Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
HANGO SA TUNAY NA KUWENTO AT SALAYSAY NG MGA BUHAY NA SAKSI...
"NANANABIK KAMING IPAALAM SA INYO
NA NAIS NAMIN AT IGINIGIIT NAMING ITURING KAMING
PARTE NG DEMOKRASYANG AMERIKANO, AT HINDI HIWALAY RITO..."
Sige na!
Labas na!
Bilis! Sugod!
Patay na siya! Iwanan mo na! Tayo na!
Mahal kong Billy, inaalala kita.
Miss na miss na kita. Bakit hindi ka sumusulat?
Hindi ko alam kung makakarating ito sa iyo.
Sana makauwi ka nang ligtas.
Miss na miss na kita. Bakit hindi ka sumasagot?
Mahal kong William, umuwi ka na. Ayos ka lang ba riyan?
Mahigit isang taon na ako rito sa ibang bansa.
Mahal kong Itay, miss na kita.
Mahal kong Michael, ipinagdarasal ko ang kaligtasan mo.
Iniisip kita araw-araw.
Miss na miss na kita.
Napakatagal nang...
Malapit lang kami sa ilog...
Dalawa o tatlong ulit akong sumulat kamakailan...
Ngunit napakatagal...
Alalang-alala na ako sa iyo. Bakit hindi ka sumusulat sa akin?
Abram David, tigilan mo ang kahihiyang ginagawa mo
at pakikisama sa mga...
Mary Kathryn, tumigil ka.
Hindi tama 'yan. At sa totoo lang...
Tumabi ka riyan.
Hindi.
Sige. Ikaw ang bahala.
Lena, German U-boat, alas-dose, mababa, vector six niner, niner west.
Diyos ko.
Bilis!
Ingat!
Huwag kang mag-alala, binibini, hindi ka mapapaano sa eroplano ko.
Hilahin ang kambiyo! German plane, alas-tres!
- Binibini. - Salamat.
Abram David, mapapahamak ako dahil sa iyo.
- Pasensiya na, pero... - Siguradong nakabantay ang nanay ko.
Pasensiya na, nasa giyera tayo.
- Tinakasan lang natin ang kalaban. - Hindi Hitler si Mary Kathryn.
Sigurado ka?
Hindi nakakatawa 'yan.
Narinig mo rin si Edward R. Murrow.
Sabi niya, halimaw si Hitler.
Kaya nga sasama na ako sa pakikipaglaban.
Huwag ka nang malungkot.
Mami-miss lang kita.
- Di ako makapaniwalang magsusundalo ka. - Di bale.
Kita mo naman ang husay ko sa pagmamaneho nito.
Ensayo iyon para maging mahusay ako sa cockpit.
Abram, seryoso ito.
- Alam mo namang... - Ako ba ang inaalala mo?
O dahil hindi na natin mapagseselos sina Mary Kathryn
at ang mga kaibigan niya araw-araw?
Pero heto kasi ang...
Totoo naman.
Pumasok ka na, Lena.
Opo, Nay.
- Magandang hapon po, Gng. Derriecott. - Sa iyo din, Abram.
Huwag kang mag-alala, Binibining Lena. Susulatan kita araw-araw.
Inihatid ka na naman ng lalaking iyon.
Malapit kayo sa isa't isa, ha.
May sasabihin ka ba?
- Auntie, magkaibigan lang ho kami. - Dapat lang.
Naku, Emma, malapit na siyang mag-18.
Papasok na sa unibersidad.
Mas maraming lalaki roon.
Huwag kang magmadali gaya ng nanay mo.
Sige na, maglinis ka na ng katawan. Tulungan mo kami mamaya.
Opo, Nay.
Lena?
Napakabait mo talaga.
Gusto ng nanay mo, ako ang gagawa at maghahain ng lahat ng kosher.
At matutuwa ka, inupahan ako ni Mr. David
para magluto sa despedida ng kasintahan mo.
Hindi ko ho siya kasintahan.
Kung gano'n, bakit ka nakangiti?
Huwag mo naman siyang kausapin nang gano'n.
Hudyo ang batang iyon. Hindi uubra iyon kahit ano'ng gawin mo.
Naku, Emma, nagpapakasaya lang siya.
Aba, sa Negro siya sumama para magpakasaya.
May sinasabi ka pang mag-aaral siya.
Alam mo namang wala tayong pera para pag-aralin siya roon.
Hahanap tayo ng pera para mapaaral ang bata sa unibersidad.
Aba, maganda kung magagawa mo iyan.
Nakausap ni Rabbi Wise si President Roosevelt.
Kailangan nating tumulong sa pagliligtas.
Dalawang milyong Hudyo na ang pinaslang ni Hitler.
May mga babae't bata raw doon.
Hindi pupwedeng pabayaan iyon.
Umaasa tayo sa lahat ng maaasahang opisyal upang magpadala ng tulong.
Karumal-dumal ang nangyayari.
May mga concentration camp noon, ngayon, extermination camps na.
Napakatapang ng anak mong si Abram.
Paumanhin po.
Salamat, Lena.
Oo nga.
Pangarap niya noong maging intelihensiya, kaso hindi siya matatas sa Aleman.
Sa wakas. Iyan ang nababagay sa 'yo.
Hindi ako pwedeng magtagal. Despedida mo ito. Dapat nasa loob ka.
Despedida raw.
Puro kasamaan ng giyera ang pinag-uusapan nila.
Totoo naman iyon.
Sa ngayon, mas gusto kitang makasama rito.
Mami-miss kita, Lena.
Mami-miss din kita.
Pero...
Pero mauna na siguro ako.
Kapag nalaman ng nanay kong narito ako, patay ako.
Ang maganda, hindi mo papatayin si Mary Kathryn.
Napakasama niya para tratuhin kang ganoon dahil sa kulay ng balat mo.
Hindi lang iyon ang dahilan.
Gusto ka niya.
Akala niya, nagliligawan tayo, kahit hindi. Mag...
kaibigan lang tayo.
Iyon ang sinasabi mo sa mga tao.
Baka naniwala na lang tayo.
Halikan mo ako.
Hindi kita hahalikan. Ano'ng sinasabi...
You made me love you
I didn't wanna do it
I didn't wanna do it...
Napakasintunado mo.
You made me want you All the time you knew it
Tumigil ka na.
Tama na!
Diyos ko.
Kapag hinalikan mo ako.
Lena Derriecott,
mahal na mahal kita.
Alam kong mahal mo rin ako.
Lalaban ako sa giyera, at...
Isuot mo itong singsing bilang pangakong hihintayin mo ako
para aminin na natin ang bagay na matagal na nating itinatanggi.
Alam mong mali ito sa mata ng ibang tao.
Ang importante, ang mga mata natin.
Lena.
Di ba't narito ka para magtrabaho?
Opo, Nay.
Iyong tray.
Opo, Nay.
Kumusta, Gng. Derriecott?
Kung gusto mong ligawan ang anak ko...
pumunta ka sa bahay gaya ng matinong lalaki
at magpaalam ka sa amin ng tatay niya.
Naiintindihan mo?
Opo, ma'am.
Pag-uwi ko po mula sa giyera,
iyon ang unang misyon ko.
- May sulat ba ang mga anak ko? - Paumanhin po.
Saan galing ang singsing mo?
Sa Cracker Jack box.
- Anak! - Pasensiya na ho.
Iilang buwan pa lang siyang wala.
Mas matagal nang wala ang asawa mo, ni walang balita kung nasaan siya.
Tumigil ka nga.
Mukhang wala siyang sulat.
At kailan pa sila naglalagay ng singing sa Cracker Jack?
Libo-libong WAC, na sinanay at dinisiplina sa paraan ng hukbo,
ang nakadestino ngayon sa loob at labas ng bansa.
Ngunit libo-libo pa ang kailangan. Kababaihan mula sa iba't ibang kalagayan.
Mga tindera, manggagawa sa pabrika, librarian,
haligi ng tahanan, tagaaliw...
- Itabi mo iyan at makinig ka, Lena. - Opo, ma'am.
...lahat ng relihiyon, para sa susunod na hakbang nila.
Handang maglingkod sa Army,
at gawin ang trabahong alam ng Army ay mainam sa kanila.
Ang iba ay nasa pagsasanay...
Makikiraan ho.
Pasensiya na.
Nanay?
Sasakyan ba iyon ni G. David?
Halika, maupo ka.
Idinaan ito ni G. David para sa iyo.
- Nanay! - Alam ko, anak.
Ilang linggo na siyang hindi gaanong nagsasalita.
Oo nga.
Nanahimik na lang siya.
Kawawa naman si Abram.
Maliliit pa sila, magkakilala na sila.
Parang kadarating niya lang doon.
Sana umuwi si Lionel na may dalang pera para sa pag-aaral niya.
Iyon man lang, maibigay natin.
- Nag-uwi ba siya ng pera kahit minsan? - Huwag kang ganyan.
Akala ko, tulog ka na.
Hindi ka makatulog, ano?
Nay, nagdesisyon na po ako.
Sige.
Pagkatapos kong mag-aral...
sasali ako sa Army.
Gusto kong labanan si Hitler.
Anak, tumingin ka sa akin.
Alam kong malungkot ka dahil kay Abram. Ganoon din kami.
Pero hindi iyon dahilan para sumali ka sa Army.
At ang balita ko,
walang ibang ginagawa ang mga babaeng Negro sa Army
kundi magluto at maglinis para sa mga puti.
Dito mo na lang gawin iyon.
Papasok ka pa sa unibersidad.
May pera ba tayo?
Sasali ako sa Army...
sa sandaling makatapos ako.
Iyon ang gagawin ko.
- Wala na akong oras, Nay. - Marami ka pang oras.
Huwag mo na siyang kulitin. Napakakulit mo.
- Dito na yata ako. - Iyan ba ang...?
Heto. Kunin mo ito. Siguraduhin mong kakain ka, ha?
Susie, sinabi na niyang isang maleta lang ang maaari,
nilagyan mo pa ng pagkain.
Mag-aamoy pork and beans ang mga damit niya.
"Betty-Ann Morris."
"Susanne Jones."
"Lena Derriecott."
- Opo. Ako iyon. - Sumakay na ho kayo.
- Mami-miss ka namin. - Mami-miss ko kayo.
Mahal ka namin.
- Mahal ko rin kayo. - Mahal kita.
- Susulat ako. Pangako. - Sige.
- Paalam. - Paalam.
Sana maging ligtas siya.
Huwag kang mag-alala.
Aalis na!
Emma? Umiiyak ka?
Hindi nila palalapitin ang mga Negra sa Europa, lalo na kay Hitler.
Kaya tumahan ka na riyan. Hanggang Georgia lang siya.
Sumama kayong lahat sa akin.
Hindi kayong lahat.
Kayo riyan, tara na.
Sasama ka ba?
Ipinagpapalagay kong inihihiwalay n'yo ang mga puti.
Negro ako.
Nakatawid na siguro tayo sa Mason-Dixon line.
Maligayang pagdating sa Timog.
Nasa dugo talaga ng mga puti ang segregasyon.
Hindi pa kayo nagsasalita mula nang sumakay tayo rito.
Ano ang pangalan mo?
Lena Derriecott. Mula sa Philadelphia.
Johnnie Mae Burton. Ikaw?
Bernice Baker. Mula sa New York.
At ikaw, Binibining Mulatto?
Hindi siya mulatto.
Mehikano ang nanay niya, Negro ang tatay niya.
Tiyuhin ko iyon. Napakabastos mo.
Hindi ko intensiyong mang-insulto.
Parang ganoon ang dating noon sa akin.
Ako si Dolores Washington.
- Ito ang pinsan ko, si Elaine White. - Kumusta?
Mabuti.
Medyo pagod lang ako.
Nagpunta ako sa Hilaga at nakitira sa tiya ko't siyam na anak niya
para lang makapasok sa Army.
Ayaw nila akong idestino sa Timog.
Kami ni Elaine at apat pang Negro, kinuha namin ang pagsusulit.
Bumagsak daw kami.
Tatlong taon ako sa Spelman College, at...
Itong si Dolores, napakahusay sa kasaysayan.
Kaya alam kong imposible iyon. Alam n'yo ang ginawa niya?
Sinulatan niya si Mary McLeod Bethune.
'Yong tunay na Mary McLeod Bethune?
Sino iyon?
Diyos ko po. Taga-saan ka ba?
Tagaprobinsiya.
Si Mary McLeod Bethune ang pinuno ng Pambansang Konseho ng Kababaihang Negro.
Nasa Black cabinet siya ng pangulo,
at malapit na kaibigan ni Eleanor Roosevelt.
Malay ko sa McLoud na iyon?
McLeod.
Sige, pagtawanan n'yo lang ako.
Mas malala kayo sa asawa ko.
Ano pa ang hinihintay ninyo? Bumaba na kayo riyan.
Ibig sabihin, umalis ako sa amin para tratuhin din akong ganito sa Army?
Paano naman tayo bababa?
Tara.
Tutulungan namin kayo.
Naku, magugustuhan ko rito.
Tutulungan na kita.
Kumusta? Ako si Hugh Bell.
Lena Derriecott.
Maligayang pagdating.
Kung may kailangan ka, isang taon na ako rito.
Marami akong alam, pwede kitang ilibot.
Siya lang ang ililibot mo?
Gusto rin naming mailibot.
Ma'am.
Tara na, mga binibini.
Pwede mo akong tulungan kahit kailan. Punyeta.
Johnnie Mae! Huwag kang magsalita nang ganyan.
Ano ka, pastor?
Iyong tatay ko.
Umalis ako sa impiyerno para pumunta sa impiyerno.
Dadalhin niya pa ako sa pangatlong impiyerno.
- Tayo na... - Magtatakip siya ng tainga.
Ihanda ang mga sertipiko ng kapanganakan ninyo.
Sumama kayo sa akin.
Deretso na riyan.
Pasok na riyan.
Salamat.
Isa pang kain, lalampas ka na sa limitasyon.
Itaas manggas at maghanda para sa bakuna.
Susunod.
Lintik, gaano ba katagal iyan?
Paano ito magkakasya sa atin? Ayaw magkasya ng dede ko rito.
Suso, Johnnie Marie. Huwag kang balahura.
Suso iyang nasa iyo.
Ito si Martha, ito si Mary.
Dede ko sila.
At hindi sila kasya sa unipormeng ito.
Aba, ganito lang pala ito.
Ano ba ang akala mo? Pupunta ka sa Waldorf?
Kailangan niya akong lubayan.
Humanda!
Madalas ninyong maririnig iyon.
Kapag narinig ninyo,
pumila kayo sa harap ng kama,
deretso ang tingin.
Gawin n'yo na! Kilos!
Humanda!
Mga kawal,
ako si Kapitan Charity Adams,
at ako ang inyong commanding officer.
Ibig sabihin, kapag may pinagawa ako, gagawin ninyo.
May mga patakaran ang Army, dapat sundin iyon.
Mahigpit iyon.
Susundin ninyo ang bawat letra.
Walang magdadahilan. Walang palalampasin.
Mag-uumpisa ang pagsasanay nang 0630. Dapat narito na kayo pagtunog ng hudyat.
Kung sakto ang dating ninyo, huli na kayo, kaya dapat agahan ninyo.
Mayroon kayong tig-isang aparador at baul.
Lahat ng gamit ninyo, dapat magkasya roon.
Hindi kayo maglalagay ng makapal na kolorete.
Mag-ahit kayo ng binti.
Gumamit ng deodorant, maligo nang kahit isang beses sa isang araw.
Kung hindi marunong gumamit ng tampon, tuturuan namin.
Tumayo kayo nang tuwid.
Mahalaga ang postura.
Taas ang noo kapag naglalakad,
tuwid ang likod, at hindi nakausli ang puwit.
Ganoon tayo maglakad.
Dapat perpekto ang uniporme.
Tuturuan kayo ni Tenyente Campbell kung paano gagawin iyon.
Dinisenyo ang unipormeng ito para sa balingkinitang puti,
hindi para sa mga kurba ng Negra.
Tiyak akong marami sa atin
ang marunong manahi,
kaya gagawin nating perpekto iyan.
Dapat maging perpekto. Walang palalampasin.
Hindi lamang kayo nasa Army,
mga babae kayo, at mga Negro kayo.
Dahil Negro at babae kayo,
hindi maaaring kasinggaling lang kayo ng mga puting sundalo.
Kailangang mas mahusay kayo.
Hindi lang ninyo kinakatawan ang Amerika,
kinakatawan ninyo ang mga Negro ng Amerika.
Maligayang pagdating sa Women's Army Corps.
- Gng. Roosevelt. - Kumusta, George?
Nasaan ang asawa ko?
Nasa Oval ho, may pulong.
Sige.
George, sino iyong babae sa labas?
Hindi ako sigurado, ma'am. Dalawang araw na po siya riyan.
Talaga?
Ano ang kailangan niya?
Hindi ko po alam. Gusto n'yong alamin ko?
Oo, George. Salamat.
Kaunting sigla, mga binibini!
Laging may nangunguha ng litrato sa paligid,
kinukunan kayo,
pinanonood kayo, ibinabalita kayo.
Pagkat maraming ayaw na magtagumpay tayo.
Maraming ayaw sa atin dito.
Kawal, masyadong mataas ang sombrero mo.
Hindi tulad ng iba rito,
pinakamalaki ang kailangan nating patunayan.
Ngayon ninyo patunayan ang sarili ninyo.
Hindo ko palalampasin ang mga away at pagtatalo ninyo.
Hindi ko palalampasin ang kawalang-galang.
Hindi ako magsisinungaling sa inyo,
at hindi kayo magsisinungaling sa akin nang hindi napaparusahan.
Itaas ang kamay, Private!
Kung iniisip ninyong masyado akong marahas, tama kayo.
Pero iyon ay dahil ibinibigay ko ang aking pinakamahusay,
at ibibigay ninyo ang inyo.
Hindi pa iyan ang pinakamahusay mo.
Kilos.
Tigil!
Kayong tatlo.
Ikaw, ikaw, at ikaw. Pumarito kayo.
Kailangan ko ng kababaihang sundalo na dumanas na ng paghihirap.
Iyong dumaan na sa butas ng karayom mula pagkapanganak.
Unang pagkakamali ninyo ito.
Kapag umabot nang tatlo, tanggal na kayo.
Malinaw?
Malinaw ba?
Opo, Kapitan.
Humanay.
Sige na, mga binibini! Ulitin natin!
Taas ang kamay!
Ipakita ninyong may ilalaban kayo!
Bilisan ninyo iyan! Nasa giyera ba kayo o umiidlip?
- Akyat! - Bilis!
Sige! Bilisan ninyo!
Kilos!
Pito, walo, siyam, sampu!
Kilos! Bilis-bilisan ninyo!
Tumungo kayo!
Tuloy-tuloy lang!
Bilisan ninyo riyan!
Kilos!
- Hindi ito piging! - Tayo na!
- Tumungo kayo! - Bilis!
- Ibigay ang pinakamahusay! - Mare, tabi!
Nakaharang ang puwit mo!
Gusto mo ring mapagalitan? Ayokong umuwi nang dahil sa iyo.
Sige na!
Bilisan ninyo!
Kaya mo iyan, Lena.
- Bilisan ninyo riyan! - Tayo na!
Bilis!
Ibigay ang pinakamahusay!
Kilos!
Bilisan n'yo pa!
George, nasa ulanan siya.
Alam mo na ba kung ano'ng gusto niya?
Sabi niya ho, kayo raw ang sadya niya.
- Ikuha mo ako ng payong, pakiusap. - Sige po.
- George, payungan mo siya. - Opo, ma'am.
Salamat po, ginoo.
Hello. Sisipunin ka sa ginagawa mo rito.
- Ilang araw ka na rito sa labas. - Hinihintay ko po kayo.
Mahalaga siguro ang sadya mo.
Nagmula pa po ako sa West Virginia. Minero ang asawa ko.
Alam kong hindi kami mahalaga sa mundo.
Hindi, lahat ng tao ay mahalaga.
Hindi ko na ho alam ang gagawin ko.
Ito ho ang litrato ng anak kong si Vernon at kapatid niyang si Elmer.
- Napakaganda. - Salamat po, ma'am.
Tatlong taon na po silang lumalaban sa giyera
ngunit wala po akong balita sa kanila mula't sapul.
Hindi ko na alam ang gagawin. Nag-aalala na po ako.
Naku, sulatan n'yo ho sila.
Palagi ko silang sinusulatan, pero hindi sila sumasagot.
Walang sulat o kahit ano.
Bakit ganoon?
Gng. Roosevelt, nangyayari iyon sa buong bansa.
Wala kaming natatanggap na sagot, ni hindi kami makasulat sa kanila.
Naku, hindi tama iyon.
Pumasok muna kayo at nang maikuwento n'yo.
Salamat po, ma'am. Salamat.
Ano ba iyan?
Mare, ano'ng ginawa mo sa suso mo?
Inipit ko. Iyon lang ang paraan para magkasya sila.
Elaine, mahusay kang manahi. Pwede mo bang ayusin para sa kanya?
Hindi ako magpapatulong sa kanya.
Tumahimik ka. Akin na ang damit mo.
Nananakit ang paa ko. Mas malala pa sa pagtatrabaho sa pabrika.
Akala ko, maiiba iyon nang kaunti kapag pumunta ako rito.
Kaya ka ba pumunta rito?
Oo, at sawa na ako sa pambubugbog ng hayop na iyon.
Bunganga mo!
Bakit narito ka?
Gusto kong mag-aral at tulungan ang ating bansa.
Ako rin. Gusto kong makakuha ng master's in history.
Bakit ninyo tutulungan ang bansang tanga naman ang trato sa atin?
Masyado kang mahigpit, anak ng pastor.
Johnnie Mae, matino talaga akong dalaga.
Subukan mo rin. Hindi ka dapat nagsasalita nang ganyan.
Gawin mo ang pinagagawa sa iyo ng pastor.
Basta't ako si Johnnie Mae.
Kung galit ka sa bansa mo, bakit nandito ka?
Walang ibang trabaho para sa akin kundi sa sakahan o pabrika
o kusina ng puti.
Kaya sabi ko, sige na nga.
Lena. Bakit ka pumunta rito?
Gusto ko ring tulungan ang bansa ko.
At labanan si Hitler.
Panginoon, hindi ako naniniwala sa sinabi mo.
Ano?
Mga mare, bakit kayo pumunta rito?
Dinala sa giyera ang mahal ko.
- Oo nga. - Ipaglaban ang bansa.
Ako, mare, gusto kong sunduin ang asawa ko.
Wala akong magawa sa Texas.
Gusto kong mag-aral.
- Ako rin. - Gusto kong libutin ang buong mundo.
Malabo iyan. Sa Georgia kayo nakarating.
Sige, kahit nagsisinungaling ang iba sa inyo,
sasabihin ko ang totoong ipinunta ko rito.
Ano?
Ang mga lalaki.
Magpapadala ulit sila ng puting yunit sa Europa?
Oo, nakikita ko nga, Tenyente.
At wala pa sa kalahati natin ang husay nila.
Alam ko.
Humihingi ako ng utos.
Hindi pwedeng masayang ang pagsisikap natin
pero hindi ko na alam ang gagawin para ipakitang handa na tayo.
At hindi nakakatulong 'to.
- Tumayo ka riyan! - Tayo, Miss Lena.
Hindi mo malalabanan si Hitler niyan.
Kailangan mong magpakatatag.
- Sige na, kaya mo iyan. - Tayo!
- Sinisikap ko nga. - Hindi pa...
...sapat iyan!
Ipinahihiya mo ang buong lahi mo.
Iniisip na nilang
tanga, mahina, at tamad ang babaeng Negro.
Hindi ako papayag na may tao sa yunit kong magpapatunay na tama sila.
Sagutin mo ang tanong ko. Ikaw ba'y tanga, mahina, o tamad?
Hindi po, ma'am.
Puwes, gusto mo na bang umuwi?
- Ayaw po, ma'am. Gusto ko po rito. - Bakit?
Para ipaglaban ang bansa ko.
Gusto mong lumaban?
Hindi ka palaban kung nakasalampak ka riyan.
Mukha kang batang iyakin na hindi nararapat sa yunit
na puno ng matitibay na babaeng sundalo.
Pangalawang pagkakamali mo na ito.
Tumayo ka riyan, kung hindi, pauuwiin na kita.
Uy, Lena, may naaalala ka ba sa kanya?
Si Mary Kathryn.
Alam mo na ang gagawin.
Vector.
Niner.
Niner west.
Tayo na riyan, kawal.
Kailangan mong kumain para may lakas ka.
Tama siya, Lena.
Dapat sumuko na lang siya. Ayaw sa kanya ni Kapitan Adams.
Bakit mo sasabihin iyon?
Totoo naman. Ayaw sa kanya.
- Hindi ka mabuting tao. - Nagpapakatotoo lang ako.
Huwag kang makinig sa kanya. Kaya mo iyan. Kakayanin mo.
At palagi ka niyang tinitingnan.
Johnnie Mae, nagseselos ka ba?
Sus.
Kung gusto ko, makukuha ko siya.
Hindi ako nagseselos sa buto't balat. At wala siyang pakialam diyan.
Si Abram lang ang nasa isip niya.
Ano'ng sinabi mo?
Magkatabi ang kama natin. Gabi-gabi mo siyang tinatawag.
Hindi ako makatulog.
Abram dito, Abram diyan.
"Nasaan ka, Abram? Abram, nasaan..."
Huwag na huwag mo na siyang babanggitin.
Hinayaan kitang insultuhin at pagsalitaan ako ng kung ano-ano,
pero huwag mong mababanggit ang pangalan niya.
Dapat lang sa iyo 'yon.
KABABAIHANG NEGRO SA WOMEN'S ARMY CORPS
Tanggapan ni Koronel Davenport. May mensahe po ba kayo?
...simula na ng mga trabaho sa Army.
Matikas, alerto, ipinagmamalaki ang kanilang corps,
at handa na para sa susunod na hakbang sa buhay.
Pinapalitan ang mga sundalo sa switchboards.
Tumatayong dispatcher ng iba't ibang sangay ng Army.
Sa transportasyon,
napatunayan ng kababaihang kaya nilang magkumpuni ng sasakyan.
Mahuhusay silang magmaneho at mekaniko.
Sa mga sasakyan ng Army.
Dito at sa marami pang larangan, inaako ang mahahalagang trabaho sa Army.
Sa pamamagitan nito, nag-aambag sila sa pagwawagi sa digmaan.
Paluwag.
- Gusto mo akong makausap, Adams? - Opo, sir.
Alam kong pursigido ka.
Kung kaugnay ito ng hinihingi mong utos...
Mayroon nga, sir.
Daan-daang kababaihan na ang napatapos ko, at madaragdagan pa ng 38 ngayong buwan.
97 porsiyento ang napapatapos ko. Handa na kaming maglingkod, sir.
Sigurado ka ba riyan?
Mukhang hindi pa kayo handang madestino.
Sir, mawalang-galang na ho, iyong puting kababaihan...
Mas kuwalipikado sila.
Sige na, may pulong pa ako.
- Sir... - May pulong pa ako.
Opo, sir.
Siya ang...
Mga ginoo, kilala ninyo ang asawa ko.
At ito si Mary McLeod Bethune.
Maupo kayo.
Dederetsuhin ko na.
Nitong mga nakaraang linggo,
napag-usapan namin ng aking asawa ang mga problema sa koreo
at morale ng ating mga sundalo.
Maaari n'yong ipaliwanag?
Nagkaroon ng malubhang bara sa koreo
dahil kinailangan nating gamitin ang lahat ng sasakyan
sa pagdadala ng suplay sa taliba.
Maipapaliwanag ni Heneral Halt ang tindi ng problemang ito.
- Heneral? - Opo, sir.
Prayoridad po nating tulungan ang mga sundalo sa giyera, Mr. President.
Mas mahalaga iyon kaysa sa koreo.
Nauunawaan ko iyon.
Ang hindi ko maunawaan, bakit hindi ninyo nakikita
ang kahalagahan ng simpleng bagay tulad ng sulat ng pamilya
sa pagpapataas ng morale nila.
Iyon lamang ang komunikasyon nila sa labas ng giyera.
Pero mas mahalaga po ang mga utos sa aktuwal,
para sa mga suplay sa taliba.
Kaya ang sinasabi ninyo,
walang paraan para madala ang mga sulat sa mga sundalo?
Hindi katanggap-tanggap iyon.
Mary.
Sa paglalakbay ko sa buong bansa,
nakakarinig ako ng kaparehong kuwento sa lahat ng dako.
Mga nag-aalalang magulang, asawa,
anak, mahal sa buhay.
Lahat, nagtataka kung bakit wala silang natatanggap na sulat.
Wala ni isang sulat o postcard
mula sa mga sundalong lumalaban para sa ating bansa...
Mr. President,
marami na ho kaming inilagay na kompanya sa gawaing iyon,
ngunit malaki pa rin ang problema sa lohistika hanggang ngayon.
Sinubukan pa namin ang Women's Army Corps.
Ibig sabihin, iyong puting Women's Army Corps?
Mayroon pa bang iba?
Hindi mo ba alam, Heneral,
na mayroong kababaihang Negro na naglilingkod sa Women's Army Corps?
Pero komplikado ang usaping koreo.
Hindi iyon kasingdali ng paglalagak ng mga sulat sa bahay-bahay.
Mayroong dahilan kung bakit nagkaroon ng bara.
Kakailanganin ng husay at kakayahan
para maiayos ang lahat ng iyon.
Mawalang-galang na, Heneral,
napakatalino ng kababaihang Negro sa Women's Army Corps
na pinangungunahan ng napakahusay na babaeng Negro
na si Kapitan Charity Adams.
Magaling siya.
May triple major siya sa pisika, matematika, at Latin.
Kaya tinitiyak ko sa inyo, Mr. President,
taglay ng kababaihang Negro ng WAC unit
ang mga kakayahan at pamunuan
upang maihatid ang mga sulat.
Hayun siya!
Uy.
Sige na, ipagtatabi ka namin ng upuan.
Gusto mo ba siya?
Mukha naman siyang mabait.
Gusto niya. Pero hindi iyan ang mahal niya.
- Huwag mong banggitin ang pangalan. - Oo nga.
Sige na, kausapin mo na siya.
Uy, Private.
Hello, mga binibini.
Hi.
Mabuti't naisipan mong lumabas at magsaya.
Ilang linggo na kitang inaabangan dito.
At binabati kita, nakapasa ka.
Pasang-awa lang. Hindi ako kasinggaling ng iba.
Malakas ka, hindi mo lang alam.
Salamat.
Pero hindi mo ako kilala.
Alam kong Lena Derriecott ang pangalan mo.
Galing ka sa labas ng Philadelphia.
Mahilig ka sa pabangong hasmin, at ayaw mo sa gatas.
Napakabilis mong magkarga ng gasolina sa eroplano,
at marami kang alam sa eroplano.
At narito ka dahil may nais kang patunayan hindi lang sa sarili mo.
Paano mo nalaman ang mga iyon?
Dahil...
kapag nakakita ako ng babaeng magpapakuwestiyon sa magiging desisyon ko,
inaalam ko kung bakit.
Ano ang sinasabi mo?
Nakakabaliw itong pakinggan,
pero ikakasal na ako sa susunod na Sabado.
Umpisa pa lang, hindi na ako sigurado roon.
Noong nakilala kita, lalong hindi na ako sigurado.
Binalaan ako ng nanay at tiya ko tungkol sa kagaya mo,
mga mambobola. Paumanhin.
Totoo ang sinasabi ko sa iyo, Binibining Lena.
Pwede ba kitang tabihan sa loob?
Aba, ano ang ginagawa n'yo rito?
Mukhang manonood kami ng pelikula.
Hindi kayo pwede sa harapan.
Pwede sila sa likod.
Pero opisyal ako, at dito ko gustong maupo.
Hindi aalis ang mga tauhan ko, Kapitan Matthews.
Kilala kita.
Ikaw iyong nanggugulo.
- Isang taon na... - Laging nakikipag-away.
Laging handang makipag-away.
Hindi kami lilipat. Pwede kayong maupo sa likod.
Hindi kami makikinig sa kagaya ninyong mababang uri.
Tarantado ka! Talagang...
Wala kang gagawin.
...kung saan isinugal ng Germany ang lahat.
Maupo ka.
Tayo na. Hayaan na natin itong mga negrang ito.
Hindi ko alam kung ano ang tingin mo sa sarili mo, pero nasa US Army ka.
Napakabastos mo. Ibigay mo ang pangalan mo!
Sino ka ba sa tingin mo?
Ako si Kapitan Charity Adams,
at magpupugay ka sa akin.
Hindi mangyayari iyon.
Akin na ang sombrero ko.
Ikaw!
Paumanhin po, Kapitan Adams.
Dumidilim lang talaga ang paningin ko tuwing may nang-iinsulto.
Sa palagay mo, ikaw lang ang ganoon?
Kahit ano pa ang gawin nila, huwag kang magpapabitag.
Kapag suot mo ang unipormeng ito, aasta ka nang maayos!
Ihaharap sila sa hukuman,
pero huwag na huwag mong ibibigay ang gusto nila.
Adams. Ano iyon?
Sir, binastos ang mga tao ko
at pinaalis sa upuan nila sa sinehan.
Ilang puting sundalo, kabilang si Kapitan Matthews,
ang naging bastos at nang-insulto.
Hindi ako papayag sa diskriminasyon. Kapantay kami ng puting sundalo.
Hindi kami maaaring tratuhing mas mababa.
Maaari ka nang tumigil?
Sir, mawalang-galang na, tinatrato kaming...
May utos para sa iyo.
Pupunta kayo ng Six Triple Eight Battalion sa Europa.
Aalis ka bukas sakay ng eroplano, at sasakay ang tropa sa barko sa 11.
Heto ang utos sa iyo.
Huwag mong bubuksan iyan hangga't di nakakalampas sa Atlantico ang eroplano.
Lumansag.
Susie!
- Sinungaling ka. - Bakit?
Ipapadala nila si Lena sa Europa.
Ano?
Hayan, o.
Napakaraming tubig.
Bakit kalmado ka? Uminom ka ba?
Hindi.
Hihingi sana ako ng kaunti.
Buksan mo na kaya?
Ayaw kong mauna.
At lahat sila'y tigdadalawa ang sobre. Iisa lang ang sa atin.
Hindi ko alam kung ano ang laman noong isa.
Ang isa ay mula sa Army...
Abbie.
...ang isa ay mula sa War Department.
Ipadadala tayo nang walang tagubilin mula sa War Department?
Mukhang ganoon nga.
Hindi ka maaaring mamuno sa tropa kung...
Walang utos ng War Department. Oo nga.
Hayun.
Sa Postal Battalion?
Ang iniisip nila, hanggang paghahatid lang ng koreo ang kaya natin.
Buwisit.
Mayroong negra doon sa Oval Office
na nagsabing kaya ng mga iyon ang trabaho.
Sinasabi ko sa inyo, muntik na akong hindi makapagpigil.
Sa tingin nila, kaya itong gawin ng mga negra?
Dapat matalino sila.
Matalino.
At wala pa akong nakikitang negrong matalino,
lalo pa't babae.
Narito na sila, sir.
Sige, salubungin mo na. Ikaw ang nakaisip na salubungin sila.
Kahit anong makapagpapainom sa akin.
Heneral, ito si Major Charity Adams.
Paluwag.
A...
ikaw pala ang kilalang si Adams.
Hindi po ako kilala, sir.
Naku, hindi.
Nabalitaan ko ang mga kalokohan mo sa base kaugnay ng integrasyon,
umiinom sa fountain ng mga puti, iyong nangyari sa sinehan, at iba pa.
Ngayon, ipinromote ka na nilang major.
- Alam mo ba kung bakit narito ka? - Opo, sir.
Pero wala pa akong tagubilin mula sa War Department, sir.
Hayaan mo, darating din iyon. Ang tinutukoy ko ay ang trabaho.
Opo, sir. Ang sabi sa amin, narito kami para maghatid ng koreo, sir?
At kampante kayo na kaya ninyong gawin iyon
sa loob ng anim na buwan?
Mahaba po ang anim na buwan, sir, kaya sa palagay ko'y kakayanin namin.
Narinig n'yo iyon, mga ginoo?
Kaya raw nila.
Mahaba ang anim na buwan.
At papunta na ang tropa mo.
Nasa Île de France sila, kaya komportable sila.
Napakagandang barko noon.
Kayang lumiko nang biglaan
kung may barko ng Germany sa paligid, o iba pang panganib.
- Opo, sir. - Oo.
Kaya noong umiwas nang mabilis
kung may parating na torpedo.
Sir, sa ganoong kalagayan at sa mga escort nila,
siguradong makakarating sila rito.
Walang escort.
At sa kasamaang-palad, 'yong tutuluyan ng tropa mo
ay binomba bago ka dumating.
Pero hindi bale,
ako mismo ang nag-apruba ng tutuluyan ninyo,
na sigurado akong karapat-dapat sa inyo.
Salamat, sir.
Kayang magmartsa ng tropa?
Opo, sir.
Pinakamahusay magmartsa ang tropa ko, sir.
Magmamartsa ang tropa mo mula sa barko pagdating nila.
Tayo na, Lee.
Ano ang naaalala mo sa pag-uga ng barko?
Ikaw,
at ang pagmamaneho mo habang nasa likod ako ng kotse.
Napakasaya natin noon.
Alam kong kakayanin mo ito.
Alam ko ring hahanapin mo ako.
Iba talaga ang determinasyon mo, Lena Derriecott.
Miss na miss na kita, Abram.
Lena, bilisan mo na iyang mga tuwalya.
Diyos ko!
Mayroon tayong 855 kababaihan sa barko ng sibilyan,
walang escort na militar,
tumatawid sa karagatan, at gusto niyang pagmartsahin agad?
Panginoong Hesus.
Noel, misyon ang hiningi ko.
Mukhang hindi tayo magkakaroon ng pagkakataong
patunayan na mali sila.
Lalo sa napakasimpleng trabahong paghahatid ng koreo.
Tapos anim na buwan pa ang ibinigay.
Iyon ay dahil akala nila, hindi natin kakayanin.
Iyong mga lalaking puti.
Kahit iyong mga Negro.
Katulad ni Howard.
Huwag mo na siyang banggitin.
- Gusto ko na siyang makalimutan. - Huwag mo na siyang banggitin.
Siya ang pinakamalaking pagkakamali ko sa buong buhay ko.
Iyong hitsura natin,
tumatakas pa sa barracks para hulihin siya sa sinehan kasama ni...
Norma Jean. Ang numero unong kalaban mo.
Napakalandi ng babaeng iyon.
Galit na galit ka noong nakita mo siya.
Nang tingnan ko ang ulo mo, may nakakabit pang roller.
Kita mo...
Charity, alam mo namang may dahilan ang pagtatawanan ng mga heneral, ano?
Sinabi niya ang buong plano niya.
Tapos anim na buwan para magmukhang mapagbigay?
Oo nga.
Noel.
Noel, nasaan daw ang mga sulat?
Magandang gabi, mga kawal.
May maitutulong po ba kami?
Magpugay kayo.
Paumanhin ho, ma'am.
Nasaan ang mga sulat?
Mayroon pong ilan dito.
Buweno, buksan ang pinto.
Gusto n'yo bang tingnan ang lahat ng hangar? Puno rin po.
Ilan ba lahat?
Lahat po.
Diyos ko po.
Mahusay ang pagkakasanay mo sa kanila.
Humanay!
Six Triple Eight Battalion!
Tunton-Kanan, Na!
Handa, dalawa.
Tunton, Na!
Handa, dalawa!
Alam kong mahirap ang paglalakbay ninyo...
at nilalamig kayo.
Ang totoo, malamig talaga.
Pero kailangang alisin sa isip natin iyon
dahil may utos ang Heneral Halt na magmamartsa tayo.
Ngayon mismo.
Kaya magmamartsa tayo.
Kapitan!
Pasulong, kad!
HINDI TAYO MAPIPIGILAN NI HITLER
Kompanya, hinto!
Batalyon, tingin sa kanan, na!
Pugay kamay, na!
Handa, dalawa!
Batalyon, pasulong, kad!
Mahigit sampung buwan na rito ang mga sulat na ito.
Hindi lamang sa hangar na ito,
kundi sa lahat ng hangar.
Bawat hangar ay puno ng sulat.
Hindi nakakabalita ang mga sundalo mula sa kanilang mahal sa buhay,
at hindi nakakabalita sa kanila ang mga mahal nila sa buhay.
Libo-libo na ang nagrereklamo sa War Department,
at bagsak ang morale ng ating mga sundalo.
At kung bagsak ang morale nila, hindi nila kayang lumaban.
Mga binibini, napag-utusan tayong maghatid ng pag-asa
at komunikasyon
at mga padalang gamit
sa mga sundalo nating nagpapagal sa taliba,
at ipaalam sa kanilang mga pamilya kung ligtas sila.
O...
O kung namatay na ba sila sa labanan.
Ang sinabi sa akin,
may ilan nang sumubok na ayusin ang problemang ito.
Subalit hindi nila nagawa,
kaya ipinadala tayo rito.
Pero huwag ninyong ipagkakamali,
hindi nila tayo ipinadala dahil naniniwala silang kaya natin ito.
Narito tayo sapagkat sigurado silang hindi natin kakayanin.
Anim na buwan lamang ang ibinigay nila sa atin.
Akala ko'y mahabang panahon iyon
hanggang mapagtanto ko kung gaano kalala ang sitwasyon.
Kung walang sulat, mababa ang morale.
Kung gayon...
ito ang ating misyon,
at hindi tayo mabibigo.
Ganito natin tutuparin ang ating misyon.
Pupunta sa hangar ang mga magmamaneho.
Ikakarga nila sa sasakyan ang mga sulat
ayon sa Army number.
Tapos ihahatid iyon sa ating base,
ang King Edward's School.
Babalaan ko na kayo.
Hindi na kailangang magreklamo sapagkat alam ko nang may mga daga.
Alam kong malamig, walang pampainit.
Ngunit alam ko ring nasa giyera tayo,
at kapag nasa giyera, kailangang magtiis.
Hindi na bago sa atin ang pagkakaroon ng tahanang barong-barong.
Ginawa rin ito ng karamihan ng ating mga ina.
Kaya uumpisahan natin sa pag-aayos ng sistema ng pagpoproseso ng mga sulat.
At dito natin iyon gagawin.
Ngayon, bilang magmamaneho, hindi kayo kailanman lilihis ng ruta.
Ito ang ruta papunta at paalis sa airfield.
"Ipinaaalam sa pamamagitan nito na si Major Charity Adams
ang ganap na namumuno sa Six Triple Eight Battalion."
Natanggap mo na ang utos?
Hindi. Naisip ko lang.
Ayaw nila akong bigyan ng utos para magkagulo tayo.
Hindi ko hihintaying sabihin nila na ako ang pinuno.
Sasabihin ko na sa kanila. Ako ang nagsulat niyan.
Ipadala mo na, Kapitan.
Opo, ma'am.
HUWAG MAG-AKSAYA NG PAGKAIN
Gising!
Bangon na!
Alam mo, tinatawag mo pa rin iyong pangalang bawal kong banggitin.
Alam kong iniisip ng iba sa inyo na imposible ito,
pero iisa lang ang paraan para kumain ng elepante,
at iyon ay paisa-isang kagat.
Lena, hindi kailangang basahin ang lahat ng pangalan.
Tingnan mo ang numero. Mas mapapadali ang pag-aayos.
Hoy!
Huwag ninyong gawin iyon.
Huwag ninyong bastang itapon diyan.
Namatay ang mga taong iyan!
Igalang ninyo sila.
Pasensiya na, Major Adams.
Pwede ho ba akong pumunta sa palikuran?
Sige.
Balik na sa trabaho.
Sinabi ko na, baliw ang babaeng iyon.
Tatahi-tahimik, tapos biglang magsisisigaw?
Hindi niya pwedeng sigawan si Johnnie Mae.
Uy, alam mo?
Mukhang kailangan kong magbanyo.
Mapapahamak talaga kayo.
Hindi ko susundan ang baliw na iyon sa banyo.
Lena?
Ayos lang ako.
Hindi ganoon ang nakikita ko.
Tahan na.
Naiihi ako.
Sigurado kang ayos ka lang?
Hindi. Dahil iyan sa lalaking iyon.
Ano? Sinaktan ka ba niya tulad ng ginawa ng asawa ko?
Pwede bang tumigil ka na?
Patay na siya.
Na...
baril siya
noong bago pa lang siya rito.
Nagsundalo siya...
at ang sabi niya, hintayin ko siyang umuwi.
Nakikiramay kami.
Diyos ko, para akong sirang orasan na hindi na maaayos.
Nangako siyang susulatan niya ako,
pero wala akong ni isang natanggap.
Alam kong sumulat siya.
Baka nasa loob ng isa sa mga bag ang mga sulat niya sa akin.
Pero hindi ko alam na ito ang gagawin natin.
Naku, Lena. Nakikiramay kami sa iyo.
Salamat sa inyong lahat.
Hindi ninyo alam iyon, pero salamat...
dahil tinulungan ninyo ako rito.
Mare, makinig ka.
Kung may sulat siya, hahanapin natin iyon.
Maghahanap kami ng mga nakapangalan sa iyo.
Sa dami ng sulat, imposibleng... Pasen...
Kailangan bang sabay-sabay kayo?
Pasensiya na, Major Adams.
Dito ka muna.
Alam kong...
ayaw mo sa akin...
dahil kahihiyan ako sa yunit.
Pero ipinangangako ko...
magpapakahusay ako rito.
Alam ko ang pinagdaraanan ng mga pamilya nila.
Pinakamasaklap ang walang balita.
- Mali ka. - Pangako, gagawin ko...
Sa sinabi mong ayaw kita.
Gusto kita.
Iginagalang kita.
Oo, noong umpisa,
nag-alala ako para sa iyo.
Napaisip ako kung kakayanin mo.
Pero, Lena, bago ka bumigay,
mayroong sumulpot at nagtulak sa iyong magpatuloy.
Nakikita ko na ngayon kung ano iyon.
Lena, isa kang sundalo.
Ngayon, Private,
sineseryoso ko ang bawat utos sa akin ng Army, kabilang na ito,
bagama't aaminin kong
nainsulto ako noong una
nang ibigay lamang nila ang koreo sa atin.
Pero nauunawaan ko na ngayon.
Alam kong mahalaga ito para sa ating mga sundalo at sa mga pamilya nila,
pero ngayon ko lang nakita nang personal...
dahil sa ibinahagi mo kanina.
Salamat.
- Sige na, bumalik ka na sa trabaho. - Opo, Major.
"Nakakadalawang buwan na kayo sa anim na buwan ninyo.
Major Adams, alam mo kung gaano kahalaga ang misyong ito.
Napakaraming umaasa sa iyo at sa kababaihang ito.
Hindi ko alam kung may maitutulong, pero kaya ninyo iyan. Pero hindi..."
Malalaking letra, ha.
"Hindi dapat ganyan. Ikinatuwa ni Heneral Halt nang malamang
bawat sulat na nailabas ninyo nitong mga nakaraang linggo
ay isinauli at hindi matunton ang pinagpadalhan."
"Araw-araw siyang nagpapadala ng telegrama sa White House
kaugnay ng kawalan ninyo ng pag-usad."
Buwisit.
Talagang buwisit si Heneral Halt.
Nakapaglabas tayo ng 57,000 sulat.
Oo, at lahat iyo'y isinauli.
Pero, Charity, madalas magpalipat-lipat ang mga sundalo sa labanan.
Mali kaya ang ibinigay nilang locator cards?
Ang alam ko lang, ayaw nila tayong tulungan.
Kahit minsan lang, gusto ko sanang maglaro nang patas
nang walang nanlalamang.
Iyong hindi mang-iisa ang mga puti. Masama bang pangarapin iyon?
Hindi.
Pero alam nating hindi pa iyon magbabago.
Ginagawa nga natin ito para baguhin iyon.
Nakita mo itong huling pangungusap?
"Nais ko ring ipaalam sa iyo
na gusto niyang asikasuhin ninyo ang mga Negrong sundalo
tuwing Sabado't Linggo."
Mukha ba akong hostess?
Wow, paano niya nagagawa iyan?
Dati siyang mananayaw ni Whitney Lenny sa Harlem.
Tingnan n'yo siya!
Uy, sige!
Diyos ko, ito ang kailangan ko.
Johnnie Mae!
- Hindi talaga siya mapigilan. - Napakalakas ng loob niya.
Sasabihin ko sana, nagkakalat siya. Napagod ako.
Napakahusay mo.
- Sadya. - Salamat.
Tara, gusto ko ng inumin.
- Tara, Lena. - Hindi pa ako nakakasubok uminom.
Ako rin.
At hindi ako sumali sa Army upang mawalan ng dignidad.
Inumin ng demonyo iyan.
Buweno, tayo na.
- Tara! - Iinom tayong lahat noon.
Sige na, masaya iyon!
- Ikukuha kita ng inumin. - Parang ayaw kong uminom.
Inay ko naman, magpahinga ka muna. Buong araw ka nang nasa opisina.
May mga sundalo roon, o.
Mas mataas ang ranggo ko sa kanila.
Hindi lahat. Mali ang tinatanaw mo.
Tara. Tenyente Koronel iyan.
- Hi. - Hi.
Hi.
Mukhang hindi ka nagulat na makita ako.
Hindi nga.
Noong nabalitaan ko ito, nagpasya akong pumunta para bantayan ang iniibig ko.
Hindi ba iyon ang asawa mo?
Hindi ko itinuloy.
Ang alin?
- Ang pagpapakasal sa kanya. - Bakit hindi?
Dahil nakilala kita.
Hindi mo ako mabobola.
Bakit mo ba iniisip na binobola lang kita?
Pwede ba kitang maisayaw?
Gusto ko ang kantang ito.
You made me love you
I didn't wanna do it
Napakasintunado mo.
You made me...
...want...
May nasabi ba ako?
Wala, ano lang...
Kasi...
Sige, magkuwento ka sa akin ng pinagdaraanan mo,
at magkukuwento ako ng pinagdaraanan ko.
Marami na akong nakita mula nang dumating ako rito
na talagang ikinagulat ko.
Nakarating ka na sa taliba?
Naghatid ng suplay.
Gaano kalala?
Walang kasinglala.
Pero nang makita kita rito...
gumaan ang pakiramdam ko.
Alam kong hindi kita kilala...
pero hangad kong makilala ka.
At nais kong magpakilala sa iyo.
Pasensiya na.
Gustuhin ko mang kilalanin ka...
napakagulo pa ng isip at puso ko dahil namatayan ako.
Kaya...
mukhang wala akong maibibigay sa iyo.
Pwedeng pagkakaibigan.
Pwede naman.
Kailangan natin iyon dito.
Nalulungkot ako para sa iyo.
Nakikiramay ako sa iyo.
Hindi ka ba nilalamig dito?
Malamig nga.
Tara na.
Paumanhin ho.
- Ano iyon? - Ako si Clemens.
- Narito ako bilang kapelyan ninyo. - Ano?
Kapelyan ho. Ipinadala ako para tulungan kayo.
Humanda!
Adams!
Sir, yes, sir. May problema po ba?
Isa sa mga tao mo rito ang may pangalang JMB.
At ibinalik ng JMB na iyon ang sulat
na ngayon ko lang natanggap.
Hindi na po mabasa ang pangalan ng tatanggap.
Malinaw naman ang Army number ko. Hindi ba?
O baka hindi kayo marunong bumasa ng numero.
Nakakahiya kayo.
Itatanong ko ulit. Sino si JMB?
Ako po iyon, sir.
Ikaw?
Punyeta ka. Tanga ka ba?
Hindi po, sir.
Kung gayon, bakit ibinalik mo ito kahit napakatagal na?
Marahil ay tanga ka.
Mga tanga kayong lahat!
Ni hindi ninyo kayang magdala ng sulat sa pinagpadalhan?
- Marunong ba kayong magbasa? - Opo, sir.
Siya ang kausap ko.
Alam ko po, pero bilang Commanding Officer...
Tumahimik ka, Adams!
Naririnig mo ba ako? Sumagot ka!
Opo, sir!
Naririnig kita.
Dalawang buwan na kayo rito, pero wala pa kayong nagagawa.
Anong klaseng operasyon ang pinatatakbo mo?
Pupuntahan ko si Heneral Halt
at sasabihing ipasara na ang kalokohang ito.
Kalokohan ito. Aksaya sa oras.
Saan ba galing itong mga 'to?
Paluwag.
Balik na sa trabaho.
Sandali!
Wala akong pakialam sa sinasabi nila,
napakahusay ng ginagawa ninyo,
kahit ganito ang sitwasyon.
Pero maraming sulat ang ibinabalik,
at nakakadismaya iyon.
Pinanonood ko ang proseso.
Nauunawaan ko ang nangyayari,
pero kailangan kong marinig ang opinyon ninyo.
Uy!
Paisa-isa lang.
Ikaw ang mauna.
Ma'am, sa huling bilang, mahigit 7,500 ang Robert Smith natin.
Napakaraming locator card, hinahanap pa ang pinakahuli ayon sa petsa.
Minsan, hindi na po mabasa.
Napakalamig pa rito,
kailangang magguwantes ng iba sa amin.
Marami nang inaamag na padala. Nginangatngat na ng mga daga.
Kahit ang mga pangalan sa sobre, may ngatngat na.
Minsan, isa o dalawang salita lang.
Parang palaisipan lang.
Vera, mahilig ka sa mga palaisipan.
- Opo, ma'am. - Pwede mo bang tingnan ang mga sobre?
- Baka may maitulong ka. - Opo.
Dolores, linggo-linggo kang nasa sinehan, nanonood ng balita.
Kung matutukoy ang pinagmulan ng sulat, masasabi mo ba ang kalagayan doon?
Oo. Kung alam ko kung kailan ipinadala,
maaaring matukoy ko kung saan papunta ang yunit noon.
Pwedeng makatulong iyon.
Ang ilan sa mga ito ay para kina Joe-Joe o Bubba.
Kung ganoon, buksan n'yo na ang sobre.
Tingnan ninyo kung may palatandaan kung sino sila.
Iyon namang ilang padala, iyong may mga damit?
Nagtrabaho ako sa patahian sa California.
Maalam ako sa mga tela. Makakatulong ako sa ganoon.
Ma'am? Dati akong postmaster sa North Carolina.
Dati akong embalsamador sa punerarya ng tatay ko.
Diyos ko, paano makakatulong iyon?
Hindi ko sinabi ang talento ko, ha.
Johnnie Mae.
Alam kong taimtim ang oras na ito pagkat nawalan tayo ng taong napakadakila.
Mahusay tayong pinamunuan ni President Roosevelt,
at napakahalaga ng pamumuno.
Ipinagdarasal kong ipamamalas
ni President Truman ang kaparehong husay sa pamumuno.
Pero upang makapamuno,
kailangang maging kuwalipikado.
Ayon sa Kawikaan 4:14,
"Ang daan ng kasamaan ay huwag mong lalakaran,
at ang buhay ng masamang tao, huwag mong tutularan."
Maaari ring palitan ang salitang iyon
ng masamang babae.
Habang ipinagdarasal ko kayo, alam kong mahirap.
Hindi ninyo kaya ang gawain ninyo rito, at pinamumunuan kayo ng taong
hindi kayang mamuno sa mata ng Army,
at walang moral na kakayahan sa mga mata ng Panginoon.
Nakakalungkot na noong Biyernes nang gabi,
nagniningning ang bawat bombilya sa lugar na ito,
ngunit ngayong Linggo nang umaga, mayroong pundidong bombilya sa itaas ko.
Hindi iyon gawain ng Panginoon.
Mag-iingat kayo kapag pinamumunuan kayo ng kasamaan.
Magiging dahilan iyon para mapalampas ninyo ang mahahalaga.
Manalangin tayo.
Ang sabi niya,
"Alam kong hindi iyan ang naisip mong trabaho, pero..."
Akin ang mga 'yan.
"Kagalang-galang na Heneral Halt,
napakasama ng kababaihan sa Six Triple Eight.
Pinamumunuan sila ng masamang babae na nagtataguyod ng kahalayan,
pagkat pinatatakbo niyang parang putahan ang King Edward's School."
- Sinabing sa akin iyan. - Oo, pati iyang nasa sahig.
Aalis ka na rito ngayon.
Ipinadala ako rito ni Heneral Halt.
Kahit ipinadala ka pa ng Diyos.
Hindi ko alam kung alam mo ito,
subalit ako'y anak ng pastor.
Saulado ko ang Biblia mula Genesis hanggang Pahayag.
Matibay ang pananampalataya at pagkatao ko,
at mahigpit kong pinamumunuan ang kababaihang ito
nang may pagmamahal at pang-unawa na dapat nasa kapelyan.
Kinailangan kong tiisin ang paninira ng mga puting kalalakihan sa militar.
Pinag-aralan ko ang lahat ng batas sa hukbong ito
upang ipagtanggol ang aking sarili at makarating sa kinaroroonan ko,
kaya kung akala mo'y natatakot ako sa iyo, o sa anumang isusulat mo sa kahit na sino,
nagkakamali ka, gaya ng iyong pagkakamali sa sermon mo.
Ihahatid ka ng sundalong ito saan mo man nais na pumunta,
basta't umalis ka na agad.
Magpapatulong ka ba sa bagahe mo?
Bakit sila magpapadala ng kapelyan?
Alam mo na.
Sa gabing patutuluyin natin ang mga sundalo rito. Alam mo na iyon.
Sa palagay ko'y...
V-1 iyan.
Tayo na!
Dahan-dahan! Sige na!
Upo.
Major Adams?
Ano iyon, Private?
Coordinates ba iyan ng lokasyon ng mga sundalo?
Oo. Pero hindi mo dapat ito nakikita nang malapitan.
Kaya nga iyan binubura nina Kapitan Campbell.
Hindi ito maaaring malaman ng kaaway.
May simbolong...
nakasulat dito.
Ilang linggo pa lang ang sulat na ito.
Dito naman...
binanggit ang Indianhead.
Ang mga palatandaang ito
ang paraan ng mga sundalo upang ipaalam sa mga pamilya nila
kung nasaan sila.
Private, bawat dibisyon ng ating kasundaluhan ay may 16,000 katao.
Natukoy mo ang lokasyon ng 48,000 sa kanila.
Mga binibini, ilan sa inyo ang nakakita ng iginuhit na simbolo sa mga sulat
na kahawig ng tsapa ng dibisyon ng ating kasundaluhan?
Itaas ang mga kamay.
Napakahusay, Private.
BABALA HINDI PA SUMASABOG
Magwawala si Johnnie Mae kapag nakuha natin ang lahat ng iyon.
Maghunos-dili siya.
Abala naman ito!
- Vera, kailangang sundin ang ruta. - Hoy!
- Buong araw tayo rito? - Huwag!
Nakakabuwelo na tayo. Hindi ko sisirain iyon.
Huwag! Ihinto mo!
Bakit?
Sa palagay ko'y nasa ibabaw tayo ng bomba.
Sigurado ka?
Diyos ko po.
Ano'ng gagawin natin?
Kung ano'ng itinuro ni Major Adams.
Kailangang umalis sa sasakyan, at sundin ang itinuro sa pagsasanay.
Sige.
Bumaba na kayo riyan.
Dahan-dahan!
Isa.
- Dalawa. - Dalawa.
- Tatlo! - Tatlo!
Panginoon ko.
Bakit?
Tingnan ninyo ito.
Lena.
Magpanggap man lang kayong nagtatrabaho.
Gugustuhin mo itong makita.
- Babasahin mo ba? - Hayaan mo nga muna siya?
Mga binibini.
Pinatatawag tayo ni Major Adams.
Nagkaroon ng aksidente.
Hindi man lang sila ipalilibing ng Army?
Iyon ang sinabi sa akin.
Ikinalulungkot ko, mga binibini.
Magpapadala ako ng sulat sa Estados Unidos para humingi ng tulong,
ngunit pansamantala, naglilikom tayo ng pera
dahil hindi tayo papayag na pagkaitan ang ating mga sundalo
ng dignidad ng maayos na libing.
Panginoon
Napakasama ng mundong ito
Ang mga tao'y
Walang pakialam
Kung paano ka nila tratuhin
Panginoon
Napakasama ng mundong ito
Private.
Yes, ma'am.
Maraming sundalong Amerikano na nakahimlay rito.
Kung alam mo ang araw ng kamatayan at yunit na kinapalooban niya,
mahahanap mo siya rito.
Pwede ka ba niyang sabayan pabalik sa base?
Opo, ma'am.
Sige na.
Uy.
Mahihintay mo ba ako?
Oo naman.
Alam ko talagang mahahanap kita.
Mahal kong Lena...
vector niner, niner 'to.
Ayaw kong pag-alalahanin ka,
subalit sa unang pagkakataon, batid ko nang hindi na ako makakauwi.
Alam kong pinaghintay kita,
at alam kong maghihintay ka.
Pero...
kapag hindi ako nakabalik,
ipangako mong lagi ka pa ring tatawa, gaya noong nasa likuran kita.
Iyong ganoong kalayaan at ligaya.
Ipangako mong mabubuhay ka nang matagal.
Iyong sapat para sa ating dalawa.
Ipangako mong palagi kang tatawa para sa ating dalawa.
Mahal na mahal kita, Lena Derriecott.
Mahal din kita, Abram David.
Patawad.
Patawarin mo ako kung hindi ko sinabi nang mas maaga.
Hanapin mo ako sa himpapawid.
Sumasaiyo magpakailanman,
Abram.
Paluwag.
Magandang umaga po.
Ayon kay Heneral Lee, umuusad na kayo.
Opo, sir.
Bagama't namatayan kami ng dalawa.
Oo, nangyayari talaga iyon.
Pero pagdating sa koreo, hindi ako sang-ayon.
Walang ni isa sa tropa kong nakakita ng pag-usad ninyo.
Pasensiya na ho, sir. Minamadali na po namin ang trabaho.
Hindi pa rin sapat.
Hindi ito ang buong batalyon mo.
Hindi po, sir.
Araw-gabi po kaming nagtatrabaho, kaya may ilan sa aming nagpapahinga.
- Nagpapahinga? - Opo.
Iinspeksiyunin ko ang tropa mo, tapos wala sila rito.
Tama ba iyon, Major?
A, sir...
May beauty parlor?
Opo, sir.
Hindi dapat ginagasta sa ganito ang pera ng Army.
Ibig sabihin,
may oras silang magpaayos ng buhok,
subalit wala silang oras para mainspeksiyon ng kanilang heneral?
Naku, sir...
Paumanhin, pero mga panggabi ang nasa loob niyan,
at natutulog pa ho sila.
Sir, paliguan po iyan, at may mga naliligo po ngayon.
- Lee. - Opo, sir?
Sinabi mo ba sa babaeng ito na darating ako upang mag-inspeksiyon?
Opo, sir.
At alam ba ng major na iinspeksiyunin ko
ang anumang nais kong inspeksiyunin?
Opo, sir. Alam niya ho.
Ganito ang kompanya mo?
Iyang silid na iyan?
Pwede ba akong pumasok diyan?
Opo, sir. Iyan ang delivery room.
Salamat naman.
Oo naman, sir.
Humanda!
Ano itong basurang ito?
Sir, nginatngat ng daga ang ilang padala at nagkahiwa-hiwalay ang laman.
Nakaisip ng paraan ang mga sundalo upang malaman
kung alin ang magkakasamang laman ayon sa tela.
Dito naman naitutugma ang mga sulat
sa mga sundalong may magkakaparehong pangalan at apelyido.
Hindi ba mas madali kung gagamitin na lang ang numero?
Opo, sir, iyon ang una naming sinubukan.
Kaso, palayaw ang nakalagay sa iba, kaya nagsaliksik kami
upang matiyak na mapupunta sila sa tamang sundalo.
Nag-aaksaya pa kayo ng pera ng Army sa pabango?
Hindi po, sir.
May mga pangalang hindi mabasa dahil kumayat.
Nilalagyan ng ibang babae ng pabango ang mga sulat nila,
at nakilala ng ilan sa ating mga sundalo ang mga pabango.
Matrabaho, pero naitugma ang nagpadala sa state kung saan ibinenta ang pabango
at natunton ang nagpadala.
Tumabi ka, iha.
Binabasa ninyo ang mga sulat na ito?
Sir, saka lamang kapag hindi matunton ang sundalo, sir.
Nagpapatawa ka ba?
Binubuksan at binabasa ninyo ang sulat ng mga puting sundalo?
Sir, minsan, sa gayon lamang nakakakuha ng palatandaan
upang malaman kung nasaan sila.
Pribadong bagay ito, Major.
Tuluyan ka na bang nawalan ng pag-iisip?
Pinangunahan mo ako,
ipinalibing ang mga sundalong namatay nang dahil sa iyo.
Namatay sila dahil hindi mo sila sinanay nang maayos.
Ngayon...
dahil namayapa na si President Roosevelt,
ipasasara na ang munting eksperimentong ito.
Sa palagay ko'y ipatatanggal na kita rito.
At magdadala ako rito ng puting tenyenteng
magpapatakbo sa yunit na ito!
Mamamatay muna ako, sir.
Ano'ng sinabi mo?
Sir, mawalang-galang na ho,
araw-gabi kaming nagtatrabaho sa kabila ng napakasamang kalagayan.
Madalas kaming walang pampainit.
Sa lamig, kailangan pang ilagay ang tubig sa helmet upang makapaglinis ng katawan.
Ibinigay ninyo ang lugar na ito nang walang kama at kahit anong tulong.
Binabastos ang mga kababaihang ito, tapos kinakaibigan,
para lang maitanong kung nagkakabuntot sila tuwing hatinggabi
dahil sa ipinagkakalat ng mga puting sundalo.
Nagpadala kayo ng kapelyan, hindi para magdasal, kundi para tiktikan kami.
Namatay sa bomba ang dalawang mahusay naming sundalo,
na ako mismo ang nagsanay.
Ni hindi ninyo sila ipinalibing nang maayos.
Nasa giyera tayo, pero nagsisimula sa pagiging Negro ang giyera namin.
Nakikipaglaban kami sa lahat ng larangan.
Kaya katulad ng sinabi ko, mamamatay muna ako, sir.
Dadalhin niya ako sa hukuman.
Pakiramdam ko, napakaipokrito ko
para sabihan silang magkaroon ng dignidad at umasta nang maayos...
Hindi ko alam kung ano'ng sumagi sa isip ko.
Naisip mo lang na tama ka.
Napakabastos niya para palabasing wala tayong nagagawa.
Pero siya ang nakatataas na opisyal ko. Hindi ko dapat ginawa iyon.
Ma'am. Pasensiya na, pero may problema tayo.
Huminto sila sa pagtatrabaho.
Bakit?
Hindi ko po alam.
Bumalik na kayo sa trabaho!
Trabaho na!
Alam kong nakikisimpatya si Roosevelt noon,
pero kausapin mo si Truman. Hindi sila umuusad.
Sabihin mo sa pangulo,
malaking pagkakamali iyan.
Iyong Adams na iyon? Oo.
Gusto ko siyang iharap sa hukuman.
Sinabi niya iyon, Marshal. Sinabi niya mismo sa akin!
At iyong pagbabasa nila ng sulat ng mga puting sundalo...
Sandali.
Ano'ng nangyayari?
Dumating na ang mga sulat ng mga sundalo, sir.
- Morgan! - Ako iyon! Yes, sir!
- Versper! - Yes, sir!
Montgrey!
Carl!
Vincent!
Vaughn!
May sulat!
Malone! Nielson!
Nariyan na!
Viranelli!
Alexander!
Vincent!
Montgrey!
- Frank! - Narito po, sir!
Sulat kay Troutman!
- Troutman! - Opo!
Heto na ho.
Mahal ko!
NEGRO W-A-C, PINATATAAS ANG MORALE NG ARMY
"Wala nang mas masayang araw para sa akin."
Uy!
Kayo po ba ang Six Triple Eight, ma'am?
Oo, kami nga.
Ang Six Triple Eight!
Paluwag, mga kawal!
"Ang Six Triple Eight Postal Battalion Directory
ang nag-iisang batalyong all-Black at kababaihang may kulay
sa Europa noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig.
Matapos makumpleto ang natambak
na mahigit 17 milyong piraso ng sulat sa loob ng 90 araw,
namangha nang husto ang pamunuan sa aming ginawa
na ipinadala nila kami sa Rouen, France,
kung saan mabilis naming inubos ang nakatambak na sulat."
ANG TUNAY NA LENA DERRIECOTT, 100 TAONG GULANG
"Napakahirap at napakalungkot noon.
Walang nagpasalamat sa amin para sa aming serbisyo
at hindi kami isinama sa parada.
Hindi kinilala ang aming pagsisikap at walang pag-iimbot na paglilingkod.
Mas maayos ang naging trato sa amin sa Europa
kaysa sa Estados Unidos noong makabalik kami.
Hanggang sa kasalukuyan.
Sinisimulan na ang pagkilala sa amin at sa ginawa namin.
Hinandugan pa kami ng Congressional Gold Medal para sa aming serbisyo.
Hindi ba't malaking tagumpay iyon?"
Diyos ko, napakaraming alaala.
At oo, nagpakasal ako kay Hugh pag-uwi namin.
ANG 6888 CENTRAL POSTAL DIRECTORY BATTALION
ANG NAG-IISANG ALL-BLACK AT MAY KULAY NA ARMY CORPS UNIT NG KABABAIHAN
NA NAKAPAGLINGKOD SA EUROPA NOONG WORLD WAR II.
AKTUWAL NA KUHA NG 6888 PAGDATING SA EUROPA
PAGDATING SA EUROPA, BAGO MAGTAPOS ANG GIYERA,
IPINATAW SA KANILA ANG NAPAKAHIRAP NA GAWAING
IHATID ANG 17 MILYONG SULAT SA LOOB NG ANIM NA BUWAN.
NAGAWA NILA IYON NANG WALA PANG 90 ARAW.
ANG SIX TRIPLE EIGHT AY NAGHATID NG KOMUNIKASYON
AT MAHALAGANG PAMPATAAS NG MORALE AT PAG-ASA SA MGA SUNDALO.
At ngayon, nasa 20th century na tayo,
kung saan ganap nang nagiging kasapi ng United States military ang kababaihan.
At kasama natin ngayon
ang dalawang kahanga-hangang kababaihan.
Sinabi nila ang mga edad nila, pero di na kailangang malaman
dahil mukha silang 30 o 40 para sa akin.
Sina Mary Ragland at Alyce Dixon,
na naglingkod sa Six Triple Eight,
ang natatanging yunit ng African-American women
sa Women's Army Corps na naglingkod sa ibang bansa noong World War II.
Palakpakan po natin sila.
Muli, gusto ko kayong pasalamatan sa inyong serbisyo,
tapang, dedikasyon, pagpupursigi,
at nawa'y pagpalain kayo ng Diyos, at pagpalain ng Diyos ang America.
NOONG APRIL 27, 2023, ANG US ARMY BASE FORT LEE,
NA IPINANGALAN SA HENERAL MATAPOS ANG GIYERA,
AY PINANGALANANG FORT GREGG-ADAMS, SA NGALAN NG DALAWANG BLACK PIONEER,
SI TENYENTE HENERAL ARTHUR GREGG
AT
TENYENTE KORONEL CHARITY ADAMS
SA MULING PAGTATALAGA SA FORT UPANG DAKILAIN SI ADAMS,
SIYA ANG NATATANGING BABAENG BLACK SA US NA PINARANGALAN NANG GANOON.
ANG PELIKULANG ITO AY ALAY SA BUHAY, SERBISYO, AT ALAALA
NINA CLARENCE AT JACQUELINE AVANT
Nagsalin ng Subtitle: Ivee Jade Tañedo