Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
POWIETRZE, KTÓRYM ODDYCHA
ZA KAŻDYM RAZEM BARDZIEJ SIĘ W TOBIE ZAKOCHUJĘ.
MOJA WIECZNA MIŁOŚCI. HANNAH BAILEY. KB.
Mówiłam ci.
To nigdy by się nie wydarzyło.
Jesteś taka zabawna.
Tak mi przykro.
- Z pewnością. - Ja...
Jeśli chcesz się ukrywać, to przynajmniej bardziej się postaraj.
Nie uczyłaś jej gry w chowanego?
Nie, byłam okropną matką.
Richard, to moja córka Elizabeth.
Jak się masz, Liz?
Tylko znajomi tak mnie nazywają.
- Liz! - W porządku.
Mieliśmy jechać coś zjeść do miasta.
- Dołączysz do nas? - Emma śpi.
Miłej zabawy.
Mamo, naprawdę wracamy do domu?
- Tak. - Hura!
Bubba, słyszałeś?
Może zdążymy obejrzeć pokaz fajerwerków.
Pamiętasz, jak oglądaliśmy je z tatą?
WRACAMY DO DOMU KOCHAMY CIĘ
DO ZOBACZENIA E&E
Z ostatniej chwili.
...poważny wypadek samochodowy.
- Są ranni... - Ogromny chaos.
Służby są na miejscu.
Wśród ofiar jest Steven Thompson,
mąż i ojciec czteroletniej dziewczynki.
Mamo?
Tak, skarbie?
Tata się dowie, że się przeprowadziłyśmy?
Będzie wiedział, gdzie zostawiać piórka?
Na pewno nas znajdzie, skarbie.
WITAMY W MEADOWS CREEK ROK ZAŁOŻENIA 1843
Zeus!
Nie widziałam go.
Żartujesz sobie, kobieto?
Zawiozę was do weterynarza, to daleko.
- W lewo na Cobbler. - Lepiej aleją Harpera.
- Cobbler jest następna. - A zaraz po niej aleja Harpera.
- Zawsze jest pani taką gapą? - A pan takim...
- No kim? - Fiutem!
KLINIKA WETERYNARYJNA
Już dobrze, Zeus.
- Mamo? - Tak?
Co to jest fiut?
Powiedziałam “glut”.
Coś jak gil z nosa.
Jak się nazywa pański pies?
Zeus.
A pan?
Tristan Cole.
KARTA PRZYJĘCIA PACJENTA
Zeusowi nic nie będzie.
Ma stłuczenia i pękniętą kość.
Opatrzymy go i przepiszemy leki.
Dziękuję.
Hej, Glucie.
Nie płacz.
Już dobrze.
Nic mu nie jest. Wszystko dobrze.
Gotowe.
Naucz się, kurwa, jeździć.
Nie ma za co.
Glut.
Już dobrze. Chodź, piesku.
Strasznie długo jechałyście!
Babcia!
Gdzie dziadzio?
Szukałaś mnie?
Hura!
Mam kolorowe lody z twoim imieniem.
Ogród wygląda okropnie.
Nikt się nim nie zajmował, odkąd...
Lincoln obiecał, że się tym zajmie.
Poradzę sobie.
Liz, Steven był naszym synem.
Kathy, chcę to zrobić.
Nie chciałabyś na nowo otworzyć studia projektowego?
Bez Stevena to by było...
Chyba pora znaleźć pracę i porzucić tamto marzenie.
Nie bój się mieć nowych marzeń.
Ale nie jesteś wcale największą bałaganiarą w okolicy.
Ktoś tu jeszcze mieszka?
Ktoś kupił dom pana Rakesa?
Nie chcę plotkować,
ale gość, który w nim mieszka, jest dość dziwny.
Mówią, że to uciekinier.
Przestępca?
Będę mieszkać obok psychopaty?
Po prostu zamykaj drzwi na noc.
Wystawiliśmy już na dach koce na pokaz fajerwerków.
Powinien się zacząć za...
Nigdy więcej mnie nie opuszczaj!
Przyszłam spytać, czy nie szukacie pracownika.
- Bo... - Jasne, że szukamy!
Hej, Sam!
- Wylatujesz. - Faye!
- Nie wylatujesz. - Zawsze jest dla ciebie miejsce.
- Nawet na pół etatu. - Albo wywalimy Sama.
Ma drugą pracę. To dziwak.
- Nie wylejemy go. - Nudziarz.
Ale wiesz co teraz mamy?
Przerwę na śniadanie!
Pół godziny.
Wracam za godzinę.
Sam mnie zastąpi.
Sam! Jednak nie wylatujesz.
Gdzie Emma?
U dziadków na weekend.
Chcieli mnie nieco odciążyć.
Fajnie, że poniekąd wróciłaś.
Poniekąd? Przecież wróciłam.
Dojdziesz do siebie, kruszynko.
Zamknij oczy.
Zasadzę parę przy stawie.
- Mój ulubiony kwiat. - Moja ulubiona dziewczyna.
WSZYSCY JESTEŚMY SZALENI
Śledzisz mnie?
Co?
Nie.
Dobry piesek.
Już dobrze.
Chodź.
Jesteśmy sąsiadami.
Potrzebujesz towarzystwa?
Nie trzeba.
Potrzebujesz towarzystwa?
Dziś nie. Padam z nóg.
Potrzebujesz towarzystwa?
Jak najbardziej.
Wszystkie cztery dla ciebie?
Tanner Michael Chase.
Nie lubię, gdy używasz obu moich imion.
Wiem.
Miło zobaczyć twoją buźkę.
Nadal jeździsz tym gruchotem?
Niedawno przejechałam psa.
- O nie! - Tak.
Uderzyłam go, choć hamowałam z całych sił.
Sprawdzę ci ten wóz.
Wznieśmy toast.
Uwielbiam toasty.
Zwłaszcza takie tequilą!
Albo wódką, rumem tudzież spirytusem.
Za starych przyjaciół.
Mam pytanie.
Chcę zmienić w domu zamki.
Znacie jakiegoś speca?
Sam to zrobi.
- Sam? - Zwolniłam go, żeby cię zatrudnić.
Jego ojciec ma zakład ślusarski.
Myślisz, że mi pomoże?
Jasne.
Bo inaczej go wywalę.
Mogę ci skosić trawę.
I naprawić płot.
Pracuję na pół etatu, więc przynajmniej czymś się zajmę,
zanim znajdę coś stałego.
Nie wrócisz do projektowania wnętrz?
Przez ostatni rok niewiele myślałam na ten temat.
To już wszystkie.
- Coś jeszcze? - Nie, muszę lecieć.
Zapomniałbym.
Mamy promocję na kamery monitorujące.
- Tanner ma takie w garażu... - Nie trzeba.
Za dziesięć minut mam być w kawiarni, a mój wóz wysiadł.
- Muszę pójść pieszo. - Podwiozę cię.
PRZYDATNE RZECZY
KSIĘGA ZAKLĘĆ
Ile za tę książkę?
- Przepraszam, zamknięte? - Nie.
Ale mamy niewielu klientów.
Jak ci na imię, skarbie?
Elizabeth.
Jestem pan Henson.
Gdybym nie był 400 razy starszy od ciebie
i nie interesował się męską anatomią,
chętnie zaprosiłbym cię
na tańce w starej stodole.
Mogę ją od pana kupić?
- Jest twoja. - Nie, zapłacę.
- Mówię poważnie. - Źle bym się z tym czuła.
- To prezent. - Chcę zapłacić.
Dlatego wolę facetów.
Tristan, skasuj ją.
Piękne.
Dzięki.
Ty je zrobiłeś?
Wyrzeźbiłem je w drewnie i pokryłem tuszem.
Są prześliczne.
To płacisz czy nie?
Jezu Chryste!
Co ty wyprawiasz?
Koszę trawnik.
Wcale nie.
- To co robię? - Budzisz całą okolicę.
Co ty wyprawiasz?
Koszę twój trawnik.
Nie chcę. A kosiarka jest zepsuta.
Nie możesz kosić mojej trawy!
Zrobiłam śniadanie. Chcesz?
Mój mąż...
Mój zmarły mąż kosił trawnik pod skosem.
Mawiał: “Jutro zbiorę ściętą trawę, bo jestem zmęczony”.
I nie robił tego przez tydzień albo dwa.
Podoba mi się, że skosiłeś ją w ten sposób.
Dziękuję.
One tak się wkradają.
Te drobne wspomnienia.
Są gorsze od tych większych.
Poradzę sobie w dzień jego urodzin oraz w rocznicę śmierci,
ale kiedy sobie przypominam, jak...
kosił trawę albo...
Jak wiązała buty.
Albo... przeskakiwała kałuże.
Jak dotykała moich dłoni.
Też kogoś straciłeś?
Żonę...
i synka.
Pamiętam, jak pisał odwrotnie “R”
i psuł swoje autka, żebyśmy później je naprawiali.
Jeep taty!
Przecież został zniszczony.
Steven był moim przyjacielem.
Chciałem, żebyś miała podobny wóz.
Wsiadaj.
Mamo, w porządku?
Tak, skarbie.
Witajcie w domu.
Mogę też skosić trawę, jeśli chcesz.
Glut już to zrobił.
Co takiego?
Wynajęłam pewnego gościa.
Kogo?
Nazywa się Tristan.
Tristan Cole?
Liz, to wariat.
Świetnie się spisał.
Wcale mi się to nie podoba.
Steve’owi też by się nie podobało.
Dziękuję za ten wóz.
Emma, opiekuj się mamą, dobrze?
Czemu? To ja jestem dzieckiem, nie ona.
Co robisz?
Cześć,
panie “wściekły wzrok”.
Jesteś pijana.
Nie.
Jestem szczęśliwa.
Uśmiecham się i śmieję.
Piję i tańczę.
Nie jesteś aż tak szczęśliwa.
Bo przestałam tańczyć.
Chodź. Dam ci wody.
Albo możesz po prostu mnie obrzygać.
Proszę.
Książki dla dzieci.
Twój syn je lubił?
Tak.
Ile miał lat?
Osiem.
Czasami cię słyszę.
Jak krzyczysz przez sen.
A ja słyszę twój płacz.
Zdradzić ci tajemnicę?
Wszyscy w miasteczku sądzą, że będę taka sama, jak wcześniej.
Ale nie jestem już tamtą dziewczyną.
Zabiorę cię do domu.
Siad.
Dobry piesek.
Nie.
Zostaniesz na śniadanie?
Zeus!
Chodź.
Dobry piesek.
Mamo, musimy wracać.
Tatuś nie wie, gdzie jesteśmy.
Na pewno wie.
Daj mu trochę czasu.
To nigdy tyle mu nie zajmowało!
I nie ma piórek!
Musimy tam wrócić.
Chodź do mnie.
Zostań.
Po śmierci Stevena zatrzymałyśmy się u mojej mamy.
W jej ogrodzie było sporo białych piórek.
Mama powiedziała Emmie, że to znak od jej taty-anioła.
Gdy Emma znajdowała piórko,
robiłam jej z nim zdjęcie do jej albumu fotek z tatą.
Ale tutejsze ptaki chyba nie lubią gubić piór.
Dokąd idziesz?
Nie będę słuchał, jak twoje cholerne dziecko biadoli.
Kiedy zaczynam wierzyć, że jesteś porządny, to ty...
Chodź.
Mamo!
On przyszedł!
Emma.
W niedzielę śpimy dłużej.
Pamiętasz?
Nie, mamo! On nas znalazł.
Znalazł nas!
Widzisz?
Nie płacz.
Tatuś tu jest.
Wiem, skarbie.
Powiedz “ser”!
Ser!
Dziękuję.
- Nie wiem, o czym mówisz. - Tristan.
Dziękuję.
Znalazłem je w naszym sklepie.
Nie napracowałem się.
To dobry dzieciak.
Wkurzający, ale dobry.
- Zjesz śniadanie? - Nie.
- A lunch? - Nie, dzięki.
Kolację.
A potem Zeus zaczął wcinać wszystkie te robale!
To było super!
Teraz ma w zębach pełno flaków robali.
Ty też wcinałaś ta robale?
Fuj, Glut. Nie!
Ohyda!
Pora przebrać się w piżamkę.
- Ale... - Żadnego ale.
No dobra.
Mogę obejrzeć w moim pokojuHotel Transylwania?
Jeśli obiecasz, że potem zaśniesz.
Obiecuję.
Dzięki za kolację.
Nie musisz uciekać.
Mam wino.
I piwo.
Zastanawiałam się, jak ci zapłacić za pomoc przy trawniku.
Nie chcę twojej forsy.
Wiem, ale...
Mogę zająć się twoim domem.
Ukończyłam dekoratorstwo wnętrz, więc może się zastanowisz?
Mogę cię o coś spytać?
Czego słuchasz,
na tym walkmanie,
którego masz pewnie od piątego roku życia?
Niczego.
Kilka miesięcy temu padły baterie i nie miałem sił, żeby...
To czego słuchałeś?
Jamie i Charliego.
Parę lat temu nagrali piosenkę na tym sprzęcie.
Zatrzymałem tę taśmę.
Gdybym miała takie nagranie Stevena...
Śpiewał?
Na karaoke.
Ale kiepsko.
Opowiedz mi o nim.
Był głupkiem.
Na studiach w Halloween
przebrał się za wojownika ninja.
I po paru głębszych uznał, że naprawdę potrafi walczyć.
Skopano mu tyłek... w tym kostiumie.
Dobrze.
Zaczekaj.
Dzięki.
Mogę cię o coś prosić?
O cokolwiek.
Nie pozwól jej skrzywdzić.
KOCHAM WAS NA ZAWSZE HB
Cześć.
Co cię tu sprowadza?
Chciałem zabrać was na kolację.
Zamówiłyśmy pizzę, a Emma ogląda powtórkę Krainy lodu.
Ta trawa nie była wcale taka wysoka.
Tanner.
Chyba mu nie płacisz?
Pewnie wydałby forsę na prochy.
Przestań się wygłupiać.
Wygłupiać?
Spójrz na niego.
Wygląda jak seryjny morderca.
Jeśli chcesz, wejdź na pizzę.
Jeśli nie, to później pogadamy.
Zmieniłaś się.
Odnoszę wrażenie, że już cię nie znam.
Hej.
Tu ominąłeś.
Nigdy niczego nie omijam.
Wiem.
Elizabeth?
- Tak? - Mogę skorzystać z prysznica?
Nie mam ciepłej wody.
Oczywiście.
Dam ci ciuchy Stevena.
Nie musisz tego robić.
Ale chcę.
Chcę.
Nie chcę wyglądać jak morderca.
Tanner jest nadopiekuńczy.
Jest jak mój starszy brat.
Czy trudno ci patrzeć...
że noszę jego ciuchy?
Tak.
Ale przez to chciałabym cię przytulić,
bo wtedy poczułabym się tak, jakbym tuliła jego.
Dziwne.
Jestem dziwna.
Tak naprawdę to mam ciepłą wodę.
Pójdę już.
Mógłbyś zostać.
Nie jestem gotowa na nic nowego.
Nie potrafię zapomnieć.
Mogę ci pomóc.
Lepiej go zapamiętać.
Pomożemy sobie nawzajem?
Tylko jeśli chcesz.
To brzmi jak kiepski pomysł.
Udawaj ze mną.
Pomóż mi go zapamiętać.
Mamo?
Co jest, skarbie?
Nie mogę spać.
Położysz się ze mną i z Bubbą?
Tak. Zaraz do ciebie przyjdę.
Pójdę już.
Tak, powinieneś.
Powoli i delikatnie, jakbyś mnie kochał.
Steven!
Och, Jamie.
Steven.
Och, Jamie.
Steven.
Och, Jamie.
Jamie.
Steven.
Jamie.
Boże.
- Jamie. - Steven.
Steven. Steven.
Steven.
Przestanę.
Nie.
To tylko nasze sny.
Dziś był ważny dzień?
Tak. Rocznica.
Skąd wiedziałaś?
Widziałam, że jesteś zawiedziony, że nie jestem nią.
Elizabeth.
W porządku.
Pewnie też widziałeś, że byłam zawiedziona,
że nie jesteś nim.
W porządku?
Tak. Tylko się rozglądam.
Możesz urządzić ten dom, jak tylko chcesz.
To jest salon, tam jadalnia,
moja sypialnia, łazienka i kuchnia.
To niemal wszystko.
I byłoby cudownie, gdyby udało ci się ogarnąć gabinecik.
Tak.
BIAŁE PIÓRKA (5000 SZTUK)
Idziesz?
Tak, za moment!
A co z szopą? Mogłabym...
Nie. Tam nie ma wstępu.
- Och. - Tylko tam.
Dobrze.
Opracuję parę pomysłów,
pojadę po próbki farb i materiałów, żebyśmy mogli coś wybrać.
Chcę pokazać coś tobie i Emmie.
Znalazłem to miejsce z Zeusem.
Podczas przechadzki.
Przychodzę tu, żeby oczyścić umysł.
Ty też możesz.
Dziękuję.
Emma!
Glut, to miejsce jest cudowne!
Nie ma za co. Czemu nazywa mnie Glut?
Jeśli ja jestem Glut, to ty będziesz Filut.
Fajnie! Glut i Filut.
Glut i Filut! Glut i Filut!
- Spodobało się jej. - Glut i Filut!
Glut i Filut!
Elizabeth?
Tak?
Możemy się przyjaźnić?
Oczywiście.
Dobra. Trzy, dwa, jeden.
Musisz to robić tak, jak ja to robię.
Kiepsko ci idzie.
Dobra.
Które pasują do salonu?
Chciałabym wykorzystać prace z drewna Tristana.
Spałaś z nim.
- Nie. - Nie udawaj.
Bzykałaś się z nim.
Ja...
Bzykałam się z nim.
Wielkie nieba!
Susza minęła!
Wszystko w porządku?
Oczywiście.
Mogę powiedzieć ci prawdę i nie będziesz mnie łajać?
Oczywiście.
Wykorzystaliśmy seks ze sobą,
żeby przypomnieć sobie Stevena i Jamie ― jego żonę.
Użyliśmy siebie nawzajem, żeby poczuć to,
co mieliśmy przy nich.
Ale teraz on ci się podoba.
I nie jest to dobre, bo kiedy on jest ze mną,
widzi tylko Jamie.
- Gówno prawda. - Co?
Widzi ciebie.
Mówi ci to ktoś, kto spał z mnóstwem facetów
i wyobrażał sobie, że są Channingiem Tatumem.
Widzę tu różnicę.
Spędzimy razem cudowny weekend.
Wypocznij, Liz.
Chodź, Emma.
Pa, mamo!
Zrobimy ciasteczka z czekoladą?
Nie gniewaj się, ale zerwałem je z twojego ogródka.
Pomyślałem, że pomogę ci też przy projekcie wnętrz.
Dziękuję.
Proszę, Lizzie.
Co?
Nazwałeś mnie Lizzie.
Nikt mnie tak nie nazywa prócz...
Wybacz. Wymknęło mi się.
Nie.
Spodobało mi się.
Więc będę cię tak nazywał.
Co robisz?
Chcę cię pocałować.
Prawdziwą ciebie.
To by wszystko zmieniło.
Ale najpierw coś zrób.
Co tylko chcesz.
Pokaż mi prawdziwego ciebie.
Charlie.
Zawsze gdy o nim myślałem,
wycinałem to w drewnie.
WYBACZ, ŻE NIE POZWALAŁEM CI CZYTAĆ PEWNYCH KSIĄŻEK
PRZEPRASZAM, ŻE NIE ZABRAŁEM CIĘ NA RYBY
{8}PRZYKRO MI, ŻE NIGDY NIE DOROŚNIESZ
Jamie chciała, bym zbudował jej biblioteczkę.
Ciągle odkładałem to na jutro.
Co się z nimi stało?
Nie potrafię o tym mówić.
Przed pogrzebem chciałem się zabić.
Uznałem, że gdy będę martwy, tak będzie prościej.
Ale teraz tu jesteś i...
z tobą jest mi łatwiej.
Co jest łatwiej?
Żyć.
Twoja kolej.
Prezent od Stevena?
Nie.
Mama pisała je do taty, a on jej odpisywał
niemal każdego dnia, odkąd się poznali.
"Śpisz teraz przy mnie
i z każdą sekundą mocniej cię kocham.
HB”.
Po śmierci taty mama się pogubiła.
Tęsknię za nią.
A ja za moimi rodzicami.
Po śmierci Jamie i Charliego wyjechałem od nich,
bo bardzo mnie wspierali,
a ja czułem, że na to nie zasługuję.
Co było najtrudniejsze?
Powiedzenie o tym Emmie.
Nie zrobiłam tego od razu.
Pierwszego wieczoru...
położyłam się z nią w łóżku,
a ona zapytała,
kiedy tatuś wróci do domu.
Wszystko dobrze.
- Nie. - Ależ tak.
Nieprawda. Nie musisz czuć się dobrze.
Ale czuję się dobrze.
Ale nie musisz.
Nie musisz.
Boże.
Nie chcę delikatnie.
Pokaż mi cienie, które cię dręczą.
Nie skrzywdzę cię.
Wiem.
Och, Lizzie.
{8}JESTEŚ PRZEŚLICZNA, KIEDY CHRAPIESZ ― TC
Masz ładny tyłek.
{8}Jesteś zajebiście śliczna.
Puk, puk.
Kto tam?
Ja o północy w moim łóżku. Dołącz do mnie.
Kojarzysz to miejsce, w którym jutro nie nadchodzi,
a przeszłość nie boli?
Miejsce, w którym twoje serce bije równo z moim?
Miejsce, w którym czas nie istnieje
i łatwo się oddycha?
Chcę tam z tobą zamieszkać.
Jesteś taki mądry.
I utalentowany.
Naprawdę.
I jesteś świetnym stolarzem.
Musisz coś z tym zrobić.
Chciałem.
Miałem otworzyć firmę z moim tatą.
W dzień wypadku polecieliśmy do Nowego Jorku
na spotkanie z potencjalnymi wspólnikami.
Nic z tego nie wyszło?
Nie dotarliśmy na miejsce.
Mieliśmy przesiadkę w Detroit.
Kiedy włączyliśmy telefony,
zasypały nas wiadomości na temat Jamie i Charliego.
Najgorszy dzień w życiu.
Mamo, patrz!
Miałaś już spać, młoda damo.
Wiem, ale spójrz!
Dwa białe piórka!
Tatuś cię całuje.
Nie.
One nie są od tatusia,
tylko od rodziny Tristana.
To znak, że cię kochają.
Zróbmy zdjęcie!
Mamo, chodź!
Dziękuję.
Może poczytam ci bajkę?
Czy Tristan może mi poczytać?
A co takiego?
Kota w Kapeluszu.
Ale musisz to czytać jak zombie.
Uwielbiam tak czytać.
Gotowa?
Dobra.
"A potem nas zapytała:
»Było dużo zabawy?
Co kocia banda wyprawiała?«”.
Koniec.
Glut?
Tak, Filut?
Przykro mi z powodu twojej rodziny.
A mnie z powodu twojego taty.
Tęsknię za nim.
On na pewno tęskni za tobą.
Glut?
Tak, Filut?
{8}Kocham cię, choć kiepsko odgrywasz zombie.
{8}Ja ciebie też, Emma.
Sto lat, lasko!
Zdrówko!
Dostanę colę zero?
- Tak. - Dzięki.
Chodź!
Na studiach Steven i ja rzucaliśmy o nią monetę.
Wygrałem,
ale ten dupek i tak się z nią ożenił.
Była za dobra w łóżku.
Jesteś pijany, ale nie mów tak o niej.
Miałeś już ją?
Jeszcze jedno słowo.
Spokojnie.
Bo pęknie ci żyłka.
Może jej to pokażemy?
Lepiej już pójdę.
Pozdrów żonkę i synka.
No tak. Nieważne.
To przez ciebie oni nie żyją?
O cholera. Przez ciebie, co?
Zrobisz to samo Liz i Emmie.
Pozwolił, żebym wezwała hydraulika
do tej pieprzonej toalety.
Sama nie wiem...
Tristan.
Tristan!
Kurwa.
Jezu!
Pozdrów żonkę i synka.
To przez ciebie nie żyją?
Cholera.
O cholera.
Przez ciebie, co?
Kurwa!
Tristan.
Tristan!
Tris!
Otwórz drzwi!
Tris?
Proszę, otwórz.
Odejdź, Elizabeth!
Co on ci powiedział?
Nieważne.
Co powiedział?
Że zabiłem moją rodzinę
i że wam zrobiłbym to samo.
Ma rację.
Zabiłem ich.
Powinienem był ich uratować.
Nie.
Cokolwiek się stało,
- to nie była twoja wina. - Była.
Obwiniałem też moją mamę,
bo wyszła z tego tylko ze złamaną ręką.
Wrzeszczałem na nią.
Kochała ich, a ja na nią krzyczałem.
Mięta jest okropna.
Mięta jest miętowa.
To jest bez sensu.
To ma sens.
Cześć, wujku Tanner.
Cześć, kruszynko.
Co tu robisz?
Musimy pogadać.
Natychmiast.
Nie chcę.
Liz.
Proszę.
Dobrze. Wejdź do środka.
Zaraz wracam.
Dobrze.
O czym chcesz pogadać?
O Tristanie.
Nie masz dość?
Liz...
Wiesz, jak zginęli jego bliscy?
On nie chce o tym mówić.
To był Steven.
Co Steven?
To jego samochód zepchnął ich z drogi.
Spójrz.
Kiedy stracił kontrolę nad autem,
wbił się w białego nissana altimę.
- Było w niej trzech pasażerów. - Proszę.
Sześćdziesięcioletnia Mary Cole odniosła lekkie obrażenia.
- Proszę. - Trzydziestoletnia Jamie Cole.
I ośmioletni Charlie Cole.
Idź już.
Powiesz mu?
Liz.
Jeśli naprawdę zależy ci na tym gościu...
to pozwól mu zapomnieć.
Lizzie?
Co jest?
Nic.
Muszę odpocząć.
Dobrze.
Chodźmy do łóżka.
Wolę sama.
Spędzę dziś noc samotnie.
Wszystko z nami dobrze?
Kocham cię, Lizzie.
Ja ciebie też.
Elizabeth dziś pracuje?
Wzięła wolne.
Może po prostu do niej pójdziesz?
Pokłóciliście się?
Przepraszam, jeśli cię wystraszyłem w jej urodziny.
Ona jest...
Byłbym wdzięczny, gdybyś sprawdziła, co u niej.
Tristan.
Sprawdzę, co z nią.
To umowa sprzedaży.
Proszę ją przeczytać.
Proponuję panu naprawdę dobrą cenę.
Co się dzieje?
Rozmawiamy o interesach.
Idź już sobie.
Przeczyta ją pan, panie Henson?
Tanner, wyjdź.
W umowie nie jest napisane, że odda mi pan go za darmo.
- Lepiej już idź. - Zaraz pójdę.
Bo niektórzy mają prawdziwą pracę.
Cieszę się, że między tobą i Liz nie było żadnych kwasów,
po tym, co powiedziała ci o wypadku.
Masz większe serce ode mnie.
O co ci chodzi?
Cholera.
Obiecała, że ci powie.
Co takiego?
Otwórz te drzwi, zanim je sama wyłamię!
Na litość boską, kiedy ostatni raz brałaś prysznic?
- Używam dezodorantu. - Gdzie Emma?
U dziadków.
Uznali, że powinnam...
Skarbie.
Już dobrze.
Musisz mu powiedzieć.
On jest załamany i zachodzi w głowę, o co chodzi.
Wiem.
Kocham go.
Ale z powodu tego
stracę go.
Może obejrzymy Pamiętnik albo coś innego?
Cześć, Glut!
Cześć, Filut.
Chcesz kakao z piankami?
Już się robi.
Elizabeth.
Coś ci podać?
Tylko wodę.
Cześć, Zeus!
Pewnie jesteś zły, bo cię unikałam...
Wpadł tu twój przyjaciel Tanner.
Był pod wrażeniem, że nie przejąłem się tym,
że twój mąż zabił moją rodzinę.
- Tristan. - Jak długo wiedziałaś?
- Chciałam... - Mów.
Myślałam, że cię stracę.
Wiedziałaś, gdy wyznawałaś mi miłość?
To będzie 2,20 za kakao.
- Wytłumaczę to. - Płacisz 2,20.
Coś jeszcze?
- Nie. - Zatem wypieprzaj z mojego życia.
Zeus!
Dobra, kolego.
Cześć, mamo.
Proszę pani?
Dobry piesek.
WYBACZ, ŻE NIGDY SIĘ NIE POŻEGNAŁEM
{8}CHARLIE COLE 11 STYCZNIA 2016 ― 2 KWIETNIA 2024
{8}JAMIE COLE 18 SIERPNIA 1991 ― 2 KWIETNIA 2024
{8}Wyjawię ci pewną tajemnicę, Jamie.
Nadal ją kocham.
Dzięki niej...
Dzięki niej mogę znów oddychać.
Chciałbym...
wiedzieć, że nie masz nic przeciwko.
Co robisz?
Chciałem sprawdzić, co u ciebie.
- Pewnie cię rozwścieczyłem. - Nie miałeś prawa.
Co ja ci zrobiłam?
Czemu ostatnio tak się zachowujesz?
Byłeś naszym drużbą.
Jesteś chrzestnym mojej córki i tuliłeś mnie na pogrzebie Stevena.
- Musi być powód... - Jestem w tobie zakochany.
Odkąd tylko cię zobaczyłem.
Ale ukrywałem to,
bo kochał cię mój przyjaciel.
A potem zjawił się ten cały Tristan.
Przez ciebie ze sobą zerwaliśmy?
Wtrąciłeś się w moje życie, moje wybory,
bo mnie kochasz?
On by cię skrzywdził.
Spójrz, co się stało.
Gdy tylko pojawiły się kłopoty, on zniknął.
A ja bym cię nie opuścił.
- Może powinieneś. - Lizzie.
Nie nazywaj mnie tak!
Nie przychodź tu więcej i nie rozmawiaj ze mną!
A jeśli gdzieś mnie zobaczysz, spójrz w drugą stronę.
Nie mówisz poważnie.
Nie wierzę, Li...
Na co patrzysz?
Na nic.
To ona.
Kto?
Kevin, chodź tu!
Tak?
To ta ze szpitala?
W dzień wypadku...
siedziałam załamana w poczekalni szpitala,
gdy Jamie i Charlie byli operowani.
A ta kobieta...
podeszła do mnie i po prostu mnie przytuliła.
Cały czas przy mnie była.
Kiedy operacja się skończyła,
nie wiedziałam, co robić, gdzie zasięgnąć informacji.
Ona usiadła obok łóżka Jamie,
a ja obok łóżka Charliego.
Nieco później
dowiedziałam się, że ją wyproszono,
bo nie była członkiem rodziny.
Rozpytywałam wszystkich, chcąc się dowiedzieć, kto to był.
Ale nikt nie mógł podać mi jej danych.
Powiedzieli mi tylko, że tego wieczoru zmarł jej mąż.
Trzeba być aniołem, żeby wspierać innych
po tak ogromnej własnej stracie.
Czemu masz tu jej zdjęcie?
ZACZEKAJ NA MNIE ― TC
Co jakiś czas znajduję te karteczki.
Pisze, jak bardzo mnie kocha
albo że bardzo mnie pożąda,
a potem nic się nie dzieje.
Minęło parę miesięcy.
On całkowicie zerwał z tobą kontakt.
To nie jest normalne.
W tym związku nic nie jest normalne.
Babcia!
Cześć, skarbie.
Widziałam cię na zjeżdżalni.
Sam, masz na ustach coś czerwonego.
Ładna szminka.
Dzięki! Kupiłam ją w...
A ty nazywałaś go dziwakiem.
Jest totalnym dziwakiem.
Wpadł do mnie wczoraj wieczorem.
Spytałam, w którym pokoju chce się bzykać, a on na to:
“Nie, zabieram cię na randkę”.
Po randce odprowadził mnie pod drzwi,
pocałował w policzek i spytał, czy znów się z nim umówię.
- A to dziwak! - Prawda?
Cholera.
- Nie panikuj. - Czemu miałabym?
Pamiętasz, jak zaczęłaś się bzykać z tym dupkiem,
który okazał się miłym gościem opłakującym śmierć żony i syna,
a potem odkryłaś, że twój mąż się do tego przyczynił,
wszystko się spieprzyło i gość wyjechał?
- Coś kojarzę. - Wiem.
Gość jest teraz w sklepie naprzeciwko.
Wszystko już załatwione.
- Nie oddasz sklepu Tannerowi. - Nie mówię o nim.
Słucham?
Wiem, że to miejsce ma magiczną aurę.
Pora, bym przekazał je komuś, komu przyda się nieco tej aury.
- Nie przejmę twojego sklepu. - Jest twój.
Podpisałem wszystkie dokumenty.
Co miałbym z nim zrobić?
Masz swoje marzenia.
Meble, które ty i twój tata produkujecie,
przyciągną tu znacznie więcej ludzi niż moje stare kryształy.
Nie pozwól, by cokolwiek zabiło twoje marzenia.
A co z tobą?
Ja znajdę nowe marzenie.
Co tu robisz?
Lizzie.
Cześć.
Cześć?
Znikasz na całe miesiące, nie odbierasz telefonu.
- Nie odpisujesz. - Lizzie.
- Teraz się pojawiasz i rzucasz “cześć”? - Lizzie.
Jesteś... fiutem!
Lizzie.
Zostałaś przy niej.
Co?
W dzień wypadku
moja mama siedziała sama w poczekalni szpitala,
bo tata i ja nie wróciliśmy jeszcze z Nowego Jorku.
Zobaczyłaś ją.
Przytuliłaś ją.
To była twoja mama?
Co się stało w sali, w której była Jamie?
Chwyciłam ją za dłoń i powiedziałam, że nie jest sama.
Kiedy zmarła, lekarz powiedział, że nie cierpiała.
Dziękuję.
Tristan, nie.
- Kocham cię. - Zostawiłeś mnie!
Nie potrafiłem sobie z tym poradzić.
- Dlatego podrzucałeś karteczki? - Nie wiem, o czym mówisz.
Zostawiałeś je na oknie mojej sypialni
co tydzień przez pięć miesięcy.
Były tam twoje inicjały!
- Nie przyjeżdżałem tu. - Dość!
Przestań podrzucać karteczki
i bawić się moim sercem.
I z sercem mojej córeczki.
Nie.
Nie powinno cię tu być.
Nie jestem w nastroju.
Ona by do mnie wróciła.
Zaczęła coś do mnie czuć.
Co?
{8}Ty zostawiałeś jej te karteczki?
{8}Tylko tobie wolno to robić?
Tam były moje inicjały.
Daj spokój, Sherlocku.
Nie tylko ty masz inicjały TC.
Wiedziałeś, że ona uzna, że one są ode mnie.
- Skąd wiedziałeś o karteczkach? - Wyluzuj.
Może szpiegowałem was za pomocą kamer.
Co ci odbiło, ty psycholu?
Co mi odbiło? Mówisz serio?
Wygrałem rzut monetą!
A on mi ją odebrał!
Wybrałem orła, a on reszkę.
I na monecie wypadł orzeł.
Ale on uznał, że ją mi odbierze i rozkocha ją w sobie.
I przez długie lata tylko sobie ze mnie drwił,
prosząc, bym został jego drużbą i chrzestnym jego dzieciaka.
Przez lata śmiał mi się w twarz, choć Elizabeth powinna była być moja!
Ale to załatwiłem.
Co załatwiłeś?
Mówił, że jego wóz szwankuje.
Poprosił mnie, żebym to sprawdził,
bo chciał zabrać Emmę na wycieczkę.
Wiedziałem, że to był znak.
On chciał, żebym to zrobił.
Żebyś co zrobił?
Przeciął przewód hamulcowy.
Chciał w ten sposób oddać mi Elizabeth.
Wszystko szło dobrze,
choć gdy wyjechał, to w wozie nie było Emmy.
Została w domu, bo była chora.
Dzieciaki potrafią spieprzyć marzenia.
Jesteś szalony.
Lepiej się wycofaj.
Wygrałem.
Teraz muszę odebrać nagrodę
i nie chcę, by ktoś jeszcze stanął mi na drodze.
Jeśli zbliżysz się do Elizabeth, sam cię zabiję.
Daj spokój.
Jeśli chodzi o zabójstwa, to jest trzy do zera dla mnie.
A wkrótce nawet cztery.
Co takiego?
Po co jakiś dzieciak miałby przypominać Elizabeth
o jej zmarłym mężu?
- Musimy pogadać. - Pracuję.
To był Tanner.
- Gdzie Emma? - Aresztuję pana za pobicie.
- Co się dzieje? - Pobił właściciela Chase Auto Shop.
Ma pan prawo zachować milczenie...
- Sprawdź, co u Emmy. - ...przeciwko panu w sądzie.
Zostawiam cię samego na trzy godziny.
- Skąd wiedziałeś, że tu jestem? - Ptaszek mi powiedział.
- Co tu się dzieje? - Emma jest bezpieczna?
Jest u dziadków.
Lizzie, to był Tanner.
To on zostawiał ci te karteczki
i spowodował wypadek auta Stevena. Przyznał mi się.
Myśli, że to jest jakaś gierka, w której ty jesteś nagrodą.
Chyba zainstalował w twoim domu kamery. Jedźmy po Emmę.
Emma miała spędzić u was noc, ale wolałabym, by była dziś w domu.
Tanner właśnie ją zabrał.
Mówił, że zepsuł ci się wóz
i poprosiłaś go, by ją przywiózł.
Liz?
O co chodzi?
- On ją ma. - Dzwoń na policję.
Będziemy jej szukać.
Zostańcie tu na wypadek, gdyby on się kontaktował.
Dzwońcie o każdej porze dnia i nocy.
Lizzie, tak mi przykro.
To tylko małe dziecko.
Wiem.
Po co miałby ją krzywdzić?
"Biblioteki i szopy to dziwne połączenie.
Szopy lepiej pasują do aut”.
Boże.
- Cofnij się. - Nie, nie, nie.
Zostań tu, Casanovo.
Słyszałaś?
Boże. Emma tam jest.
Tanner, musisz ją wypuścić.
Spaliny auta ją zabiją.
- Czemu nigdy mnie nie widziałaś? - Wypuść ją.
Czemu nigdy mnie nie widziałaś?
- Widzę cię. - Nie.
Nie. Jesteś po prostu przerażona.
Nie boję się ciebie, Tannerze Michaelu Chase.
Widzę cię.
Jezu, Liz.
Chciałem tylko ciebie.
Jestem twoja.
- Możemy zacząć od nowa. - Tylko my?
Tylko my.
Ty suko!
Zostaw, Liz.
Puść.
Puść. Jak Boga kocham, zastrzelę cię!
Proszę, puść!
Tanner, nie rób tego.
Proszę.
Kochałem cię.
Lizzie!
Emma?
Witaj, skarbie.
Wszystko jest dobrze.
Tristan jest z Emmą.
Nic jej nie jest? Jezu!
Spokojnie. Jedna z kul trafiła cię w bok.
Mamo.
Dostała na jakiś czas maskę tlenową.
Ale nic jej nie będzie.
Tristan z nią jest?
Co z Tannerem?
Nie przeżył.
Tristan z nią jest.
Cześć, Filucie.
Glut?
Nic jej nie jest.
Wróciłeś.
Tak, wróciłem.
Myślałam, że ty i Zeus odeszliście...
na zawsze, jak tatuś.
Bez obaw.
Nigdzie się nie ruszę.
Obiecujesz?
Obiecuję.
Jesteście teraz razem?
Sama nie wiem.
I chyba nie muszę wiedzieć.
Ale miło mieć go w pobliżu.
- Nie! - Auć!
- Chodź. - Dokąd?
Do sklepu Tristana.
Te bzdury w stylu “Nie wiem, co z nami dalej”,
są wkurzające.
Zażądamy odpowiedzi.
Chodź, Emma!
Zróbmy to kiedy indziej.
On ma teraz sporo stresu przez to, że musi pracować z ojcem
i przygotować sklep do otwarcia.
Nie ma go.
Gotowa? Chodź.
Faye!
Widzisz wszystkie te piórka?
Widzę, skarbie.
Kocham cię.
A ja ciebie.
Jak tu pięknie.
Sklep odniesie sukces.
Sam nie wiem.
Tata się wycofał.
Powiedział, że odzyskał syna
i nie marzy mu się już więcej nic innego.
Muszę znaleźć nowego wspólnika.
Jak takiego znaleźć?
To musi być ktoś mądry,
kto zna się na urządzaniu wnętrz.
Znasz kogoś takiego?
Popełniłem wiele błędów w życiu
i pewnie popełnię jeszcze więcej.
Wiem, że nigdy w pełni mi nie wybaczysz, za to, jak cię porzuciłem.
Ale nie przestanę o nas walczyć.
Walczyć o to, by to naprawić.
Naprawić nas.
Wyjdź za mnie.
Tristan, Emma i ja jesteśmy w pakiecie.
Zeus!
Co ty na to, Filucie?
To chyba znaczy “tak”.
Tak?
- Tak. - Tak?
Tak.
W porządku?
Tak, w porządku.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz