[ดนตรีเปิดตัวแบบลุ้นระทึก]
Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
[เสียงบรรยายชาย] คุณอาจจะไม่รู้
ว่าถนนสายนี้มันโด่งดังไปทั่วโลกได้ไง
เพราะทหารอเมริกัน
มันเริ่มขึ้น
ตั้งแต่ปี 1966
ที่อะโกโก้แห่งแรกเปิดขึ้นที่นี่
[เสียงผู้คนพูดคุยจอแจ]
ผมเกิดในปีนั้น
ผมเป็นขาใหญ่ของที่นี่…
ตอนนี้
ถึงผมจะเป็นตำรวจชั้นผู้น้อย
แต่ไม่ว่าผมจะเดินไปไหน
ใครๆ ก็ล้วนแต่ให้เกียรติผมทั้งนั้น
ไม่มีใครใหญ่กว่าผมอีกแล้ว บนถนนเส้นนี้
[ดนตรีเร่งเร้าความตื่นเต้น]
(ร้านซักรีด บริการตัวเอง)
[เสียงผู้คนร้องแตกตื่น]
[เสียงบรรยายชาย] เอาใหม่
จริงๆ แล้วคุณไซม่อนใหญ่กว่า
เขาเป็นขาใหญ่ตัวจริงของที่นี่
จ่า จ่า
จ่าช่วยด้วย จ่าช่วยผมด้วย
เฮ้ย กูไม่เกี่ยว ไปๆๆ
ช่วยผมด้วย ไอ้ไซม่อนจะฆ่าผม
- ใครจะฆ่ามึง กูไม่เห็นอะไรทั้งนั้น - มันจะฆ่าผม
- ไปๆๆ ไป! - จ่า ช่วยผมด้วย
จ่า
ไซม่อน…
ลูกพี่ ลูกพี่ฟังก่อน
[เสียงจ่าบรรยาย] คุณไซม่อนมีธุรกิจเป็นร้อย
ไม่ว่าจะถูกหรือผิดกฎหมาย
คุณไซม่อนอยากทำอะไร ทำได้ทั้งนั้น
- [เสียงค้อนทุบ] - [ร้องเจ็บปวด]
[ไซม่อน] ไอ้หรั่งๆ ฟังกูก่อน ฟังกูก่อนนะ
มึงทำอย่างงี้กับกูทำไม ฮะ
ทำไมอะหรั่ง
- [หัวเราะหึ] - [เสียงครวญครางเจ็บปวด]
กูเอาตังค์ให้มึงไปทำอะไร [ตะคอก] จำได้ไหม
กูให้มึงไปสร้างชีวิตใหม่
ไม่ใช่เอาไปผลาญในบ่อน ไอ้เหี้ย
[ร้องเจ็บปวด]
- [เสียงร้องเจ็บปวดครวญคราง] - [เสียงคนร้องตกใจ]
ไอ้จ่า มึงเป็นตำรวจนะเว้ย ไอ้จ่า ไอ้จ่า!
[เสียงร้องเจ็บปวดสุดขีด]
[ไซม่อน] อ้าว จ่า จ่าจะไปไหนอะ
จ่าเดี๋ยวก่อนสิ ผมมีเรื่องจะคุยด้วย
(องก์หนึ่ง งานส่งทอง)
[เสียงจ่าบรรยาย] เรื่องมันก็เริ่มจากตรงนี้นี่แหละ
เมื่อคืน
ผมไปที่คลับของคุณไซม่อน
(ไลอ้อนสตาร์ คาสิโนใต้ดินของไซม่อน)
ไง ไอ้จ่า
ทุ่มหมดตัว
เฮ้ย อีกรอบดิ อย่าเพิ่งเก็บดิ
ทิป ผมให้
เหี้ยมึง
ได้แล้วเลิกได้ไงวะ ไอ้สัตว์ กลับมาเล่นให้กูแก้มือก่อน
[เสียงจ่าบรรยาย] จำปืนนี่ไว้นะ
ต่อไปนี้
มันจะเป็นต้นเรื่อง
ให้กูห้าแสน
[ดนตรีเต้นรำในคลับ]
- ดวงไม่ดีก็อย่าเล่นเลย - ไม่ได้ กูต้องเล่น
ค่ารักษาลูกกูเพิ่งโดนแดกไปเมื่อกี้เอง กูต้องเอาคืน
ไอ้นี่ก็เหมือนกัน เดี๋ยวกูก็มาเอาคืน มึงไม่ต้องกลัว
มึงเก็บไว้ดีๆ แล้วกัน
ห้าแสน
ของอย่างงี้ เต็มที่ให้ได้แค่แสนเดียว
[เสียงจ่าบรรยาย] คุณไซม่อนมีหัวหน้าใหญ่อีกที
เป็นพ่อเลี้ยงของเขา
ชื่อนิโคลัส
ซึ่งนอนเป็นผักรอตายอยู่ที่โรงพยาบาล
[เพลง “Bangkok” บรรเลง]
[เสียงจ่าบรรยาย] ธุรกิจทั้งหมดตอนนี้ คุณไซม่อนก็เลยเป็นคนดูแล
(แองเจิลพิซซ่า)
[เสียงโทรศัพท์ดัง]
ฮัลโหล แองเจิลพิซซ่า
รับอะไรดีคะ
อะไรขายดีอะ
ก็มีนโปเลียนน่ะค่ะ
มีเป็นฮาวายเอี้ยนไหม
ฮาวายเอี้ยนมีค่ะ
[ไซม่อน] อะ โอเคๆ ฮาวายเอี้ยนที่นึงแล้วกัน
รับเป็นฮาวายเอี้ยนหนึ่งที่
แล้วเครื่องดื่มรับไหมคะ
แล้วน้องดื่มอะไรอยู่
ชามะนาวค่ะ
[ไซม่อนถอนหายใจ]
ออร์เดอร์ที่สั่งได้แล้วค่ะ
- [เพลงหยุด] - อะ
ขอบใจ
รอเงินทอนสักครู่นะคะ
ไม่ต้องทอนจ้ะ
อื้ม! อื้ม!
[เสียงอาหารเต็มปาก] อร่อยนะ นี่ทำเองเหรอ
ผัวหนูเป็นคนทำค่ะ
[หัวเราะหึๆ]
ผัวหนูเหรอ
ผัวหนูเก่งมาก
แต่ว่า
ชามะนาวแก้วนี้หนูเป็นคนทำนะคะ
นี่เหรอ
อันนี้อะไรอะคะ
[ไซม่อน] นี่เหรอ
อ๋อ ไม่มีอะไร ของขวัญให้เพื่อน
- ของขวัญ - [ไซม่อนกระแอมในคอ]
ของเก่าเหรอคะ มันใช้ได้อยู่ไหม
แล้วพี่เคยใช้มัน…
ฆ่าคนอะไรแบบนี้มาก่อนไหมคะ
[ถอนหายใจ]
ฆ่าคนเหรอ พี่ไม่จำเป็นที่จะต้องฆ่าใครอีกแล้ว
พี่ชื่อไซม่อน
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ คุณไซม่อน
แล้วเจอกันใหม่ค่ะ
จ้ะ
[ผู้ชาย] ฟ้า
ฟ้าใช่ไหม
ทศ
ทศ น้องสิงห์
ทศ
ใช่
สิงห์อยู่ไหม
อยู่
มาได้ไงอะ
สิงห์อยู่ไหม
พี่สิงห์ พี่สิงห์
[ตะโกน] พี่สิงห์!
[ดนตรีบรรเลงช้า]
[เสียงแมวร้อง]
[เสียงบีบซอส]
นี่มึงแหกคุกออกมาเหรอ
[สิงห์] ทำไมอะ
พี่สิงห์
ทำไมฟ้า ทำไมพี่จะพูดกับมันไม่ได้
พี่เลี้ยงมันมาตั้งแต่เด็ก
สองอาทิตย์
มึงได้แค่นั้น
ช่วยกูทำงาน แล้วก็หัดทำพิซซ่าด้วย
ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ
[เสียงจ่าบรรยาย] ทศออกจากคุกแล้วมาช่วยพี่ชายที่ร้านพิซซ่า
ตอนเดียวกับที่คุณไซม่อนมาหาผมพร้อมปืนนั่น
จริงๆ แล้วเรื่องพวกนี้ มันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันหรอก
แต่สุดท้าย
มันก็จะเกี่ยวข้องกัน
เหมือนชีวิตคนเรานั่นแหละ
บางเรื่องที่ไม่คาดคิด
มันก็อาจจะเปลี่ยนโชคชะตาของคุณ ไปได้ตลอดกาล
[เสียงไซเรนดังอยู่ไกลๆ]
ถ้าจ่ามีปัญหาอะไรเนี่ย ก็มาเอาเครดิตจากผมก็ได้นี่
จริงเหรอ
[ไซม่อน] อะ
นี่ จ่า
จ่าก็รู้อยู่แล้วว่าที่ไลอ้อนสตาร์เนี่ย
มันทำเงินเยอะมาก กำไรมันมหาศาล
แต่เงินทั้งหมดนั้นเนี่ย มันก็ต้องไปที่ไหนสักที่ใช่ไหมจ่า ใช่ไหม
ผมต้องส่งไปที่กรุงเทพฯ…
เพื่อเปลี่ยนเป็นทอง ก่อนที่จะส่งกลับมาหาผมที่นี่ที่พัทยา
[ไซม่อนถอนหายใจ]
[ไซม่อน] แต่สัปดาห์ที่ผ่านมา มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นน่ะสิ
จ่า…
เดี๋ยวก่อน ผู้หญิงคนนี้เป็นอะไรกับจ่า
- [จ่า] เมียผม - อ๋อ นี่เมียจ่าเหรอ
ใช่
งั้นถามจริง คนเดียวกับในโปสเตอร์เนี่ยนะ
- คนเดียวกัน - คนนี้
- นี่… นี่เมียจ่าเหรอ เอ้า เมีย… - เมียผม
[หัวเราะ]
อ๋อนี่ เมียจ่าเป็นถึงแบบ… ดาราหนังเลยเหรอ
[พูดปนหัวเราะ] สุดยอดจ่า
- คุณไซม่อน - ร้ายจริงๆ
เล่าเรื่องทองต่อดีกว่า
แล้วตอนนี้เธออยู่ไหนล่ะ
ตายแล้ว
อ้าว ตายแล้วเหรอ
- ตายหลายปีแล้ว - จริงเหรอ
น่าเสียดายจัง
มิน่าล่ะ ผมไม่เคยเห็นจ่าอยู่กับใครเลย
คุณไซม่อน ผม…
ผมช่วยคุณไม่ได้นะ เพราะว่า…
อีกไม่นานผมก็จะเกษียณแล้ว ผมอยู่ไปเรื่อยๆ เงินบำนาญ…
จ่าๆ
นี่ ถ้าจ่าแค่ช่วยผม
ถ้าจ่าช่วยผมเนี่ย ไอ้เงินบำนาญเนี่ย ไอ้เงินเกษียณเนี่ย จ่าไม่ต้องไปสนใจมันเลย
[ดนตรีระทึก]
จ่า
ผมจัดการพื้นที่ให้จ่าเรียบร้อยแล้ว
จ่าไม่ต้องทำอะไรอีกเลย
จ่าแค่เดินเข้าไป แล้วยื่นเอกสาร ที่เหลือคนของผมจัดการหมด
เขาจะเอาของกลางออกมาให้จ่า ใช่ไหม
จ่าก็แค่เอาทองเนี่ยขึ้นรถ
แล้วก็ขับมาหาผม
เอาทองขึ้นรถ
- กลับมาหาคุณไซม่อน - เอาทองขึ้นรถ
แล้วขับมาหาผม
แค่นั้นเอง
แค่นั้นทำไมคุณไซม่อนไม่ให้ ลูกน้องคุณไซม่อนทำ ลูกน้องคุณไซม่อนเยอะแยะ
- มาให้ผมทำทำไม - [หัวเราะ]
[หัวเราะร่วน]
[ดนตรีระทึกตื่นเต้น]
[เสียงจ่าบรรยาย] ปี 1998
เด็กสาวอายุ 16
เดินทางออกจากหมู่บ้านประมง ใกล้พัทยากับครอบครัว
พวกเขาวางแผนจะมีวันหยุดที่สวยงามในพัทยา
ระหว่างทาง
เกิดโศกนาฏกรรมขึ้น
เป็นอุบัติเหตุทางรถยนต์
พ่อแม่และน้องชายของเด็กสาวตายหมด
เด็กสาวรอดหลังจากผ่าตัดถึงเจ็ดครั้ง
เด็กคนนั้นคือ…
จี
[จี] ล็อบสเตอร์
เฮ้ย จี
- ไหนอะ - นั่น
แล้วเขาจะขึ้นมาไหม
ไม่ขึ้นมาคุยกับใครง่ายๆ หรอก
- คืออะไร - อ๋อ เขาชอบคุยกับผมคนเดียว
ถ้างั้นก็ไม่ต้องคุย
อ้าวก็ เจ๊มีอะไรจะบอกเขาก็บอกผมเดะ
[ล็อบสเตอร์] เดี๋ยวผมไปบอกเขาเอง
ถ้าฉันต้องมานี่เพื่อคุยกับแก แล้วฉันจะมาเพื่อ
เออ
เฮ้ย
เอาไง จะขึ้นมาคุยกันไหม
[ดนตรีระทึกจังหวะช้า]
โอเค ก็ไม่ต้องคุยละ
[ผู้ชาย] สตาร์ทเครื่อง
[ล็อบสเตอร์] อ่า คุณจี
- [จี] ฮึ - [ล็อบสเตอร์] หกออกมาแล้ว
เนี่ยหก [ตะโกน] หก!
อันนี้คุณจี… [ฟังไม่ได้ศัพท์]
ได้ข่าวว่าเธอดูดวงแม่นเหรอ
พรุ่งนี้เจอกันที่ตลาดนาเกลือ
[เสียงจ่าบรรยาย] อย่างแรกที่จีทำ หลังออกจากโรงพยาบาล
คือไปหาหมอดู
เพื่อเรียนดูหมอ
ไม่กี่ปีต่อมา
เธอกลายเป็นหมอดูที่ลึกลับที่สุดในพัทยา
เธอรู้จักคนมากมาย
และแน่นอน
สิ่งที่เธอรู้
ก็มากมายเช่นกัน
[เสียงผู้คนคุยกันแว่วๆ]
[หก] โอเค
เธอว่ามา
ฉันอะนะ เป็นแค่นักทำนาย
นายจะเลือกไม่เชื่อฉันก็ได้นะ
คนไม่เชื่อฉันมีเยอะแยะไป
หกเดือนที่แล้วเนี่ย
นายขนทองของไซม่อน
จากกรุงเทพฯ ไปพัทยา
[เสียงเอฟเฟกต์สะพรึง]
แล้วระหว่างทางตรงเขาชีจรรย์เนี่ย
ศุลกากรและตำรวจก็ดักทางไว้
[เสียงเอฟเฟกต์สะพรึง]
‪[ดนตรีช้าล่องลอย]
- เจ้าหน้าที่ หยุด อย่าขยับ ใช้มาตรการรุนแรง - [เสียงไซเรน]
- [ตำรวจ] อย่าขัดขืน ลงจากรถ - [เสียงไซเรน]
ลงจากรถ และอย่าขัดคำสั่ง
จะใช้มาตรการรุนแรง
กูจะไว้ชีวิตมึงนะเว้ยไอ้หก
แต่กูจะปล่อยมึงไปอย่างนี้ไม่ได้
มึงเข้าใจกูไหม
มึงจะอยู่ในโลกนี้ไม่ได้
[ไซม่อน] โดยไม่รู้จักสำนึกผิด
[หายใจไม่ทั่วท้อง]
[หก] มาห์ ขอร้อง
อย่า อย่า อย่ามาห์
มาห์ ได้โปรด
- [เสียงร้องเจ็บปวดสุดขีด] - [ไซม่อนหัวเราะสะใจ]
[จี] เพื่อเอาทองออกมา ไซม่อนต้องทำสองสิ่ง
หนึ่ง เบิกทองออกมาเพื่อเป็นของกลางของตำรวจ
เพื่อไม่ให้กรมศุลกากรมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย
สอง ต้องหาตำรวจเชื่องๆ คนนึง
เอาทองออกมาแล้วก็ส่งกลับมาที่พัทยา
[ล็อบสเตอร์] เฮ้ จี
ได้ของดี ไปกินด้วยกันไหม
แต่เรื่องนี้…
มันทำคนเดียวไม่ได้แน่ๆ
นายมีคนเพิ่มอีกไหม
คุณเคยได้ยินเรื่อง…
ทศไหม
(องก์สอง คุณเคยได้ยินเรื่องทศไหม)
[ดนตรีลุ้นระทึก]
- [เสียงลูกเทนนิสกระทบไม้ตี] - [เปล่งเสียงออกแรงตี]
[ชายเล่นเทนนิส] เฮ้ย เอ้า
[เสียงขึ้นลำปืน]
(“สังหารหมู่ที่สนามเทนนิส” สามปีที่แล้ว)
ไอ้สัตว์ มึงเป็นใครวะ
[ชายเล่นเทนนิส] มึงยิงมันทำไม
ไอ้ควาย
เล่นด้วยกันๆ
- [ชายเล่นเทนนิส] กูไม่เล่นกับมึง ไอ้สัตว์ - รับ
[ชายเล่นเทนนิส] กูไม่รับ
[ชายเล่นเทนนิส] เฮ้ย
[ชายเล่นเทนนิส] ไอ้สัตว์
[เสียงร้องเจ็บปวด]
[ล้อเลียนเสียงร้องเจ็บปวด]
เฮ้ยๆ
ยืนดีๆ
- [เสียงหวดลูกอย่างแรง] - เฮ้ย ไอ้เหี้ย
มาช่วยกูหน่อยเด้! [ร้องครวญครางเจ็บปวด]
[เสียงยิงปืนเก็บเสียง]
วู้!
ลูกสุดท้าย
มึงเป็นใคร
[ดนตรีจังหวะสบายๆ]
อย่าทำอะไรผมนะ [หายใจเฮือก]
ผะ… ผม… ผมไม่ทำอะไรแล้ว
ผมกลัวแล้ว
ผมมีลูกมีเมีย
ผมสัญญา เรื่องนี้ผมจะไม่บอกตำรวจ ผมจะไม่เห็นอะไรทั้งสิ้นเลย
อย่าทำอะไรผมนะ [หายใจหอบ] ผมจะปิดหูปิดตา
(ทศถูกจำคุกสามปี จนกระทั่งปลอมแปลงเอกสารเพื่อออกจากคุก)
(และกลับไปหาพี่ชาย)
[ดนตรีสนุกสนานรื่นเริง]
- [สิงห์] ครับ เรียนเชิญครับ - [ฟ้า] สวัสดีค่ะ
[เสียงจ่าบรรยาย] ด้วยเหตุนี้
ทศเริ่มทำพิซซ่ากับพี่ชาย
แต่มันไม่ได้ทำพิซซ่าขายเพียงอย่างเดียว
มันขายยาคู่กันไปด้วย
ธุรกิจร้านพิซซ่าก็เลยดีวันดีคืน
เอานาโปลิตันที่นึงครับพี่
ผมเพิ่มเกลือพิเศษด้วยนะครับ
- ของใคร - อลัน
[สิงห์] ขอบคุณครับ เรียนเชิญใหม่นะครับ
[สิงห์] ขอบคุณครับ สวัสดีครับ เรียนเชิญครับ
อันนี้เดี๋ยวพี่สิงห์เอาไปส่งใช่ไหมคะ
ไอ้หยา กลับบ้านสอง น้ำหนึ่ง แป๊บ
(แองเจิลพิซซ่า)
ทศนี่ฉลาดดีเนอะ
เธอจะพูดอะไรกันแน่ฟ้า
ตั้งแต่ทศกลับมา ร้านขายดีขึ้นเยอะเลย
เป็นเพราะไอ้เกลือพิเศษนั่นใช่ไหม
ไม่ต้องห่วง
เดี๋ยวจะเก็บเป็นความลับให้
อย่าทำแบบนี้ ฟ้า
[ทศ] อย่าทำแบบนี้
[เสียงจ่าบรรยาย] หกอยากแก้แค้นไซม่อนที่ควักลูกตามัน
มันเลยตัดสินใจร่วมมือกับจี
แต่มันรู้
ว่ามันต้องการใครสักคน มาเป็นเครื่องมือในการจัดการเรื่องนี้
[หก] ช่วงนี้คุณได้เล่นเทนนิสบ้างไหม
มึงเชื่อเรื่องแบบนั้นด้วยเหรอวะ
กูไม่สนหรอก
ที่ได้ยินมาเรื่องแต่งทั้งนั้นน่ะ
ก็แค่ข่าวลือ
[เสียงไฟแช็ก]
[หกกระแอม]
ตาไปโดนอะไรมา
แล้วมึงจะรู้ไปทำไม
มันทำให้มึงไม่สบายใจอย่างนั้นน่ะเหรอ
นี่
ถ้าเรามาร่วมมือกัน
มึงก็เลิกขายยาในร้านพิซซ่านี้ได้เลย
บิงโก แค่นั้น
เพราะว่านับตั้งแต่บัดนี้ไป
มึงก็ไม่ใช่พ่อค้ายากระจอกๆ อีกต่อไป
มึงกำลังนั่งชวนกูอยู่ ทั้งๆ ที่บอกว่ากูกระจอก เหรอ
มึงอะ มันยิ่งกว่าพ่อค้ายากระจอกๆ อีก
มึงอะกำลังจะพังทุกสิ่ง…
ของพี่ชายมึง
เข้าใจไหม
[ดนตรีจังหวะช้าเนิบๆ]
[เสียงบ้วนน้ำ]
อะไร
กินเหล้าเป็นเพื่อนหน่อยดิ
- เธอกินมากไปละ พอเหอะ - แก้วเดียวเอง
[ฟ้า] ทศ
กินเหล้าเป็นเพื่อนฟ้าหน่อยไม่ได้เหรอ
ฟ้า อย่าหาเรื่องได้ไหม
ไม่ได้หาเรื่อง ชวนกินเหล้า
เมาแล้วกลับบ้านไป ไป
ทำไมที่ผ่านมา
แม่งไม่เคยมีใครให้ค่าฟ้าเลยว่ะ
เธอทำตัวแบบนี้ยังอยากให้คนอื่นเขาให้ค่าอีกเหรอ
- ทำตัวแบบนี้ - อืม
ทำตัวแบบนี้เหรอ
- เหี้ยเอ๊ย ต่อยกูเลย - มึง เป็น เมีย…
- ไอ้เหี้ย - พี่…
‪กู
[ฟ้า] ไอ้เหี้ย
[เสียงมีดตกพื้น]
ฟ้า เกิดอะไรขึ้น
พี่ก็ลองถามน้องพี่ดูดิ
ไอ้ทศ
มึงทำเหี้ยอะไรเนี่ย
ไม่มีอะไร กูเมานิดหน่อย
เมานิดหน่อยเหรอ
- มันจะข่มขืนฟ้าอะ พี่สิงห์ - ไอ้ทศ
มึงทำบ้าอะไรลงไป มึงรู้ตัวไหม
กูทำอะไร
ก็ถามเมียมึงดิ
ถามกูเหรอ
พี่รู้ปะ
ว่าน้องพี่อะ มันขายยาอยู่ในร้านเรา
จริงใช่ไหม ไอ้ทศ
มึงทำลายชีวิตตัวเองยังไม่พออีก
มึงยังทำลายชีวิตพวกกูอีกเหรอ
กูหาเงินให้มึงได้มากกว่าเดิม
แบบนี้กูทำลายมึงเหรอ มึงมั่วปะเนี่ย
มั่วไหมเหรอ
แล้วนี่คือเหี้ยอะไร
ฮึ คืออะไรวะ
อะ ตอบดิ
[ทศขึ้นเสียง] ทำอะไร
มึงเจอแน่ไอ้ทศ
- มึงจะทำอะไรอะ - กูจะโทรแจ้งตำรวจ
มึงแจ้งตำรวจไม่ได้
มึงกล้าเอาปืนจ่อหน้ากูเหรอ
มึงยิงดิ
ยิงดิ
งานการดีๆ มีทำแม่งไม่ทำ
มึงมาทำเหี้ยอะไรของมึงเนี่ย
แล้วมึงจะให้กูทำอะไรอะ ฮะ
มึงจะให้กูทำอะไร
ไม่ค้ายาก็ฆ่าคน กูทำได้แค่เนี้ย
ไป
ไสหัวไปจากร้านกูเลยนะ ไม่ต้องมาเหยียบที่นี่อีก
[สิงห์] แม่งเอ๊ย
ไปเลยนะ ไอ้สัตว์
ในกระเป๋ามีอะไร
กูถามว่าในกระเป๋ามึงมีอะไร
ไม่มีอะไร
ไหนเอาออกมาดูดิ๊
(องก์สาม จูบมรณะ)
[เสียงจ่าบรรยาย] หกทำไม่สำเร็จ
จีเลยต้องออกหน้า
นัดกินข้าว
ไม่สิ
นัดมาฆ่าต่างหาก
[สูดจมูก]
ปะป๊านิโคลัสเขา…
[ไซม่อน] เฮ้ ปะป๊า
เขาไปแล้ว
[ไซม่อนตะโกนสุดเสียง] ปะป๊า!
จริงๆ แกก็สมควรตายนะ
เป็นคนเลว
แม่งเป็นปีศาจเว้ย
ถ้าไม่มีเขาอะ
กูได้เป็นใหญ่ในไลอ้อนสตาร์มาตั้งนาน
แต่ไอ้เลวนั่นน่ะ ไม่เคยเอ่ยออกมาจากปากสักทีเลย
ให้กูไปรับช่วงต่อ
เอาแต่ยื้อ ยื้อ ยื้อเวลาอยู่นั่นน่ะ
ยื้อทำเหี้ยอะไร
[ร้องไห้]
เขาเลี้ยง เลี้ยงผมเหมือนลูกตัวเอง
รู้ไหม ผมยังจำได้เลย ตอนที่ผมเป็นกุ๊ยอยู่ข้างถนนนะ
ครั้งแรกที่ผมโดนฟันจนเหวอะ
ปะป๊า…
ปะป๊าเขามานอนอยู่ข้างเตียงที่โรงพยาบาล
ทั้งวันทั้งคืนเลยนะ
[ร้องไห้อย่างหนัก]
แต่ผมฆ่าเขาเอง
‪[พ่อไซม่อนร้องตะโกนอู้อี้]
ผมฆ่าเขาเองอะ
ผมฆ่าเขาเองที่โรงพยาบาล ผมเอาหมอน
[ไซม่อน] ผมเอาหมอนกดหน้าเขา
แล้วเขาก็ตาย
เรียกว่าปะป๊า
ปะป๊า
[ไซม่อนตะโกน] ปะป๊า!
[ตะโกนสุดเสียง] ปะป๊า!
[ตะโกน] ปะป๊า!
เขาไม่มีวัน…
ได้ยินเสียงผม เพราะเขาตายแล้ว
เขาจะไม่มีวันได้ยินเสียงผมอีกต่อไป
[ฟ้า] พี่จี
อ้าว หน้าไปโดนอะไรมา
เดินไปชนประตูมาค่ะ
[หัวเราะ]
น้องพิซซ่า
คุณไซม่อน
รู้จักกันด้วยเหรอ
[ไซม่อน] น้องแองเจิลพิซซ่า
รู้จักสิ
รู้จักแน่นอน
[ดนตรีระทึกเร้าอารมณ์]
[เสียงโทรศัพท์ดัง]
[จี] เรียบร้อยละ เริ่มได้เลย
[เสียงโทรศัพท์ดัง]
[หญิง] ไมค์ ไม่ต้องซื้อยา
สวัสดีครับ ร้านแองเจิลพิซซ่าครับ
ครับ สวัสดีครับ เดี๋ยวขอสั่งพิซซ่า
นโปเลียน นาโปลี นาโปลีตาน่าครับ
เอาที่นึงครับ
ส่งที่ไหนครับ ลูกค้าครับ
ส่งที่ไลอ้อนสตาร์ห้องวีไอพี…
หนึ่งครับ
[ดนตรีรัวลุ้นระทึก]
พัทยาฮีทแก้วนึง
[เสียงผู้หญิงกรี๊ดกร๊าด]
ฉันไม่แน่ใจ แต่ที่แน่ๆ นะ นายตำรวจคนนั้นเนี่ย
เดินทางเข้าออกที่ไลอ้อนสตาร์บ่อยๆ นายหาตัวเจอได้ที่นั่น
[จี] มีไฟแช็กไหม
[เสียงจ่าบรรยาย] ถึงตอนนี้
- ขอบคุณนะ - ผมก็ไม่รู้แล้ว
เพราะผมก็เป็นตัวละครตัวหนึ่ง ในแผนของจีนั่นแหละ
มาที่นี่บ่อยเหรอ
[เสียงจ่าบรรยาย] ผมค่อนข้างหนักใจ
- บ่อย - [เสียงจ่าบรรยาย] แต่ผมก็ต้องทำ
เพื่อเอาเงินมารักษาลูก
ฉันชื่อจีนะ
ดวงวันนี้เป็นไงบ้าง
[ฟ้าร้องคราง]
[ฟ้ากับไซม่อนร้องคราง]
[ร้องครางเสียงดัง]
ทำเหี้ยอะไร หา บ้าเหรอ
[ดนตรีรัวระทึก]
สวัสดีครับ แองเจิลพิซซ่ามาส่งแล้วครับ
เหี้ยอะไรวะ
- เหี้ยอะไรของมึงเนี่ย - เฮ้ย ไอ้…
นี่มึงรู้เปล่ากูเป็นใครเนี่ย
- ฟ้า - พี่สิงห์
เฮ้ย เดี๋ยวก่อน รู้จักกันเหรอ
- อ้าวไอ้เหี้ย เมียกู - ออกไปก่อน
เดี๋ยวก่อน กูหรือมันน่ะ ใครวะ หมายถึงใคร
[ไซม่อน] ไอ้เหี้ย อะไรวะ
- [เสียงฟ้ากรีดร้อง] - [ไซม่อนเปล่งเสียงออกแรงสู้]
ไอ้เหี้ย
[ส่งเสียงร้อง]
- [ไซม่อนร้องเจ็บปวด] - [ฟ้าร้องหายใจหอบกลัว]
ปืน ปืน
[ไซม่อน] ปืน
ฟ้า เอาปืนมา เอาปืนมา
[เสียงจ่าบรรยาย] นิโคลัส พ่อเลี้ยงของไซม่อน เคยพูดกับผมอยู่คำหนึ่ง
แกบอกว่า
“อย่าฆ่าคนเพราะรัก
อย่าฆ่าคนเพราะโกรธ
อย่าฆ่าคนเพราะกลัว”
“ฆ่าคน…
มันก็แค่เพื่อผลประโยชน์”
เพราะฉะนั้น
ไซม่อน…
ได้ทำผิดละ
เรื่องมันก็เลยกลายเป็นยากขึ้น
[เสียงปืนดัง]
[เพลง “G.O.D (Group of Death)” บรรเลง]
(คุณชอบเพลงอะไร)
- [สิงห์ร้องอย่างบ้าคลั่ง] - [ผู้ชายข้างมาห์ร้องตกใจ]
[เสียงล้อเบียดถนน]
[เสียงเร่งเครื่องรถยนต์]
- [เสียงแตรรถดังค้าง] - [เพลงหยุด]
[ร้องครางเจ็บปวด]
[ผู้ชายไอแห้ง]
[หายใจหอบ]
ไอ้สิงห์
[เสียงผู้ชายไอต่อเนื่อง]
[ดนตรีช้าเศร้าหมอง]
[จ่า] หลังจากนั้นมันก็หนักข้อขึ้นทุกวัน
ถึงขั้นเอาพลาสติกมาห่อทุกอย่างที่ขวางหน้า
ตั้งแต่โต๊ะ
เก้าอี้
ทีวี ตู้เย็น…
ลูกต้องกินยา ลูก
[ส่งเสียงร้องออกแรง]
พ่อเข้าไป ให้พ่อเข้าไป ลูกต้องกินยาให้ได้นะลูก
ให้พ่อเข้าไปนะลูก
แก้วน้ำ ช้อนชาม
เรียกว่า… แทบจะไม่เหลืออะไรในบ้าน ให้เธอห่ออีกแล้ว
[ร้องโวยวาย] ปล่อยหนูอยู่คนเดียว ปล่อยหนูอยู่คนเดียว
- ไม่กินยาก็เป็นอย่างนี้ลูก - [ลูกสาวจ่า] พ่อออกไป
- ยาอยู่ไหนลูก - ออกไปๆ
[ตะเบ็งสุดเสียง] ออกไป!
ขอบคุณนะ สำหรับแก้วที่สอง
ตอนที่ฉันอายุ 16 นะ
ฉันเองก็สูญเสียครอบครัวไปเหมือนกัน
ไม่ต้องมองหรอก
ฉันน่ะไม่มีความลับหรอกนะ
หน้าที่ของฉันเนี่ย คือดูแลความลับของคนอื่น
เล่าต่อสิ
แล้วหลังจากนั้นเนี่ย
ลูกสาวของคุณเขาก็…
ไว้เจอคราวหน้าค่อยเล่าแล้วกัน
[ดนตรีเร้าอารมณ์]
(ผ่อนคลาย โซนเปิดโล่ง)
[ทศ] นี่เหรอ มึงแหกตาดู
นี่เหรอสภาพศพโดนรถชนน่ะ
- [ทศ] แล้วไอ้รูพวกนี้รูอะไร - [หมอร้องกลัว]
- รูอะไร - ต้องไปถามตำรวจนะ
ผมแค่มีหน้าที่รายงานผลการชันสูตรเท่านั้นน่ะ
มึงให้กูไปถามตำรวจ ทั้งๆ ที่ผลชันสูตรมึงเฮงซวยเนี่ยนะ
ใคร ใครให้มึงทำรายงานนี้
ถ้าญาติไม่พอใจเรื่องการชันสูตรศพ
สามารถขอประเมินผลกับนิติเวชได้อีกครั้ง
[หมอหายใจแรง]
ผมช่วยคุณได้แค่นี้
[เสียงหมาเห่าไกลๆ]
[เสียงบีบแตร]
ถ้ากูรู้ว่าใครฆ่าสิงห์ มึงจะว่ายังไง
พูดอีกทีดิ๊
[เสียงจ่าบรรยาย] ตอนนี้
ทุกคนที่จีอยากได้
ลงเรือลำเดียวกันหมดแล้ว
ยกเว้นผม
ตำรวจแก่ๆ
ที่กำลังโลภคนหนึ่ง
[จี] เลือกไพ่ออกมากองละหนึ่งใบ
แล้วก็วางเรียงตามที่คุณจินตนาการได้เลย
[จ่ากระแอมและสูดจมูก]
[เสียงจ่าบรรยาย] แค่ผมกระโดดลงไป
กับดักนี้แม่งก็จะสมบูรณ์
[ดนตรีลี้ลับ]
(ทองคำ)
- ผมอยากรู้ว่า… - [จี] ไม่ต้องพูด
คำตอบ มันได้อยู่บนโต๊ะนี้หมดแล้ว
คุณ…
ต้องรับผิดชอบของที่มีค่า
หรือบุคคลที่มีความสำคัญ ใช่ไหม
(นักเดินทาง)
[จี] คุณกำลังจะออกเดินทางเร็วๆ นี้ใช่ไหม
รู้ได้ไง แม่นขนาดนี้เลยเหรอ ฮะ
ฉันก็แค่พูดไปตามหน้าไพ่
ไม่น่าเชื่อ
(ทางแยก)
แต่งานนี้คุณมีปัญหาแน่นอน
แล้วแก้ได้ไหม
- เปลี่ยนเส้นทาง - เปลี่ยนเส้นทาง
- เปลี่ยนยังไง
ฉันจะไปรู้ได้ยังไงอะ
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณจะเดินทางไปไหน
ทุกอย่างนี่…
มันขึ้นอยู่กับคุณนะ
[จี] แค่คุณเปลี่ยนเส้นทาง แล้วทุกอย่างมันจะปลอดภัย
อะไรบ้างวะเนี่ย ระเบิดเหรอ
ไม่รู้อะ เบียร์มั้ง
[เสียงทุบโครงสร้างเหล็ก]
[ดนตรีคึกคักสนุกสนาน]
[คราง]
[ถอนหายใจ]
[ส่งเสียงผ่อนคลาย]
[ครางหงุดหงิด]
งานมึงกูก็รับละ
เมื่อไหร่จะบอกกูซะทีล่ะ
เดี๋ยวรอให้งานจบก่อน
ทีนี้กูสงสัยอะไรบางอย่างเว้ย
ทำไมมึงถึงอยากแก้แค้นนัก
ในเมื่อที่ตัวมึงเอง ไม่ได้สนใจชีวิตของสิงห์อะไรเลย
มึงพูดอะไร
กูเคยเห็นมึงเอาปืนจ่อหัวมันในร้าน
[ดนตรีระทึก]
[ทศ] มึงแจ้งตำรวจไม่ได้
พิซซ่า พิซซ่าอะไรก็ได้ พิซซ่าๆๆ
หก
นั่นมันเรื่องของกู คนอื่นไม่เกี่ยว
ชลบุรี แล้วยังไงอะ
คุณรู้จักแก๊งตังเกใช่ไหม
แก๊งตังเกเป็นกลุ่มอาชญากร ที่รวมตัวกันทำประมงเพื่อบังหน้า
มาห์ๆๆ กูรู้จักแก๊งตังเกเว้ย
กูรู้ว่าแก๊งตังเกคือใคร
[ไซม่อน] จ่า แก๊งตังเกแล้วไง
สายกูบอกมาว่าไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา
พวกมันรวมตัวกันที่ท่าเทียบเรือแถวแสมสาร
ขนอาวุธมาเต็มลำ
ห่า แล้วจะเอาไง
- เปลี่ยนเส้นทาง - เปลี่ยนเส้นทาง
- เปลี่ยนยังไง
- เลี่ยงเมือง - เลี่ยงเมือง
- เลี่ยงเมืองพัทยาเนี่ยนะ
- เลี่ยงเมือง - ไม่เอาๆ
ไม่เลี่ยงผมไม่ไป
- ไม่ไปเหรอ - ไม่ไป
- จ่าจะไม่ไป - ไม่ไป
- แน่ใจนะว่าจ่าจะไม่ไป - ไม่ไป
- ไม่ไป
แต่ถ้าวันนั้นมึงเหนี่ยวไก
มันต่างกันยังไง
กูฆ่ามันได้ แต่ใครก็แตะต้องมันไม่ได้
กฎของกู
[เสียงฟ้าร้อง]
[เสียงคราง]
[จีกับหกร้องคราง]
[หกส่งเสียงออกแรงกระแทก]
[เสียงแมวร้อง]
[ดนตรีช้าวังเวง]
[หกหายใจผ่อนคลาย]
[หก] ผมมีคำถาม ทำไมสิงห์ต้องตาย
[จี] มันเป็นไพ่ใบนึง
มีแค่เรารู้ว่าพี่ชายทศตายยังไง
ถ้าร้านพิซซ่ายังมีอยู่
ทศไม่มีทางมาแน่
เพราะฉะนั้น สิงห์ต้องตาย
[ดนตรีช้าวังเวง]
[หก] ผมก็เป็นแค่ไพ่ใบนึงสินะ
ไม่
เธอไม่ต้องหาปลาอีกแล้ว
ไปกับฉันนะ
(องก์สี่ พิษวาสน้ำตาลขม)
[เสียงเข็มนาฬิกาเดิน]
(กองพิสูจน์หลักฐาน กรมตำรวจกรุงเทพฯ)
[สูดลมหายใจเข้า]
[เสียงสัญญาณลิฟต์เปิด]
[เสียงรถเข็น]
[ดนตรีลุ้นตื่นเต้น]
[เสียงสัญญาณลิฟต์เปิด]
[มาห์] มองห่าอะไร ขึ้นรถ
มาทำไม พวกเนี้ย
แบ็กอัพ
ขึ้นรถ
[ดนตรีสนุกคึกคัก]
[ดนตรีเบาลง]
[มาห์] จ่า ตื่น
[ตะโกน] ตื่น
กูไม่ได้หลับ
ไม่ต้องตะโกน
ใกล้ถึงทางแยกละ เปลี่ยนเส้นทางไหม
- [จ่า] เปลี่ยน - แน่ใจนะ
[ถอนหายใจ]
เป็นเจ้านายกูหรือไง ฮึ [ตะคอก] ซักไซ้กูอยู่ได้
[ทำเสียงชู่] สุภาพกับฉันหน่อย
[จ่า] นี่กูสุภาพกับมึงมากแล้วนะ
เป็นเมื่อก่อนกูยิงหัวกระจุยไปแล้ว มึงรู้เปล่า
ถ้าไม่ใช่เพราะคุณไซม่อน
[มาห์] หัวมึงก็กระจุยไปแล้วเหมือนกัน
หยุดทำเหี้ยอะไรเนี่ย
[ลูกน้องไซม่อน] หิวข้าว มึงจะไม่กินข้าวเรอะ
- มาหิวเหี้ยอะไรตอนนี้ - โอ๊ย ยุ่งจังโว้ย
หิว! เฮ้ย!
[เสียงฟ้าร้อง]
[ดนตรีช้าหวานซึ้ง]
อะไรของมึงเนี่ยจ่า
- [จ่า] มึงเชื่อเรื่องพรหมลิขิตไหม - [มาห์] ฮะ
นี่แม่งต้องเป็นพรหมลิขิตแน่ๆ
มึงเห็นโฆษณานี่ไหม มึงเห็นผู้หญิงคนนั้นไหม
- มึงเห็นไหม - ฮะ
- เมียกูเล่นหนังเรื่องนี้ - มึงพูดบ้าอะไร
เมียกู กูไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้มา 30 กว่าปีแล้วมาห์
กูต้องดูหนังเรื่องนี้
- กูต้องดูหนัง ดูหนังเรื่องนี้กับกูก่อน แล้วค่อยไป - เหี้ยอะไรของมึง
มีปัญหาอะไร ไปเคลียร์กับกูที่พัทยา
- กูไปละ - เฮ้ย
จ่า จ่าชัย
[เสียงฟ้าผ่า]
รับอะไรดีครับ
เอาข้าวหมูทอดสอง
[ดนตรีช้าหวานซึ้ง]
‪[จ่าสะอื้นเบาๆ]
[เสียงแผ่วเบา] คิดถึงคุณเหลือเกิน
[ดนตรีช้าจังหวะหนักหน่วงขึ้น]
ดื่มอะไรดีล่ะ
กาแฟ
ค็อกเทล
หรือว่า… ดื่มนมดีล่ะ
เหล้า
มาร์ตินีดีไหม
แล้วแต่
อะไรก็ได้
ยาพิษยังได้
[ดนตรีช้าลุ้นระทึก]
อายุเท่าไหร่เนี่ย
โตพอที่จะตกหลุมรัก
[ดนตรีรัวเร้าอารมณ์ขึ้น]
- [ลูกน้องไซม่อน 1] อย่าให้มันช้าแล้วกัน เหี้ย - [ลูกน้องไซม่อน 2] หิวข้าว
- [ลูกน้องไซม่อน 1] ดีนะมึงแวะ - [ลูกน้องไซม่อน 2] ไม่งั้นหิวตายเลย
ขอโทษนะครับ เครื่องดื่มมาแล้วครับ
คุณผู้หญิงครับ เครื่องดื่มมาแล้วครับ
[ดนตรีโหมบีบคั้นหัวใจ]
(รักษาความปลอดภัย)
หืม ทำไมโคตรขมเลยวะ
[ลูกน้องไซม่อน] เฮ้ย ของมึงขมเปล่าวะ
‪[เสียงลูกน้องไซม่อนขย้อน]
โอ๊ย เหี้ย
[เสียงอ้วก]
เฮ้ย
[เสียงครางเจ็บปวด]
‪[เสียงโซโลกีตาร์ช้าๆ]
เริ่มยิงกันแล้ว เธอกลัวไหม
ฉันกลัว กลัวจะต้องยิงเธอตาย
[จี] ถ้ากลัวก็อย่ายิงสิ
ลาก่อน คนสวย
[ส่งเสียงออกแรงเตะ]
‪[จี] ไป
แล้วคุณจะหักหลังฉันไหมคะ
ฮะ
หักหลังเนี่ยนะ
ดื่มค่ะ
คิดถึงมาก
คิดถึงคุณมาก
เมียผม
[ดนตรีโหมระทึกขวัญ]
ไอ้เหี้ยเอ๊ย
[ดนตรีสนุกสนาน]
ฮะ
[หายใจถี่]
[ครางหมดแรง]
(องก์ห้า ราคาทองคำ)
[ล็อบสเตอร์] ค่าตอบแทนทั้งหมด 560 ล้านบาท
วันนี้ผมจะโอนเงินเข้าบัญชีต่างๆ ที่คุณจีบอกผมไว้
แล้วหลังจากวันนี้ พวกเราต้องเป็นคนไม่รู้จักกันแล้ว
[ขึ้นเสียง] ห้ามติดต่อกันอีกนะ
แล้วขอให้ทุกคนโชคดีนะครับ
[จี] เอาละ
ส่วนแบ่งก้อนแรกเนี่ยคนละ 50 ล้าน
ฉันจะโอนเข้าบัญชีของทุกๆ คนให้
แต่… ห้ามใช้เงินในบัญชีนี้เป็นเวลาหนึ่งปี
เข้าใจนะ
[จี] แล้วส่วนที่เหลือฉันจะโอนให้
เสียใจด้วยนะ หลังจากนี้
เราคงจะไม่ได้เจอกันอีก
ถ้ามีปัญหาอะไรเนี่ย ฉันจะติดต่อพวกนายเอง
[จี] ขอให้ทุกคนโชคดีนะ
- [เสียงโทรศัพท์ดัง] - [ดนตรีช้าลุ้นระทึก]
[เสียงโทรศัพท์ดังต่อเนื่อง]
ฮัลโหล
นี่คือเบอร์สุดท้ายที่โทรเข้าร้านพี่ชายกู
เดี๋ยวทศ นายกำลังเข้าใจผิดนะ
ทศ มึงบ้าเปล่าวะ
- เรื่องมันไม่ได้เป็นอย่างที่มึงคิดไว้ - [จี] ฟังนะ ทศ
ที่สิงห์ตายเนี่ย เพราะว่าไซม่อนและฟ้านะ
[ทศตะเบ็ง] แต่นั่นเบอร์มึง
[จี] ทั้งหมดเป็นแผนของฉัน หกไม่เกี่ยว
แผนใครกูไม่สน
พูดความจริงมา
ทศ
หันปืนมึงมาทางนี้มา
ฉันแค่ต้องการให้นายอยู่ในทีม
- แต่ไม่คิดว่าเรื่องมันจะเป็นแบบนี้ - เดี๋ยวกูจะเปิดคลิปนั้นให้มึงดู
แล้วมึงค่อยไปตัดสินใจอีกทีนึงนะ
[หก] โอเคไหม
‪[หก] โอเค
หนึ่ง สอง สาม
[ฟ้าร้องคราง]
[ฟ้ากับไซม่อนร้องคราง]
[จ่าถอนหายใจ]
เสิร์ฟอาหารสิ
วิดีโอเทปอันนี้คือหนังเรื่องเดอะชูการ์แพลน
รู้ไหมว่าผมไปเอามาจากไหน
ผมเสิร์ชจากอินเทอร์เน็ตแล้วรู้ว่า มันมีขายอยู่ที่หอภาพยนตร์ไทย ผมก็เลยแวะไปซื้อ
รู้เปล่าเท่าไหร่
[ทำเสียงกระซิบ] สามสิบบาทจ่า
แทบจะแจกฟรีเลยจ่า
[ไซม่อน] ทองคำ 300 กิโล
เท่ากับเงิน [พูดเน้นพยางค์] 560 ล้าน จ่า
กูว่าไม่
ถ้าจ่าไม่แวะดูหนังเรื่องนี้
[ไซม่อน] ทองทั้งหมดนี้ก็จะกลับมาถึงผมที่พัทยา
[ตะคอก] ผมต้องมาเสียเงิน [พูดเน้นพยางค์] 560 ล้านบาท
สำหรับหนังเหี้ยๆ เรื่องนี้
กูต้องเสียตังค์ [พูดเน้นพยางค์] 560 ล้านบาท
สำหรับหนังเรื่องเหี้ยๆ เนี่ย
แดกเข้าไปเลยจ่า อีหนังเหี้ยๆ ของจ่า แดกสิ
[ตะคอกสุดเสียง] กูบอกให้แดก
แดกไงอะ
แดกได้ยัง
แดกได้ยังเนี่ย แดกได้ยัง
[ตะโกน] แดก!
ดีมากจ่า
เคี้ยวสิ ฮะ เป็นไง
หนัง 560 ล้าน อร่อยไหม [กระซิบ] อร่อยไหมจ่า
แดกอีก! แดกอีก!
ดีมากจ่า
นั่นแหละๆ แดกเข้าไปๆ
ใครให้หยุด หยุดทำไม
แดก! เคี้ยว!
- นั่นแหละ - [จ่าร้องครางด้วยความกลัว]
[ไซม่อน] แดกเข้าไป แดกเข้าไปจ่า
ฮะ
[ดนตรีบีบคั้น]
[ไซม่อน] อย่าหยุด นั่นแหละ นั่นแหละ
แดกเข้าไป! แดกเข้าไป!
แดก! เออ!
[จ่าชัย] คุณไซม่อน
ผมจะหาทางเอาทองกลับมาคืนให้
นอกจากไอ้ปืนทองโง่ๆ ของจ่าเนี่ย
จ่าจะหาทองที่ไหนมาคืนกูวะ
[ไซม่อน] หลังจากนี้ไปเนี่ย จ่าไม่ต้องทำเหี้ยอะไรละ มีหน้าที่อย่างเดียว
[ทำเสียงกระซิบ] รับใช้ใต้ตีนกูเท่านั้น
[จ่าชัย] คุณไซม่อน
ฟังผมนะ
ผมเป็นตำรวจ
ไม่ใช่หมารับใช้
[เสียงหมาเห่าไกลๆ]
[จี] ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับคุณนะ
แค่คุณเปลี่ยนเส้นทาง แล้วทุกอย่างมันจะปลอดภัย
[เสียงจ่าชัยบรรยาย] ทุกคนแยกย้ายกันไปหมดแล้ว
ผมประกาศว่าจะขายปืนอีกครั้ง
ไม่นาน
ก็มีบุรุษลึกลับติดต่อเข้ามา
[เสียงแกล้งกระแอมดังๆ]
จ่าชัยใช่ไหม
ชื่ออะไร
[หัวเราะหึ]
อย่ารู้เลยดีกว่าครับ ผมแค่ตัวละครเล็กๆ ชื่อผมไม่สำคัญ
ไม่มีชื่อเหรอ
เรียกผมอะไรก็ได้
อะไรก็ได้
เอามาหรือเปล่า
เอามา
ดูก่อนได้ไหม
ห้าล้านนะ
นี่คือปืนโบราณอายุร้อยกว่าปี
(เอ็ดเวิร์ด จี. วิลสัน ของขวัญแด่เติง)
[จ่าชัย] ทีนี้มึงพากูไปหาผู้ซื้อ
‪ไป
[เสียงไซเรนไกลๆ]
ไหนอะผู้ซื้อ
เฮ้ย ใจเย็นๆ พี่ เราพวกเดียวกัน
ใครพวกเดียวกับมึง กูเป็นตำรวจ
รู้ว่าเป็นตำรวจ
ผมจะกอดตำรวจแล้วมันผิดหรือไง
ไม่ผิด กูรำคาญ ปล่อย
นั่งก่อนสิ นั่งก่อน
ฉันนี่แหละผู้ซื้อ
ไอ้โกหก
จ่า
ที่เนี่ยคือร้านพิซซ่าของพี่ชายทศ
แล้วที่มันมีสภาพแบบเนี้ยก็เพราะว่าเขาตายแล้ว
แล้วคนที่ฆ่านะ ก็คือไซม่อน
พูดอะไร พูดอะไรไม่เห็นรู้เรื่องเลย
เอางี้
จ่าฟังให้ดีนะ
[เสียงจ่าชัยบรรยาย] ขณะเดียวกัน
ฟ้าผู้น่าสงสาร
ถูกซ่อนอยู่ในโรงแรมของไซม่อน
เผชิญหน้ากับความกลัว
ในระหว่างที่โชคชะตารอการตัดสิน
ฟ้าต้องอยู่ที่นี่อีกนานแค่ไหน
ทำไมอะ ไม่ชอบที่นี่เหรอ
[ฟ้า] ไม่ชอบ
ฟ้าอยากได้อิสระ
[ไซม่อนหัวเราะหึ]
[ถอนหายใจ]
[พ่นลมหายใจเยาะเย้ย] อิสระ
ต้องการอิสระ
นี่ต้องการอิสระทั้งๆ ที่เพิ่งฆ่าคนมาเนี่ยนะ
ฟ้าไม่ได้ฆ่า
คุณนั่นแหละที่เป็นคนฆ่า
เฮ้อ ฟ้าเอ๊ย
ผมจ้างพยานได้ให้เป็นร้อยๆ
เพื่อมาพิสูจน์ว่าคุณน่ะเป็นคนฆ่า
คุณมันชั่ว
ปีศาจ
‪[ดนตรีอารมณ์ดี]
ผมรักคุณ
[ไซม่อน] ผมรักคุณจริงๆ
ผมไม่สนใจหรอกว่าคุณรู้สึกยังไง
ผมแค่รู้ว่านี่คือครั้งแรกที่ผมรู้สึกอย่างงี้
รู้สึกว่าต้องปกป้องผู้หญิงคนนี้
เอาชนะผู้หญิงคนนี้ ครอบครองผู้หญิงคนนี้
เอาอาณาจักรทั้งหมดของผมเนี่ยให้เธอ
[เสียงดังขึ้น] เอาโลกของผมทั้งหมดให้เธอ
แต่ดูคุณสิ คุณทำไง
ผมให้ทุกอย่างแล้ว คุณจะอยู่ในห้องสักสองสามวันไม่ได้เหรอ
นี่คุณคู่ควรความรักของผมเหรอฟ้า ฮะ ดู คุณคู่ควรเหรอ
‪[หัวเราะเบาๆ]
คุณไซม่อน
ถ้าคุณไม่ทิ้งฟ้าไป
[ไซม่อน] เฮ้ ทำอะไรให้ผมหน่อยสิ
โทรไปหาไอ้ทศ
แล้วเรียกทุกคนมาคุยกัน
นะ
เรื่องนี้จะได้จบสักที
[หายใจผ่อนคลาย]
[จี] เรื่องมันก็เป็นเงี้ยแหละ
สิงห์เขาน่าสงสารมากเลยนะจ่า เขาต้องสูญเสียทุกอย่าง
ก็เพราะว่าไซม่อน
แล้วไง
- ไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับทองเลย - ใช่
มันไม่เกี่ยวอะไรเลย
แต่ที่เราทำแบบเนี้ยก็เพื่อความถูกต้องไงจ่า
ก็เพราะว่าเราต้องการแก้แค้นให้สิงห์ไง
นั่นยิ่งไม่เกี่ยวกับผมใหญ่
ที่เกี่ยวคือเพราะคุณมาขโมยทองไป ชีวิตผม เลยต้องวุ่นวายเลอะเทอะขนาดนี้ เข้าใจไหม
คุณก้าวเข้ามาในบ่อโคลนตั้งแต่แรกแล้ว
คิดจะปีนออกไปตอนนี้ มันง่ายเกินไปเปล่า
หรือไง หรือว่าจ่าจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นก็ได้นะ
แล้วพอทุกอย่างจบเนี่ย
จ่าก็เอาเงินไปใช้กับลูกสาวนะ
ไปรักษาลูกสาวให้หาย
แต่… อย่าเอาเงินก้อนนี้คืนไซม่อนเด็ดขาดเลยนะ
แล้วฉันถึงจะยอมจ่าย เพื่อซื้อปืนกระบอกนี้
[เสียงจ่าชัยบรรยาย] จริงๆ แล้วเรื่องสิงห์ มันไม่ได้อะไรกับผมเท่าไหร่
เรื่องเงินต่างหาก
ผมค่อยๆ วางแผนใหม่ในหัว
ที่จะสามารถช่วยพวกเขาได้
[จี] เดี๋ยวฉันจะติดต่อกลับไป
[เสียงจ่าชัยบรรยาย] รวมถึงแผนที่จะวางมือของผมด้วย
[ดนตรีตื่นเต้นช้าๆ]
[ดนตรีระทึกเร้าอารมณ์]
(ตำรวจ)
[เสียงจ่าชัยบรรยาย] ส่วนเงินของจี
ลูกสาวผมถูกส่งไปโรงพยาบาล
การรักษาและจ่ายเงินต้องเสร็จสิ้นก่อนปีใหม่
รวมถึงการยื่นหนังสือลาออกของผม
ทุกอย่างเป็นไปตามแผนของจี
ไม่สิ
แผนของผมต่างหาก
บอกแล้วไงว่าไม่มีอาวุธ
[เสียงพ่นลมหายใจ]
‪[ไซม่อนถอนหายใจ]
[ไซม่อน] กลิ่นเลือด
[ฟ้า] กลิ่นเลือดอะไรคะ
ทุกที่เลย
มีแต่กลิ่นเลือดน่ะ
[เสียงทุบประตู]
[ถอนหายใจในลำคอ]
เข้ามา
[ตะเบ็งดังขึ้น] เข้ามา!
[ดนตรีระทึกตื่นเต้น]
(องก์หก ชีวิตแลกชีวิต ตาต่อตา)
[ทศ] เธอเคยไปฮ่องกงไหมฟ้า
อันนี้ตั๋วเครื่องบินไปฮ่องกง
ไปถึงที่นั่นเธอจะได้เงินอีกสามล้าน
[ฟ้า] ทศหมายถึงอะไร
ทำไมฟ้าต้องไปฮ่องกงด้วย
เพื่อที่จะเปลี่ยนเรื่องราวของเธอไง
เรื่องอะไร
บอกความจริงมา เกิดอะไรขึ้นกับสิงห์
[ทศ] ฟ้า
ถ้าเธอพูดความจริง เธอก็บินไปพร้อมกับเงินได้เลย
ฟ้าขอโทษนะทศ
ตั้งแต่เกิดเรื่อง ฟ้าก็ไม่กล้าสู้หน้าทศเลย
(“ผัวจอมขี้หึง” เรื่องแต่งของฟ้า)
[ฟ้า] วันนั้นพี่จีติดต่อมา
ว่าคุณไซม่อนต้องการร่วมทุนกับแองเจิลพิซซ่า
ฟ้าก็เลยมาที่นี่
คุณไซม่อนน่ะ จะเปิดร้านพิซซ่าในไลอ้อนสตาร์ด้วย
เราเจรจาทำข้อตกลงกัน
ทุกอย่างกำลังไปได้ด้วยดี
คุณไซม่อนเรียกพี่สิงห์มาทำสัญญา
และให้พี่สิงห์เอาพิซซ่ามาฉลองด้วยกันที่นี่
พี่สิงห์มาถึงเขาก็ไม่ค่อยพอใจ
เวลาเห็นฟ้าอยู่กับคุณไซม่อน
เขาก็เป็นแบบนี้ตลอดแหละ
เวลาเห็นฟ้าอยู่กับผู้ชายคนอื่น
- แองเจิลพิซซ่า - อยู่ดีๆ พี่สิงห์ก็โกรธ
จริงๆ ก็แค่คุณไซม่อนหยิบแก้วผิดใบไป
หยิบแก้วของฟ้าไป
คุณไซม่อนไม่อยากทำร้ายพี่สิงห์
ทศก็รู้ พี่สิงห์ตัวแค่นั้นน่ะ จะสู้คุณไซม่อนได้ไง
เขาเดินหนีออกไป
แต่พี่สิงห์ก็ยังไม่ยอม
ฟ้ามารู้ข่าวจากตำรวจอีกทีว่า
พี่สิงห์ขับรถไล่ตามคุณไซม่อนออกไป
พี่สิงห์เขากล้าชนต้นไม้
[จีหัวเราะหึๆ]
[จี] โทษนะ
ขอพูดอะไรหน่อยได้ปะ
วันนั้นที่ฉันนั่งอยู่ตรงนี้
แม่งโคตรตอแหลเลย
แล้วฟ้าก็เดินเข้ามา
ฉันก็เลยขอตัวออกไปข้างนอก
บังเอิญ บังเอิญโคตรๆ วางกล่องบุหรี่ที่มีกล้องเอาไว้
[จี] แล้วก็ถ่ายวิดีโอไว้หมดแล้ว
และตรงนี้
[ไซม่อนถอนหายใจ]
เป็นตรงที่สิงห์ตาย
เธอจำได้ไหม
ถ้าจำไม่ได้เนี่ย
อยากจะชมหนังสั้นกันหน่อยไหม
ดูท่าทางว่าเรื่องนี้ไปกันใหญ่ละ
คือยังไง
‪คือยังไง
ต้องตายกันไปข้างนึงเลยเหรอ ใช่ไหม
[ดนตรีลุ้นเบาๆ]
[ดนตรีสนุกสนานรื่นเริง]
[ภาษาอังกฤษ] สวัสดีๆ สวัสดีๆๆ ทุกคน
[ภาษาญี่ปุ่น] ทุกคน สวัสดี
[ภาษาอังกฤษ] เรามาปาร์ตี้กัน
เหี้ยอะไรของจ่าเนี่ย
คุณไซม่อน
วันนี้ผมปลดเกษียณแล้ว
ปลดเกษียณเหรอ เกี่ยวเหี้ยอะไรกับกู ฮะ
เกี่ยวสิคุณไซม่อน วันนี้วันดีไง
เพราะฉะนั้นเราต้องคุยแต่เรื่องดีๆ เรื่องที่ไม่ดีที่มันผ่านมา ให้มันผ่านไป
มาๆ เอาแก้วไวน์ ศักดิ์ แก้วไวน์
- แก้วแชมเปญ แชมเปญๆ - มาห์ เอาไอ้จ่าออกไป
- ออกไป - รินแชมเปญให้คุณไซม่อนหน่อย
- แชมเปญก่อนสิคุณไซม่อน - ออกไป
[จ่าชัยตะโกน] เค้กก็ดีนะคุณไซม่อน ร้านเด็ดในพัทยาเลย
‪[จ่า] พอแล้วไอ้เหี้ย
มึงปล่อยกูได้แล้วไอ้สัตว์ จับเหี้ยอะไร
หยุด ไม่ต้องตามกู
‪หยุด
ไอ้ห่านี่ยุ่งกับกูอยู่ได้
เดินเองได้
ไม่ต้องมาจับกู
ช่างเหอะ พ่อมึงตาย!
[จ่าชัย] ไซม่อนน่ะเพื่อนกู ไอ้เหี้ยเอ๊ย
กูทำเหี้ยอะไรก็ได้
แม่ง ไม่ต้องมายุ่งกับกู ยุ่งกับกูจัง
[ดนตรีลึกลับลุ้นระทึก]
วันนี้เราไม่เปิดให้บริการนะคะ คุณผู้ชาย
มึงจะแก้แค้นกูใช่ไหม
ไม่อะ
กูมา
เพื่อที่จะยกโทษให้มึง
กูไม่เชื่อ
ถอดเสื้อผ้าออก
[เสียงสัญญาณลิฟต์]
‪[ร้องไห้เบาๆ]
ทศไปเหอะ
ไปซะ
ฟ้าโง่เอง
ฟ้าเจอคนผิดที่ผิดเวลาตลอด ทศ
แล้วฟ้าชอบตัดสินใจอะไรพลาดตลอด
ฟ้าไม่มีโอกาสให้กลับไปแก้ไขอะไรแล้ว
แต่ทศยังมีโอกาสอยู่นะ
[ฟ้า] ทศรีบไปเถอะ ก่อนที่มันจะแย่ไปกว่านี้
ฟ้า
เธอไปซะเถอะ ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก
‪ฮะ
จะไปเหรอ
[ถอนหายใจ]
[ขึ้นเสียง] ไปสิ!
[ส่งเสียงไล่]
[ทศ] ไปซะ
ลาก่อนฟ้า
[ขึ้นเสียง] ไป!
[เสียงปืน]
[เสียงครางเจ็บ]
[เสียงปืน]
- [ลูกน้องไซม่อน 1] ตรงไป เร็ว - [ลูกน้องไซม่อน 2] ไปเร็วๆ ไป
พาคุณไซม่อนหนีไปทางนี้
[ดนตรีเศร้าวังเวง]
‪[เสียงสัญญาณลิฟต์เปิด]
- [ร้องครางเจ็บปวด] - [เสียงแทงมีด]
- [เสียงมีดหล่นกระทบพื้น] - [ร้องเจ็บปวด]
[ครางหายใจไม่ออก]
มึงมีแผนอะไร
ลองคิดดูให้ดีๆ นะ
ในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้
มือดีทั้งสองตัวของไซม่อนดันมาอยู่ตรงนี้
แล้วใครจะคุ้มกระบาลมันนะ
[ตะโกน] ไม่!
[ส่งเสียงออกแรงฟาด]
- [หกหายใจหอบ] - [เสียงคำรามโกรธ]
[ส่งเสียงออกแรงฟาด]
[เสียงลูกน้องไซม่อนออกแรงสู้]
[ส่งเสียงออกแรง]
[ครางหายใจไม่ออก]
ตาย มึง
[หัวเราะสะใจ]
ตาย!
[ครางออกแรง]
[เสียงขึ้นลำปืนและเสียงปืนดัง]
- [เสียงยิงปืน] - [เสียงสัญญาณลิฟต์เปิด]
[ดนตรีจังหวะช้าบรรเลง]
(คอมเพล็กซ์)
[ส่งเสียงออกแรงสู้]
[ชาย] ไอ้ชาติ
[เสียงผู้ชายโวยวาย]
[เสียงฟันมีด]
[เสียงขวดแตก]
[ดนตรีแดนซ์สนุกสนาน]
(ไลอ้อนสตาร์)
[เสียงผู้คนจอแจ]
[ดนตรีแดนซ์บีทหนัก]
[เสียงผู้คนกรีดร้อง]
[ทศส่งเสียงออกแรง]
[ทศส่งเสียงออกแรงแทง]
[เสียงออกแรงตามจังหวะกระหน่ำแทง]
[ทศตะโกน] ไซม่อน
[เสียงไซม่อนในวิทยุ] ขึ้นมาที่ดาดฟ้าด่วน
มาห์ๆ มาห์ได้ยินไหมเนี่ย ขึ้นมาที่ดาดฟ้าด่วน
รับทราบ
[ดนตรีเพลง “หนุ่มพเนจร” บรรเลง]
♪ บนถนนหนทางซูเปอร์ไฮเวย์ ♪
♪ หนุ่มพเนจรท่องไปกลางฝัน ♪
♪ ฝันของเจ้าดูเลิศล้ำลาวัณย์ ♪
♪ ฝันเจ้าฝันว่าโลกพิสุทธิ์เมลืองมลัง ♪
[ร้องเจ็บปวดสุดขีด]
มาให้กูแดกตามึงอีกข้างนึงมา ไอ้สัตว์
มาห์ให้อภัยกูนะ กูขอโทษมึงนะ มึงยกโทษให้กูนะ
นะ [ส่งเสียงคำราม]
[มาห์ส่งเสียงออกแรงตามจังหวะกระหน่ำแทง]
[คำรามทุ้ม]
กูอยากรู้ว่าลูกตาที่ไม่มีลูกมันเป็นยังไง
เป็นรูเหรอ
[คำรามโกรธ]
แล้วมึงเห็นอะไรล่ะ
มึงเห็นอะไร
[เสียงมาห์กรีดร้อง]
- มึงเห็นอะไรวะ มึงเห็นอะไร - [เสียงมาห์ร้องเจ็บปวด]
มึงเห็นอะไร
♪ โลกไม่ร้างเพราะชีวิตเจ้ายังเดิน ♪
[เสียงสัญญาณวิทยุ]
จี
[ส่งเสียงออกแรงฟาด]
[ส่งเสียงออกแรงโยนตัว]
- [ไซมอนส่งเสียงออกแรง] - [จีครางหายใจไม่ออก]
[หายใจถี่]
- [ไซม่อน] จี - [จีครางหายใจไม่ออก]
เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ
ทำงี้กับกูทำไม
ปล่อยกู กูไม่บอกหรอก
ทำงี้กับกูทำไม
[เสียงจะขาดใจ] ปล่อยกู ไอ้สัตว์ ปล่อยกู
[เสียงหายใจถี่]
[เสียงปืนดังต่อเนื่องหลายนัด]
[ส่งเสียงออกแรงสู้]
[ไซม่อนร้องเจ็บปวด]
[ส่งเสียงออกแรงสู้]
[เสียงออกแรงตามจังหวะต่อย]
[ร้องเจ็บปวด]
[ส่งเสียงออกแรงเหวี่ยง]
[หายใจถี่]
เฮ้ย
[จ่าชัย] มึงหยุดอยู่ตรงนั้นเลยไซม่อน
- จ่า - เออกู
- ไอ้เหี้ยจ่า - มึงอย่าเข้ามานะ กูยิง
ไอ้เหี้ยจ่า!
[ร้องเจ็บปวด]
มึงฆ่าไอ้สิงห์ ฆ่านิโคลัส
- เหี้ยอะไรวะ - แล้วมึงจะฆ่าเหี้ยนี่อีก
เฮ้ยๆๆ
- ถอยไปโน่น ถอยไป! - เฮ้ย ใจเย็นๆ จ่า ใจเย็นๆ
[น้ำเสียงอ่อนลง] เฮ้ยๆ คุยกันก่อน คุยกันก่อน จ่าต้องการอะไร
- เงินเหรอจ่า - กูไม่ต้องการ
แล้วต้องการอะไรอะ จ่าต้องการอะไร
[จ่าชัย] ต้องการเป็นตำรวจที่ดีซะที
ไม่ต้องเป็นหมารับใช้อีกต่อไป
- ถอยไปโน่น ถอยไปโน่นเลย - เดี๋ยวก่อน ใจเย็นๆ
โอเค
[เสียงแผ่วลง] อยากเป็นตำรวจที่ดี อยากเป็นตำรวจที่ดีใช่ไหม
ได้ๆ นี่ไง นี่ไง กูยอมแล้ว
กูยอม กูมอบตัว เอากูเข้าคุกเลย
เอากูเข้าคุกเลยจ่า นี่ไง
กูยอมละ
เอาสิ นี่กูยอมแล้วไง
ก็กูเกษียณแล้วนี่หว่า
[จ่าชัย] ไอ้เหี้ยก็จับมึงไม่ได้
- ยิงทิ้งเลย - เฮ้ยๆ เดี๋ยวๆ ใจเย็นๆ
แต่ถ้ามีใครบางคนที่อยากจะยิงมึงมากกว่ากูนะ
[จ่าชัย] กูไม่ติด
ใช่ไหม
‪[เสียงเอฟเฟกต์ลุ้นระทึก]
‪เฮ้ย
[หายใจหอบเฮือก]
[ร้องอย่างบ้าคลั่ง]
มึงอยู่ไหน ออกมา
มึงอยู่ไหน
มึงอยู่ไหน ไอ้หก
ไอ้หก
หก มึงอยู่ไหน
กูให้อภัยมึง
‪โธ่ มาห์
[เสียงแผ่วเบา] มันสายเกินไปแล้ว
[เสียงสำลัก]
กูไม่ตายง่ายๆ อย่างงั้นหรอก
กูไม่ตายง่ายๆ อย่างงั้นหรอก!
[ไซม่อน] มึงมีแค่นี้เองเหรอ
- มาห์! - [ร้องสุดเสียง]
- มึงมีแค่นี้เองเหรอ ไอ้เหี้ย - [มาห์กรีดร้อง]
[เสียงจ่าชัยบรรยาย] งดงาม
คนที่ฆ่าไซม่อนคือทศ
คนที่ฆ่ามาห์คือหก
ผมเป็นแค่ตำรวจปลดเกษียณคนนึงที่ไม่ระวัง
ทำปืนตกไปในมือทศ
ผมจะรับลูกสาวออกจากโรงพยาบาล
แล้วเราก็จะฉลองวันหยุดปีใหม่ด้วยกัน
(พิน-อัพ)
[ดนตรีเร้าใจ]
(วันสิ้นปี)
[เสียงพลุ]
[จ่าชัย] วิดีโอหมุนทางนี้เหรอ
ใช่ แล้วก็ถ่ายวิดีโอไป
- ถ่ายตรงโน้นด้วย - [จ่าชัย] อย่างนี้นะ อย่างนี้
[ลูกสาวจ่า] โอเค พ่อถ่ายตรงนี้ด้วย
โอเค
‪[จ่าชัย] อ่า
- [จ่าชัย] โอเค แล้วเซลฟี่ไหม - เย่
- [จ่าชัย] โอเค - [ส่งเสียงอ่า]
[ลูกสาวจ่าชัย] สวยอะ
‪[จ่าชัย] เย่
- พ่อถ่ายวิดีโอด้วยนะ - อืม
พ่อขา หนูอยากกินไอติมอะ
- ฮะ - หนูอยากกินไอติม
ไอติมเหรอ
ได้ๆๆ
เดี๋ยวพ่อไปซื้อให้
เอารสอะไรล่ะลูก
เอารสวานิลลาค่ะ
ได้เลยครับ คุณผู้หญิง
‪(ไอศกรีม)
[จ่าชัย] วานิลลาอันนึง ช็อกโกแลตอันนึง
ขอบคุณครับ
[ดนตรีสนุกสนาน]
[เสียงมีดเสียบ]
จำกูได้ไหม
[ครางเจ็บปวด]
[หรั่ง] มึงเป็นตำรวจ
แต่มึงกลับปล่อยให้กูโดนไอ้ไซม่อนทุบมือจนเละ
[หรั่ง] มึงละอายใจบ้างไหม
‪[จ่าหายใจดังและคราง]
การที่ถูกเรียกว่าตำรวจ มันมีราคาที่ต้องจ่าย
ตาย
[เสียงผู้หญิงกรีดร้อง]
[เสียงจ่าชัยบรรยาย] ผมถูกส่งมาดูถนนเส้นนี้ตั้งแต่ผมเรียบจบใหม่ๆ
ผมอยากเป็นตำรวจน้ำดีมาโดยตลอด
แต่มันก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป
ผมไม่อยากให้ตัวเองมีปัญหา
ผมอยู่บนถนนเส้นนี้มา 30 กว่าปีแล้ว
[เสียงผู้คนจอแจ]
ผมไม่เคยรู้เลย
ว่าผมเป็นตำรวจที่ดีได้บ้างแล้วหรือยัง
[เสียงพลุดังต่อเนื่อง]
[เสียงเคาะประตู]
- [ทศ] บ้านจ่าชัยหรือเปล่าครับ - ใช่ค่ะ
จ่าชัยอยู่ไหมครับ
[ลูกสาวจ่าชัย] เขาไม่อยู่แล้วอะค่ะ
[ทศ] แล้วคุณเป็นใครครับ
เป็นลูกสาวจ่าชัยค่ะ
เซ็นนี่ด้วยครับ
[ดนตรีลุ้นบีบคั้น]
(ชูการ์แพลนเอ็กซ์เพรส)
[เสียงจ่าชัยบรรยาย] ตอนนี้
คุณคงเข้าใจแล้ว
ทุกอย่างทั้งหมดนี้เป็นเกมของจี
เธอวางแผนเอาไว้
แม้ว่าแผนของเธอจะทำให้ทุกคนตายกันหมดก็ตาม
แต่มันก็ไม่ได้มีผลอะไรกับเธอเลย
เพราะหลายปีก่อนหน้านี้
หลังจากที่เธอเรียนรู้วิธีทำนายและกลับมาพัทยา
เธอแค่รอวันนี้
เพราะเธอรู้อยู่แล้ว
ว่ายังไง
วันนี้ก็มาถึง
(จี)
[เสียงโทรศัพท์ดัง]
(เอ็ดเวิร์ด จี. วิลสัน ของขวัญแด่เติง)
[เสียงเครื่องบินทะยาน]
(มนุษย์ทุกคนล้วนเป็นพี่น้องกัน)
‪[เพลง “G.O.D (Group of Death)” ‪บรรเลง]
‪[เพลงหยุด]