Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
SZKOLNE MIŁOŚCI
NAJLEPSI PRZYJACIELE
WYSTĘPUJĄ
BESTIES OD 8 KLASY
RAZEM IDĄ NA STUDIA
TRZECI KUMPEL ŚWIĘTA TRÓJCA
CHŁOPAK JAMIE REKORD TOUCHDOWNÓW
NAJSŁABSZY MATURZYSTA PRZYJĘTY NA HARVARD
DZIEWCZYNA BENA KRÓLOWA DRAMY
SZKOLNE SYMPATIE
ZOSTAJĄ ZE SOBĄ
RZECZY NA STUDIA
PRZEWODNIK PO ZWIĄZKACH NA ODLEGŁOŚĆ
KOCHANKOWIE NA ODLEGŁOŚĆ
TO SIĘ NIE UDA
MUZYKA
Cześć, zadzwoń. Albo na Facetime! Obiecałeś.
Gdzie jesteś? Z kim? Nie ignoruj mnie.
Zadzwoń teraz.
POSŁUCHAJ, GDY ZA MNĄ ZATĘSKNISZ
TAK BARDZO MI CIEBIE BRAK
ŻYĆ I ŻAŁOWAĆ ROZSTAĆ SIĘ
BYĆ RAZEM PRZEGRAĆ ŻYCIE NA STUDIACH
ZDRADZAĆ
MIŁOŚĆ JEST PIERWSZA
SCENARIUSZ
POTEM SĄ STUDIA
REŻYSERIA
Myślałem, że wolno będzie ciszej,
a było jeszcze gorzej.
Pięknego dnia!
Kurwa, tak.
Szybciej.
Podoba ci się?
O, tak.
Jestem blisko.
Już prawie.
Tak blisko...
- Zaraz zamkną stołówkę. - Wiem. Sorki.
O tak, szybciej, mocniej...
- Chcę żebyś dla mnie doszedł. - Gdzie mam trysnąć?
- Mój but! - Do buta?
Spuszczę się w twoim bucie.
Kurwa. Ty też doszłaś?
Jako przyjaciel sygnalizuję, że to nie fair.
Jest ósma rano.
Sorry, że nie tryskam w majty przed zajęciami.
A Simon ciągle ma treningi.
Ty też jesteś w związku na odległość, trochę empatii.
Ale kiedy my jesteśmy wirtualnie blisko,
ona jest sama
i faktycznie się masturbuje.
Tak myślisz, ale kobiety mają podzielną uwagę.
Wiem, co robi, bo ją widzę przez Facetime.
Ja miałam dość połączeń wideo.
Simon kiepsko wypada?
Jego kutas zajmuje cały kadr, a moja twarz jest w małym kwadraciku.
Czuje się, jak reporterka zdająca relację z jego żylastego wzwodu.
To inspirujące,
że pozostajesz w związku z gościem, którego penis cię brzydzi.
To cudowne, że masz tak zdrowe pożycie z dziewczyną, która nadal jest w liceum.
Luther, wracasz do domu na Święto Dziękczynienia?
Nie, moja matka to sucz.
Jasne.
Idziecie potem do Tylera?
Twojego współlokatora?
Przed imprezą wszyscy idą tam na drinki.
Do pokoju, w którym mieszkam.
Pewnie będziemy.
Ale się wszyscy naprują!
Najebka!
Przegrywy z nas, co?
Nieprawda.
Nie zaprosili nas na imprę do ciebie.
Już tak.
Nie przeszkadza ci, że nigdzie nie łazimy?
Sama mówiłaś, że to bez sensu, bo nie możemy nikogo wyrwać.
Podtrzymuję.
Postanowiliśmy zostać z Simonem i Claire,
bo ich kochamy.
Chyba.
Kolejna niezwykła stylówka tweedowego tytana.
Przestań. W końcu zauważy.
Moje wrzutki są pochlebne.
Jest ikoną mody, a ja jego fanką.
Nie wie, że masz zajęcia?
Idę. Zrobisz dla mnie notatki?
Cześć, mała.
Mam mega stres.
Co się stało?
Pan Gresh poprosił mnie, żebym zaśpiewała hymn na meczu.
To chyba super?
To za sześć dni, nie zdążę się przygotować.
Jeszcze nie umiem piosenki.
Hymnu?
To przeddzień Dziękczynienia, więc będzie całe miasto.
I ludzie z branży.
I jeszcze ja.
Fakt. Tak się cieszę.
Strasznie się napalam, kiedy o tym myślę.
Tak... ja też.
Przyjedziesz i zerżniesz mnie pod ścianą.
Brzmi super. Tak zrobimy.
Pan Gresh nie chce rozważyć zmiany piosenki.
Muszę iść.
Co to są "szańce"?
- "Gwieździsty sztandar" jest oklepany. - Serio?
- Nikogo nie zaskoczy. - Muszę lecieć.
Oddzwonię.
Opuściłeś całe zajęcia, zjebie.
Mówił coś o egzaminach?
Nie słuchałam.
Chyba się zdrzemnę.
Słuchanie o królu Arturze mnie wykańcza.
Co się dzieje?
Jej odwala, ja się stresuje egzaminami,
a wykładowca od sztuki ciśnie mnie, co z Kopenhagą.
- Co? - Semestr za granicą.
Moje prace im się spodobały.
Rozważałbyś Europę, gdyby nie Claire?
Ona cię dusi.
Daj mi to.
Chwila.
Nie potrzebujesz Kopenhagi, tylko asertywności.
Oddam ci później. Nie dziękuj.
- Jeszcze chwila... - To jedno popołudnie.
Uwolnij się.
Numer 49.
To połączenie odbierze.
Dał uśmiech na końcu?
Nie, zmrużone oczko, więc nie wiadomo.
Cześć! To Erin z piętra wyżej.
Moja współlokatorka Jamie.
Dużo o tobie słyszałam.
Kelly mówi, że jesteś zabawna.
Serio?
Nie powiedziałam nic zabawnego, odkąd studiuję,
ale to dlatego, że jestem nieszczęśliwa.
Widzisz? Mówiłam.
Odjazd.
Tyler?
Elo.
Wystawiłeś moje rzeczy na hol?
Patrz, ziom, skombinowałem nam projektor!
Konkret, co?
Mega.
Mamy dziś klimacik: "Na koniec świata i zamoczyć!".
No wiesz, jak ten gościu.
Masz dzisiaj z Simonem wieczorek filmowy?
Robią sobie takie urocze randki, że oglądają to samo jednocześnie.
Słodkie.
Dziś akurat nie, bo wychodzę.
Idziecie na tę bibę poza kampusem?
Tak, a wcześniej bifor z Kappą. Idziesz?
Chcesz do nich dołączyć?
Sama nie wiem.
My tak, bo organizują maraton taneczny.
Wielką imprezę na koniec roku, ze zbiórką na szpital.
Wszystkie dziewczyny się angażują.
Fajnie by było dołączyć razem.
Będzie nam raźniej.
Podziękujesz mi później, bo lecę po alko.
Bierzesz moje kluczyki?
Tak. Super, że masz auto.
Może chcesz sam jechać?
Masz fałszywy dowód?
Tak, ale słaby.
Pokaż.
O Boże. Podejdź bliżej.
Uśmiechnij się. Bardziej.
Mniej.
Umówię się z tobą.
Nie jest zły, ale dobry też nie.
Kto to Nick D'Agostino?
Starszy koleś z mojej szkoły, który zginął
w wypadku.
Dlaczego to masz?
Znalazłem kiedyś w szkolnej szafce.
To posrane.
Ochrona.
Ogarnę to, jeździłem na kolonie.
Ben Okada.
- Kto to? - Ja.
Twoi rodzice dzwonili. Twoja dziewczyna twierdzi, że zaginąłeś.
Masz dziewczynę?
To ta blondynka?
Nie. To moja kumpela, Jamie.
Moja dziewczyna chodzi do liceum.
Ma osiemnaście lat, tylko powtarzała pierwszą klasę.
Zostałeś z nią?
Na każdym roku jest taki uparciuch.
A te rzeczy to zagrożenie pożarowe.
Do zmierzchu ogarnę temat.
- Zmierzchu? - Albo świtu. Jak pan chce.
Z Okadą wszystko okej.
Zadzwoniła do twoich starych?
Źle, że oddałem ci telefon.
I że pożyczyłeś samochód i pozwoliłeś wystawić swoje łóżko.
- Postaw granice. - Kiedy to robię,
Claire mówi, że jestem toksyczny.
Upierzesz mi to?
I odpuść Kelly.
Jak ja Tylerowi.
Opowiada wszystkim, że jestem zabawna,
- cokolwiek ma na myśli. - Że jesteś zabawna.
I rozpływa się nad organizacjami studentek.
Może chce, żebyś dołączyła.
Załóżmy, że to zrobię. I co wtedy?
Poznam dziewczyny, z którymi się zaprzyjaźnię,
jedna zostanie moją druhną,
nasze rodziny będą jeździć na wspólne wakacje,
a jej dzieci będą na mnie mówić ciocia Jamie.
Dlaczego mówisz to, jakby to było coś złego?
- Chyba tego chcesz. - To jakaś pułapka i nie chcę.
A jeśli mnie nie polubią? Albo się nie dostanę?
Nie chciałem o tym wspominać, ale...
to nie przez "rozbijaczkę rodzin"?
Co? Nie.
To było tak dawno.
Może masz problem z Kelly,
bo Megan i dziewczyny z klasy cię gnoiły.
To bez związku.
Byliśmy młodzi. To, co zaszło...
Co masz na myśli?
Nic nie zaszło.
Tak? Nigdy o tym nie mówisz.
Spoko. Musisz wiedzieć jedno:
Megan Mendelson była moją najlepszą przyjaciółką
i nigdy bym nie skrzywdziła jej ani jej rodziny.
Było lato przed siódmą klasą i wszystko robiłyśmy razem.
Potem Megan miała 12 urodziny. Wydarzenie sezonu.
- Przyszły wszystkie cool dzieciaki. - Mnie nie było.
Właśnie. Stałam obok Megan, kręcąc hula-hoop.
Starałyśmy się przyciągnąć uwagę najładniejszego chłopaka, Dante Saprito.
Dante zawsze był piękny.
I wtedy coś się stało.
Ugryzła mnie pieprzona pszczoła.
Jak wiesz, mam ostrą alergię.
Pobiegłam szukać rodziców Megan. Spanikowałam.
To był nagły wypadek i zrobiłam to, co musiałam.
Zdjęłam bluzkę przed jej tatą.
Nie.
Sytuacja została kompletnie opacznie zrozumiana.
Tak się nieszczęśliwie złożyło, że rodzice Megan
w ten sam weekend oświadczyli jej, że się rozwodzą,
i ludzie uznali, że to mój niewyrośnięty nagi biust
doprowadził do końca ich 19-letniego małżeństwa.
I stałam się rozbijaczką rodzin.
Megan nastawiła przeciwko mnie wszystkie koleżanki,
mimo że to był nagły wypadek,
a jej ojciec jest lekarzem.
Właściwie to kręgarzem.
Sorki. Nie pomagam. Walić Megan!
Spoko.
Dostałam nauczkę, że większość ludzi to potwory.
Ale...
Ale dziś spróbuję się zabawić.
I o to chodzi!
Dobra.
Chodźmy tworzyć wspomnienia!
Dobra, tańczymy, od czego dziś zaczynamy?
Chyba od ramion.
- Włączają się biodra. - Okej.
Tylko oczy.
Kurwa, ruszamy!
Palmer dzwoni.
- Cześć. - Bonjour!
Jesteście oboje.
- Dlaczego nie śpisz? - Piękny paryski poranek.
Owszem, a ja nie śpię, bo pracuję na pierwszą zmianę,
żeby być społecznie przydatny.
Tak. Społeczeństwo potrzebuje, żebyś pracował w Eurodisneylandzie.
Mówiłem milion razy, że pracuję w bistro poza terenem parku,
to oddzielny biznes.
- Jesteśmy pijani. - I idziemy na imprezę.
Serio? Wariaci!
A propos,
planuję w środę w domu petite-soirée.
- Wracasz? - Twoi rodzice nie jadą na rejs?
Tak, Martha i David wsiadają na Atlantic Princess, ale ja odmówiłem.
Po co pojechałem do Francji?
Żeby się w domu chwalić, że jestem lepszy.
I już nie udaję heteryka.
Super, Palm!
Planuję wielki comingout
na kulturalnym spotkaniu przed najebką w domku Kurta.
Cudownie. Będziemy.
Szef się wkurzył.
Bonjour, Claude.
Lecę.
Bonsoir, Palm.
Gotowy?
Sprawdźmy, co traciliśmy.
- Idziesz tam? - Tak. Nie pospieszaj mnie.
College zaczyna się dziś!
Tak jest.
Tylko nie wychodź beze mnie.
Ben, stary!
Browarowe łapki!
Mój współlokator nie jest cieniasem. Przyszedł na imprę!
Kiedy to zdejmiecie?
Jak wypijesz.
Nie wiem, co to jest.
Jestem w radzie.
- Kelly mówiła ci o maratonie tańca? - Tak.
Uwielbiam być zmęczona.
To moja główna cecha.
Dobre!
Zabawna jesteś.
Dylan przyszedł.
Kelly, to z nim chciałam cię spiknąć.
Zwariuje na twoim punkcie.
Chcesz poznać fajnych chłopaków?
Znam kilku.
Nie. Jestem z chłopakiem z liceum.
Ja też zostałam z moim.
Serio? Jesteście dalej razem?
Skąd.
Od razu mnie zdradził,
więc zgłosiłam go jako przestępcę seksualnego.
Mnie jedna obciągnęła na wyciągu.
- Nie zmarzłeś? - Było ekstra.
Fajne loczki.
Dzięki. Wzajemnie.
Jestem Ben.
Mam dziewczynę.
W Ohio.
Ściemniasz.
Naprawdę.
Tyler, prawda, że mam dziewczynę w Ohio?
Nie.
Pomijając problemy prawne,
to dobrze, że mnie zdradził,
bo następnego dnia zobaczyłam dziewczyny z Kappa
i zgodziłam się dołączyć, bo miałam zero przyjaciół.
- Wyobrażasz sobie? - Z trudem.
Tak się cieszę. Już w ogóle nie myślę o Brandonie.
I prawo zabrania mi o nim mówić.
Wcale nie nazywa się Brandon.
Tylko Jordan McFeery.
- Rozumiem. - Hannah, chodź.
Tak, laska!
JESTEŚ W POKOJU? POWTÓRKA Z PORANKA?
Nie mogę nic robić, kocham swoją dziewczynę.
Lojalni faceci są zajebiście sexy.
Czy to okno się otwiera?
Powtórka brzmi super.
Co jest?
Dlaczego jest zamknięte?
Może to współlokator.
Mam klucz.
Cholera.
To mnie kręci.
Ty mnie kręcisz.
Masz fajną bródkę.
Usiądź mi na twarzy i się poocieraj.
O Boże.
Luther.
Od dawna jesteście razem?
Dwa lata i dziewięć miesięcy, ale według niej krócej,
bo całowała się z Mikiem Berksem, zanim ogłosiliśmy nasz związek.
Przepraszam, jesteś bardzo pociągająca,
ale mam powinności wobec swojej dziewczyny.
Szczęściara z niej.
Moje ciuchy.
Szlag.
Cholerny Luther.
Na plecach, z gołym fiutem.
Przekręcę cię.
Nie chcę cię dotykać,
ale nie dam ci się udusić rzygami.
Tyler... Wyjmiesz mi telefon?
Oj, nie ten aparat.
Chyba że...Jak chcesz.
Sprawdźmy... Jakaś Claire pisze.
Nie jest zadowolona.
Zdejmiesz?
"Wujek Ken będzie spał w twoim pokoju".
To chyba od taty.
Dam kciuk w dół. Sorry, papciu.
"O Boże, pomóż mi. Jestem na górze. SOS".
Od kogo to?
Jamie!
Cześć.
Już mnie widziałeś w bikini.
O cholera, Luther padł.
Chciałam mu pomóc i mnie obsikał.
Daj mi koszulę.
Myślałam, że się zakrztusi.
A potem się zeszczał.
- I nie mam ciuchów. - Gdzie są?
Robiłam sobie fotkę dla Simona i teraz na moim ubraniu ktoś się rucha.
Odklej taśmę.
Jesteś taka...
O rany.
Szlag.
Co jest?!
Te dziewice podglądały, jak się rucham.
Wyjaśnię.
Włożyłeś mi palec do ust.
Niechcący!
Wynocha mi stąd!
Co jest grane?
Mówiłeś, że kochasz dziewczynę w Ohio!
Fajne biodra, ziom.
Katastrofa.
To nawet nie był "spacer wstydu", tylko chodzący wstyd.
Zostałam obszczana, bo chciałam napisać do chłopaka.
Laska rzuciła w nas drinkiem, bo nie chciałem zdradzić dziewczyny.
Czy nasze związki niszczą nam życie?
Powtarzałem, że kocham Claire,
a nawet nie wiem, czy to jeszcze prawda.
A czy ja kocham Simona?
Piszę do niego, kiedy czuję się obco albo szukam rozrywki.
Czujesz, że to koniec?
Nie wiem.
A ty?
Czuję strach.
Boję się Claire.
Boję się z nią zerwać.
Boję się zmian. I boję się ich braku.
Dobra, Bob Dylan. Mów.
A gdybym pojechał do Danii na cztery miesiące
i udawał, że nie mam zasięgu?
Ben.
Bez telefonu byłem znów szczęśliwy.
Musimy to zrobić.
Pora się rozstać.
Wiem.
Będzie strasznie, ale zrobimy to razem.
I przez resztę college'u będziemy się bawić,
eksperymentować i uprawiać seks.
Z innymi ludźmi, różnymi obcymi, których poznamy.
Kumam.
Dobranoc, Luther.
Napij się wody.
Byle nie za dużo.
Musimy zerwać z klasą, bo jesteśmy przyzwoici.
Czyli twarzą w twarz.
Nie przez SMS, nie przez telefon.
Osobiście, podczas tych świąt.
Simon wraca do szkoły w piątek, bo ma mecz.
Claire w piątek jedzie do taty, a w czwartek jest święto.
Czyli w środę.
W wigilię Dziękczynienia.
Zabijemy miłość.
Musimy spotkać się z nimi sam na sam po południu.
Jest problem.
Jeśli będę z Claire sam, to się skończy seksem.
Nie musi.
To nie takie proste.
Jak większość ludzi z niezdiagnozowanymi zaburzeniami,
Claire wspaniale się rucha.
Co to w ogóle znaczy?
Nie jest tak, że wszyscy robimy to samo? Wchodzi, wychodzi. Nie kumam.
Nie umiem tego wyjaśnić.
A więc ja pójdę do Simona, a ty zaprosisz Claire na spacer.
Musimy poćwiczyć, co powiemy.
W tych czasach kiepskie rozstanie to spore ryzyko.
Oni dużo o nas wiedzą.
Czym mogliby nam zaszkodzić?
Żartujesz? Claire na pewno ma haki.
Nie sądzę...
Właściwie...
Widzisz? Wiedziałam. No co?
Pamiętasz, jak Claire grała Sandy w musicalu?
Tak. Już się denerwuję.
Mogło dojść do pewnej zabawy z odgrywaniem postaci z "Grease",
w ramach której wysłałem jej erotyczny filmik.
A konkretniej?
Zasadniczo masturbuję się
w przebraniu Danny'ego Zuko.
Niedopuszczalne.
- Tak. Nie możemy zerwać SMS-em. - Dobra.
Kończymy o jedenastej i lecimy do wozu.
Jesteśmy w Ohio o piątej i mamy dwie godziny do meczu,
żeby z szacunkiem i miłością zakończyć nasze pierwsze związki.
Tak. Plan idealny.
Danny Zuko...
Trudny test.
Najgorsza fikcyjna postać.
Król Artur istniał naprawdę.
Co?
No to poszło mi fatalnie.
Jest jedenasta osiem.
Mamy dobry czas.
Gdzie twoja bryka?
- Była tutaj. - Jesteś pewien?
Chwila.
Cześć, Tyler.
Pożyczałeś może mój samochód i zaparkowałeś gdzie indziej?
Myślałem, że ci mówiłem.
Wziąłem go rano. Jadę do rodzinki na Dzień Indyka.
Jedziesz nim?
- Do rodziny? - Właśnie mijam Denver.
- Jesteś w Kolorado? - Tak, naspawany.
Kup łańcuchy.
Masz rację. Kupię.
Wesołego Dziękczynienia!
Pojebało?
Wiem, muszę być asertywny.
Wszystko przepadło.
Spędzimy święta z Lutherem i nigdy nie zerwiemy z tamtymi.
Za 45 minut jest autobus do Ohio, dojedziemy na dziewiątą.
Skończy się mecz.
Wszyscy będą imprezować.
Masz lepszy pomysł?
Nie usiądziemy razem.
Niedobrze.
Trzeba przećwiczyć rozstania.
Patrz i ucz się.
Przepraszam...
Może pan się przesiąść, żebyśmy mogli być obok siebie?
Wolę nie.
Przepraszam. Znowu.
Mój narzeczony ma padaczkę lokomocyjną,
więc muszę siedzieć koło niego.
- Kiepsko. - Dziękuję.
- Czemu to zmyśliłaś? - Trzeba walczyć o swoje.
Poczuj deszcz na skórze
Tylko ja mogę żyć w Paryżu
Bo Ohio jest chujowe
Tylko ja mogę nosić Tę koszulę do tych spodni
Słowa niewypowiedziane Żyj z otwartymi ramionami
Twoja pieprzona książka się zaczyna
Jeszcze nienapisana
Cześć. Opowiadaj.
Jak poszło?
Jak to przyjęła Claire? Płakała?
Napotkaliśmy trudności.
Jedziemy autobusem, więc będziemy później.
Ale przyjdziecie? Tylko wy potwierdziliście.
Tak, ale potrzebujemy twojej pomocy.
Przegapiliśmy okienko i teraz Simon i Claire idą na mecz.
Mecz? W szkole?
Po co?
Bo ludzie lubią futbol, a Claire śpiewa hymn.
Claire śpiewa hymn?
Widać w Cranford High nie obfituje w talenty.
Została po mnie próżnia.
Skup się. Musimy dziś z nimi zerwać.
Ale po meczu wszyscy idą do Duffy's albo Kurta,
nie będzie warunków do rozmowy,
więc zaprosiliśmy Simona i Claire do ciebie.
Drama na moim petite-soirée?
Musisz ich zgarnąć z meczu.
Inaczej kumple Simona wyciągną go na bibę.
Spotkamy się u ciebie.
Żebym miał jasność:
prosicie mnie, który zaledwie dobę temu spacerował po Champs-Élysées
i zagadywał Francuzów "oui, oui, monsieur",
który w zasadzie sam był Francuzem,
żebym poszedł na mecz w Cranford High, dawnym więzieniu moich emocji?
Wybacz, ale tak.
Dobrze, ale tylko dlatego, że chcę zobaczyć,
jak Claire daje plamę przed całym miastem.
Hymn?
Wcinała mi się w każdy wers w zeszłorocznym "Pippinie".
Gdzie ja grałem Pippina.
Claire nie.
Słyszeliśmy.
Dzięki, Palmer.
Muszę opracować futbolową stylówę.
Lecę, pa!
Simon, cześć.
Siema.
- Miło cię widzieć. - I ciebie.
Jak Francja?
Właśnie miałem zapytać.
Mam na Harvardzie francuskiego koleżkę, Jean-Luca.
Mega zabawny typ.
Znasz go?
A skąd jest?
Z Francji. Tam mieszkasz, nie?
Cieszę się, że Harvard cię nie zmienił.
- Dzięki. - Widzimy się potem u mnie?
- Tak. - Pan z Ivy League!
- Cześć, trenerze. - Co słychać w Cambridge?
W porządku. Liczę, że jak się wykażę,
może dadzą mi się przenieść do Ohio State.
Poznaję cię.
Nie byłeś u mnie w 9 klasie?
Wykręciłeś się alergią na murawę.
Palmer. Dzień dobry, tak.
Zrezygnowałem pierwszego dnia.
Miło pana widzieć.
Na razie. Wesołego święta!
Dobrego Dziękczynienia!
Do dzieła, drużyno!
Planeta płonie.
Zmarzlina się roztapia.
Za 10 lat wszystko się rypnie,
o ile nie zaczniemy działać.
Mogę ci przerwać?
Tak. Masz uwagi?
Owszem.
Dlaczego gadasz jak ekoaktywista?
Staram się nadać kontekst.
Zrywasz z Claire, żeby poruchać w college'u.
Nie sądzę, by zmarzlina coś zmieniła.
Racja.
Ona mnie zabije.
Nie panikuj.
Dlatego ćwiczymy.
Teraz ja.
Simon, wiesz, jak bardzo chciałam, żeby nam się udało.
Nikt nie ponosi winy, oboje się staraliśmy.
Mój Boże.
Mogę jakoś pomóc?
Wszystko słyszałem. Zrywacie ze sobą?
Nie ze sobą. Z innymi.
Spokojnie.
Nie jesteście zaręczeni?
Mamy romans.
Para nastolatków?
Studiujemy, głąbie.
Wiem o tym.
Siedzę, kurwa, tuż obok.
Myślicie, że nie słychać?
To autobus.
Muszę siedzieć z tą kobietą,
bez urazy, która zabiera mi miejsce na nogi.
I słucham waszego ględzenia.
"Och skarbie, zależy mi na tobie,
ale bardziej na przypadkowej palcówie".
I wybraliście najbardziej oklepany weekend w historii rozstań,
żeby dowalić tym biedakom?
I wiem, że nie masz padaczki.
Przepraszam.
Ssij mi pałę.
O, powiedz, czy widzisz,
w pierwszym świetle świtu,
Cośmy tak dumnie sławili
w ostatnim blasku,
mówię, w ostatnim blasku zmierzchu?
Claire! O Boże, byłaś świetna!
Daj spokój.
Wyszłam z wprawy. Miałam długaśną przerwę od "Grease".
Fajnie, że dobrali w tym roku coś do twojej skali.
Simon, tutaj!
Pojedźmy do mnie i poczekajmy na Bena i Jamie.
Pisał do ciebie? Padł mi telefon.
Dojeżdżają.
Idziecie do Duffy's przed bibą Kurta?
Jasne.
Gadacie ze sobą. Jestem tutaj!
Może ruszymy razem od Palmera.
Dobry pomysł. Padł mi telefon.
Tu jestem!
Ubawimy się: będą przekąski, koktajle, ożywione rozmowy, ja.
Moi strudzeni podróżnicy!
Rhonda, to mój syn i jego przyjaciółka Jamie!
Brat Rhondy jechał z wami. Niedawno miał operację mózgu.
Uściskajmy się.
Fatalnie, że samochód wam się rozkraczył.
Wykupimy ci assistance.
Prawda, Norman?
Dzień dobry, panie Okada.
- Jak zdrowie? - Dobrze.
- Wezmę. - Dziękuję.
No proszę!
Nie do wiary.
Dostałeś paszport?
Wysłałam kurierem i bałam się, że go ukradną.
Przesyłki giną.
Dostałem, ale jeszcze nie mówiłem Jamie, że na pewno jadę.
Nie chcę jej dołować,
- więc nie wspominaj o Kopenhadze. - Tajemnica.
Nic nie powiem.
Tak się cieszę!
Gotowi?
Diane, nie chcesz siedzieć z przodu?
Nie widziałam was od miesięcy.
Wolę z wami, mama na środeczku.
Kanapka z Diane.
Przystawki dla mes amis,
czyli moich przyjaciół.
Otworzę to.
W dobrej restauracji obsługa się tym zajmuje.
Szampania to region Francji,
więc jeśli winogrona nie są stamtąd, to nie jest prawdziwy szampan.
Spoko.
Dowiedziałem się tego we Francji.
Możemy się już napić?
Najpierw trochę zielonego.
To absynt.
Oto "Śmierć po południu".
Podobno ulubiony drink Hemingwaya.
A on był alkoholikiem,
więc umiał upić.
Pił sporo.
Pewnie nie było z nim przyjemnie przez ten alkoholizm.
W końcu się zabił.
Proszę.
To dla ciebie...
Za...
Pomińmy toast.
Polecę na górę i szybko się przebiorę, zanim przyjdzie reszta gości.
Spoko.
Czujcie się jak u siebie.
Całkiem niezłe.
Opowiadajcie.
Jak zajęcia? Jak akademik? Jak słynny Tyler?
- Właśnie - jak Tyler? - W porządku.
Wszystko gra.
Tak się cieszę, że jesteście.
Zupełnie jak w Uberze.
- Pięć gwiazdek, Norman. - Dzięki.
Co mi przypomina, jak jechaliśmy ostatnio Uberem.
Z bardzo ciekawym kierowcą.
Pisał powieść o facecie, który mieszka w latarni morskiej,
ale jest centaurem, więc nie może zejść po schodach.
To bez sensu. Jak tam wszedł?
Panie Okada, może pan tu skręcić?
- Idziemy do Palmera. - Co? Nic nie zjecie?
Mam makaron z mięsem.
To bardzo miłe, ale obiecaliśmy Palmerowi.
To dla niego ważny wieczór.
Dlaczego?
Palmer zdecydował, że jest gotowy podzielić się pewnymi informacjami
o swoim prywatnym życiu i tożsamości...
Że jest gejem?
Zasadniczo tak.
Nikogo nie zaskoczy.
W każde Halloween przebierał się za księżną Dianę.
I nosił wielkie swetry do krótkich szortów.
Każdy chłopiec może być księżniczką.
Wiemy.
Te normy płciowe - znamy je na wylot.
Ale jest gejem.
Nie?
Chodzi o to, że będziemy go wspierać.
A o normach płciowych możemy pogadać jutro z babcią i wujkiem Kenem.
Będzie...
- interesująco. - Księżna Diana?
Miała romans z ochroniarzem.
Bo Karol był dupkiem.
Traktował ją okropnie.
Za mało.
Przywilej minimalizmu mnie nie dotyczy.
To dla chudych.
Dobre.
Jestem gejem, jestem tu, jestem queer
i mam nowe ciuchy.
Cześć, Sydney.
Pamiętasz, jak nazwałaś mnie homo w szóstej klasie?
Miałaś rację.
I byłaś straszną zołzą.
Jestem homoseksualny.
Ktoś ma z tym problem?
Czekaj na ten moment.
Wiem, poszło super.
Byłem tam!
Oślepiająca czerwień rakiet...
Kochaj mnie! Nie.
Bój się! Nie.
Obejmij mnie. Nie.
Muszę coś zjeść.
Ten francuski dżin jest mocny.
Nie panikuj. Zrobimy tak.
Wyjdziemy
i poszukamy żarcia.
Dobra.
Kim jesteś?
Gejem w martensach czy w pantoflach?
Jesteśmy w potrzasku!
Przejdę górą.
Wszystko tam dobrze?
Dobra, mam cię.
Chodź.
Cała butelka?
Oż kurwa.
Simon!
Claire!
Pieprzone pijane dzieciaki.
Pieprzone przedmieścia. Zbudowane pod auta.
Co?
DOJEŻDŻAMY
Zejść z ulicy!
Cham!
Mój telefon.
Spoko, mam go.
Mam zielone. Złaźcie!
Ziemia to drabina.
Wspinam się po drabinie.
Gotowy?
"Słodycz miłości jest ulotna,
lecz cierpienie trwa".
Co ty pierdolisz?
Co?
To z króla Artura.
Temat eseju na zaliczeniu.
Muszę się z tego wypisać.
Nie trąb!
Proszę ich nie rozjechać, muszą doczekać rozstania!
Kończę SMS-a.
Cierpliwości!
Zejdźcie z ulicy!
Przepraszam.
Są ze mną.
- Przez ciebie pękł mi telefon. - Trener Reese.
Przepraszam.
Szliśmy po coś do jedzenia, ogarnę ich.
Chętnie pomogę.
Palemr?
Drzwi były otwarte.
Telefon Simona jest wyłączony, Palmer nie odpowiada.
Co jest?
Claire napisała, że poszli do Duffy's.
Serio? Pokaż.
CHO DO DUFF.
Zawsze tak pisze?
Wkurzyła się.
- Myślisz, że Palmer coś powiedział? - Nie.
Nie zrobiłby tego.
Dobra, jedźmy tam.
Świetnie.
Franklin przyjedzie za 77 minut.
Nie ma jak miasto z jednym Uberem.
Komunikacja. Dokąd idziesz?
Zawróćmy. Szybciej będzie pojechać Oak.
Nie kieruj.
- Zawróć! - Pogódź się z brakiem kontroli.
Dzięki za pomoc. Niektórzy kiepsko reagują na absynt.
Niech coś zjedzą i odeśpią.
Zapiekany ser i frytki na wynos.
Dzięki, Lukas.
To jest Palmer, poznajcie się.
Cześć.
Wychodzisz gdzieś po pracy?
Chciałbym.
Ale wszyscy się urywają, więc zamykam. Nie bawcie się za dobrze beze mnie.
Z której strony Main Street mieszkasz?
Północną zamknęli na indyczą paradę.
Palmer?
Gdzie mieszkasz?
Duncan 242. Przepraszam.
No to w drogę.
Nie zepsuliśmy roweru rodzicom Palmera?
Na pewno nie.
Mamy teraz większe problemy.
Spotkamy wszystkich, których znamy.
Tak. Ciągle wymieniam spojrzenia z Samanthą Kosar.
Chyba dalej na mnie leci.
Byliście na jednym balu, jeszcze zanim urosła.
Teraz jest 20 cm wyższa od ciebie.
Nie rozpraszaj się.
Masz swój fałszywy dowód z netu?
Nie. Napisali mi mejla, że wyślą za pół roku.
To jak wejdziesz?
Mam ten drugi.
Jaki?
Następny. Następny!
W porządku.
Nick D'Agostino?
Urodzony 2 lutego, zamieszkały na Stanley?
Tak
Zginąłeś w tragicznym wypadku
cztery lata temu.
Nie...
Nie sądzę.
Niosłem twoją trumnę.
Co za tragedia.
Ze wszystkiego, co dzieciaki odwalają, żeby wejść,
to najbardziej pojebana i okrutna ściema.
Oboje wypierdalać.
Jak go tu jeszcze zobaczę, wypluje zęby.
Zakaz wstępu na zawsze! Won!
Jako dorosły i pedagog powinno mnie martwić, że młodzież pije.
Ale bardziej martwi mnie, co z tobą.
Dobrze się bawiłeś? Fajnie było?
Dopiero zaczęliśmy. Planowałem petite-soirée.
Co z tobą?
Zachowujesz się dziwnie.
Pan jest gejem?
Tak.
Ale mieszka pan na prowincji Ohio.
Dlaczego?
- A gdzie mam mieszkać? - W LA, Nowym Jorku?
Może w Chicago?
Gdzieś, gdzie nie trzeba udawać.
Mój dom w LA kosztowałby cztery miliony.
A ja nie udaję.
Wygląda pan jak z "Friday Night Lights".
To jakiś obłęd. Całe miasto myśli, że pan jest hetero.
Co roku przychodzę z facetem na szkolne przyjęcie.
To żadna tajemnica.
Wszyscy zawodnicy wiedzą.
Akurat... Serio?
No dobra, jestem zaskoczony.
Bo żałuję, że nie wiedziałem.
Dorastając tutaj,
nie wiedziałem, że ktoś taki jak pan
może być taki jak ja.
Chodź.
Co się dzieje?
Idziesz ze mną.
Mam buty nie do pary.
Tam, gdzie idziemy, buty nie będą ci potrzebne.
Chodźmy.
To mnie nie uspokoiło.
Nara, pijaki.
Co jest, Ben?
Chciałeś wejść do baru w Cranford na dowód umarlaka?
Nazwali na jego cześć salę muzyczną.
- Nie mieliśmy tu trafić. - Napij się, umarlaku.
Dzięki tobie zamontowali światła na zjeździe!
Przestań.
Kumam, to był błąd.
Skoro tak, może po prostu odpuśćmy?
Nie zapędzaj się.
Plan aktualny.
Musimy się tylko przegrupować. I dostać do baru.
Tego baru?
Gdzie ochroniarz chce być moim dentystą?
Nie. Mogę zerwać z Claire latem.
Albo za rok.
W jakieś wakacje.
Ben.
Oboje dobrze wiemy, że musisz to zakończyć.
I jeśli nie zrobisz tego dziś, to może już nigdy.
Chodź.
Co to? Co robisz?
Dokąd idziesz?
Chyba pan żartuje.
Chcesz zaczekać w wozie?
Spoko.
Niech pan tak nie robi.
Witaj w queerowej lidze kręgli.
Co środę o dziewiątej.
"Buty nie będą ci potrzebne".
A można było powiedzieć, że idziemy na kręgle.
Ethan, to jest Palmer.
Miło mi. A to co?
Długa historia.
Alec.
To ja, Jamie.
Jamie Warren.
Całowaliśmy się.
W szopie Steve'a Dugana.
Walnęłam się w belkę.
Jamie!
- Wyładniałaś. - Dzięki.
Wejdziemy do środka?
Super.
"Wyładniałam"?
Jak ich znajdziemy?
Ja poszukam tutaj, ty tam, i za 10 minut tu wrócimy.
Przypomnij mi...
co mam powiedzieć, jak ją zobaczę.
Boję się mojej dziewczyny.
Damy radę.
Paryż.
Spora zmiana po Ohio.
Podoba ci się?
Tak, w końcu to Paryż.
Kto by nie chciał mieszkać w Francji?
Strasznie ci tam źle, co?
Odpuść mu.
Korzysta ze swojego gejowskiego prawa,
by mieszkać gdzieś, gdzie jest drożej i bajeczniej niż tu.
Lepiej zostać w mieście,
gdzie najmodniejsza knajpa to Spaghetti Outlet?
Ja cię rozumiem. Mieszkałem w Nowym Jorku.
- Naprawdę? - Wyjechałem, jak miałem 17 lat.
Byłem modelem bez grosza.
Bujałem się wokół ekipy Leighton Meester.
Miałem modny problem z kokainą. Komplet!
Brzmi wspaniale.
Dlaczego wróciłeś?
Mama zachorowała,
skończyła mi się forsa
i zrozumiałem, że trapi mnie duchowa pustka i zagubienie.
Poczułem, że chcę robić w życiu coś w miarę użytecznego.
Więc poszedłem na szkolenie i zostałem strażakiem.
Zostałeś na zadupiu w Ohio, by zostać strażakiem.
Nie wolałeś w Nowym Jorku?
Został, bo za mną szaleje.
Zmaczowaliśmy się na apce, kiedy opiekowałem się mamą.
- I tyle. - To tyle?
Tak?
Szaleję za nim.
Jeśli mam być szczery, w Paryżu jestem samotny.
A praca w Eurodisneylandzie to piekło.
Mój Boże.
Jest znacznie gorzej, niż myślałem.
Powiem ci coś, co usłyszałem od wyprowadzacza psów Leighton Meester -
gej nie musi brylować na salonach.
Susan jest weterynarką.
Jej żona Tess sprzedaje na Etsy świece, które pachną plażą.
Próbują pachnieć plażą.
Można nawet być trenerem futbolu.
To ty decydujesz, co da ci szczęście.
A Spaghetti Outlet jest ohydny.
Ale mamy teraz knajpę tajską.
Twoja kolej.
Nie śmiejcie się.
Claire?
Simon?
Claire?
Ben Okada?
Chodź na zdjęcie.
Jak leci?
Pamiętasz, jak się ocieraliśmy na balu?
Czułam twoją erekcję.
Miło było.
Gotowy?
Pierwsze wariackie.
Drugie poważne.
I pocałunek.
Niespełniona miłość.
Claire?
Cholera!
Rozbijaczka rodzin?
Megan Mendelson.
Oddaj mi to zdjęcie.
To facet z budki.
Zabujał się.
Masz je w torebce? Daj.
- Chce ją okraść! - Oddaj zdjęcie.
Idziemy po ochronę.
Chciał jej zabrać torebkę.
Kurwa.
Odwieźć cię na imprezkę?
Młodzież miesza używki w jakimś lesie?
Wolę do domu.
Plan wieczoru się pozmieniał.
A jak wyglądał?
Zamierzałem oficjalnie się wyoutować przed znajomymi.
Jeszcze tego nie zrobiłeś?
Dwójka przyjaciół wie.
Rodzicom wielokrotnie sugerowałem,
i to raczej jasno.
Ale nie miałem okazji, żeby to wykrzyczeć z dachów.
Mamy coś lepszego od dachu.
- Co to znaczy? - Możemy?
Tak, chodźcie.
Dobraliście się jak w korcu maku: ciągle te zagadki.
Niesamowite, że na ciebie wpadłam.
Wciągałaś koks?
O rany, w życiu! To Adderall, mam receptę.
Chciałam się do ciebie odezwać.
Bo szczerze mówiąc, miałam ciężki pierwszy semestr.
Uderzyłam starszą studentkę, w żartach, a ona to rozdmuchała.
Wysłali mnie na terapię.
I czuję się...
jak to się mówi? Źle.
Z tym, jak cię potraktowałam.
Mnie? Nie pamiętam.
Akurat. Byłyśmy przyjaciółkami.
A potem powiedziałam całej szkole, że się obnażałaś przed moim tatą.
- Wszyscy cię nazywali rozbijaczką rodzin. - Ach tak.
Okazuje się, że po prostu nie mogłam znieść rozstania rodziców
i chciałam kogoś obwinić.
I bardzo cię przepraszam,
bo byłaś dobrą przyjaciółką.
Tylko tobie mówiłam, że nakarmiłam psa baterią.
Wybaczysz mi?
Okradziono mnie.
Tu jest niebezpiecznie.
Jak wyglądał?
To on.
Nick D'Agostino.
Nazywa się Ben Okada.
Ty! Widzę cię!
Jak się masz?
- Tak wysoko wystarczy? - Tak, wystarczy.
- Zupełnie. - Dobra.
Powiedz Cranford to, co zamierzałeś.
To twój moment. Powiedz światu, kim jesteś.
Po prostu to zrobię.
Jestem gejem!
I mam lęk wysokości.
Mogłem to przewidzieć.
Francja jest przereklamowana!
- Nie skończył. - Żałuję, że odłożyłem studia.
Tamten gość z baru jest mega ciachem.
Próbowałem muli i mi nie smakują.
Są niedobre.
Jesteśmy na studiach, nie rozpamiętujmy.
Nie! Terapeuta mówi, że trauma z dzieciństwa nie znika.
I potrafi nas prześladować, jeśli jej nie przerobimy...
Dobra.
Cała ta akcja mnie rozwaliła.
I nie miałam potem żadnej przyjaciółki.
Jestem straumatyzowana i skrzywdzona, cały pakiet.
- Zadowolona? - Będę szczęśliwa,
jeśli dasz sobie przyzwolenie, by wybaczyć i znów się otworzyć.
Jamie, jesteś tam?
Chodź.
Ochroniarz mnie znalazł.
Megan Mendelson!
Mocno?
Przepraszam.
Obłóż to lodem.
Miło się gadało.
Dobrej nocy. Cieszę się.
Kocham cię jak siostrę.
Złamałem Megan nos? Już się lubicie?
Nie wiem. Musimy znaleźć tamtych.
Zamknięte. Co robimy?
I uważam, że jestem niedoceniany w socialach.
Mam mało followerów,
ale robię naprawdę dobre rzeczy.
Teraz wylicza pretensje.
Raczej błahe.
Muszę jechać.
Już cię ściągamy.
Pali się gdzieś?
Mogę z wami jechać?
Gdzie są Simon i Claire?
Pewnie na zewnątrz.
Cholera.
Biegiem!
Nick D'Agostino, nie żyjesz!
Bez kontekstu brzmi kiepsko.
Nigdy tu nie wejdziesz!
Uciekaj!
Ciekawe, skąd znał Nicka D'Agostino.
Może przyjaźnił się z rodziną.
Byliśmy tam.
Musiałeś okraść dziewczynę w barze?
Tak.
Miała zdjęcie, jak się całujemy. Claire by mnie znienawidziła.
Nie musisz być ciągle miły.
Gdybyś to zrozumiał, nie pozwalałbyś, żeby inni rozwalali ci życie.
Wiesz, kto mi rozwala życie?
Ty!
Mam dość twoich wrzasków.
Może ja przejmuję się cudzą opinią za bardzo, ale ty wcale.
Wdajesz się w pyskówki w autobusie.
Jesteś podła dla swojej przemiłej współlokatorki.
Dobra, jestem popychadłem.
Ale się nie okłamuję
i nie udaję, że wszystkich nienawidzę, kiedy rozpaczliwie pragnę akceptacji.
Moi przyjaciele tu są.
Gdzie się podziewaliście?
My? Żartujesz sobie?
Jechałeś wozem strażackim z trenerem?
Gdzie Simon i Claire?
Okej. "Sto pytań do...", tylko z pretensją.
Zacznijmy od tego, że Cranford ma queerową ligę kręgli.
Byłem na homo-kręglach.
- Co? - To zwykłe kręgle, tylko z queerami.
Simon i Claire wychlali butelkę absyntu jak zwierzęta i uciekli.
Grasowali po mieście, ale ich złapałem,
a teraz śpią nawaleni u mnie w domu.
Nie ma ich tam.
Co?
- Właśnie dzwoni. - Claire. Wszystko okej?
- Jesteś u Palmera? - Nie, to psychol.
Dał nam alko i tak nas siekło, że poszliśmy spać,
ale wytrzeźwieliśmy i pojechaliśmy do Kurta.
- Będziecie? - Są u Kurta.
Zaczekaj, przyjedziemy.
Palmer, ja cię, kurwa, zabiję!
Wyluzuj. Zagadka rozwiązana, jedziemy do Kurta.
Niby jak? Wozem strażackim?
Bo tu dotarliśmy na tandemie twoich rodziców.
A Franklin, jedyny uberowiec w Cranford jest w Pensylwanii!
Podwieźć was do Kurta? Powiedziałam tacie, że się pogodziłyśmy.
Dzień dobry, panie Mendelson.
Ekspres imprezowy!
Boże, tato!
To był obłęd. Dwadzieścia wozów strażackich,
wszędzie dym, nie wiedziałam, czy to przeżyjemy.
Wybiegłam, a strażak spytał: "Wszystko okej?"
i otulił mnie kocem.
"Mogłaś tam zginąć". "Tak, czułam to".
Nigdy się tak nie bałam.
Nawet tego faceta, pamiętasz. Normalnie obłęd.
Jak się bawicie na studiach?
- Ja mieszkam w Paryżu. - Wybrałem historię sztuki.
Ależ wyrośliście!
Jamie, kiedy cię ostatnio widziałem?
Jak tam w branży kręgarskiej?
Jakieś nowe odkrycia?
Właśnie wróciłem z konferencji.
- Badaliśmy rwę kulszową... - Meg, puścisz muzykę?
Kocham muzykę!
Upudrowałam sobie nos - jest dobrze?
Tak.
A między nami?
Też.
Tak! Miałam nadzieję, że to powiesz.
Lecę zerżnąć Kurta. Pa!
Grubo.
Zanim tam pójdziemy, chcę oczyścić atmosferę.
Przepraszam, że nie zadzwoniłem.
Noc wymknęła mi się z rąk.
I dwoje ludzi.
Spoko.
Fajnie, że się bawiłeś.
Oj tak.
Zrozumiałem, że chcę iść na Brown.
Nie wracam do Paryża. Jebać Europę!
Chociaż fajnie by było odwiedzać Bena w Kopenhadze.
Jedziesz?
Wszyscy wiedzą prócz mnie?
Serio?
Musiałem zapłacić zaliczkę.
Miałem ci powiedzieć po weekendzie.
Może pójdę po drinki.
Miałam to zrobić.
Jamie! Możemy o tym pogadać?
Nie.
Jedź do Kopenhagi
i znajdź sobie mniej żałosnych przyjaciół.
Miłej zabawy!
To nie moja wina.
Na Harvardzie są beznadziejni w beer ponga.
Ale to mili ludzie.
Podoba mi się tam.
Jesteś!
Chodź.
Wybacz, telefon mi padł, potem byliśmy u Palmera,
ale zrobiło się dziwnie, zgubiliśmy się z Claire, ale... Nieważne.
Tęskniłem za tą buźką!
Tęskniłem.
Przyszła. Ustawiajcie.
Chciałam z tobą porozmawiać.
Zagraj ze mną.
- Jedną partyjkę. - No dobra. Jedną.
Całą noc czekam, aż będziesz we mnie.
Ja też.
Cześć.
Dziwnie smakujesz. Zdradzałeś mnie?
Co?
Może gdzieś pójdziemy?
Zgadzam się.
Znalazłam sypialnię z łóżkiem wodnym.
Nie. Nie do sypialni.
W jakieś puste,
ale publiczne miejsce na zewnątrz.
Ostro.
Dobra, studencie.
Mam pomysł.
Kto to Jet Aime.
To po francusku. Je t'aime.
Co to znaczy?
Kocham cię.
Co?
Idź sobie.
Chodź.
Zanim do czegoś dojdzie,
porozmawiajmy.
Wolę później.
Nie.
To poważna sprawa.
O co chodzi?
O zmarzlinę.
Upieczmy skurwiela!
Zaraz przyjdę.
Znasz się na gotowaniu?
Nie.
Czekaj.
Jestem gejem.
A ja Kurt.
Wiem, chodziliśmy razem do szkoły.
Spróbuję upiec indyka na ognisku.
Świetnie.
Przegraliśmy.
Możemy teraz porozmawiać?
Ostatnia szansa?
Udało się!
Mieliśmy wyjść.
Tak. Po tej rundce.
Dobra, damy radę.
Kiedyś byłaś w to dobra.
Łokcie prosto.
O rany.
Obłęd.
Pogadajmy, jak będą naprawiać.
Rozbijaczka stołów.
Teraz to zabawne, bo się przyjaźnimy.
Gdzie to zrobi?
Nie na huśtawce.
Już się nie pohuśta.
Cześć, Palmer.
Lukas.
Znasz Kurta?
Trener i Ethan żałowali, że nie zdążyłem na kręgle
i powiedzieli mi, że tu jesteś.
Przyjechałeś dla mnie?
Witaj na imprezie Kurta.
Nie mam nic wspólnego z tym, co się tu dzieje.
Co powiesz na drinka
i oglądanie, jak ujarane chłopaki pieką indyka nad ogniskiem?
Prowadź.
I jeśli plankton i algi są zagrożone,
to może wpłynąć na cały łańcuch pokarmowy...
Rozumiem troskę,
ale widzimy się po trzech miesiącach i nie chcę już gadać o planktonie.
Wiesz, o czym wolę pogadać, Danny Zuko?
O poziomie metanu.
Tylko ciebie pragnę!
Chwilę.
Gdzie ty, kurwa, idziesz?
Muszę się przewietrzyć.
Jesteśmy na dworze.
Co się dzieje?
Czemu jesteś taki dziwny?
Na co patrzysz?
Związek na odległość nie działa.
Będę wpadał częściej, jak się skończy sezon.
Nie możesz tak się poddać.
Czy ona...
Czy oni...?
Czekaj.
Ty też chcesz poważnie porozmawiać, żeby ze mną zerwać?
O Boże!
Uknuliście to razem?
Rozstanie w tandemie?
Wszystko robicie razem!
- Claire... - Nie idź za mną.
Może pójdziemy gdzie indziej?
Serio, Claire?
Nie ruszaj się!
- Co się dzieje? - Oszczędzę ci niejasności.
Ta dwójka postanowiła rzucić nas w tym samym czasie,
bo są współzależnymi psycholami, którzy wszystko robią razem.
Serio?
Zaplanowaliście to?
Pewnie jest tak, jak wszyscy mówili:
od lat ruchają się bez gumki!
Nie uprawiamy seksu.
Nawet się chwilowo nie lubimy.
Pokłóciliście się! Jak stare małżeństwo.
Równie dobrze możecie się bzyknąć.
Nie chodzi o mnie i Bena.
Tylko o to, że te związki miały sens w liceum.
Przykro mi, ale nie pozwalacie nam rozwinąć skrzydeł.
Uważasz, że to nasza wina?
Że przez nas siedzicie w pokoju, zamiast poznawać ludzi?
Wiesz co? Słaba akcja.
- Mam dość. - Simon...
- Nie. - Simon!
Jesteście siebie warci.
Claire.
To nic takiego,
ale utknąłem.
- Nie wygląda to dobrze. - Za dużo płynu do zapalniczek.
Indyk!
Boże.
Grupa nakręconych facetów hetero jest przerażająca.
Płoń, ptaku!
Zadzwonić po Ethana?
To wygląda groźnie.
Nie, powiem Kurtowi. To jego dom.
Kurt...
Cholera, nieważne.
Dzięki.
Dzwoń po Ethana, zaraz spalą dom.
To niezwykłe, jak bardzo źle nam poszło.
Nigdy nie widziałem Claire tak wściekłej.
Myślałam, że Simon się rozpłacze.
Mówiłem o zmarzlinie.
Żartujesz.
Myślisz, że Claire ma rację?
Z czym?
Z nami.
Że jesteśmy tak blisko
i to dziwne, że nigdy...
Ale jesteśmy przyjaciółmi.
Nigdy nie chcieliśmy, prawda?
Nie, ale...
nie jest tak, że nigdy o tym nie myśleliśmy.
Przeszło ci przez głowę, prawda?
Tak.
Oczywiście, że przeszło.
Ale się bałem,
że to zniszczy przyjaźń.
Mogłoby skończyć się katastrofą.
Zwłaszcza jeśli jedno z nas nie czułoby tego co drugie.
Tak.
Ale w sumie...
Co?
Nie wiem.
I tak nie jest między nami różowo.
Co chcesz powiedzieć?
To gliny?
Cholera.
Proszę się cofnąć.
Dobra, wszyscy do domów.
Koniec imprezy.
- Co jest? - Co się odwaliło?
Atak terrorystów, telewizja już pojechała.
Spopielili indyka.
Gdzie byliście?
Dzięki za telefon. Dobrze zrobiłeś.
Wszystko w porządku?
Tak. Ugasiliśmy ogień, zanim coś się zajęło.
Czubek, który tu mieszka, jest w szoku.
Macie jak wrócić?
Rozwiozę ich.
- No proszę. - Dzięki Bogu.
Dobrej nocy.
Wzajemnie.
Powiedzieliście swoje i sobie poszli?
Nie.
Zerwaliśmy.
Nic nie dodasz, Jamie?
Płakali?
Co jeszcze?
No dobra.
Psychole.
Dobranoc
i wesołego święta.
Musimy się szybko spotkać
i uzupełnić luki informacyjne.
Dobranoc.
Źle z nim.
Uzupełnić luki?
Jesteśmy w biurze?
Wiesz, że nie możemy być przyjaciółmi?
Dlaczego?
Bo zawsze na przeszkodzie staje seks.
Nieprawda.
Jeśli mężczyzna uważa kobietę za atrakcyjną,
zawsze chce się z nią kochać.
A jeśli ona nie chce z nim?
Nieważne. Seks jest w powietrzu i przyjaźń nie przetrwa.
To nie będziemy przyjaciółmi.
Szkoda. Nikogo nie znam w Nowym Jorku.
Jeszcze nie włączyliśmy zmywarki.
Są dokładnie spłukane.
Zostaw.
Chodź, pogadamy.
Co się dzieje?
Masz przyjaciół-mężczyzn, prawda?
Jasne.
Twój ojciec jest moim najlepszym przyjacielem.
I mam ciebie.
Nie o to mi chodziło.
Nie było cię tylko parę miesięcy,
ale jesteś już dorosły.
A to znaczy, że czasem życie
wrzuci ci kamyk do buta.
Albo będziesz z nim szedł
i on cię spowolni.
Albo zdejmiesz but
i wywalisz sukinsyna.
Mamo!
I kocham to, że jesteś ostatnią osobą, z którą rozmawiam przed snem.
Nie chodzi o samotność ani sylwestra.
Przyszedłem tu, bo kiedy dociera do ciebie,
że chcesz z kimś spędzić resztę życia, to wolisz zacząć od razu.
Co się dzieje?
- Zapauzować? - Śpij dalej.
Ben?
Ale się zdyszałem.
Co się dzieje?
Nie mogę przestać myśleć o wczoraj.
Chcę wiedzieć, co czujesz
i nie chcę nic zniszczyć, ale coś zrozumiałem.
Nie chcę się z tobą pieprzyć.
Nie żywię do ciebie uczuć seksualnych ani romantycznych.
Uwielbiam cię i chcę być twoim kumplem.
Czy to jest okej?
W życiu nie czułam takiej ulgi.
Dzięki Bogu!
Od 12 godzin świruję, że się we mnie zakochałeś.
Nie. Ani trochę.
Daliśmy się wkręcić Claire.
Spędzamy razem dużo czasu.
Mamy problemy...
Ale nie z pożądaniem.
Właśnie.
I przepraszam, że nie powiedziałem ci o Kopenhadze.
Ale nie chodzi o Claire ani o ciebie, po prostu chcę jechać.
I fajnie, że profesor mnie wybrał.
Spoko.
- Na pewno? - Tak. Oczywiście.
Cały czas było spoko.
Tylko nie chciałam tego przyznać, bo mi żal, że wyjeżdżasz.
Ale to słabe i cieszę się twoim szczęściem.
I powinnam być milsza dla Kelly.
Wiem, co mówiłam o siostrzeństwach, ale fajnie by było mieć koleżanki.
Czytasz "Króla Artura"?
Tak. Szukałam mądrości o całowaniu się z przyjacielem, a potem żałowaniu tego.
I...?
Jeszcze nic, ale jestem na przedmowie.
- Rozmawiałaś z Simonem? - Nie, a ty z Claire?
Jeszcze nie. Musimy to zrobić.
Owszem.
Powiedzieć im, że się całowaliśmy?
- Żartuję! - Przestań.
Za wcześnie.
Niezabawne.
Twój tata ciągle mnie wspiera gestami.
Zignoruj go.
Cieszę się, że będziesz w kraju.
Ja też. I jestem dumny z moich łamaczy serc.
Przytulas!
- Nie zatrzymujemy cię. - Jak jest?
Fajnie. Moi rodzice wrócą dopiero za sześć godzin,
więc mamy dom dla siebie.
No to leć!
Na razie.
Gotowy?
Chyba tak.
SZEŚĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
MARATON TANECZNY
GODZINA 17
Nie czuję nóg.
Niepotrzebnie pożyczałaś buty od Jamie.
Idę po wodę.
Tak, dzięki.
Kocham cię.
Jesteś moją bohaterką.
Dobrze, tak trzymaj!
Kurwa, nie wierzę.
Co ty tu robisz?
Nie mogłem tego przegapić.
Jak tu się dostałeś?
Miałeś być jutro.
Przyleciałem wcześniej i Tyler mnie odebrał.
Wisiał mi przysługę.
Kochany!
Co tu się dzieje!
Musisz mi wszystko opowiedzieć.
A ty mnie.
Na parkiecie trzeba tańczyć.
Od czego zaczynamy?
Chyba od klaty.
Moim zdaniem od rąk.
- To ręce. - Dobra, ręce.
Sandy.
Twoja spódniczka i wielkie cycki mnie kręcą.
Chcę naoliwić ci pośladki.
Chcę naoliwić twoją dupcię.
Seksowny jesteś!
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Agnieszka Murawska