasyczny!
Mamy!
Godzina 7.15, powietrze 8 stopni, woda 16 stopni.
Trudy Ederle płynie amerykańskim kraulem.
- Puśćcie do Nowego Jorku. - Szybko.
NBC.
- Uwaga, idę. - Szesnaście stopni, wysyłać.
Nadajemy znad zdradzieckich wód kanału La Manche.
Trudy Ederle przepłynęła ponad trzy kilometry i pędzi dalej.
Nie płynie stylem klasycznym.
Wybrała amerykańskiego kraula.
- A teraz coś od sponsora. - Dawaj, mała.
Stopy mocniej!
Trudy! Wolniej.
Trudy!
Nie pędź tak!
W ogóle go nie słucha.
Ponad 6 km i żadnych oznak zmęczenia.
Trudy Ederle przyśpieszyła.
Trudy!
Owoce! Musisz jeść!
Podpłyńcie bliżej.
Bliżej.
Łap.
Masz, trzymaj.
Masz.
Prawie ją dotknął.
- Prawie dotknął. - Dotknął?
Zamknij się!
Spokojnie. Jeszcze tylko 26 km.
HERBATA
Trudy!
Stój, herbata.
Masz, weź.
Mam!
Brawo.
Dziękuję.
Jakieś dziesięć kilometrów. Zwalnia.
Trzymaj, masz, to twoje.
W porządku?
Trudy!
Płyniesz w złą stronę.
W złą stronę, tam.
Co to ma być? Niecałe 11 km.
Zrobili nas w trąbę.
Wielka strata czasu.
Trudy!
Trudy, tutaj!
To koniec.
I tyle.
Jabez Wolffe uratował jej życie.
Skoczył po nią, mało się nie utopiła.
Przepraszam.
Jak się okazało, Trudy Ederle nie miała w sobie
wystarczającej siły ani wytrwałości.
Odwaga to jednak za mało, by poskromić te zdradzieckie wody.
Udało się to tylko pięciu mężczyznom.
Kapitan Webb jako pierwszy przepłynął kanał w 21 godzin i 45 minut.
Ponad tuzin odważnych zginęło…
Świat żywo reaguje
na porażkę Trudy Ederle.
Po katastrofie na olimpiadzie i teraz, po porażce w kanale,
przeciwnicy kobiet w sporcie będą tryumfować.
Tak jak się spodziewaliśmy, kanał La Manche nie jest dla kobiet.
Szanowni państwo, Trudy Ederle wyciągnięto z wody
raptem po dziesięciu kilometrach.
Zabawa się skończyła.
I to chyba oczywiste, że jeśli Trudy Ederle
dała radę pokonać tylko parę kilometrów,
to żadna kobieta nigdy nie przepłynie kanału La Manche.
Co się stało?
Za szybko zaczęłaś.
Pielęgniarki uważają, że jesteś dzielna.
Ile przepłynęłam? Nikt mi nie chce powiedzieć.
Nie przejmuj się.
Siedzę tu dwa tygodnie.
Chcę do domu. Natychmiast.
Mówisz, masz.
Co ty tu robisz?
Uważam, że to niesprawiedliwe. Kobiety mają prawo być rzeźnikami.
Nauczę cię.
Nie chcę być rzeźnikiem.
Przepraszam. Kiedy słuchałem o tobie w radiu…
O mojej córeczce w radiu. Byłaś tu zupełnie sama.
Strasznie mi wstyd. Wstyd, że mnie przy tobie nie było.
Teraz jesteś.
Przyjechaliśmy zabrać cię do domu.
My?
Przecież bym go samego nie puściła.
Meg!
Śniłaś mi się!
Ty i ser. Umieram z głodu.
Jutro odpływa statek. Dasz radę?
Trudy Ederle, gdzie ona jest?
Proszę natychmiast opuścić szpital.
Pan Burgess?
Płynęłaś osiem minut na kilometr, z prądem czy pod prąd.
Kto to jest?
Co się stało?
Dwadzieścia osiem uderzeń na minutę i osiem minut na kilometr.
Rewelacja.
Proszę zostawić moją córkę.
Kapitan Alzacji to mój przyjaciel.
Mówił, że pan Wolffe mało cię nie dotknął.
Poślizgnął się.
Wątpię, to doskonały pływak.
Płynęłaś dwa węzły, bez względu na prąd.
Aż tu nagle toniesz.
Co się stało?
Wolffe dał mi herbaty, źle się po niej czułam.
Rozbolał mnie brzuch, potem głowa.
Nie mogłam się obudzić.
Herbata?
Nosi ze sobą tabletki na sen.
Na chorobę morską.
Nie dziwota, że zwiał.
Otruł mi córkę?
Proszę to traktować jak komplement.
Musi być dobra, skoro jej trener chciał ją zabić.
Pójdziemy do gazet.
Nie, nie uwierzą panience, która mało nie utonęła.
Dopóki nie stanie na piasku po drugiej stronie.
Pozwolisz, że cię poprowadzę?
Znowu ma płynąć?
Błagam. Jeśli matka się dowie, zabije mnie.
Trudy? A czego ty chcesz?
Przebyłam kawał drogi. Może warto zobaczyć tę Anglię.
Szanowni państwo, nie wszystkie eksperymenty się udają.
W tej chwili troszczymy się wyłącznie o zdrowie Trudy.
Dopilnuję, żeby na statku doszła do siebie.
- Można? - Tak.
Odpowiem na wszystkie pytania, tylko po kolei.
Kolejne przedsięwzięcie?
Odpocznij w kajucie.
Za parę dni będziesz w domu i o wszystkim zapomnisz.
Jakby nic się nie stało.
Dobrze.
Za trzy dni statek dopłynie do Nowego Jorku.
A świat się dowie, że jesteś we Francji.
A jak nie będzie miała siły?
Zbliża się sztorm. Temperatura wody wynosi 13 stopni i spada.
W zimniejszej nie przeżyje.
Nie mamy czasu.
Popłynę za trzy dni.
Bez prasy, tłumów, nikt mnie nie powstrzyma.
Myślą, że do Anglii prosta droga.
Ale to prądy dyktują warunki.
Kiedy wiesz, gdzie Morze Północne spotka się z Atlantykiem,
łapiesz prąd i płyniesz jak po sznurku.
Może mi pan coś obiecać?
Bez względu na wszystko, nie wyciągajcie mnie z wody.
Nie wiesz, o co prosisz.
Ja tu decyduję. Płynę na swoich warunkach.
Proszę.
A ojciec? Rodzina?
Oni tego nie zrozumieją, ale pan tak.
Proszę obiecać, że mnie pan nie wyciągnie.
Łamałem wszystkie obietnice składane kobietom.
W Anglii kupili mi 1000 butelek whiskey.
Zaciągnęli do monarchy.
Zawiodłem wszystkich. Nie umiałem być taki, jak chcieli.
- Czyli? - Cholernym bohaterem.
Prosisz niewłaściwą osobę.
Proszę, żeby mi pan dał słowo.
Dopłynę do Anglii albo zginę.
Bądź moim kochaniem Bo pokochałem cię
Niech usłyszę, jak szepczesz Że też kochasz…
Boże.
Jesteś cała poraniona.
To norma, te kostiumy takie są.
Tu musi być ciaśniej.
Trzeba zredukować opór na ramionach
i reszty też się pozbędziemy.
Co ty gadasz?
Większość pływaków unika księżyca.
Boją się pływu minimalnego, kiedy woda jest wysoka.
Trudy popłynie tędy, żeby pokonać prądy.
Dwa razy po drodze skręci o 90 stopni.
Nadłoży jakieś 32 km.
Aż tyle?
Boję się, że pogoda jej nie pomoże
i prąd zepchnie ją na Goodwin Sands.
O czym pan mówi?
O płyciźnie. Jeśli tam trafi, nie popłyniemy za nią.
Ciemność jest naszym wrogiem.
Jak się zgubi, porwie ją prąd.
Nawet ona nie będzie w stanie go pokonać.
Wyniesie ją na morze.
Dobra.
Gotowe. Oto i ona.
- I co wy na to? - Nie, nie.
Tak nie wyjdzie. Nawet Francuzi ją zamkną.
Będę cała w tłuszczu morświna i lanolinie.
Nikt nie zauważy, że cesarz jest nagi.
Jesteście nienormalni!
Trudy?
Dziennikarze chcą z tobą porozmawiać.
Wyjdź, proszę, z kajuty.
Muszę wysłać telegram do właściciela hotelu Gray Nose we Francji.
Co mam napisać?
Zapytaj, czy jest w wodzie.
6 SIERPNIA 1926
Wiesz, że nie musisz, prawda?
Nie wiem.
Dobra pogoda na kąpiel.
- Znowu płynie. - Wchodzi do wody.
Trudy!
Trudy? Płyniesz?
Wskakuj na łódź.
Tutaj! Trudy, zdjęcie!
Zapłacę za miejsce w pierwszej łódce, która wypłynie z portu.
Trudy Ederle nie wróciła do domu.
Jest we Francji, znowu płynie.
NBC przerywa audycję, by nadać pilne wieści z Francji.
Trudy Ederle znów próbuje przepłynąć kanał La Manche.
Harry Horlick chyba powiedział, że Trudy znowu płynie.
Przez La Manche.
Śniło ci się. Jutro wracają.
Dobrze, dobranoc.
…to jej druga próba
przepłynięcia kanału La Manche.
…ponownie przerywamy, by nadać wieści z Europy.
Trwa druga próba pokonania kanału La Manche.
Trudy Ederle po raz drugi chce się zmierzyć z kanałem.
Trudy Ederle przepłynęła ponad 6 km i nie zwalnia.
- Dalsze wieści za 30 minut. - Henry, ubieraj się!
Siedemnasty kilometr.
Dziewięćdziesiąt stopni na prawą!
Czekaj!
Ale Anglia jest tam!
Musi płynąć z prądem!
Płyńcie bliżej.
- Bliżej! - Musimy trzymać dystans.
Bliżej.
Hej, popatrz tu!
Co za strój.
Trudy!
Są za blisko.
- Hej! - Bliżej!
- Zostawcie ją! - Trudy, tutaj!
- Zostawcie ją! - Zostawić!
Jedno zdjęcie.
- Płyńcie stąd! - Bliżej!
Spadajcie!
Albo zastrzelę!
Nikt jej nie próbuje tknąć!
- Strzelił do nas. - Owszem.
Przeciekają. Nic nie widzę.
Tu nie wolno wchodzić.
Przepraszam, tu nie wolno.
Nazywam się Gertrude Ederle, jestem matką Trudy.
Wasi ludzie za rzadko nadają.
Proszę mi powiedzieć, gdzie ona jest.
Może usiądziecie?
Dowiemy się, jak nam powiedzą.
- Gdzie ona jest? - Nie wiem. Tommy?
Dzięki. Trzynaście kilometrów, fale 1,5 metra.
Temperatura powietrza 13 stopni, wody 12,8. Proszę.
Nie podoba mi się ta piosenka. Proszę zmienić.
Tam, z przodu! Woda jest czerwona.
Zwolnić!
MEDUZY
Czerwone meduzy.
Co robimy?
Nic, przepłynie.
Dasz radę.
To koniec, proszę ją wyciągnąć.
Odpoczywa, nic jej nie jest.
To już przesada. Wpuścił ją pan prosto w meduzy!
Kiedy zacznie wreszcie płynąć do Anglii?
To jakieś szaleństwo!
Poparzyły ją setki meduz!
A i tak płynęła trzy i pół węzła.
Co się tam lenisz?
Anglia w tamtą.
Płyń! Dasz radę!
Przepłynęła.
Trudy Ederle walczy z silnymi prądami i setkami meduz
i niestrudzenie pędzi w stronę Anglii.
Płyń, Trudy, płyń!
Amerykanka Trudy Ederle nie traci sił.
Jest w wodzie już osiem godzin.
…tran Donnelly’ego pomoże ci zachować spokój.
Daleko jest?
Szanowni państwo, prosto znad kanału La Manche,
Trudy Ederly jest…
w połowie drogi do Dover.
Od godziny ledwo się rusza.
Jest wykończona.
Prąd jest za silny.
Wyprzedźcie ją.
Co ty wyprawiasz?
Ona nie znosi przegrywać.
Meg!
Ścigamy się wokół molo!
Meg!
Nie.
- Meg! - Dawaj, Trudy!
Kilometr 21, Trudy Ederle
utrzymuje równe tempo.
Dziewczyna do nas płynie.
Pewnie jej pan nie kibicuje.
Dlaczego?
Jak jej się uda, przejdzie pan do historii.
Jako ten, co nie przepłynął.
I trenować nie umiał.
Nie pytamy już, czy powinna płynąć.
Pytamy: czy da radę?
Trudy.
Wybacz, nie mogę już.
Wracaj na łódź.
Powiedz, że jestem głodna.
Co byś chciała?
Tylko nie herbatę.
Nie czuję nóg ani rąk.
Co?
Nie wiem, jak ona to wytrzymuje.
Jeszcze!
Kolejne informacje za pół godziny.
Co się dzieje?
Zostało jej niecałe 10 km.
Proszę się nie uśmiechać.
To kawał drogi.
Przed nią najtrudniejszy odcinek.
Wielu straciło tu życie.
Czy Trudy Ederle ma dość sił,
żeby dotrwać do samego końca?
Jesteśmy na mieliźnie!
Trzymać się!
Co się dzieje?
Prądy pchnęły nas na Goodwin Sands.
Musi przepłynąć aż na plażę Kingsdown.
Ostatnich osiem kilometrów pokona sama.
A jeśli się zgubi w ciemności? Jak ją wyniesie na morze?
Poradzi sobie.
Proszę ją wyciągnąć z wody. Natychmiast.
Ma ją pan wyciągnąć!
Nie ma mowy.
Proszę ją wyciągnąć!
Dopóki chce płynąć – niech płynie.
- Da radę. - Ciemno się robi.
Zamarza, coraz wolniej płynie.
Będzie sama w ciemności, bez przewodnika.
- Hej. - Wyciągnąć ją!
Trudy!
Nie popłyniemy za tobą przez płyciznę.
Zgubisz się bez nas.
Wychodź, to koniec.
Żaden koniec.
Kocham was.
Widzimy się na plaży.
Osiągnęła więcej niż wielu mężczyzn przed nią.
Trudy Ederle musi jeszcze pokonać ostatni odcinek.
Trudy Ederle sama wpłynęła na mieliznę,
ogromną piaszczystą łachę strzegącą wybrzeża Anglii.
Mademoiselle Ederle jest już ponad 13 godzin w wodzie.
Temperatury są zabójcze, a przed nią najtrudniejszy etap.
Nie.
Nie, nie.
Zgubiła się na płyciźnie.
Nie mogą jej znaleźć.
Dotarły do nas wieści, że Trudy Ederle zgubiła się na Goodwin Sands,
osiem kilometrów od wybrzeża Anglii.
Modlimy się, by odnalazła drogę do Dover, na plażę Kingsdown.
Musimy wrócić na łódź i szukać.
Nie ma sensu, to koniec.
Minęło wiele godzin.
Jak ma odnaleźć drogę?
Patrzcie.
Błagam.
Na klifach Dover płoną ogniska,
a świat wstrzymał oddech. Czekamy.
Wszyscy jesteśmy teraz myślami przy niej.
Dzisiaj, wszyscy są z Trudy.
Tam!
- Gdzie? - Tam!
- To… - Trudy!
Trudy!
Tyle godzin w wodzie.
Udało się!
Nie dotykać jej!
Dawaj, mała, jeszcze kilka kroków.
Cholerna bohaterka.
Witamy w Anglii.
Brawo!
Moja córka!
Ja uczyłem ją pływać!
- Trudy, tutaj! - Uśmiech!
Masz, bo zamarzniesz.
- Trzymaj. - Dzięki.
Kochamy cię!
Brawo!
- Brawo, Trudy! - Kochamy cię!
Pani córka jest w Anglii!
Idziemy. Czas do szkoły.
Do szkoły?
Trudy przepłynęła La Manche!
Ona tak, ty nie.
Szanowni państwo, z dumą ogłaszam, że największym sportowcem świata
nie jest Babe Ruth czy Jack Dempsey.
Na olbrzymie uznanie zasługuje młoda kobieta z Nowego Jorku.
Trudy Ederle.
Tak jest, udało ci się!
Przepraszam, ale bez paszportów nie wpuszczę.
To weź pan wzywaj, kogo trzeba.
WITAMY KRÓLOWĄ FAL
Witaj w domu!
Dałaś radę.
Brawo!
Benji!
To twój czas, Trudy.
- Musimy jechać. - Brawo!
Trenerka jedzie ze mną.
Jankesi!
Pięknie!
Babe Ruth!
Trudy Ederle przepłynęła kanał La Manche w 14 godzin i 31 minut.
Pobiła męski rekord o dwie godziny
i na zawsze odmieniła oblicze kobiecego sportu.
Żaden sportowiec nie doczekał się
większej parady w całej historii Nowego Jorku.
Ani mężczyzna, ani kobieta.
Trudy Ederle w końcu straciła słuch.
Resztę życia uczyła pływać niesłyszące dzieci.
Zmarła w 2003 roku, w wieku 98 lat.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI AUTORSTWA GLENN STOUT
DZIEWCZYNA I MORZE
Napisy: Barbara Eyman-Stranc