Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Kayıt cihazı açık mı diye bakıyorum. Bir saniye.
Hazır mıyız?
Evet...
İstediğin bir andan başla. Hangisiyle rahat edeceksen.
Oradan ilerleriz. Olur mu?
Derin bir nefes al Jennifer.
Ve bu gece olanları anlat.
911, buyurun...
Lütfen yardım edin!
Annem babam nerede bilmiyorum...
Sakin olun. Ne oldu?
Evimize girdiler, bir sürü para çaldılar.
Hanımefendi, bakın...
Ailem alt katta bağırıyor! Yardım edin!
Sonra iki el ateş sesi duydum.
Annem çığlık attı.
Ona seslendim.
Birkaç el ateş sesi daha.
Acele etme.
- Neredesiniz? - Avenue.
Avenue Caddesi mi? Sokak adını kodlar mısınız?
Baba?
911'le konuşuyorum!
Hanımefendi! Alo?
Ben iyiyim! Bir şeyim yok!
Hiç böyle bir vaka görmemiştik.
Aklıma bile gelmeyecek bir durumdu.
Tek duyduğum babamın sokaktaki bağırmasıydı.
Ona sesleniyordum ama girmiyordu.
Beni duydu mu bilmiyorum. Girmedi.
Olay hızla kimsenin beklemediği bir şeye dönüştü.
Bak, oradan ayrılma, olur mu?
Jennifer?
Hâlin ortada. Elinden geleni yapsan yeter.
Unutma, işimiz sana yardımcı olmak.
İyi misin?
Bak, kaygılanmana gerek yok.
İnsan öğreniyor.
Doğru gördüğünü yapmışsın.
Durum bu.
JENNIFER PAN NE YAPTI?
Geç olmuştu, yataktaydım.
Tam uykuya dalmışken telefon çaldı.
"Yok artık" dedim içimden.
Çünkü Markham tam bir aile bölgesidir. Suç oranı çok düşüktür.
Kanada'nın diğer bölgelerinden düşüktür yani.
Durum böyleyken "İki kişi vuruldu" diyorlar.
"Olay yerinde vahşet var. Vakanın baş soruşturmacısı olacaksın."
Akşam 22.30 sularında bir telefon aldık. Arayan evin bir sakiniydi.
Cinayet olduğu teyit edildi. Bir kişi vefat etmiş.
Silahla vurulan biri daha var. Hastaneye kaldırıldı.
Söyleyebileceklerim bu kadar.
İlk görevimiz evde neler olduğunu tespit etmek.
Karşımızda vahşi bir suç var.
Bir kadın vefat etmiş. Bich Pan.
Erkek mağdur Hann Pan ise başından yaralanmış.
Pan ailesi yıllar önce Vietnam'dan göç etmişti.
Emekçi bir aile olarak biliniyorlardı
ve bu korkunç saldırının hedefi olmalarını açıklayabilecek hiçbir yönleri yoktu.
Hastaneden haberler almaya başladık.
Hann hava ambulansıyla nakledilmişti.
Mermi gözüne isabet etmiş,
kafatasına gidip sonra çene ve boynuna inmiş.
Suni komaya sokuldu.
Yaralı Hann Pan'in ölmesinden korkuyoruz. Elimizde ifade için tek tanık kalır.
O tanık da kızı Jennifer Pan.
GÜN 01
İFADE 01
Teşekkürler.
Sessiz lütfen.
Kapıyı kapatır mısın?
02.44
Evet Jennifer, benim adım Randy Slade.
Hastanede kendimi tanıtmıştım, York Bölge Polisi cinayet masasındanım.
Baş soruşturmacı olarak sorumluluk bende.
Bu iş özensiz ve yüzeysel yapılmamalı.
Pan'lerin hayatının eksiksiz bir analizi olmalı.
Sorular şunlar. Sebep ne olabilir? Düşmanları var mıydı? Kim bilir?
Bugünün geçtiğimiz saatlerine dönmeni istiyorum.
Oradan başlayarak anlat.
Annem akşam yemeğini hazırlamıştı. Çünkü akşam line dansına gidecekti.
Her pazartesi gider.
O yüzden ikimiz önce yedik.
Sonra üst kattaki odama çıktım.
Yatacaktım artık.
Televizyonu açtım, bir arkadaşımla telefonda konuştum.
Çok geçmeden annem eve geldi.
Yanılmıyorsam 21.30 civarıydı.
Birden annemin babamı alt kata çağırdığını duydum.
Odamın kapısından dışarı baktım.
Bir adam vardı, üstüme yürüdü.
Kollarımı geriye aldı. "Sırtına silah doğrulttum" dedi.
"Dediklerimi yaparsan bir şey yapmam. Para nerede? Paranın yerini göster."
Sonra üç adam beni merdivenlerden aşağı sürükledi.
Anneme çantasını sordular.
Annem defalarca kalkmaya çalıştı, onlar "Otur" dedi.
Ona bir şey yapmasınlar diye "Anne, otur" dedim.
Cüzdanını arıyorlardı
ama annem, İngilizcesi kötü olduğundan "çanta" diyordu.
Onu sandalyeye bastırıyorlardı.
Tamam.
Acele etme.
Bunlar çok önemli. Acele etme.
Beni merdivenin tepesindeki tırabzana bağlamışlardı.
Hareket edebiliyordum ama etmeye korkuyordum,
birinin silahı vardı.
Sonra annemle babamın merdivenlerden indiğini duydum.
Annem adamdan benim de gelmemi istiyordu.
Adam izin vermedi.
Ve adamlardan duyduğum son sözler şunlar oldu.
"Yalan söyledin. Bize yalan söyledin."
Sonra iki el ateş sesi duydum.
Annem çığlık attı.
Ona seslendim.
Birkaç el ateş sesi daha.
Acele etme.
Travmatik olayları anlattırmak çok zordur.
Kişi anıyı bastırmak istiyor olabilir.
Öncelikle iyiliğini gözetmek çok mühimdir.
Ama soruşturmacılarla konuşmaya devam etmesini de istiyordum.
Biraz dinlen.
Mağdurların irtibat kuracağı kişiyim.
Ne aşamada olursa olsun zorlandıkları anda bana ulaşabilirler.
Herhangi bir sorunları olduğunda ulaştıkları kişiyim.
Yaşadığı çok travmatik bir şey.
Jennifer'ın o anda yaşadıklarını tahmin bile edemezdim.
O yüzden kendime "Yavaş ve dengeli git" diyordum.
"İfadesinde gözlemci ol sadece.
Olanları anlatmaya devam etmesini sağla."
Tamam, tekrar geriye gidelim.
03.17
Aşağıdan anne babanınki dışında ses duydun mu?
Annemin bir şey dediğini veya inlediğini duymuş olabilirim.
Gitmeden önce bir el daha ateş ettiler.
Adamlardan biri "Gitmemiz lazım, çok uzun kaldık" dedi.
Sonra koşarak kapıdan çıktılar ve...
Jennifer'ı izliyordum ve ona acıyordum.
Onu bağlamışlar, anne babasından tamamen ayırmışlar.
Lütfen yardım edin!
Sakin olun. Ne oldu?
Anne babamı silahla esir almışlardı.
Kapını kilitlesen?
Kilitleyemem, ellerimi bağladılar.
Gidip onlara yardımcı olması, destek olması imkânsızmış.
Zor olduğunu biliyorum ama bu ifadenin önemini biliyorsun.
Seni bağlayan adamdan bahset.
Irkını tarif edebilir misin?
Evet. Siyahtı, rastalıydı.
Tamam. Peki ikinci adam?
Kapüşon takmıştı ama teni ilk adamdan daha koyuydu.
O da siyah erkekti yani?
- Ama daha inceydi. - Daha inceydi.
Birinin de Jamaikalı aksanı vardı.
Peki.
- Eve nasıl girdiklerini duydun mu? - Hayır.
- Zil sesi? - Hayır.
Kapıya tekme? Böyle bir şey duymadın mı?
Nasıl girdiklerini hatırlamıyorum. Hiçbir şeyi görmedim.
Tamam.
Anne babana gelelim.
Sence hedef hâline gelmelerinin sebebi ne olabilir?
Evde çok para tutuyorlar ve bu biliniyor muydu?
Banka hesaplarında çok para mı vardı?
Dikkat çekecek kadar büyük bir meblağ değildi.
Geçim sıkıntımız yoktu işte.
Tamam.
Annem tam gereken meblağda tutmaya çok dikkat eder.
Gereken meblağda.
Tamam. Peki baban?
Arabası ne?
Mercedes'i var ve çok düşkündür.
Öyle mi?
Annen Lexus, baban Mercedes kullanıyor.
Bunlar oldukça pahalı arabalar.
Ucuz değiller.
Vietnam'dan Kanada'ya gelmiş bir aile.
Çok çalışmışlar, mütevazı bir hayat sürüyorlarmış.
Bich yedek parça firmasında yöneticiymiş. Hann da orada motor ustasıymış.
Evleri güzel olsa da lüks değildi.
Ama ödemesi bitmişti.
Hann Pan nasıl bir hayat sürüyor?
İş dünyasında kirli anlaşmalara mı bulaşmış?
Bu kumar borcu, silah veya uyuşturucu kaynaklı bir cinayet mi?
Ya da komşu kavgası mı?
Cinayeti tetikleyen olay neydi?
Babama dediler ki "Bize yalan söyledin. Sözümüzü dinlesen yeterdi."
Sonra onu vurdular.
Oda altüst edilmiş. Olaydan sonra böyle görünmesi normal.
Kanlı giysiler.
Pijamalar.
Bich'in line dansından gelip ayaklarını suya koyduğu yer.
Ama alınmasını bekleyeceğimiz şeyler var. Bazı değerli eşyalara dokunulmamış.
Kasa var. Gardıropta da çok pahalı bir fotoğraf makinesi var.
20 dolarlık banknotlarla dolu bir cüzdan. Amaç para bulmak olsa kesin alırlardı.
Tüm ifadelerde Pan ailesinin epey normal olduğu belirtiliyor.
Ama dışarıdan anlaşılmayabilir.
Evin içinde geçenler, durumlar görünenden tamamen farklı olabilir.
04.29
Soruşturmada bize yardımı olabilecek başka bir şey var mı?
Şu anda aklıma gelmiyor.
Tamam. Kayıt cihazı kapatılıyor.
Saat gece 04.30. Bitiriyoruz.
- Tuvalete gidebilir miyim? - Tabii ki.
İfadesi bitince Jennifer'ı dışarı çıkardım.
Sessiz geçen bir yürüyüşe çıktık.
Birbirimize pek bir şey söylemedik.
İçimden dedim ki
"İnanılmaz. Annen öldürüldü, baban hastanede komada."
İnsan böyle bir şeyi nasıl atlatır?
Markham'da bir haneye tecavüz vakasında kadın öldü, eşi yaralandı.
Polisin verdiği bilgiye göre çiftin kapısı vuruldu,
sonra silahlı üç adam içeri daldı.
Neden Pan ailesi?
Neden bu kadar vahşice?
Dedektifler bu sorulara henüz yanıt bulamadıklarını söylüyor.
GÜN 02
Sabah saat sekiz.
Cinayet masasından polis memurlarına kapsamlı bir sunum yaptım.
Olay yerinde vahşet vardı. O yüzden bekleyecek vakit yoktu.
Cinayette normallik olmaz.
Ama bunun tedirgin ediciliği apayrı.
Aklıma hemen kendi ailem geldi.
Her şeyin bir anda değişebildiğini düşündüm.
Geri dönüşsüz bir değişim.
Bana verilen ilk görev şuydu.
Pan'lerin yaşadığı bölgede ve çevresinde geniş çaplı bir tarama yapacaktım.
Amacımız görgü tanıklarından bilgi almak,
alakalı ve önemli olabilecek delillere ulaşmaktı.
Alakalı görmeseniz de bir bilginiz varsa
lütfen York Bölge Polisi'ni, yerel polisi veya güvenlik gönüllülerini arayın.
Bu üç vahşiyi sokaklarımızdan temizleyecek olan şey
sizin ipucunuz, sizin bilginiz olabilir.
Markham'da çok cinayet işlenmez.
Yani, çok güvenli bir bölgedir.
Çeşitli kültürlerden insanlar yaşar.
Karayipler'den, Asya'dan, Güneydoğu Asya'dan insanlar vardır.
Çok sessiz bir mahalledir.
O yüzden, böyle bir şey yaşanınca
bir el bombası patlamış gibi oldu.
Bich'in neden öldürüldüğünü anlamadım.
PAN'LERİN AİLE DOSTU
Çok duygulandım. Olanlara inanamadım.
Arada Bich'in evine misafirliğe giderdim.
Sık sık da hep birlikte akşam yemeği yerdik.
Çok misafirperverlerdi.
Çok cömert insanlardı.
Arkadaşlarını severlerdi.
Hann haftada beş gün çalışır, bazen mesai yapar.
Mafyayla, kumarla, içkiyle kesinlikle işi yoktur.
Mütevazı, alçakgönüllü bir adamdır.
Çok sessiz insanlardı. Kimseyi rahatsız etmezlerdi.
Çok üzücü.
Rastgele olması beni çok korkutuyor.
Bir açıklaması, sebebi olsa
"Tamam, sebebi varmış" derdik.
SEBEPSİZ CİNAYET KASABAYI SARSTI
En ayrıntılı soruşturmayı yapacağımıza söz veriyorum.
Bich Ha Pan'i vahşice katleden, eşine ve kızına dehşeti yaşatan kişileri
tespit ederek adalete teslim edeceğiz.
Bay Pan'in durumu kritik.
Neyse ki kızı bu elim olayda fiziksel yara almadı.
Bilgisi olanlara, şüphelileri tahmin edenlere sesleniyoruz.
Lütfen bize ulaşın.
Tarama altı saattir sürüyordu.
Başta işe yarar bir şeye ulaşamadık.
Ama sonunda bilgi almayı başardık.
Pan'lerin eviyle bağlantısı olan birini öğrendik.
İsmi Danny Wong.
Uyuşturucu satıcısı.
Yakın zamanda Jennifer Pan'le ilişkisi olmuş.
Karanlık işleri olan bir eski sevgili önemli bir ayrıntı.
Jennifer bunu bize söylemeliydi.
Öğrenince dedik ki, bu Danny Wong...
Ailenin hedef alınmasının sebebi olabilir.
"Acaba mesele uyuşturucu satışı mı?" dedik.
GÜN 03
İyi misiniz? Sadece bir okuyacağım.
Tamam.
Formu okuyacağım. Kayıt cihazı çalışıyor.
Size bu formu okuyacağım. Görüntülü yeminli ifade formu.
"Yanlış ifade vermenin cezai sonuçlarına hâkim misiniz?"
- Evet. - İsminizi söyleyerek...
- İsmim Daniel Wong... - Biraz daha yüksek sesle.
İsmim Daniel Wong. Bu kaydın alınmasına izin veriyorum.
Tamam. Güzel.
16.19
Olayın olduğu gece ne yapıyordunuz?
- Sormak zorundayım... - Evde uyuyordum.
Evdeydiniz. Eve kaçta geldiniz?
Pazartesi...
Pazartesi eve 21.00 civarı geldim.
21.00 ile 22.30 arasında bir saatti.
Uyuşturucu sebebiyle polislik oldunuz, değil mi?
Evet, madde bulundurma ve satış sebebiyle.
Sonra bunları bıraktım.
Polislik olduktan sonra hiçbir şey yapmadım.
Peki. Jen'le ilişkinizden bahsedin...
- Eski sevgilisiyim. - Tamam.
Lisenin sonlarına doğru bir ilişkiye başladık.
Peki.
Yaklaşık iki sene öncesine kadar devam ettirdik denilebilir.
- Tamam. - Sonra pek...
Yani biz...
Devam etmeyi planlıyorduk.
Ama anne babası büyük sorunlar çıkarıyordu.
- Ne sorunu? - Çok katılardı.
Onu ilişkiye zamanı kalmayacak bir yola soktular.
- Başka sebep var mıydı? - Muhtemelen iyi para kazanmamam.
Boston Pizza'da çalışıyordum.
Bunu onaylamıyorlardı.
Yedi senedir birlikteyiz,
hiç beni yemeğe davet etmediler mesela, böyle şeyler olmadı.
Tamam, peki...
Sonra Jennifer ilişkiye devam etmek istedi.
Ben de dedim ki
"Biliyorsun ki ailen ilişkimize karşı.
Ve bu konuda yapabileceğimiz bir şey yok."
Hayatıma devam ettim.
- Peki. Sevgiliniz var mı? - Efendim?
- Yeni biri? - Şu anda görüştüğüm biri var.
- Peki. Adı ne? - Christine.
- Evet.
- Jen'le hâlâ düzenli konuşuyorsunuz. - Telefon ediyor.
Arada ben arıyorum, durumunu kontrol ediyorum.
Çünkü ikimizi de gizli numaralar taciz ediyordu.
- Sizi ve Jen'i mi? - Evet.
Peki. En son ne zaman aradılar?
İki gün önce.
İki üç gün önce.
Arıyorlar, açıyorum,
10 saniye falan sessizlik oluyor, sonra kapatıyorlar.
Tekrar tekrar oluyordu, saçma bir raddeye gelmişti.
100 kere falan. 100'ü buluyordu.
Yüzünüze kapatıyorlardı, sonra?
- Mesaj attılar. - Ne yazdılar?
"Seni izliyoruz."
Jen'i de mi telefonla taciz ediyorlardı?
Evet.
Jennifer iş yerime geliyordu, yemek getiriyordu, oturup konuşuyorduk.
Arkadaştık işte.
O gelince "Ne işi var?" diyorlardı.
-"Uzak durmasını söyledik." - Peki.
En son birkaç kez "Bam, bam, bam" dediler.
- Bu önemli, değil mi? - Evet.
- Mesaj mıydı? - Evet, kısa mesaj.
- Kısa mesaj... -"Ha ha, bam bam. Ha ha."
- Çok hastalıklıydı. - Evet, hastalıklı bir hareket.
Peki.
Danny Wong birkaç aydır yüzlerce taciz telefonunun hedefi olmuş.
Jennifer da öyle.
Bu kişiden "Bam, bam, bam" diye mesaj gelmiş.
Bir hafta sonra da Jennifer'ın anne babası evde öldürülüyor.
18.23
Sizce geçen gece olanların sizinle bir ilgisi var mıydı?
Sonuçta...
Yüzde 95, hatta neredeyse yüzde 99 eminim, uyuşturucumla ilgisi yok.
- İddialı bir ifade. - Evet, eminim...
- Nasıl emin oluyorsunuz? - Bir gram esrar için kimse vurulmaz.
Daha fazlası için de. Böyledir yani. Hani...
- Tamam. Ben bir dışarı çıkacağım. - Tamam.
Bir şeyler bulmaya çalışın. Öykünün üstünden geçin.
- Tarih, saat hatırlayın. - Tamam.
- Tekrar soracağım. - Tamam.
Dışarı çıkıp bir kavramaya çalışacağım.
Bu ifadede bir terslik var.
Yani, cevaptan çok soru var.
Hedef Danny Wong muydu?
Jennifer mıydı?
Jennifer Pan'le ilgili her şeyi araştırmamız şart oldu.
Kiminle takıldığını, arkadaş çevresinin neler yaptığını.
Geçmişinde bu olayın sebebini aydınlatacak bir şey var mı?
Jennifer'la tanıştığımda 13 yaşındaydım.
Birlikte bir sürü okul gezisine gittik.
Bazen patene, arkadaşlarla sinemaya giderdik.
Sohbeti çok güzeldi.
Jennifer neşeli, mutlu, öz güvenli ve çok içtendi.
Arada Daniel'dan bahsederdi.
Başta mutlu gibilerdi.
Ama ilişki çok olaylıydı.
Sürekli iniş çıkışlar.
Sürekli kalp kırıklıkları, ayrılıklar, barışmalar.
Açıkçası Daniel'ın müthiş bir sevgili olduğunu düşünmüyorum.
Jennifer bir keresinde bütün yaz çalışıp para biriktirmişti.
Sonra bütün parasıyla ona paintball silahı almıştı.
Bir ekipmana birkaç bin dolar harcamayı aklım almamıştı.
"Ona harcamayacaksam kime harcayacağım?" dedi.
Kendisi de dâhil.
York Bölge Polisi hâlâ ipucu arıyor.
Markham'daki vahşi haneye tecavüz olayında bir kadın ölmüştü.
Soruşturmacılar her türlü senaryoya bakıyor.
Saldırganların şaşırıp yanlış eve girmiş olma ihtimali de dâhil.
John Vennavally-Rao, CTV News. Markham, Ontario.
Komşulardan, mahalleden telefonlar almaya başlamıştık.
Paniğe kapılmışlardı. Saldırı kurbanı olmaktan korkuyorlardı.
Lütfen tek tek sorun.
Cevap istiyorlardı.
Şunu çözmeye çalışıyoruz. Bu masum kadını niye vurdular?
Niye kocasını öldürmeye teşebbüs edip az miktarda para çaldılar?
Mantıklı gelmiyor.
Bu akşam York Bölge Polisi'nden tanık çağrısı var.
Henüz ellerine tek bir ipucu geçti.
Grenli güvenlik kamerası görüntüleri.
Polis bu görüntüleri bir komşunun güvenlik sisteminden aldı.
Aileye dehşeti yaşatan üç silahlı kişinin kimlik tespitine de yarayacağı umulan
görüntüler mevcut.
Vakadaki büyük gelişmelerdendi.
Kamera yolun karşısında, doğrudan Pan'lerin evine bakıyordu.
Şansımıza görüntülerde üç şüphelinin eve girişi vardı.
30 dakika sonra da çıktıkları görülüyordu.
Biri çok hızlı çıkıyor,
çok geçmeden diğer ikisi de koşarak ayrılıyordu.
Üç şüpheli de ön kapıdan girmiş.
Ama kritik bulduğum bir ayrıntı vardı.
Giriş zorla değildi.
- Evinize mi girildi hanımefendi? - Evet, sonra silah sesleri duydum.
Ne oluyor bilmiyorum. Üst katta bağlıyım.
Eve girip sizi bağladılar mı?
Evet.
Eve nasıl girdiklerini duydun mu?
- Zil sesi? - Hayır.
- Kapıya tekme? Böyle bir şey duymadın mı? - Hayır.
Tamam.
Soruşturmada bize yardımı olabilecek başka bir şey var mı?
Jennifer'ı yine ifadeye çağırıp daha zor sorular sormam gerekiyordu.
Kimlerle ilişkisi olduğunu, Danny Wong'la olanları öğrenmeliydim.
Şu anda aklıma gelmiyor.
Hakkında her şeyi öğrenmeliydim.
Hazır mısın?
GÜN 04
İFADE 02
Evet Jennifer, kayıt başladı.
Senin için yeni bir şey değil, ilk değil.
Odada sadece ikimiz varız.
İfadeyi yine Deborah Gladding izliyor.
Jennifer'ın ikinci ifadeye çağrılmaktan rahatsız olduğunu görüyordum.
Ama bire bir, açıkça konuşabileceği güvenli bir yer olmasını umuyorduk.
Nelerin döndüğünü söyleme fırsatı olmasını istedik.
Biraz gerginim.
Gerilme. Tamam mı?
Zor olduğunu biliyorum.
Kaygıyı hafifletmenin en iyi yolu doğruyu söylemektir. Tamam mı?
Bana Daniel'la ilişkinden bahset.
Çok zor bir ilişkiydi.
- Aynı lisedeydik. - Evet.
Altı yıl kadar sürdü ama bana sevgili yasaktı.
Ailenin bilgisi ve rızası olmadan onunla birlikteydin.
Evet.
Şu aklına geldi mi?
Daniel'ın torbacılığı bırakması
büyük meblağlar arayan kötü insanları evinize çekmiş olabilir mi?
- Çok bariz bir soru. - Ben...
Neler yaptığını sormuştum, satış yaptığını söylemişti.
Ama ayrıntı sormadım.
İlişkimiz olmadığı için önemsemedim.
Son zamanlarda tehdit diyebileceğin bir şey yaşadın mı?
- Evet. - Biraz bahset.
Nesi olduğunu...
Daniel "arkadaşım" diyor ama herkesin gözünde sevgilisi.
Kız bana mesaj attı. "Aradan çekil, Daniel'ı rahat bırak" dedi.
Sence sebebi neydi?
Kıskançlık işte.
Kız arkadaşı diyorsun.
Şeyi istemiyorum...
Kesin olarak bilmiyorum. Hedef göstermek istemiyorum.
Kesin değilse ve hedef göstermek istemiyorsan
niye o olduğunu düşünüyorsun?
Bana Facebook'tan mesaj attı, "salak" dedi.
Daniel'a mesaj attığımda bazen onun telefonundan bu kız yazıyor.
Onun Christine'in yanında olduğunu, rahat bırakmamı söylüyor.
Geçen gün konuştuğumuzda neden anlatmadın?
Her şey çok tazeydi. O gün bağlantısını kurmamıştım.
Jennifer, Danny Wong'un yeni sevgilisinin işin içinde olduğunu ima etti.
SENİ İZLİYORUZ
Danny'ye ve ona gelen taciz telefonlarının
Christine'den olabileceğini ima etti.
Jennifer'ı aradan çıkarmak istemiş.
Ortada bir aşk üçgeni mi var?
Ve öyleyse anne babası nasıl hedef oldu?
- Daniel'ı öğrendiler mi? - Bir noktada evet.
Nasıl karşıladılar?
- Pek iyi karşılamadılar. - Anlamını açıklar mısın?
- Sevgilin olmasına kim karşıydı? - Babam.
Baban. Peki, biraz bahset.
Bana ültimatom verdi.
"Ya Daniel ya biz" dedi.
Ailemin evinde kalmayı seçtim.
Daniel da hayatına devam etti ama arkadaş kalmak istedik.
Tamam. Sonra ne oldu?
Başta Daniel'la telefondan görüşmeye devam ettim,
sonra yakalandım.
Bunun sonucunda telefonuma el koydular.
"Her yere arabayla biz bırakacağız" dediler.
Uyanıyordum, piyano çalışıyordum. Bundan ibaretti.
Hocama derse gittiğim de oluyordu ama o kadar.
Jennifer her hafta evime derse geliyordu.
Kapıma arabayla babası bırakıyordu.
Genç bir piyanist olarak olağanüstü yetenekliydi.
Girdiği her yarışmayı kazanıyordu. Her sene üst üste.
Ondan iyisi yoktu.
Ailesinden gelen azimli destek,
her sene yarışmalara harcanan binlerce dolar inanılmazdı.
Sonra bir dersimizde hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı.
Kendini tutamıyordu. Onu ilk kez böyle görüyordum.
"Fernando, ailem bana güvenmiyor" dedi.
"Nereye gitsem peşimden geliyorlar.
Erkek arkadaşımla olmamı istemiyorlar.
Babam onu kabul etmiyor.
Bir aşçıyla olup zaman öldürmeme izin vermiyor.
Beni deli ediyorlar."
Baban onu nasıl görüyordu?
Bana uygun olmadığını söylüyordu.
Bir geleceği yokmuş,
aile kursak geçindiremezmiş.
Tamam, Daniel'dan biraz daha bahset. Şu anda hislerin neler?
Lisede, yaşım küçükken zor dönemimde destek oldu.
Astım hastasıyım, Avrupa'ya gittiğimizde kötü oldum.
Orada benimle ilgilendi.
Ona olan hislerin bitmedi, değil mi?
Bitmedi.
11.27
Ev hayatın nasıldı?
Liseyi bitirdikten sonra ne yaptın?
Kinesiyoloji okumak istiyordum.
Ama babam çok netti,
tıbbın biraz daha başarılı bir alanına girmemi istiyordu.
Böyle denilebilir.
Doktor olmayı içimin kaldırmayacağını biliyordu,
o yüzden eczacı olmamı istiyordu.
Bich Ha'nın dediğine göre kızları eczacılık okumuştu
ama mezun olduktan sonra iş bulamamıştı.
Bu konuda çok kaygılıydı, çok konuşurdu.
Tek isteği kızının başarılı olmasıydı.
Toplumda küçük görülmesini istemiyordu.
Bizim lisede herkesin
doktor, diş hekimi, avukat, mühendis olması beklenir.
Başka seçenek yok. Belki muhasebe.
Birçok göçmen aile vardı.
Hong Kong'dan, Tayvan'dan, Vietnam'dan. Çeşitli yerlerden.
Aynı baskıyı benim ailem de yapıyordu.
Bunlar zaten zor ama Jennifer'ın durumunda şu da vardı.
Sınıfın en iyilerinin düzeyinin altındaydı.
Çok altındaydı.
Her dersten A almanın standart olduğu bir okulda.
Eczacılık okudun mu? Eczacılık fakültesine girdin mi?
- Girmedin mi? - Yok.
Baban bu durumu nasıl karşıladı?
Bilmiyordu. Ona yalan söylemiştim.
- Ne yalan söyledin? - Üniversiteye gidiyorum dedim.
Hangi bölüm?
Tıbba hazırlık. Yok, pardon. Fen Bilimleri.
- Fen. - Lisans düzeyi.
Peki üniversiteye gitmediğini annen biliyor muydu?
Hayır.
- Yani ikisi de okuduğunu sandı, öyle mi? - Evet.
Şu işe bakar mısın?
- Hangi okulu söyledin? - Ryerson.
Tamam.
Beni Toronto'ya bırakıyorlardı, derse gittiğimi sanıyorlardı.
Evet.
Gitmiyordum.
Büyük bir şey.
Gizli görevdeki birinin yalan öykü olarak kullanacağı düzeyde.
Ailene yalan söyleme mecburiyeti konusunda hislerin nelerdi?
Suçluluk duyuyordum ama ne zaman konuyu açmaya çalışsam...
Ailemin benden
beklentisi çok fazlaydı.
Çocuktan beklentisi olmak Vietnam kültürüne özgü değil.
Ama bu ebeveynlik biçimi çok katı ve çocuktaki sonuçları hiç belli olmaz.
Her seferinde en iyisi olmanın beklendiği bir ortamdasın.
O beklentiyi karşılayamıyorsan sonuçları felaket olabilir.
Öğrendiğimize göre ailesine okuduğunu söylemekle kalmamış,
dört seneyi aşkın süre böyle yaşamış.
Sahte Toronto Üniversitesi diploması var.
İnanılmaz bir şey.
-Bu konuda hiçbir şey sormadılar mı? - Hayır.
"Dört sene yalan söyledim" diyecek kadar açık konuşuyor,
hikâyenin kalanına da buradan varabiliriz.
Bize bahsetmediği başka ne yalanlar vardı?
911'le konuşmandan bahsedelim.
- Tamam. - Tamam mı?
911, buyurun...
Lütfen yardım edin!
Sakin olun. Ne oldu?
Eve girildi, sonra silah sesleri duydum.
Ne oluyor bilmiyorum. Bağlıyım...
Konuşmayı defalarca dinledik.
Üst katta bağlıyım.
Salise salise inceledik.
Dinledik, tekrar tekrar çaldık. Olanları analiz ettik.
- Kapını kilitlesen? - Kilitleyemem.
Ellerimi bağladılar. Arkamdan.
Telefonum cebimdeydi!
Başından beri aklımı karıştıran şuydu.
Aramayı nasıl yapabilmiş?
Sonuçta elleri arkasından tırabzana bağlıymış.
Ellerini nasıl arkana aldılar?
Ellerimi bağlayabilmek için ayağa kalkmamı söyledi.
Bağı gevşek tutmaya çalıştım.
Belki bir şey yapabilirim dedim. Ama çok sıktı.
Ben acıdan bağırana kadar sıkmaya devam edip öyle bıraktı.
Ellerin arkandan sıkıca bağlı.
Sonra tutup merdivenlerden aşağı indirmeye başladı.
- Üstünü falan aradı mı? - Çok şükür aramadı.
Arasaydı telefonumu bulurdu.
Tırabzana bağlısın.
Ayağa kalkıp, arkanı dönüp
ellerinin nasıl bağlandığını kameraya gösterir misin?
Anlatsam olur mu?
Haklı olarak yaşadığın travmadan bağımsız, daha analitik yaklaş.
Telefonunu kemerinden nasıl çıkardığını görmek istiyorum.
Ayağa kalk, nasıl yaptığına odaklan.
Örnek olarak bunu kemerine sıkıştır.
Tamam mı? Hırkanı çıkar. Telefon et.
Buna moralinin bozulduğunu görüyorum.
O anı tekrar yaşamak, canlandırmak istemiyor.
Ama onun bunu nasıl yapabildiğini anlamak zorundayız.
Ayağa kalk, arkanı dön.
Telefonu nerede hatırlıyorsan o yana koy.
Şahane. Diğer tarafa bakacak şekilde dön.
Tam olarak...
Tırabzan burada. Ellerini arkana al.
Tamam.
Hareket etmen imkânsız mıydı? Ellerin tırabzandan ne kadar uzaklaşıyor?
- Üst kolumu bağladılar. - Tamam.
- Tırabzana. - Tamam.
- Ellerim de birbirine bağlıydı. - Tamam. Tırabzana bağlı kolun bu muydu?
Tamam. Telefonuna nasıl erişiyorsun?
Aramayı nasıl yapıyorsun?
911.
- Oradan doğru mu konuşuyorsun? - Evet, telefona doğru bağırıyorum.
Nasıl duyuyorsun?
- Sesi sonuna kadar açtım. - Tamam.
Tırabzana dayanmışken tam bu şekilde telefonla konuşuyorsun.
Tamam, güzel. Otur.
Hırkanı giy.
Hırkanı giy. Evet.
Telefonunu çıkarıp o aramayı yapabilmesi bize çok ilginç geldi.
Ama bizi diğer teorimizden uzaklaştıracak kadar değil.
Seni neden yalnız bıraktılar?
Büyük soru şu. Görgü tanığını niye sağ bıraktılar?
Hiç mantıklı gelmiyor.
İki kişiyi vurduysan üçüncüyü de vurursun.
Neden sana da aynısını yapmadılar?
Yani, zorluk çıkarmadığımı söyledi.
Ortadaki soru çok açık Jennifer.
Yalan söylediğini itiraf ettin. Ailene okula gittiğini söylemişsin.
Şimdi sana şunu sormak istiyorum.
Bugünkü ifadende yalan söylediğin bir kısım oldu mu?
Mesela Daniel'la irtibatın.
"Uyuşturucu işinde değilim, ilgim yok. Çok paramız yok" ifadelerin.
Peki hayat sigortası? Anne babanın hayat sigortası var mı?
Galiba. Bilmiyorum.
- Bilmiyorsun... - Şeyi biliyorum...
- Benim var. - Tamam.
Ve annem...
Küçükken benim için de almışlardı.
- Tamam. - Ama yarısı eğitime gitti.
Yarısı hayat sigortasına gitti.
Üniversiteye gitmediğimi öğrendiklerinde...
- Parayı geri istediler. - Bir saniye.
Üniversiteye gitmediğini bilmediklerini söylemiştin.
Üniversiteye gitmediğini ne zaman öğrendiler?
Mezun olduğumu söyledim. Ama üniversiteye gitmediğimi.
İki sene gidip bıraktığımı söyledim.
Peki.
- Sonra parayı geri mi istediler? - Evet.
Bir başka çok zor soruya geri dönelim.
Ailene içerlemiş olabilir misin?
İlişkine, hayatına karışmışlar. Seni resmen kendi evine hapsetmişler.
Ne olursa olsun ailemi seviyorum, onlarla olmayı seçtim.
İstesem gidebilirdim ama gitmedim.
Onlarla kalıp ilgilenmek istedim.
Yani olayla hiçbir alakan olmadığına mı inanıyorsun?
Yoktu.
- Yasa dışı faaliyetin var mı? - Hayır.
Tamam. Kapı vuruldu, bir dakika.
Benim.
Hâlâ iyi misin?
Demek öyle gidiyor. Peki.
Tuvalete gidecek misin?
- Evet. - Tamam.
Pardon, biraz dağıldım.
Peki. Ama iyi gidiyorsun.
Elimden geleni yapıyorum. Yaptığım seçimler pek iyi değildi.
Kaygılanmana gerek yok.
İnsan öğreniyor.
Doğru gördüğünü yapmışsın. Bunlara mecbur olduğunu düşünmüşsün.
Her yerden bir şey çıkıyor.
Yanlış bir şey söylemek istemiyorum.
Evet ama bu şeyler bir araya gelecek
ve tutarlı bir bütün olacak.
Çünkü doğruyu söylüyorsun, değil mi?
Bize her şeyi anlatmadığı çok açıktı.
Saçlarıyla oynuyordu.
Gergindi.
Karnına dokunuyordu.
Bir şeyler bildiğine emin olmuştum.
Ama o hariç tek görgü tanığı babası Hann Pan'di.
Komada olduğundan henüz ifadesini alamıyorduk.
İfadesini alana dek tüm senaryolar ihtimal dâhilindeydi.
Koridoru boşaltayım, sonra birlikte çıkalım. Olur mu?
Arabada eve giderken Jennifer çok sessizdi.
Yalan söylüyormuş. Üniversiteye gitmemiş.
Dört yıl boyunca yalanlardan bir ağ örmüş.
Ama ailenin talepleri ve çocuğun başarı ihtiyacı bana tanıdık.
Ailem bu ülkeye Karayipler'den geldi.
Başkalarından başarılı olmanı beklerler hep.
Bu yüzden ben durumu siyah beyaz görmüyordum.
Aklıma gelen ilk şey ailesi olsam ne kadar sinirleneceğim.
Birinin böyle bir hayat sürmesi inanılmaz.
Hem dört sene ne yapmış?
Cevaplanması gereken bir soru.
GÜN 05
York Bölge Polisi, mahallede kurduğu geçici karakol ile
kaygıyı azaltmayı ve bilgi toplamayı umuyor.
Jack Heath, Belediye Başkan Yardımcısı.
Bunun münferit olduğunu bilmemiz önemli.
Sık yaşanan bir olay değil.
Markham güvenli bir yer.
Olağanüstü bir polis teşkilatımız var, işlerini yapıyorlar.
Cinayet vakalarında başta adrenalin patlaması olur.
İnsanlar yoruldukça bu geçer.
Ama enerjiyi yüksek tutmam önemli. Hem kendim için...
...hem de ekibim için.
Hastaneyle görüştük.
Hann Pan'in komadan çıkarılıyor olduğunu öğrendik.
Soruşturmada her şeyin değişeceği an.
Evde aslında neler yaşandığını anlama fırsatı.
Ve konuşacağımız kişi
ölümden dönmüş bir insan.
Sadece Bay Pan'in makinelerinin hafif gürültüsü duyuluyordu.
İlk fark ettiğim şeylerden biri sağ gözünün morarmış olmasıydı.
Burnunun hemen yanında da çok küçük bir nokta vardı.
Vurulduğu yer.
Sonra Bay Pan o gece olanları anlatmaya başladı.
Erken yatmış.
Karısı line dansından gelmiş.
Jennifer evdeymiş.
Sonra Bay Pan'i silahlı bir adam uyandırmış,
kalkıp alt kata inmesini söylemiş.
Bay Pan salonda eşini görmüş. Sinir krizi geçiriyormuş.
Durmadan "Paramız yok" diyormuş.
"Paramız yok. Bizi bırakır mısınız?"
Evdeki adamlardan biri susmasını söylemiş.
Dedektif MacDonald aradı, "Otur da öyle söyleyeyim" dedi.
Bay Pan, anlattığına göre kanepede silahla dövülüyormuş.
O sırada Bayan Pan başka kanepedeymiş.
"Beni öldürmeyin" diyormuş.
Bunlar yaşanırken
Jennifer şüphelilerden biriyle merdivenden inmiş.
Elleri bağlı değilmiş.
Arkadaşça sohbet ediyorlarmış.
- Lütfen yardım edin! - Sakin olun. Ne oldu?
Eve girildi, sonra silah sesleri duydum.
Ne oluyor bilmiyorum. Üst katta bağlıyım.
Bu gerçek olamaz herhâlde.
Ellerimi bağlayabilmek için ayağa kalkmamı söyledi.
Sonra tutup merdivenlerden aşağı indirmeye başladı.
Sonra iki el ateş sesi duydum.
Annem çığlık attı.
Yalan, yalan, yalan.
Acele etme.
Acele...
Artık şuna kesinlikle ikna olmuştum.
Annesinin öldürülmesiyle, babasının yaralanmasıyla ilgisi vardı.
Hastaneye derhâl polis memuru yerleştirecektim.
Jennifer'ın, babasıyla odada tek kalmasına kesinlikle izin vermeyecektim.
GÜN 09
Bay Pan'in yanına tekrar konuşmaya gittim.
Vermek istediği başka bilgiler olabilir diye.
Bu kez eğilip dedi ki
"Polis tekniklerinizi kullanın.
Jennifer'ın ne yaptığını bulmak için polis tekniklerinizi kullanın."
GÜN 14
İFADE 03
Evet, içeri gel.
14.40
Şuraya otur.
Evet.
Otur lütfen. Evet.
Evet...
Üçüncü ifadesi soruşturma için çok önemliydi.
Hemen söyleyeyim...
Artık ekrandan izlemiyorduk.
...video ve ses kaydı. Tamam mı?
İkimizin de güvenliği için. Soran olursa...
Gözlem odasına geçmiştik.
Cama yapışmıştık ve ifadeden çıkacakları bekliyorduk.
Tabii ki istemiyorsan ifade vermek zorunda değilsin.
Anlıyor musun?
İstiyorum.
Tamam. Bir saniye.
Jennifer'ın ustaca yalan söylediğini gördük.
Yıllarca gerçekleri saklamış, yakınlarına yalan söylemişti.
Bazı teknik sorunlar yaşıyoruz.
Şimdi ekipmanımı diğer odaya götüreceğim.
Sonra oraya geçeceğiz, tamam mı? Yan odaya.
Ama şimdi karşısında Bill Goetz vardı.
Yalanı görme ve tespit etme eğitimi almış bir dedektif.
Jennifer'ın kandıramayacağı biriydi.
Tamam. Hadi oraya geçelim, olur mu?
Piyanodan bahset. Piyanoya ne zaman başladın?
Dört yaşında.
Vay canına.
Ben de ilkokulda ders almıştım. "Swans on the Lake" hâlâ hatırımda.
Sadece onu çalabiliyorum.
Şimdi de anne babandan bahset.
Beklentilerini karşılamanın zor olduğunu düşünüyor musun hiç?
- Evet. - O hissi anlıyorum.
"Acaba sandıkları kadar akıllı değil miyim?" diyorsun.
Evet.
Üniversite yalanın için neler yaptın?
Bir şey istediklerinde belge hazırlamaya çalışıyordum.
Peki. Ne tür belgeler...
- Öğrenci kredisi, transkript. - Peki.
Peki. Nasıl hazırlıyordun?
Photoshop kullanıyordum.
Photoshop. Peki. Hiç sorguladılar mı?
Hayır.
Hayır mı?
Eminim "Bugün söyleyeceğim" diye planladığın günler olmuştur,
sonra ağzından çıkmamıştır.
Peki.
Şunu sorayım...
Ailen izin verseydi hâlâ Daniel'la olur muydun?
Karışmasalardı. Ne olurdu?
Belki hâlâ onunla olurdum. Emin değilim.
Ama o atlatmıştı.
Peki.
Bu sana ne hissettirdi?
Bende bir boşluğu dolduran ilk kişiydi.
Bir parçamın eksildiğini hissettim.
Hayatımda hiçbir şeyden memnun değildim.
Arkadaşlarım hayatlarında ilerliyorlardı. Ben sabit olduğumu düşünüyordum.
Geride kalıyordum.
Peki.
Durumun geldiği en kötü nokta neydi?
Vücudumu kestim.
Teker teker konuşmamız gerekecek. Tamam mı?
16.23
Benim bugün burada olmamın sebebi şu.
Gerçek doğrulama dediğimiz bir konuda uzmanım.
Cinayet masasından değilim.
Jennifer'ın bilmediği bir şey vardı. Kanada'da polisin yalan söylemesi serbest.
Adaletin itibarını zedelemediğimiz sürece yalan söyleyebiliyoruz.
Vakalarda benim işim delillerin bilimsel analizini yapmak.
Tamam mı?
Şu anda o evi didik didik arıyorlar.
Uydunun marifetlerini bilir misin?
Hayır.
TV'deki savaş programlarını izliyor musun, hani uydu binalara yönelir?
Bir evde hareket edenler varsa uydu X-ray gibi onları görür. Tamam mı?
Şuna bakıyoruz. Kişiler tanıkların söylediği yerde mi?
Yoksa başka yerde mi?
Bill Goetz uydu verisi kullanma konusunu açtı.
Bu tabii ki numara.
Belki Jennifer söylediklerinin doğru olmadığını fark edecek,
o yalanların üstünü örtmek için başka yalan söyleyecek.
O gece eve girenler kimdi, biliyor musun?
Bilmiyorum.
Biliyorsun Jen. Bundan şüphemiz yok. Tamam mı?
Sorun şu... Bu arada yüzüme bak.
Babanın ifade vermesini beklemiyordun.
Verince işler karıştı. Babanın yaşamasını beklemiyordun.
Rastalı siyah adam diye eşkâl verdin.
Rastalı siyah adam falan yoktu. Tamam mı?
Baban yanındaki adamın iyi bir eşkâlini verdi. Siyah bile değil.
- Ama... - Niye siyah dedin?
- Öyle hatırlıyorum. - Hayır.
Bu işin içindeydin.
Değil mi?
Ne oldu?
Jen?
Bu kadar ilerisini düşünmedin, değil mi?
Ve o adamlar paranızı almaya gelmediler.
Annenle babanı vurmaya geldiler.
Rastgele de gelmediler.
Planlıydı.
Ama onlar geldikten sonra olayı durduramadın, değil mi?
Değil mi?
Jen?
Durmalarını istedim.
Biliyorum. Peki neden durmadılar?
Kim olduklarını bilmiyorum.
Ama planlamaya dâhildin, değil mi?
Değil mi?
Jen?
Üzgünsün, değil mi?
Efendim?
Tamam.
Sesi az çıkıyordu, eğildim.
Seni duyamıyorum.
Beni öldürmeleri gerekiyordu.
Seni mi öldüreceklerdi?
Beni öldürmelerini istedim.
Artık kulaklarıma inanamıyordum.
Neden?
Artık yaşamak istemiyordum.
Artık doğruyu mu söylüyordu?
- Bütün aileyi mi öldüreceklerdi? - Hayır, sadece beni.
- Niye olmadı? - Bilmiyorum.
Tamam. Ne biliyorsun?
Niye seni öldüreceklerdi?
Artık yaşamak istemiyordum.
Neden?
Hayal kırıklığıydım.
Peki olay nasıl oldu?
Böyle olmayacaktı.
Tamam, anlıyorum. Nasıl oldu?
Sen ne talep ettin?
Geleceklerdi, beni öldüreceklerdi.
Ne kadar para alacaktı?
2.000.
Peki.
Adı neydi? Hangi ismi kullanıyordu?
Kanka.
Peki. Rastgele bir zamanda gelmez. Tam zamanını biliyordun.
O kısım nasıl oldu?
Bana mesaj attı.
- Efendim? - Bana mesaj attı.
Tamam. Anlaşma neydi?
2.000 dolara beni öldüreceklerdi işte.
Girişten emin olmak için beni aradılar.
Peki nasıl sordular?
Telefondaki soru neydi? Yazılı mesaj mı, sesli mesaj mı?
Yazılı. "VIP girişi."
O ne demek?
Girişi sağlamam için.
Annen eve geldikten sonra ne yaptın?
Alt kata indim, selam verdim.
Kilide bakarmış gibi yaptım.
Dik oturmalısın, seni duyamıyorum.
Kanka'yla ilk iletişimini nasıl kurdun?
- Bir arkadaşıma sordum. - Peki. Hangi arkadaş?
- Artık bulamadığım biri. - Adı ne?
Artık Jennifer'ın telefonu için arama kararı şart olmuştu.
Bağlantılı olduğu kişileri görecektik,
bunu nasıl yaptığını bulacaktık.
Jen?
Mesajlarının içeriğini çabucak tespit ettik.
Kanka'dan bir mesaj aldığını gördük.
SÜRE BİLGİSİNE İHTİYACIM VAR.
DÜŞÜN?
JENNIFER: BUGÜN OLMAZ. YEMEK VAR.
Çok açıktı.
Ama daha başlangıçtı.
Asıl ilgi çekici olan
Daniel Wong ile Jennifer arasındaki mesajlaşmaydı.
JENNIFER: BENİ SEVİYOR MUSUN? BENİMLE OLMAK İSTİYOR MUSUN?
DANIEL: ŞU AN HİÇ İYİ DEĞİLİM JEN
ÜZGÜNÜM
"Jennifer: Nasıl? Neden özür diliyorsun? Lütfen cevap verir misin?"
Daniel demiş ki "Nasıl söyleyeceğimi bilemiyorum.
Senin hislerinin aynısını duyuyorum. Ama ona karşı."
"Jennifer: Yani benim sana hislerimi sen Christine'e mi duyuyorsun?
O zaman Kanka'yı iptal et."
"Daniel: Kanka'yı iptal mi edeyim? Ben olsam da olmasam da istiyordun.
Kendin için istiyordun, öyle demiştin."
Sonra Danny ona sinirleniyor.
DANIEL: SENİNLEYKEN HİÇ RAHAT OLAMADIM
SENİN İÇİN HER ŞEYİ YAPTIM, HAZIRLADIM
KANKA'YLA İRTİBATA GEÇ
Artık Danny Wong'un bittiğinin resmiydi.
KANKA ARANIYOR
Belli ki Danny, Jennifer'la Kanka'yı irtibata sokmuş.
KANKA:
BAŞLIYORUZ
Buradaki bilgiler altın değerinde.
Suç ortaklarından biri belli olmuştu.
Bu adamı bulmalıydık.
Danny Wong'a bir takip ekibi atadık. Tüm aramalarını inceledik.
Birden fazla telefona aynı anda baktık.
Sistematik olarak şüphelilerimizin kim olduğunu saptadık.
Eric Carty'yi şüpheli olarak saptadık.
David Mylvaganam da şüpheliydi.
Kanka, yani Lenford Crawford üçüncü şüpheliydi.
DANIEL: NE YAPIYORSUN? JENNIFER: KANKA'NIN TELEFONUNU BEKLİYORUM.
DANIEL: TAMAM.
DİKKAT ET.
Lenford, Danny'nin iş arkadaşıydı ve o da uyuşturucu satıyordu.
Tutuklanacaklardı.
Sıçayım. Peki. Çocuğu tanıyorsun, değil mi?
Evet.
-Polis bugün iş yerine geldi. - Götürdüler mi?
Evet.
Suç tasarlamadan aldılar.
Yok artık, ciddi misin?
Siktir. Ne oluyor bilmiyorum.
İnanılmaz.
Hepsi ortaya çıkacak, tamam mı?
Bir sonuca ulaşmamız gerekiyor. Hedef sen değildin.
Talebin sadece anne baban içindi. O kadar. Tamam mı?
- Bunu mu demeliyim? Öyle olmadı ki... - Olanları anlat.
Planı ailen için yaptığını söylemeni istiyorum.
- Ama... - Gerisine zaten geleceğiz.
Tamam mı? Biz zaten...
İfade üç saatten fazla sürdü.
Jennifer kiralık katille intihar planının ters gittiğini söyledi.
Evet, suçlular bazen zeki olmayabiliyor
ama planı karıştırıp yanlış kişileri öldüreceklerini sanmam.
Komple yalan. Planı Jennifer yaptı.
Sır tutmak kötü bir his, değil mi?
Kumdan kale yıkılıyor.
Jen?
Bir saniye.
Artık delillere dayanarak
o gece tam olarak neler yaşandığını anlamıştık.
Jennifer'a Kanka'dan bir mesaj geldi. "Başlıyoruz" yazmıştı.
Jennifer annesinin line dansından gelmesini bekledi.
Gelince de alt kata inip ona iyi geceler diledi.
Sonra kapıya gitti.
Kilidi açtı.
Ailesini av olarak bırakmış oluyordu.
Sonra üst kata geri çıktı. Orada şüphelilerle mesajlaşmayı sürdürdü.
Sonra ışıkları açıp kapadığını düşünüyoruz.
Eve gelmeleri için işaret amaçlı.
Sonra odasına döndü, olacakları bekledi.
Bu yabancılar eve girdiğinde Bich ve Hann'in şokunu, dehşetini düşünün.
Baba?
911'i arıyorum!
Hanımefendi!
Alo?
Ben iyiyim! Bir şeyim yok!
Zalimlik. Bu kadar zalim olunabilirdi.
Evet...
Beni dikkatle dinlemeni istiyorum Jen.
Soruşturmanın bu aşamasında
seni cinayetten tutuklayacağım.
Ayrıca cinayete teşebbüsten ve cinayet tasarlamadan.
Anlıyor musun?
Bu suçlamaları anlıyorsan söyle.
- Evet mi, hayır mı? - Evet!
"Evet." Tamam.
Avukat tutma ve avukatınla konuşma hakkın olduğunu...
Markham'daki haneye tecavüzde tutuklama yapılmıştı.
Yine şoke edici bir gelişme var.
Kurbanın kızı, annesinin ölümüne yol açan suçu tasarlamakla suçlandı.
Polise göre kurbanın kızı Jennifer Pan olayı planlayan kişi.
Olayda annesi Bich Ha Pan ölmüş, babası Huei Hann Pan yaralanmıştı.
JENNIFER PAN'İN ÇİFTE HAYATI
Karımla birbirimize baktık. Kabul edemedik.
Kaçırdığım, göremediğim bir şey mi vardı?
Birinin, onu dünyaya getiren insanları öldürebilmesi
insanları dehşete sürüklüyor ve şoke ediyor.
Aklıma hemen annesinin cenazesinde Jennifer'a sarılmam geldi.
O anda çok içten ve duygusaldım.
Meğer söylediğim her şey boşmuş.
İhanete uğradığımı hissettim.
MAĞDURDAN ZANLIYA
Ertesi sabah işe geldim ve şoka girdim.
Bu ne zaman, nasıl olmuştu? Ne zaman? Ne? Ne oluyordu?
Öncesinde durumuna üzülmüştüm.
İyisin.
Böyle bir şeyi nasıl yapmış olabilir?
Tutukladıktan sonra günlüğünü bulduk.
Zihin yapısına dair ilginç bilgiler edinmiş olduk.
Günlükte Jennifer ailesinin baskıcılığından şikâyet etmişti.
Sırf bir torbacıyla olmasına izin vermediler diye.
Yazdığına göre hayatını çökertmesinden korkmuşlar.
Bu hariç sırf Daniel ve birliktelikleri var.
Kelebekler, köpek yavruları çizmiş.
Onunla masalsı bir ilişki istiyormuş.
Nihai hedefi buymuş.
Ve bunun için her şeyi yapmaya hazırmış.
Artık şöyle düşünüyoruz. Daniel Wong'a giden yüzlerce mesaj, tehdit
Jennifer'dandı.
Jennifer onunla sürekli iletişime geçiyordu,
hayatına tekrar girmeye, Christine'i çıkarmaya çalışıyordu.
Bu aşırı bir davranış.
Abartılı bir davranış. Sırf onunla olmak istiyor.
Bana göre Jennifer'ın aradığı sadece sevgi ve onaydı.
Muhtemelen kim olduğunu sadece Daniel'ın anladığını düşünüyordu.
Tabii onu kaybedince geriye ne kalır?
Bu yani.
Ama Daniel niye bulaşmak istedi?
Başka bir kadınla birlikteyken. Jennifer'la ilişkisini bitirmişken.
Maddi kazanç var.
Sigortanın, evin bir kısmı Jennifer'ın olacaktı.
Jennifer iyi bir meblağ, yarım milyon dolar kazanacaktı.
Şurayı.
Daniel muhtemelen Jennifer'ı etkileyip bu paraya erişebileceğini düşündü.
Tamam, güzel.
Bence amacı uyuşturucu işini ilerletmekti.
Hann Pan öğrendiğinde ültimatom verdi.
"Jennifer'a, Danny Wong'la ilişkisini kesmesini söyledim.
Kesmeyecekse de ben ölene kadar beklemesini."
Bunun ilk cinayet girişimi olmadığını öğrendiğimizde çok şaşırdık.
10 ay kadar öncesinde bir arkadaşıyla konuşmuş,
babasını öldürmesini istemiş.
Bu kişiye para bile ödemiş.
Biliyoruz ki plan uygulanmadı.
Ama kafasındaki niyeti gösteriyor.
Soğukkanlı ve hesaplı planını gösteriyor. Bir değil, iki kez yapmış.
Öyle mi olmuş?
Sanmıyorum.
Önceden mi planlamış yani?
Cezasını çekmeli.
En yürek parçalayan kısmı şu.
Cinayet gecesi adamlardan biri Bich'e silah doğrultuyormuş.
Bich'e diz çöktürmüşler.
Son sözleri "Kızıma bir şey yapmayın" olmuş.
Bir kadın, Toronto bölgesinde bir jüri tarafından
anne babasına kiralık katil tutmaktan suçlu bulundu.
Jennifer Pan, annesini tasarlayarak öldürmekten,
babasını öldürmeye teşebbüsten suçlu bulundu.
Başta tepki vermedi
ama gelişmeyi kavradığında hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı.
Belli ki Daniel'ı seçmiş.
Daniel'la olmaya ant içmiş.
Ne pahasına olursa olsun.
Onun bakış açısından aşk hikâyesinde terslik çıkmıştı.
Bu önemliydi.
Yaptığımız şey önemli.
Ve...
Bundan hayırlı bir şey de çıkmak zorundaydı. Ve...
Kimseyi geri getirmeyecekti, ama...
Bence Bayan Pan'le Bay Pan'e saygı göstermiş olduk.
Jennifer Pan, Daniel Wong ve suç ortakları
25 yılı şartlı tahliyesiz müebbet hapis cezasına çarptırıldılar.
Jennifer'a, Hann Pan ile ömür boyu irtibat yasağı emri verildi.
Tasarlayarak öldürmekten giyilen hüküm başarıyla temyize götürüldü.
Tüm zanlılar yeniden mahkemeye çıkacak.
Jennifer hâlâ suçsuz olduğunu iddia ediyor.
Alt yazı çevirmeni: Hazal Ünlüçay