Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Nie bijcie się! - No już, jedziemy!
- Nie bij brata. - Spóźnimy się.
- Już się spociłeś. - Wsiadaj.
- Synu! - Znów się spóźnimy.
Wszystko dobrze, mamo?
Wszystko mamy? Masz mokre całe plecy.
Wciąż myślę o tej półce. Byłaby idealna do kuchni.
Odnawialiśmy kuchnię trzy miesiące temu.
No to do sypialni.
- Tam też by pasowała. - Chyba ci się nudzi.
Cześć, Gemma!
Cieszcie się, że nie macie tego problemu!
Co za małe zbóje.
Wsiadajmy.
Chodź.
Siedźcie spokojnie.
Bez mięsa?
Posmakuje ci.
- Z ryżem i sosem sojowym. - Już.
Dużo tego.
I jak?
Pycha!
Kochanie.
Na co tak patrzysz?
Macie ochotę na spaghetti? Zrobiłam dużą porcję.
Super, więcej jedzenia!
Hej! Podziękuj!
Dziękuję.
Naprawdę tu śpicie?
A nie wolno?
Nie wzywajcie policji. Już idziemy.
Nie!
Po prostu pewnie wam ciężko.
Nie, jest super.
Wiatr nas chłodzi.
Darmowa klimatyzacja.
Tak!
Jak masz na imię?
Jestem Kid. A to dziadek Lolo.
- Cześć. - Dzień dobry.
Jestem Gemma, a to mój mąż, Allan.
Cześć, tato Allanie!
Cześć, mamo Gemmo!
Lody.
- Dziękuję. - Proszę.
Jest naprawdę słodki, a do tego miły i uprzejmy.
To dobry chłopak.
Nie mamy wiele, ale chcę go dobrze wychować.
Nie chcę, by był, jak inne dzieciaki z ulicy.
Nie zrozum nas źle,
ale skoro jego rodzice odeszli…
to czy…
możemy go adoptować?
Adoptować?
Nie macie dzieci?
Próbowaliśmy wszystkiego, ale bez skutku.
Naprawdę?
Wiemy, że to trudna decyzja,
ale jesteśmy dobrymi ludźmi.
Zaopiekujemy się twoim wnukiem. Zapewnimy mu dobre życie.
Dziadku! Te lody są pyszne.
Dziękuję, mamo i tato!
No dobrze. Do widzenia.
Uważaj na siebie.
Lolo.
Za co?
Za wnuka?
Nie, chcemy tylko pomóc.
To na nowe życie na prowincji.
- Dzięki, ale nie trzeba. - Lolo.
Proszę.
Dziękuję.
- Dokąd idziesz, dziadku? - Zaczekaj!
- Dziadku! - Kid!
Dokąd idziesz?
Nie zostawiaj mnie!
Tak cię kocham!
Nie zostawiaj mnie!
Kocham cię!
Dziadku!
Dziadku.
- Leć, wnusiu. - Dziadku!
- Chodź z nami. - Kocham cię, dziadku!
Dziadku!
Nie zostawiaj mnie! Kocham cię!
Dziadku!
- Chodźmy do środka. - Dziadku!
- Chodź do domu. - Dziadku!
- No chodź, Kid. - Dziadku!
Lolo, gdzie jesteś?
Pomóż mi!
- Ile tego masz? - Dużo!
- Szybko. Póki ich nie ma! - Ile było w kopercie?
Widziałem, jak ci ją dawał.
Nic ci nie umknie. Wiejmy.
LOLO I DZIECIAK
No dobra, pięć kawałków.
Chyba śnisz! To warte o wiele więcej.
- Prędzej dziesięć. - To idź gdzie indziej.
Sprzedam, ale nie za pięć. To prawie jak darmo!
Sześć.
Bez jaj. Dziewięć.
Dziewięć?
Nie dam więcej niż siedem.
To same starocie. Niedługo wyjdą nowe modele.
A ty znowu o tych nowych modelach.
A potem i tak zgarniasz trzy razy więcej.
Ostatnia oferta, 7500.
To jak? Kolejny klient czeka.
Glina.
No dobra. Dupek z ciebie.
Prędzej złodziej, a nie glina.
Szybko.
Dobra. Weź to!
Twoje 7500.
Proszę.
- Siedem i pół tysiąca. - Super. Idziemy!
Co ty robisz?!
Widziałem! Odstaw to!
Mnie też będziesz okradać?
Mogę to wziąć? Dziękuję!
- Do widzenia! - Co do… Cholera!
Oszalałeś?
Jeśli będziesz go okradał, przestanie od nas kupować.
Spokojnie, to skąpiradło.
No i podziękowałem mu.
Chodź.
- Te są za duże. - Tak.
- Te będą dobre. - Ale super!
Nie za krótkie?
Zobacz, dziadku!
Pasowałaby ci!
Mam ją nosić w taki upał?
Nie chcesz? Wyglądałbyś super!
- Jak filmowy łobuz. - Wolę być jakimś kozakiem.
Zobacz!
Widzisz?
No przymierz.
Odwieś ją, śmierdzi.
To ty śmierdzisz!
Ty mały bachorze!
- Dość tego! - Śmierdziuch!
No to rzucaj.
- Nie! - To irytujące.
Nic nie trafiłeś.
- Już nie mogę? - Nie.
Mogę ostatni raz.
Nawet dziewczyna jest lepsza.
Co to miało być? Gdzie się tego nauczyłeś?
Posłuchaj!
Masz tak nie robić.
Ani nie przeklinać.
Spróbuj, a zostawię się na serio.
- Jasne? - Tak.
Nie mamy za wiele i cały czas musimy walczyć,
ale chcę nauczyć cię szacunku do starszych i dobrych ludzi.
W porządku?
Dobrze. Przepraszam.
W porządku. Po prostu tak nie rób.
No chodź.
- Dziękujemy. - Dzięki!
Czekaj na mnie!
Straszne, co?
- Będzie strasznie. - Myślisz?
Bez trzymanki!
Chodźmy tutaj!
- Jest pusto! - Tam?
- Tak! - Powoli!
Szybko!
Tam, na górę!
- Gdzie? - Pośrodku.
- Wsiadaj pierwszy. - Nie, ty pierwszy.
- Będzie strasznie! - Posuń się!
To ty to wybrałeś!
Dziadku!
Co teraz?
Chciałem cię uderzyć!
O nie!
Nie pamiętam życia bez ciebie
Gdy nie dbałem o nikogo poza tobą
Przeszliśmy ze sobą już wszystko
Życie nie ma przed nami tajemnic
We dwóch zawsze damy radę
Od kiedy cię znam
Co ty robisz?
Chciałem spróbować.
Spróbować?
Co będzie dalej? Prochy i papierosy?
Chcesz skończyć jak te bezdomne ćpuny?
Też jesteśmy bezdomni.
Ale za to bogaci.
Bogaci bezdomni? Tak można?
Widać można!
Napij się tego.
Masz. Wypijmy zdrowie.
Zdrowie!
Zaraz się zaczyna.
Od kiedy cię znam
Nigdy nie zawiodłeś mnie
Odmieniłeś życie moje
Najsłodszy mój
To właśnie ty
PENSJONAT
- Dziadku. - Co?
Razem na zawsze?
Razem na zawsze!
Kup mi lody!
Lody?
Nie zgrywaj głuchego.
Za dużo już wydajemy. Skończą nam się pieniądze.
To znajdź mi nowego klienta.
Waż słowa!
Ktoś mnie weźmie za alfonsa.
To jak mam to określać?
Nową ofiarę?
Nowego durnia?
Nowy cel?
Cicho!
Nowego donatora.
Świetnie! „Nowy donator!”
Zostań tu. Rozejrzę się.
Będziesz szukać nowych donatorów?
Nie tak głośno.
Zaczekaj. Kup sobie lody.
Super!
Proszę.
Zaczekaj, zaraz wrócę.
Wystarczy ci.
Poproszę loda.
Proszę pamiętać o spotkaniu o 15.00.
Dobrze. Dzięki za przypomnienie.
Prześlij mi grafik na dzisiaj.
- Oczywiście. - Dziękuję.
Dzień dobry.
Idealnie.
Wracają. Zaczynamy.
Zimno ci?
Bardzo.
Spokojnie, wnusiu.
Teraz lepiej?
To będzie poduszka.
Spróbuj zasnąć.
- Zatrzymaj się. - Dobrze.
Spójrz, Larra.
Przegonić ich?
- Wracajmy do domu. - Dobrze.
Zauważyli nas?
- Proszę tu podpisać. - Dziękuję.
- I tyle. Dziękuję. - Dzięki.
Powoli, bo się zadławisz.
Przepraszam panią. Wnuk ma spory apetyt.
Chleb jest przepyszny. I są też frytki!
Dobre? Sama robiłam.
Jedz, ile potrzebujesz.
Dziękujemy.
Proszę się nie martwić. Wnuczek skończy jeść
i pójdziemy sobie, by mogła pani odpocząć.
Możecie tu spać.
Już późno. Niech mały będzie bezpieczny.
Mam wolny pokój, w którym mogę was ugościć.
Czemu nie ma pani męża?
Hej, to wścibskie. Przeproś panią.
Przepraszam.
Nie szkodzi. Sama często się nad tym zastanawiam.
I nie mam odpowiedzi.
Może to z powodu traumy rodzinnej.
Ale robię świetne kanapki,
więc może kiedyś znajdę męża.
Oczywiście. I jest pani piękna.
Ale mi schlebiasz.
Może dzieci też będę miała.
Proszę pana, czy Kid chodzi do szkoły?
Do szkoły?
Nie. Nie mamy pieniędzy.
A chciałbyś?
Serio?
Chciałabym wam pomóc.
Jego rodzice zmarli tak młodo.
Ma tylko mnie.
Jestem za stary, by pracować.
Też jestem całkiem sama.
Moi rodzice zmarli, gdy byłam mała. Byli uzależnieni.
Na ulicach jest dużo uzależnionych.
Masz rację. Nie bądź jak oni.
Też miałam ciężko. Żyłam na ulicy.
Na szczęście mnie adoptowano i poszłam to szkoły.
A teraz…
żyję tak.
Donatorzy zasnęli. Chodźmy po łupy.
No chodź, Lolo. Mogą się obudzić!
Szybko.
Daj mi to!
Zgarniemy za to krocie od Taby!
No chodź, Lolo!
Szybko!
Chodźmy.
Gdy dbałem o kogoś poza tobą
Przeszliśmy ze sobą już wszystko
Życie nie ma przed nami tajemnic
We dwóch zawsze damy radę
Od kiedy cię znam
Zmieńmy piosenkę.
Najsłodszy mój
Na cokolwiek.
To właśnie ty
Ta mnie nudzi.
Znasz inne piosenki?
Nie, ale jest tu ich sporo.
No to wybieraj i zaśpiewamy.
Ale nie umiem czytać. Naucz mnie.
Wyglądam na nauczyciela?
Po prostu śpiewaj. I tak powtarzasz po mnie.
Zaraz zaczynamy.
Dobra, niech będzie to.
Od kiedy cię znam
Nigdy nie zawiodłeś mnie
Odmieniłeś życie moje
Najsłodszy mój
To właśnie ty
Od kiedy cię znam
Nigdy już nie bałem się
Pokochałem życie swoje
I cieszę się, że pozostałem
Właśnie z tobą
Od kiedy cię znam
Aleś ty ciężki.
Miałeś nie przesadzać.
Ciężko wychowywać dziadka.
- Za dużo gadasz. - A ty za dużo ważysz.
Lolo.
Połóż się na poduszce.
Co ja mogę?
Taki spotkał mnie los.
Biedny od samego początku.
Nie chodziłem do szkoły. Będę biedny do samego końca.
Co ty pleciesz?
Do licha. Czy Bóg faktycznie istnieje?
Bóg. Niby jaki?
Nie pozwoliłbyś na to, gdybyś miał sumienie.
Haruję jak wół. Jestem posłuszny.
Co tydzień chodzę do kościoła.
Praktycznie w nim mieszkałem. I co z tego mam?
Było Ci mnie szkoda? Nie!
Nie dziw się, że sam nie mam sumienia!
Cicho! Tu się śpi!
Pieprz się!
Bo zaśniesz na wieczność.
Bądź już cicho, Lolo.
I mówiłeś, że nie wolno przeklinać,
bo to bardzo nieładnie.
Wybacz.
Wybacz…
Ktoś może złożyć na nas skargę.
Aresztują nas.
I chce mi się spać.
Przepraszam.
Przepraszam…
Chodźmy spać.
Dobrze.
- Lolo. - Tak?
Razem na zawsze?
Razem na zawsze.
Lolo.
Napij się wody.
Głowa mnie boli.
Bo piłeś do upadłego.
Poproszę dolewkę zupy!
Oczywiście.
Proszę.
Lolo.
Nie pójdę do szkoły? Powinienem być w pierwszej klasie.
Szkoła nie nauczy cię niczego, czego nie nauczy cię ulica.
Ale nie umiem nawet czytać.
To takie ważne?
W życiu trzeba być sprytnym, a to już masz.
Ale pani Sandra stała się bogata, bo chodziła do szkoły.
Nie każdy po szkole jest bogaty.
Wielu jest biednych.
Czy każdy po szkole mieszka w hotelu?
To motel. I to obskurny.
Nie chodzisz głodny.
Inni błagają o jedzenie.
My kradniemy.
Wykorzystujemy nasz spryt.
Jeśli nie potrafisz żyć, wykorzystując to, co masz,
umrzesz smutny i głodny.
Na świecie są tylko dwa rodzaje ludzi.
Oszuści i oszukiwani.
Zabierz mnie na plażę. Tylko raz.
Jak w telewizji.
Pobawimy się w piasku, wykąpię się.
To strata pieniędzy.
Jeśli nam się skończą, znów trafimy na ulicę.
Musimy pilnować każdego grosza.
Nie stać nas na kaprysy.
Obierzmy na cel jakąś grubą rybę.
Myślałem, że jesteś sprytny.
Już mi rozkazujesz?
Idź spać. Za dużo gadasz.
Zostań tu, dobra?
Masz. Kup sobie coś do jedzenia.
Poszukam nowego donatora.
Leć po lody.
Poproszę loda czekoladowego.
Szybko!
- Boże! - Alex!
Boże.
Już się zmęczyłeś?
- Zmęczony. - Moje maleństwo.
- Chodź do tatusia. - Właśnie.
Kid?
Przepraszam.
Widział pan dzieciaka, z którym tu byłem?
Nie, przykro mi.
- Ubrany na czerwono. - Nie widziałem go.
- Mały chłopiec. - Przykro mi.
Kid!
Widział pan chłopca ubranego na czerwono?
Nie, przykro mi.
Widziałeś dzieciaka ubranego na czerwono?
Nie.
Kid!
Przepraszam!
Widział pan dzieciaka ubranego na czerwono? To mój wnuk.
Nie, przykro mi. Pełno tu dzieciaków.
Dziękuję.
Gdzie jesteś?
SZKOŁA MIEJSKA
Kupowałeś coś takiego. W takiej samej cenie.
- Dodaj coś, to lepszy model. - Nic ci nie dodam.
Nie zarobię na tym. Myślisz, że za ile to opchnę?
Przecież to nowy model!
To staroć.
Ale ty tego nie wiesz, bo go ukradłeś.
Gadaj głośniej, to wylądujemy w pace.
Skończ pieprzyć.
Ile za niego dasz?
Osiem tysięcy.
Co za… Osiem tysiaków za laptopa?
Muszę opłacić czynsz.
Ty masz tylko młodego.
Jeszcze jeden taki tekst, a zmienię lombard, dupku.
Kid!
Znowu coś zwiniesz?
Nie, tylko sobie stoję.
Jasne. Chodź, coś ci dam.
Masz. I nie tykaj niczego innego.
Hej, co się mówi?
Dziękuję.
- To co? Osiem? - Zgoda. Plus ten aparat.
Umowa stoi.
Masz osiem tysięcy.
Dobra.
Co?
Dobiorę jeszcze to. Do aparatu.
- Wezmę to sobie. - Splajtuję przez ciebie!
Wezmę jeszcze to. Dzięki!
Boże, co za dupki.
Zaczynamy! Początek wyścigu!
Można obstawiać!
- Daję dwie dychy! - Dobra!
Przewidywania!
Pierwsze lub drugie miejsce. Całkiem nieźle!
- Kto zapłaci? - Widziałem to w telewizji!
- Dawaj! - Jedziemy!
Ale wolno!
- Strasznie. - Ale wyprzedzam cię!
Trzecie okrążenie!
- Jak to działa? - Po co go kupiłeś?
Zróbmy sobie zdjęcie.
Przyda mi się, jeśli znów zaginiesz.
Mogliśmy po prostu iść do budki.
No tak.
Nieważne, już go mamy. Taba dał nam go za darmo.
- Mogliśmy go ukraść. - Zawsze wiesz najlepiej!
Zróbmy sobie to zdjęcie. Poproszę go.
- Co robisz? - Szefie!
Zrobisz nam zdjęcie?
- Mnie i wnukowi. - Jasne.
- Dzięki. - Jasne.
Wystarczy wcisnąć przycisk.
No dobra. Raz, dwa, trzy!
Ale zadowolony.
To miły i bystry dzieciak.
Wiem.
Jest naprawdę bystry, choć czasem lubi psocić.
Ale to dobry dzieciak.
Proszę pana.
Chcielibyśmy go adoptować.
Adoptować?
Tak. Po prostu…
jesteśmy parą już od bardzo dawna.
Od dawna chcieliśmy założyć rodzinę, ale…
Chcielibyśmy wychować Kida, jeśliby to panu pasowało.
Zajmiemy się całą dokumentacją.
Wiem, że nie jesteśmy tradycyjną parą,
jesteśmy mężczyznami,
ale będziemy kochać Kida jak własnego syna.
Wiem, że jesteście dobrymi ludźmi i zapewnicie mu dobre życie.
To dla mnie trudne, ale wiem…
że będzie mu z wami dobrze.
Naprawdę dziękujemy. Nie pożałuje pan tego. Obiecujemy.
Nie zrozumcie mnie źle,
ale potrzebowałbym pomocy,
by zacząć nowe życie na prowincji.
Jasne, żaden problem.
Tak?
To za dużo.
Gdyby to okazało się za mało,
proszę się nie wahać i poprosić o pomoc.
I może pan zawsze odwiedzać chłopca.
W porządku.
Dziękuję bardzo.
Powierzę wam wnuka.
- Jestem! - Ale łup.
Trafiliśmy w dziesiątkę.
To bogacze. Mają kupę kasy i gadżety.
Wiejmy!
- Weźmy tego psiaka! - Trzeba by go karmić.
I oskarżą nas o porwanie.
- Co się dzieje? - Co robicie?!
- Wiej! - Złodzieje!
- Okradają nas! - Boże. Biegnij!
Chodź.
Kid! Zostaw to! Chodź!
Kid!
Stać! Złodzieje!
Co się stało chłopcu?
Co się stało?
- Wezwijcie pomoc! - Wezwij karetkę.
Zostaw!
- Nie wytrzymam. - Będzie dobrze, spokojnie.
Wyjdzie z tego. Jest lekarz, chodź.
Mamy już wyniki rentgena i skanu.
Nie ma żadnego krwotoku wewnętrznego.
Co za ulga.
Nie ma też żadnych złamań. Jutro go wypiszemy.
Jak doszło do wypadku?
Mam zgłosić to policji?
Nie, wszystko jest już załatwione.
Dziękujemy.
Dajcie znać, gdybyście mnie potrzebowali.
- Jasne. - To wszystko.
- Dziękujemy. - Oczywiście.
Kochanie!
Boże.
Jak mogłeś?
Tak wykorzystywać dziecko?
Dla pieniędzy?
- Weź je sobie. - Wystarczy, kochanie.
Weź sobie to, co ukradłeś.
Ale zostaw nas i chłopca w spokoju.
A Kid?
Odejdź, bo cię zgłosimy.
Byłeś dla niego za ostry.
To tylko pieniądze.
Lolo?
Lolo!
Co tu robisz?
Jak wyszedłeś?
Wracaj, jesteś ranny. Masz pełno siniaków.
Daj spokój. Nie jest tak źle.
Jak wyszedłeś?
Uciekłem tyłem.
John mówił, że mnie zostawiłeś, ale nie uwierzyłem mu.
Nie zrobiłbyś tego. Razem na zawsze.
Drugą ręką.
Razem na zawsze!
- Chodź. - Dobrze.
Chodź.
Trafiliśmy w dziesiątkę. Zgarniemy kupę szmalu.
Na pewno jesteś cały?
Nie boli cię głowa albo coś innego?
Nic mi nie jest.
To co zwykle?
Lunapark, a potem karaoke?
Nie.
Jedziemy na wakacje.
Chciałeś pojechać na plażę, nie?
- Serio? - Tak!
Super! Tak!
To nasza pierwsza wspólna podróż.
Owszem. A co, już się nudzisz?
Nie, jest super. Dopiero wyruszyliśmy.
Musimy to powtórzyć.
Jeszcze nie dojechaliśmy na miejsce, a ty już chcesz więcej?
Po prostu planuję.
Prześpij się. Gdy się obudzisz, będziemy na plaży.
Śpij.
Morze jest super!
Chcę się wykąpać!
Wygląda lepiej niż w telewizji!
- Chodźmy! - Tylko nie za głęboko.
Byś nie utonął!
Chodź tu!
Aleś ty ciężki!
W ten sposób. Raz i dwa.
Tak jest! Jeszcze raz!
Muszę odpocząć.
Zobacz.
Słońce zachodzi.
Pięknie, co?
Cisza, świeże powietrze.
Hej, co się dzieje?
- Razem na zawsze! - Razem na zawsze.
Zróbmy sobie zdjęcie.
Zdjęcie?
Na pamiątkę pobytu.
No dobra. Raz, dwa, trzy!
Zobaczmy.
Wyszło?
Jeszcze raz. Źle wyszedłeś!
Nieważne! I tak jest fajne.
Wiesz co? Powinieneś być aktorem.
Sprawiasz, że klienci nam współczują.
Ty też, mój mały zbóju.
- Co? - Tak.
Szczerze mówiąc, kiedyś byłem aktorem.
Mówisz poważnie?
Tak! Zagrałem nawet scenę z Norą Aunor i Vilmą Santos.
Naprawdę grałeś w filmie? Żartujesz sobie!
Serio! Walczyły o mnie!
Co? Chyba za dużo wypiłeś, Lolo!
Ty mały zbóju.
Byłem statystą w wielu filmach.
Kto to taki?
Ci, którzy chodzą w tle i spacerują ulicami.
Raz dali mi kwestię.
Strasznie się stresowałem. Wciąż się jąkałem.
Reżyser się wściekł.
- O nie! - To był koniec mojej kariery.
Szkoda. Mogłeś stać się sławny.
Raczej nie. Ciężko było mi przeczytać scenariusz.
Teraz paramy się prawdziwym aktorstwem.
I lepiej nam płacą!
Podaj mi torbę. W środku jest książka.
- Skąd ją masz? - Ze śmieci.
Trochę podarta. Może dlatego ktoś ją wyrzucił.
Ale jest cała.
Nie nauczysz mnie czytać, więc ty mi ją przeczytaj.
Nauczyć cię? Czytanie jest trudne!
Świeci mi w oczy.
Proszę.
- Dobrze. - Przecież umiesz.
W porządku.
„TO MOJA WINA, ŻE ODSZEDŁEŚ. NIE DAŁEM CI TEGO, CO POWINIENEM”.
„Dawno, dawno temu żył sobie zły król.
Był tyranem dla wszystkich…”
Nie oszukuj mnie.
Śmieciarz mówił, że to książka po angielsku.
Wiem! Tłumaczę, byś zrozumiał.
No tak.
Tak.
„Dawno, dawno temu żył sobie zły król.
Wiódł bardzo smutne życie.
Stracił wszelką nadzieję.
Wszystko się zmieniło,
gdy w jego życiu pojawił się ukochany książę.
Wtedy król zaczął się zmieniać”.
Razem na zawsze?
Razem na zawsze.
- Słońce już zachodzi. - Schowa się za górami.
Niech was szlag!
Porzuciliście mnie!
Dlaczego? Jestem tak bezużyteczny?
Pieprzcie się!
Lepiej, żebym zniknął. Pieprzcie się wszyscy.
Bezużyteczny? W porządku.
Pieprzeni…
Nie śpisz?
Chodźmy do kościoła. Może dziś cię ochrzczą.
Chusty Nazarejczyka.
Chodźmy do kościoła.
Chusty Nazarejczyka!
Chusty Nazarejczyka! Zapraszam!
- Proszę. - Po ile?
- Po 20 dolarów. - A trzy?
Wtedy 50 dolarów.
- Dzięki. - Dziękuję.
Tak! No pij!
Twój wnuk jest uroczy, Mario.
No jasne. Wdał się w dziadka!
- Jak ma na imię? - To…
Słyszałeś? Dado pobił się z Muymoyem.
Muymoy był jak Karate Kid. Skopał go do nieprzytomności.
Kid.
- Cześć, Kid. - Ma na imię Kid.
Podoba ci się?
- Przypomina mnie? - Przystojniak.
Kid.
Rzadko ci to mówię, ale pamiętaj o tym.
Bardzo cię kocham.
Dzięki, że zabrałeś mnie na plażę.
Nigdy tego nie zapomnę.
Też cię kocham.
Razem na zawsze?
Jasne! Razem na zawsze!
Rak.
Trudno było w to uwierzyć. Był jeszcze taki młody.
Wszystko działo się szybko.
Sześć miesięcy po diagnozie
Red zmarł.
To nie do opisania.
Ciężko żyć dalej.
Całkiem straciliśmy…
wolę do życia.
Wtedy zobaczyliśmy was na zewnątrz i…
z czasem poznaliśmy Kida.
To dobry chłopak.
Zawdzięcza to panu.
Mieszkaliście na ulicy, ale dobrze go pan wychował.
Jeśli go nam pan powierzy,
pokochamy go z całego serca.
Nie będzie zastępstwem naszego syna.
Będzie…
prawdziwym darem od Boga.
Proszę,
nie chcemy was rozdzielać.
To nie tak.
I pomożemy też panu.
Jeśli zatęskni pan za Kidem,
jest pan mile widziany.
Nasz dom jest zawsze otwarty.
Lolo!
Pomóż mi!
Gdzie jesteś? Lolo!
Pomóż mi!
Hej! Pomóż mi.
Chyba czeka nas dziś karaoke.
Wystroiłeś się.
Pomóż mi. Brama jest zamknięta.
Kid.
To dobrzy ludzie.
Bogobojni.
Obdarzą cię miłością. Wyślą cię do szkoły.
Zapewnią ci dobre życie.
Co ty wygadujesz?
Szybko, bo nas nakryją.
Nie zabiorę cię ze sobą.
Zostań tu.
Mam nadzieję, że mi wybaczysz.
O czym ty mówisz?
Nie podoba mi się tu. Pomóż mi!
Lolo!
Chcę, byśmy byli razem. Bardzo cię kocham!
- Kid. - Lolo.
Robię to…
dla ciebie.
Lolo…
Nie chcę, byś skończył jak ja.
I pamiętaj,
że bardzo cię kocham.
Żegnaj.
Nie zostawiaj mnie.
Żegnaj.
Nie zostawiaj mnie!
Lolo!
Razem na zawsze!
Nie zostawiaj mnie, Lolo!
Nie zostawiaj mnie!
Nie zostawiaj mnie, Lolo!
Kid, synku!
Hej, Kid!
- Chodź tu. - Co robisz?
Co się stało?
Lolo!
Nie zostawiaj mnie!
- Chodź do środka. - Już cicho.
Chodź, synu.
Chodźmy do środka.
Nie zostawiaj mnie, Lolo!
Kid, synku,
podobają ci się ubrania ode mnie i taty Joela?
Zobacz.
Kupiliśmy ci też mundurek szkolny.
Przymierzysz?
Może potem najdzie cię ochota. Daj nam znać, dobrze?
Pa, synu.
Kid?
Kid!
Co ty tu robisz?
Szukam Lolo.
Widział go pan?
Od dawna go tu nie było.
Nikt go ostatnio nie widział.
- W końcu w domu. - Dzięki.
Dziękuję.
Daj spokój. Chodźmy.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
O której będą twoi przyjaciele, synu?
Jakoś później.
Pewnie też świętują z rodzinami.
No tak.
Chciałam po prostu wiedzieć, o której podać świniaka.
Może być o 18?
- Brzmi świetnie. - W porządku.
Synu…
Jestem z ciebie dumna.
Dziękuję.
Nie bądź taka dramatyczna. Chodźmy.
- Zaraz przyjdę. - Chodźmy.
Dobrze.
Co zjemy?
- Świniak będzie o 18? - Tak.
Dzień dobry!
- Dobry. - Hej, mamo.
Tato.
Cześć, synu.
Nie spóźnisz się?
Nie, zrobiłem wczoraj sporo w biurze.
Wszystko dobrze.
- Czyli nie ma pośpiechu? - Nie.
Możesz się najeść.
- Dzięki. - Kurczaka?
Tak, dzięki.
Telefon do pana.
- Do mnie? - Do pana Kida.
Ze szpitala.
Doktor Alarcon proszony na izbę przyjęć.
Doktor Albano proszony do sali położnych.
Lolo.
Wyjdziemy?
Chodźmy.
Zaczekaj. No dobra, to tu.
Lolo?
Kid!
No tak, plecak.
Podam ci go. Zaczekaj.
Wyjąć ci coś?
Dostałeś go ode mnie.
Wciąż jest w dobrym stanie.
Wróciła na nie moda.
W porządku.
Pięćset!
Pięćset. Zgadzasz się?
Lolo się nie zgadza.
Dobra.
Tysiąc.
Tysiąc?
W porządku. Umowa, Taba!
Zapłacę im!
Mamy tysiaka.
Proszę. Tysiąc dla ciebie.
Mamy tysiaka.
Dziękuję.
Skoczymy gdzieś.
Trzymajcie się.
W porządku?
Trzyma się.
Dzięki.
Hej!
Wiejemy!
Gdzie jesteś?
- Przepraszam. - Uważaj trochę!
Przepraszam.
Taba nas nie złapie. Znów go pokonaliśmy.
Nie dogoni nas!
Karaoke.
Karaoke. Chodźmy.
Jesteśmy.
Lolo.
Dziękujemy.
No dobra.
Jak za dawnych czasów?
Która to była?
Jak kiedyś.
Jest.
Dobra.
Masz.
Trzymaj.
Nie pamiętam życia bez ciebie
Gdy nie dbałem
O nikogo poza tobą
Przeszliśmy ze sobą już wszystko
Życie nie ma przed nami tajemnic
We dwóch zawsze damy radę
Od kiedy cię znam
Nigdy nie zawiodłeś mnie
Odmieniłeś życie moje
Najsłodszy mój
Śpiewaj!
To właśnie ty
Od kiedy cię znam Nigdy nie…
Lolo? Śpiewaj!
Lolo!
Pokochałem życie swoje
Lolo?
Lolo.
Lolo, obudź się.
Proszę, to nie jest zabawne.
Lolo!
Proszę. Pośpiewajmy jeszcze.
Lolo?
Nie rób mi tego. Nie zostawiaj mnie ponownie.
Mieliśmy być razem na zawsze!
- To ty śmierdzisz! - Ty mały bachorze!
- Wyprzedzam cię! - To mały koń!
Tak! Jeszcze raz!
Bez trzymanki!
Wyżej!
Lolo.
Razem na zawsze?
Razem na zawsze.
Jasne! Razem na zawsze!
Rzadko ci to mówię, ale pamiętaj o tym.
Bardzo cię kocham.
Napisy: Krzysztof Zając