Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Bir B-17 gördüğümde hâlâ aynı tepkiyi veriyorum.
Çok güzel bir uçak değil mi?
Bir heykel gibi.
Tekerlekleri kapatınca, havada da çok güzel.
PİLOT, 100. BOMBARDIMAN FİLOSU
Grup hâlinde uçtuğunuzda...
Bazen 1.000 uçakla...
...çok güzel ve dramatik bir görüntüdür.
Avrupa'nın soğuk, mavi göklerinde
daha önce hiç yaşanmamış bir ortamda yeni bir tür savaş icra edildi.
Savaş tarihinde bir kez olmuş bir olaydı.
Emsali yoktu ve bir daha tekrarlanmayacaktı.
Kırk Amerikalı bombardıman filosunun havacıları
hava savaşında sarsıcı derecede büyük kayıplar verdi.
Bu gruplardan aşırı saldırgan ve disiplinsiz olan bir tanesi
kısa sürede o kadar çok kayıp verdi ki
Kanlı Yüzüncü olarak anılmaya başlandı.
AVRUPA'DA SAVAŞ ÇIKIYOR
Almanya, Polonya'yı işgal etti.
Saat dokuz sularındaki büyük saldırıda Varşova bombalandı.
VARŞOVA
Alman ordusu bu sabah erken saatlerde karadan ve paraşütle
Hollanda ve Belçika'yı işgal etti.
HOLLANDA PES ETTİ
NAZİLER FRANSA'YI YİNE ZORLUYOR
Uygulamamızın ne olduğunu mu soruyorsunuz?
Deniz, kara ve hava yoluyla savaş başlatmak.
İnsanlık suçlarının karanlık ve acınası geçmişinde
eşi benzeri olmayan canavarca bir zorbalığa karşı.
LONDRA BOMBALANDI
İNGİLİZ İDDİASI NAZİ HAVA KUVVETLERİ FOSTUR
Büyük Britanya yenilirse
Mihver devletleri Avrupa, Asya ve Afrika kıtalarını kontrol edecek
ve bu yarım küreye karşı devasa
bir askerî ve donanma kaynağı getirecek duruma geleceklerdir.
Bu sabah Pearl Harbor'ın
düşman uçaklarınca ağır biçimde bombalanmasına tanık olduk.
Bu, şaka değil.
Gerçek savaş.
HAWAİİ SALDIRILARI
SAVAŞ İLAN EDİLDİ
Kongre'den, Japonya'nın
sebepsiz ve alçakça saldırısından dolayı
bir savaş hâli ilan etmesini
talep ediyorum.
İTALYA, ALMANYA SAVAŞ İLAN ETTİ
Savaşın bu noktasında
Hitler Almanya'sı Avrupa kıtasını kontrol ediyordu.
Nazilerle savaşta ayakta kalan
son Avrupa demokrasisi olan Büyük Britanya yalnız ve savunmasızdı.
Ve soru, düşmana nasıl karşılık verileceği oldu.
İngiltere bombardıman komutanlığı Almanya'yı 1940'tan beri aralıksız
ancak etkisiz bir şekilde vuruyor, çoğu zaman hedeflerini
kilometrelerce ıskalayan gece saldırılarında büyük kayıplar veriyordu.
Naziler yüzünden küresel demokrasiye yönelik
net ve mevcut bir tehlike vardı.
Yani vatanseverlik, babamın kuşağı olan En Büyük Kuşak'ın...
FİLM YÖNETMENİ
...çok ama çok ciddiye aldığı bir şeydi.
Sizinle konuşmak benim için angarya değil
çünkü en sevdiğim konu olan Hava Kuvvetleri hakkında konuşmak istiyorum.
PİLOT, 453. BOMBARDIMAN FİLOSU
Konuşmam uzun tecrübelere dayanmıyor.
Sadece bir yıldır askerdeyim
ama hava kuvvetlerinin neler sunduğunu iyi öğrendim.
Konuşmak istediğim de bu.
Hava Kuvvetleri'nin 15.000 yüzbaşıya,
40.000 teğmene, 35.000 çavuşa ihtiyacı var.
Amerikalı genç erkekler, geleceğiniz göklerde.
Kanatlarınız bekliyor.
Üniversitede ikinci yılımın ortasındaydım,
aklımda kız peşinde koşup viski içmekten başka bir şey yoktu.
JOHN "ŞANSLI" LUCKADOO PİLOT, 100. BOMBARDIMAN FİLOSU
O sırada Pearl Harbor oldu
ve diğer erkek öğrenci kardeşlerimle birlikte havacılık öğrencisi olduk.
Dikkat!
O dönemde büyük bir antisemitizm vardı.
Hitler'in Aryan ulusunun üstünlüğünden bahsetmesi
bende hiçbir çözüm bulamadığım bir sıkıntı yaratıyordu.
Bir anda o sıkıntı kayboldu.
Artık bir şey yapabileceğimi hissettim.
En etkin hizmet biçiminin pilotluk olduğunu düşündüm.
ASKERE ALMA MERKEZİ
Ertesi gün gidip hava kuvvetleri öğrencisi olmak için başvurdum.
Binlerce Amerikalı, askere yazılmadan önce ne bir uçağa adım atmış
ne de bir sincaptan daha tehlikeli bir şeye ateş etmişti.
Ekipler Amerika'nın her bölgesinden ve neredeyse
hayatın her alanından gelen insanlardan oluşuyordu.
Harvard tarih öğrencileri ve Batı Virginia kömür madencileri vardı.
Wall Street avukatları ve Oklahoma sığır çobanları vardı.
Hollywood simgeleri ve futbol kahramanları vardı.
Öğrenciler sınavı geçti.
Şimdi de uçuş derslerini alacaklar.
Her eğitmenin dört öğrencisi vardı.
Diğer üç öğrencinin uçuş eğitimi vardı, benim hiç yoktu.
Hiç uçağa binmemiştim.
Yaklaşık 10 saat sonra tek başımıza uçardık.
Tekerlekler havalandığında size yardım edecek kimse yoktur.
PİLOT, 100. FİLO
Tek başınızasınızdır.
Pilot olarak başarısız olduğumdan rotacı oldum.
ROTACI, 100. BOMBARDIMAN FİLOSU
Sınıfta kaldım.
Beni bırakan adamın Teğmen Maytag olduğunu asla unutmayacağım.
Bir uçuş öğrencisi adayını bırakmak için uygun bir isim.
BOMBARDIMANCI, 100. FİLO
Askerî eğitmenim vardı ve beni bırakmak üzereydi
ve dedi ki "Nasıl olsa kendini öldüreceksin
ama bak dinle, gidip şu ağacın altına oturacağım.
Bunu üç kez kaldırıp, rotada dolaştırıp yere indirebilirsen girersin.
Yapamazsan gidersin."
ABD ORDUSU
Sabah sekizden akşam sekize kadar uçtuk.
Çeşitli Chandeller ve Lazy S manevraları yaptım.
Ve nadiren izinli olduğumuz günlerde, it dalaşı yapardık.
Hiçbir şeyden o zaman aldığım kadar zevk almamıştım.
Benimle birlikte uçuş okulundan mezun olan
40 sınıf arkadaşım...
HAVACILIK ÖĞRENCİSİ SUBAYLAR SINIF 43-B
...B-17'lerde görevlendirildi.
Daha önce hiç B-17'ye binmemiştik.
Boeing Uçan Kale, 10 adam tarafından yönetilen
bu yeni bombardıman uçağı saatte yaklaşık 480 km. hıza sahiptir.
Gövdesindeki çıkıntılar makineli tüfek taretleridir.
4.000 beygir gücündeki motorlarıyla,
4.800 km. boyunca yakıt ikmali için iniş yapmadan uçabilir.
B-17 şimdiye kadar tasarlanmış ilk hem saldırı hem de savunma uçağıydı.
Saldırı amaçlı olarak zamanına göre çok ağır bombalar atıyordu.
Ve çok sayıda 50 kalibrelik makinelisi olduğu için Uçan Kale olarak adlandırıldı.
B-17'nin verdiği his harikaydı.
Uçak o kadar güzel tepki verirdi ki hemen bağ kurardınız.
B-17'lerde olmaktan çok mutluydum.
Yaklaşık beş, altı ay pratik eğitimi gördük
ve denizaşırı bir göreve hazırlandık.
1943 mayısında 8. Hava Kuvvetleri'ne katılmak için...
ROTACI 100. BOMBARDIMAN FİLOSU
...İngiltere'ye yollandık.
Denizaşırı ülkelere gitmeden önce bize
"Sağınıza ve solunuza bakın, sadece biriniz geri dönecek" demişlerdi.
Denizaşırı ülkelere ölmeye gidiyorduk.
100. Filo'nun mürettebatı İngiltere'nin doğusundaki
yeni üslerine gelmeye başladığında Avrupa savaşı yeni bir aşamaya girdi.
THORPE ABBOTTS DOĞU ANGLIA, İNGİLTERE
Pointblank'in, 24 saat süren
bombalama seferinin resmî başlangıcıydı.
Amerikalılar gündüz, İngilizler gece bombalıyordu.
Amacı, bir sonraki baharda yapılacak Normandiya çıkarmasına kadar
kuzey Avrupa üzerinde hava üstünlüğü sağlamaktı.
Hava üstünlüğü olmadan Müttefikler Avrupa kıtasını işgal edemezdi.
DOĞU ANGLIA, İNGİLTERE
100. BOMBARDIMAN FİLOSU KARARGÂHI
Oraya yeni varmış ve birbirimizi tanımaya başlamıştık ki
pilot King bana "Daha önce ne yapmıştın?" diye sordu.
PİLOT, 100. BOMBARDIMAN FİLOSU
Dedim ki "Yakın zamanda kovboyluk yaptım."
OWEN "KOVBOY" ROANE PİLOT, 100. BOMBARDIMAN FİLOSU
Dedi ki, "Peki, tamam, bundan sonra Kovboy olacaksın."
100. Filo genç bir birlikti
ve oldukça pervasız genç komutanları vardı.
Gale Cleven adında bir adam filo komutanıydı...
PİLOT, 100. BOMBARDIMAN FİLOSU
...ve John Egan adında bir de hava amiri vardı.
PİLOT, 100. BOMBARDIMAN FİLOSU
Filo lideri Egan ve Cleven'ın uçmaları gerekmiyordu ama hep uçtular.
YAZAR
Bu da adamların onlara hayran olma nedenlerinden biri.
Buck Cleven, Bucky Egan'la birlikte fular takardı.
Şapkaları kafalarının bir yanına eğikti ve çok ukalaydılar.
Subaylar kulübünde olurlardı ve şöyle derlerdi:
"Teğmen, geç şöyle, Seninle konuşmak istiyorum."
350. BOMBARDIMAN FİLOSU SİTE 4
John Egan, Gale Cleven...
Uçak uçurmak hayatlarının tutkusuydu.
Burada da bir uçağı uçuruyorlar.
İnandıkları bir görevde, sevdikleri ülke için...
TARİHÇİ
...sevdikleri şeyi yapıyorlar.
Cleven ve Egan, 100. Filo'yu
dünyanın en zorlu hava kuvvetlerine, tecrübeli pilotları İspanya, Norveç,
Polonya, Fransa, Rusya, Yunanistan, Kuzey Afrika ve İngiltere üzerinde
savaşmış olan Alman Luftwaffe'ya karşı yönetmeye yardım edeceklerdi.
Yanlış hesaplarının büyüklüğünü anlayacaklar...
ABD BAŞKANI 1943 HALKA SESLENİŞ KONUŞMASI
...Naziler her zaman üstün hava gücü avantajına sahip olacak sandılar.
Bu üstünlük sonsuza dek yok oldu.
Nazilerin ve faşistlerin bunu istediğine inanıyoruz
ve alacaklar da.
HAZİRAN 1943
ÇIKARMAYA BİR YIL KALA
Yüzbaşı Kirk, Yüzbaşı Thompson, Teğmen Bushka,
Iverson, Holloway ve Hawkers uçacak.
Acele edin.
Komuta subayı, içeri girer, ön tarafa gelir,
bir perdeyi geri çekerdi
ve Thorpe Abbotts'tan hedefe kadar giden kırmızı bir kurdele olurdu.
KUYRUK MAKİNELİSİ, 100. BOMBARDIMAN FİLOSU
Bu bina grubu sizin hedefiniz.
Bu bina nişan noktası olacak.
Bomba atışlarınız bu bölgeye yoğunlaşırsa
fabrikayı çok etkili bir şekilde devre dışı bırakacaktır.
Cipten inip, bazı eşyalar konduktan sonra
uçağa tırmanıp yerleşildi, motorlar çalıştı.
PİLOT, 100. FİLO
Kendini savunan bir dizilimde uçmaya savaş kutusu diyorlardı.
Her uçaktaki 13 makinelinin ateş gücüne sahip olunan bu dizilimle
düşman uçağı dalgaları arasından geçerek hedefe ulaşabiliyorlardı.
Savaş uçağı pistlerinde Thunderbolt'lar hazır.
Bombacılarla buluşmak için yola çıktılar.
İki grup, Manş Denizi üzerinde buluşur
ve savaş uçakları bombardıman uçaklarının etrafında devriye gezerken
hava donanması düşman topraklarına doğru ilerler.
Bombardıman uçakları P-47 Thunderbolt gibi
daha küçük, daha çevik savaş uçaklarınca sınırlı biçimde korunurdu.
Sınırlı yakıt kapasiteleri onları Almanya'nın derinlerine girdiklerinde
bombardıman uçaklarını terk etmeye zorlardı.
Mürettebat, özel giysiler,
özel ekipman ve kendilerine pompalanan oksijen olmadan
fiziksel olarak sağ kalamayacakları yabancı bir dünyadaydı.
Yükseğe çıkar çıkmaz oksijen almamız gerekiyordu,
bu yüzden yüzümüze oksijen maskesi takmıştık.
Ve o keskin soğuk.
Dondurucu soğuklar.
Sıfırın altında 50, 60 derecede çalışıyorduk.
Savaşçı eskortunun B-17'lere Almanya içindeki
hedeflere kadar eşlik edecek menzili yoktu, o yüzden
Müttefik savaş uçakları İngiltere'ye döndü.
Manş Denizi'ni ilk geçtiğimizde aşağıya baktığımı
ve düşman topraklarında olduğumuzu fark ettiğimi
ve boğazımda bir yumru oluştuğunu hatırlıyorum.
Gergindim.
İşte aşağıdaki uçaksavar toplarından gelen
uçaksavar mermilerinin siyah lekeleri.
Uçaksavar 88'lik bir Alman topudur
ve 40.000 fit yükseğe mermi atabilir.
Mermi havada patlar, şarapnel parçaları fırlatırdı.
Uçağın dışı çelik değil, alüminyum.
Bu da uçaksavar uçakta delikler açıyor demekti.
İlk defa çok ağır bir uçaksavar ateşine maruz kaldım
ve bu, korkutucuydu.
Karşımızda çok deneyimli,
çok iyi donanımlı ve çok iyi eğitimli bir rakip vardı.
Onlar profesyonel biz de amatördük.
Grup, hedefine yaklaştığında
bombardıman pilotları hava hızı ve rüzgâr sürüklenmesi gibi değişkenleri
uçakları bomba bırakmak için en uygun noktaya
yönlendirmek üzere tasarlanmış çok gizli nişanlama cihazları olan
Norden bomba vizörlerine girdiler.
Norden bomba vizörü. Çok hassas olması gerekiyordu,
bombalarınızı 20.000 fitten bir turşu fıçısının içine atabilirdiniz.
Bombalarımızı attığımızda,
öndeki uçakların bomba attığını görüyordum...
BOMBACI, 100. BOMBARDIMAN FİLOSU
...ama aynı zamanda pleksiglas burundan eğilip
doğrudan bizden düşen bombaları da görebiliyordum.
Sonra patladıklarında, patlamaları da görebiliyorduk.
İlk bombardıman uçakları geçti
ve hedef, çıkardıkları yangınlar nedeniyle kısmen gizlenmiş durumda.
Bir enerji santrali, yapım aşamasında denizaltılar ve suda olan
en az bir Alman denizaltısı vuruldu.
Bombalarımızı attık,
iki savaş uçağı saldırısı yaptık, kimse yaralanmadı.
"O kadar da kötü değil" diye düşündüm.
100. Filo'nun ilk görevleri çoğunlukla denizaltı iskeleleri
ve Fransa ve Norveç'teki sanayi tesisleri gibi kıyı hedefleriydi.
Hava kuvvetleri
Nazi Almanya'sının savaş makinesini yok etmeye çalışıyordu.
Uçak yapan fabrikaları, tank yapan fabrikaları.
Rulman üreten fabrikaları.
İngiliz çıkarma alanlarında gök savaşıyla ilgili haberler yayılmıştı.
Kalelerin çoğu sakatlanmıştı.
Birkaçı hasarlı pervane ya da parçalanmış iniş takımlarıyla dönmüştü.
B-17 güvenilir, emniyetli ve insanları geri getirme ününe sahipti.
Üç motor kaybedip eve dönebilirdiniz.
Kuyruktaki dikey stabilizatörünüzün yarısını kaybedebilir
ve eve dönebilirdiniz.
Sizi iki motorla eve getirirdi,
tek motorla döneni de gördüm.
KOMUTAN, 100. FİLO
17 AĞUSTOS 1943
ÇIKARMAYA 10 AY KALA
BRİFİNG ODASI YETKİSİZ PERSONEL GİREMEZ
8. Filo için her şey,
o güne kadarki en büyük baskınlarıyla değişmek üzereydi.
Almanya'nın içlerinde yoğun biçimde savunulan
Schweinfurt'taki rulman fabrikalarına
ve Regensburg'daki Messerschmitt fabrikalarına çifte saldırı.
100. Filo Regensburg Gücü'ne atanmıştı.
Harita üzerindeki perde kalkıp da
Almanya'yı boydan boya geçen o kırmızı çizgiyi gördüğümüzde,
"Vay canına" diye düşündük.
Plana baktığınızda mükemmel olduğunu görüyorsunuz.
Yani...
KOMUTAN
...Curtis LeMay'in 3. Bombardıman Tümeni uçup Regensburg'daki
Messerschmitt fabrikalarına saldırıp Afrika'ya geçecek.
On dakika arkalarında da 1. Bombardıman Tümeni olacak
ve onlar da Schweinfurt'taki rulman fabrikalarına saldırıp
sonra İngiltere'ye dönecek.
Almanlar bu gruplardan hangisini vuracağına karar vermek zorunda kalacak.
Sorun şu, sürpriz, ağustostayız ve Büyük Britanya'da sis var.
SSI KIDEMLİ UZMAN TARİHÇİ, ABD ORDUSU SAVAŞ OKULU
O sabah dışarı çıktık.
Lambaları ve el fenerlerini alıp uçaklara yol gösterdim.
Yaklaşık 10 dakika geç toplandım ama kalkmıştık.
Curtis LeMay bombardıman tümenini
İngiliz sisinde kalkacak biçimde eğitmişti.
Diğer bombardıman bölüğü eğitilmemişti.
Birden LeMay adamlarını kaldırdı, hepsini topladı
ve diğer bombardıman bölüğü havalanmamıştı bile.
Böylece 10 dakika yerine iki saatlik boşluk oluştu.
Ele geçirilen bu Alman filmi, 109 ve Focke-Wulf 190'ların
uyarıdan sonra ne çabuk harekete geçtiğini göstermektedir.
Savaş uçaklarını, seçtikleri saldırı noktasına yollamak
ve eskortlarımıza ikiye birle 10'a bir arası üstünlük kuracak zamanları vardı.
Kanalı uçarak geçtik. Çok güzel bir gündü.
Hollanda kıyılarına geldiler ve aniden tüm dünya patladı.
Sonraki iki saat boyunca devam etti.
Aldığımız eğitim bize Alman savaş uçaklarından
kaçabileceğimizi düşündürdü.
Tabii ki bunun doğru olmadığını öğrendik.
Bol miktarda uçaksavar ve savaş uçakları vardı.
Üst taretten hiç durmadan makineli tüfek sesleri geliyordu.
Cleven'ın uçağı altı isabet aldı.
Hidrolik sistemi bozuldu. Motorlardan biri bozuldu.
Kokpit yanıyordu.
Cleven arkasını dönüp telsiz nişancısına baktı
ve telsiz nişancısının bacakları yoktu. Bacakları kopmuştu.
Bir uçağı hâlâ hatırlıyorum,
gövdesindeki her delikten ateş çıkıyordu.
Bunu uzun süre rüyamda gördüm.
O uçuş ekibinin her bir üyesi
demokrasi ve özgürlük hüküm sürsün diye savaşıyordu.
Ama savaştayken kimin için savaştığınızı biliyor musunuz?
Solunuzdaki ve sağınızdaki adam için.
Hemen önünüzdeki ve hemen arkanızdaki adam için.
Onlar için savaşıyorsunuz.
Cleven kokpitte oturuyor ve yardımcı pilotu kısaca şöyle dedi:
"Buradan çıkmalıyız. Tahliye ziline basalım."
Cleven "Hedefe gitmeliyiz. Bombardımanı tamamlayacağız" dedi.
Hedefe varmamıza beş dakika kala her şey durdu.
Savaş uçağı, uçaksavar, hiçbir şey yoktu.
Bombalarımızı atmayı başardık.
Yakıtı çok azalan Regensburg grubu
Alpler üzerinden savaşarak Kuzey Afrika'ya doğru ilerlerken,
Schweinfurt grubu doğruca Luftwaffe'nın en şiddetli noktasına doğru uçtu.
Almanlar için durum şuydu, kalkıp LeMay'in adamlarını perişan ederler,
sonra inip bir içki içerler ve silahla yakıt ikmali yaptıktan sonra
havalanıp Schweinfurt tayfasını vururlar.
Bütün Luftwaffe, Schweinfurt grubuna saldırıp onları darmadağın etti.
Günün sonunda Kuzey Afrika'ya ulaşmış olan
100. Bombardıman Filosu mürettebatı savaş yorgunu olmakla birlikte
hayatta oldukları için şanslı hissediyorlardı.
Sayıca az, uygun olmayan teçhizat ve asgari eğitimle
kuvvetlerini savaşa sevk etmek zorunda kalan her komutan...
KORGENERAL (EMEKLİ) 8. HAVA KUVVETLERİ KOMUTANI
...çok zor kararlarla karşı karşıya kalmıştır.
Bu, erkekleri ölüme mahkûm etmek gibi bir şey.
İngiltere'ye 1943 yazında gelmiştim
ve 100. Bombardıman Filosu'na gönderildim.
Rosie Rosenthal, filoya
kayıp mürettebatın yerine yedek mürettebat olarak geldi.
Egan, Rosie adlı bu çocuğun çok iyi bir havacı olduğunu duymuştu.
Egan onu dışarı çıkarıp bütün her şeyi bir çırpıda anlattı
ve "Seni filomda istiyorum" dedi.
O sırada bardaydım.
Her zamanki viskimi içiyordum ve biri omzuma dokundu,
arkamı döndüm ve filo komutanı oradaydı.
Dedi ki "Eve gidip biraz uyusan iyi olur Şanslı.
Yarın uçuyorsun."
EKİM 1943
ÇIKARMAYA SEKİZ AY KALA
8 Ekim'de Almanya üzerindeki hava açtığında
Amerikalılar uçak üretim tesislerini vurmak için
azami çaba gerektiren bir dizi göreve başladı.
Havacılar buna sonunda Kara Hafta adını vereceklerdi.
8 Ekim'de, 855 uçak
Bremen ve Vegesack'a saldırmak için Büyük Britanya'dan ayrıldı.
1.000 ton bomba yüklüydüler.
2,75 milyon mühimmatları vardı.
Hedefe yaklaşırken gözümün ucuyla
iki Fw 190'ın doğrudan bize nişan aldığını gördüm.
Tam önümdeki uçağı vurdu,
gruptan çıkıp infilak ettiler.
Filo yok olmuştu.
Vurulup grup dışına çıkmıştık. Üç numaralı motorumuz yanıyordu.
Cleven vurulduğunda
yukarı çıkıp grubu devralmaya çalışıyordu.
Cleven vuruldu.
Uçakta büyük bir kaos vardı.
Kokpit alev aldı. Kaçmak zorundaydılar.
Gale Cleven düşürüldü.
Bu, 100. Bombardıman Filosu'nda büyük bir boşluk demekti.
Herkes onun öldüğünü sanıyordu.
İşte ilk o zaman gerçekten geri dönebileceğimden şüphe ettim.
Uçağım Rosie's Riveters ağır hasar almıştı
ve iki motor çalışmıyordu.
Bombaları attıktan sonra
gruptan geri kalanları eve geri döndürdüm.
Sadece altı uçak kalmıştı.
Bir günde bu kadar kişi yitirmenin yarattığı moralsizliği düşünün.
Kışlaları boşaltmaya çalışırlardı.
Bir uçak düşer düşmez boşaltırlardı.
Yani boş bir kışlaya girerdiniz.
Egan izinli olarak Londra'daydı
ve Cleven'ın vurulduğu haberini aldı.
Egan o kadar öfkelendi ki hemen iznini iptal etti
ve üsse dönüp "Sıradaki görevi ben yönetiyorum" dedi.
Münster baskını, 8. Hava Kuvvetleri için
yeni bir şey olan bir şehir imha operasyonuydu.
Hedef, şehir merkezindeki stratejik öneme sahip demir yolu sahası
ve bu sahaya bitişik bir işçi konutları mahallesiydi.
Nazi zulmüne karşı savaşta insan eti ve kemiği bir hedef,
Reich'ın savaş makinesinin önemli bir parçası hâline gelmişti.
Odada gerginlik vardı.
Havacıların çoğu ilk kez görevi sorguladı.
Egan bir konuşma yaptı.
Bu görevde Cleven için uçacaklardı ve bu bir intikam baskınıydı.
Yüksek kayıplar yüzünden grubumuz kötü durumdaydı
ve sadece 13 uçağı havalandırabildik.
Konu Alman savaş uçağı saldırıları olduğunda
diziliminiz gevşekse, 18 yerine 13 uçağınız varsa
Almanlar daha küçük hedefe saldıracaklardır.
Anında 200'den fazla Alman savaş uçağının saldırısına uğradık.
İki Me 109 arkamızdan geldi ve kuyruk makinelimizi öldürdü.
Patlayan bir uçaksavar mermisinin şarapnel parçaları üzerime sıçradı
ve yere düştüm.
Uçağın kontrolden çıktığı ve düşeceğimiz gayet netti.
Yaklaşık 21, 22.000 fit yüksekte olduğumuzu hatırlıyorum.
Yer milyonlarca km uzakta görünüyordu ama başka seçeneğim yoktu.
Çıkmak zorundaydım ve çıktım.
Uçuş hattına indik ve beklemeye devam ettik.
Sonunda bizimkilerden biri geldi.
100. Filo'dan sadece tek uçak dönmüştü.
O uçağı uçuran adam da Rosenthal'dı.
Yani o da epey miktarda zorlukla karşılaşmıştı.
Subaylar kulübüne döndük.
Orada ürkütücü bir sessizlik vardı.
O görevde uçmamış birkaç kişi vardı
ve kimse bize yaklaşmıyor gibiydi.
Kendi başımıza kalmış gibiydik.
Çok garip bir duyguydu.
Vurulan insanların kaybını kesinlikle hissettik.
Özellikle ben, Münster görevinde en yakın arkadaşımı kaybettim.
Bucky Egan ve Cleven vurulduğunda,
bu, gerçekten muazzam bir moral faktörüydü
çünkü herkes onların yenilmez olduğunu varsayıyordu.
Münster görevi o zamana kadarki en büyük hava savaşıydı.
Sadece bir baskın değil, iki büyük
ve ölümcül hava ordusu arasındaki devasa mücadeleydi.
100. Filo, 140 havacı subayla İngiltere'ye
Münster'den dört ay önce gelmişti.
Münster'den sonra bunlardan sadece üçü hâlâ uçabiliyor ve savaşabiliyordu.
Bu tür kayıtlar etrafa yayıldı
ve insanlar bizim için endişelenmeye başladı.
Bize Kanlı Yüzüncü dediler.
Havacı olup da göreve çıktığınızda
dört saat boyunca saf dehşet yaşarsınız.
Birde bisikletine atlıyorsun, yerel bara gidip
bira içip, yerel bir kızla çıkıyorsun, üsse dönüyorsun,
hoş ve huzurlusun.
Sonra, ertesi gün sıra sizde, tekrar korkunun içine dönüyorsunuz.
Bunun bazı durumlarda insanların patlamasına neden olan sonuçları oldu.
Kara Hafta'dan sonra
8. Filo'da moraller yeni bir dibe vurdu
ve komutanlar, mürettebat isyanlarından endişe duymaya başladı.
Uçuş tabipleri ve hava kuvvetleri psikiyatristlerinden
savaşın, havacıların öz denetimini sinsice sarstığı, mürettebat arasında
anormal davranışlar olduğuna dair üzücü raporlar geliyordu.
Kendilerini
uçaktan çıkıp gidecek kadar kontrol edemedikleri durumlar gördüm.
Bunlar savaş yorgunluğu kurbanı olarak
adlandırdığımız durumun eşiğinde olan kişilerdi.
Nevrotik reaksiyon veren bu adamların çoğunun
savaş durumu geçici olarak
geride bırakıldığında hızla iyileşebildiğini öğrendik.
Temel olarak, bu iyileşmeyi hastanın kendi iyileşme gücüne bağlamalıyız.
Ancak bu güçler en iyi şekilde hastane atmosferinden uzakta kullanılabilir.
KAMP EVİ OXFORD, İNGİLTERE
Onları birkaç günlüğüne savaş ortamından
uzaklaştırmaya çalışır ve dinlenme evine gönderirdik.
Buraya Kamp Evi diyorduk.
Çoğu zaman etkili olurdu, bazen de olmazdı.
Bu, tüm komutanların başa çıkması gereken bir sorundu
çünkü kimyasal ve zihinsel yapıları öyle bazı insanlar vardır ki
bu tür şeylere katlanamazlar.
Bu insanları derhâl ekipten
ve üsten uzaklaştırmak zorunda kaldık
çünkü bu tür bir tutum bulaşıcıydı
ve bunun her gün çıkan ve görevlerini yerine getirmeye
devam eden diğer insanların moralini etkilemesini göze alamazdık.
Müttefik hava kuvvetlerinin Almanya ve Avrupa üzerinde
bir hava üstünlüğüne sahip olmadığını iddia etmekle kalmayıp
hava savaşını kaybettiler de diyebilirsiniz.
Her zaman bir turşu fıçısının içine atamadık.
Güzel ve açık günlerde bile bombaları hedeften birkaç km uzağa saçardık.
Hedeflerini vuramıyorlardı
ve kendileri de Alman savaş uçaklarının
hedefi hâline gelmişlerdi. Yani ekip katlediliyordu.
YAZAR
Bu yığının her birkaç metreküpünde bir uçak,
22.000 saatlik Amerikan emeği var.
Her metresi 10 Amerikalı çocuğun ölmesi ya da esir düşmesi demekti.
Muhtemelen beklenebilecek en korkunç şey vurulmaktı.
NAZİ İŞGALİNDEKİ FRANSA
Bunun mümkün olduğunu hep biliyorduk.
Genç ve ölümsüz olduğumuzu düşündüğümüzden
her zaman diğer herkesi vurabileceklerini ama bizi vuramayacaklarını sanıyorduk.
YZB. F. D. MURPHY ÇATIŞMADA KAYBOLDU
Annemin benim için ne kadar endişelendiğini biliyordum.
Savaş Bakanlığı'ndan bir kayıp telgrafı alacağını ve bana ne olduğunu
öğrenemeyeceğini biliyordum.
Havacılara paraşüt verilmiş ama kullanımı öğretilmemişti.
Kaçma ve sakınma taktikleri konusunda da çok az eğitim almışlardı.
Bombalanan kasabalardaki sivillerin de düşen havacılara yaptıkları saldırıların
artmakta olduğu bilgisi de kendilerine verilmemişti.
Cleven düşüyor
ve çiftçilerin her yerde toplandığını görebiliyor.
Sonra hatırladığı şey
bir çiftçinin göğsüne üç milim uzakta bir dirgen tuttuğu ve bastırmak istediği.
Bazı yerel Luftwaffe polisleri ortaya çıktı.
Alman Hava Kuvvetleri'ne ait bir havaalanına götürüldüm.
Bu, o gün yakalanan tüm Amerikalı havacılar için bir toplama noktasıydı.
FRANKFURT, ALMANYA
Bu adama röportaj verdim
ve terfim için beni tebrik etti.
Yaklaşık üç gün önce üsteğmen olmuştum.
Bu beni biraz şaşırttı.
Bana 7x12'lik bir kart uzattı,
üzerinde adım, doğum tarihim, annemle babamın adı ve adresim vardı.
Almanlar, Birleşik Devletler'deki casuslarına
kendi memleketlerinin gazetelerini göndertmişler.
Böylece sizi rahatlatıyorlar. Sanki bir sohbetteymişsiniz ve onlar
hakkınızda her şeyi biliyormuş hissine kapılıyorsunuz.
Bu kurnaz sorgulama tekniği
bazen hiçbir şeyden habersiz havacıları
önemsiz olduğunu sandıkları ama usta sorgucuların
değer verdiği bilgileri vermeye ikna etmede etkili oluyordu.
Ertesi sabah bizi bir yük vagonuna bindirdiler.
Vagonda 30, 40 kişiydik.
Hiçbirimiz ne olacağını bilmiyordu.
SAGAN, ALMANYA
Kapıdan geçtiğimi hatırlıyorum
ve orada büyük, tahta kazıklar vardı,
her yer dikenli tellerle çevriliydi
ve her köşede nöbetçi kuleleri vardı.
Büyük çitlerin arasında yaklaşık üç, dört metrelik boşluk vardı
ve sonra daha küçük bir çit vardı.
Bize küçük çiti geçersek vurulacağımız söylendi.
Orada bulunan Amerikalı savaş esirlerinin çoğu
ben vurulmadan önce vurulan 100. Bombardıman Filosu üyeleriydi.
Geldiğimizi gördükleri an, şey, onlar...
Bazıları güldü ve şöyle dedi: "Biz de sizi bekliyorduk. Sonunda geldiniz."
Cleven ve Egan Stalag Luft III'e birkaç gün arayla geldi.
Cleven hemen yaralı Egan'la şakalaşmaya başladı
ve kısa süre sonra ikisi tekrar oda arkadaşı oldular
ve kamp içinde hızla liderlik rolleri üstlendiler.
Birlikte yaşadık, birlikte yemek yaptık,
çamaşırlarımızı birlikte yıkadık, birlikte duş aldık.
Haftada bir duş vardı. Belki... Şanslıysanız.
Stalag Luft kamplarında hayat çok ama çok düzenliydi.
Zihinlerini meşgul etmek, disiplini sağlamak
ve temelde herkesi yaşatmak için her şey askerî biçimde yapılıyordu.
TAHRAN, İRAN
KASIM 1943
1943 kasım sonunda Tahran Konferansı'nda yapılan
gizli bir toplantıda Roosevelt, Churchill
ve Stalin, Nazi Almanya'sına karşı esas olarak Amerikalı ve İngilizler
tarafından planlanıp yürütülecek ikinci bir cephe konusunda anlaştılar.
UTAH SAHİLİ - OMAHA SAHİLİ GOLD SAHİLİ
JUNO SAHİLİ - SWORD SAHİLİ - NORMANDİYA
Fransa'nın Normandiya bölgesindeki beş plajda
"Overlord" kod adıyla tarihin en büyük amfibi saldırısı yapılacaktı.
Mayıs 1944'te yapılması planlanıyordu, sadece altı ay sonra.
General Eisenhower Londra'ya getirildi.
Luftwaffe'yı yok etmeden filoyu yola çıkaramayacağımızı söyledi.
GÖREV TAHTASI SAVAŞ EMRİ
Görevimiz bu.
Hava üstünlüğü sağlanmadan kara işgalinin
gerçekleşemeyeceğinin farkındaydık.
Nihai hedefimiz olabildiğince çok savaş uçağı vurmaktı.
Böylece Almanlar savaş uçağı savunması yapamayacaktı.
Savaş uçağı saldırıları nedeniyle ağır kayıplar veriyorduk.
EMEKLİ GENERAL JAMES DOOLITTLE'IN SESİ
8. HAVA KUVVETLERİ KOMUTANI
Evde de bize daha fazla savaş uçağı kazandıracak acele bir program başladı.
1943'ün sonları, İngiltere'ye bir savaş uçağı geldi
ve bu, 8. Hava Kuvvetleri'nin beklediği savaş uçağıydı.
P-51 Mustang.
Mustang. P-51.
Dünyanın en uzun menzilli savaş uçağı.
Hız, hızlı tırmanış, hızlı dalış, sıkı dönüş.
P-51'ler geldiğinde,
bizi hedefe götürüp getirecek kadar menzile sahiptiler.
Ayrıca 47'leri tamir ettiler
ve onlar da bize eşlik edebilsin diye kanat tankları taktılar.
Emden'a gidince tüm o muhteşem P-51'leri gördüm,
belki de ilk kez "başaracağım" diye düşündüm.
Asıl görev bombardıman uçaklarını koruyup sağ salim döndürmek değil
havada ve karada Luftwaffe'nın peşine düşmekti.
20 Şubat Pazar sabahı...
20 ŞUBAT 1944 ÇIKARTMAYA DÖRT AY KALA
...Amerikan Stratejik Hava Kuvvetleri tarihinin en ağır saldırısına hazırlandık.
Bu, işgalin başlangıcıydı.
Arka arkaya yapılacak kesintisiz saldırılar planladılar.
Bu, bütün savaşı belirleyecekti.
Günden güne, aydan aya,
Mustang, Thunderbolt, Me 109'lara ve Fw 190'lara karşı.
Savaş uçaklarımız saldırıyor, saldırıyor, saldırıyor.
Zafer sütunumuz, dörde bire yükseldi.
Ocak ve Mayıs 1944 arasında
Batı cephesindeki Alman pilotların kayıp oranı yüzde 99'du.
Yani dümdüz edildiler.
Amerika ve İngiltere, Almanya'ya karşı hava üstünlüğünü
ancak Mustang savaşa gerçekten dâhil olduğunda kazandı.
Düşmanın kalbine gitmek istiyorsanız
ve Luftwaffe'nın çıkacağından emin olmak istiyorsanız Berlin'e gidin.
YAZAR
Brifingi alıp da perde açıldığında
şerit Berlin'e kadar uzanıyordu.
Önce sadece şaşkın bir sessizlik vardı ve sonra da bir çığlık.
Sekiz kilometre altınızda olanları duyamazsınız
ama tersaneler, kimyasal tanklar, gemiler, depolar,
yedek motorlar ve rulman fabrikaları alevler içinde parçalanıyor.
Bu, Amerikalıların Berlin'i bombalamaya yönelik ilk girişimi olacaktı.
8. Filo'nun saldırdığı en zor hedefti
ama yapılması gerekiyordu.
Şunu söyleyebilirim ki Almanya'da olsam
ve her gün bombardıman uçaklarının bomba yağdırdığını görsem
moralim üzerinde çok olumsuz etkisi olurdu.
Hem sivillerin hem de askerlerin moralini olumsuz etkilemiş olmalı.
Savaş esiri olmanın en kötü yanlarından biri
ne kadar süre tutsak kalacağınızı bilmemenizdir.
Size sabit bir ceza verilmiş gibi değildir.
Ya kaçana ya da her şey bitene kadar orada kalacaksınız.
Bir tünel kazdım.
Zemini fayans olan eski bir tuvaletleri vardı,
bakalım burada bir şeyler yapabilecek miyiz diye düşündüm.
Amacım bu çıkarılabilir karoları söküp kazmaya başlamaktı.
Gardiyanlar bunu hemen fark etti.
HARRY TÜNELİ
Yaklaşık 76 İngiliz mahkûm tünel kazarak yerleşkeden çıktı.
Kazdıkları tünel hemen yanımızdan geçiyordu.
Bu, Büyük Kaçış olarak biliniyor.
İkisi hariç hepsi tekrar yakalandı ve 50'si Almanlar tarafından idam edildi.
Almanlarla aramızdaki azıcık iyi ilişkiler de
bu olaydan sonra tamamen yok oldu.
Bir gün bir telefon geldi
ve "General LeMay sizinle görüşmek istiyor" dediler.
Dedi ki, "Jeffrey, 95 ve 100. Bombardıman Filoları'nda
grup komutanlarına ihtiyacım var.
Seçimini yapabilirsin."
KARARGÂH 95. FİLO H GRUBU
95. Filo pek hata yapmazdı.
En az sayıda uçağı onlar kaybetti.
Bombardıman kayıtları iyiydi ve 100. Filo'ya 95. Filo'dan
daha fazla faydam olacağını düşündüm.
Bu yüzden onu geri aradım ve izniyle
100. Filo'yu kabul edeceğimi söyledim.
Ve ona sordum, "Ne zaman katılmamı istersiniz?"
"Öğleden sonra" dedi.
İlk işim General LeMay'e 100. Filo'yu iki günlüğüne
operasyonlardan çekip çekemeyeceğini sormak oldu ve bunu kabul etti.
Böylece, iki gün boyunca
sabah ve öğleden sonra dörder saat olmak üzere
100. Filo'daki tüm uçakları grup hâlinde uçurduk.
Tom Jeffrey dinamik, karizmatik ve bilgili biriydi.
Sadece uçak hakkında değil, savaş uçuşu hakkında da.
Kimin iyi uçup kimin uçmadığını tespit edebilmek için
lider uçaktakilere grubun fotoğrafını çektirdim.
Sonra eski bir uçağı aldım ve grubun etrafında ileri geri
daireler çizerek onları pozisyona sokmaya çalıştım.
Komutanlar dizilimimizi sıkı tutma konusunda çok ısrarcıydı.
Sıkı olduğunuzu düşünürsünüz ve daha da sıkılaştırın derler.
İki günün sonunda
100. Filo gördüğüm en iyi dizilimle uçuyordu.
Jeffrey gelene kadar mükemmel bir grup olamamıştık.
Bence hava kuvvetlerindeki en iyi filoyduk.
8. Hava Kuvvetleri bombardıman ekibinin 25'li bir görev turu vardı.
Bu 25 görevi tamamladığınızda
Birleşik Devletler'deki evinize dönüyordunuz.
Tamamlandığında, bana, kalıp bir filonun
komutanlığını kabul edebileceğim veya Amerika'ya dönebileceğim söylendi.
Ben de hayatta kaldığım için son derece şanslı olduğuma
ve bunu daha fazla zorlamamam gerektiğine karar verdim
ve geri dönmeyi seçtim.
Rosie Rosenthal, 25 görevini 8 Mart 1944'te
Berlin'e yapılan bir baskınla tamamladı.
Ekip, döndüğümüzde havaalanını titretmemi istedi.
Çok muhafazakâr bir pilottum ve "Olmaz" dedim.
Ama dönüş yolunda "Ne olacak ki?" dedim.
Doğruca kuleye yöneldim ve herkes balkona çıktı,
sahayı üç ya da dört kez titrettim ve sonra da indim.
Sonra biri yanıma geldi
ve "Rosie, General Huglin'in orada olduğunu biliyor muydun?" dedi.
"O da balkona çıktı ve o... Üstü başı perişan olmuş."
Sonra General Huglin ifade odasına geldi.
Yanıma gelip elimi tuttu ve şöyle dedi: "Harika titrettin Rosie."
Herkes çıkarmanın yakın olduğunu
ve Reich'ın işini bitirmenin Rosie için büyük bir hedef olduğunu biliyordu.
Buradan ayrılmak evrenin merkezinden ayrılmak demekti.
İşte o zaman uçmaya devam etmeye karar verdim
ve sonunda filo komutanı olarak atandım.
Bugün, 650 Amerikan Uçan Kale'si
kıyı boyunca Alman savunmasına ağır hasar verdi.
Bir hedefi bombalamak için Fransa'ya uçmuştum
ve döndüğümde uçakta karşılandım
ve o akşam General LeMay'in karargâhına gitmem gerektiği söylendi.
General LeMay içeri girdi ve bize Müttefik Kuvvetlerin
ertesi sabah Normandiya sahillerine ineceğini söyledi.
Ama şöyle dedi: "Bu olayın önemini
iyice anlayabilmeniz için şunu bilin:
8. Hava Kuvvetleri bu insanların karaya çıkmalarını sağlamak için
sahip olduğu tüm uçakları harcayacaktır."
Brifinge gelişimi hatırlıyorum.
Perdeyi haritadan kaldırdıklarında alkışlar yükseldi.
Mürettebattan hiç böyle bir şey duymamıştım.
Çıkarma günü nihayet gelmişti.
6 HAZİRAN 1944
ÇIKARMA GÜNÜ
Müttefik Seferi Kuvvetleri'nin
asker, denizci ve havacıları
aylardır uğruna çaba sarf ettiğimiz...
BAŞ MÜTTEFİK KOMUTANI GEN. DWIGHT D: EISENHOWER'IN SESİ
...Büyük Haçlı Seferi'ne çıkacaksınız.
Dünyanın gözü üzerinizde.
Göreviniz kolay olmayacak.
Düşmanınız iyi eğitilmiş, iyi donanımlı ve savaş tecrübesi var.
Vahşice savaşacaktır.
Cesaretinize, göreve bağlılık ve savaş becerilerinize güvenim tam.
Tam zaferden daha azını kabul etmeyeceğiz.
Kanalda uçarken
aşağıya baktık ve binlerce gemiden oluşan bir donanma gördük.
Çok heyecan vericiydi. Ekipten biri dua etmeye başladı, hepimiz ona katıldık.
Ben New York'taki NBC haber merkezinden Robert St. John.
Dünya tarihinde çok önemli bir an yaşanıyor.
General Dwight Eisenhower'ın adamları çıkarma mavnalarından iniyor,
kumsallarda savaşarak Nazi Avrupa'sının kalesine doğru ilerliyorlar.
Devasa bir savaş uçağı bulutu altında
düşmana saldırmak için denizden ilerliyorlar.
Havadan gelen öfke, durmadan devam etti.
Kara kuvvetlerine taktik destek veren havacılarımız o gün hiç dinlenmediler.
Bir sortiden dönüp yakıt alıp, bomba ve mühimmat kemerlerini yükleyip
acımasızca tekrar tekrar uçtular.
Normandiya'yı işgal ettiğimiz sırada Luftwaffe'nın neredeyse hiç
hava müdahalesi yoktu.
Hava Kuvvetleri gerçekten de
Manş Denizi'ni geçerek işgalin yolunu açtı.
Almanya artık iki cephede savaşmak zorundaydı:
Batıda Anglo-Amerikan müttefiklerine, doğuda Ruslara karşı.
İNGİLTERE - FRANSA - ALMANYA RUSYA CEPHESİ
Kızıl Ordu Ağustos 1944'te Polonya, Lublin yakınlarında
terk edilmiş bir Nazi toplama ve imha kampı olan Majdanek'i keşfetti.
Hitler'in Avrupa'daki Yahudileri yok etme programının tartışılmaz kanıtı.
NAZİ TOPLU KATLİAMLARI KAMPTA ORTAYA ÇIKTI
İşgal kuvvetlerimiz geri çekilmek yerine
ölmeleri emredilen Nazi birliklerine karşı saldırıya geçti.
SAGAN, ALMANYA
Ancak bu saldırı, Müttefik Komutanlığın savaşa sürebileceği
en büyük güçle yapıldığından ölmek ya da geri çekilmek zorundalar.
Ordu kampında gizli radyolar vardı...
BOMBACI, 100. BOMBARDIMAN FİLOSU
...ve BBC'nin bildiği hemen her şeyi biliyorduk.
Haziran 1944'te işgal başladığında
sonsuza dek orada kalmayacağımızı biliyorduk.
Düşen havacılar hâlâ Stalag Luft III'e getiriliyordu.
Aralarında ünlü 332. Savaşçı Filosu
Kızıl Kuyruklular'da görev yapan Teğmen Alexander Jefferson
ve Richard Macon'ın da bulunduğu bir grup siyahi pilot da vardı.
Tuskegee pilotları, uçaklarının kuyruklarını koyu kırmızıya boyamıştı.
İnsanlar uçanların siyahi pilotlar olduğunu bilmese de...
YAZAR
...Kızıl Kuyruklular olduklarını anlıyorlardı.
Düşmanla karşılaşmak gibi bir endişemiz yoktu
çünkü onlardan daha iyi uçtuğumuzu bilirdik. "Hazır, nişan al, ateş" derdim.
PİLOT, 332. SAVAŞÇI FİLOSU
Bu cesur siyahi havacılar
savaşa katkıda bulunmak için bekliyorlardı ve kendilerini harika biçimde gösterdiler.
Hava Kuvvetleri'nde özellikle bu uzun ve tehlikeli uçuşları yapan
bombardıman uçakları mürettebatı arasında Kızıl Kuyrukluları savaşta uçtukları
diğer filolardan daha çok takdir ettiklerini söylerler.
YAZAR
Macon ve Jefferson Amerika ve İtalya'daki
Hava Kuvvetleri üslerinde ırk ayrımına tabi tutulmuşlardı
ve Stalag Luft III'teki barakaların
karışık olduğunu keşfettiklerinde şoke oldular.
Bu kampa gelen yaklaşık 150 erkek vardı ve sıraya girmiştik.
Sonunda, uzun boylu bir Kentucky köylüsü geldi...
PİLOT, 332. SAVAŞÇI FİLOSU
...ve geri dönüp şöyle dedi: "Vay canına, sanırım bu çocuğu alacağım."
Albay karşıya geçti ve şöyle dedi: "Teğmen, onunla git."
"Başüstüne."
Almanlar beni odaya götürdü.
Bana nerede olacağımı gösterdi, üçüncü yatakta yatacaktım.
Ne kadar kötü yaralandığımı fark etmemiştim.
Belimden aşağısı felçliydi.
Almanlar hareket edemediğimi görünce onlara bu adam için
kimin alt ranzadan vazgeçeceğini sormaya çalıştı.
Kimse kıpırdamadı.
Sonunda Teksaslı biri "Benim ranzamı alabilir, ben yukarı çıkarım" dedi.
Onunla çok iyi arkadaş olduk.
Bu adamlar kampta hayatta kalmak için birlik olmak zorundaydı.
Her tür ırksal tutum ve düşmanlığın bitmesine ya da azalmasına izin verdiler
çünkü bu deneyimden sağ çıkmak, morallerini iyi tutmak için
birlikte çalışmaları gerekti.
Son Hava Kuvvetleri operasyonlarından biri de Almanların
sentetik petrol tesislerini vurarak Reich'ı yakıtsız bırakmaktı.
Müttefiklerin ayrıca jet üretim tesislerine güç sağlayan
kömürün nakliye ve depolama tesislerini de vurması gerekecekti.
Bu hava ablukası Reich'ın savaş makinesini
felce uğratacak ve Alman ordusunu savaşın doruk noktasındaki
muharebelerde yeterli hava korumasından yoksun bırakacaktı.
Gece bir ya da ikiye kadar subay kulübündeydik.
Birdenbire bir anons duyduk:
"Sabahki görev için hazır olun."
2.000 ağır bombardıman uçağı kaldırdık.
Ufka kadar görebildiğiniz tek şey dört motorlu bombardıman uçaklarıydı.
2. Dünya Savaşı'nda Merseburg yakınlarındaki
Leuna adlı yerdeki bir fabrikayı vurmak için
6.000 bombardıman uçağının yaklaşık 40 sefer yapması gerekti.
Grubumuz, Berlin'e yapılan en büyük baskınlardan birini yönetti.
Çok güzel bir gündü.
Güneş parlıyordu, görünürde tek bir bulut yoktu.
Hedefe yaklaşırken uçak vuruldu
ama biz üssümüze dönemeyeceğimizi bilerek hedefi bombalamaya devam ettik.
Uçakta duman ve ateş vardı ve dışarı çıkmam gerektiğini biliyordum.
Çıktığımda cennette olduğumu sandım.
Bir anda yere indim ve başımı kaldırıp baktığımda
üç askerin silahlarıyla bana doğru geldiğini gördüm.
Askerlerden biri silahını kaldırdı ve bana vurmak üzereydi
ve şapkasında Kızıl Ordu sembolü olduğunu fark ettim.
Ben de Amerikanski, Roosevelt,
Stalin, Churchill, Pepsi-Cola,
Coca-Cola, Lucky Strike diye bağırdım.
Berlin baskını Rosie'nin 52. ve son göreviydi.
100. Filo'da bir pilotun uçtuğu en fazla baskındı.
Rosie bir Rus hastanesinde iyileştikten sonra 1,5 yıl önce
ilk görevini uçtuğu Thorpe Abbotts'a döndü.
Ruslar kapıyı çalıyordu.
Uzaktan top ve diğer savaş seslerini duyabiliyorduk.
Hitler karar veremiyordu:
Esirleri kamptan çıkaralım mı yoksa öldürelim mi?
YAZAR
Bu, gerçek bir olasılıktı.
Ve bir gece aniden
Almanlar Amerikalı kıdemli subayımıza
derhâl tahliye edileceğimizi
ve bir saat içinde kampı terk edip yayan olarak yola çıkacağımızı söyledi.
Sadece güvenliğiniz için sizi naklediyoruz dediler.
Söyledikleri buydu ama hepimiz doğrusunu biliyorduk.
Havacılar nereye gittiklerini bilmiyordu.
Hitler'in Amerikalı havacıları canlı kalkan olarak
kullanacağından korkuyorlardı.
Avrupa'da son 100 yılın en beter kışı yaşanıyordu.
Hava çok soğuktu.
Kar yaklaşık diz boyundaydı
ve bizi gece boyu, kısa duraklamalarla ertesi gün öğleden sonraya dek yürüttüler.
ALMANYA - ÇEKOSLOVAKYA
Spremberg'de bizi trene bindirdiler.
Vagonların içine kilitlendik.
Altmış, 70 adam doldurdular.
Oturacak yer yoktu. Cehennem gibiydi.
Müthiş sıkışıktık.
Yere düşen ezilirdi.
Tren durduğunda, adamlar vagonlardan inmek için kapıya vuruyordu.
Gardiyanlar sonunda kapıları açtı.
Tahmin edebileceğiniz kadar kötüydü.
MOOSBURG, ALMANYA
Görünüşe göre bu kamp
en çok 8.000 ya da 10.000 kişi alacak şekilde yapılmıştı.
Orada 100.000'den fazla insan vardı.
Cehennem Kampı orası için uygun bir kelimeydi.
Barakalar yoktu, herkes açıkta kamp kurdu.
Koşullar korkunçtu.
Kimse başına ne gelecek bilmiyordu.
29 NİSAN 1945
Bir gün kampta dolaşıyorduk,
biri "Bir tank var. Bir Sherman tankı var" dedi.
Sonra baktık ve ufukta kesinlikle bir Sherman tankı vardı.
Patton'ın 3. Ordu'su gelmişti.
Patton'ı Stalag VII-A'nın ana kapısından girerken gördüm. Bir tankın üzerindeydi.
Kurtulmuştuk.
Adamlar bayrak direğine gidip gamalı haçı indirdiler
ve Old Glory'yi göndere çektiler, biz de esas duruşa geçtik.
Üniformalarımız yoktu. Yırtık pırtık kıyafetler falan vardı.
Sanırım bu, verdiğim en büyük selamdı.
Çok duygusaldı.
Savaş esiri olarak tutulduğumuz
onca ay ve yıldan sonra nihayet özgürlüğümüze kavuşacaktık.
Birçok açıdan, sonunda eve dönebileceğimize inanmak zordu.
Burası London Calling.
Bir son dakika haberimiz var.
Alman radyosu az önce Hitler'in öldüğünü duyurdu.
NAZİLER HİTLER ÖLDÜ DİYOR
Dünyanın Hitler'in intiharını öğrendiği 1 Mayıs 1945 günü
100. Filo Chowhound Operasyonu adı verilen son bir görevde uçtu.
Ekipler paraşütle bomba değil yiyecek bırakacaktı.
Hâlâ fanatik Nazilerin işgali altında olan Hollanda'da
açlık çeken yaklaşık beş milyon insan için yardım.
Bombardıman uçakları Amsterdam'ın dış kısımlarına ulaştığında
parlak renkli lale tarlalarının üzerinden geçtiler.
ÇOK TEŞEKKÜRLER
Birinde, çiçeklerin uçları kırpılarak
"Çok teşekkürler Yankiler" mesajı yazılmıştı.
MÜTTEFİKLER: SAVAŞ BİTTİ
Avrupa'daki savaş bitmişti.
100. Filo'nun mürettebatı çantalarını topladı
ve Thorpe Abbotts çevresindeki köylerden gelen halk
en güzel kıyafetlerini giymiş
ve onları uzun dönüş yolculuklarına uğurlamak için toplanmıştı.
EVE HOŞ GELDİNİZ
Atlanta'ya vardığımda umumi telefona gittim.
Annemi aradım ve eve döndüğümü söyledim.
Tabii anında krize girdi.
Hemen yola çıktılar.
Fort McPherson'a geldiler, beni aldılar ve eve gittim.
Kaliforniya'ya döndük.
Babam ve annem oradaydı.
Elbette büyük bir buluşma oldu, aşırı mutlu olmuştum.
Sonra müstakbel eşim Barbara'yı gördüm.
Üç hafta sonra evlendik.
Kanlı Yüzüncü'nün askerleri nihayet evlerine dönmüş,
ailelerine,
eşlerine
ve sevgililerine kavuşmuşlardı.
Bazıları savaşa gittiklerinden beri ilk kez buluşuyordu.
Askerliği bıraktığımda çok yorgundum.
Çok zorlu deneyimlerden geçmiştim.
Bunu geride bırakmak ve sivil hayata devam etmek istiyordum.
Daha önce çalıştığım firmaya döndüm
ve gerçekten de işe dönmek için hazır değildim.
Son olarak, altı ay orada kaldıktan sonra...
MÜTTEFİKLER HİTLER REJİMİNİ CİNAYETLE SUÇLUYOR
...Nürnberg'e savcı olarak gitme fırsatı olduğunu duydum.
SAVAŞ SUÇLARI KOMİSYONU
Şuradaki gemide aynı zamanda avukat olan
ve savcı olarak görev yapan güzel bir kadınla tanıştım.
On gün içinde nişanlandık ve Nürnberg'de evlendik.
Orada artık güçsüz olan sanıkların perişan hâlde oturup
yargılandıklarını ve mahkûm edildiklerini gördüm.
Ve benim için savaşı bitiren de bunu görmek oldu.
2. Dünya Savaşı insanlık tarihindeki en yıkıcı olaydı.
Bugüne kadar yapılan tüm savaşlardan daha fazla cana mal oldu.
Savaşta 8. Hava Kuvvetleri, Amerikan Silahlı Kuvvetleri içinde
en yüksek kayıp oranına maruz kaldı.
Hayatta kaldığım için
ve aradan geçen bunca yıla rağmen geriye dönüp baktığımda
hayatımı değiştiren bir olaydı.
Bu dönemde
heyecan, romantizm ve mitoloji hissi varsa oradadır.
O zamanlar edindiğim arkadaşlarım birçok kez hayatımı kurtardı.
Onlar olabilecek en yakın arkadaşlardı.
Birlikte görev yaptığımız insanlar kendilerini adamıştı,
fedakârlıklar yaptılar, büyük cesaretleri vardı.
Kalp kırıklıklarını ve neşeyi paylaştık.
Yoldaşlarımızın düşüp öldüğünü,
yaralandığını ve savaş esiri olduğunu gördük.
Birbirimize karşı muazzam bir saygı geliştirdik ve bir zaferi paylaştık.
351. FİLO 100. BOMBARDIMAN FİLOSU 1. YIL DÖNÜMÜ
Bence bu, tüm halkımızın deneyimiydi.
İnsanlar mucizevi bir şekilde bir araya geldi.
Hayatlarını feda ederek temelde dünyayı faşizmden kurtaran
tüm erkek ve kadınların hakkını teslim etmelisiniz.
Sahip olduğumuz özgürlükler tesadüfen ortaya çıkmadı.
Benim kuşağım ve bizden önceki kuşaklar tarafından
satın alındı ve bedelleri ödendi.
Bu nedenle
bence 2. Dünya Savaşı kuşağı hatırlanmayı hak ediyor.
ANLATAN TOM HANKS
ÖZEL TEŞEKKÜRLER: ABD SAVUNMA BAKANLIĞI
VE MAXWELL HAVA KUVVETLERİ ÜSSÜ'NDEKİ
ABD HAVA KUVVETLERİ TARİHÎ ARAŞTIRMA KURUMU
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher