Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
బి-17ని ఎప్పుడు చూసినా నాకు అదే విధమైన ఉద్వేగం కలుగుతుంది.
ఇది చాలా అందమైన యుద్ధవిమానం కదా?
ఇది ఒక శిల్పం మాదిరిగా అనిపిస్తుంది.
అది గాలిలోకి ఎగిరినప్పుడు ఆ అనుభూతి భలే ముచ్చటగా ఉంటుంది.
రోబర్ట్ "రోసీ" రోసెన్థాల్ పైలెట్, 100వ బాంబ్ గ్రూప్
మనం ఫార్మేషన్ లో ఎగిరినప్పుడు...
కొన్నిసార్లయితే వెయ్యి విమానాలతో కలిసి...
అది చాలా అందమైన ఇంకా నాటకీయమైన దృశ్యం అవుతుంది.
యూరప్ లోని చల్లని, నీలాకాశాలలో,
ఒక కొత్త తరహా యుద్ధం జరిగింది
అది అంతకుముందు ఎన్నడూ చూడని ఒక యుద్ధ వాతావరణంలో జరిగింది.
ప్రపంచ యుద్ధ చరిత్రలో అది ఒక విశిష్టమైన ఘట్టం.
నభూతో న భవిష్యత్ అన్న రీతిలో జరిగింది.
నలభై అమెరికన్ బాంబర్ బృందాలకు చెందిన వాయుసైనికులు భారీ సంఖ్యలో
వాయు పోరాటంలో రక్తం చిందించి ప్రాణాలు అర్పించారు.
ఈ గ్రూపులలో ఒకటి, విపరీతమైన ఆవేశంతో ఇంకా క్రమశిక్షణారాహిత్యంతో,
స్వల్పకాలంలోనే తీవ్రమైన ప్రాణ నష్టాల్ని చవిచూసింది
అందుకే దానిని The Bloody Hundredth అంటారు.
యూరప్ లో యుద్ధం ప్రారంభం
జర్మనీ పోలాండ్ ని ఆక్రమించింది.
సుమారు తొమ్మిది గంటలకు జరిగిన భారీ దాడిలో, వార్సాపై బాంబుల వర్షం కురిపించింది.
వార్సా
తెల్లవారుజామున జర్మన్ సైన్యం హాలాండ్ ఇంకా బెల్జియం దేశాలని
భూమార్గంలో ఇంకా పారాచూట్ల ద్వారా ఆక్రమించింది.
చేతులెత్తేసిన డచ్
ఫ్రాన్స్ ఆక్రమణకి నాజీల మరో యత్నం
మా విధానం ఏమిటి అని అడుగుతున్నారా?
సముద్రం, భూమి ఇంకా వాయుమార్గాలలో యుద్ధం చేయడమే.
మానవ క్రోథాన్ని జయించలేని రాక్షస రాజ్యం మీద,
ఇంకా అమానుష నేరాలకు పాల్పడిన హేయమైన చరిత్రపైనా యుద్ధం చేయడమే మా లక్ష్యం.
డైలీ న్యూస్ లండన్ పై బాంబుల దాడి
ఫలించని నాజీ దాడి, బ్రిటీష్ ప్రకటన
గ్రేట్ బ్రిటన్ ఓడిపోయిన పక్షంలో,
యాక్సిస్ శక్తులు యూరప్, ఆసియా ఇంకా అమెరికా ఖండాల్ని హస్తగతం చేసుకుని
ఆ తరువాత భూగోళంలోని ఈ అర్ధభాగంలోకి
విపరీతమైన సైనిక ఇంకా నావిక సంపత్తిని ప్రయోగించే సామర్థ్యాన్ని సాధిస్తాయి.
ఈ ఉదయం శత్రుదేశపు విమానాలు
పెర్ల్ హార్బర్ పై తీవ్రంగా బాంబులతో దాడి చేశాయి.
ఇది జోక్ కాదు.
ఇది అసలైన యుద్ధం.
హవాయ్ మీద దాడులు
యుద్ధం ప్రకటించబడింది
ఎటువంటి కవ్వింపు చర్యలు లేకుండా
జపాన్ చేసిన దారుణమైన దాడిని
యుద్ధ చర్యగా ప్రకటించాలని
నేను కాంగ్రెస్ ని అడుగుతున్నాను.
యుద్ధాన్ని ప్రకటించిన ఇటలీ, జర్మనీ
యుద్ధకాలంలో ఈ దశలో,
హిట్లర్ పాలనలోని జర్మనీ కాంటినెంటల్ యూరప్ ని హస్తగతం చేసుకుంది.
గ్రేట్ బ్రిటన్ ఒంటరిగా ఇంకా బలహీనంగా ఉండి,
నాజీలతో యుద్ధం చేస్తున్న చివరి యూరోపియన్ ప్రజాస్వామ్య దేశంగా మిగిలింది.
శత్రువు దాడిని ఎలా తిప్పికొట్టాలన్నదే ఇప్పుడు ప్రశ్న.
బ్రిటన్ కి చెందిన బాంబర్ కమాండ్ 1940 నుండి జర్మనీ మీద నిరాటంకంగా దాడులు చేస్తూనే ఉంది
కానీ అవి నిష్ఫలం అవుతున్నాయి,
రాత్రివేళల్లో దాడులు చేస్తున్నందువల్ల మైళ్ల దూరం మేరకు లక్ష్యాలు గురి తప్పి భారీ నష్టాలు చవిచూస్తోంది.
ప్రపంచంలో ప్రజాస్వామ్యానికి
నాజీల నుండి చాలా స్పష్టమైన ప్రమాదం పొంచి ఉంది.
కాబట్టి, ఆనాటి గొప్ప తరం, అంటే మా నాన్నగారి తరం...
స్టీవెన్ స్పీల్ బర్గ్ ఫిల్మ్ మేకర్
...దేశభక్తిని చాలా, చాలా తీవ్రంగా కలిగి ఉండేది.
ఇప్పుడు, ఇదేదో నేను మీతో అయిష్టంగా మాట్లాడుతున్నాను అనుకోకండి
ఎందుకంటే నేను నాకు ఇష్టమైన అంశం గురించి మాట్లాడాలి అనుకుంటున్నాను, అది ఆర్మీ, వాయుసేనల గురించి.
జేమ్స్ "జిమ్మీ" స్టివర్ట్ పైలెట్, 453వ బాంబ్ గ్రూప్
నాకు... నాకు బాగా అనుభవం ఉండి మాట్లాడుతున్నాను అనుకోకండి.
నేను సైన్యంలో చేరి ఏడాది మాత్రమే అయింది,
కానీ నేను వాయుసేనలు చేస్తున్న కృషి గురించి చాలా తెలుసుకున్నాను.
దాని గురించే నేను మీతో మాట్లాడాలి అనుకుంటున్నాను.
ఆర్మీ ఎయిర్ ఫోర్స్ కి పదిహేను వేల మంది కెప్టెన్లు,
నలభై వేల మంది లెఫ్టెనెంట్లు, ముప్పై ఐదు వేల మంది సార్జెంట్లు అవసరం.
అమెరికా యువకులారా, మీ భవిష్యత్తు ఆకాశంలో ఉంది.
మీ రెక్కలు ఎదురుచూస్తున్నాయి.
నేను కాలేజీలో రెండో సంవత్సరం మధ్యలో ఉన్నాను
ఇంకా అమ్మాయిల వెంటపడటం, విస్కీ తాగడం కన్నా నాకు వేరే ఆలోచనలు ఉండేవి కావు.
జాన్ "లక్కీ" లకడూ పైలెట్, 100వ బాంబ్ గ్రూప్
ఆ సమయంలో, పెర్ల్ హార్బర్ ఘటన జరిగింది, ఆ తరువాత,
నా తోటి సహచరులం ఏవియేషన్ క్యాడెట్లుగా చేరాం.
అటెన్షన్!
ఆ సమయంలో, యూదుల పట్ల తీవ్రమైన వ్యతిరేకత ఉండేది.
ఇంకా హిట్లర్, తమ ఆర్యుల దేశం ఆధిపత్యం గురించి మాట్లాడుతుంటే,
నాకు ఒక రకమైన విసుగు అనిపించి, నిస్సహాయుడిగా ఉండిపోయేవాడిని.
హఠాత్తుగా, ఆ విసుగు మాయమైపోయింది.
అప్పుడు నేను ఏదో ఒకటి చేయగలను అనిపించింది.
నా దేశానికి చాలా ప్రయోజనకరమైన సేవ అందించాలంటే పైలెట్ కావడమే మార్గం అని భావించాను.
నియామకాల రిసెప్క్షన్ కేంద్రం
తరువాత రోజు నేను అక్కడికి వెళ్లి ఎయిర్ ఫోర్స్ క్యాడెట్ గా స్వచ్ఛందంగా చేరాను.
నియామకానికి ముందు, వేలాదిమంది అమెరికన్ వాయుసైనికులు
కనీసం విమానంలో ఎప్పుడూ అడుగైనా పెట్టలేదు లేదా ఉడుత కన్నా ఎక్కువగా భయపెట్టే ఏ జంతువు మీద కాల్పులు జరుపలేదు.
ఆ సైనికులు అమెరికాలోని నలుమూలల నుండి వచ్చారు
ఇంకా దాదాపు ప్రతి వర్గానికి చెందిన వారు.
అందులో హార్వార్డ్ హిస్టరీ విద్యార్థులు నుంచి వెస్ట్ వర్జీనియా బొగ్గు గనుల కార్మికుల వరకూ ఉన్నారు.
వాల్ స్ట్రీట్ లాయర్లు ఇంకా ఒక్లహోమా గోవుల కాపరులు.
హాలీవుడ్ తారలు ఇంకా ఫుట్ బాల్ హీరోలు.
క్యాడెట్లు పరీక్షలు పాస్ అయ్యారు.
ఇంకా ఇప్పుడు, వాళ్లు ఫ్లయింగ్ పాఠాలు నేర్చుకుంటారు.
ప్రతి ఇన్ స్ట్రక్టర్ కి నలుగురు విద్యార్థులు ఉండేవారు.
మిగతా ముగ్గురు విద్యార్థులకూ గతంలో ఫ్లయింట్ ట్రెయినింగ్ ఉంది, నాకు అసలు లేదు.
నేను ఎప్పుడూ విమానం లోపలకి ఎక్కింది లేదు.
దాదాపు పది గంటల తరువాత, మేము సోలోగా విమానం నడిపాం.
ఆ చక్రాలు నేలని వీడి పైకి ఎగిరాక, మనకి సాయం చేయడానికి ఎవరూ ఉండరు.
జాన్ ఎ. క్లార్క్ పైలెట్, 100వ గ్రూప్
మనకి మనమే ఉంటాం.
నేను పైలెట్ గా ఫ్లాప్ అయి నావిగేటర్ గా మారాను.
హ్యారీ క్రోస్బీ నావిగేటర్, 100వ బాంబ్ గ్రూప్
నన్ను తిరస్కరించారు.
నన్ను ఎంపిక చేయని వ్యక్తి లెఫ్టెనెంట్ మేటాగ్ ని నేను ఎప్పటికీ మర్చిపోను,
ఒక ఔత్సాహికుడైన ఫ్లయింగ్ స్టూడెంట్ ని తిరస్కరించడానికి అది సరైన పేరు.
జోసెఫ్ అర్మానినీ బంబార్డియర్, 100వ గ్రూప్
నాకు ఒక మిలిటరీ ఇన్ స్ట్రక్టర్ ఉండేవాడు, అతను నన్ను తిరస్కరించబోయాడు,
కానీ అతను ఏం అన్నాడంటే, "ఎలాగైనా నిన్ను నువ్వు చంపుకుంటావు,
కానీ నీకు ఒక విషయం చెబుతాను, నేను అదిగో అక్కడికి వెళ్లి ఆ చెట్టు కింద కూర్చుంటాను.
ఈ విమానాన్ని మూడుసార్లు పైకి ఎగిరించి పద్ధతిగా నడిపి దాన్ని ల్యాండ్ చేయించగలిగితే, నువ్వు ఎంపిక అవుతావు.
లేదంటే, నువ్వు ఇంటికి వెళ్లిపోతావు."
అమెరికన్ సైన్యం
మేము ఉదయం ఎనిమిది గంటల నుండి రాత్రి ఎనిమిది గంటల వరకూ విమానం నడిపేవాళ్లం.
నిటారుగా పైకి ఎగరడం, హఠాత్తుగా విమానాన్ని తప్పించడం లాంటి చాలా విన్యాసాల్ని చేసేవాడిని.
ఎప్పుడైనా అరుదుగా, మేము డాగ్ ఫైట్ చేసేవాళ్లం.
నేను చేసే పనిని మించి మరేదీ ఆ రోజుల్లో ఆస్వాదించేవాడిని కాను.
ఫ్లయింగ్ స్కూలు నుండి అప్పుడే పట్టాలు పొందిన వారు,
నాతో సహా నలభై మంది ఉన్నారు...
ఏవియేషన్ క్యాడెట్ ఆఫీసర్స్ - క్లాస్ 43-బి
...మా అందరినీ బి-17 విమానాలు నడపడానికి నియమించారు.
అంతకుముందు ఎప్పుడూ మేము బి-17 విమానాల్ని నడపలేదు.
ఈ బోయింగ్ ఎగిరే కోటలో పదిమంది సిబ్బంది ప్రయాణిస్తారు,
ఇంకా ఈ సరికొత్త బాంబర్ గంటకి 483 కిలోమీటర్ల వేగంతో ప్రయాణిస్తుంది.
దాని ఫ్యూసలేజ్ మీద ఉన్న బొడుపులు నిజానికి మెషీన్ గన్స్.
నాలుగు వేల హార్స్ పవర్ ఇంజన్లతో,
ఈ విమానం దాదాపు ఐదు వేల కిలోమీటర్ల వరకూ ఇంధనం కోసం ల్యాండ్ అయ్యే అవసరం రాదు.
అటు రక్షణ కవచం గానూ ఇటు దాడులు చేయడానికి గానూ డిజైన్ చేయబడిన మొదటి విమానం బి-17.
దాడుల విషయానికి వస్తే, అది భారీ బాంబుల్ని జారవిడిచేది.
ఇంకా దీనిని ఎగిరే కోట అని ఎందుకు అంటారంటే దీనికి 50 క్యాలిబర్ గన్స్ చాలా అమర్చి ఉంటాయి.
బి-17 బాంబర్ ని నడిపే అనుభూతి అద్భుతంగా ఉంటుంది.
ఈ విమానం ఎంత బాగా స్పందించిందీ అంటే నేను వెంటనే దీనిని సొంతం చేసుకున్నాను.
బి-17 విమానాన్ని నడపడం నాకు చాలా సంతోషాన్ని కలిగించింది.
మేము ఐదు, ఆరు నెలల పాటు ప్రాక్టీసు శిక్షణ తీసుకున్నాం
ఆ తరువాత విదేశీ లక్ష్యాల కోసం సంసిద్ధులం అయ్యాం.
1943 మే నెలలో మేము ఇంగ్లండ్ కి ప్రయాణం అయ్యాం...
ఫ్రాంక్ మర్ఫీ నావిగేటర్, 100వ బాంబ్ గ్రూప్
...మేము ఎయిత్ ఎయిర్ ఫోర్స్ లో భాగం పంచుకోవలసి ఉంది.
విదేశీ ప్రయాణానికి ముందు మాకు ఏం చెప్పారంటే,
"మీరు మీ ఎడమ వైపు ఇంకా కుడి వైపు చూడండి,
కానీ మీలో ఎవరో ఒకరు మాత్రమే తిరిగి వస్తారు."
మేము విదేశాలకి వెళ్తున్నది మరణించడానికి.
100వ బాంబ్ గ్రూప్ సిబ్బంది తూర్పు ఇంగ్లండ్ లోని గ్రామీణ ప్రాంతంలో
తమ కొత్త స్థావరానికి చేరుకుంటుండటంతో యూరోపియన్ యుద్ధంలో కొత్త దశ మొదలయింది.
థోర్ప్ అబోట్స్ తూర్పు ఆంగ్లియా, ఇంగ్లండ్
పాయింట్ బ్లాంక్ దాడులు,
ఇరవై నాలుగు గంటలు నిరాటంకంగా దాడులు చేయడం అధికారికంగా మొదలయింది,
పగటి పూట అమెరికన్లు బాంబు దాడులు చేసేవారు ఇంకా రాత్రివేళల్లో బ్రిటీష్ వాయుసేన దాడులు చేసేది.
ఆ తరువాత వచ్చే వసంతకాలంలో డి-డే ఆక్రమణ ద్వారా
ఉత్తర యూరప్ గగనతలం మీద పూర్తి ఆధిపత్యాన్ని సాధించడమే లక్ష్యంగా ఉండేది.
గగనతలంలో ఆధిపత్యం సాధించకుండా, మిత్రదేశాల కూటమి యూరప్ ఖండాన్ని ఆక్రమించలేదు.
థోర్ప్ అబోట్స్ తూర్పు ఆంగ్లియా, ఇంగ్లండ్
100వ బాంబ్ గ్రూప్ ప్రధాన కార్యాలయం
అక్కడికి చేరుకుని ఒకరినొకరం పరిచయం చేసుకుంటున్నప్పుడు,
కింగ్ అనే పైలెట్ నన్ను అడిగాడు, "ఇంతకుముందు నువ్వు ఏం చేసేవాడివి?" అని.
రిచర్డ్ సి. కింగ్ పైలెట్, 100వ బాంబ్ గ్రూప్
"అంటే, ఇంతకుముందు నేను గోవులు కాసేవాడిని" అని చెప్పాను.
ఓవెన్ "కౌబాయ్" రోన్ పైలెట్, 100వ బాంబ్ గ్రూప్
అప్పుడు అతను, "సరే, మంచిది, ఇక నుండి నువ్వు కౌబాయ్ వి" అన్నాడు.
మా 100వ గ్రూప్ యువకుల బృందంగా ఉండేది,
ఇంకా అందులో కొందరు యువ కమాండర్లు చాలా నిర్లక్ష్యంగా వ్యవహరించేవారు.
గేల్ క్లెవెన్ అనే స్క్వాడ్రన్ కమాండర్...
గేల్ "బక్" క్లెవెన్ పైలెట్, 100వ బాంబ్ గ్రూప్
...ఇంకా ఎయిర్ ఎగ్జిక్యుటివ్ అయిన జాన్ ఈగన్.
జాన్ "బకీ" ఈగన్ పైలెట్, 100వ బాంబ్ గ్రూప్
ఈగన్, క్లెవెన్ స్క్వాడ్రన్ లీడర్స్ కనుక, విమానాల్లో నడపాల్సిన పని లేదు, కానీ అదే చేసేవారు.
డొనాల్డ్ ఎల్. మిల్లర్ రచయిత, Masters of the Air
వాళ్లని అందరూ ఇష్టపడటానికి అది కూడా ఒక కారణం.
బక్ క్లెవెన్, ఇంకా బకీ ఈగన్, ఇద్దరూ మెడకి రుమాళ్లు కట్టుకునే వారు
ఇంకా వాళ్ల టోపీలు తల మీద ఏటవాలుగా పెట్టుకునేవారు,
ఇంకా చాలా ఆవేశంగా ఉండేవారు.
వాళ్లు ఆఫీసర్స్ క్లబ్ కి వచ్చి,
"లెఫ్టెనెంట్, టాక్సీ ఎక్కి ఇక్కడికి రా, నీతో మాట్లాడాలి" అనేవారు.
350వ బాంబ్ స్క్వాడ్రన్ నాలుగో సైట్
జాన్ ఈగన్, గేల్ క్లెవెన్,
విమానాన్ని నడపడమే వాళ్ల జీవిత లక్ష్యం.
ఇక్కడ ఇదిగో, వాళ్లు విమానాల్ని నడుపుతున్నారు.
తాము ప్రేమించే దేశం కోసం తమకి ఇష్టమైన పని చేస్తూ...
సేత్ పారిడన్ చరిత్రకారుడు
...తాము నమ్మిన లక్ష్యం కోసం పాటుపడేవారు.
క్లెవెన్ ఇంకా ఈగన్ కలిసి 100వ గ్రూప్ ని ప్రపంచంలో అత్యంత శక్తిమంతమైన వాయుసేన
జర్మన్ లుఫ్త్ వాఫేకి ధీటుగా నిలబెట్టారు,
ఆ వాయుసేన వెటరన్ పైలెట్లు, స్పెయిన్, నార్వే, పోలాండ్,
ఫ్రాన్స్, రష్యా, గ్రీస్, ఉత్తర ఆఫ్రికా, ఇంగ్లండ్ దేశాల మీద దాడులు చేసిన అనుభవం గడించారు.
తమకి మాత్రమే గగనతలంలో ఆధిపత్యం ఉందని అందువల్ల తమకి ఎదురులేదని నాజీలు భావించి...
ఫ్రాంక్లిన్ డి. రూస్వెల్ట్
అమెరికా అధ్యక్షుడు 1943 స్టేట్ ఆఫ్ ద యూనియన్ ప్రసంగం
...ప్రత్యర్థుల్ని తక్కువ అంచనా వేయడం వల్ల ఎంత భారీ నష్టం సంభవిస్తుందో నాజీలు అర్థం చేసుకుంటారు.
వారి ఆధిపత్యం ఇంక ఎప్పటికీ కొనసాగదు.
నాజీలు ఇంకా ఫాసిస్టులూ ఈ శిక్షల్ని కోరుకున్నారు,
ఇంకా వాటిని వారు పొందబోతున్నారు.
జూన్ 1943
డి-డేకి ఒక సంవత్సరం ముందు
కెప్టెన్ కర్క్, కెప్టెన్ థాంప్సన్, లెఫ్టెనెంట్ బుష్కా,
ఐవర్సన్, హాలొవే ఇంకా హాకర్స్ విమానంలో వెళ్లాల్సి ఉంది.
త్వరగా తెమలండి.
కమాండింగ్ ఆఫీసర్, ఆయన వచ్చి, మా ముందు నిలబడ్డాడు,
అతను కర్టెన్ పైకి లాగాడు,
ఇంకా థోర్ప్ అబోట్స్ నుండి లక్ష్యం వరకూ మార్గాన్ని సూచిస్తూ ఒక ఎర్ర రిబ్బను కట్టి ఉంది.
బ్రూస్ ఆల్స్ హౌస్ వెనుక భాగం గన్నర్, 100వ బాంబ్ గ్రూప్
ఈ భవనాల సముదాయమే మీ లక్ష్యం.
ఈ భవనాన్ని మనం గురి చూసి ధ్వంసం చేయాలి.
మీ బాంబుల దాడి గనుక ఈ ప్రాంతంలో కేంద్రీకరిస్తే,
ఖచ్చితంగా ఈ ఫ్యాక్టరీ పూర్తిగా ధ్వంసం కాగలదు.
మేము జీప్ దిగి, మా సామాన్లు సర్దుకుని,
విమానం ఎక్కి, లోపల సర్దుకుని కూర్చున్నాం, తరువాత దూసుకెళ్లాం.
రాబర్ట్ వోల్ఫ్ పైలెట్, 100వ బాంబ్ గ్రూప్
ఆత్మరక్షణ ఫార్మేషన్ లో ఎగిరే ఆ తీరుని
యుద్ధ పేటిక అంటారు,
ఎందుకంటే ఒక్కొక్క విమానానికీ పదమూడు గన్స్ తో ఆ భారీ విమానాల సమూహం యుద్ధంలో పాల్గొంటుంది,
ఆ సమూహం వరుసగా వచ్చే శత్రుదేశ విమానాలని ఛేదించుకుని ముందుకు వెళ్లగల సత్తాని కలిగి ఉంటుంది.
యుద్ధభూమిలో, థండర్ బోల్ట్ విమానాలు సిద్ధంగా ఉన్నాయి.
అవి బాంబర్లతో జత కలవడానికి బయలుదేరాయి.
ఆ రెండు గ్రూపులూ ఇంగ్లీష్ చానెల్ మీదుగా కలిసి స్వైరవిహారం చేసి,
బాంబర్ విమానాల ఫార్మేషన్ కు రక్షణగా ఫైటర్ జట్లు గస్తీ కాస్తుండగా,
ఆ యుద్ధ విమానాల సమూహం శత్రుదేశపు సరిహద్దులోకి జొరబడుతుంది.
ఆ బాంబర్లకు చిన్న, చురుకైన విమానాలైన
పి-47 థండర్బోల్ట్ లాంటి వాటితో పరిమితమైన రక్షణ లభించేది
ఎందుకంటే వాటి ఇంధన సామర్థ్యం పరిమితం కావడం వల్ల
జర్మనీ దేశం లోపలికి చొచ్చుకువెళ్లే క్రమంలో అవి బాంబర్లని వీడి తిరిగి వెళ్లిపోవలసి వచ్చేది.
వైమానిక సిబ్బందికి ఇది కొత్త ప్రపంచంగా అనిపిస్తుంది
ఎందుకంటే ఇక్కడ ప్రత్యేకమైన దుస్తులు లేకుండా,
ప్రత్యేకమైన పరికరాలు లేకుండా
తమకు అందే ఆక్సిజన్ ని లోపలికి పీల్చుకోలేక శారీరకంగా వారు మనుగడ సాగించలేరు.
మేము కొంత ఎత్తులోకి వెళ్లగానే, మాకు ఆక్సిజన్ అవసరం అవుతుంది,
అందువల్ల మేము మా ముఖానికి ఆక్సిజన్ మాస్క్ తగిలించుకోవలసి వచ్చేది.
ఇంకా అక్కడ విపరీతమైన చలి ఉంటుంది.
అతిశీతల వాతావరణం.
మేము సున్నాకి దిగువగా, మైనస్ యాభై లేదా అరవై డిగ్రీల వాతావరణంలో యుద్ధంలో పాల్గొనేవాళ్లం.
బి-17 బాంబర్లకు రక్షణగా
జర్మనీ లోపలి లక్ష్యాల వరకూ ప్రయాణించే సామర్థ్యం ఈ చిన్న ఫైటర్ విమానాలకు ఉండేది కాదు,
దానితో మిత్రదేశాల ఫైటర్ జెట్లు వెనక్కి తిరిగి ఇంగ్లండ్ వెళ్లిపోయేవి.
నాకు బాగా గుర్తుంది, మేము మొదటగా ఇంగ్లీష్ ఛానెల్ దాటినప్పుడు,
నేను కిందకి చూసి, మేము శత్రుదేశపు భూభాగం మీద ప్రయాణిస్తున్నామని గ్రహించాను,
అప్పుడు భయంతో గొంతు పూడుకుపోవడం నాకు ఇంకా గుర్తుంది.
నేను చాలా నెర్వస్ అయ్యాను.
అదిగో నేల మీద నుండి పేల్చిన
యాంటీ ఎయిర్ క్రాఫ్ట్ బాంబుల నల్లటి ధూళి.
యాంటీ ఎయిర్ క్రాఫ్ట్ గన్ అంటే అది జర్మన్ 88 గన్,
అది ఒక షెల్ ని దాదాపు నలభై వేల అడుగుల వరకూ పేల్చగలుగుతుంది.
ఆ షెల్ గాలిలో పేలిపోయి, పదునైన రజనుని వెదజల్లుతుంది.
విమానం తయారీ కోసం వాడే లోహం స్టీల్ కాదు, అల్యూమినియం.
అందువల్ల, ఆ రజను తగిలి ఆ విమానానికి చిల్లులు పడ్డాయి.
విమాన విధ్వంసక పేలుళ్లని నేను అంత భారీగా చూడటం అదే మొదటిసారి,
ఇంకా అది చాలా భయానకంగా ఉంది.
చాలా అనుభవం ఉన్న ఇంకా చాలా ఆయుధ సంపత్తి ఉన్న
ఇంకా చాలా సుశిక్షితులైన ప్రత్యర్థులను మేము ఎదుర్కోవాల్సి వచ్చింది.
వాళ్లు అప్పటికే నిపుణులు, కానీ మేము మరీ కొత్త.
ఈ ఫార్మేషన్ లక్ష్యం దగ్గరకు చేరుకున్న సమయంలో,
బంబార్డియర్లు గాలి వేగం ఇంకా గాలి వాటం లాంటి వివరాలను
నోర్డెన్ బాంబ్ సైట్స్ పరికరంలో నమోదు చేశారు,
విమానాలకు దిశానిర్దేశనం చేసే ఆ టాప్ సీక్రెట్ పరికరాలు
బాంబులను సరైన లక్ష్యాలపై సకాలంలో విడుదల చేయడానికి దోహదపడతాయి.
ఈ నోర్డెన్ బాంబ్ సైట్ పరికరం, ఇది ఎంత ఖచ్చితంగా పని చేస్తుందంటే
దాదాపు ఇరవై వేల అడుగుల ఎత్తు నుంచి కూడా లక్ష్యం మీద నేరుగా బాంబుల్ని ఇది జారవిడువగలదు.
మేము బాంబులు జారవిడిచినప్పుడు,
మా ముందున్న యుద్ధ విమానాలు బాంబుల్ని జారవిడువడం నేను చూశాను...
జీన్ బ్యాంక్ స్టన్ టోగ్లియర్, 100వ బాంబ్ గ్రూప్
...అలాగే అద్దం ముందు భాగం పైకి వాలి
ఆ బాంబులు భూమి మీద పడటాన్ని నేను చూస్తుండే వాడిని.
ఆ తరువాత, అవి పేలినప్పుడు, మేము ఆ విస్ఫోటనాల్ని కళ్లారా చూసేవాళ్లం.
మొదటి విడత బాంబర్లు మిషన్ పూర్తి చేయగా,
వారు చేసిన దాడులలో నిర్దేశిత లక్ష్యం అప్పటికే పాక్షికంగా ధ్వంసం అయింది.
ఒక విద్యుత్ ప్లాంట్, నిర్మాణంలో ఉన్న సబ్ మెరైన్లు,
ఇంకా నీటి మధ్యలో ఉన్న యు-బోట్ స్థావరం మీద దాడులు జరిగాయి.
మేము బాంబుల్ని జారవిడిచాము,
కొన్ని ఫైటర్ జెట్ల మధ్య పరస్పర దాడులు జరిగాయి, కానీ ఎవరూ గాయపడలేదు.
అప్పుడు నేను అనుకున్నాను, "సరే, ఇదేమీ అంత చెడ్డగా లేదు" అని.
100వ బాంబర్ గ్రూప్ తొలి విడత మిషన్లు ప్రధానంగా సముద్రతీర ప్రాంతాలలోనే సాగాయి,
అంటే ఫ్రాన్స్ ఇంకా నార్వే దేశాలలో సబ్ మెరైన్ స్థావరాలు ఇంకా పారిశ్రామిక ప్రదేశాలు.
సెయింట్-నజైర్ - లీ మాన్స్ - పారిస్ లిలీ - బ్రెమన్ - హాంబర్గ్
ఈ వాయుసేన
నాజీ జర్మనీల యుద్ధ వ్యవస్థని ధ్వంసం చేయాలని ప్రయత్నించింది.
విమానాల్ని ఇంకా ట్యాంకుల్ని తయారు చేసే ఫ్యాక్టరీలే లక్ష్యాలు.
ఇంకా బాల్ బేరింగ్స్ తయారు చేసే కర్మాగాలు కూడా.
బ్రిటీష్ ల్యాండింగ్ స్థావరాలలో,
వాయుమార్గంలో యుద్ధం జరగబోతోందనే వార్త బయటకి పొక్కింది.
చాలా యుద్ధవిమానాలు ధ్వంసం అయ్యాయి.
మరికొన్ని విమానాలు అయితే ప్రొపెల్లర్లు పాడయి, లేదా ల్యాండింగ్ గేర్ చెడిపోయి తిరిగి వచ్చాయి.
బి-17 బాంబర్ విమానాలు నమ్మకమైనవనీ, సురక్షితమనీ వాయుసైనికుల్ని క్షేమంగా తిరిగి తీసుకువస్తాయనే
పేరు గడించాయి.
మూడు ఇంజన్లు విఫలమయినా వాటితో క్షేమంగా తిరిగి రావచ్చు.
దాని వెనుక భాగంలో నిలువు స్టెబిలైజర్ సగం విరిగిపడినా కూడా
క్షేమంగా తిరిగి చేరుకోవచ్చు.
కేవలం రెండు ఇంజన్లు పని చేసినా అది మనల్ని సురక్షితంగా స్థావరానికి చేరుస్తుంది,
కొన్ని ఒక్క ఇంజన్ తో వచ్చినవి కూడా ఉన్నాయి.
థామస్ జెఫ్రీ కమాండర్, 100వ గ్రూప్
ఆగస్ట్ 17, 1943
డి-డేకి పది నెలల ముందు
సమాచార గది - అనుమతి లేని సిబ్బందికి ప్రవేశం లేదు
ఎయిత్ గ్రూప్ మునుపెన్నడూ లేని విధంగా అత్యంత భారీ దాడికి తయారు కావడంతో
ఆ గ్రూప్ లో అన్నీ మారిపోబోతున్నాయి.
జర్మనీ లోపల కట్టుదిట్టమైన బందోబస్తు మధ్య ఉండే ష్వెయిన్ఫర్ట్ లో బాల్ బేరింగ్ కర్మాగారాల మీద
ఇంకా రేగన్స్ బర్గ్ లో మెసర్ ష్మిత్ కర్మాగారాల మీద
ఈ గ్రూప్ జంట దాడుల్ని నిర్వహించింది.
రేగన్స్ బర్గ్ ఫోర్స్ బాధ్యతల్ని 100వ గ్రూప్ కి అప్పగించారు.
వాళ్లు ఆ మ్యాప్ మీద కర్టెన్ ని తొలగించినప్పుడు,
ఒక ఎర్ర గీత జర్మనీ వరకూ ఉండటం చూసి,
మేము, "ఓరి దేవుడా" అనుకున్నాము.
ఒక వ్యూహంగా దాన్ని ఆలోచించిన తీరు చూస్తే నిజంగా అద్భుతంగా అనిపించింది.
కాబట్టి, అప్పుడు...
జనరల్ కర్టిస్ లీమే కమాండర్
...కర్టిస్ లీమేకి చెందిన మూడో బంబార్డ్మెంట్ డివిజన్
రేగెన్స్ బర్గ్ లోని మెసర్ ష్మిత్ ఫ్యాక్టరీల మీద దాడులు చేసి తరువాత ఆఫ్రికాకి వెళ్లాలని నిర్ణయించారు.
వాళ్లకి పది నిమిషాల వెనుకగా, మొదటి బంబార్డ్మెంట్ డివిజన్ బయలుదేరాలి,
ఇంకా వాళ్లు ష్వెయిన్ఫర్ట్ లో బాల్ బేరింగ్ ఫ్యాక్టరీల మీద దాడులు చేయాలి,
ఆ తరువాత ఇంగ్లండ్ తిరిగి రావాలి.
కాబట్టి, ఈ రెండు గ్రూపులలో ఎవరి మీద దాడి చేయాలో జర్మన్లు నిర్ణయించుకోవాలి.
ఇక్కడ సమస్య... సర్ ప్రైజ్, అది ఆగస్టు మాసం, గ్రేట్ బ్రిటన్ లో పొగమంచు తీవ్రంగా ఉంటుంది.
డాక్టర్ కోన్రాడ్ సి. క్రేన్ - ఎస్ఎస్ఐ సీనియర్ చరిత్రకారుడు, వార్ కాలేజ్
మేము ఆ ఉదయం బయటకు వచ్చాం.
నా దగ్గర రెండు లాంతర్లు ఇంకా ఫ్లాష్ లైట్లు ఉండగా వాటితో విమానాలను బయటకు తీసుకువచ్చాం.
నేను పది నిమిషాలు ఆలస్యంగా చేరుకున్నాను, కానీ మేము బయలుదేరాం.
కర్టిస్ లీమే తన బంబార్డ్మెంట్ డివిజన్ ని
ఇంగ్లీష్ పొగమంచులో సైతం టేకాఫ్ చేయడానికి శిక్షణ పొందాడు.
మరొక బంబార్డ్మెంట్ డివిజన్ కి ఆ శిక్షణ లేదు.
దానితో, హఠాత్తుగా, లీమే తన సిబ్బందిని సిద్ధం చేసి అందరినీ సంసిద్ధం చేశాడు,
కానీ మరొక బంబార్డ్మెంట్ డివిజన్ ఇంకా టేకాఫ్ కాలేకపోయింది.
దానితో, పది నిమిషాలు వెనుకగా వెళ్లాల్సిన డివిజన్ రెండు గంటల ఆలస్యంగా బయలుదేరింది.
ఈ స్వాధీనం చేసుకున్న జర్మన్ చిత్రాన్ని చూస్తే హెచ్చరిక తరువాత
వాటి 109 యుద్ధవిమానాలు, ఫోక్-వుల్ఫ్ 190 విమానాలు ఎంత వేగంగా రంగంలోకి దిగాయో తెలుస్తుంది.
ఈ దాడి జరిగే సమయంలో తమ యుద్ధవిమానాలనీ, సైన్యాన్ని సమాయత్తం చేయడానికి వాళ్లకి కావాల్సినంత సమయం చిక్కింది
ఇంకా ప్రతి అమెరికన్ విమానానికీ రెండు జర్మన్ యుద్ధవిమానాలు లేదా ఒక విమానానికి పది జర్మన్ విమానాలు సిద్ధమయ్యాయి.
ఇంగ్లీష్ ఛానెల్ మీదుగా ప్రయాణించాం. ఆ రోజు ఆ దృశ్యం అందంగా ఉంది.
వాళ్లు డచ్ తీరంలో దాడులు చేశారు,
దానితో హఠాత్తుగా మొత్తం ప్రపంచం ఉలిక్కిపడింది.
ఆ దాడులు మరో రెండు గంటల పాటు కొనసాగాయి.
మాకు అంతకుముందు ఇచ్చిన ట్రెయినింగ్ ప్రకారం
జర్మన్ ఫైటర్ విమానాలని మేము ప్రతిఘటించగలం అని అనుకున్నాం.
కానీ తరువాత, అది నిజం కాదని తెలుసుకున్నాం.
విమాన విధ్వంసక దాడులు ఉన్నాయి, ఫైటర్ జెట్లు ఉన్నాయి, మరిన్ని దాడులు, మరిన్ని ఫైటర్ జెట్లు.
ఎగువ భాగంలో గన్నర్ నిరాటంకంగా మెషీన్ గన్ తో కాల్పులు చేయడం నేను విన్నాను.
క్లెవెన్ విమానం ఆరు చోట్ల దెబ్బతింది.
వాళ్లు హైడ్రాలిక్ వ్యవస్థని ధ్వంసం చేశారు. ఒక ఇంజన్ ని కూడా ధ్వంసం చేశారు.
కాక్ పిట్ లో మంటలు చెలరేగాయి.
క్లెవెన్ వెనక్కి తిరిగి, రేడియో గన్నర్ వైపు చూశాడు,
రేడియో గన్నర్ కి రెండు కాళ్లూ లేవు.
అవి ఛిద్రం అయిపోయాయి.
ఒక విమానంలో, దాని ముందు భాగంలో ప్రతి కిటీకీ గుండా
మంటలు బయటకి చెలరేగడం నాకు ఇంకా గుర్తుంది.
చాలా కాలం పాటు నాకు ఆ దృశ్యం కలల్లోకి వచ్చేది.
ఆ విమాన సిబ్బందిలో ప్రతి ఒక్క సభ్యుడూ పోరాడాడు
ఎందుకంటే ప్రజాస్వామ్యం ఇంకా స్వాతంత్య్రం మనుగడ సాగించాలన్నదే వారి లక్ష్యం.
కానీ మనం యుద్ధం చేసే సమయంలో, ఎవరి కోసం పోరాడతామో తెలుసా?
మన ఎడమ పక్క ఉన్న వ్యక్తి కోసం ఇంకా మన కుడి వైపు ఉన్న వ్యక్తి కోసం.
మన ముందు ఉన్న వ్యక్తి కోసం ఇంకా మన వెనుక ఉన్న వ్యక్తి కోసం.
మనం యుద్ధం చేసేది వారి కోసమే.
క్లెవెన్ కాక్ పిట్ లో కూర్చుని ఉన్నాడు, ఇంకా అతని కోపైలెట్, క్లుప్తంగా ఇలా చెప్పాడు,
"మనం విమానం నుండి బయటపడాలి. హెచ్చరిక గంటని మోగిద్దాం."
అప్పుడు క్లెవెన్ ఏమన్నాడంటే, "మనం లక్ష్యాన్ని చేరుకోవాలి.
మనం బాంబు దాడిని పూర్తి చేయాలి."
లక్ష్యాన్ని చేరుకోవడానికి ఐదు నిమిషాల ముందు, ప్రతి దాడులు అన్నీ ఆగిపోయాయి.
ఫైటర్ జెట్లు, విమాన విధ్వంసక కాల్పులు లేవు, ఏమీ లేవు.
మేము విజయవంతంగా బాంబులు జారవిడిచాం.
ఒక పక్క ఇంధనం అయిపోవచ్చినా,
రేగెన్స్ బర్గ్ గ్రూప్ ఆల్ప్స్ పర్వతశ్రేణుల మీదుగా పోరాటం చేసి ఉత్తర ఆఫ్రికా చేరుకున్నాయి,
కానీ ష్వెయిన్ఫర్ట్ గ్రూప్ మాత్రం, జర్మన్ వాయుసేన లుఫ్త్ వాఫే భీకర దాడుల్ని ఎదుర్కోవాల్సి వచ్చింది.
కాబట్టి జర్మన్లకి ఎలాంటి అవకాశం చిక్కిందంటే, వాళ్లు మేలుకొని లీమే సిబ్బంది మీద తమ ప్రతాపమంతా చూపించవచ్చు,
తరువాత వాళ్ల విమానాల్ని ల్యాండ్ చేసి, డ్రింక్ తాగి, ఆయుధాల్ని ఇంకా ఇంధనాన్ని కూడా నింపుకోగలుగుతారు.
తరువాత ష్వెయిన్ఫర్ట్ ప్రత్యర్థుల మీద తీరికగా దాడి చేయగలుగుతారు.
లుఫ్త్ వాఫే వాయుసేన మొత్తం ష్వెయిన్ఫర్ట్ గ్రూప్ మీద మోహరించి వాళ్లని చెల్లాచెదురు చేసింది.
ఆ రాత్రికల్లా ఉత్తర ఆఫ్రికాకి చేరుకునే సరికి,
100వ బాంబ్ గ్రూప్ సిబ్బంది యుద్ధం చేసి అలసిపోయి నీరసించిపోయారు,
కానీ ఇంకా సజీవంగా ఉండటం లక్కీ అనుకున్నారు.
ప్రత్యర్థి బలం ఎక్కువగా ఉన్నప్పుడు
తమ దగ్గర సరిపడా ఆయుధాలు, పరికరాలు లేనప్పుడు
ఇంకా తన సిబ్బందికి కనీస శిక్షణ కొరవడినప్పుడు...
రిటైర్డ్ లెఫ్టెనెంట్ జనరల్ ఐరా ఈకర్ కమాండర్, ఎయిత్ ఎయిర్ ఫోర్స్
...ఏ కమాండర్ అయినా కఠిన నిర్ణయాలకి సిద్ధపడాల్సి వస్తుంది.
అది ఎలాంటిదంటే, తన సిబ్బందికి మరణశిక్ష విధించినట్లే.
నేను 1943 వేసవి కాలంలో ఇంగ్లండ్ లో ల్యాండ్ అయ్యాను,
అక్కడ నన్ను 100వ బాంబ్ గ్రూప్ కి పంపించారు.
రోసీ రోసెన్థాల్ ఈ గ్రూపులో చేరి
ప్రాణాలు కోల్పోయిన సిబ్బంది స్థానాన్ని భర్తీ చేశాడు.
రోసీ అనే ఈ కుర్రాడు, చాలా మంచి ఫ్లయర్ అని ఈగన్ కి సమాచారం అందింది.
దానితో, ఈగన్ అతడిని తీసుకువెళ్లి అతనితో కొన్ని రిహార్సల్సు చేయించి
"నా స్క్వాడ్రన్ లో నువ్వు ఉండాలి" అని చెప్పాడు.
ఆ రోజు బార్ లో నేను కూడా ఉన్నాను.
నేను ఎప్పటిలాగే స్కాచ్ తాగుతుండగా హఠాత్తుగా నా భుజం మీద ఎవరో తట్టడంతో
నేను వెనక్కి తిరిగి చూడగా స్క్వాడ్రన్ కమాండర్ అక్కడ నిలబడి ఉన్నాడు.
"లక్కీ, నువ్వు ఇంటికి వెళ్లి కాసేపు నిద్రపో.
రేపు నువ్వు విమానంలో వస్తున్నావు" అన్నాడు.
అక్టోబర్ 1943
డి-డేకి ఎనిమిది నెలల ముందు
అక్టోబర్ ఎనిమిదో తేదీన జర్మనీలో వాతావరణం అనుకూలించడంతో
అమెరికన్ సేనలు పూర్తి స్థాయిలో వరుస దాడులతో
జర్మన్ విమాన తయారీ కర్మాగారాలని ధ్వంసం చేయడానికి సిద్ధమయ్యాయి.
కాలక్రమేణా ఆ దాడుల్ని వాయుసైనికులు బ్లాక్ వీక్ అని పిలవసాగారు.
అక్టోబర్ ఎనిమిదో తేదీన, 855 విమానాలు గ్రేట్ బ్రిటన్ నుండి బయలుదేరి
బ్రెమన్ ఇంకా వేగేసాక్ మీద దాడులకు ఉపక్రమించాయి.
ఆ విమానాలు పదకొండు లక్షల కిలోల బాంబులతో లోడ్ అయ్యాయి.
ఇరవై మూడు లక్షల రౌండ్ల మందుగుండు సామగ్రి.
మేము లక్ష్యానికి దగ్గరగా చేరుకునేసరికి, నేను ఒక పక్క చూడగా,
రెండు ఎఫ్.డబ్ల్యు. 190 యుద్ధ విమానాలు నేరుగా మా మీదే గురి పెడుతుండటం కనిపించింది.
నా కళ్ల ముందే అతను ఒక విమానాన్ని నేరుగా నేలకూల్చేశాడు,
అది ఫార్మేషన్ నుండి పక్కకు మళ్లి, తరువాత పేలిపోయింది.
ఆ గ్రూపు ఛిన్నాభిన్నం అయింది.
మేము ఫార్మేషన్ నుండి తప్పుకునేలా మాపై దాడి చేశారు. మా మూడో నెంబరు ఇంజనుకి మంటలు అంటుకున్నాయి.
క్లెవెన్ ముందుకొచ్చి
గ్రూపుకి సారథ్యం వహించాలని చూశాడు కానీ అతని విమానం మీద దాడి జరిగింది.
క్లెవెన్ విమానం దెబ్బతినింది.
ఆ విమానంలో చాలా అలజడి రేగింది.
కాక్ పిట్ లోకి మంటలు వ్యాపించాయి. వాళ్లు దూకేయాల్సిన పరిస్థితి.
గేల్ క్లెవెన్ విమానం ధ్వంసం అయింది.
ఆ సమయంలో 100వ బాంబ్ గ్రూప్ లో భారీ లోటు కనిపించింది.
మరీ ముఖ్యంగా అతను చనిపోయాడు అని అంతా అనుకున్నారు.
నేను తిరిగి క్షేమంగా చేరగలనా అనే సందేహం రావడం నాకు అదే మొదటిసారి.
నా విమానం, రోసీ రివెటర్స్, బాగా దెబ్బతినింది,
ఇంకా కొన్ని ఇంజన్లు పనిచేయడం మానేశాయి.
మేము మా బాంబుల్ని జారవిడిచిన తరువాత,
మా ఫార్మేషన్ లో మిగిలిన విమానాలని నేను స్థావరానికి తిరిగి తీసుకురాగలిగాను,
అప్పటికి కేవలం ఆరు మాత్రమే మిగిలాయి.
అంటే, ఒక్క రోజులో అంతమంది సిబ్బందిని కోల్పోతే, మన ఆత్మస్థయిర్యం ఎలా ఉంటుందో ఊహించండి.
వాళ్లు ఏం చేస్తారంటే బారాక్స్ ని ఖాళీ చేసేస్తారు.
ఏదైనా విమానం నేలకూలగానే, వాళ్లు బారాక్స్ ని ఖాళీ చేసేస్తారు.
అప్పుడు, మనం వెళ్లినప్పుడు ఖాళీ బారాక్స్ కనిపిస్తాయి.
ఈగన్ సెలవు మీద లండన్ వెళ్లాడు,
అప్పుడు క్లెవెన్ విమానం నేలకూలి చనిపోయాడని అతనికి సమాచారం అందింది.
ఈగన్ ఎంత వేదన చెందాడంటే తన సెలవుని తక్షణం రద్దు చేసుకుని
వైమానిక స్థావరానికి తిరిగి వచ్చి, "తరువాత మిషన్ కి నేనే సారథ్యం వహిస్తా" అన్నాడు.
మంస్టర్ దాడి అనేది రద్దీ నగరం మీద జరిపిన ఆపరేషన్,
ఎయిత్ ఎయిర్ ఫోర్స్ కి అది కొత్త అనుభవం.
నగరం నడిమధ్యలో ఉండే వ్యూహాత్మకమైన రైల్ యార్డు
ఇంకా దానికి ఆనుకుని ఉన్న కార్మికుల భవన సముదాయాలు అమెరికన్ వాయుసైనికుల టార్గెట్లు.
నాజీ అరాచక పాలనలో మానవ శరీరం ఇంకా ఎముకలు కూడా టార్గెట్ అయ్యాయి,
జర్మన్ నియంత యుద్ధ వ్యవస్థలో అది కీలకమైన భాగం అయింది.
ఆ గదిలో అంతటా ఉత్కంఠ నెలకొంది.
మొట్టమొదటిసారి, చాలామంది వాయుసైనికులు
మిషన్ తీరుని ప్రశ్నించారు.
ఈగన్ మంచి ప్రసంగం చేశాడు.
వాళ్లు ఈ మిషన్ ని క్లెవెన్ కోసం చేపట్టబోతున్నారు, ఇంకా ఇది ప్రతీకార దాడి.
మంస్టర్
మాకు నష్టాలు విపరీతంగా ఉండటం వల్ల, మా గ్రూప్ పరిస్థితి ఘోరంగా తయారైంది,
ఇంకా మేము కేవలం పదమూడు విమానాలని మాత్రమే దాడులకి పంపించగలిగాం.
జర్మన్ ఫైటర్ జెట్ల ఎదురుదాడుల గురించి చెప్పాలంటే,
మన ఫార్మేషన్ పేలవంగా ఉండి, పద్దెనిమిది విమానాలకి బదులు పదమూడు విమానాలు మాత్రమే దాడులకి వెళితే,
జర్మన్ సైనికులు తక్కువ లక్ష్యాల మీద తేలికగా దాడి చేయగలుగుతారు.
మా మీద వెంటనే దాదాపు రెండు వందల జర్మన్ ఫైటర్ విమానాలు దాడి చేశాయి.
రెండు, ఎం.ఇ. 109 యుద్ధవిమానాలు మా వెనుకనే వచ్చి మా వెనుక భాగం గన్నర్ ని కాల్చి చంపాయి.
ఒక ఫిరంగి గుండు పేలి వాటి రజను నా ఒళ్లంతా పడటంతో
నేను గాయాలతో కింద పడిపోయాను.
మా విమానం అదుపు తప్పిందని,
మేము నేలకూలబోతున్నామని మాకు స్పష్టం అయింది.
అప్పటికి ఇరవై ఒకటి... ఇరవై రెండు వేల అడుగుల ఎత్తులో మా విమానం ఉండటం నాకు గుర్తుంది.
భూమి కొన్ని లక్షల మైళ్ల దూరంలో ఉన్నట్లు అనిపించింది, కానీ నాకు మరో దారి లేదు.
నేను విమానం నుండి దూకేయాల్సి వచ్చింది, దానితో దూకేశాను.
మేము మా వైమానిక స్థావరానికి చేరుకుని, తిరిగి వచ్చే విమానాల కోసం ఎదురుచూశాం.
చివరికి, మా విమానం ఒకటి తిరిగి వచ్చింది.
మా 100వ గ్రూప్ విమానాలలో కేవలం ఒకటి మాత్రమే తిరిగి వచ్చింది.
ఆ విమానాన్ని నడుపుతున్న వ్యక్తి రోసెన్థాల్.
అంటే, ఆ కష్టాల్ని అతను కూడా అనుభవించాడు.
మేము ఆఫీసర్స్ క్లబ్ కి తిరిగి చేరుకున్నాం.
అక్కడ ఒక రకమైన విచిత్రమైన నిశ్శబ్దం తాండవించింది.
మిషన్ లో పాల్గొనని వ్యక్తులు చాలా తక్కువమంది ఉన్నారు,
ఇంకా వాళ్లెవరూ మమ్మల్ని సంప్రదించడానికి రాలేదు.
మాకు మేముగా వేరుపడినట్లు అనిపించింది.
అది చాలా విచిత్రమైన ఫీలింగ్.
ప్రత్యర్థుల దాడిలో ప్రాణాలు కోల్పోయిన మా సిబ్బంది లేని లోటు స్పష్టంగా కనిపించింది.
మరీ ముఖ్యంగా నేను నా ప్రాణమిత్రుడిని మంస్టర్ మిషన్ లో పోగొట్టుకున్నాను.
బకీ ఈగన్ ఇంకా క్లెవెన్ ల మీద శత్రువులు కాల్పులు జరిపినప్పుడు,
అది నిజంగా మా ఆత్మస్థయిర్యాన్ని దెబ్బతీసింది
ఎందుకంటే వాళ్లకి ఎదురులేదని ప్రతి ఒక్కరం భావించేవాళ్లం.
అప్పటికి మంస్టర్ మిషన్ మాత్రం వాయు యుద్ధచరిత్రలోనే అత్యంత గొప్ప పోరాటం.
అవి కేవలం వైమానిక దాడులు కాదు,
కానీ రెండు భారీ ఇంకా భయంకరమైన వాయుసేనల మధ్య భీకరమైన పోరాటం.
100వ గ్రూపు మంస్టర్ మిషన్ కి నాలుగు నెలల ముందు
నూట నలభై మంది ఆఫీసర్లతో ఇంగ్లండ్ చేరుకుంది.
మంస్టర్ తరువాత, కేవలం ముగ్గురు మాత్రమే విమానాన్ని నడపగలిగి పోరాటం చేయగలిగే స్థితిలో మిగిలారు.
ఈ రకమైన వివరాలు అందరికీ తెలిసి,
జనం మా గురించి ఆందోళన చెందడం మొదలుపెట్టారు.
మమ్మల్ని The Bloody Hundredth అని పిలిచేవారు.
మీరు వాయుసైనికులు అయితే, ఇంకా యుద్ధరంగంలోకి వెళితే,
మీరు నాలుగు గంటల పాటు పూర్తి భయానక పరిస్థితుల్ని ఎదుర్కొంటారు.
హఠాత్తుగా, మీ సైకిల్ మీద, లోకల్ పబ్ కి వెళ్లి,
ఒక బీర్ తాగి, మీ ప్రియురాలితో కాసేపు గడిపి, వెంటనే వైమానిక స్థావరానికి వచ్చి,
చక్కగా ఇంకా ప్రశాంతంగా కూర్చోవాలి.
ఆ తరువాత, మరుసటి రోజు, మీరు మేలుకొంటారు, ఇంకా మీరు మళ్లీ టెర్రర్ లోకి అడుగుపెడతారు.
కొంతమంది పిచ్చివాళ్లు అయిపోవడానికి ఈ ఒత్తిడే అసలైన కారణం.
బ్లాక్ వీక్ ఘటన తరువాత,
ఎయిత్ ఎయిర్ ఫోర్స్ లో స్థయిర్యం అడుగంటిపోయింది,
ఇంకా సిబ్బంది తిరుగుబాటు చేస్తారేమోనని కమాండర్లు ఆందోళన చెందారు.
ఫ్లయిట్ సర్జన్లు ఇంకా ఎయిర్ ఫోర్స్ మానసిక వైద్యుల నుండి
అందిన ఆందోళన కలిగించే నివేదికల ప్రకారం, కొందరు సిబ్బంది అసాధారణంగా ప్రవర్తించసాగారు
ఎందుకంటే ఆ యుద్ధ బీభత్సం ఆ వాయుసైనికుల ఆత్మస్థయిర్యాన్ని ఘోరంగా దెబ్బతీసింది.
నేను కొన్ని సంఘటనల్ని చూశాను
కొందరయితే విమానం నుండి బయటకి రావడానికి కూడా సాధ్యమయ్యేది కాదు.
యుద్ధం తాలూకు ఒత్తిడి
ఆ వాయుసైనికుల మీద తీవ్ర ప్రభావం చూపింది.
మానసికమైన సమస్యలు ఉన్న ఈ వాయుసైనికులు యుద్ధవాతావరణం నుండి
తాత్కాలికంగా దూరమైనప్పుడు
వాళ్లు త్వరగా కోలుకోగలరని మేము తెలుసుకున్నాం.
ప్రాథమికంగా, మానసిక రోగులు సొంతంగా కోలుకోగల సామర్థ్యంతో
తిరిగి మామూలు స్థితికి రావడం మీదే మేము ఆధారపడాల్సి ఉంటుంది.
కానీ వారు హాస్పిటల్ వాతావరణానికి దూరంగా ఉంటేనే మరింత బాగా కోలుకోగలుగుతారు.
ఫ్లాక్ హౌస్ ఆక్స్ ఫర్డ్, ఇంగ్లండ్
అటువంటి వారిని యుద్ధవాతావరణం నుండి తప్పించి
కొద్ది రోజుల పాటు విశ్రాంతి గృహాలకి పంపిస్తుంటాము.
ఆ వసతి గృహాలని మేము ఫ్లాక్ హౌస్ అని పిలిచేవాళ్లం.
కొన్నిసార్లు అది బాగా పని చేసేది, కొన్నిసార్లు పనిచేసేది కాదు.
అందరు కమాండర్లు ఈ సమస్యని ఎదుర్కోవాల్సి వచ్చేది
ఎందుకంటే కొంతమంది వ్యక్తుల శారీరక తత్త్వం ఇంకా మానసిక స్థయిర్యం,
ఎలా ఉంటుందంటే వాళ్లు ఇటువంటి ఒత్తిళ్లని తట్టుకోలేరు.
అటువంటి వారిని మేము వెంటనే
మిగతా సిబ్బంది నుండి ఇంకా వైమానిక స్థావరం నుండి తప్పించాల్సి వస్తుంది
ఎందుకంటే అటువంటి ప్రవర్తన మిగతా అందరికీ కూడా వ్యాపించే ప్రమాదం ఉంటుంది,
ఇంకా ప్రతి రోజూ తమ విధులని సక్రమంగా నిర్వర్తించే మిగతా సిబ్బంది ఆత్మస్థయిర్యం మీద
వాళ్ల ప్రభావం ఉండకుండా మేము చూసుకోవాలి.
జర్మనీ మీద యూరప్ మీద మిత్రదేశాల వాయుసేనలకి
గగనతలంలో ఆధిపత్యం లేదని మీరు అనవచ్చు, ఇంకా అసలు వాయు యుద్ధంలో మిత్రదేశాల వాయుసేనలు
ఓడిపోతున్నాయని కూడా మీరు వాదించవచ్చు.
చూడండి, మేము ప్రతీసారి ఖచ్చితంగా లక్ష్యాల మీదనే దాడులు చేయలేకపోయాం.
వాతావరణం స్పష్టంగా, అనుకూలంగా ఉన్న రోజులలో సైతం మేము బాంబుల్ని అటూ ఇటూగా,
అసలైన లక్ష్యాలకు చాలా మైళ్ల దూరంలో జారవిడిచిన సందర్భాలు కూడా ఉన్నాయి.
వాళ్లు లక్ష్యాల మీద బాంబులు వేయలేని సంఘటనల్లో,
ఎక్కువగా వాళ్లే శత్రుదేశమైన జర్మన్ ఫైటర్ దళాలకి లక్ష్యాలు అయ్యారు.
దానితో ఆ వాయుసేన నరమేధానికి గురైంది.
రాండల్ హాన్సెన్ రచయిత, ఫైర్ అండ్ ఫ్యూరీ
ఈ కుప్పలో ప్రతి అడుగులో విమాన శకలాలు ఉంటాయి,
ఇంకా అమెరికన్ సిబ్బంది పడిన ఇరవై రెండు వేల గంటల కష్టం ఉంటుంది.
ప్రతి గజం కనీసం పదిమంది అమెరికన్ కుర్రాళ్లు మరణించడమో లేదా బందీలు కావడమో సూచిస్తుంది.
బహుశా అత్యంత భయంకరమైనది ఏమిటంటే శత్రువుల కాల్పుల్లో మరణించడమే.
నాజీ ఆక్రమిత ఫ్రాన్స్
అది జరిగే అవకాశం ఉందని మాకు ఎప్పుడూ తెలుసు.
యుక్తవయసులో ఉండి, మనకి చావు లేదని భావించే దశలో,
శత్రువులు మాలో ప్రతి ఒక్కరినీ చంపే అవకాశం ఉందని మేము ఎప్పుడూ భావించేవాళ్లం,
కానీ వాళ్లు మమ్మల్ని చంపలేకపోయారు.
కెప్టెన్ ఎఫ్.డి. మర్ఫీ కనిపించుట లేదు
నా గురించి మా అమ్మ ఎంత ఆందోళన చెందిందో నాకు తెలుసు,
ఇంకా ఆమెకి ఏదో ఒక రోజు
నేను కనిపించడం లేదనే టెలిగ్రాము మా యుద్ధ విభాగం నుండి అందుతుందని కూడా నాకు తెలుసు,
ఇంకా నాకు అసలు ఏమైందో కూడా ఆమెకి తెలిసే అవకాశం ఉండదు.
వాయుసైనికులకు పారాచూట్లు ఇస్తారు కానీ వాటిని ఎలా ఉపయోగించాలో శిక్షణ ఇవ్వలేదు,
అలాగే శత్రువుల చెర నుండి పారిపోవడం లేదా తప్పించుకునే మెళకువల గురించి వారికి కనీస శిక్షణ కూడా ఇవ్వలేదు.
అలాగే బాంబు దాడులు చేసిన పట్టణాలలో పొరపాటున వాయుసైనికులు కింద పడిపోయినప్పుడు
పౌరులు చేసే దాడుల గురించి వారికి కనీస హెచ్చరికలు ఉండవు.
క్లెవెన్, అతను నేల మీద పడినప్పుడు,
రైతులు అతడిని చుట్టుముట్టడాన్ని చూశాడు.
ఆ వెంటనే,
ఒక రైతు తన గుండెలోకి మూడు మిల్లీమీటర్ల లోపలికి గడ్డపారని దించి దాన్ని మరింత లోపలికి పొడవాలని చేసిన ప్రయత్నం
అతనికి గుర్తుంది.
కొంతమంది స్థానిక లుఫ్త్ వాఫే పోలీసులు అక్కడికి చేరుకున్నారు.
నన్ను జర్మన్ వైమానిక స్థావరానికి తీసుకువెళ్లారు
అక్కడ ఆ రోజు పట్టుబడిన
అమెరికన్ వాయుసైనికులందరినీ ఆ స్థావరానికి చేర్చారు.
డూలాగ్ లుఫ్త్ ఫ్రాంక్ఫర్ట్, జర్మనీ
నన్ను ఆ వ్యక్తి ఇంటర్వ్యూ చేశాడు,
ఇంకా నాకు పదోన్నతి వచ్చినందుకు నన్ను అభినందించాడు.
నేను కేవలం మూడు రోజుల ముందే మొదటి లెఫ్టెనెంట్ గా పదోన్నతి పొందాను.
అది నన్ను కొంత ఆశ్చర్యానికి గురి చేసింది.
అతను నాకు ఏడు సెంటీమీటర్ల పొడవు ఇంకా పన్నెండు సెంటీమీటర్ల వెడల్పు ఉన్న కార్డు ఇచ్చాడు,
అందులో నా పేరు, నేను పుట్టిన తేదీ, నా తల్లిదండ్రుల పేర్లు, మా చిరునామా ఉన్నాయి.
లారెన్స్ వోల్ఫ్ బాక్స్ 54 పాలోస్ వెర్డెస్ ఎస్టేట్స్
అమెరికాలో ఉండే జర్మన్ గూఢచారులు
అమెరికన్ సైనికులకి తమ సొంత ఊరి న్యూస్ పేపర్లని పంపించేవారు.
కాబట్టి, అవి మాకు స్వాంతన ఇచ్చేవి.
మనం వాళ్లతో సంభాషిస్తున్నామని,
ఇంకా మన గురించి వాళ్లకి అన్నీ తెలుసునే భావన కలిగేది.
ఈ గోప్యమైన ఇంటరాగేషన్ టెక్నిక్
కొన్ని సందర్భాలలో అది ఎంత బాగా పని చేస్తుందంటే, అది గ్రహించలేని వాయుసైనికులు
పెద్దగా ముఖ్యం కాదనుకుని చెప్పే సమాచారం,
మేధావులైన ఇంటరాగేటర్స్ కి కీలకమైన సమాచారం అయ్యేది.
మరుసటి ఉదయం, వాళ్లు మమ్మల్ని బాక్స్ కారులోకి ఎక్కించేవారు.
ఆ బాక్స్ కారులో మేము ముప్పై నుండి నలబై మంది ఉండేవాళ్లం.
ఏం జరుగుతుందో మాలో ఎవరికీ తెలిసేది కాదు.
మూడో స్టాలాగ్ లుఫ్త్ సాగన్, జర్మనీ
ఆ గేటు గుండా నడవడం నాకు గుర్తుంది,
అక్కడ పెద్ద పెద్ద, చెక్క కంచెలు ఉన్నాయి,
ఇంకా ఆ ప్రదేశం అంతటా ఇనుప వైర్లు చుట్టి ఉన్నాయి,
ఇంకా అన్ని మూలల్లోనూ గార్డు టవర్లు ఉన్నాయి.
పెద్ద కంచెకీ, ఇంకా ఆ తరువాత మరొక చిన్న కంచెకీ మధ్య,
పది నుండి పన్నెండు అడుగుల దూరం ఉంది.
ఆ చిన్న కంచె దాటి వెళ్లద్దని, వెళితే కాల్చి వేస్తామని వాళ్లు మాకు చెప్పారు.
అక్కడ ఉన్న అమెరికన్ యుద్ధ ఖైదీలు,
వారిలో ఎక్కువమంది 100వ బాంబ్ గ్రూప్ సభ్యులే
ఇంకా నాకన్నా ముందే నేలకొరిగి పట్టుబడిన వారే.
మేము రావడం చూసిన మరుక్షణం, అంటే, వాళ్లు...
వాళ్లలో కొందరు నవ్వుతూ ఏమన్నారంటే, "అవును, మీరు వస్తారని ఎదురుచూస్తున్నాం.
మీరు మొత్తానికి ఇక్కడికి వచ్చారు."
ఈగన్, జాన్ సి. క్లెవెన్, గేల్ డబ్ల్యు.
క్లెవెన్ ఇంకా ఈగన్ కొద్ది రోజుల వ్యవధిలో మూడో స్టాలాగ్ లుఫ్త్ కి వచ్చి చేరారు.
గాయపడిన ఈగన్ వచ్చిన దగ్గర నుంచి క్లెవెన్ అతడిని ఆటపట్టించేవాడు,
ఆ తరువాత, ఆ ఇద్దరూ మళ్లీ రూమ్ మేట్స్ అయిపోయారు
ఇంకా ఆ శిబిరంలో చాలా వేగంగా నాయకత్వపు బాధ్యతల్ని స్వీకరించారు.
మేము కలిసి ఉండేవాళ్లం, కలిసి వండుకునే వాళ్లం,
కలిసి దుస్తులు ఉతుక్కునే వాళ్లం, కలిసి స్నానాలు చేసేవాళ్లం.
వారంలో ఒక రోజు షవర్ స్నానాలు ఉండేవి, అది కూడా లక్కీగా.
స్టాలాగ్ లుఫ్త్ శిబిరాలలో
జీవనం చాలా, చాలా అణచివేతతో కూడుకుని ఉండేది.
మా ఆలోచనలు పక్కదారి పట్టనివ్వకుండా, మేము క్రమశిక్షణతో ఉండే విధంగా,
ఇంకా అందరం సజీవంగా ఉండేలా ప్రతీ పనీ మిలటరీ పద్ధతిలో ఉండేది.
టెహ్రాన్, ఇరాన్
నవంబర్ 1943
నవంబర్ 1943లో జరిగిన టెహ్రాన్ సదస్సులో
ఒక రహస్య సమావేశం జరిగింది,
రూస్వెల్ట్, చర్చిల్ ఇంకా స్టాలిన్ కలిసి నాజీ జర్మనీకి వ్యతిరేకంగా రెండో కూటమిగా ఏర్పడాలనే ప్రతిపాదనని అంగీకరించారు
ఆ వ్యూహాలని రచించి, అమలు చేసే బాధ్యతని ప్రాథమికంగా అమెరికన్ ఇంకా బ్రిటీష్ సేనలు చేపడతాయని నిర్ణయించారు.
ఉటా బీచ్ - ఒమాహా బీచ్ గోల్డ్ బీచ్
జూనో బీచ్ - స్వార్డ్ బీచ్ - నార్మాండీ
నేల, సముద్రం, వాయు మార్గాలలో,
చరిత్రలోనే అత్యంత గొప్పగా,
నార్మాండీ, ఫ్రాన్స్ దేశాలలోని ఐదు బీచ్ లలో "ఓవర్ లార్డ్" అనే కోడ్ భాషలో భారీ దాడికి సంకల్పించారు.
అది అప్పటికి ఆరు నెలల వ్యవధిలో, మే 1944 నాటికి జరపాలని నిర్ణయించారు.
జనరల్ ఐసన్ హోవర్ ని లండన్ కి ఆహ్వానించారు.
జర్మన్ వాయుసేన లుఫ్త్ వాఫేని ధ్వంసం చేయకుండా తాము నౌకాదళాల్ని పంపించలేమని ఆయన అన్నారు.
మిషన్ బోర్డ్ యుద్ధ క్రమం
అదే ఇప్పుడు మా మిషన్.
గగనతలంలో ఆధిపత్యం సంపాదించే వరకూ
భూమార్గంలో ఆక్రమణ అసాధ్యమని మేము గ్రహించాము.
మా అంతిమ లక్ష్యం ఏమిటంటే వీలైనన్ని జర్మన్ ఫైటర్ విమానాలను ధ్వంసం చేసి
వాళ్లు తిరిగి యుద్ధవిమానాల రక్షణ పొందకుండా చేయడం.
యుద్ధవిమానాల పోరాటంలో మేము చాలా భారీగా నష్టపోతున్నాం.
రిటైర్డ్ జనరల్ జేమ్స్ డూలిటిల్ వాయిస్
కమాండర్, ఎయిత్ ఎయిర్ ఫోర్స్, 1944-45
దానితో, స్వదేశంలో ఇంకా ఇంకా ఫైటర్ జెట్లని సమకూర్చుకోవడంలో నిమగ్నమయ్యాం.
1943 చివరి కాలంలో, ఇంగ్లండ్ కి ఒక యుద్ధవిమానం చేరుకుంది,
ఇంకా ఎయిత్ ఎయిర్ ఫోర్స్ ఇంతకాలంగా ఎదురుచూస్తున్న యుద్ధ విమానం అది.
అది పి-51 మస్టాంగ్.
ప్రోబోసిస్
అది మస్టాంగ్. పి-51వ విమానం.
ప్రపంచంలోనే సుదీర్ఘమైన రేంజ్ ఉన్న యుద్ధవిమానం.
వేగం, ఎత్తుకు వేగంగా వెళ్లే సామర్థ్యం, త్వరగా డైవ్ చేయగల, మలుపులు తిరిగే సత్తా ఉన్న విమానం అది.
పి-51 విమానాలు వచ్చాక,
మమ్మల్ని లక్ష్యాల వరకూ తీసుకువెళ్లి తిరిగి వెనక్కి తీసుకురాగల రేంజ్ వాటికి ఉండేది.
ఇంకా వాళ్లు పి-47 యుద్ధవిమానాలని కూడా మరమ్మత్తులు చేసి
వాటి రెక్కలకి ట్యాంకులు అమర్చి మాతో పాటు రక్షణగా రావడానికి సిద్ధం చేశారు.
మేము ఎండెన్ కి వెళ్లినప్పుడు, నేను ఆ చక్కని పి-51 యుద్ధవిమానాలని చూశాను,
అప్పుడు అనుకున్నాను, బహుశా మొదటిసారేమో, "నేను క్షేమంగా తిరిగి వస్తాను" అని.
మా ప్రాథమిక మిషన్ వచ్చి
ఆ బాంబర్లకు రక్షణ ఇచ్చి, వాటిని క్షేమంగా తీసుకురావడం కాదు.
ఆకాశంలోనూ, ఇంకా భూమి మీద లుఫ్త్ వాఫే ని ధ్వంసం చేయడం.
ఆదివారం ఉదయం, ఫిబ్రవరి 20వ తేదీ...
ఫిబ్రవరి 20, 1944 డి-డేకి నాలుగు నెలల ముందు
...అమెరికన్ వ్యూహాత్మక వాయుసేన చరిత్రలో
అప్పటికి అత్యంత భారీ దాడికి మేము సంసిద్ధం అయ్యాము.
అది ఆక్రమణకి ముందస్తు చర్య.
రోజు విడిచి రోజు నిరాటంకంగా దాడులు చేయడానికి వాళ్లు వ్యూహాలు రచించారు.
అది మొత్తం యుద్ధ ఫలితాన్ని నిర్ణయించగలుగుతుంది.
రోజు విడిచి రోజు, నెల తరువాత నెల,
మస్టాంగ్, థండర్బోల్ట్ విమానాలు శత్రువిమానాలైన ఎం.ఇ. 109, ఎఫ్.డబ్ల్యు. 190 యుద్ధవిమానాల్ని ఢీకొంటున్నాయి.
మా ఫైటర్ జెట్లు దాడి చేశాయి, దాడి చేశాయి, దాడి చేశాయి.
మా విజయాల రేటు 4-1గా భారీగా పెరిగింది.
పశ్చిమ సరిహద్దులలో జర్మన్ పైలెట్ల మరణాల రేటు
1944 జనవరి నుండి మే నెల మధ్య కాలంలో 99 శాతానికి పెరిగింది.
అంటే, వాళ్లు దారుణంగా చంపబడ్డారు.
మస్టాంగ్ ఈ యుద్ధంలో పాల్గొనే వరకూ
అమెరికా ఇంకా ఇంగ్లండ్ దేశాల కూటమి జర్మనీ మీద గగనతలంలో ఆధిపత్యాన్ని ప్రదర్శించలేకపోయింది.
శత్రుదేశపు భూభాగం మధ్యలోకి జొరబడాలంటే
లుఫ్త్ వాఫేని ఆకాశమార్గంలో నిలువరించగలిగితేనే, బెర్లిన్ వరకూ వెళ్లగలం.
డాక్టర్ టామి డేవిస్ బిడెల్ రచయిత్రి
వాళ్లకి వ్యూహాలని వివరించాక, కర్టెన్ ని తిరిగి మూసివేసేవారు,
ఇంకా ఆ ఎర్ర టేపు బెర్లిన్ వరకూ ఉండేది,
అది చూసి మొదటగా ఆశ్చర్యంతో కూడిన నిశ్శబ్దంతో ఉండి, తరువాత అరుపులతో హోరెత్తించేవారు.
ఇక్కడికి ఎనిమిది కిలోమీటర్ల అడుగున
జరుగుతున్న భీకరమైన దాడులలో
రైల్వే యార్డులు, రసాయన ట్యాంకులు, నౌకలు, గిడ్డంగులు, ఇంజన్ విడిభాగాలు, బాల్ బేరింగ్ ఫ్యాక్టరీలు
విధ్వంసం అవుతూ కుప్పలుగా మారిపోతున్న శబ్దాలు తప్ప మరేమీ వినిపించడం లేదు.
బెర్లిన్ మీద అమెరికా బాంబులతో దాడులు చేయడం ఇదే మొదటిసారి.
ఎయిత్ ఎయిర్ ఫోర్స్ జరిపిన దాడులలో అత్యంత కఠినమైన లక్ష్యం ఇదే అవుతుంది,
కానీ అది చేయడం అనివార్యం.
నేనే గనుక జర్మనీలో ఉండి ఉంటే
ప్రతి రోజూ భారీ సంఖ్యలో బాంబర్ జెట్లు హోరుగా వచ్చి బాంబులు జారవిడుస్తుంటే,
అది నా ఆత్మస్థయిర్యం మీద తీవ్రమైన ప్రభావం చూపి ఉండేది.
అక్కడి పౌరుల మీద ఇంకా మిలటరీ మీద కూడా అదే విధమైన తీవ్ర ప్రభావం ఉండే ఉంటుంది.
మూడో స్టాలాగ్ లుఫ్త్
యుద్ధఖైదీగా ఉన్నప్పుడు అత్యంత ఘోరంగా అనిపించేది ఏమిటంటే
మనం అక్కడ ఎంతకాలం బందీగా ఉంటామో తెలియకపోవడం.
మనకి ఒక నిర్ణీత శిక్షని విధించినట్లుగా ఉండదు.
మనం తప్పించుకోవడమో లేదా యుద్ధం ముగిసిపోవడమో జరిగే వరకూ అక్కడే ఉండాలి.
నేను ఒక సొరంగం తవ్వడం మొదలుపెట్టాను.
అక్కడ ఒక పాడుబడిన టాయిలెట్ లో టైల్స్ తో చేసిన నేల ఉండేది
అది చూసి, అంటే, ఇక్కడ ఏమైనా ప్రయత్నం చేయవచ్చేమో చూద్దాం అనుకున్నాను.
మేము ఆ టైల్స్ ని తొలగించి
తవ్వకం ప్రారంభించాలన్నది నా ఉద్దేశం.
దానిని గార్డులు వెంటనే పసిగట్టేశారు.
టన్నల్ హ్యారీ
మాకు పక్కనే ఉండే బారాక్స్ లో బ్రిటీష్ ఖైదీలు డెబ్బై ఆరుమంది
ఒక సొరంగం తవ్వి అందులో నుంచి తప్పించుకుని పారిపోయారు.
దానినే 'గ్రేట్ ఎస్కేప్' అని అంటారు.
వారిలో ఇద్దరు తప్ప మిగతా అందరూ తిరిగి పట్టుబడ్డారు, కాగా వారిలో యాభై మందిని జర్మన్లు కాల్చి చంపేశారు.
అంతవరకూ జర్మన్లతో మాకు ఉన్న కొద్దిపాటి పరిచయం కూడా
ఆ సంఘటనతో పూర్తిగా ఆవిరైపోయింది.
ఒక రోజు నేను ఒక టెలిఫోన్ కాల్ అందుకున్నప్పుడు, వాళ్లు చెప్పారు,
"జనరల్ లీమే మీతో మాట్లాడాలి అనుకుంటున్నారు" అని.
ఆయన ఏం అన్నారంటే, "జెఫ్రీ, నాకు ఒక గ్రూప్ కమాండర్ కావాలి
95వ బాంబ్ గ్రూప్ కీ ఇంకా 100వ బాంబ్ గ్రూప్ కీ.
ఆ రెండింటిలో నువ్వు ఏదైనా ఎంచకోవచ్చు."
ప్రధానకార్యాలయం 95వ బాంబ్ గ్రూప్ హెచ్
ఆ 95వ బాంబ్ గ్రూప్ పెద్దగా పొరపాట్లు ఏమీ చేయలేదు.
వాళ్లు తక్కువ సంఖ్యలో విమానాలని కోల్పోయారు.
వాళ్ల బాంబింగ్ రికార్డు బాగుంది, అందువల్ల నేను ఏం ఆలోచించానంటే
95వ గ్రూప్ కంటే 100వ గ్రూప్ కోసం ఏదైనా చేయాలి అనుకున్నాను.
దానితో, నేను ఆయనకి తిరిగి ఫోన్ చేసి ఆయన అనుమతితో,
100వ బాంబ్ గ్రూప్ కమాండర్ పదవిని స్వీకరిస్తానని చెప్పా.
అప్పుడు అడిగాను, "నన్ను ఎప్పుడు వచ్చి రిపోర్ట్ చేయమంటారు?" అని.
ఆయన, "ఈ మధ్యాహ్నం వచ్చేయ్" అన్నారు.
నేను జనరల్ లీమేని మొదటగా కోరింది ఏమిటంటే 100వ గ్రూప్ కార్యకలాపాలని
ఒక రెండు రోజుల పాటు నిలిపివేయాలని అడగగా అందుకు ఆయన ఒప్పుకున్నారు.
దానితో, ఆ తరువాత రెండు రోజులూ,
ఉదయం నాలుగు గంటలు, మధ్యాహ్నం నాలుగు గంటలు,
100వ బాంబ్ గ్రూప్ లో ఉన్న ప్రతి విమానాన్ని మేము ఫార్మేషన్ లో నడిపాము.
టామ్ జెఫ్రీ చాలా ఉత్సాహంగా, సమ్మోహనంగా ఇంకా పూర్తి అవగాహనతో ఉండేవారు,
ఆయనకి విమానాల గురించి మాత్రమే కాదు, యుద్ధ విమానాల వ్యూహాల గురించి కూడా తెలుసు.
నేను లీడ్ విమానంలో మనుషుల్ని ప్రత్యేకంగా నియమించి
మా ఫార్మేషన్ ని ఫోటోలు తీయమని అడిగాను
దాని వల్ల ఎవరు బాగా విమానం నడుపున్నారు, ఎవరు నడపడం లేదనేది మేము గుర్తించడానికి ఉపయోగపడేది.
ఆ తరువాత నేను ఒక పాత విమానం తీసుకుని, ఆ ఫార్మేషన్ చుట్టూ,
ఇంకా ముందుకూ, వెనక్కీ తిరుగుతూ వాళ్లంతా సరైన స్థానాలలో వెళుతున్నదీ లేనిదీ గమనించేవాడిని.
మా ఫార్మేషన్లు పకడ్బందీగా ఉండేలా చేస్తున్నా కూడా
మా కమాండింగ్ ఆఫీసర్లు చాలా విసుక్కునేవారు.
మేము పకడ్బందీగా ఫార్మేషన్ లో ఉన్నామని అనుకున్నా ఇంకా దగ్గరగా ఉండమని అడిగేవారు.
రెండు రోజుల తరువాత,
100వ గ్రూపు నేను మునుపెన్నడూ చూడనంత గొప్పగా, చక్కని ఫార్మేషన్ ని సాధించింది.
జెఫ్రీ వచ్చాకే మా గ్రూప్ అద్భుతంగా రాణించింది.
వాయుసేనలోనే మాది అత్యంత ఉత్తమ బృందం అయింది.
ఎయిత్ ఎయిర్ ఫోర్స్ బాంబర్ సిబ్బందికి ఇరవై ఐదు మిషన్ల డ్యూటీ టూర్ ఉండేది.
ఒకసారి ఇరవై ఐదు మిషన్లు పూర్తి చేస్తే,
వాళ్లని తిరిగి అమెరికాలోని తమ స్వస్థలాలకి పంపించేవారు.
నేను పాతిక మిషన్లు పూర్తి చేశాక ఇక్కడే కొనసాగి స్క్వాడ్రన్ ఆదేశాల్ని స్వీకరిస్తావా
లేదా తిరిగి అమెరికాలో స్వస్థలానికి వెళతావా అని అధికారులు అడిగారు.
నేను ఏం ఆలోచించానంటే నేను చాలా అదృష్టవంతుడిని
ఇంకా లక్కీగా సజీవంగా కూడా ఉన్నాను కాబట్టి ఇక ఇంతకుమించి కొనసాగించకూడదు అనుకున్నాను.
దానితో, నేను తిరిగి వెళ్లడానికే నిర్ణయించుకున్నాను.
రోసీ రోసెన్థాల్ తన 25 మిషన్లు పూర్తి చేశాడు
బెర్లిన్ మీద మార్చి 8వ తేదీన జరిగిన దాడితో అతను పాతిక మిషన్ల లక్ష్యాన్ని సాధించాడు.
మేము తిరిగి వస్తుండగా మా అధికారుల్ని ఆటపట్టించమని మా సిబ్బంది ఒత్తిడి చేశారు.
కానీ నేను చాలా సాంప్రదాయవాదినైన పైలెట్ ని కాబట్టి, "నేను అలా చేయలేను" అని చెప్పాను.
కానీ మేము తిరిగి వస్తుండగా, నేను అనుకున్నాను, "ఏం అవుతుంది" అని.
అంతే, నేరుగా టవర్ మీదకి దూసుకువెళ్లాను దానితో అక్కడ ఉన్నవారంతా నేల మీదకి ఒరిగిపోయారు
ఇంకా నేను ఎయిర్ ఫీల్డ్ లో కూడా మూడు నాలుగుసార్లు కిందికి దిగుతూ పైకి విమానాన్ని పోనిచ్చాను.
అప్పుడు ఎవరో నా దగ్గరకి వచ్చి అడిగారు,
"రోసీ, జనరల్ హగ్లిన్ అక్కడే ఉన్నాడన్న విషయం నీకు తెలుసా?
ఆయన డెక్ మీద పడ్డాడు ఇంకా దానితో... ఆయన దుస్తులన్నీ మాసిపోయాయి" అని చెప్పారు.
ఇంకా డీబ్రీఫింగ్ రూమ్ కి వచ్చిన వారిలో జనరల్ హగ్లిన్ కూడా ఉన్నారు.
ఆయన నా దగ్గరకి వచ్చి నా చేయి పట్టుకుని
"మా మీదకి భలేగా దూసుకువచ్చావు, రోసీ" అన్నారు.
డి-డే దగ్గరలోనే ఉందని ప్రతి ఒక్కరికీ తెలుసు
ఇంకా నియంత పాలనని అంతం చేయడం రోసీ ప్రధాన లక్ష్యం.
ఈ ప్రదేశాన్ని విడిచి వెళ్లడం అంటే విశ్వం కేంద్రాన్ని విడిచి వెళ్లినట్లే.
ఇంకా అప్పుడు నేను వాయుసేనలో విమానాలు నడపడం కొనసాగించాలని నిర్ణయించుకున్నాను.
ఇంకా అంతిమంగా నన్ను స్క్వాడ్రన్ కమాండర్ గా నియమించారు.
ఈ రోజు, ఆరు వందల యాభై అమెరికన్ ఎగిరే కోటలు
సముద్ర తీర ప్రాంతాలలో జర్మన్ రక్షణ వ్యవస్థల్ని తీవ్రంగా ధ్వంసం చేశాయి.
నేను ఫ్రాన్స్ మీదుగా ప్రయాణించి కొన్ని లక్ష్యాల మీద బాంబులు జారవిడిచాను.
ఇంకా నేను తిరిగి వచ్చాక, విమానం దగ్గర నన్ను అధికారులు కలిసి
వెంటనే ప్రధాన కార్యాలయానికి వెళ్లి ఆ సాయంత్రం జనరల్ లీమేని కలవాలని చెప్పారు.
జనరల్ లీమే లోపలికి వచ్చి మరుసటి రోజు ఉదయం మిత్రదేశాల వాయుసేనలు
నార్మాండీ బీచులలో ల్యాండ్ కావాల్సి ఉంటుందని చెప్పారు.
ఆ సందర్భం యొక్క ప్రాముఖ్యతని
మీకు అర్థమయ్యేలా చెప్పాలంటే,
ఎయిత్ ఎయిర్ ఫోర్స్ తన ఆధీనంలో ఉన్న ప్రతి ఒక్క విమానాన్ని ఉపయోగించి
వాయుసైనికులంతా క్షేమంగా తిరిగి చేరుకునేలా ఖచ్చితంగా ప్రయత్నిస్తుందని ఆయన చెప్పారు.
ఆ వ్యూహరచన సమావేశానికి నేను వెళ్లినప్పుడు
అధికారులు కర్టెన్ ని తొలగించగానే ఆ మ్యాప్ ని చూసి సైనికులు కేరింతలు కొట్టడం నాకు గుర్తుంది.
సిబ్బంది నుండి అటువంటి స్పందనని నేను అంతకుముందు ఎప్పుడూ చూడలేదు.
ఎట్టకేలకి, డి-డే రానే వచ్చింది.
జూన్ 6, 1944
డి-డే
సైనికులారా, నావికులారా, వాయుసైనికులారా,
మిత్రదేశాల కూటమి అత్యవసర దళాలకి చెందిన అందరూ,
మీరు ఒక గొప్ప పవిత్ర యుద్ధంలో పాల్గొనబోతున్నారు...
జనరల్ డ్వైట్ డి. ఐసన్ హోవర్ వాయిస్ మిత్రదేశాల కూటమి సుప్రీమ్ కమాండర్
...దీని కోసం మనం కొన్ని నెలలుగా పాటుపడుతున్నాము.
యావత్ ప్రపంచం యొక్క దృష్టి ఇప్పుడు మన మీద ఉంది.
మీరు చేపట్టే కార్యం అంత తేలికైనది కాదు.
మీ శత్రువు సుశిక్షితుడు, ఆయుధ సంపత్తి కలిగినవాడు ఇంకా యుద్ధవిద్యలో ఆరితేరిన వాడు.
శత్రువు అమానుషంగా యుద్ధం చేస్తాడు.
మీ ధైర్యసాహసాల మీద, విధి పట్ల మీకున్న భక్తిశ్రద్ధల మీద, మీ యుద్ధ నైపుణ్యం మీద నాకు పూర్తి నమ్మకం ఉంది.
మనం పూర్తి విజయం కన్నా తక్కువగా మరేదీ ఆమోదించబోము.
మేము ఇంగ్లీష్ ఛానెల్ మీదుగా ప్రయాణిస్తుండగా,
మేము కిందకి చూడగా వేల కొద్దీ నౌకల సమూహం కనిపించింది.
మా సిబ్బందిలో ఒకరు ప్రార్థనలు మొదలుపెట్టగా మేము కూడా ప్రార్థనల్లో పాల్గొన్నడం చాలాథ్రిల్ అనిపించింది.
న్యూ యార్క్ లోని ఎన్.బి.సి. న్యూస్ రూమ్ నుండి నేను రాబర్ట్ సెయింట్ జాన్ మాట్లాడుతున్నా.
ప్రపంచ చరిత్రలో ఇది చిరస్మరణీయమైన సంఘటన.
జనరల్ డ్వైట్ ఐసన్ హోవర్ సైన్యం తమ బల్లకట్టు నౌకల నుండి దిగి,
నాజీ యూరప్ కి కంచుకోటగా ఉన్న బీచుల మీద దాడులు చేస్తున్నారు.
వాళ్లు సముద్ర మార్గంలో ప్రయాణిస్తూ
భారీగా మోహరించిన యుద్ధవిమానాల నీడలో శత్రువు మీద దాడులు చేస్తున్నారు.
ఆకాశ మార్గంలో సైన్యం నిప్పులు చెరగడం కొనసాగింది.
భూమి, సముద్ర మార్గాల సైనికులకు వ్యూహాత్మక రక్షణగా నిలిచిన మన వాయుసైనికులు ఆ రోజు విశ్రాంతి తీసుకోకుండా పని చేశారు.
ఒక విడత దాడులు జరిపాక, వాళ్లు ఊపిరి పీల్చుకుని, తిరిగి బాంబులు, మందుగుండు సామగ్రి నింపుకొని
భీకరంగా పదేపదే శత్రుదేశం మీద దాడులు కొనసాగించారు.
మేము నార్మాండీని ఆక్రమించుకున్నప్పుడు లుఫ్త్ వాఫే నుండి
ఎటువంటి ప్రతిఘటనా ఎదురుకాలేదు.
ఇంగ్లీష్ ఛానెల్ గుండా ఆక్రమించుకోవడానికి
వాయుసైన నిజంగా మార్గాన్ని సుగమం చేసింది.
జర్మనీ ఇప్పుడు రెండు సరిహద్దుల్లో యుద్ధం చేయాల్సి వచ్చింది,
పశ్చిమం వైపు బ్రిటీష్-అమెరికన్ కూటమితో, ఇంకా తూర్పు ప్రాంతంలో రష్యన్లతో తలపడాల్సి వచ్చింది.
ఇంగ్లండ్ - ఫ్రాన్స్ - జర్మనీ రష్యన్ సైన్యం
ఆగస్టు, 1944లో, మడానెక్ ప్రాంతాన్ని రెడ్ ఆర్మీ కనుగొనింది,
అది పోలాండ్ లోని లుబ్లిన్ సమీపంలో నాజీలు వదిలివేసిన నిర్బంధ ఇంకా నరహంతక శిబిరం,
యూరప్ లోని యూదులను నరమేధం చేయడం కోసం హిట్లర్ సాగించిన దారుణకాండకి అది స్పష్టమైన నిదర్శనం.
నాజీ సామూహిక నరమేధం శిబిరంలో బట్టబయలు
మన ఆక్రమణ సైన్యాలు దూసుకువెళుతున్నాయి
కాగా నాజీ దళాలు వెనక్కి తిరిగి రావడం కన్నా చనిపోవడం మేలని ఆదేశాలను అందుకొన్నాయి.
మూడో స్టాలాగ్ లుఫ్త్ సాగన్, జర్మనీ
ఏది ఏమైనా, శత్రుసేనకి మరణమో లేదా విరమణో అనివార్యమే అయినా
మిత్రదేశాల కూటమి కమాండ్ తమ శక్తినంతా ఉపయోగించి యుద్ధరంగంలోకి దిగింది.
ఆ ఆర్మీ క్యాంప్ లో మూడు రహస్య రేడియోలు ఉండేవి...
విలియం "బిల్" కౌచ్ బంబార్డియర్, 100వ బాంబ్ గ్రూప్
...ఇంకా బిబిసికి తెలిసిన ప్రతి విషయం మాకు తెలిసేది.
జూన్, 1944 తేదీన ఆక్రమణ మొదలైనప్పుడు,
మేము ఆ శిబిరంలో ఎంతో కాలం ఉండమని గ్రహించాము.
నేలకూలిన వాయుసైనికులు ఇంకా మూడో స్టాలాగ్ లుఫ్త్ శిబిరాలకి చేరుతున్నారు.
వారిలో, కొందరు నల్లజాతీయులైన పైలెట్లలో
సెకండ్ లెఫ్టెనెంట్లు అలెగ్జాండర్ జెఫర్సన్ ఇంకా రిచర్డ్ మాకన్ ఉన్నారు,
వారు రెడ్ టెయిల్స్ గా ప్రసిద్ధమైన 332వ ఫైటర్ గ్రూపులో పని చేసేవారు.
ఆ టస్కీగీ పైలెట్లు తమ విమానాల వెనుక భాగంలో ఎర్ర రంగుని పెయింట్ వేసుకునేవారు.
ఆ విమానాలని నడిపేది నల్లజాతీయులైన పైలెట్లు అని జనానికి తెలియకపోయినా...
డాక్టర్ మాథ్యూ ఎఫ్. డెల్మాంట్ రచయిత
...వాళ్లు రెడ్ టెయిల్స్ సిబ్బంది అని గుర్తుపట్టేవారు.
శత్రువు భూభాగంలోకి జొరబడటం గురించి మాకు ఎలాంటి ఆందోళన లేదు
ఎందుకంటే వాళ్ల కన్నా మేము యుద్ధవిమానాల్ని బాగా నడుపుతామని మాకు తెలుసు,
నేను, "రెడీ, ఎయిర్, ఫైర్" తరహా మినిషిని.
రిచర్డ్ మాకన్ పైలెట్, 332వ ఫైటర్ గ్రూప్
సాహసికులైన ఈ నల్లజాతి పైలెట్లు
యుద్ధంలో తాము సైతం సేవలందించాలని ఎదురుచూసి చాలా అద్భుతంగా తమ బాధ్యతల్ని నిర్వర్తించారు.
వాయుసేనలో, ముఖ్యంగా సుదీర్ఘమైన ప్రమాదకరమైన దాడులు చేసే బాంబర్ సిబ్బంది సైతం
తాము రెడ్ టెయిల్స్ ని మెచ్చుకుంటామని చెబుతారు, ఎందుకంటే యుద్ధంలో మిగతా స్క్వాడ్రన్ల అందరికన్నా
వీరు ప్రత్యేకమని ప్రశంసిస్తారు.
జె. టాడ్ మోయే రచయిత, ఫ్రీడమ్ ఫ్లయర్స్
మాకన్ ఇంకా జెఫర్సన్
అమెరికా ఇంకా ఇటలీలోని వైమానిక స్థావరాలలో వర్ణవివక్ష కారణంగా వేరు చేయబడ్డారు,
కానీ వారికి ఆశ్చర్యం కలిగించింది ఏమిటంటే
మూడో స్టాలాగ్ లుఫ్త్ లోని బారాక్స్ లో అందరూ కలిసి ఉండాల్సి వచ్చింది.
ఈ శిబిరంలోకి వచ్చిన వారి సంఖ్య
దాదాపు నూట యాభైమంది ఉంటారు, ఇంకా మా అందరినీ వరుసలో నిలబెట్టే వారు.
చివరికి, ఆ వరుస చివరిలో, ఒక పొడవాటి కెంటుకీ ఊరి మనిషి...
అలెగ్జాండర్ జెఫర్సన్ పైలెట్, 332వ ఫైటర్ గ్రూప్
...అతను వెనుకకి నడచి వచ్చి, "ఖచ్చితంగా, నేను ఈ కుర్రాడిని తీసుకుంటాను" అన్నాడు.
కల్నల్ అక్కడికి వచ్చి, "లెఫ్టెనెంట్, నువ్వు అతనితో వెళ్లు" అని చెప్పాడు.
"అలాగే, సర్."
జర్మన్లు నన్ను ఒక గదిలోకి తీసుకువెళ్లి
నేను నివసించబోయే ప్రదేశాన్ని చూపించారు, అది పైన మూడో వరుసలో ఉన్న పక్క.
నా గాయం ఎంత తీవ్రమైనదో నేను గ్రహించలేదు.
నా నడుము కింది భాగం అంతా పనిచేయకుండా పోయింది.
అయితే, నేను కదలలేని స్థితిలో ఉండటం చూసి,
జర్మన్లు వాళ్లకి నచ్చజెప్పే ప్రయత్నం చేసి
నా కోసం కింది పక్కని ఇవ్వాలని అందరినీ అడిగారు.
కానీ ఎవరూ స్పందించలేదు.
కానీ చివరికి, టెక్సాస్ కి చెందిన ఒక కుర్రాడు వచ్చి, "తనకి నా మంచం ఇస్తాను, నేను పైకి వెళతా" అన్నాడు.
అతను ఇంకా నేను ప్రాణస్నేహితులం అయ్యాం.
యుద్ధఖైదీల శిబిరంలో మనుగడ సాగించడం కోసం వీళ్లంతా కలిసికట్టుగా ఉండాల్సి వచ్చింది.
వాళ్లలో ఎటువంటి జాత్యాహంకారాలు ఉన్నా, వర్ణవివక్ష భావాలు ఉన్నా వాటిని విడనాడాల్సి వచ్చేది
లేదా ఆ తీవ్రతని తగ్గించాల్సి వచ్చేది ఎందుకంటే ఆ శిబిరంలో దారుణమైన వాతావరణంలో కలిసి బతకాలంటే
ఒకరినొకరు ప్రోత్సహించుకోవాల్సి వచ్చేది.
ఈ వాయుసేన చివరి మిషన్లలో ఒకటి నియంత సేనలకి ఇంధనం అందకుండా
జర్మన్ సింథటిక్ ఆయిల్ కర్మాగారాల మీద బాంబు దాడులు చేయడం.
మిత్రదేశాల సేనలు జర్మన్ రవాణా రంగాన్ని ఇంకా బొగ్గుని నిల్వ చేసే గిడ్డంగులనీ ధ్వంసం చేయాలి
ఎందుకంటే జెట్ ఉత్పత్తి కర్మాగారాలు బొగ్గు ఆధారిత విద్యుత్ పైనే ఆధారపడి ఉన్నాయి.
ఈ వాయు నియంత్రణ నియంత యుద్ధ యంత్రాంగాన్ని నిర్వీర్యం చేసింది
ఇంకా జర్మన్ సైన్యానికి సరైన వైమానిక రక్షణ లేకుండా చేసి
యుద్ధం అంతం కావడానికి దోహదపడింది.
అర్ధరాత్రి ఒంటి గంట లేదా రెండు గంటల వరకూ మేము ఆఫీసర్స్ క్లబ్ లో ఉన్నాము.
హఠాత్తుగా మేము ఒక ఎనౌన్స్ మెంట్ ని విన్నాము:
"మరుసటి ఉదయమే మిషన్ కి సిద్ధంగా ఉండాలి."
మేము సుమారు రెండు వేలమంది హెవీ బాంబర్స్ ఉన్నాము.
కనుచూపు మేర కనిపించేవన్నీ నాలుగు ఇంజన్ల భారీ బాంబర్లే.
రెండో ప్రపంచ యుద్ధంలో,
మెర్స్ బర్గ్ సమీపంలో లెయూనా ప్రాంతంలో ఒక ఫ్యాక్టరీని ధ్వంసం చేయడం కోసం,
ఆరు వేల బాంబర్లు వాయుమార్గంలో ప్రయాణించి నలభై మిషన్లు చేపట్టి చివరికి ఆ ఫ్యాక్టరీని ధ్వంసం చేయగలిగాయి.
బెర్లిన్ మీద అతిపెద్ద బాంబు దాడి మా గ్రూప్ సారథ్యంలో జరిగింది.
అది చాలా అందమైన రోజు.
సూర్యుడు మెరుస్తున్నాడు, కనుచూపు మేరలో మేఘాలు కనిపించలేదు.
మేము టార్గెట్ ని చేరుకునే సరికి, మా విమానం మీద దాడి జరిగింది,
కానీ మేము ముందుకు దూసుకువెళ్లి టార్గెట్ మీద బాంబులు వేశాము,
దీని వల్ల మా స్థావరానికి మేము తిరిగి వెళ్లలేమని అప్పటికి మాకు తెలుసు.
విమానంలో పొగ, మంటలు వ్యాపించాయి, ఇంకా మేము విమానం వదిలి దూకేయాలని నాకు తెలుసు.
నేను బయటకి దూకేసినప్పుడు, నేను స్వర్గంలో ఉన్నానేమో అనిపించింది.
ఇంకా హఠాత్తుగా, నేను నేల మీద పడి తల పైకెత్తి చూశాను,
ముగ్గురు సైనికులు తుపాకులతో నా దగ్గరకి వస్తున్నారు.
వాళ్లలో ఒక సైనికుడు తుపాకీ పైకెత్తి నన్ను కాల్చబోయాడు,
కానీ అతని టోపీ మీద రెడ్ ఆర్మీ చిహ్నం ఉండటాన్ని నేను గమనించాను.
అప్పుడు నేను అరిచాను, నేను అమెరికన్ ని, రూస్వెల్ట్,
స్టాలిన్, చర్చిల్, పెప్సీ కోలా,
కోకో కోలా, లక్కీ స్ట్రయిక్ అంటూ కేకలు పెట్టాను.
బెర్లిన్ మీద జరిపిన దాడి రోసీకి 52వ మిషన్ ఇంకా అదే చివరిది కూడా.
100వ గ్రూప్ లో ఎక్కువ మిషన్లు చేపట్టిన పైలెట్ అతనే.
రష్యన్ హాస్పిటల్ లో అతను కోలుకున్నాక,
రోసీ తిరిగి థోర్ప్ అబోట్స్ స్థావరానికి చేరుకున్నాడు,
అతను ఏడాదిన్నర కిందట తన మొదటి మిషన్ చేపట్టిన స్థావరం అది.
రష్యన్లు దాదాపుగా దగ్గరగా వచ్చేశారు.
దూరం నుండి మాకు యుద్ధ శతఘ్నుల హోరు
ఇంకా పోరాటానికి సంబంధించిన శబ్దాలు వినిపించేవి.
హిట్లర్ తీవ్రంగా చర్చించాడు:
యుద్ధఖైదీలని శిబిరాల నుండి బయటకి పంపించాలా లేదా వారిని చంపేయాలా? అని.
మెరిలిన్ జెఫర్స్ వాల్టన్ - రచయిత్రి ఫ్రమ్ ఇంటరాగేషన్ టు లిబరేషన్
అక్కడ నిజంగా ఏదైనా జరిగే అవకాశం ఉంది.
ఇంకా హఠాత్తుగా, ఒక రోజు రాత్రి,
జర్మన్లు మా అమెరికన్ సీనియర్ ఆఫీసర్ ని పిలిచి
హుటాహుటిన శిబిరాన్ని ఖాళీ చేయాలని చెప్పారు,
మేము మరొక గంటలో శిబిరాన్ని విడిచి నడుచుకుంటూ ప్రయాణించాలని చెప్పారు.
మీ రక్షణ కోసం మిమ్మల్ని తరలిస్తున్నాం అని మాత్రం చెప్పారు.
వాళ్లు మాకు చెప్పింది అయితే అది, కానీ జరిగేది ఏమిటో మాకు బాగా తెలుసు.
తాము ఎక్కడికి వెళ్తున్నామో వాయుసైనికులకు తెలియదు.
అమెరికన్ వాయుసైనికుల్ని హిట్లర్ తరలించి
వారిని మానవ కవచంగా వాడుకుంటాడని అంతా భయపడ్డారు.
అది వందేళ్ళ యూరోపియన్ చరిత్రలోనే అత్యంత శీతాకాలంగా నమోదయింది.
అక్కడ విపరీతమైన చలిగా ఉంది.
మంచు దాదాపు మోకాలి వరకూ పేరుకుని ఉండేది,
ఇంకా ఆ జర్మన్లు మమ్మల్ని రాత్రంతా, మధ్యమధ్యలో, కొద్దిపాటి విరామాలతో మరుసటి రోజు మధ్యాహ్నం వరకూ
నడిపించారు.
స్ప్రెమ్ బర్గ్ - సాగన్ - మూస్ బర్గ్
జర్మనీ - చెకొస్లొవేకియా
స్ప్రెమ్ బర్గ్ లో, మమ్మల్ని రైలు ఎక్కించారు.
ఆ రైలు పెట్టెల్లో మమ్మల్ని తాళం వేసి బంధించారు.
ఒక్కొక్క పెట్టెలో అరవై నుండి డెబ్బై మందిని కూరారు.
కనీసం కూర్చోవడానికి కూడా ఖాళీ లేకపోయింది.
నరకం అంటే అదే.
ఆ పెట్టెలో, మమ్మల్ని చాలా గట్టిగా కూరేశారు.
ఎవరైనా కిందపడితే తొక్కివేయబడతారు.
రైలు ఆగినప్పుడు,
ఆ పెట్టెల నుండి బయటపడటం కోసం సైనికులు తలుపుల మీద గట్టిగా గుద్దేవారు.
గార్డులు ఎట్టకేలకు తలుపులు తెరిచారు.
ఆ పరిస్థితి మనం ఊహించనంత దారుణంగా ఉండింది.
ఏడవ స్టాలాగ్-ఏ మూస్ బర్గ్, జర్మనీ
ఆ శిబిరం చూడబోతే
ఎనిమిది నుంచి పదివేల మందిని పెట్టడం కోసం నిర్మించినదిలా కనిపించింది.
కానీ అక్కడ లక్షమంది ఉన్నారు.
దానికి నరక శిబిరం అని పేరు పెడితే సరిగ్గా సరిపోతుంది.
అక్కడ బారాక్స్ లేవు, ఖైదీలు ఆరుబయట ఉండాల్సి వచ్చేది.
అక్కడి వసతి సౌకర్యాలు ఘోరంగా ఉండేవి.
తరువాత ఏం జరుగుతుందో ఎవరికీ తెలిసేది కాదు.
ఏప్రిల్ 29, 1945
ఒక రోజు, మేము శిబిరం ఆవరణలో నడుస్తున్నాం.
ఎవరో అన్నారు, "ఒక ట్యాంక్ వచ్చింది. అక్కడ షెర్మన్ ట్యాంక్ వచ్చింది" అని.
అప్పుడు మేము పైకి చూశాము, ఇంకా స్పష్టంగా,
షెర్మన్ ట్యాంక్ కనుచూపు మేరలో నిలిచి ఉంది.
పాటన్ కి చెందిన థర్డ్ ఆర్మీ అక్కడికి చేరుకుంది.
నేను పాటన్ ని చూశాను, ఒక ట్యాంక్ మీద నిలబడి అతను ఏడవ స్టాలాగ్-ఏ గేటు గుండా లోపలికి వచ్చాడు.
మేము విముక్తులం అయ్యాం.
మా సైనికులు జెండా స్తంభం దగ్గరకి వెళ్లి స్వస్తికాని కిందికి దించారు
మరోవంక అమెరికన్ జెండాని ఎగురవేశారు, ఆ తరువాత మేము అటెన్షన్ లో నిలబడ్డాము.
మేము యూనిఫారాలలో లేము. చిరిగిపోయి ఇంకా మాసిపోయిన దుస్తులలో ఉన్నాం.
బహుశా నేను చేసిన అతి గొప్ప శాల్యూట్ అదే కావచ్చు.
అది ఎంతో భావేద్వేగానికి గురైన సందర్భం.
మేము ఎట్టకేలకు విముక్తులం అవుతున్నాం
యుద్ధఖైదీలుగా నెలలు ఇంకా సంవత్సరాలు గడిపిన తరువాత మాకు స్వేచ్ఛ లభిస్తోంది.
అనేక విధాలుగా, మేము ఇంటికి వెళ్తున్నామంటే మేమే నమ్మలేని పరిస్థితి అది.
ఇది లండన్ కాలింగ్.
మీ కోసం తాజా వార్త.
హిట్లర్ చనిపోయాడని జర్మన్ రేడియో ఇప్పుడే ప్రకటించింది.
శాన్ మాటియో టైమ్స్ హిట్లర్ మృతి, నాజీల ప్రకటన
మే ఒకటి, 1945, హిట్లర్ ఆత్మహత్య వార్త ప్రపంచానికి తెలిసిన రోజున,
100వ గ్రూప్ చివరి మిషన్ చేపట్టింది,
ఆపరేషన్ చౌహౌండ్ లో అది ఒక భాగం.
సిబ్బంది పారాచూట్ల ద్వారా బాంబులు కాకుండా ఆహార పొట్లాలని నేల మీదకి జారవిడిచారు.
నెదర్లాండ్స్ లో ఆకలితో అలమటించిన సుమారు యాభై లక్షలమంది పౌరులకు ఆహారాన్ని అందించారు,
ఆ ప్రాంతాలు అప్పటికీ కరడుగట్టిన నాజీల ఆక్రమణలోనే ఉన్నాయి.
బాంబర్లు ఆంస్టర్ డామ్ శివార్లకు చేరుకుని,
అందమైన రంగులలో టులిప్ తోటల మీదుగా ప్రయాణించారు.
చాలా థాంక్స్
వాటిల్లో ఒక తోటలో, ప్రత్యేకంగా,
"చాలా థాంక్స్, అమెరికన్స్" అనేలా పువ్వుల్ని అమర్చారు.
ద స్టార్స్ అండ్ స్ట్రయిప్స్ మిత్రదేశాల కూటమి ప్రకటన: యుద్ధం ముగిసింది
యూరప్ లో యుద్ధం ముగిసింది.
వాయుసేనలో 100వ గ్రూప్ సిబ్బంది తమ సంచుల్ని సర్దుకోగా,
థోర్ప్ అబోట్స్ చుట్టుపక్కల గ్రామల ప్రజలు,
వారి ఆదివారపు అందమైన దుస్తులు ధరించి,
స్వదేశానికి సుదీర్ఘ ప్రయాణం చేయబోయే అమెరికన్ సైనికులకు వీడ్కోలు చెప్పడానికి గుమిగూడారు.
స్వదేశానికి స్వాగతం
నేను అట్లాంటా చేరుకోగానే, పబ్లిక్ టెలిఫోన్ దగ్గరకి వెళ్లి
మా అమ్మకి ఫోన్ చేసి, నేను ఇంటికి వస్తున్నానని చెప్పాను.
సహజంగానే, ఆమె ఒక్కసారిగా ఏడవడం మొదలుపెట్టింది,
ఇంకా వాళ్లంతా బయటకి వచ్చారు...
వాళ్లంతా ఫోర్ట్ మెక్ ఫెర్సన్ వరకూ డ్రైవ్ చేసుకుంటూ వచ్చి నన్ను కారులో ఇంటికి తీసుకువెళ్లారు.
మేము తిరిగి కాలిఫోర్నియా చేరుకున్నాం.
మా అమ్మా, నాన్నా అక్కడికి వచ్చారు.
అక్కడ భారీగా కుటుంబాల కలయిక జరిగింది, ఇంకా సహజంగానే, నేను సంతోషంగా గాలిలో తేలిపోతున్నాను.
ఇంకా అక్కడ నా కాబోయే భార్య, బార్బరాని కలిశాను.
మూడు వారాల తరువాత, మేము పెళ్లాడాము.
"The Bloody Hundredth" సిబ్బంది ఎట్టకేలకి సొంత ఇళ్లకి చేరుకున్నారు,
తమ కుటుంబ సభ్యుల్నీ
ఇంకా తమ భార్యలనీ
ఇంకా తమ ప్రియురాళ్లనీ కలుసుకోగలిగారు.
కొందరయితే యుద్ధం కోసం వెళ్లినప్పటి నుండి వారెవరినీ కలుసుకోలేదు.
నేను సర్వీస్ ని విడిచిపెట్టినప్పుడు, చాలా అలసిపోయాను.
నేను ఎన్నో కష్టమైన అనుభవాలను చవిచూశాను,
ఇంకా వాటిని పక్కన పెట్టి సాధారణమైన పౌరుడిగా జీవనం సాగించాలని నిర్ణయించుకున్నాను.
నేను అంతకుముందు పని చేసిన సంస్థలోనే ఉద్యోగిగా చేరాను,
కానీ అప్పటికి, నిజానికి, నేను పని చేయడానికి సిద్ధంగా లేను.
కానీ చివరికి, అక్కడ ఆరు నెలలు గడిపిన తరువాత...
హిట్లర్ రాజ్యంపై మిత్రదేశాల హత్యానేరారోపణలు
...ప్రాసిక్యూటర్ గా న్యూరెంబర్గ్ కి వెళ్లే అవకాశం గురించి విన్నాను.
రాబర్ట్ రోసెన్థాల్ యుద్ధ నేరాల కమిషన్
అక్కడికి నౌకలో ప్రయాణిస్తున్న సమయంలో, ఒక అందమైన మహిళని కలుసుకున్నాను
ఆమె కూడా ఒక లాయర్, ప్రాసిక్యూటర్ గా ఆమె కూడా వస్తోంది.
కేవలం పది రోజుల వ్యవధిలోనే పెళ్లికి మా నిశ్చితార్థం జరిగిపోయింది,
ఆ తరువాత మేము న్యూరెంబర్గ్ లో వివాహం చేసుకున్నాము.
అక్కడ అధికారం కోల్పోయి ప్రతివాదులుగా ఉన్న వారిని చూశాను,
దీనావస్థలో కూర్చుని విచారణ ఎదుర్కొని తాము చేసిన నేరాలకి శిక్షలు ఎదుర్కొంటున్నారు.
నేను అదంతా చూసిన తరువాత, నిజానికి, యుద్ధం నా దృష్టిలో అప్పుడు ముగిసింది అనిపించింది.
మానవ చరిత్రలో రెండో ప్రపంచ యుద్ధం అత్యంత విధ్వంసకరమైన సంఘటన.
అంతకుముందు ఎన్నడూ లేని విధంగా అనేకమంది యుద్ధంలో ప్రాణాలు కోల్పోయారు.
ఆ యుద్ధంలో, అమెరికన్ సైనిక దళాలలో, అందరికన్నా ఎక్కువగా ఎయిత్ ఎయిర్ ఫోర్స్
భారీ సంఖ్యలో సిబ్బందిని కోల్పోయింది.
నేను ఆ యుద్ధంలో సజీవంగా బయటపడ్డాను కాబట్టి
ఆ తరువాత నేను వెనక్కి తిరిగి ఆనాటి కాలాన్ని గుర్తు చేసుకుంటే,
ఆ యుద్ధం నా జీవితాన్ని మార్చిందని భావిస్తాను.
ఒకవేళ, ఈ కాలంలో,
ఒక విధమైన ఉద్వేగం, రొమాన్స్ ఇంకా ఇతిహాసం అనేవి ఉంటే, అది ఇదే.
ఆ కాలంలో నాకు దొరికిన స్నేహితులు ఎన్నోసార్లు నా ప్రాణాలు కాపాడారు.
వాళ్లు మిగతా అందరు ఫ్రెండ్స్ లో చాలా ప్రత్యేకమైన స్నేహితులు.
సైన్యంలో మాతో కలిసి పనిచేసిన వ్యక్తులు, వాళ్లంతా దేశానికి అంకితమైన వారు,
వాళ్లు త్యాగాలు చేశారు, గొప్ప ధైర్యసాహసాలని ప్రదర్శించారు.
మేము బాధలనీ, నవ్వులనీ పంచుకున్నాం.
మా తోటి సైనికులు నేలకూలడం ఇంకా చనిపోవడాన్ని కళ్లారా చూశాం,
వారు గాయపడటాన్ని, యుద్ధ ఖైదీలు కావడాన్ని చూశాం.
ఇంకా మేము పరస్పరం విపరీతంగా గౌరవించుకుంటాం ఇంకా విజయంలో భాగస్వాములం అయ్యాం.
351వ స్క్వాడ్రన్ 100వ బాంబ్ గ్రూప్ తొలి వార్షికోత్సవం
మా సైనికులందరి అనుభవం బహుశా ఇదే కావచ్చు.
అదృష్టవశాత్తూ, ప్రజలంతా కలిసికట్టుగా నిలిచారు.
నియంతృత్వ పాలన నుండి ప్రపంచాన్ని కాపాడటం కోసం
తమ ప్రాణాలను త్యాగం చేసిన మగవారు, ఆడవారందరికీ ఈ ఘనతని ఆపాదించాలి.
మనం ఆస్వాదిస్తున్న ఈ స్వేచ్ఛ ఏదో అదృష్టవశాత్తూ దక్కింది కాదు.
మా తరం ఇంకా ఆ తరువాత ఎన్నో తరాలు
ఎన్నో త్యాగాలు చేసి స్వేచ్ఛని సాధించింది.
ఆ ఒక్క కారణం వల్ల,
రెండో ప్రపంచ యుద్ధం నాటి తరాన్ని ప్రపంచం ఎప్పటికీ గుర్తుంచుకోవాలి.
వ్యాఖ్యానం టామ్ హాంక్స్
అమెరికా రక్షణ శాఖ
మాక్స్ వెల్ వైమానిక స్థావరంలోని
అమెరికా వాయుసేన చారిత్రక అధ్యయన సంస్థకి ప్రత్యేక ధన్యవాదాలు
తెలుగు అనువాదం: సతీశ్ కుమార్