Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Saat 10'a geliyor. Dağa çıkıyoruz.
Sierra Nevada'da güzel bir gün.
Yanımızda Carlitos Páez Vilaró, Vasco Echavarren,
Coco Nicolich, Enrique Platero ve muhteşem Antonio Vizintín var.
- Burada olmaktan mutluyuz. - Dağlarda ikinci gün.
Dağlarda ikinci gün.
Bugün sanki daha soğuk, bilmiyorum. Daha rüzgârlı.
Dağ bizi bekliyor, bizi karşılıyor, bize kucak açıyor.
Biz de ona kucak açıyoruz.
KAR KARDEŞLİĞİ: O DAĞDAKİLER KİMLERDİ?
Kıyamet Günü için araştırma yaparken Kar Kardeşliği kitabına rastladım.
Kıyamet Günü bir yılda çekildi. Ve çekimin son gününde
Belén kazazedeleri temsil eden avukatla telefondaydı.
Kar Kardeşliği filminin gerçek olması için
atılacak adımları netleştiriyorlardı.
13 EKİM 1972, CUMA GÜNÜ
URUGUAY HAVA KUVVETLERİ'NİN ÖZEL SEFERİ AND DAĞLARI'NA ÇAKILDI
40 YOLCUDAN 16'SI DAĞ BAŞINDA 72 GÜN GEÇİRDİKTEN SONRA SAĞ KURTULDU
BU OLAYA AND DAĞLARI MUCİZESİ ADI VERİLDİ
Bayona'nın fikrini duyunca
senaryonun, diğer şeylerin nasıl olacağı kafamızda oluşmaya başladı.
Bu hikâyenin bütün kazazedelerin ağzından anlatılacak olması
bizi umutlandırdı, rahatlattı ve mutlu etti.
Senaryo veya başka şeyler konusunda J.A.'e hiçbir şart koşmadık.
Sadece dedim ki "İstediğini yapabilirsin ama hayatımın söz konusu olduğunu bil."
Bu korkunç bir trajediydi, en azından benim açımdan.
Aynı gün annenizi, kız kardeşinizi ve dostunuzu kaybettiğinizi düşünün.
Hepsini ellerinizle gömüyorsunuz.
72 gün dünyanın en kötü yerinde yaşıyorsunuz.
Dağcılık tarihinin en unutulmaz yürüyüşünü yapıyorsunuz.
Film, doğanın tüm gücüyle hüküm sürdüğü o yerin
gerçekten nasıl heybetli ve korkunç olduğunu anlatıyor.
İnsan, gözüyle görmedikçe
o devasa sıradağlarda bulunmanın nasıl olduğunu tahmin bile edemez.
Bunun bizim için nasıl olduğunu düşünün. Oraya dönmüş gibi oluyoruz.
EKİM 2021. KAR KARDEŞLİĞİ EKİBİNİN AND DAĞLARI'NDAKİ GÖZYAŞI VADİSİ'NE,
YANİ UÇAĞIN DÜŞTÜĞÜ YERE İLK GİDİŞİ
ZORLU GEZİLER DÜZENLEYEN BENEGAS BROTHERS EKİBİN BAŞINDA
Uçağın çakıldığı Gözyaşı Vadisi'nin en çarpıcı yanlarından biri ses
çünkü burası cansız bir yer.
Hiç ses çıkmıyor.
Bir de ani rüzgârlar var, 4000 metre rakımda çok sert hissediliyor.
And Dağları'na çekim için ilk gittiğimizde o sene neredeyse hiç kar yoktu.
Ortamı anlayabilmek için bolca çekim yapıp zaman geçirdik.
Ama asıl çekim için bir yıl sonra geri döndük.
Çekimler bitince J.A., görüntü yönetmeni, özel efekt süpervizörü ve liderimiz Enzo
görüntü almak için Gözyaşı Vadisi'ne gitti.
Görüntüler sanki inanılmaz bir doğa belgeselinden gibiydi.
Dağ sanki bize bir anlamda izin vermiş gibi oldu.
Çok kar yağmıştı, neredeyse kazanın olduğu yıl gibi.
O yıl da o bölgenin en karlı yıllarındanmış.
- Ne yapacağım? - J.A. sana anlatır.
Bilgi toplamamızı falan istediler.
- Sizinle biraz konuşmamızı. - Peki.
Koridor değil, cam kenarı diyorsun.
Cam kenarı mı, koridor mu?
Bir saniye.
HAYATLARINI DEĞİŞTİRECEK HABERİ ALMAK ÜZERELER
- Ne? - Cam kenarı mı, koridor mu?
- Filmde miyim? - Söyle, hadi.
Yapma artık, hadi, bu kadar yeter.
María Laura Berch oyuncu seçiminde olağanüstü bir iş çıkardı.
Sonra da altı yedi ay oyunculara koçluk yaptı.
Ünlü oyuncuları tercih etmemek harika bir karar oldu.
Amacımız bunun da filmdeki her şey gibi hayata yakın ve gerçekçi olmasıydı.
Geliyor musun?
Hadi be.
Niye bana bunu yapıyorsunuz?
Vay be.
Dur, gerçekten mi?
Fiziksel benzerliği olan kişiler arıyorduk.
Ama özellikle kişilikleri de benzeyen oyuncular arıyorduk.
Hem bu hem de 140 günü aşan uzun çekimlerimiz yüzünden
sette tıpkı filmdekine benzeyen bir kar kardeşliği oluştu.
- Bunu hak ettin. - Vay be, inanamıyorum.
Roberto Canessa'yı benim oynamam lazım. Çok istiyorum.
Bunu kafaya koydum. Yani… Aklımdan çıkaramıyorum.
İnanmam.
Vay anasını be!
- Hazır mısın? - Evet, hadi.
Bayona yönetmenliği yaptı
Atacağız zafer turları
Gel, gel, katıl bana hadi
ARALIK 2021. BARSELONA'DA OYUNCULARIN PROVA VE ANTRENMANI
Bugünkü antrenmanda belden aşağıya odaklanacağız ve zor olacak.
Dört set yapıp bütün bacağı çalıştırmamız lazım.
10 kere tekrarlayın, hepsinde üçer saniye bekleyin.
Dört. Bir, iki, üç.
Aferin, indir. Sık, kaldır. İşte böyle.
- Hadi. - Bastır, devam.
- Hadi. - Yukarı. Altı. Dizler ayrı.
Dört.
10.
Güzel bir antrenman oldu çocuklar. Zorluydu ama güzeldi.
Şimdi eve gidin, dinlenin, yemek yiyin.
11 Aralık 1972'de, sabah 10'da öldüm.
58 gün önce başladığımız yolculuğu bırakan 29'uncu kişi oldum,
yola devam eden 16 kişi kaldı.
J.A. oyuncuları muhteşem şekilde yönetti.
Bence projede en çok keyif aldığı noktalardan biri buydu.
Çünkü çoğu oyuncu tamamen deneyimsizdi veya sadece tiyatroda oynamıştı.
Kamera deneyimleri yoktu
ama J.A. yönetmenliğinde, onun gözetiminde gerçekten yıldızlaştılar.
Nando şimdi yola çıkmak istiyor ama korkuyor.
Roberto "Radyoyu onaralım" dediğinde Nando "İşe yaramayacak, gidelim" diyor.
Roberto da "Onarmaya çalışalım, olmazsa yola çıkalım" diyor.
Nando kabul ediyor çünkü o da korkuyor. "Neyse, en azından anlaştık" diyor.
Hadi! İşte böyle!
- Yukarı! - Buraya!
Yere yatın! Kalkın!
Yukarıdasınız! Dört deyince kalkıyorsunuz. Tükenmiş durumdasınız.
Oyuncuları beslemek gerekiyor.
Mümkün olan tüm bilgileri vermek, her türlü yardımı sunmak gerekiyor.
Oyuncularla çalışırken onlara alan tanımaya gayret ediyorum.
Yani denemeler yapmalarına,
gerekirse hata yapmalarına müsaade ediyorum.
"Hata yapabilirsiniz, olsun, tekrar çekeriz" diyorum ki
bir şeyleri denesinler.
Bunun için de bütün bilgileri almaları lazım.
Dört gün sonra Granada'ya gidiyoruz, inanılır gibi değil.
Çok zorlu ama çok güzel olacak. İyi olacak.
Başlamaya hazırız, başlamak için can atıyoruz.
- Dişimiz görünsün mü, görünmesin mi? - Görünsün!
Uçak gövdeleri…
Küçükleri, hareketli platformdakini ve buradaki iki taneyi sayarsak
toplam beş tane inşa ettik.
Hepsinin belli bir amacı var.
Beş tane olması çılgınca görünebilir ama değil.
Hepsi belli bir işlev görüyor ve beşi birden tek bir uçak oluyor.
Dağdaki gövdede sorunumuz onu oraya taşımaktı.
Gövde Madrid'de yapıldı, Sierra Nevada'ya tek parça hâlinde taşındı.
Sonra bunu planladığımız şekilde üçe ayırdık
ve yamaçlardan çıkararak çok yüksekteki lokasyonumuza götürdük.
Veleta Zirvesi'ne kadar çıkmadık
ama Sierra Nevada'nın en yüksek kısmındaydık.
13 ARALIK 2021 GÖVDE GRANADA'YA GÖTÜRÜLÜYOR
Bir uçak oradayken bir uçak da düz arazide,
Granada'daki bir zeytinliğin ortasındaydı.
Ve bu uçağı kaldırıp indirebiliyorduk.
Bütün uçağı kaldırıp indirmemizi sağlayan bir platform kurduk.
Uçağın etrafına yapay kar döküp uçağı alçalttık.
Uçağı kaldırıp indirerek ne kadar karla kaplı olacağını ayarladık.
Bugün dış setteyiz.
Dış setimiz inşaat hâlinde, burayı bir kış cennetine çeviriyoruz.
Şu anda setin kenarlarını spreyliyoruz. İki farklı yapay kar kullanıyoruz.
Biri sadece selülozdan üretiliyor, diğeri de selüloz ve nişastadan.
Bir de üçüncü uçağımız vardı, dağlardaki bir sete kurduk.
2000 metre yükseklikteydik.
Dağları yansıtabilmek için LED ekranlarla kaplı bir depo yaptık
çünkü yeşil perde kullanmıyoruz.
Bir de çarpma sahnesi için uçağın kopyalarını yaptık.
Yaptığımız bir kopya dördüncü uçağımız oldu,
bunu hareketli platforma yerleştirdik.
Bu makine sayesinde uçağın açısını değiştirip
gerçek bir uçuşta olduğu gibi türbülans yaratabildik.
Bir de daha şiddetli türbülanslar ve çarpma gibi belli çekimler için
daha küçük uçak gövdelerimiz vardı.
D, sahne 1A, 2.
Çekimlere başladığımız gün hem yönetmen hem bütün oyuncular COVID olmuştu.
- Pancho Abal nerede? - İlk koltuk.
İlk koltuk. Geç.
İLK HAFTA ÇEKİMLERİN BAŞI
İlk günümüzde yönetmen bir kabine hapsolmuştu.
Maske takıp bir başına oturmuş, mikrofonla uzaktan konuşuyordu,
sete ve kullandığımız dublörlere yönlendirmede bulunuyordu.
Oyuncular olmadığı için sadece arkadan çekim yaptık.
Dikkat, ilk çekime başlıyoruz.
Şimdi!
Çekimin ilk günlerinde şey hissettim… J.A. COVID olduğu için yaklaşamıyordu.
Ama sesini duyuyorduk, öbür dünyadan konuşuyormuş gibiydi.
Kayıt!
Donuyorsunuz. Uzaklara dalmışsınız. Bu gece öleceksiniz.
Öleceğinizi düşündüğünüzü görmek istiyorum.
- Platero. - Öyle düşündüğünüzü göremiyorum.
Çok garipti.
72'deki o gerçeklik ve gerçek dışılık,
hayat ve ölüm arasındaki olayı yansıtmak için
çekimlere başlayış şeklimizden daha mükemmelini düşünemiyorum.
Bir yıldan uzun süredir, rolü aldığımızdan beri bu anı bekliyoruz.
Artık geldik ve nihayet başlıyoruz.
İlk sahneler Numa'nın sahneleriydi, kameralar çok yakın çekimdeydi.
Güçlü bir başlangıç oldu, harikaydı.
İçerisi bununla dolu.
Çok ağır, gerçekten etkileyici.
Her sahne insanı… Çok zorlayıcı oluyor, insanın bütün gücünü tüketiyor.
Bazen çekimin başlamasını beklerken
bunun gerçek bir hikâye olduğunu düşünmeden edemiyorum.
İlk günler böyleydi. Çocuklar iyileştikçe birer birer gelmeye başladı.
Sürekli o gün gelebilenlerle neyi çekebileceğimizi planlıyorduk.
Kadrajı bozmayalım. Işığı ayarlayalım. Biraz daha kar.
Marcelo. Biraz daha kar koyalım.
Artık daha rahatım, daha çok anlıyorum.
J.A. bugün dışarıdaydı, yanımıza geldi, bunun çok faydası oldu.
Farklı şeyler denedik, iyiydi.
Çekimler sırasında her gün bir dağa tırmanıyoruz. Yani mecazen.
Yeni bir sahneye her geçişimizde "Şimdi çığı çekmemiz lazım.
Şimdi batıdaki dağa tırmanmamız lazım" diyoruz.
Yani bütün sahneler hem fiziksel olarak hem teknik açısından zorlayıcı oluyor.
İmdat…
Numa, iyi misin? Numa!
- İmdat! - Numa!
- Lütfen! - Vasco, neredesin? Vasco!
Numa, neredesin?
- Kestik. - Aferin Juan Diego, aferin.
- Çok iyiydi kardeşim. - Kurtulduk. Neredeyse kafamız kopacaktı.
Çok ağır.
Aşırı soğuk.
Roberto. Nando.
İKİNCİ HAFTA EKİP İLK KEZ DAĞ SETİNE GİDİYOR
NEREDEYSE 3000 METREDELER
BAZI OYUNCULAR HAYATLARINDA İLK KEZ KAR GÖRÜYOR
İşin en zor kısmı dağdaki şartlara göre çalışmak.
Dağı kontrol edemiyoruz, bizim ona uymamız gerekiyor.
Kısıtlı sürede uyum sağlamak da zor oluyor.
Özellikle ekibin büyük kısmı evinden uzak olduğu için.
Bir kayak merkezinde, hem de yoğun sezonda sıkışıp kaldılar.
Her şey çok karışık bir hâl aldı.
Gerçekten karmaşık bir işe soyunduk.
Düzgün ekipmanla, iyi kameralarla
erişilmesi çok zor olan yerlere erişmeye çalıştık.
O görkemli manzarayı
olabilecek en iyi şekilde çekmemizi sağlayan aletleri götürdük.
3000 metre rakımda, karlı bir lokasyonda, güvenlik önlemleri alarak çekim yaptık.
Hareket etmek zordu, yavaş yavaş çalışmamız gerekti.
En baştan beri filmin temposunu oturtmaya çalışıyorduk.
Üretken bir şekilde çalışmaya başlayana kadar belli bir zaman geçti.
Hadi. Güzel. Üç metre daha çekin.
Kameraya dön Carlitos, ne yaptığını görelim.
Kan geldiyse sil. Carlitos'tan ayrılma.
- Bugün burnuna ne oldu? - Kanadı.
- Niye? - Oluyor bunlar. Rakımdan, zorlanmadan…
- Temizledin mi? - Sahneye dâhil ettiler.
Bugünlük çekimi bitiriyoruz.
Şimdi güzel bir gün batımı, son bir sahne, son bir çekim olacak.
Bu güzel ışığı değerlendirmemiz lazım.
- 41'inci sahneye geçelim. - Kayıt.
Tamam. Son çekim.
- Ortam çok sessiz sakin. - Görüyorum seni.
Harika, güzel.
Bak, söylüyorum. Bugün paella yiyeceğiz.
Beslenme uzmanımız çıkagelse garip bir tesadüf olur.
Kaza gününden kurtarılmalarına kadar bütün karakterler giderek kilo veriyor.
Zor olacak ama karakterler ve hikâye için role kendimizi adamamız gerekiyor.
Bu, performansı da güçlendiriyor. Herkes buna razı.
Süt karamelli mus var ve ben bunu yiyemiyorum.
- Süt karameli nerede? - Şurada. Mus yapmışlar.
- Bu mu? - Etiketsiz olan.
- Merak etme, senin için yerim. - Sağ ol ya!
- Ne yapalım… - Baksana, kötü kokuyor.
Adi herif, sana inanamıyorum.
Çekim ilerledikçe makyaj yoluyla hatlarını vurguluyoruz
ve bu da filme katkıda bulunuyor tabii.
Oyuncular filmi kronolojik şekilde çekmeyi
ve zaman geçtikçe kilo vermeyi göze aldı.
Açlıktan uçuk çıkardım.
- Hiç yemiyorsun, değil mi? - Çok çalışmaktan.
- 20 kilo verdim. - Övünerek söyleme, insanları düşün…
- En son ne zaman yemek yedin Berrutti? - Geçen yılın Aralık ayıydı.
Dayan!
- Çığ sahnesini çekiyoruz. 2 Mart 2022. - Devam edelim.
- Sessizlik lütfen. - Şöyle geçeceğim. Sessizlik istiyorlar.
Dikkat, çekime başlayacağız.
Bu filmde sessizlik önemli.
Çığ sahnesinde oyuncular çok zorlandı.
Sahne boyunca yüzlerinden okunuyor zaten.
Çığ yapmak için kar püskürten toplar, hava topları hazırladık.
Topları karla doldurup uçağa ateş ettik, bavulları falan düşürdük.
Kayıttayız.
OYUNCULARIN GÜVENLİĞİ İÇİN ÇIĞ SAHNESİNDE PLASTİK BAVUL KULLANILDI
Karın içinden çıkmaları gerekiyordu.
Birkaç tane içi boş olan platform kurduk.
Bir delikten çıkmak için sıralarını beklediler.
Sonra ciddi miktarda gerçek karın içinden geçmeleri gerekti.
Çok soğuktu, buz gibiydi.
Korkunç bir olay. Nasıl sağ çıkmışlar, bilmiyorum, aklım almıyor.
Azıcık kar bile can yakıyor. İnsan boğuluyor, umutsuzluğa kapılıyor.
Durun, durun!
- Çok fena. - İnanılmaz, bilemiyorum.
- Çığın bu kadar zorlamasını beklemiyorduk. - Çok zorlu ama harika görünüyor.
Yukarı, yukarı!
Kestik.
12'NCİ HAFTA ÜÇÜNCÜ EKİP YÜKSEK RAKIMDA ÇEKİM YAPIYOR
Sierra Nevada bizi kesinlikle zorladı.
Genelde dış sahneleri çektiğimiz bir set veya dış ortamdan farklı olarak
burası sonuçta bir dağ ve koşulları sert bir yer.
Bir de rakım engeli bizi çok zora soktu.
Dağlarda, bu kadar yüksek rakımda çekim yapmak çok zorlu oldu.
Üç, iki, bir, başla.
ÜÇÜNCÜ EKİBİ NORVEÇLİ YÖNETMEN YÖNETİYOR
Yerdeki kara bak.
Üç, iki, bir. Yürümeye başlayalım.
- Tamam, kestik. - Tamamdır, güzel oldu çocuklar.
Buraya tırmanıp kayanın üstüne kamp kuracaksınız,
yani yatağı koyacaksınız.
Diyaloğu alttan çekeceğiz,
sonra kamerayı yükseltip bir daha çekeceğiz.
Vaktimiz olursa bunu tekrar yapacağız ama olacağını sanmıyorum.
Bu kadar.
Bildiğiniz üzere gerçek olayda ana karakterler
malzeme bulmak için birkaç kez sefere çıkıyor.
Sonunda dağlardan kurtulmanın yolunu arıyorlar.
Biz de işte bunu göstermeye çalıştık.
EKİP SIERRA NEVADA'NIN EN YÜKSEK YERİNE, NEREDEYSE 3300 METREYE ÇIKIYOR
Aferin çocuklar.
Sen de Nando. Bir an dur, kameraya doğru bak.
Kestik.
Tamam mı?
16'NCI HAFTA - SIERRA NEVADA'DA SON HAFTA, KAZAZEDELERİN KURTARILIŞI ÇEKİLİYOR
Sierra Nevada'daki çekimlerin son gününde dağda, dışarıdaki uçaktaydık.
Şeyin gelişini çekiyorduk… Anlatırken duygulanıyorum.
Kurtarma helikopterlerinin gelişini çekiyorduk.
O anda Nando ve Canessa'nın kurtulduğunu biliyorlar.
Kurtarılmaya hazırlanıyorlar, geçen 72 günü kabullenmeye çalışıyorlar.
O ana kadar evleri olan yeri, oluşan o kardeşliği geride bırakacaklar.
Eve dönmek için sabırsızlanıyorlar.
Yaşananlara dünya ne tepki verecek, merak ediyorlar.
Çok güzel ama yoğun bir dönem sona eriyor.
En zoru buydu. Fiziksel ve duygusal olarak insanı tüketen bir işti.
Ama bu süreci yaşadığımız için çok mutluyuz ve minnettarız.
Sierra Nevada'dan, Granada'dan, İspanya'dan birçok şey kazandım.
Helikopterler geldiğinde bütün ekibimiz…
Dağdaki kazazedelerin hissettiği şeyin aynısını hissettiğimizi söyleyecek kadar
ileri gitmeyecek, saflık etmeyeceğim. Ama biz de bir an yaşadık.
"Bitti" dedik.
Daha çekimlerimiz vardı ama zor kısım bitmişti.
Dağ, uçak, karakterler, sürekli kilo vermeleri, beraber yaşamak,
bir de COVID'le uğraşmak, izole bir dağ köyünde beraber kalmak…
O aşırı konsantrasyon, çalışma, uzun mesai, enerji, teknik,
acı çekme, sevinme, her şey dönemi… Hepsi sona ermişti.
Evet, artık yeter.
Harikaydı. Teşekkürler.
Bitti.
Bir film setinde yaşadığım en duygusal anlardan biriydi.
İnanılmazdı.
20'NCİ HAFTA - FİLMİN SONUNU ÇEKMEK İÇİN EKİP URUGUAY'A GİDİYOR
ŞİLİ HAVA KUVVETLERİ
Mucize gerçekleşti.
- Ne mucizesi anne? - Mucize gerçekleşti.
Kestik, bravo.
- SAN JUAN DE DIOS HASTANESİ - EVİMİZ EVİNİZDİR
ŞİLİ VE URUGUAY
Herkese teşekkürler! Muhteşem bir işti! Hadi millet!
Üç, iki, bir, kayıt.
ARALIK 2022'DE NETFLIX STÜDYOSUNDA DÜŞÜŞ ÇEKİLDİ
Kestik.
Düşüşü nasıl çekecektik? Önceki tüm filmlerinde
gerçekçi pratik efektler kullandığını biliyorduk.
Ayrıca gerçek oyuncuları kullanıyordu, dublör gerekse bile.
Bayona bu sayede yönetmen olarak çok iyi yaptığı şeylerden birini yapıyor.
Seyircinin oturduğu yerden aksiyonun, o an olup bitenin ortasındaymış gibi
hissetmesini sağlıyor.
Üç, iki, bir, kayıt.
Belli çekimler için küçük setlerimiz var.
Bir de hareketli platformda duran yarım bir gövdemiz var.
Burada bütün hareketleri, gerçek açıları ve sarsıntıları yaratabiliyoruz.
Bir de uçuş platformunda duran bütün bir gövdemiz var.
Ama o daha çok uçağı normal şekilde uçarken,
yolcuları kart oyunları oynarken, itişip kakışırken falan göstermek için.
Gerçek uçakların ulaşabildiği bu açıya düşen uçak da ulaşmıştı.
Yerde top yuvarlanıyor. Kayıt! Pancho, dışarı bak!
Çarpmak üzeresiniz! Dağ uçağın karşısında!
Birden güneş! Ve kestik.
Tehlikeli sahnelerde kabloyla çalışmak bu filmde çok önemliydi.
Bu sayede istediğimiz hızda ve yönde bu tip hareketleri yapabildik.
Oyuncuların tehlikeli sahnelere dâhil olabilmesi için
uçak gövdesindeki koltukları bu şekilde hazırladık.
Ayrıca koltukları değiştirdik, hepsine sünger ekledik.
Özel efekt ekibiyle birlikte çalışarak plastik masa ve kolçaklar yaptık ki
çarpmayı çekerken oyuncularımız güvende olsun.
Filmdeki bütün arka planlar gerçek.
And Dağları'nda çekilen videoları veya fotoğrafları kullandık.
Film gerçek bir hikâyeye dayandığı için
seyirci dijital görüntüden hoşlanmıyor, gerçeklikten koptuğunu hissediyor.
Félix Bergés ve Ranchito'nun çalışmasından çok memnun kaldım.
Bir, iki, üç, kestik!
Gastón!
- Öldüklerini sanmıştık. - Uruguay!
Film, dağda kalanların sesi oluyor.
Bence cevapsız kalan bütün soruların cevaplarını veriyor.
Çok duygusal bir dönemi anlatıyor ve bir filmden çok daha fazlası.
Bu film sayesinde var olduğunu bile bilmediğimiz
bilinç katmanlarına, düzlemlerine erişiyoruz.
Her adımımızda bana en çok şeyi öğreten film bu oldu.
Duygusal olarak çok inişli çıkışlıydı.
Ama çocuklarla da bunu konuştuk, yola devam etmemizi sağlayan şey
kurduğumuz grup, oluşturduğumuz dostluk oldu.
Senin için neler çektim…
Şimdi bile inanmakta güçlük çekiyorum. Nasıl başardılar, nasıl oldu, bilmiyorum.
Ama bu sayede neler olduğunu öğrenmiş olduk.
Film sadece olanları anlatmak yerine bu çocuklara ne olduğunu,
nasıl daha ölmeden öldüklerini kabullendiklerini gösteriyor.
Millet, filmi bitirdik.
3 ARALIK 2022, CUMARTESİ KAR KARDEŞLİĞİ'NİN ÇEKİMLERİ SONA ERİYOR
Film elbette insanda birçok duygu uyandırıyor.
Bayona'nın başardığı şey bence bizi 50 yıl sonra bir araya getirmekti.
Hikâye şimdiye dek böyle anlatılmamıştı.
Bayona sahne gerektiği gibi olana kadar pes etmeyen biri.
Sahne onu duygulandırana kadar, ona gerçek bir şey hissettirene kadar
çekim yapmaktan vazgeçmiyor.
Oyunculuğa bakış açımı tamamen değiştirdi.
İleride başka projelerde çalışıp oyuncu olarak gelişmek için
gerekli beceriler edindik.
Öyle bir adam ki hem tutup öldüresin hem tutup sarılasın geliyor.
Ama hem kişisel olarak hem sanatçı olarak büyüdüğüme hiç şüphe yok.
J.A., canım benim
Sen gönlümün neşesisin
J.A. bu hikâye için tüm kalbiyle çalıştı.
Pablo'yla beraber çok emek sarf etti ve belki hayatının en iyi filmini yaptı.
And Dağları'nı aşıp eve dönmeyi başaran kahramanların hikâyesi çok anlatıldı.
Ama onların dönmesini mümkün kılan isimsiz kahramanların hikâyesi
hiç anlatılmamıştı.
Birinin daha en baştan kendini tamamen adadığını
ve hikâyeye kendini kaptırdığını, ayrıntılara dikkat ettiğini görünce
arada kopmayacak bir bağ kurulduğunu anlıyorsun.
"J.A. kazazedelerden biri oldu" demeyeceğim ama neredeyse oldu sayılır.
Film, o sırada kim olduğumuzu tekrar anımsayacağımız bir alan yaratıyor.
KAR KARDEŞLİĞİ: O DAĞDAKİLER KİMLERDİ?
Alt yazı çevirmeni: Deniz Mayadağ