Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ladies and gentlemen, paparating na tayo sa Marrakech, Morocco,
kung saan ang oras ay 3:30 p.m.
Habang naghahandang lumapag, pakitiyak na ang inyong seatbelt ay…
Salamat.
Katherine, si Mona ito.
Siguro, parating ka na sa retreat.
Maganda 'yan.
Pero alam kong minsan, mas puro saya 'yon kaysa trabaho.
Gusto lang kitang paalalahanan sa deadline natin.
Kung gustong umabot sa publication date at medyo magulo pag hindi,
kailangan ng draft mo…
Salamat.
- Madam, welcome sa Kasbah A'shab. - Hi.
Ako si Hamid.
At nasaan po ang bagahe n'yo?
Nasa kung saan sa gitna ng JFK at dito.
Naku, nawawala pala.
Magiging positibo ako at sasabihing nalagay lang sa iba.
Gusto sana kayong batiin ni Madam Benzakour.
Kaya lang kumakain siya kasama ang iba.
At ito ang kwarto ninyo.
Antigo na ito. Mauna kayo.
O, Diyos ko.
Sobrang late na ko nagkumpirma.
Akala ko sa storage lang ako ilalagay.
Pinagpilitan ni Madam Benzakour na makuha mo ang pinakamagandang kwarto.
Sino'ng inalis?
Ang ganda nito.
Kung ganoon, hihintayin ko kayo sa labas.
At kapag handa na kayo, ihahatid ko kayo sa dinner.
Hindi na ako sasama sa dinner.
Sigurado ho kayo? Gusto kayong batiin ni Madam Benzakour.
Hamid, pagod na pagod na ako.
Kung sa pinakamaliit na kwarto na lang ako,
pwede ko kayang laktawan ang lahat ng aktibidad?
Nandito lang ako para magtrabaho.
Walang problema.
- Puwes, good night, madam. - Good night. Katherine.
- Ano ho? - Hindi ako madam.
Katherine lang.
Sige.
KASBAH A'SHAB INTERNASYONAL NA RETREAT NG MGA MANUNULAT
Lintik, Owen.
Ano'ng ginagawa natin dito?
Wag mo 'kong tanungin. Sumunod lang ako.
Uy, Lily Kemp.
Nakarating ka.
Welcome. Ako si Fatema Benzakour.
Natutuwa akong makilala ka.
At Owen. Tama?
Ako nga.
Tara, ililibot ko kayo.
Hinihintay pa rin nating dumating ang ibang bisita,
pero pupunta rito ang iba pa sa hapunan.
Ito ang main kasbah.
Pero inilagay ko kayo sa garden room.
Dito tayo.
Kung wala sa kusina ang gusto n'yo,
sabihan n'yo lang kahit sino, sila na ang bahala.
- Sige. - Okay.
Hamid, dinala mo na ang mga bag nila?
- Opo, madam. - Salamat.
- Hello. - Uy, pare.
Fatema, napakaganda nito.
Salamat.
Lahat ito, panahon pa ng lolo ko sa tuhod.
Maliban sa kutson, matutuwa kayong bago 'yan.
- Ayos. - Sige, iwan ko muna kayo.
May cocktail sa terrace nang 6:00.
Salamat sa pag-imbita sa 'kin. Isang karangalan.
Ano ka ba? Karangalan ko. Kita tayo mamaya.
Ibig kong sabihin…
O, Diyos ko.
Nakakamangha.
Owen, tingnan mo itong view!
Walang katapusan.
Seryoso, ga'no tayo kaswerte, 'no?
Uy, kilala ko 'to.
Oo nga. Di pa rin ako makapaniwalang totoo 'to.
Ako oo.
Hi Katherine Ito ang mga bahay
Ano…
Ano 'yon?
Ba't may real estate ads ako mula sa random na number?
Binigay ko number mo.
Ano? Di mo pwedeng ipamigay na lang number ko.
Sabi mo hahanap ka ng matitirhan bago ka umalis.
Nagsusulat kasi ako.
Kath, kung hihintayin pa kitang matapos,
habambuhay ka na dito.
Ayaw natin 'yon pareho.
Alam mo kung ga'no kahirap 'to.
Kaya nga ako lumipad papunta rito para sa katahimikan, di ba?
- Kath. - Makapag-focus.
Di nakakatulong 'tong mga apartment.
Puwes, di ko na responsibilidad na tulungan ka.
- Oo, ikaw 'yong sa crime… - Oo.
Tungkol sa mga crime.
Ga'no mo katagal sinulat ang graphic novel mo?
Makinig ka, binasa ko ang isang libro mo,
at gusto kong sabihing, may igagaling ka pa.
- Mga dalawa't kalahating taon. - Talaga?
Usap ulit mamaya.
Mga bigatin silang lahat at sumikat lang ang sinulat ko.
Isang tingin lang nila,
malalaman nilang di ako magaling at papaalisin ako.
Uy.
Maganda ang sinulat mo.
- Kaya mo 'to. - Salamat.
- Okay. Oo. - Kwentong pulis lang. Na-bore ako.
Patawad.
O, Diyos ko, si Ada Dohan.
- Di ko siya kilala. - Okay, nanalo siya ng Nobel Prize,
- kaya kunwari kilala mo. - Okay.
Lily Kemp?
- Ako nga. - Ako si Rafih Abdo.
Oo naman.
- Ang mga memoir mo… - Excited ako
na nandito ka. Gusto ko ang libro mo.
Naku. Ako nga ang… 'Yon…
Salamat.
Ito si Owen.
- Uy, nice to meet you. - Nice to meet you rin.
Sumulat si Rafih ng memoir tungkol sa pagiging batang sundalo niya sa Libya.
- Tama. Gusto mo 'yon. - Oo.
Pwede ba akong magtanong tungkol sa libro mo?
- Una sa lahat, ano… - Sige.
Kailan mo sinulat?
Pagkatapos ng kolehiyo…
Uy, bata.
Kumusta?
Okay.
Fiction o non-fiction?
Paumanhin?
Alin ang sinusulat mo?
Wala roon.
Di talaga ako writer. Nasa finance ako.
Kasama lang ako ni Lily, girlfriend ko.
Hulaan ko.
Dedicated sa 'yo ang libro niya?
Oo.
Oo, tama.
Di ko magagawa kung wala siya.
Kasinungalingan.
Ano 'yon?
Ang libro sa loob ng isang writer, parang fetus sa sinapupunan.
Kapag nabuo na,
walang magagawa ang sinuman para pabilisin o pigilan ang pagdating nito.
Kung pagagandahin, amenity ka lang.
Parang mainit na tuwalya sa business class.
Nag-enjoy ka ba?
Halos di ka nagsalita buong gabi.
Oo.
Okay, di mo pwedeng personalin 'yong mainit na tuwalyang sinabi.
Kilala siyang panimula ng gulo.
Okay? Ganoon lang talaga siya.
Ayos lang naman.
Mabuti.
Kailangan ko ng Ambien.
Iinom ka ba?
Hindi, may call ako.
Gano'n? Okay.
- Good night. - Good night.
Teka, ano?
Lintik.
Sige na.
Lintik.
Dali na!
Lintik.
Buti na lang.
Uy, ako ito. Andyan na?
- Ayos lang, pero naghihintay sila. - Paki-connect mo.
Uy, Owen.
Uy, sorry. May isyu lang sa signal, pero nandito ako.
Okay, ito ang deal.
Pumayag na ang pamilya niyang ibenta ang property.
Payag na silang lahat, tayo na lang hinihintay.
At gaya ng sabi ko, ibebenta niya kung siya pa rin ang CEO.
Kaya kasama dapat 'yon.
Oo, nakita namin email mo. Okay naman.
- Sabihan ka namin pag okay na. - Sige.
Ayos. Gusto ko lang linawin.
Hello?
Lintik.
Uy.
Tubig.
Wala halos signal.
Oo nga.
Sige.
Uy.
Nakita mo ba kung saang pinto ako lumabas?
Hindi.
- Pasensya na. - Ayos lang.
Teka.
- Narito ang hagdan. - Okay.
Alam ko na nasaan ako.
- Talaga? - Oo.
Salamat. Baka na-stuck ako sa bubong buong gabi.
Walang problema.
- Good night. - Good night.
Halos lagi siyang bigo, di ba? Mga 50%.
- D'yan ka na pala. - Morning.
- Uy. - Ito si Owen.
Gising siya buong gabi, may tawag.
- Nakilala mo si Rafih. - Hello.
Ito si Peng at si Gunner.
Gunnar.
- Gunnar. - Gunnar. Sorry.
May reporter dito na gumagawa ng istorya tungkol sa retreat.
Hiniling ni Fatema sa ilan sa amin na magpaiwan, pero di naman kailangan.
Hindi, sige lang.
Talaga? Di mo mararamdamang hinila kita rito tapos iiwan kita?
Di. Ayos lang ako. Sige lang.
Walang tubig?
Pasensya na talaga.
Okay lang.
Aayusin ko kaagad.
Salamat.
Pero alam mo, sa ngayon, ano sana…
Gusto ko ng tahimik na mapagtatrabahuhan.
Puwes, marami kasing aktibidad sa kasbah ngayong araw.
Gano'n?
Pero may tour.
- Di. - Walang sasama.
Mahaba ang biyahe, may aircon sa kotse.
At higit sa lahat,
di nagsasalita ng English ang driver.
Magandang umaga.
- Ano 'yon? - Papunta ba 'tong Chef-ano?
- Oo, oo. - Talaga? Okay.
Uy.
Salamat.
Tayo lang?
Oo.
Ako nga pala si Owen.
Katherine.
Loewe?
Oo nga, sabi ko na, pamilyar ka.
Nakikita kita sa kama.
Binabasa ng girlfriend ko ang libro mo, may picture sa likod.
- Kaya… - Tama.
Madalas pag hihiga na, nandoon ka, nakatingin sa 'kin.
Owen.
Nakikita mo ba 'to?
Kailangan nito ng 100% ng atensyon ko.
Kaya, manahimik ako?
Pakiusap.
Okay.
Sige.
Kita tayo mamaya.
Sige.
Teka lang.
OWEN PARE…
WALANG SINASABI ANG MGA PARTNER MO. MAY DAPAT BA AKONG MALAMAN?
WALA, AYOS LANG ANG LAHAT. PARATING NA SA 'YO ANG MAGANDANG OFFER.
- Talaga? - Oo.
Sige.
- Uy. - Uy.
Sigurado ka? Ayokong mang-istorbo.
Oo, break muna.
Okay.
Kumusta?
Mabuti… Mabuti naman.
Talaga?
Kumusta ang umaga mo?
Parang okay naman ang umaga ko.
Salamat.
- Gano'n din sa'kin. - Sige.
"Parang okay"?
Libo-libong milya, tapos "parang okay"?
Oo, kasi…
Gusto mong malaman ang totoo?
Lagi.
Di ko gusto mag-travel.
- Talaga? - Oo.
'Yong buong pagta-travel, alam mo 'yon, mga airport at paglipad at…
Laging sinasabi ng mga tao na mababago ka raw.
Pag nasa bago at exotic na lugar, makikilala ang bagong ikaw.
Pero pagdating mo roon, di ka naman bago.
Ikaw lang din 'yon.
Totoo 'yan.
Sabi ni Flaubert, ang pagtra-travel, gagawin tayong mapagpakumbaba.
Di ba?
Ipapakitang maliit tayo kumpara sa mundo.
Apat ang kapatid kong babae.
Kaya alam ko kung gaano ako kaliit.
Okay.
- Salamat. - Welcome.
- Bon appétit. - Salamat.
Bakit ka pumunta?
Magandang tanong.
Inimbitahan ang girlfriend kong si Lily.
Di ko alam.
Kailangan niya yata ng personal shopper.
Ano'ng binili mo?
- Gusto mong makita? - Oo naman.
Napakaraming bituin naman niyan.
Oo.
Mas mabuti nang marami, di ba?
- Talaga? - Di ko alam.
Ikaw ba?
Kumusta ang araw mo?
Parang okay naman.
Paano kung nakatira ka dito tapos ayaw mo ng asul?
Sino may ayaw ng asul?
Lalabanan ko ang asul.
Magandang gamit ng oras at lakas 'yan.
- Hindi ba? - Oo.
Saan tayo papunta ngayon?
Sa lugar na bago at exotic.
Puwes, bakit ka lumipad ng halos libo-libong milya?
May tinatapos akong libro.
Kailangan ko lang ng lugar.
Di mo matapos sa bahay?
Hindi.
Sa bahay mo ba sinimulan?
Oo.
Ano'ng nagbago?
Excuse me.
'Sensiya na. Nag-i-English ka?
- Oo. - Salamat.
Nawala bagahe ko, kailangan ko ng underwear.
Sige. Sundan mo ako.
Ano'ng…
Ayos lang ba?
Alam mo kung ano 'yon?
Tingin ko, problema sa makina.
Galing.
Di mo 'yan nakikita araw-araw.
Mukha bang normal sa 'yo?
Hindi.
Hindi talaga.
Pambihira.
- Hello. - Uy.
Hello. Kumusta?
Puwes, tayo ay…
Magaling.
Uy, sir, madam. Ako si Sisi, kapatid ni Aziz.
May kaunting problemang madaling ayusin.
Sumama ho kayo sa 'kin. Isasakay ko kayo.
Sumama sa 'yo?
- "Madaling ayusin"? - Oo, sa kotseng 'yon.
Saglit lang tayo do'n?
Dahil sinabi mong mabilis lang ayusin.
Gagawin ko ang lahat para maayos.
At kung hindi, pagdating ko sa bahay ng pamilya ko,
- sasaya kahit ang nanay ko. - Ayos.
Ipagluluto niya kayo. 'Yon ang ginagawa niya pag may bisita.
- Kaya puro siya luto, luto, luto. - Lagi?
- Hello. - Hello.
- Uy. - Hello.
May ideya ka ba gaano katagal? Baka may pwedeng sumundo.
Di na kailangan.
Tinawagan na ng kapatid ko ang kasbah. Alam nila.
Kaya sumunod na lang kayo, ha?
Kaya, pakiusap.
Okay. Sige.
Salamat.
Walang anuman.
Owen. Shee-th?
- Ako si Mohammed. - Mohammed.
Ako, Katherine. Ikaw?
Ano'ng pangalan mo?
Ikaw. Ikaw? Katherine ka?
Napakaganda ng baby mo.
Congrats.
Bagay sa 'yo.
Perfect.
Bago at exotic.
Oo nga.
Konti lang.
Pwedeng magtanong?
Sige.
Itong mga retreat na ganito, ano ba sila…
malaking bahagi ng pagiging writer?
Malaki.
Di mo naman kailangang magsulat.
Pupunta ka lang sa mga conference,
makiki-hang out sa mga taong lasing na ibibida ang sarili.
Maswerte ka. Bahagi ka nito.
Hindi, ano lang kasi…
Unang nobela 'to ni Lily, kaya…
- Oo, tapos pumatok. - Oo, patok talaga.
Wala pa siyang napa-publish dati.
Tapos naging best-selling author siya bigla.
Mahirap na pagbabago 'yan.
Kumusta siya?
Ayos naman siya.
Ano lang kasi… Malaking pagbabago 'yon.
Parang maraming… nagbago.
Pakiramdam ko…
Ewan ko.
Pati siya nagbago.
Oo, ano…
Ayos naman lahat.
Parang wala akong alam na lahat ayos.
Hindi. Hindi nga siguro.
Ano'ng gagawin mo sa lahat ng stars na 'yan?
Para sa apartment niya, tingin ko.
Pangdekorasyon?
Wala akong ideya. Pandekorasyon.
Ah, okay.
Puwes, nag-enjoy ako.
Salamat.
Sisilip lang ako do'n.
Gusto mong sumama?
- Di na. Good night. - Night.
Uy. Andyan ka na.
Nag-aalala na 'ko sa 'yo.
- Tingnan mo ikaw. - Wala ka.
- Kumusta ka? - Ayos naman.
Okay, upo ka.
Uy.
- Ayos lang? - Oo.
Ang astig nila. Owen, gusto ko sila.
Ano'ng nangyayari dito?
Alam mo na, kaunting ano ng Morocco.
Puwede mong subukan.
Ayos lang ako.
Ano'ng nangyayari dito?
Daming alam ng reporter sa 'kin, higit pa sa akala ko.
'Yon pala, mabenta ako sa Europe.
Siyempre naman.
Kumusta ka? Kumusta ang araw mo?
Nalungkot ka ba?
Oo, medyo.
Pero hindi naman pala. May iba pang kasama.
Sino?
'Yong writer na gusto mo. Si Katherine Loewe.
Katherine Loewe?
Wala siya rito.
Oo, nandito siya.
At nakasama mo buong araw?
Medyo.
Di buong araw. Nagkanya-kanya rin.
Ba't di mo sinabi?
Sinasabi ko ngayon.
Oo nga.
Ano'ng pinag-usapan n'yo?
Wala masyado.
Owen. Para bang…
Bakit?
Parang pag nakasama ko si Warren Buffett buong araw,
tapos tinanong mo ako,
at sabi ko,
"Wala masyado."
Wala naman akong pakialam kay Warren Buffett.
Ayos.
Natanggap na ang offer. Sagot na lang.
Gusto pa rin bang makialam sa 'tin tapos ng bentahan?
Oo. Una pa lang sinabi na niya.
Mahalagang bahagi ang pagiging CEO niya.
15% na ng kita ang ibibigay natin sa kanya.
- Wala na ang pamilya niya. Para saan? - Kuha ko.
Ang alam ko lang, unang-una 'yon sa sagot.
Wala pa siyang napatakbong negosyo dati.
Owen, magandang property ito.
Tulungan mong maintindihan niya, ha?
Sige. Sabihan n'yo na lang ako.
Ikaw ang unang makakaalam.
Bye.
Di katanggap-tanggap ito. Ibig kong sabihin…
Kailangan ko lang ng tahimik na lugar.
Sa totoo lang, kahit hindi maganda.
Nakakapagtrabaho ako sa magulong lugar.
Ayos lang talaga kahit storage.
Kahit saan.
Perfect.
Di magugustuhan ni Madam Benzakour na nasa storage kayo.
Wag mo na lang sabihin.
Ayos ba 'yon?
Mukhang ayos naman.
Salamat, Hamid.
Iwan na kita.
Napakaganda.
O, Diyos ko.
Ang astig nito.
Uy, Owen, gaano katagal na kaya 'to?
Dalawa, tatlong taon?
Sige.
Napakaastig nito.
Qubbat al-Khayzurān pala ang tawag sa parteng ito.
At ipinangalan ito sa paboritong kalaguyo ng Sultan.
Talaga?
- May sarili siyang wing. - Di ba?
Galit na galit siguro 'yong iba pang kalaguyo.
May ganito ba sila sa Libya?
Oo, mayroon kami. Mayroon.
Mayroon kaming Roman at Byzantine.
Noong bata ako, naglalaro ako ng… Ano'ng tawag sa larong magtatago ka?
- Taguan. - Taguan.
Taguan. Nilalaro ko 'yon sa mga sinaunang ampiteatro.
Astig.
Paumanhin. Sagutin ko lang.
- Sorry. - Okay lang.
5,200 kada ektarya pa rin ang AGVA.
Napakalaki naman na ng unang alok natin.
Mukhang patas naman. Di ko alam ba't matagal.
Kung sa kalikasan, sabihin mo
di pwedeng mas mahigpit siya kaysa sa gobyerno.
Pasalamat pa dapat siya.
Kausapin mo 'yan, Owen.
Sige. May tiwala siya sa 'kin.
Sasabihin kong kailangan niyang sumagot.
Update mo kami.
- Uy. - Sorry, guys. Trabaho.
Ano?
Owen, ano'ng trabaho mo?
Sa private equity ako.
At ano 'yon?
Puwes, nag-i-invest kami sa assets na tingin namin, kikita.
Ngayon, bumibili ako ng property na may mga coal deposit.
Coal deposit na miminahin?
Oo, ie-extract.
Di mismong kami ang kukuha.
Bibilhin lang namin ang field bilang investment.
Kapag hinukay na nila, walang sabit.
Nabasa ko na 'to.
Clean coal ang tawag nila, pero napakasama pa rin, ano?
Maliban kung gusto mong mag-ilaw.
Kakailanganin mo ng enerhiya, di ba?
Kaya hangga't di natutugunan ng wind, solar, hydro ang demand para sa enerhiya,
magandang investment pa rin ang 2,500 ektarya ng coal.
Oo nga.
Excuse me. Pasensya na.
Ayos sana kung nandoon ka sa lunch.
Alam mong may trabaho ako.
Oo, pero kailangan mo bang sagutin agad ang bawat tawag?
Walang ibang nakatelepono.
- Ayoko namang nasa telepono. - Oo.
Pero may mga boss ako at deadline at limang oras ang pagitan.
Alam ko, parang ano lang… Parang wala ka talaga rito.
Lily, nandito ako.
Katherine.
Sa wakas, nakita rin kita.
Salamat sa pag-imbita.
Sorry, di ako nakikihalubilo dahil sa jet lag at bagahe at…
Oo, sinabi sa 'kin ni Hamid.
Ikinalulungkot ko. Napakahirap nga.
Nagustuhan ko ang kwarto.
Masyado lang akong…
- Uy, pakuha ng inumin. Salamat. - Sige.
- Teka lang. - Sige.
Sasamahan mo ba kami para sa hapunan?
Oo naman. Sige.
- Asahan ko 'yan, ha? - Sige. Pupunta ako.
Okay. Kita tayo.
Salamat ulit.
Excuse me, pasensya na sa abala.
- Hindi. - Gusto ko lang magpakilala.
- Hi. - Ako si Lily Kemp.
Hi. Katherine.
- Nice to meet you. - Ikaw rin.
Sigurado akong sawa ka nang marinig 'to,
pero Not Here, Not Anywhere ang humubog sa akin bilang kabataan.
Kaya ginusto kong maging writer.
Kung ganoon, paumanhin.
Hindi, hindi.
- Sa totoo lang, di ko alam… - Salamat.
Isang beer nga.
Kaya, salamat.
Sigurado akong magiging writer ka kahit wala 'yon.
Uy.
Nagkita na kayo, di ba?
Owen, si Katherine.
Oo, nagkita na kami.
May nakita akong litrato dati sa magazine.
Di ko alam, ilang taon na ang nakalipas, ng farmhouse na tinirhan mo.
Kasama si…
Ano ngang pangalan?
Di mo maalala.
Pero mukhang…
Perpektong buhay iyon.
Buweno, excuse me.
Sige.
Ano?
Ibig kong sabihin…
Di naman sa pagiging perpekto.
Si Nietzsche talaga ang nagsalita tungkol sa katotohanan at pag-iral.
- French na existentialist. - Jean-Paul Sartre.
Di. 'Yong babae, lover niya.
- Simone de Beauvoir. - Simone de Beauvoir, 'yon.
Oo! Galing.
- Ang galing. - Lahat…
Talunin natin 'yan. Dali.
Kaya mo 'yan.
- Nanay ni Lolita. - Charlotte Haze.
Oo!
Polish na writer. Nagsulat sa Ingles.
- Conrad. - Joseph Conrad.
- Conrad. - Oo.
Okay, okay, okay, ako na.
- Oo, oo. - Oo, oo.
Lily Kemp.
Alam ko 'to.
Totoong pangalan ni George Sand.
- Amantine-Lucile-Aurore… - Amantine-Lucile…
- Dupin. - Oo! Tama.
- Dupin. - Oo.
Si Gogol. Koleksyon ng mga essay.
Basura.
Okay. An Evening on the Farm in Dikanka.
- Oo! Napakagaling. - Mahusay.
Congrats.
Flaubert heroine.
Sinuka ang apdo.
Madame Bovary!
- Tama. - Galing.
Okay, 'yon lang, team.
Gusto ko 'to.
- Ikaw na. - Sige.
Hayan na.
Owen.
- Wag mo kaming biguin. - Ipakita mo.
- Tingnan natin ang nakuha. - Oo.
Ngayong araw.
Ano ba 'yan, hindi patas.
- Kahit na ano lang. - Hindi patas.
- Kaya 'yan. - Uy.
Tingin ko marami sila.
Naging backup singer ni…
Hindi, hindi.
Mula sa literature, Owen, hindi…
Hindi, musika 'to. R&B.
- Hindi, di pwede. - Parang Aretha Franklin o…
Hindi musika 'yan. Wag musika.
- Pamagat ba? - Di ko alam.
Tauhan ba? May katunog ba?
- Wala akong ideya. - Anong ibig sabihin?
Ipinapaalala ba sa'yo ang…
Tapos na.
Sorry.
Wag kang mag-alala.
- Ayos lang. - Ang gulo.
Ayos lang.
Uy.
Patawarin n'yo. Sports Illustrated lang binabasa.
Sige, sige. Dito na tayo mananalo.
- Okay? - Okay.
Diyos ko. Okay.
Okay. Okay. Alam ko 'to.
'Yong libro mula India tungkol sa masarap na sex.
- Masarap na sex? - Kamasutra.
Masarap na sex?
Alam ng lahat.
Uy.
Na-lock out ka?
Oo.
Wala nang laman?
Oo.
Mas maganda rito.
Oo naman.
At gusto ko ang ginawa mo rito.
Uy, salamat. Oo. Pinaghirapan ko 'yan, kita mo naman.
Magkano kaya 'to sa tingin mo kung nagbabayad tayo?
Di ko alam, baka mahal.
Pero ang weird, 'no?
Ang weird nga.
Para kay Pip, kung anuman 'yon.
Backup singer ang Pip. Kay Gladys Knight.
- Gladys. - Si Knight at ang mga Pip.
Salamat. 'Yon nga ang iniisip ko.
- Cheers, Gladys. - Oo, cheers, Gladys.
Ang Pip ay tauhan din sa nobela ni Charles Dickens
na Great Expectations.
Tama. Oo. Malamang 'yon nga ang hinahanap nila.
Oo, pero kakampi mo 'ko.
Mas gusto ko ang "If I Was Your Woman" kaysa Little Dorrit.
Pwedeng magtanong?
Oo naman.
Pa'no hina-handle ng asawa mo ang ganito?
Sino nagsabing mayroon?
Wikipedia.
Sinearch mo 'ko?
Oo. Ginoogle kita.
Bakit?
Curious lang.
Nagtanong ka na lang sana.
Oo, pero ngayon, di ko na kailangan.
- Dahil alam ko na lahat. - Tama. Siyempre. Oo nga naman.
Tulad ng ano?
Puwes, alam kong nag-publish ka ng unang libro, college pa lang.
Na masasabi kong, nakakasuya talaga 'yon.
Huy, kalmahan mo lang.
Pinasadahan ko ang buong publication section. Sobrang haba.
Ganoon din sa mga award.
Kuha ko na. Napakarami, matagumpay.
Tapos tumalon ako sa personal at nalaman kong sculptor asawa mo,
na gumagawa ng malalaking metal na, sa kung anumang dahilan,
nabebenta nang daan libong dolyar.
Napakarami ring Wiki quotes.
Talagang kino-quote ka sa Wiki.
Oo.
Oo, 'yon ang pinakamalaking tagumpay ko sa buhay.
Pero siyempre, kung naghahanap ka ng totoong pamilyaridad,
dapat mong malaman ang mga hindi sinasabi ng Wikipedia. Tama?
Tulad ng?
Ibig kong sabihin, tulad ng… Tingnan natin.
Ano ang nickname mo no'ng high school?
Tanong talaga 'yon. Tinatanong kita.
Ano'ng nickname mo?
Sino nagsabing mayroon?
Kasi mayroon. Ganoon ka.
- Di mo 'yan alam. - Tingin ko oo.
Dali na.
Di ka 'yong lalaking kasali sa football team?
Alam mo 'yon, 'yong MVP.
Di ko alam kung tagahagis o tagasalo ka,
pero ikaw ang may hawak ng bola habang patapos na ang oras.
At palaging may nickname 'yon.
Di ko sasabihin sa 'yo.
Oo, sasabihin mo.
Oo.
Papahulain mo ba ako?
Pwede rin.
Talaga?
Sige.
Tingin mo talaga makukuha mo?
Alam kong makukuha ko.
Alam ko na.
Hindi, di mo alam.
Oo.
The Big O?
Walang hiya.
The Big O, ano? Ikaw talaga ang Big O?
Pa'no mo nakuha?
Ang galing.
Ano ka ba?
Kung 'yon ang nickname mo,
tiyak may cheer sa 'yo.
Alam mo? Next topic na.
- Dali na. - Ayoko.
Kailangan mong kantahin.
Hindi, nickname mo na lang.
- 'Yon na lang kaya? - Wala akong nickname.
Napaka-obvious no'n.
Ang cheer na dali.
Sige na nga, lintik.
Give me the O! Give me the Big O! Give me the O!
- Salamat sa paggawa no'n para sa 'kin. - Pambihira.
Alam mo kung ano ang malala ro'n?
Gustong-gusto mo.
- Gustong-gusto ko. - Oo.
Gustong-gusto ko talaga.
Oo naman.
Bakit di mo matapos ang libro mo sa bahay?
Mahabang kwento.
Talaga?
May oras ako.
Talaga?
Lintik.
Wala pala.
Pasensya na. Tawag sa trabaho.
- Sa susunod? - Sa susunod.
Good night.
Tagahagis pala ako.
Ng bola.
Quarterback ako.
Field ko 'yon at ako ang nagdedesisyon.
Okay, puwes, si Dina 'yong kausap ko,
at gusto raw ng Random House na gumawa ako ng dalawang libro.
Congratulations.
Di mo nakuha. Para makuha ang dalawang libro ko,
malaki ang io-offer nila sa 'kin.
At di lang pang-freelancer na kita, Owen.
Totoong pera talaga.
Owen, magandang balita 'to.
Congrats nga.
Teka lang.
Natatakot ka ba?
Seryoso ka ba?
Ibig kong sabihin, ganito ang reaksyon mo sa ideyang magkakaroon ako ng pera.
Pambihira ka.
Ano? Di ko lang inakalang gano'n ka,
na natatakot sa tagumpay ko.
Di kita nakitang
ipapahiya ako sa harap ng mga tao
dahil di ko nabasa ang libro ni Dickens.
Parang natututo tayo rito, ano?
Owen, biro 'yon.
- Nakakatawa 'yon sa 'yo? - Biro 'yon. Laro lang.
Masaya ang laro. Iyon, hindi.
Okay.
Pa'no mo nalamang Dickens?
Di na kita kilala dito.
Alam mo, masama lang ang araw mo.
Sige, ayos lang 'yon. Naiintindihan ko.
Pero di masisira ang araw ko, Owen.
Maganda talaga dapat ang araw ko.
At gusto kong gano'n 'yon.
Kaya lalabas muna ako. Okay?
Hanapin mo na lang ako pag ayos na.
Magandang umaga, escort.
Tigilan mo 'ko.
Pasensya ka na.
May kailangan ka?
Wala.
Uy.
Kumusta ka?
Mas okay na?
Medyo.
'Yong hayop na sandwich.
Anong sandwich?
Nag-sandwich ako sa bayan.
Kailan ka pumunta?
Kahapon.
Okay. Kung gano'n, malapit nang umalis para sa overnight sa disyerto.
Di talaga ako makakapunta.
Ayos lang. Pumunta ka na.
Okay.
Di ka nagdisyerto?
Hindi ngayon.
Ikaw?
Nakita ko na.
Di naman magbabago.
Uy, bata.
Gusto mong beer?
Ano ba? Aminin mo nang stuck ka.
Di ako stuck.
Masasabi mo talaga pag stuck.
Di ako stuck.
Ano'ng pamagat?
Hindi. Kung wala kang pamagat, di mo alam sinusulat mo.
Tulungan kita?
Alam mo ang solusyon ko.
Ano'ng solusyon mo?
Tirahin mo o patayin mo.
Kapag stuck ka sa buhay
o sa literature…
kailangan mong gumawa ng di mababawi.
Kamatayan at siping.
Dalawang bagay, di mababawi.
Alam mo, maganda ang puwit niya.
Girlfriend mo.
Pare, wag ganyan.
- Compliment 'yon. - Hindi, nakakatakot.
Alam mo, halos ikasal na kami ni Katie no'ng kaedad n'yo kami.
Bakit di nangyari?
Ugo, di ko kailanman naisipang pakasalan ka.
Baka dahil do'n.
Matagal bang naging kayo?
Hindi, bata pa kami no'n.
Natapos din agad.
Parang gusto ka pa rin niya.
Lasinggero siyang adik sa sex. Kaya…
- Gusto niya ang lahat. - Oo nga.
Tama.
Sinundan mo 'ko kahapon.
Hindi.
Oo.
Nakita kita sa bayan.
Nandoon ako. Pero di kita sinusundan.
Ano'ng ginawa mo ro'n?
Namimili.
Para sa?
Nasa market ako para sa…
gabundok na spices na kulay orange.
Galing.
Hindi. Mukha siyang lasing,
at gusto ko lang makatiyak na ligtas ka.
Ligtas ba 'ko?
Napakaganda.
- Sige. Paalam. - Paalam.
Ba't puro text ka?
Trabaho.
Tingin ko, sira ulo ang mga boss ko.
Bakit naman?
Boring, e. Di mo gustong marinig.
Interesado ako. Sabihin mo.
Nahanap ko 'tong property sa West Virginia na puno ng coal.
Na-excite ang mga boss ko.
Dahil sa deal na ipinasok ko.
Maganda ang lahat.
Pero?
Gustong makisali ng seller.
Pag-aari ng pamilya,
kaya ayaw niyang may mga New Yorker na makisawsaw at patagin ang bundok.
Kaya sabi ko, hindi.
Sabi ng mga boss ko,
- "Sige, walang problema." - Okay.
Tapos, sa mga email,
malinaw na di sila susunod.
Mukhang masama.
Oo, masama talaga.
Gaano ba kahirap gawin ang tama?
Sa karamihan, imposible talaga.
Noong bata ako, oo. Ikaw ba hindi?
- Oo. - Excited ka no'n?
Bakit ka puro text?
Real estate ads. Ayoko sa real estate ads.
Sinuman ang nag-imbento ng katagang "en suite bath," dapat embalsamuhin.
Bakit mo tinitingnan?
Kailangan ng matitirhan.
Ano'ng nangyari sa farmhouse?
Naghiwalay.
Ikaw at ang bahay, o ikaw at ang sculptor?
Pareho.
Gaano kayo katagal?
Labing-apat na taon.
Ang tagal no'n. Ano'ng… Ano'ng nangyari?
Nakakatawa nga.
Nagka-cancer siya.
At…
Oo. Laging nakakatawa ang cancer.
Ayos lang siya. Magiging okay siya.
Okay.
Na-detect agad, nagagamot. Gano'n.
Pero may panahong nakakatakot,
at mahaba na 'yon para magkaroon siya ng kaliwanagan.
Na ano?
Na 14 na taon niyang kasama ang taong…
at iko-quote ko…
"Di marunong magmahal."
Di ka naniniwala, di ba?
Di ko alam.
Halata namang napapakisamahan lang ako pag di ako nagsusulat.
Nagsusulat ka ba lagi?
'Yon ang nakakatawa.
Di ba?
Puwes, stuck ka ba?
Di 'yon ang gagamitin ko.
Ano?
"Stuck."
Sabi ng coach ko,
"Kung hindi mahirap makuha, malamang di masyadong mahalaga."
Talaga? Di ko alam.
Tingin ko, minsan, dumarating na lang.
Mukhang nakabalik na sila.
Good night.
- Uy. - Ano?
Di ko alam pero…
Tingin ko mapakikisamahan ka.
Good night, Owen.
Owen, ano'ng problema mo? Di ka man lang nakikipag-usap.
Sorry kung tulog ka dahil sa hangover.
Galit ka dahil nagsasaya ako.
Alam mo, mula nang dumating tayo rito, lumayo ka na at…
Uy, di ako 'yong kung ano-ano ang sinasabi,
gabi-gabing high, at papasok nang walang suot.
'Yan ang tumatakbo sa utak mo
habang pinapalampas mo ang makapuntang Sahara?
Na-food poison ako.
Kung hindi 'yon, may iba pa,
lagi mong sinisira ang mga bagay na gusto ko.
Ano bang nasira ko na?
Itong trip kaya na ito?
Kagaguhan.
Alam mo, lahat ng bagay na 'to na di mo masikmura,
walang bago.
Ako 'to. Ganito na talaga ako.
Dati, ayos naman.
Hindi ayos.
Okay? Di ayos sa akin
na di ka nagbabasa ng fiction o natutuwa sa art.
Di lang ako nagsasalita dahil ayokong ma-insecure ka.
Salamat sa pag-aalala.
Alam mo, Owen…
Ang lahat ng bagay na 'to…
Mahalagang bagay 'to sa 'kin.
Tapos parang naiirita ka.
Di ko alam ano'ng gusto mo sa 'kin.
Minsan, tingin ko, di mo alam kung ano ang gusto mo.
Tama ka.
Mag-enjoy ka. Di na kita pakikialaman.
Magaling.
MASAMA ANG PAKIRAMDAM KO RITO. NANGAKO AKO SA KANYA.
NEGOSYO ITO. HINDI PAKIRAMDAM.
MAGIGING OKAY SIYA. YAYAMAN SIYA.
AT IKAW RIN.
ENJOY MO LANG BAKASYON MO.
KAMI NA BAHALA RITO.
Uy.
Okay?
Uhaw?
Di ko maayos ang mga bagay-bagay nang di lasing, kaya lasing ako ngayon.
Puwes, ano'ng problema?
Alam mo na, ano lang…
Tamang paraan ng pamumuhay.
Tama.
- Ang madaling bagay. - Oo.
Sa nakikita ko, may dalawa kang opsyon.
'Yong lagi kong ginagawa.
Na ano?
Pag humirap, maging matigas ka.
Tama.
Kung hindi mahirap makuha, malamang di masyadong mahalaga.
Tama.
At ano 'yong isa?
Ingat ka.
Puwede akong mahulog sa batang gaya mo.
Ano'ng sinabi mo?
Bata.
Okay.
Owen. Di 'yon kritisismo.
Mabuti naman.
Salamat.
Owen.
Lintik.
Uy.
Hinahanap kita.
No'ng nagising ako,
at wala ka roon…
Akala ko umalis ka na lang.
Alam mo na…
na sumuko na lang sa atin.
Alam kong nag-iba tayo.
O anuman. Nag-iba ako.
Pero alam ko ring…
di tayo naging masaya.
Di ka naging masaya.
Gusto mo ba talaga ako?
Di kita laging gusto.
Ano ka ba? Di mo ako laging gusto.
Di ako perpekto, alam mo 'yon. At ikaw rin.
Baka lahat 'to…
Baka lahat 'to, ano lang…
Baka magulong bahagi ito ng… pagiging magkarelasyon.
Baka dapat na tayong umuwi at magsimula ulit.
Rafih KAILANGAN KITANG MAKITA ULIT NANG GANITO
Lintik.
Gusto ko lang mag-sorry kagabi.
Nalasing ako at naging tanga,
- ang totoo… - Alam mo…
ang makilala ka ang pinakamagandang nangyari dito.
At saka…
Aalis na ako.
Maglilibot-libot ako.
Sa'n punta mo?
Di ko alam.
Pero parang dapat kang sumama.
Salamat.
Walang anuman.
Puwes…
Ano bang ginagawa natin?
Di ko rin talaga alam.
Pero masaya ako na kasama ka.
Ako rin.
Uy.
Tingnan mo. May kama pala.
Ayos.
Alam mo, di ko inakalang sasama ka.
Hindi?
Di ko sana itatanong.
Bakit tinanong mo?
Kasi gusto kita.
Magaan pag kasama kita.
Parang ako ulit 'to.
Tagal na rin no'ng huli.
Ako rin.
Morning.
Nagtatrabaho ka?
Kaunti.
Parang nakuha ko na.
Talaga?
Isang gabi lang parang…
Kung paano… nagdugtong-dugtong ang lahat.
Isang gabi lang?
Oo.
Minsan ganoon 'yon mangyari.
Alam mo 'yon? Makikita mo nang iba at…
parang kusang aayos.
Baka dahil 'yon sa ginagawa mo bago matulog,
kaya nag-iiba.
Ano?
Ibig kong sabihin, kahapon stuck ka, tapos ngayon…
Tingin ko, di mo pa nakuha lahat.
- Hindi pa? - Hindi pa.
Tingin ko, dapat kang pumunta rito at magpa-unstuck pa.
- Oo. Olive. Okay. - Olive.
At alam mong gusto ko ang olive. Kaya…
Ang sarap.
Gusto mong mapag-isa muna?
Hindi.
Ayos lang. Pwede akong maglakad.
Para makatrabaho ka.
Hindi.
Sigurado ka?
Sigurado ako.
- Sige. - Oo.
OWEN PARE, KUMUSTA NA?
PASENSYA KA NA TALAGA DAVE.
DI NILA HAHAYAANG IKAW ANG MAGPATAKBO NG KUMPANYA.
AYOS LANG KUNG TATANGGI KA SA ALOK.
Alam mo ba kung ano'ng ginawa ko ngayong araw?
Gaya ng ginawa ko, di ba?
Oo, 'yon, at…
Nag-resign ako.
Ano?
Di pa opisyal, pero sinimulan ko na.
Owen, malaki ito.
Oo.
Alam mo paano? Nakita kasi kitang magtrabaho.
Nakita kong ang saya mo.
Gusto mo talaga ang ginagawa mo, ano?
Palagi.
Kahit di ako umuusad.
- Talaga? - Oo, gusto ko.
Oo.
At ako, hindi.
Hindi kung paano ko ginagawa ngayon.
Parang, manalo anuman ang kapalit, kahit sino masira.
At… parang… Ayokong gawin nang gano'n.
Ayokong maging gano'n.
Kompromisong di ko gagawin.
Kaya hindi.
Kasi di ikaw 'yon.
- Excited ako. - Salamat.
Ano'ng nararamdaman mo?
- Natatakot. Oo. - Ano?
Alin sa mga libro mo ang una kong dapat basahin?
Wala. Di mo na kailangang basahin.
Hindi. Kailangan ko.
May alam ang buong mundo tungkol sa 'yo, tapos ako, di ko alam.
Ayoko 'yon.
Marami kang alam na di nila alam.
Talaga? Tulad ng ano?
Nickname ko.
Ano ngang nickname mo?
Di ko sasabihin.
Di ko alam.
Baka dito na lang ako.
Alam mo 'yon?
Kuha ng apartment,
maging mangingisda.
Gusto ko 'yon.
Talaga?
Pwede akong sumama?
Please.
Talaga? Sama ka?
- Gustong-gusto ko. - Ayos.
Plano na 'yan ha?
Plano na.
Alam mo ang iniisip ko kanina?
Swing route.
Ano 'yon?
Pattern ng pagpasa sa football.
Ginagamit 'yon kapag hindi na pumapabor sa 'yo ang laro.
Pero ang pinakamahalaga roon, 'yong tiwala para magpasya.
Paghahanap ng pag-asa… sa malaking gulo.
Iyon 'yon.
Oo.
Putik. Bag mo.
Ang libro ko!
Libro ko!
Tigil!
Lintik.
Patawad.
O, Diyos ko.
Na-back up ba 'yon?
Hindi naka-back up.
Patawad.
Pakiusap. Pakiusap. Kasi…
Wag…
Uy. Nandito ka na.
Nahanap…
Hindi, e.
Hinanap ko na kung saan-saan.
Ayos ka lang?
Ako rin. Kakalakad ko lang.
Naghanap sa mga basurahan,
baka kunin lang nila ang pera at itapon ang iba.
Sorry kung… sinigawan kita.
Di dapat.
Ayos lang. Galit ka, e.
Hindi, hindi ayos. Nagso-sorry ako.
Okay.
Kaya tingin ko, kailangan kong
umuwi.
Puwes, wala akong uuwian,
pero maghahanap na lang ako. Tapos…
Siguro doon ako magsisimula. Baka 'yon ang dapat gawin.
Okay. Gawin natin 'yon.
- Lumipad tayo ngayong gabi. - Ako lang dapat.
Tingin ko, dapat mag-isa.
Patawad.
Ano ka ba? Di kita papayagang umuwi nang ganyan.
Dapat kang mag-relax at huminga.
Tingnan mo ako. Pakiusap. Di ako okay.
Kailangan ko 'tong ayusin mag-isa…
Di mo alam ang kailangan ko kung di ko alam.
- Okay. Tumigil ka na. - Kukunin…
Kailangan kong umalis.
Uy. Alam kong mahirap.
Okay? Alam ko. At ikinalulungkot ko.
Pero nandito ako. Tutulungan kita.
Paano mo ko tutulungan?
Dalawang taon ang nawala.
Paano tutulungan?
Wala ako no'ng mga iba.
Mga hobby at nickname.
Mga sinulat ko lang.
Patawad.
Kasalanan ko 'to. Di ikaw.
Diyos ko,
rule number one bilang traveler, di ba, bantayan ang bag.
Di ba? Parang, ano bang iniisip ko?
Nakaupo lang ako, nakatingin sa dagat, nasa likod pa ang bag.
Ang tanga lang.
Katherine, alam kong galit ka at…
at gusto mong umalis dito,
pero di dapat nang ganito.
Hindi? Ano'ng dapat kong gawin? Manatili?
At tingnan ano pa ang mawawala?
Ano ka ba? Hindi gano'n.
Pumunta ako para sa libro.
Dapat tinapos ko na lang.
Ang tanga ko.
Nagpa-distract ako.
Nagpa-distract?
Nagpa-distract.
'Yon ba 'to sa 'yo? Distraction?
Pasensya na talaga sa libro.
Okay. Huling tanong.
Ikawalong nobela mo na 'to.
Paano nagbago proseso mo ng pagsusulat sa paglipas ng taon?
Parang hindi naman masyadong nagbago ang proseso.
Ang nagbago ay ang natutunan ko mula rito.
Laging may ibinibigay ang bawat libro,
may itinuturo sa akin.
At ano ang itinuro nito?
Ang totoo, wala akong ideya no'ng simula.
Madalas umuusbong ang mga libro ko sa isang kalituhan.
Sa mga di masagot na tanong na naiipon doon.
At sa panahong ito, naisip ko ang instinct na tumakbo na lang,
umalis sa unang senyales ng problema.
At pag ginagawa 'yon, sinasabi nating tumatakbo tayo sa panganib.
Pero baka kasinungalingan lang 'yon.
Pwedeng hindi talaga 'yon sa panganib.
Kundi sa kaligtasan.
Baka 'yon talaga ang nakakatakot.
Ang makita.
Makilala.
Mahalin.
Pero baka ako lang 'yon.
Parang perpektong pagtatapos.
Katherine Loewe, maraming salamat sa oras mo.
Salamat.
- Salamat. - Sige.
Uy.
Kumusta ka na?
Ako… ayos naman. Kumusta ka?
Ayos din ako.
Ikaw… Malapit ka lang dito, o?
Hindi. Si Patricia…
Hinila ko siya rito.
Selebrasyon ng libro niya.
- Tama. - Ang ganda.
Sasabihin ko dapat…
Puwedeng…
Di, ayos lang. Nagmamadali rin. Bumati lang.
Masaya akong makita ka.
Okay. 'Yon ang kuwentong kailangan kong marinig nang buo.
Lahat kami.
Hayan ka pala.
- Ayos ka lang? - Oo.
Baka di natin masimulan.
Owen?
Owen.
Saglit lang.
Uy, alam kong ayaw mo 'kong kausapin.
Ayos lang.
Sinusubukan kong…
i-contact ka.
Para mag-sorry.
Diyos ko. 'Yong pag-alis ko…
100 beses kong kinuha ang phone, pero di ko ma-dial. Kasi…
Sobra akong nahihiya.
Ang masasabi ko lang, napakahangal ko. Hindi dahilan 'yon.
Pero… 'Yon ang totoo, at… di ko alam.
Bumalik ako at… Halos di ako makakilos.
Parang zombie lang,
naghahanap ng bahay sa realtor.
Ibig kong sabihin, hindi kasama ang realtor.
Pero ano lang…
Tama.
Ang punto…
Na-miss kita.
Bawat minuto.
Gano'n ang pagsusulat.
Nakakakapit ka sa nawala na.
Kaya ginawa ko.
Tapos nagsulat ako…
The Swing Route.
- The Swing Route? - Oo.
The Swing Route.
Paghahanap ng pag-asa sa gulo.
Bagay na sinabi mo.
Oo. Oo, naaalala ko.
Talaga?
Oo.
Lahat 'yon.
- Owen, sasama ka ba o hindi? - Saglit lang.
Oo, kaya…
Aalis ka na.
At, gusto ko lang sabihing…
di ka kailanman naging distraction. Ikaw mismo ang lahat.
Nagsalin ng Subtitle: J.A. Atara