Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ผมขอดูอีกทีว่าเทปบันทึกทํางานอยู่ สักครู่นะ
พร้อมไหม
โอเค
เริ่มตอนไหนก็ได้
ตรงไหนก็ได้ที่คุณสะดวก
แล้วเราค่อยไปที่ประเด็นต่อไป โอเคนะ
หายใจเข้าลึกๆ เจนนิเฟอร์
และเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นคืนนี้ให้ผมฟังหน่อย
- เก้าหนึ่งหนึ่ง คุณ... - ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วยค่ะ
- คุณผู้หญิง - พ่อแม่ฉันไม่รู้อยู่ไหน
คุณคะ ใจเย็นๆ เกิดอะไรขึ้น
มีคนบุกเข้ามาในบ้านของเรา และขโมยเงินทั้งหมดไป
โอเค คุณคะ...
พ่อแม่ฉันตะโกนอยู่ข้างล่าง ช่วยส่งคนมาช่วยที
แล้วฉันก็ได้ยินเสียงปังสองครั้ง
แม่ฉันกรีดร้อง
ฉันตะโกนเรียกแม่
แล้วเสียงปังก็ดังอีกสองครั้ง
ค่อยๆ พูด
ใจเย็นๆ
- คุณอยู่ที่ไหน - แอฟเวนิว
ถนนแอฟเวนิวเหรอ คุณช่วยสะกดชื่อถนนให้หน่อยได้ไหม
พ่อ
- หนูโทรเรียก 911 อยู่ - คุณคะ คุณ
หนูโอเค หนูไม่เป็นไร
คดีนี้เป็นสิ่งที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน
เป็นสถานการณ์ที่ผมไม่มีวันจินตนาการได้
ฉันได้ยินแต่เสียงพ่อกรีดร้องบนถนน
ฉันตะโกนเรียกเขาแต่เขาไม่ยอมเข้ามา
ไม่รู้ว่าเขาได้ยินฉันไหม แต่เขาไม่เข้ามา
เรื่องนี้ผันแปรอย่างรวดเร็ว กลายเป็นสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด
เอางี้ อยู่ตรงนั้นไว้ โอเคนะคะ
เจนนิเฟอร์
พยายามทําให้ดีที่สุด กับสิ่งที่คุณกําลังเผชิญอยู่
จําไว้นะ เราอยู่ที่นี่เพื่อช่วยคุณ
คุณไหวไหม
รู้ไหม คุณจะกังวลกับเรื่องนี้ไม่ได้
เราต้องเรียนรู้
แต่คุณก็ทําสิ่งที่ต้องทําแล้ว ถูกมั้ย
นั่นคือสิ่งสําคัญที่สุด
(บาปของเจนนิเฟอร์)
(มาร์คัม, ออนแทริโอ)
ดึกแล้ว ผมอยู่บนเตียง
ผมเพิ่งหลับไป โทรศัพท์ดังขึ้น
ผมคิด "ล้อเล่นรึไงเนี่ย"
มาร์คัมเป็นย่านที่เหมาะสําหรับครอบครัวมาก
อัตราการเกิดอาชญากรรมต่ํา
น้อยกว่าที่คุณจะเห็นจากที่อื่นทั่วแคนาดา
แต่ตอนนี้พวกเขามาบอกผมว่า "มีการยิงกันสองครั้ง"
"มันเป็นเหตุที่รุนแรงมาก"
"และคุณจะเป็นคนรับผิดชอบคดีนี้"
มีการโทรเข้ามาสักสี่ทุ่มครึ่งของคืนนี้
มาจากคนในบ้าน
ยืนยันแล้วว่าเป็นการฆาตกรรม มีคนตายหนึ่งคน
แล้วก็มีเหยื่อรายที่สองที่ถูกยิงด้วยเช่นกัน
นําส่งโรงพยาบาลแล้ว
นอกเหนือจากนี้ ผมก็ไม่รู้อะไรมาก
งานแรกของเราคือการบอกให้ได้ ว่าเกิดอะไรขึ้นในบ้านหลังนี้
นี่เป็นอาชญากรรมร้ายแรง
ผู้หญิงที่เสียชีวิตชื่อ บิค แพน
และผู้ชายอีกคนหนึ่งที่ชื่อ แฮน แพน
ได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะ
ครอบครัวแพนอพยพมาจากเวียดนาม เมื่อหลายปีก่อน
ผู้คนรู้จักดีว่าพวกเขาเป็นคนที่ขยันขันแข็ง
ไม่มีอะไรผิดสังเกต
ที่จะอธิบายได้ว่าทําไมพวกเขา ถึงตกเป็นเป้าของการทําร้ายที่น่ากลัวเช่นนี้
เราเริ่มได้รับรายงานจากโรงพยาบาล
แฮนถูกส่งไปที่นั่นโดย ฮ. พยาบาล
เขามีแผลถูกยิงเข้าที่ตา
ซึ่งแล่นเข้าไปถึงกะโหลก และลงไปที่ขากรรไกรกับคอ
และเขาได้รับยาสลบเพื่อให้หลับลึก
เรากังวลว่าแฮน แพน จะไม่รอดจากการบาดเจ็บ
ซึ่งนั่นจะทําให้เราเหลือพยานคนเดียว ที่เราจะสอบปากคําได้
นั่นก็คือลูกสาวของเขา เจนนิเฟอร์ แพน
(วันที่หนึ่ง สัมภาษณ์ครั้งที่หนึ่ง)
ขอบคุณ
กรุณาเงียบ
ช่วยปิดประตูให้หน่อย
(เวลา 2:44 น.)
โอเค เจนนิเฟอร์ ผมชื่อแรนดี้ สเลด
ผมแนะนําตัวกับคุณแล้วที่โรงพยาบาล
ผมมาจากแผนกฆาตกรรม ตํารวจภูมิภาคยอร์ก
ในฐานะหัวหน้าทีมสืบสวน นี่คือความรับผิดชอบของผม
จะทําแบบขอไปที หรือตรวจสอบลวกๆ ไม่ได้
ต้องเป็นการวิเคราะห์ชีวิต ของครอบครัวแพนเต็มรูปแบบจริงๆ
อะไรทําให้เกิดสิ่งนี้
เขามีศัตรูไหม ใครจะรู้ล่ะ
ผมอยากให้คุณนึกย้อน กลับไปก่อนหน้านี้ของวันนี้
บอกผมว่าเกิดอะไรขึ้นจากตรงนั้น
แม่ฉันเตรียมอาหารเย็นไว้ เพราะตอนกลางคืนเธอจะไปเต้นรํา
เต้นลีลาศน่ะค่ะ
เธอทําทุกวันจันทร์
ตอนแรกแม่กับฉันก็นั่งกินมื้อเย็นกัน
จากนั้นฉันก็ขึ้นไปที่ห้องของฉันชั้นบน
ขึ้นไปที่เตียง
เปิดทีวี คุยโทรศัพท์กับเพื่อนคนหนึ่งของฉัน
แล้วหลังจากนั้นไม่นาน
แม่ฉันก็กลับมาถึงบ้าน ฉันคิดว่าน่าจะประมาณสามทุ่มครึ่ง
จู่ๆ ฉันก็ได้ยินแม่เรียกให้พ่อลงมา
ตอนนั้นเองที่ฉันมองออกไปนอกประตูห้องนอน
มีผู้ชายคนหนึ่งอยู่ตรงนั้น เขาเดินมาหาฉัน และ...
มัดแขนฉันไพล่หลังแล้วพูดว่า "ฉันเอาปืนจ่อหลังเธออยู่"
"ทําตามที่ฉันบอก แล้วจะไม่มีใครเจ็บตัว"
"เงินอยู่ไหน บอกมาซิว่าเงินอยู่ไหน"
แล้วก็มีผู้ชายสามคนลากฉันลงบันได
แล้วถามแม่ว่ากระเป๋าของเธออยู่ไหน
แม่พยายามลุกขึ้น แต่พวกเขาบอกเธอว่า "นั่งลง"
ฉันไม่อยากให้แม่เจ็บตัว ฉันบอกเธอว่า "แม่ นั่งลง"
พวกเขาพยายามหากระเป๋าของเธอ
แต่เธอพูดภาษาอังกฤษไม่ค่อยคล่อง เธอเอาแต่พูดว่า "กระเป๋า"
พวกนั้นคอยผลักเธอให้นั่งลง
โอเค
ใจเย็นๆ
ไม่ต้องรีบ
ทั้งหมดนี้สําคัญมาก เพราะฉะนั้นไม่ต้องรีบ
ถึงตอนนั้น พวกเขาก็จับตัวฉัน มัดไว้กับส่วนบนของราวบันได
ฉันยังขยับได้ แต่ฉันกลัวมาก เพราะคนหนึ่งถือปืนอยู่...
สิ่งที่ฉันรู้ต่อมาคือ ฉันได้ยินพ่อแม่ฉันลงบันไดไป
แม่ฉันถามเขาว่าพาฉันไปด้วยได้ไหม
แต่เขาไม่ให้ฉันไปด้วย
และหลังจากที่พวกเขาพูด สิ่งสุดท้ายที่ฉันได้ยินพวกเขาพูดคือ...
"แกโกหก แกโกหกเรา"
แล้วฉันก็ได้ยินเสียงปังสองครั้ง
แม่ฉันกรีดร้อง
ฉันตะโกนเรียกแม่
แล้วเสียงปังก็ดังอีกสองครั้ง
ใจเย็นๆ
ไม่ต้องรีบ
การพยายามให้ใครสักคนพูดถึง เหตุการณ์สะเทือนใจนั้นยากมาก
เธออาจอยากปิดกั้นความทรงจํา
สิ่งสําคัญที่สุดคือต้องแน่ใจว่าเธอจะไม่เป็นไร
แต่ผมก็อยากให้เธอพูดกับ เจ้าหน้าที่สืบสวนของเราต่อไปด้วยเช่นกัน
งั้นก็ พักกันสักครู่
ฉันเป็นคนที่คอยติดต่อกับเหยื่อ
ถ้าพวกเขากําลังลําบาก ไม่ว่าจะในช่วงไหน
คุณต้องพร้อมไปหาพวกเขาทันที
ถ้าพวกเขามีปัญหาอะไร
คุณคือคนที่พวกเขาจะเรียกหา
แต่ในขณะเดียวกัน ก็เป็นเรื่องที่ยากมาก
ฉันนึกไม่ออกเลยว่า เจนนิเฟอร์ต้องเจออะไรบ้าง
ในความคิดฉัน ฉันเลยเลือกที่จะ "ค่อยเป็นค่อยไปและมั่นคง"
"แค่คอยติดตามคําให้การของเธอ"
"ให้เธอพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้น"
โอเค คุยกันต่อนะ
(เวลา 3:17 น.)
นอกจากพ่อแม่ของคุณแล้ว คุณได้ยินเสียงคนอื่นข้างล่างนั่นไหม
ฉันคิดว่าฉันได้ยินแม่พูด หรือครางในลําคอทํานองนั้น
แล้วพวกเขาก็ยิงอีกครั้งก่อนจะจากไป
แล้วผู้ชายคนหนึ่งก็พูดว่า
"ต้องไปเดี๋ยวนี้ อยู่นานเกินไปแล้ว"
แล้วพวกเขาก็วิ่งออกไป และฉันก็คิดว่า...
ฉันเฝ้าดูเจนนิเฟอร์ และฉันก็เห็นใจเธอมาก
เธอถูกมัดและถูกจับแยกจากพ่อแม่โดยสิ้นเชิง
ช่วยด้วย มาช่วยฉันด้วย
คุณคะ ใจเย็นๆ เกิดอะไรขึ้น
พวกเขามีปืน และพวกเขากําลังจ่อปืนไปที่พ่อแม่ของฉัน
คุณล็อกประตูได้ไหม
ฉันทําไม่ได้ ฉันโดนมัด มือฉันถูกมัดอยู่
เธอไม่สามารถไปช่วยพวกเขาได้ ทําอะไรให้พวกเขาไม่ได้เลย
ผมรู้ว่ามันยาก แต่คุณก็รู้ ถึงความสําคัญของคําให้การนี้
บอกผมเรื่องผู้ชายที่มัดคุณไว้หน่อย
บอกได้ไหมว่าเขาเป็นคนเชื้อชาติอะไร
ได้ค่ะ เขาเป็นคนผิวดํา ไว้ผมทรงเดรดล็อก
โอเค แล้วคนที่สองล่ะ
เขาใส่เสื้อมีฮู้ด แต่ฉันดูออกว่าเขามีผิวดํากว่า
ผู้ชายคนแรก
เขาเป็นชายผิวดําด้วยงั้นหรือ
- แต่รูปร่างบางกว่า - แต่รูปร่างบางกว่า
ส่วนอีกคนมีสําเนียงจาเมกา
โอเค
คุณได้ยินเสียงไหมว่า พวกเขาเข้ามาในบ้านได้ยังไง
- ไม่ค่ะ - มีเสียงออดมั้ย
- ไม่ - มีเตะประตูมั้ย
ไม่มีอะไรแบบนั้นเหรอ
ฉันจําไม่ได้ว่าพวกเขาเข้ามาได้ยังไง ฉันไม่เห็นอะไรเลย
โอเค
แล้วพ่อแม่คุณล่ะ
ในความเห็นของคุณ ทําไมถึงมีคนพุ่งเป้าไปที่พวกเขา
มีคนรู้ว่าพวกเขาเก็บเงินสด จํานวนมากไว้ที่บ้านงั้นหรือ
พวกเขามีเงินสดในธนาคารเยอะไหม
ฉันคงไม่พูดว่ามันเยอะพอที่จะเป็นสาเหตุได้
มันแค่พอใช้จ่ายได้
โอเค
แม่ฉันขยันมากเพื่อให้แน่ใจว่า... แค่พอใช้จ่าย
แค่พอใช้จ่ายนะ
โอเค แล้วพ่อของคุณล่ะ
เขาขับรถประเภทไหน
เขาขับเมอร์เซเดส และเขาก็รักรถคันนี้มาก
อย่างนั้นเหรอ
ตกลงว่าแม่ของคุณขับเลกซัส ส่วนพ่อของคุณขับเมอร์เซเดส
รถพวกนี้เป็นรถที่ค่อนข้างแพง
มันไม่ใช่ถูกๆ
นี่คือครอบครัวที่มาจากเวียดนาม มาที่แคนาดา
พวกเขาทํางานหนัก มีวิถีชีวิตเรียบง่าย
บิคเป็นระดับหัวหน้าที่บริษัทผลิตอะไหล่รถยนต์
แฮนเองก็เป็นช่างเครื่องอยู่ที่นี่
บ้านของพวกเขาแม้จะดูดีแต่ก็ไม่ได้หรูหรา
แต่ไม่เหลือต้องผ่อนแล้ว
แฮน แพน วิถีชีวิตของเขาเป็นยังไง
ผมหมายถึง เขาเกี่ยวข้องกับธุรกิจมืดหรือเปล่า
เขาตกเป็นเป้าเพราะหนี้พนัน
หรือการค้าอาวุธหรือยาหรือไม่
หรือทะเลาะกับเพื่อนบ้าน
อะไรบ้างที่ทําให้เขากลายเป็นเหยื่อ
พวกเขาพูดกับพ่อฉันว่า "แกโกหกเรา"
"แกต้องร่วมมือสิ"
แล้วพวกนั้นก็ยิงเขา
ผมมองไปที่ห้องที่ถูกค้นกระจุยกระจาย
เป็นห้องที่เหมือนห้องปกติทั่วไป
เสื้อผ้าบางส่วนเปื้อนเลือด
ชุดนอน
พื้นที่ที่บิคใช้แช่เท้าหลังไปเต้นลีลาศมา
แต่ก็มีของที่คนร้ายน่าจะเอาไป
ของมีค่าที่ไม่ได้ถูกแตะต้อง
มีตู้เซฟกับกล้องแสนแพงอยู่ในตู้
มีกระเป๋าที่มีแบงค์ 20 ดอลลาร์เป็นฟ่อน
ซึ่งต้องถูกหยิบไปแน่ถ้านี่เกี่ยวข้องกับเรื่องเงิน
ผมหมายถึง จากทั้งหมดนี้ ดูแล้ว
ครอบครัวแพนก็เป็นครอบครัวธรรมดาทั่วไป
แต่รูปลักษณ์ภายนอกก็เรื่องหนึ่ง
สิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆ ในบ้านหรือหลังฉาก
ก็เป็นอะไรที่ต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง ถูกมั้ย
(เวลา 4:20 น.)
มีอะไรอีกไหมที่คุณพอจะนึกออก ที่อาจช่วยเราในการสืบสวนนี้ได้
ฉันนึกไม่ออกตอนนี้
โอเค เราจะปิดเครื่องบันทึกเสียงแล้ว
ตอนนี้เวลาตีสี่ครึ่ง เราจะพอแค่นี้
- ขอใช้ห้องน้ําได้มั้ยคะ - ได้อยู่แล้ว
พอสอบปากคําเสร็จ ฉันก็พาเจนนิเฟอร์ออกไป
เราเดินออกไปเงียบๆ
เราไม่ค่อยพูดกันเท่าไร
และฉันก็คิดกับตัวเอง
"ว้าว แม่ของเธอถูกฆ่า
และพ่อของเธอก็โคม่าอยู่ในโรงพยาบาล"
เธอจะทําใจกับเรื่องอย่างนี้ได้ยังไงกัน
ผู้หญิงเสียชีวิต และสามีของเธอบาดเจ็บ หลังมีการบุกเข้าบ้านในมาร์คัม
ตํารวจบอกเราว่ามีเสียงเคาะประตู ที่บ้านสามีภรรยาคู่นี้
จากนั้นมือปืนสามคนก็บุกเข้าไป
ทําไมต้องเป็นบ้านครอบครัวแพน
ทําไมรุนแรงขนาดนี้
คําถามที่นักสืบบอกว่ายังไม่มีคําตอบในตอนนี้
(วันที่สอง)
ตอนนั้นเป็นเวลาแปดโมงเช้า
และะผมก็สรุปสถานการณ์ให้นักสืบ ชุดสืบสวนคดีฆาตกรรมฟัง
นี่เป็นเหตุอาชญากรรมร้ายแรง ดังนั้นเราจะรอช้าไม่ได้
ไม่มีอะไรปกติสําหรับการฆาตกรรม
แต่กรณีนี้น่าตกใจเป็นพิเศษ
ผมเริ่มคิดถึงครอบครัวของผมทันที
และการที่ทุกสิ่งเปลี่ยนไปในเหตุการณ์หนึ่ง
และเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล
ภารกิจแรกที่ผมได้รับมอบหมายคือ การลงมือ
สํารวจพื้นที่อย่างละเอียด รอบๆ ย่านที่ครอบครัวแพนอาศัยอยู่
เรามองหาข้อมูลจากประจักษ์พยาน
หรือชิ้นส่วนของหลักฐานต่างๆ ที่อาจเกี่ยวข้องและสําคัญ
ถ้าคุณมีข้อมูล ไม่ว่าคุณจะคิดว่ามีหรือไม่มีประโยชน์
กรุณาโทรแจ้งตํารวจภูมิภาคยอร์ก
หรือตํารวจท้องถิ่น หรือหน่วยหยุดยั้งอาชญากรรม
อาจเป็นข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ แต่ข้อมูลที่อาจดูไม่สลักสําคัญนั้น
อาจช่วยจับคนร้ายสามคนนี้ในชุมชนเราได้
เราไม่ค่อยมีคดีฆาตกรรมในมาร์คัม
ฉันหมายถึง ที่นี่เป็นย่านที่ปลอดภัยมาก
แหล่งรวมวัฒนธรรมที่หลากหลายมาก
มีผู้คนจากแคริบเบียน จากเอเชีย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
มันเป็นย่านที่เงียบมาก
พอมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น...
มันเลยเหมือนมีระเบิดโยนลงมา
ฉันไม่เข้าใจว่าทําไมบิคถึงถูกฆ่า
(ฮอง โง เพื่อนของครอบครัวแพน)
ฉันรู้สึกสะเทือนใจมาก ไม่อยากเชื่อเลยว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้น
ฉันมาเที่ยวเล่นที่บ้านของเธอหลายต่อหลายครั้ง
และไปกินมื้อเย็นกับพวกเขาอยู่บ่อยๆ
พวกเขาอัธยาศัยดีมาก
เป็นคนใจกว้าง...
และเป็นคนรักเพื่อนฝูง
แฮนทํางานห้าวันต่อสัปดาห์ และบางวันก็ทําล่วงเวลา
เขาไม่ได้เกี่ยวข้องกับมาเฟีย ไม่เล่นการพนันหรือดื่มเหล้า
เขาเป็นคนถ่อมตัว เป็นผู้ชายที่ติดดิน
พวกเขาเป็นคนเงียบๆ พวกเขาไม่เคยโมโหใคร
น่าเศร้าจริงๆ
ความเอาแน่เอานอนไม่ได้ ทําให้ผมกลัว มันแบบ...
ถ้ามีแรงจูงใจหรือเหตุผลสักหน่อย
เรายังพูดได้ว่า "อ้อ ที่พวกเขาทําเพราะอย่างนั้นอย่างนี้"
(การสุ่มบุกฆ่าถึงบ้านทําทั้งเมืองผวา)
ผมสัญญาว่าเราจะทําทุกวิถีทาง
ที่จะหาตัวและจับกุม
ผู้ต้องสงสัยที่ฆ่าคุณบิค ฮา แพน อย่างโหดเหี้ยม
และคุกคามสามีและลูกสาวของเธอเมื่อคืนนี้
คุณแพนยังอยู่ในอาการโคม่า
โชคดีที่ลูกสาวไม่ได้รับบาดเจ็บ จากเหตุสะเทือนขวัญนี้
เรากําลังขอให้ทุกคนที่อาจจะมีข้อมูล
หรือรู้ว่าผู้ต้องสงสัยเป็นใคร กรุณาอย่าลังเล
การสํารวจดําเนินไปประมาณหกชั่วโมงแล้ว
ตอนแรก เราไม่เจออะไรที่เป็นประโยชน์เลย
แต่ในที่สุดเราก็ได้ข้อมูลบางอย่าง
และได้รู้ว่ามีบุคคล ที่เกี่ยวข้องกับครอบครัวแพน
เขาชื่อแดนนี่ วอง
เขาเป็นพ่อค้ายา
และเขาเพิ่งคบกับเจนนิเฟอร์ แพน
แฟนเก่าที่ทํางานผิดกฎหมาย เป็นรายละเอียดที่สําคัญ
เธอน่าจะให้ข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องนี้
ตอนนี้เรากําลังคิดว่า แดนนี่ วอง คนนี้...
เขาอาจจะเป็นเหตุผลที่ทําให้ ครอบครัวนี้ตกเป็นเป้าหมาย
มันเกี่ยวข้องกับการค้ายาหรือไม่
(วันที่สาม)
โอเคนะ ผมจะทวนให้ฟัง ช่วยพูดความจริงด้วย
โอเคครับ ผมจะเริ่มจากแบบฟอร์มนี้ เครื่องบันทึกเสียงทํางานอยู่
เราจะอ่านแบบฟอร์มนี้ด้วยกัน นี่คือ คําให้การภายใต้คําสาบานทางวิดีโอ
"คุณเข้าใจผลทางกฎหมาย จากการให้การเท็จใช่หรือไม่"
- เข้าใจ - งั้น ช่วยบอกชื่อของคุณด้วย...
- ผมชื่อ แดเนียล วอง - พูดดังๆ หน่อย
ผมชื่อแดเนียล วอง ผมยินยอมให้มีการบันทึกเทป
โอเค ดี
(เวลา 16:19 น.)
คืนที่เกิดเรื่อง คุณทําอะไรอยู่
- ผมจําเป็นต้องถาม... - ผมอยู่บ้าน หลับอยู่
อยู่บ้านเหรอ คุณกลับถึงบ้านกี่โมง
มันเป็นวันจันทร์
วันจันทร์ ผมกลับถึงบ้านประมาณสาม...
สามถึงสี่ทุ่มครึ่ง ประมาณนี้
คุณมีปัญหากับตํารวจเรื่องยาเสพติดใช่มั้ย
ผมเคยมีปัญหาเรื่องครอบครองและค้า
แต่ผมเลิกแล้ว
แบบว่า พอผมเจอปัญหา ผมก็ไม่ได้ทําอีกเลย
โอเค เล่าเรื่องความสัมพันธ์ ของคุณกับเจนหน่อย...
- ผมเป็นแฟนเก่าของเธอจริงๆ - โอเค
ใช่ เราคบกันตอนใกล้จบมัธยมปลาย
โอเค
แล้วเราก็คบกันมาเรื่อยๆ จนกระทั่งเมื่อประมาณสองปีก่อน
- โอเค - แล้วเราก็ ไม่สามารถที่จะ...
จริงๆ เรา เราไม่...
เราเคยวางแผนจะอยู่ด้วยกัน
แต่เธอมีปัญหากับพ่อแม่รุนแรง ประมาณนั้น
- ปัญหาอะไร - พ่อแม่ของเธอเข้มงวดมาก
พวกเขากดดันจนเธอไม่มีเวลาจะไปมาหาสู่กับผม
มีเหตุผลอื่นอีกไหม
น่าจะเพราะผมหาเงินได้ไม่มากพอ
ผมทํางานที่บอสตันพิซซ่า
พวกเขาไม่ยินดีกับเรื่องนี้
รู้ไหม เราคบกันมาเจ็ดปี แต่ผมยังไม่เคยนั่งกินมื้อเย็น
กับพวกเขาอย่างเป็นทางการ หรืออะไรทํานองนั้นเลย
โอเค แล้ว...
แล้วเธอก็อยากให้เราคบกันต่อ
ผมเลยบอกเธอ
"คืองี้นะ
พ่อแม่ของเธอไม่อยากให้เราคบกัน"
"และเราคงไม่มีปัญญาทําอะไรได้"
แล้วเราก็ และผมก็จําใจเลิก
โอเค แล้วคุณมีแฟนไหม
- อะไรนะครับ - แฟนใหม่น่ะ
- ตอนนี้เหรอ ผมกําลังคบกับคนนึงอยู่ - โอเค เธอชื่ออะไร
- คริสทีน ใช่ - คริสทีน โอเค
- แต่คุณกับเจนยังคุยกันอยู่เป็นประจํา - เธอพยายามโทรหาผม
นานๆ ทีผมก็โทรหาเธอ เพื่อดูว่าเป็นยังไงบ้าง
เพราะเราทั้งคู่โดนคุกคาม จากโทรศัพท์ลึกลับเหมือนกัน
- คุณกับเจนเหรอ - ใช่ ผมกับเจน
โอเค แล้วคุณรับเบอร์นั้นล่าสุดเมื่อ...
น่าจะเมื่อสองวันที่แล้ว
สองสามวันก่อน
พวกเขาแค่โทรมา แล้วผมก็กดรับ
และมันจะเงียบไปประมาณสิบวินาที จากนั้นพวกนั้นก็วางสายไป
และมันก็เกิดขึ้นซ้ําแล้วซ้ําเล่า
มันดูไร้สาระมาก
ประมาณ 100 ครั้ง มากถึง 100 ครั้ง
จากนั้นก็เปลี่ยนจากวางสายเป็น...
- ส่งข้อความ - ข้อความพูดว่าไงบ้าง
พูดว่า "เรากําลังจับตาดูนายอยู่"
เจนก็ได้รับโทรศัพท์ก่อกวนนี่ด้วยหรือ
ครับ
เธอจะมาหาผมที่ทํางาน เอามื้อเที่ยงมาให้ผม นั่งคุยกับผม
เราเป็นเพื่อนกัน ถูกไหม
และพวกนั้นก็จะพูดว่า "เธอมาทําอะไรที่นี่"
- "เราบอกให้เธออยู่ห่างๆ แล้วนี่" - ใช่
สองสามข้อความล่าสุด ที่ผมได้รับคือ "ปัง ปัง ปัง"
- นั่นสําคัญเลยนะ ถูกมั้ย - ใช่
- ข้อความใช่มั้ย - ใช่ เป็นข้อความ
- อ้อ ข้อความ - "ฮ่า ฮ่า ปัง ปัง"
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า" เป็นอะไรที่น่ารําคาญ...
- ใช่ น่ารําคาญมาก - ใช่
โอเค
ดูเหมือนแดนนี่ วอง จะโดนโทรก่อกวนเป็นร้อยๆ ครั้ง
ช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา เช่นเดียวกับเจนนิเฟอร์
เบอร์ที่ไม่รู้ที่มาส่งข้อความ "ปัง ปัง ปัง"
และอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา
พ่อแม่ของเจนนิเฟอร์ก็ถูกยิงในบ้าน
(เวลา 18:23 น.)
คุณรู้สึกไหมว่าเรื่องที่เกิดขึ้นคืนก่อน
มีบางอย่างเกี่ยวข้องกับคุณ
ใช่ไหม เพราะมัน...
ผมแน่ใจมากกว่า 95 ถึง 99% ว่ามันไม่เกี่ยวกับเรื่องยาของผม
คุณพูดอย่างมั่นใจเลย
- ใช่ ผมแน่ใจ... - ทําไมถึงกล้าพูดอย่างนั้น
เพราะ ถ้าเป็นเรื่องกัญชา ไม่มีใครยิงคุณเพราะเนื้อกรัมเดียวหรอก
ทั้งชิ้นยังไม่โดนเลย
แบบว่า นั่นแหละ มัน...
- ผมจะขอออกไปข้างนอกแป๊บนึง - ครับ
ถ้าคุณคิดอะไรได้ ก็เล่ามา
- อย่าลืมวันกับเวลาด้วยล่ะ - ได้
- แล้วผมจะถามคุณอีกนะ - โอเค
ผมจะออกไปข้างนอกสักครู่ ขอเรียบเรียงความคิดหน่อย
มีบางอย่างไม่ถูกต้องในการสอบปากคําครั้งนี้
ผมหมายถึง มันมีคําถามมากกว่าคําตอบ
แดนนี่ วอง เป็นเป้าหมายหรือ
หรือจะเป็นเจนนิเฟอร์
ตอนนี้เราต้องรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเจนนิเฟอร์ แพน
เธอเที่ยวกับใคร กลุ่มเพื่อนของเธอทําอะไรกันบ้าง
มีอะไรสักอย่างในปูมหลังของเธอ
ที่จะชี้ให้เห็นว่าทําไมถึงเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น
ผมเจอเจนนิเฟอร์ตอนผมอายุประมาณ 13 ปี
เราไปทัศนศึกษาด้วยกันหลายครั้ง
และบางครั้งเราก็ไปเล่นสเกต หรือดูหนังกับกลุ่มเพื่อน
เธอเป็นคนคุยสนุก
เจนนิเฟอร์เป็นคนร่าเริง สนุกสนาน มั่นใจ และจริงใจมาก
เธอพูดถึงแดเนียลอยู่บ้าง
พวกเขาดูมีความสุขกันดีตอนแรก
แต่ก็มีปัญหาระหว่างที่คบกันอยู่ด้วย
เป็นความสัมพันธ์ที่ขึ้นๆ ลงๆ
เดี๋ยวก็จะมีคนหัวใจสลาย เลิกกัน แล้วก็กลับมาคบกันต่อ
พูดตามตรง ผมไม่คิดว่าแดเนียลเป็นแฟนที่ดีนัก
ผมจําได้ตอนที่เจนนิเฟอร์ทํางาน
ตลอดฤดูร้อนเพื่อเก็บเงินสักก้อน
และเธอบอกว่า เธอใช้เงินทั้งหมด ไปซื้อปืนเพนท์บอลให้เขา
ผมจินตนาการไม่ออกจริงๆ
กับการใช้เงินสองสามพันดอลลาร์ ไปซื้อของเล่นชิ้นเดียว
แต่เธอบอกว่า เธอไม่มีใครที่อยากจะซื้อของให้แล้ว
แม้แต่ตัวเธอเอง
ตํารวจภูมิภาคยอร์กยังคงค้นหาเบาะแส
ในคดีบุกรุกบ้านเมื่อวันจันทร์ ซึ่งพรากชีวิตผู้หญิงในมาร์คัมคนหนึ่งไป
ถึงตอนนี้ เจ้าหน้าที่สืบสวน ยังไม่ได้ตัดความเป็นไปได้ใดๆ ออกไป
รวมถึงความเป็นไปได้ที่ผู้ชายเหล่านั้นจะสับสน
และพังเข้าไปผิดบ้าน
จอห์น เวนนาวัลลี-ราโอ ซีทีวีนิวส์ มาร์คัม, ออนแทรีโอ
ถึงตอนนี้ เราได้รับโทรศัพท์ จากเพื่อนบ้านและชุมชน
และพวกเขาก็ค่อนข้างตื่นตระหนก
พวกเขากลัวว่าตัวเองจะตกเป็นเหยื่อ
ขอโทษครับ ขอทีละคําถาม
พวกเขาต้องการคําตอบ
เราไม่เข้าใจเลยว่า ทําไมพวกเขาถึงยิงผู้หญิงบริสุทธิ์คนนี้
และพยายามฆ่าสามีของเธอ และขโมยเงินจํานวนเล็กน้อย
มันไม่มีเหตุผลเลย
ตํารวจภูมิภาคยอร์กร้องขอ ให้คนมาเป็นพยานคืนนี้
จนถึงตอนนี้ มีเพียงเบาะแสเดียวให้ตามรอย
เบาะแสนั้นก็คือภาพแตกๆ ของกล้องวงจรปิด
เป็นภาพที่ตํารวจได้มาจาก ระบบรักษาความปลอดภัยของเพื่อนบ้าน
และยังมีภาพที่
ตํารวจหวังว่า อาจช่วยระบุตัว ผู้ต้องสงสัยติดอาวุธทั้งสามคน
ที่สร้างความหวาดผวาให้กับครอบครัวหนึ่งที่นี่ได้
นี่เป็นช่วงเวลาสําคัญของคดีนี้
กล้องตัวนี้อยู่อีกฟากหนึ่งของถนน และหันหน้าเข้าหาบ้านของครอบครัวแพน
โชคดีเหลือเกิน
ที่เราสามารถมองเห็น ผู้ต้องสงสัยสามคนกําลังเข้าไปในบ้าน
จากนั้นประมาณ 30 นาทีต่อมา เราก็เห็นพวกเขาออกมา
คนหนึ่งออกมาอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้นไม่นาน สองคนก็วิ่งออกจากบ้านด้วย
ผู้ต้องสงสัยทั้งสามคนเข้าไปทางประตูหน้า
แต่สิ่งสําคัญสําหรับผมก็คือ...
ไม่มีการพังเข้าไป
มีคนบุกรุกบ้านคุณใช่มั้ย
มีคนบุกเข้ามา และฉันได้ยินเสียงดังปัง
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันถูกมัดอยู่ข้างบน
พวกเขาบุกเข้ามาแล้วมัดคุณไว้เหรอ
ใช่
คุณได้ยินไหมว่าพวกเขาเข้ามาในบ้านยังไง
- มีกดออดมั้ย - ไม่
- เตะประตูมั้ย ไม่มีอะไรแบบนั้นหรือ - ไม่
โอเค
มีอะไรอีกไหมที่คุณพอจะนึกออกที่อาจช่วยเราได้
ตอนนี้ผมต้องให้เจนนิเฟอร์มาสอบปากคําอีกรอบ
และถามคําถามที่ยากกว่านี้กับเธอ
ผมอยากรู้ว่าใครที่เธอเกี่ยวข้องด้วย
เกิดอะไรขึ้นกับแดนนี่ วอง
ฉันนึกไม่ออก
ผมอยากรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ
พร้อมไหม
(วันที่สี่ สอบปากคําครั้งที่สอง)
โอเค เจนนิเฟอร์ ตอนนี้เราบันทึกเทปกันอยู่
นี่ไม่ใช่เรื่องใหม่สําหรับคุณ เราเคยทํามาแล้วครั้งหนึ่ง
ไม่มีใครในห้องนี้ นอกจากคุณกับผม
และคนที่ติดตามการให้การนี้อีกครั้ง เดโบราห์ แกลดดิง
ฉันเห็นเลยว่าเจนนิเฟอร์ตึงเครียด
ที่ต้องกลับมาให้ปากคําครั้งที่สอง
แต่เราหวังว่านี่จะเป็นที่ที่ปลอดภัยสําหรับเธอ ที่จะคุยกับเราอย่างเปิดเผยแบบตัวต่อตัว
และนี่จะทําให้เธอมีโอกาสบอกเรา ว่าจริงๆ แล้วเกิดอะไรขึ้น
ฉันประหม่านิดหน่อย
ไม่ต้องเครียด โอเคนะ
ผมรู้ว่ามันพูดยาก
ความจริงเป็นวิธีที่ดีที่สุด ในการคลายความกังวล โอเคนะ
ช่วยเล่าความสัมพันธ์ของคุณกับแดเนียลหน่อย
มัน เป็นความสัมพันธ์ที่ลําบากมาก
- เราเรียนมัธยมที่เดียวกัน - งั้นหรือ
มันกินเวลาประมาณหกปี แต่ฉันไม่ควรมีแฟน
คุณคบกับเขา
โดยที่พ่อแม่ไม่รู้และไม่ยอมรับใช่มั้ย
ใช่
คุณรู้ไหมว่า แดเนียลเลิกเป็นพ่อค้ายาแล้ว...
เรื่องนี้ทําให้คนร้ายมาที่บ้านของคุณ
เพื่อหาเงินก้อนใหญ่หรือเปล่า
- ฉัน... - นี่เป็นคําถามที่ตรงไปตรงมา
ฉันไม่...
ฉันถามเขาว่าเขาทําอะไรอยู่ เขาบอกว่าเขาส่งยา แบบว่า ส่งยาอยู่
แต่ฉันไม่ได้ถามรายละเอียด
ฉันไม่สนใจเพราะฉันไม่ได้คบกับเขาแล้ว
เร็วๆ นี้คุณเคยเจอประสบการณ์
ที่เรียกได้ว่าเป็นพฤติกรรม ข่มขู่คุกคามอะไรบ้างหรือเปล่า
- ใช่ค่ะ - เล่าให้ฟังหน่อย
เขา ฉันไม่...
คือ เขาบอกว่าเป็นแค่เพื่อนกัน
แต่ทุกคนบอกว่านี่แหละแฟนเขา
เธอส่งข้อความมาหาฉัน
บอกให้ฉันเลิกยุ่งกับแดเนียล
คุณคิดว่าทําไมล่ะ
น่าจะความหึงหวง
คุณยังคงคิดว่านี่มาจากแฟนของเขา
คือฉันไม่อยากที่จะ...
ฉันไม่รู้ 100% ฉันเลยไม่อยากชี้นิ้วโทษใคร
ถ้าคุณไม่ได้แน่ใจเต็มร้อย และคุณไม่อยากชี้นิ้ว
ทําไมคุณถึงเชื่อว่าเป็นเธอ
เพราะเธอส่งข้อความหาฉัน ในเฟซบุ๊ก บอกว่าฉันโง่
และบางครั้ง เวลาฉันส่งข้อความหาเขา
เธอจะส่งข้อความหาฉัน โดยใช้โทรศัพท์ของเขา
บอกว่าเขาอยู่กับคริสทีน แฟนของเขา
และอย่ามายุ่งกับเขา
แล้วทําไมคุณไม่บอกผมเรื่องนั้น ตอนที่...
ตอนที่ผมคุยกับคุณวันก่อน
ฉัน ทุกอย่างมันเพิ่งเกิดขึ้น ฉันไม่ทันได้คิดอะไรมากนักในตอนนั้น
ตอนนี้เจนนิเฟอร์กําลังบอกว่า
แฟนใหม่ของแดนนี่ วอง มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
(เราจับตาดูอยู่)
ว่าโทรศัพท์ที่ก่อกวนเขากับเจนนิเฟอร์
อาจมาจากคริสทีน
เพื่อกําจัดเธอให้พ้นทาง
เป็นไปได้ไหมว่าเรื่องที่เกิดขึ้นคือรักสามเส้า
แล้วถ้าเป็นอย่างนั้น พ่อแม่กลายเป็นเหยื่อได้ยังไง
- พวกเขารู้หรือเปล่าว่าคุณคบกับแดเนียล - รู้ตอนหลัง
แล้วพวกเขาว่าไงบ้าง
ไม่ดีเลย
อธิบายให้ฟังหน่อยว่า "ไม่ดี" แปลว่าอะไร
อย่าง ใครเป็นคนคัดค้านการที่คุณมีแฟน
พ่อฉัน
พ่อของคุณหรือ
โอเค เล่าให้ผมฟังหน่อย
เขายื่นคําขาดให้ฉัน
ว่าจะเลือกแดเนียลหรือเลือกพวกเขา
และฉันเลือกที่จะอยู่บ้านกับครอบครัว
แต่ถึงแม้เขาจะถอยออกไป...
เรายังอยากเป็นเพื่อนกันอยู่
โอเค แล้วเกิดอะไรขึ้น
ตอนแรกฉันยังติดต่อทางโทรศัพท์กับแดเนียลอยู่
แต่ฉันโดนจับได้
และ...
ตอนนั้นแหละที่พวกเขาเลยยึดมือถือฉัน
พวกเขาบอกว่าจะขับรถพาฉันไปที่โน่นที่นี่เอง
ชีวิตฉันส่วนใหญ่ก็เลย ตื่นขึ้นมา ซ้อมเปียโน
ฉันออกไปเรียนกับครูตัวต่อตัวอยู่บ้าง
แต่ส่วนใหญ่ก็มีแค่นี้
เจนนิเฟอร์มาเรียนที่บ้านผมอาทิตย์ละครั้ง
พ่อของเธอเป็นคนมาส่งเธอที่หน้าประตูบ้านผม
ในฐานะนักเปียโนอายุน้อย เธอยอดเยี่ยมมาก
เธอชนะการแข่งขันทุกครั้ง ปีแล้วปีเล่า
เธอคือที่สุดของที่สุด
ความทุ่มเทที่พ่อแม่ของเธอมีให้กับเธอ
เงินหลายพันดอลลาร์ต่อปี ที่ใช้ไปกับการแข่งขันทั้งหมด
เป็นอะไรที่น่าทึ่งมาก
แล้ววันหนึ่ง ระหว่างที่เรียนอยู่
เธอก็เริ่มสะอึกสะอื้น
เธอเริ่มคุมตัวเองไม่ได้
ผมไม่เคยเห็นเธอเป็นอย่างนี้เลย
เธอบอกว่า "เฟอร์นันโด พ่อแม่หนูไม่ไว้ใจหนู"
"หนูจะไปไหน พวกเขาก็ตามหนูไปตลอด"
"พวกเขาไม่อยากให้หนูคบกับแฟน"
"พ่อหนูไม่ยอมรับเขา"
"พ่อไม่ยอมให้หนูเสียเวลา"
"ไปกับการคบกับพ่อครัว"
"พวกเขาทําให้หนูจะบ้าตาย"
พ่อของคุณตัดสินเขาแบบไหน
พ่อบอกว่า เขาไม่เหมาะกับฉัน
เขาเป็นคนไม่มีอนาคต และ...
เขาไม่มีทางหาเลี้ยงครอบครัวได้
โอเค เล่าเรื่องเขาให้ฟังอีกหน่อย บอกหน่อยว่าคุณรู้สึกยังไงตอนนี้
เขาช่วยให้ฉันผ่านช่วงเวลาแย่ๆ ตอนมัธยมปลายมาได้
ตอนที่ฉันยังเด็ก
ฉันเป็นโรคหืด
และตอนที่เราไปยุโรปกัน อาการของฉันก็แย่ลง
เขาก็คอยดูแลฉัน
คุณยังมีใจให้แดเนียลอยู่ใช่ไหม
ใช่ค่ะ
(เวลา 11:27 น.)
แล้วชีวิตที่บ้านคุณเป็นยังไงบ้าง
คุณเรียนจบมัธยมปลายแล้วทําอะไรต่อ
ฉัน...
ฉันอยากเรียนวิทยาศาสตร์การเคลื่อนไหว
แต่พ่อฉันยืนกรานให้ฉันเรียน อะไรสักอย่างในสายแพทย์
ซึ่งจะทําเงินได้มากกว่านิดหน่อย
แต่อย่างว่า
เขารู้ว่าฉันขี้กลัวเกินกว่าจะเป็นหมอได้
เขาเลยอยากให้ฉันเป็นเภสัชกร
บิค ฮา บอกว่าลูกสาวของพวกเขาเรียนเภสัช
แต่หลังจากเรียนจบ เธอก็ยังหางานไม่ได้
เธอกังวลและพูดเรื่องนี้เยอะมาก
ที่เธอต้องการคืออยากให้ลูกประสบความสําเร็จ
และไม่โดนสังคมดูถูก
พอรามองย้อนกลับไปมองสมัยมัธยมปลาย
ทุกคนถูกคาดหวังให้เป็นหมอ หมอฟัน ทนาย หรือวิศวกร
ไม่มีทางเลือกอื่น หรืออาจจะเป็นนักบัญชี
ผมหมายถึง เรามีครอบครัวผู้อพยพจํานวนมาก
มีคนจากฮ่องกง ไต้หวัน เวียดนาม ทั่วทุกที่
และเราทุกคนก็โดนพ่อแม่กดดันแบบเดียวกัน
นั่นก็ยากพอแล้ว แต่สําหรับเจนนิเฟอร์...
เธอไม่ได้อยู่ในพวกเรียนเก่งของชั้นเรียน
ไม่ใกล้เคียงเลยด้วยซ้ํา
นี่เป็นโรงเรียนที่ การได้เกรดเอถือเป็นบรรทัดฐาน
แล้วคุณได้เรียนเภสัชมั้ย คุณได้เข้ามหาวิทยาลัยเพื่อเรียนเภสัชมั้ย
- ไม่เหรอ - ไม่
แล้วพ่อของคุณว่ายังไงบ้าง เขามี...
เขาไม่รู้ ฉันโกหกเขา
- คุณโกหกเขาว่ายังไง - ว่าฉันไปเรียน
เรียนอะไร
เรียนเตรียมแพทย์ ไม่ใช่สิ ขอโทษค่ะ วิทยาศาสตร์
- วิทยาศาสตร์ - ปริญญาตรีวิทยาศาสตร์
แล้ว แม่คุณรู้หรือเปล่าว่า คุณไม่ได้เข้ามหาวิทยาลัย
ไม่
สรุปว่าทั้งพ่อและแม่คิดว่าคุณเรียนมหาวิทยาลัย
ใช่ค่ะ
เหลือเชื่อจริงๆ
- พวกเขาคิดว่าคุณไปเรียนที่ไหน - ไรเออร์สัน
โอเค
พวกเขาจะขับรถพาฉันไปโทรอนโต และคิดว่าฉันกําลังเข้าเรียน
อ้อ
แต่ฉันเปล่า
นี่เป็นเรื่องใหญ่
อยู่ในระดับเดียวกับ
สายลับใช้เรื่องแต่งปกปิดตัวเองเลย
แล้วคุณรู้สึกยังไงกับเรื่องนั้น
รู้สึกยังไงที่ต้องโกหกพ่อแม่
ฉันรู้สึกผิด แต่ทุกครั้งที่ฉันพยายามจะพูด...
ก็จะมี...
ความคาดหวังที่สูงมาก
ความคาดหวังไม่ได้เจาะจง พบได้เฉพาะในวัฒนธรรมเวียดนาม
แต่มันเป็นรูปแบบการเลี้ยงที่เข้มงวดแน่นอน
ซึ่งอาจจะสร้างหรือทําลายเด็กคนหนึ่งไปเลย
ถ้าคุณอยู่ในสภาพแวดล้อม
ที่คุณถูกคาดหวังให้เป็นที่หนึ่งทุกครั้ง
และคุณล้มเหลวที่จะทําตามความคาดหวังนั้น
ผมว่านั่นอาจนําไปสู่ผลลัพธ์ที่เลวร้ายได้
เราพบว่า เจนนิเฟอร์ไม่เพียง โกหกพ่อแม่เรื่องเข้าเรียนมหาวิทยาลัย
แต่เธอยังใช้ชีวิตแบบนี้มาตลอดสี่ปี
เธอปลอมปริญญาจากมหาวิทยาลัยโทรอนโตด้วย
น่าตกใจจริงๆ
- พวกเขาไม่เคยถามคุณเรื่องนี้เลยเหรอ - ไม่
ถ้าเจนนิเฟอร์ยอมรับว่า "ฟังนะ ฉันโกหกมาสี่ปีแล้ว"
งั้นเราก็เริ่มเข้าใจเรื่องราวที่เหลือแล้ว
ผมหมายถึง มีเรื่องโกหกอะไรอีก ที่เธอยังไม่ได้บอกเรา
มาคุยกันเรื่องการโทรแจ้ง 911 หน่อย
- โอเค - โอเคนะ
- เก้าหนึ่งหนึ่ง คุณต้องการ... - ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย
คุณผู้หญิง ใจเย็นๆ เกิดอะไรขึ้น
มีคนบุกเข้ามา ฉันได้ยินเสียงยิงดังปัง
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันโดนมัด...
เราฟังการโทรหา 911 หลายครั้ง
ฉันโดนมัดอยู่ชั้นบน
เราไล่ดูทีละภาพ ทีละภาพ
ฟังแล้วฟังอีก และพยายาม วิเคราะห์ว่าเกิดอะไรขึ้น
- คุณล็อกประตูได้มั้ย - ไม่ได้
ฉันโดนมัด มือฉันโดนมัดไพล่หลัง
มือถือของฉันอยู่ในกระเป๋า
ตลอดเวลา สิ่งที่กวนใจผมคือคําถามที่ว่า
เธอจัดแจงโทรศัพท์ได้ยังไง
ในเมื่อมือเธอโดนมัดไพล่หลังติดกับราวบันได
แล้วมือคุณไปอยู่ด้านหลังได้ยังไง
เขาบอกให้ฉันยืนขึ้นจะได้มัดมือฉันไว้ด้วยกัน
และฉันพยายามทําให้มันหลวม ฉันจะได้...
ฉันจะได้ทําอะไรได้ แต่เขาดึงมันจนแน่น
เอาจนฉันร้องออกมา เขาถึงได้...
เขาถึงได้หยุด
มันรัดแน่นและอยู่ด้านหลังคุณ
และตอนนั้นเองที่เขาจับมือฉัน และเริ่มพาฉันลงไปชั้นล่าง
เขาใช้มือควานหรือค้นตัวคุณหรือทําอะไรบ้างมั้ย
โชคดีที่ไม่
เพราะถ้าเขาค้นตัวฉันคงเจอโทรศัพท์ฉันไปแล้ว
ตอนนี้คุณถูกมัดไว้กับราวบันได
ทําให้ผมดูหน่อยได้มั้ย ยืนขึ้น และหมุนตัว และบอกผม...
แสดงให้กล้องเห็นว่ามือคุณโดนมัดไว้ยังไง
บอกอย่างเดียวได้มั้ย
แยกตัวคุณออกมาจากเรื่องสะเทือนใจ
มองให้มันเป็นแค่เหตุการณ์ๆ หนึ่ง
เพราะผมอยากเห็นว่า
คุณเอาโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากางเกงได้ยังไง
แค่ยืนขึ้นและตั้งใจนึกว่าคุณทํามันยังไง
ผมอยากให้คุณเหน็บไว้ ในกระเป๋ากางเกงเพื่อเป็นตัวอย่าง
โอเคนะ ถอดเสื้อกันหนาวออกแล้วโทรเลย
ฉันเห็นแล้วว่าเรื่องนี้ส่งผลกระทบกับเธอ
เธอไม่อยากนึกถึงเหตุการณ์นั้น และต้องเผชิญกับมันอีก
แต่ในขณะเดียวกัน เราก็ต้องรู้ว่าเธอทําได้ยังไง
ยืนขึ้นแล้วหันหลัง
ใส่นี่ไว้ตรงที่คุณคิดว่ามันเคยอยู่
เยี่ยม หันหลัง เพื่อจะได้ เอ่อ คุณหันหน้าไปทางอื่นเลย
คุณมองไปแบบว่า...
ทีนี้ ราวบันไดอยู่ตรงนี้ เอามือไพล่มาด้านหลังเลย
โอเค
ทีนี้ คุณขยับตัวไม่ได้ใช่ไหม
คุณขยับมือจากราวบันไดได้ไกลแค่ไหน
- พวกเขามัดต้นแขนฉันไว้ - แล้ว?
- รอบๆ ราวบันได - ครับ
- แต่มือฉันถูกมัดไว้ด้วยกัน - ตกลงว่าถูกมัดไว้ด้วยกัน
นี่คือแขนที่ถูกมัดไว้กับราวบันไดใช่มั้ย
- อือฮึ - โอเค
ทีนี้คุณหยิบโทรศัพท์ได้ยังไง
คุณโทรศัพท์ได้ยังไง
- เก้าหนึ่งหนึ่ง - อื้อฮึ
แล้วคุณพูดลงไปอย่างนี้เลยหรือ
ใช่ ฉันตะโกนใส่โทรศัพท์อย่างนี้
แล้วคุณได้ยินได้ยังไง
ฉันเปิดเสียงให้ดังสุด
อ้อ
ตกลงว่านี่คือวิธีที่คุณพูดกับเธอคาราวบันได
- อือฮึ - โอเค น่าจะพอแล้ว นั่งเลย
เชิญใส่เสื้อกันหนาวได้
ใช่ ใส่เสื้อกันหนาวเลย นั่นแหละ
การที่เธอดึงโทรศัพท์ออกมา
แล้วโทรออกได้
น่าสนใจมากสําหรับเรา
แต่ยังไม่มากพอที่จะทําให้เรา หันเหออกจากอีกทฤษฎีหนึ่งที่เราดูอยู่
แล้วทําไมพวกเขาถึงปล่อยคุณไว้คนเดียว
ปัญหาสําคัญคือ ทําไมคนร้ายถึงเหลือพยานไว้
มันไม่ มันไม่สมเหตุสมผลเลย
ถ้าคุณยิงไปแล้วสองคน คุณต้องยิงคนที่สามด้วยสิ
ทําไมพวกเขาถึงไม่ทําแบบนั้นกับคุณ
ฉันพูดได้แค่ว่า เขาบอกว่าฉันให้ความร่วมมือดี
ทีนี้ประเด็นที่เห็นได้ชัดก็คือ เจนนิเฟอร์ คุณยอมรับว่าคุณโกหก
คุณโกหกพ่อแม่เรื่องเข้ามหาวิทยาลัย
ผมขอถามคุณตรงๆ
ตลอดคําให้การทั้งหมดของคุณในวันนี้
มีตรงไหนบ้างที่คุณโกหกผม
เรื่องที่คุณรู้สึกยังไงกับแดเนียลหรือเปล่า
เรื่องที่คุณบอกว่า "ฉันไม่ยุ่งเกี่ยวกับยา
และฉันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับพวกเขา และเราไม่มีเงินก้อนโต" ล่ะ
แล้วเรื่องประกันชีวิตล่ะ
พ่อแม่คุณทําประกันชีวิตไว้หรือเปล่า
คิดว่า ฉันไม่รู้
- คุณไม่... - ฉันว่าพวกเขามี...
- ฉันมีของฉันไว้หนึ่งที่ - ครับ
และแม่ของฉัน...
พวกเขาเคยทําให้ฉันไว้ที่หนึ่งตอนฉันยังเด็ก
- โอเค - แต่ครึ่งหนึ่งสําหรับการศึกษา
ครึ่งหนึ่งสําหรับประกันชีวิต พอพวกเขารู้ว่าฉัน...
ฉันไม่ได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัย พวกเขา...
- พวกเขาก็ขอเงินคืน - หยุดตรงนี้ก่อน
คุณบอกผมว่าพวกเขาไม่เคยรู้ ว่าคุณไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัย
พวกเขารู้ตอนไหนว่าคุณไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัย
ฉันบอกพวกเขาว่า ฉันไปเรียนมหาวิทยาลัยแล้วแต่ไม่จบ
บอกว่าฉันไปเรียนสองปี แต่ฉันเรียนไม่จบ
โอเค
แล้วพวกเขาอยากได้เงินคืนเพราะเรื่องนี้หรือ
ใช่
งั้น กลับมาที่ประเด็นที่ยากมากอีกประเด็นหนึ่ง
ความขุ่นเคืองที่คุณอาจจะมีต่อพ่อแม่ของคุณ
เรื่องที่มาก้าวก่าย ความสัมพันธ์ของคุณและชีวิตของคุณ
และหลักๆ เลยคือ ขังคุณไว้ในบ้านตัวเอง
สุดท้ายแล้ว ฉันรักพ่อแม่ของฉัน และฉันเลือกที่จะอยู่กับพวกเขา
ถ้าฉันอยากไป ฉันก็ไปได้ แต่ฉันไม่ทํา
ฉันอยากอยู่กับพวกเขาและดูแลพวกเขา
ตกลงว่าไม่ได้คบกัน ไม่เชื่อ คุณไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ใช่มั้ย
ไม่
- คุณไม่ได้ทําอะไรที่ผิดกฎหมายใช่มั้ย - ไม่
โอเค มีคนเคาะประตู รอสักครู่
มีแค่ฉัน
คุณยังโอเคอยู่ใช่มั้ย
ทุกอย่างจะโอเค
อยากพักเข้าห้องน้ํามั้ย
- ดีค่ะ - โอเค
ขอโทษด้วยค่ะ ฉันกระวนกระวายไปหน่อย
ไม่เป็นไรนี่ คุณทําได้ดี
ฉันแค่พยายามเต็มที่ แต่สิ่งที่ฉันเลือกไม่ได้ดีที่สุด
อือฮึ
แต่คุณจะกังวลเรื่องนั้นไม่ได้
ฉันหมายถึง เราเรียนรู้ และคุณก็ทําในสิ่งที่ต้องทําแล้วนี่ ถูกมั้ย
และมันเป็นสิ่งที่คุณรู้สึกว่าจําเป็นต้องทํา
มันเหมือนเป็นเรื่องนั้นนิด เรื่องนี้หน่อย แล้วก็...
ฉันไม่อยากพูด เอ่อ อะไรที่ผิด
ใช่ แต่ฉันว่า เรื่องเล็กๆ น้อยๆ นั้น จะประกอบเข้าด้วยกัน
และมันก็จะสอดคล้องกัน
เพราะสิ่งที่คุณพูดคือความจริง ใช่มั้ยล่ะ
เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้บอกเราทุกอย่าง
ดูจากการที่เธอจัดแต่งผม
ความกระวนกระวาย
การเอามือแตะท้อง
ผมเชื่อว่าเธอรู้อะไรบางอย่าง
แต่มีพยานเหลืออีกแค่คนเดียว ก็คือพ่อของเธอ แฮน แพน
ตอนนี้เราสอบปากคําเขา ไม่ได้เพราะอาการโคม่า
จนกว่าจะถึงตอนนั้น
ยังต้องพิจารณาความเป็นไปได้ทั้งหมดต่อไป
ฉันจะไปดูโถงทางเดินว่าทางสะดวกมั้ย แล้วฉันจะพาคุณเดินออกไป โอเคนะ
เจนนิเฟอร์เงียบมากตอนนั่งรถกลับบ้าน
เธอพูดโกหก เธอไม่ได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัย
มันเป็นการโกหกที่ซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ ตลอดสี่ปี
แต่ฉันเข้าใจถึงความต้องการ และความอยากประสบความสําเร็จนั้นดี
พ่อแม่ฉันมาจากแคริบเบียน มาที่ประเทศนี้
และก็มีความคาดหวัง
ว่าต้องมีความสามารถที่จะเก่งกว่าคนอื่นอยู่เสมอ
ดังนั้นในความคิดของฉัน มันไม่ใช่แค่ไม่ดําก็ขาว
สําหรับผม อย่างแรกที่แวบเข้ามาคือ ผมจะโกรธแค่ไหนถ้าผมเป็นพ่อแม่เธอ
ผมหมายถึง มันค่อนข้างน่าตกใจ ที่มีคนใช้ชีวิตแบบนั้น
แล้วเธอทําอะไรระหว่างสี่ปีนั้น
นั่นเป็นคําถามที่ต้องการคําตอบ
(วันที่ห้า)
ตํารวจภูมิภาคยอร์กตั้ง ศูนย์บัญชาการบริเวณที่เกิดเหตุ
เพื่อคลายความกังวล ของผู้อยู่อาศัยและเก็บข้อมูลไปด้วย
แจ็ก ฮีธ เป็นรองนายกเทศมนตรีของมาร์คัม
สิ่งสําคัญคือต้องรู้ว่านี่เป็นเรื่องผิดปกติ
และมันไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยนัก
และมาร์คัมเป็นชุมชนที่ปลอดภัย
เรามีกรมตํารวจที่เก่งเป็นพิเศษ
และพวกเขาก็ทําหน้าที่ของตน
อะดรีนาลีนจะพุ่งในตอนแรกกับคดีฆาตกรรม
แล้วก็ลดลงเมื่อคนเริ่มอ่อนล้า
แต่เป็นเรื่องสําคัญที่ต้องรักษา พลังงานนั้นไว้ ไม่ใช่แค่เพื่อตัวผม...
แต่เพื่อทีมของผมด้วย
เราเลยตรวจสอบกับโรงพยาบาล
และได้รู้ว่า แฮน แพน พ้นขีดอันตรายแล้ว
นี่คือช่วงเวลาในการสืบสวน ที่ทุกอย่างกําลังจะเปลี่ยนไป
เป็นโอกาสที่จะเข้าใจว่า เกิดอะไรขึ้นในบ้านหลังนั้นกันแน่
และเป็นโอกาสที่จะได้จากคนนี้
ที่เผชิญหน้ากับความตายและรอดมาได้
สิ่งที่เราจะได้ยินมีแค่เสียงหึ่งๆ จากเครื่องมือแพทย์ของคุณแพน
สิ่งแรกๆ ที่ผมสังเกตเห็นคือ ตาขวาของเขามีรอยฟกช้ํา
แล้วก็มีจุดเล็กๆ
ข้างๆ จมูกของเขา
และนั่นคือจุดที่เขาโดนยิง
แล้วคุณแพนก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้น
เขาเข้านอนเร็ว
ภรรยาของเขาออกไปเต้นลีลาศ
และเจนนิเฟอร์อยู่บ้าน
คุณแพนถูกปลุกด้วยชายถือปืนคนหนึ่ง
บอกให้เขาลุกขึ้นมาและลงมาข้างล่าง
เขาเห็นภรรยาอยู่ในห้องนั่งเล่น
เธอสติแตกไปแล้ว
เธอเอาแต่พูดซ้ําแล้วซ้ําเล่าว่า "เราไม่มีเงิน"
"เราไม่มีเงิน ปล่อยเราไปได้ไหม"
ผู้ชายคนหนึ่งที่อยู่ในบ้านบอกให้เธอหุบปาก
นักสืบแม็กโดนัลด์โทรมา เขาพูดกับผมว่า "คุณพร้อมฟังหรือเปล่า"
คุณแพนบอกผมว่า เขาถูกตีด้วยปืนบนโซฟา
คุณนายแพนนั่งอยู่บนโซฟาอีกตัว
ร้องขอชีวิตของเธอ
และระหว่างที่เรื่องนี้เกิดขึ้น
เจนนิเฟอร์ก็เดินลงบันไดมา พร้อมกับหนึ่งในผู้ต้องสงสัย
เธอไม่ได้ถูกมัดมือ
และดูเหมือนจะเป็นการคุยกันสนิทสนม
- ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย - คุณผู้หญิง ใจเย็นๆ เกิดอะไรขึ้น
มีคนบุกเข้ามา และฉันได้ยินเสียงยิงดังปัง
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันโดนมัดอยู่ชั้นบน
คุณแม่งต้องอําผมเล่นแน่ๆ
เขาบอกให้ฉันยืนขึ้น เขาจะได้มัดมือฉันได้
ตอนนั้นแหละที่เขาคว้าตัวฉัน และเริ่มพาฉันลงบันได
แล้วฉันก็ได้ยินเสียงปังสองครั้ง
แม่ฉันกรีดร้อง
โกหก โกหก โกหก
ใจเย็นๆ
ค่อยๆ พูด...
ถึงจุดนี้ ผมเชื่อหมดใจว่า
เธอมีส่วนเกี่ยวข้องกับการฆ่าแม่ตัวเอง และพยายามฆ่าพ่อของเธอ
ผมเลยจะส่งเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบ ไปที่โรงพยาบาลทันที
ไม่ว่าจะในสถานการณ์ไหน
เจนนิเฟอร์จะอยู่ในห้อง กับพ่อของเธอตามลําพังไม่ได้
(วันที่เก้า)
ผมกลับไปคุยกับคุณแพนอีกครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่า
ไม่มีข้อมูลอื่นที่เขาอยากจะบอกเราแล้ว
ครั้งนี้ เขาโน้มตัวเข้ามา แล้วพูดว่า
"ใช้วิธีทํางานของตํารวจ"
"ใช้วิธีของตํารวจหาให้พบ ว่าเจนนิเฟอร์ทําอะไร"
(วันที่ 14 สอบปากคําครั้งที่สาม)
โอเค เข้ามาเลย
(เวลา 14:40 น.)
เชิญนั่งตรงนี้
ใช่
นั่งตรงนี้ ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ใช่
โอเค
การสอบปากคําเจนนิเฟอร์ครั้งที่สามนี้ สําคัญยิ่งต่อการสืบสวน
ขอแจ้งคุณตอนนี้เลยว่า...
ซึ่งหมายความว่า เราไม่ต้องมองผ่านจอวีดิโออีกแล้ว
ทั้งวิดีโอและเทปบันทึกเสียง โอเคนะ
ที่จริงก็เพื่อปกป้องทั้งคุณและผม ถ้ามีใครขอ...
ตอนนี้เราอยู่กันในห้องสังเกตการณ์ เรียกว่าติดหน้าต่างเลย
รอดูว่าการสอบปากคํานี้จะออกมายังไง
แน่นอน คุณไม่ต้องให้ปากคําถ้าคุณไม่ต้องการ
คุณเข้าใจใช่ไหม
ฉันอยากพูดค่ะ
โอเค รอสักครู่นะ
เราได้เห็นเจนนิเฟอร์สาธิต
ความแยลยลของการโกหก เพื่อปกปิดร่องรอยของเธอ
เพื่อโกหกครอบครัว และเพื่อนๆ ของเธอมาหลายปี
โอเค เรากําลังเจอปัญหาทางเทคนิคนิดหน่อย
สิ่งที่เราจะทําคือ ผมจะย้ายอุปกรณ์ของผมไปห้องอื่น
โอเคนะ จากนั้นเราจะย้ายไปที่นั่น ไปห้องข้างๆ โอเคไหม
แต่ตอนนี้เธอกําลังเจอกับบิล เกตซ์
นักสืบผู้ได้รับการฝึกฝนมาทางด้าน การพิสูจน์และการจับเท็จ
ด้วยคุณสมบัตินี้ เจนนิเฟอร์จะหลอกเขาไม่ได้
โอเค ไปที่นั่นกันเลย โอเคนะ
เล่าเรื่องเปียโนให้ฟังหน่อยสิ คุณเริ่มเล่นเปียโนตั้งแต่เมื่อไหร่
ตอนฉันสี่ขวบ
ว้าว
อ้อ ผมก็เคยเรียนตอนประถมเหมือนกัน ยังจําเพลง "สวอนออนเดอะเลค" ได้อยู่เลย
เล่นเป็นด้วยนะ เพลงเดียวนี่แหละ
ทีนี้ พ่อแม่คุณ
คุณเคยรู้สึกบ้างไหมว่า มันยากที่จะ ทําตามความคาดหวังของพวกเขา
- ใช่ค่ะ - ผมเข้าใจความรู้สึกนั้น
ว่าคุณอาจจะไม่ได้ฉลาด อย่างที่พวกเขาคิดว่าคุณเป็น
ใช่ค่ะ
คุณใช้วิธีไหนอีกในการ หลอกว่าคุณเรียนมหาวิทยาลัย
ตอนพวกเขาถามอะไรขึ้นมา ฉันจะปลอมเอกสารให้พวกเขาดู
โอเค คุณปลอมเอกสารประเภทไหน...
- เอกสารกู้เงินเรียน กับใบผลการเรียน - โอเค
โอเค แล้วคุณทํายังไง
ใช้โฟโต้ชอป
โฟโต้ชอปนะ แล้วพวกเขาเคยสงสัยไหม
- ไม่เชิง ไม่ - ไม่นะ
ผมแน่ใจว่ามีหลายครั้งที่คุณตั้งใจจริงๆ ว่า
"เอาละ วันนี้ฉันจะบอกพวกเขา" แต่ว่า คุณก็พูดออกมาไม่ได้
เอาละ
ทีนี้
ถ้าพ่อแม่คุณอนุญาต คุณจะยังคบกับแดเนียลไหม
ถ้าพวกเขาไม่เข้ามายุ่ง จะเกิดอะไรขึ้น
ฉันอาจจะยังคบกับเขา ฉันไม่แน่ใจ
แต่เขาก็ทําใจได้ไปแล้ว
โอเค
แล้วคุณรู้สึกยังไงกับเรื่องนี้
เขาเคยเป็นคนที่เติมเต็มความว่างเปล่าให้ฉัน
ฉันเลยรู้สึกว่าส่วนหนึ่งของฉันหายไป
ฉันไม่มีความสุขกับชีวิตตัวเอง
เพื่อนๆ ของฉันใช้ชีวิตไปข้างหน้า
ฉันรู้สึกว่าฉันไม่ได้ไปถึงไหนเลย
เหมือนฉันถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
โอเค
จุดที่แย่ที่สุดของเรื่องนี้คืออะไร
ฉันกรีดตัวเอง
เราต้องจัดการเรื่องนี้กันทีละขั้น โอเคนะ
(เวลา 16:23 น.)
เอาละ เหตุผลที่ผมมาที่นี่วันนี้
คือการที่ผมเป็นผู้เชี่ยวชาญ ในสิ่งที่เราเรียกว่า การพิสูจน์ความจริง
โอเคนะ ผมไม่ใช่นักสืบคดีฆาตกรรม
สิ่งที่เจนนิเฟอร์ไม่รู้คือ ในแคนาดา
ตํารวจได้รับอนุญาตให้โกหกได้
ถ้าเราไม่ทําให้การบริหาร งานยุติธรรมเสื่อมเสียชื่อเสียง
เราก็ทําแบบนั้นได้
ดังนั้นงานผมคือการตรวจพิสูจน์ ทางนิติวิทยาศาสตร์ของคดีนั้น
โอเคไหม
พวกเขาจะตรวจสอบบ้านหลังนั้นอย่างละเอียดยิบ
ทีนี้ คุณรู้ไหมว่าดาวเทียมทําอะไรได้บ้าง
ไม่
โอเค เคยดูรายการสงครามในทีวีใช่มั้ย
คุณจะเห็นดาวเทียมจับภาพเข้าไปในอาคารใช่มั้ย
หลักๆ ก็คือ ถ้าคนเคลื่อนไหวไปมาในบ้านนั่น
มันก็จะเห็นเหมือนเอกซเรย์ โอเคไหม
ว่าคนอยู่ในตําแหน่งตรงกับ ที่พยานบอกเราหรือเปล่า
หรือว่าไม่ใช่
บิล เกตซ์ กําลังเปิดประเด็นใหม่ ด้วยการใช้ข้อมูลเรื่องดาวเทียม
แน่นอนว่านี่คืออุบาย
ให้เจนนิเฟอร์เห็นว่า บางทีสิ่งที่เธอพูดอาจจะผิด
และเธออาจต้องสร้างเรื่องโกหกอีกเรื่อง เพื่อปิดบังเรื่องโกหกก่อนหน้า
คุณรู้ไหมว่าใครอยู่ในบ้านคืนนั้น
ฉันไม่รู้
คุณรู้สิ เจน ไม่ต้องสงสัยเลยเรื่องนี้ โอเคมั้ย
ประเด็นคือเรื่องนี้แหละ และคุณต้องมองมาที่ผม
พ่อของคุณไม่ควรต้องมาเป็นพยานเลย
เรื่องทั้งหมดมันผิดพลาดตรงนั้นแหละ
โอเคไหม พ่อของคุณไม่น่าจะมีชีวิตอยู่
คุณบรรยายถึงชายผิวดําที่ไว้ผมทรงเดรดล็อก
ไม่มีชายผิวดําผมเดรดล็อกที่นั่น โอเคนะ
เขาบรรยายถึงผู้ชายที่คุณอยู่ด้วย
ไม่ใช่คนผิวดําเลย
- แต่... - ทําไมคุณพูดแบบนั้น
- นั่นคือสิ่งที่ฉันจําได้ - ไม่ใช่
คุณเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
ใช่ไหม
เกิดอะไรขึ้น
เจน
คุณไม่ได้คิดไกลขนาดนี้ใช่ไหม
และคนพวกนั้นไม่ได้มาเอาเงินคุณ
พวกเขามาเพื่อยิงพ่อแม่คุณ
และพวกเขาไม่ได้บังเอิญไปที่นั่น
นี่เป็นการวางแผนไว้
แต่พอพวกเขาเริ่ม เมื่อพวกเขาเข้ามา คุณก็หยุดมันไม่ได้ ใช่ไหม
ใช่ไหม
เจน
ฉันอยากให้มันหยุด
ผมรู้
ทําไมพวกเขาไม่หยุดให้คุณล่ะ
หืม
ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร
แต่คุณเป็นส่วนหนึ่งของแผนใช่ไหม
ใช่ไหม
เจน
คุณเสียใจใช่ไหม
อะไรนะ
ไม่เป็นไร
มันเบามากจนผมต้องเอาหูไปใกล้ๆ
ผมไม่ได้ยินคุณเลย
พวกเขาควรจะมาฆ่าฉัน
พวกเขาควรจะมาฆ่าคุณงั้นหรือ
ฉันอยากให้พวกเขามาฆ่าฉัน
ถึงจุดนี้ ผมแทบไม่เชื่อสิ่งที่ผมได้ยิน
ทําไมล่ะ
ฉันไม่อยากอยู่ต่ออีกแล้ว
สิ่งที่เธอบอกเราตอนนี้เป็นความจริงหรือเปล่า
พวกเขาควรฆ่าทั้งครอบครัวใช่ไหม
ไม่ แค่ฉัน
แล้วเกิดอะไรขึ้น
ฉันไม่รู้
โอเค คุณรู้อะไรบ้าง
ทําไมถึงควรเป็นคุณล่ะ
เพราะฉันไม่อยากอยู่ที่นี่อีกแล้ว
ทําไม
เพราะฉันทําให้พวกเขาผิดหวัง
โอเค แล้วมันเกิดขึ้นได้ยังไง
หือ
มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้
โอเค ผมเข้าใจ มันเกิดขึ้นได้ยังไง
คุณอยากให้พวกเขาทําอะไร
เข้ามา
แล้วพาฉันออกไป
คุณจ้างพวกเขาเท่าไหร่
สองพัน
โอเค
แล้วเขาชื่ออะไร คนเรียกเขาว่าอะไร
โฮมี่ โฮมบอย
โอเค เขาไม่ได้โผล่มาโดยบังเอิญ
คุณต้องรู้ว่าเขาจะมาเมื่อไหร่
มันเกิดขึ้นได้ยังไง
เขาส่งข้อความมา
- อะไรนะ - เขาส่งข้อความมา
โอเค ข้อตกลงคืออะไร
ฉันบอกแล้ว 2,000 ดอลลาร์ ให้พวกเขามาฆ่าฉัน
แล้วพวกเขาก็โทรมา เพื่อยืนยันว่าพวกเขาจะเข้าบ้านได้
โอเค แล้วพวกเขาทําแบบนั้นได้ยังไง
รหัสทางโทรศัพท์คืออะไร
เป็นข้อความหรือว่าอย่างอื่น
ข้อความ "ทางเข้าวีไอพี"
แปลว่าอะไร
ว่าเขาเข้าได้แน่นอน
แล้วหลังจากที่แม่ของคุณกลับมาบ้าน คุณทําอะไร
ลงไปทักทาย
แกล้งทําเป็นไปดูประตู
คุณต้องนั่งดีๆ ผมไม่ได้ยินคุณ
คุณติดต่อโฮมบอยได้ยังไงตั้งแต่แรก
ฉันถามเพื่อน
โอเค คนไหน
คนที่ฉันหาไม่เจออีกแล้ว
เขาชื่ออะไร
ถึงจุดนี้ ชัดเจนว่าเราต้องการหมายค้น เพื่อเข้าถึงโทรศัพท์ของเจนนิเฟอร์
เพื่อหาว่าเธอเกี่ยวข้องกับใคร
และเธอทําให้เรื่องนี้เกิดขึ้นได้ยังไง
เจน
เราเจอเนื้อหาในข้อความของเธออย่างรวดเร็ว
เราเห็นได้ทันทีว่าเธอได้รับ ข้อความหนึ่งจากโฮมบอย
(อยากรู้เวลาเสร็จ)
(คิดดูหน่อยมั้ย)
(เจนนิเฟอร์: วันนี้อย่าเพิ่ง ออกไปกินข้าว)
นี่บอกอะไรได้เยอะเลย
แต่นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้น
ที่น่าสนใจเป็นพิเศษคือ ข้อความที่คุยกัน
ระหว่างแดเนียล วอง กับเจนนิเฟอร์
(เจนนิเฟอร์: นายรักฉันและอยากอยู่กับฉันมั้ย)
(แดเนียล: ตอนนี้ฉันรู้สึกแย่มาก เจน)
(ฉันขอโทษ)
"เจนนิเฟอร์: หมายความว่าไง นายขอโทษเรื่องอะไร"
"ช่วยตอบหน่อยได้ไหม"
แดเนียลตอบว่า "ฉันไม่รู้จะพูดเรื่องนี้ยังไง"
"ฉันรู้สึกแบบที่เธอรู้สึก
ยกเว้นเรื่องหล่อน"
"เจนนิเฟอร์: นายรู้สึกกับคริสทีน แบบเดียวกับที่ฉันรู้สึกกับนายงั้นเหรอ"
"งั้นบอกโฮมบอยยกเลิกแผน"
"แดเนียล: ยกเลิกแผนกับโฮมบอยเนี่ยนะ"
"เธอบอกเธออยากให้มันเกิดขึ้น ไม่ว่าจะมีหรือไม่มีฉัน"
"เธอบอกว่าอยากทําสิ่งนี้เพื่อเธอเอง"
แล้วแดนนี่ก็โกรธเธอ
(แดเนียล: อยู่กับเธอฉันต้องระวังตัวตลอด)
(ฉันทําทุกอย่างและเตรียมการเพื่อเธอ)
(ติดต่อโฮมบอย)
ผมว่า นี่คือการตอกฝาโลง สําหรับแดนนี่ วองเลย
(กําลังโทรหาโฮมบอย)
ชัดเจนว่าเขาช่วยเจนนิเฟอร์ติดต่อโฮมบอย
(โฮมบอย: ได้เวลาเล่นเกม)
ข้อมูลตรงนี้มีค่ามาก
ตอนนี้เราพบผู้สมรู้ร่วมคิดหนึ่งคน
เราต้องหาหมอนี่ให้เจอ
เราตั้งทีมจับตามองแดนนี่ วอง
และสืบดูการติดต่อทางโทรศัพท์
เราตรวจสอบโทรศัพท์หลายสาย ทุกที่
ด้วยการทํางานเป็นระบบ เราก็สามารถ ระบุได้ว่าผู้ต้องสงสัยทั้งหมดเป็นใคร
เราสามารถระบุได้ว่า เอริก คาร์ตี้เป็นหนึ่งในผู้ต้องสงสัย
เดวิด ไมล์แวเกแนม เป็นผู้ต้องสงสัย
แล้วก็โฮมบอย เลนฟอร์ด ครอฟอร์ด เป็นผู้ต้องสงสัยรายที่สาม
(แดเนียล: เธอทําอะไรอยู่)
(เจนนิเฟอร์: รอโทรศัพท์จากโฮมบอย)
(โอเค)
(ขอให้ปลอดภัย)
เลนฟอร์ดคือเพื่อนที่แดนนี่ไปไหนมาไหนด้วย
ค้ายาเหมือนกัน
พวกเขาโดนจับแน่
เชี่ย ตกลงมึงรู้จักเด็กนี่ใช่มั้ย
รู้
- วันนี้ตํารวจมาหามันที่ทํางาน - จับมันไปเหรอ
ใช่
โดนจับข้อหาสมคบคิดว่ะ
ว้าว มึงอํากูแหง
ห่า กูไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พวก
เหลือเชื่อเลย
ทุกอย่างกําลังกระจ่าง โอเคนะ
และเราต้องได้คําตอบเดี๋ยวนี้ เพราะนี่ไม่ใช่เพื่อคุณ
เข้าใจไหม ทั้งหมดนี้เพื่อ พ่อแม่ของคุณเท่านั้น โอเคนะ
คุณอยากให้ฉันพูดแบบนั้นใช่มั้ย
- แต่มันไม่ใช่อย่างนั้น... - บอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น
ผมอยากให้คุณบอกผมว่า คุณวางแผนจัดการพ่อแม่คุณ
แต่นั่น...
ยังไงเราก็จะรู้เรื่องที่เหลืออยู่ดี
โอเคนะ เรารู้อยู่แล้ว...
การสอบปากคําดําเนินไปกว่าสามชั่วโมง
เจนนิเฟอร์บอกว่าเป็นความผิดพลาด ที่คิดจะให้มือปืนมาฆ่าตนเอง
ใช่ อาชญากรบางทีก็ ไม่ได้ฉลาดอะไรนัก แต่ผมไม่เชื่อว่า
พวกเขาจะทําผิดแผนและฆ่าผิดคน
เหลวไหลสิ้นดี เธอวางแผนนี้ทั้งหมด
รู้สึกไม่ดีเลยที่มีความลับ ใช่ไหม
ปริศนาใกล้กระจ่างแล้ว
เจน
ขอเวลาเดี๋ยว
จากหลักฐานต่างๆ นี่คือช่วงเวลาที่
ความจริงปรากฏ
ตอนนี้เราเข้าใจได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นในคืนนั้น
เจนนิเฟอร์ได้รับข้อความ จากโฮมบอยว่า "ได้เวลาเล่นเกม"
แล้วเธอก็รอจนแม่ของเธอ กลับมาจากเต้นลีลาศ...
และลงมาบอกราตรีสวัสดิ์กับแม่
จากนั้นเธอก็เดินไปที่ประตู
และปลดล็อก
ตั้งใจปล่อยให้แม่ของเธอเป็นเหยื่อ
แล้วก็กลับขึ้นไปชั้นบน
ส่งข้อความหาผู้ต้องสงสัยต่อ
เราเชื่อว่าจากนั้นเธอก็เปิดปิดไฟไปมา
ส่งสัญญาณให้พวกเขาเข้ามาในบ้านได้
แล้วเธอกลับไปที่ห้องนอน รอให้มันเกิดขึ้น
ถ้าคุณสามารถจินตนาการถึงความตกใจ หรือความหวาดกลัวที่บิคกับแฮนต้องเจอ
ตอนที่คนแปลกหน้าพวกนั้นเข้ามาในบ้าน
พ่อ
หนูกําลังโทร 911
คุณคะ
ฮัลโหล
ฉันโอเค ฉันไม่เป็นไร
มันเลวร้ายมาก
เลวร้ายที่สุด
(เวลา 18:59 น.)
โอเค
ผมอยากให้คุณตั้งใจฟังผม เข้าใจมั้ย เจน
ณ จุดนี้ของการสืบสวน
ผมขอจับคุณข้อหาฆาตกรรม
แล้วก็ข้อหาพยายามฆ่า และสมคบคิดกันฆ่าคน
คุณเข้าใจใช่ไหม
บอกผมทีว่าคุณเข้าใจข้อหาทั้งหมดนี้
- เข้าใจหรือไม่ - เข้าใจ
เข้าใจนะ โอเค
เป็นหน้าที่ของผมที่จะบอกคุณว่า คุณมีสิทธิ์ที่จะพูดหรือไม่พูด...
ตํารวจจับตัวคนร้าย ในคดีบุกรุกสังหารคนในบ้านที่มาร์คัม
และคืนนี้ โดยไม่มีใครคาดคิด ลูกสาวของเหยื่อถูกตั้งข้อหา
จัดฉากอาชญากรรมที่ทําให้แม่ของเธอเสียชีวิต
ตอนนี้ตํารวจเผยว่า เจนนิเฟอร์ แพน ลูกสาวของเหยื่อคือผู้บงการ
ที่อยู่เบื้องหลัง การสังหารแม่ของเธอ บิค ฮา แพน
และยิงพ่อของเธอ เหว่ย แฮน แพน
(โลกสองใบของเจนนิเฟอร์ แพน)
ภรรยาผมกับผมมองหน้ากัน เรารับเรื่องนี้ไม่ได้เลย
มีอะไรที่ผมพลาดไปหรือเปล่า มีอะไรที่ผมไม่เห็นหรือเปล่า
ผู้คนต้องหวาดผวาและสับสนอยู่แล้ว เมื่อได้ยินข่าวว่ามีใครสักคน
ฆ่าคนที่ให้กําเนิดตัวเองมา
ผมนึกถึงตอนนั้นทันที
ตอนที่ผมกอดเจนนิเฟอร์ที่งานศพแม่เธอ
ผมรู้สึกสะเทือนใจมากในตอนนั้น
แต่พอมองย้อนกลับไป สิ่งที่ผมพูดช่างไร้ความหมาย
และผมรู้สึกเหมือนโดนหักหลัง
(จากเหยื่อสู่ผู้ต้องหา)
ฉันกลับมาในเช้าวันรุ่งขึ้น และฉันช็อกมาก
ตอนไหนที่ เอ่อ มันเกิดขึ้นได้ยังไง เมื่อไหร่ อะไรกัน เกิดอะไรขึ้น
ฉันหมายถึง ตอนนั้นฉันรู้สึกเห็นใจเธอจริงๆ
คุณโอเคนะ
เธอทําเรื่องแบบนี้ได้ยังไง
หลังการจับกุม เราเจอไดอารี่ของเธอ
ซึ่งนําไปสู่การค้นพบที่น่าสนใจว่าเธอคิดอะไร
ในนั้นเราพบว่าเจนนิเฟอร์บ่นที่พ่อแม่เข้มงวด
แต่ก็แค่เรื่องที่พวกเขาไม่ยอมให้เธอคบพ่อค้ายา
เจนนิเฟอร์ใช้คําพูดว่า พวกเขาห่วงว่าผู้ชายคนนี้จะทําลายชีวิตเธอ
ทุกอย่างที่บ่นก็เกี่ยวกับแดเนียลและการอยู่กับเขา
เธอจะวาดผีเสื้อและลูกหมา
เธออยากมีความสัมพันธ์แบบเทพนิยายกับแดนนี่
เป้าหมายเดียวของเธอ
และเธอพยายาม สุดความสามารถเพื่อให้มันเป็นจริง
ตอนนี้เราเชื่อว่าข้อความนับร้อยนั้น
คําขู่นับร้อยนั้นที่ส่งถึงแดเนียล วอง
มาจากเจนนิเฟอร์
เจนนิเฟอร์ติดต่อเขาตลอดเวลา
พยายามหาทางกลับเข้ามาในชีวิตเขา และกําจัดคริสทีนออกไป
นี่เป็นพฤติกรรมเข้าขั้นป่วย
พฤติกรรมสุดโต่ง การที่เธอแค่อยากอยู่กับเขา
สําหรับผม เจนนิเฟอร์แค่ มองหาความรักและการยอมรับ
เธอคงคิดว่าแดเนียลเป็นคนเดียว ที่เข้าใจตัวตนที่แท้จริงของเธอ
ถ้าเธอเสียเขาไป แล้วจะเหลืออะไรล่ะ
นั่นน่ะครับ
แต่ทําไมแดเนียลถึงอยากมีส่วนร่วมด้วย
เขาคบกับผู้หญิงอื่นแล้ว
และตัดขาดกับเจนนิเฟอร์แล้ว
มันมีผลประโยชน์ทางการเงิน
เงินประกัน บ้าน ส่วนหนึ่งจะตกเป็นของเธอ
เจนนิเฟอร์กําลังจะได้รับมรดก เป็นเงินร่วมครึ่งล้านดอลลาร์
ข้างล่างนั่น
และแดเนียลคงคิดว่า เขาสามารถโน้มน้าวเจนนิเฟอร์
และเข้าถึงเงินจํานวนนี้ได้
โอเค ดี
ผมเชื่อว่า คงเพื่อต่อยอด การค้ายาเสพติดของเขา
พอแฮน แพนรู้ เขาก็ยื่นคําขาด
"ผมบอกเจนนิเฟอร์ว่า เธอต้องเลิกคบแดนนี่ หว่อง"
"ถ้าไม่ แกก็ต้องรอจนกว่าฉันจะตาย"
เราประหลาดใจมากที่เราพบว่า นี่ไม่ใช่การพยายามฆ่าครั้งแรกของเธอ
เธอเคยติดต่อเพื่อนคนหนึ่ง เมื่อประมาณสิบเดือนก่อน
และขอให้เขาฆ่าพ่อของเธอ
ถึงขนาดจ่ายเงินให้เพื่อนคนนี้แล้วด้วย
แน่นอนว่าแผนนี้ไม่สําเร็จ
แต่นี่ก็แสดงให้เห็นเจตนาของเธอ
เธอวางแผนมาอย่างดีและเลือดเย็น
ไม่ใช่ครั้งเดียว แต่สองครั้ง
เคยเกิดขึ้นเหรอ
ฉันไม่คิดอย่างนั้น
เธอเคยวางแผนเรื่องนี้มาก่อนเหรอ
เธอควรชดใช้
ที่น่าเศร้าที่สุดคือในคืนเกิดเหตุฆาตกรรม
มือปืนเล็งปืนไปที่บิค
บิคคุกเข่าลง
และคําพูดสุดท้ายของเธอคือ "อย่าทําร้ายลูกสาวฉัน"
คณะลูกขุนเขตโทรอนโต ตัดสินว่าผู้หญิงคนนี้มีความผิด
จ้างวานฆ่าพ่อแม่ของตนเอง
เจนนิเฟอร์ แพนถูกตัดสินว่า มีความผิดฐานเจตนาฆ่าแม่ของตนเอง
และพยายามฆ่าพ่อของเธอ
ตอนแรก เธอไม่มีปฏิกิริยา แต่เมื่อรับรู้ข่าวไปสักพัก
เธอก็ร้องไห้สะอึกสะอื้น
สุดท้าย เธอเลือกแดเนียล
และตั้งใจแน่วแน่ที่จะอยู่กับแดเนียล
ไม่ว่าจะแลกกับอะไร
สําหรับเธอ นี่คือเรื่องราวความรักที่ผิดพลาด
นี่เป็นเรื่องสําคัญ
สิ่งที่เราทํานั้นสําคัญ
และ...
จําเป็นต้องมีเรื่องดีๆ จากสิ่งนี้บ้าง และมัน...
ไม่ได้จะช่วยชุบชีวิตใครคืนมา แต่...
ผมคิดว่าเรามอบความยุติธรรม ให้คุณนายแพนและคุณแพน
(เจนนิเฟอร์ แพน, แดเนียล วอง และผู้ถูกกล่าวหาทั้งหมด)
(ถูกตัดสินจําคุกตลอดชีวิต โดยไม่มีโอกาสรับทัณฑ์บน 25 ปี)
(แฮน แพนได้รับคําสั่ง)
(ห้ามติดต่อกับลูกสาวตลอดชีวิต)
(หลังจากยื่นอุทธรณ์สําเร็จ)
(ในคดีเจตนาฆ่าบิค ฮา แพน)
(ผู้ต้องหาทั้งหมดได้รับการไต่สวนใหม่)
(เจนนิเฟอร์ยืนยันว่าตนบริสุทธิ์)
คําบรรยายโดย กิตติพล เอี่ยมกมล