Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Είναι αληθινό. Ληστεία. Απομακρυνθείτε από τα ταμεία.
Ήταν ο πιο παραγωγικός ληστής τραπεζών στον Βορειοδυτικό Ειρηνικό.
Αλλάζει διαρκώς μεταμφιέσεις.
Σαν να παίζει σε ταινία, ληστεύει τη μία τράπεζα μετά την άλλη.
Τρεις ή τέσσερις,
τη μία μετά την άλλη, την ίδια μέρα.
Στο FBI, δίνουμε παρατσούκλια στους ληστές τραπεζών.
Το δικό του ήταν "Χόλιγουντ".
Του ταίριαζε,
κυρίως όταν μάθαμε ότι τον είχε εμπνεύσει ο Μπόντι στο Στην Κόψη του Κύματος.
Γιατί υπηρετείς τον νόμο αντί να σε υπηρετεί αυτός;
Θα ανοίξεις εσύ το χρηματοκιβώτιο ή εγώ;
Τα κατάφερνε επί τέσσερα χρόνια.
Κι έγινε πρώτη μας προτεραιότητα.
Δεν ήταν κανένας βλάκας.
Ο Χόλιγουντ ήταν ίσως από τους πιο επικίνδυνους
που αντιμετώπισα,
επειδή ήταν επαγγελματίας.
Ήθελε να θερίσει την πόλη του Σιάτλ.
Ήταν εφικτό, μπορούσε να το καταφέρει.
Ήξεραν ότι είχε κλέψει εκατομμύρια.
Ήξεραν ότι τους είχε ξεμπροστιάσει.
Όταν μπήκε στο υποκατάστημα να μας ληστέψει,
υπήρχε το σκίτσο του ως καταζητούμενου.
Όχι πανικός. Ληστεία. Απομακρυνθείτε από το ταμείο.
Αυτό που συνέβη εδώ, ήταν βγαλμένο από ταινία.
Φοράει μέικ απ, περούκα...
Συμπρωταγωνιστής του το πιστόλι εννέα χιλιοστών.
Ο πιο παραγωγικός ληστής στη χώρα.
Νούμερο ένα στη λίστα καταζητούμενων του FBI.
Δεν μπορούσαν να βρουν την ταυτότητά του,
ούτε το επόμενο χτύπημά του.
Ήταν κάποιου είδους φάντασμα;
Πώς κατάφερνε να ξεγλιστράει έτσι;
ΠΩΣ ΝΑ ΛΗΣΤΕΨΕΙΣ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΣΙΑΤΛ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 1990
Ο Χόλιγουντ ήταν μοναδική περίπτωση για μας στο Σιάτλ.
Ξέραμε από τα στοιχεία
ότι γνώριζε τα πρωτόκολλα ασφαλείας.
Ήξερε πόσο χρόνο είχε για να εξαφανιστεί.
Ήταν έξυπνος ληστής τραπεζών.
Έγινε πρώτη μας προτεραιότητα
αφότου ανέλαβα την επιχειρησιακή ομάδα.
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΗ ΟΜΑΔΑ
Ο Σον Τζόνσον ήταν ο πράκτορας του FBI που είχε αναλάβει την υπόθεση.
Γνώριζε τα πάντα για τον Χόλιγουντ.
Τα ποσά που έχει αρπάξει είναι περισσότερα από κάθε άλλο ληστή τραπεζών.
Ο Χόλιγουντ ήταν επαγγελματίας.
Το δούλεψε. Τελειοποίησε την τέχνη του.
Νομίζω ότι απολάμβανε αυτό που έκανε.
Τα λεφτά ήταν το κίνητρο, αλλά μετά
ήταν η έκρηξη αδρεναλίνης, η πρόκληση.
Όταν ανέθεσα στον Μάικ να ηγηθεί της ομάδας της αστυνομίας σ' αυτό,
ήξερα ότι θα δημιουργούνταν κόντρες.
Ο Σον κι εγώ ήμασταν η μέρα με τη νύχτα, τελείως διαφορετικά στιλ.
Ο τότε συνεργάτης μου το συνόψισε ωραία.
"Ο Σον Τζόνσον ήταν η φωτιά, ο Μάικ Μαγκάν ήταν η βενζίνη".
Άκουσα μια περιγραφή, δεν ξέρω αν συμφωνώ, ήμουν το μυαλό, ήταν τα μπράτσα.
Δεν συμφωνώ απόλυτα,
αλλά ήμουν σίγουρα το μυαλό.
Η Έλεν Γκλάσερ ήταν μια πολύ ταλαντούχα επόπτρια
που πίστευε στη μέθοδο "KISS": Αρχή της απλότητας.
Ως μία από τις πρώτες γυναίκες πράκτορες στο FBI,
το να αναλαμβάνω την ομάδα βίαιων εγκλημάτων
και την επιχειρησιακή ομάδα ήταν εκπληκτικό για μένα.
Όχι μόνο ήμουν σε αυτήν τη γαμάτη θέση,
είχα και την ευλογία να έχω τέσσερα μικρά παιδιά,
κι είναι φορές που νομίζω ότι ήμουν δύο διαφορετικά άτομα.
Με αποκαλούσαν και Πράκτορα Μαμά.
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΑΓΟΡΑ
Τη δεκαετία του '90, στο Σιάτλ συντελούνταν φοβερές αλλαγές.
Από πόλη δύο εταιρειών, Weyerhaeuser και Boeing,
προστέθηκε η Microsoft,
κι όλες οι εταιρείες γύρω από τη Microsoft.
Ο Μπέζος από την Amazon, τα Starbucks εξαπλώνονταν ραγδαία.
Το Σιάτλ είχε πλημμυρίσει στο χρήμα.
Ήταν απίστευτο το πόσες τράπεζες ξεφύτρωναν.
Δεν μπήκα αμέσως στο νόημα,
ότι το χρήμα προερχόταν από την τεχνολογική έκρηξη,
αλλά έβρισκες τράπεζα και σε μπακάλικο.
Υπήρχε μία σε κάθε γωνία.
Στην πολιτεία της Ουάσιγκτον, υπάρχει επιδημία τραπεζικών ληστειών.
Είπα στη γυναίκα μου να τις αποφεύγει. Σίγουρα θα γινόταν ληστεία.
Τρεις άντρες μπήκαν στην Branch Bank στο Γούντινβιλ με καραμπίνα...
Μπαίνουν στην τράπεζα,
και συνήθως δίνουν ένα ραβασάκι στον ταμία.
Πολλές ληστείες τραπεζών.
Δεν θυμάμαι αν καλύπταμε μία τη μέρα, μα ήταν πολλές.
Περνάμε στην Ντέμπορα Χορν. Ντέμπορα.
Ακριβώς, Ντέιβιντ. Λίγο νωρίτερα...
Το Σιάτλ ήταν συναρπαστικό μέρος.
Η πόλη άρχιζε να ανεβαίνει,
να γίνεται γνωστή στη χώρα.
Είχαμε τους Nirvana, άρα είχες την γκραντζ.
Η γκραντζ, για μένα, σε έναν βαθμό,
ήταν η απογοήτευση που ένιωθαν πολλοί
για τις αλλαγές που συντελούνταν στις κοινότητές τους.
Το γκραντζ ήταν τελείως αντιεταιρικό
κι αντιεμπορικό, κατά των μεγάλων ονομάτων και της δόξας...
Γυρνούσαν την πλάτη σε όλα αυτά,
και στο κατεστημένο, για τους σωστούς λόγους.
Μισούσαν την καταπίεση, την αποικιοκρατία,
την επίθεση στα ανθρώπινα δικαιώματα και στο περιβάλλον.
Ληστεία τραπεζών χωρίς να σε πιάνουν; Το γούσταραν.
Έχει ληστέψει 14 τράπεζες στο Σιάτλ από το 1992.
Είναι πανέξυπνος.
Πολύ έξυπνος.
Απορρίπτεις το κατεστημένο.
- Είναι ο κύριος Χόλιγουντ. - Σωστά.
Ξέραμε ότι κάποιος με ένα σωρό μεταμφιέσεις
λήστευε τράπεζες, δεν πείραζε κανέναν.
Χωρίς πυροβολισμούς.
Ακούγεται πολύ τολμηρό.
Μπορεί κάποιοι να τον στήριζαν, να μιλάνε για έναν Ρομπέν των Δασών...
ΡΟΜΠΕΝ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ
Η γοητεία του ληστή τραπεζών έχει τις ρίζες του εκεί.
Κλέβεις πλούσιους, βοηθάς φτωχούς.
Πόσο ευγενική πράξη είναι αυτή;
Ήταν θρύλος μεταξύ των ληστών τραπεζών.
Αλλά όσον αφορά στο ποιος ήταν, είχαμε κάνει τεράστιο λάθος.
Γεια, Μόγλη!
Γυμνόστηθος άντρας.
Έλα μέσα!
Πάμε, αγόρια. Ελάτε.
- Τραβάς; - Ναι, φίλε. Τραβάμε όλο το ταξίδι.
Κράτα την κάμερα σταθερή.
Στη θεωρία είναι εύκολο.
Όπως βλέπετε, έχουμε μπει βαθιά μέσα στο δάσος.
Δεν έχει πολύ φως.
- Τι θες να κάνεις, Ταρζάν; - Να ανέβουμε πάνω.
- Πάνω; - Ναι.
Μπαίνουμε στην περιοχή του Σκέρλοκ.
Πόσο ύψος έχει, φίλε;
- Είκοσι δύο μέτρα. - Από ποιο σημείο;
Από τον υπόροφο των κέδρων.
Εκεί κάτω.
Πες μας την ιστορία.
Πόσο καιρό σού πήρε; Τι παίζει εδώ;
Η κατασκευή μού πήρε δύο βδομάδες.
- Δύο βδομάδες. Απίστευτο. - Έξι επίπεδα.
Πενήντα οχτώ τόνοι ξύλο.
Ήθελε λίγη δουλειά. Έφαγα πρωινό πριν ξεκινήσω.
Εντάξει.
Όχι, μου πήρε ίσως... Δεν ξέρω.
- Τρεις ή τέσσερις μήνες; - Τόσο.
Το Δεντρόσπιτο ήταν εκπληκτικό.
Ένα μέρος όπου ξέφευγες από τους κανόνες της κοινωνίας.
Στην πρώτη μου επίσκεψη, ο Σκοτ άνοιξε την πόρτα.
Φορούσε μόνο τη ζώνη με τα εργαλεία του.
Πρώτη φορά μού άνοιγε κάποιος έτσι,
αλλά έκανα σαν να μη συνέβαινε τίποτα.
Έβλεπες έπιπλα, σαν αυτά ενός κανονικού σπιτιού,
και περπατούσες στη βεράντα, κι έβλεπες μια τουαλέτα, μια ντουζιέρα.
Ήταν κανονικό μπάνιο,
απλώς είχες μια υπέροχη υπαίθρια εμπειρία.
Είχε κατασκευαστεί πάνω σε εφτά δέντρα και ήταν πολύ καλοφτιαγμένο.
Τοίχοι από σανίδες κέδρου και παράθυρα με θέα.
Ένα πολυτελές δεντρόσπιτο.
Είχε έναν τεράστιο φούρνο,
και τον ανεβάσαμε από τα σκαλιά,
είκοσι μέτρα στον πρώτο όροφο.
Ο αδερφός μου ήταν φίλος του Σκοτ.
Ήθελε να με προσλάβει να του χτίσω το σπίτι.
Και είπα "Ναι, γιατί όχι;"
Κάναμε μερικές από τις πιο παλαβές κατασκευές.
Κρεμόμασταν από σκοινιά από τον αστράγαλο για να το καρφώσουμε. Και...
Ήταν άκρως επικίνδυνο.
Όλο ήταν επικίνδυνο, μα δεν μας ένοιαζε.
Ο ΣΚΟΤ ΚΑΘΕΤΑΙ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΟΥ
Με το Δεντρόσπιτο έπαιρνε ζωή η εσωτερική του προσωπικότητα.
Ήταν ασφαλής. Ήταν το καταφύγιό του. Το απάγκιο του.
Ήταν ελεύθερος από όλα.
"Κάθομαι στο γραφείο μου, δέκα μέτρα ψηλά".
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΣΚΟΤ
"Η ξύλινη βεράντα εκτείνεται προς τα έξω σαν τουτού μπαλαρίνας.
Είναι αρκετά φαρδιά ώστε να σε λούζει ο ήλιος,
και να παίρνεις έναν υπνάκο αν δεν φοβάσαι μην πέσεις".
Τι γίνεται, φίλε;
"Μ' αρέσει να κάθομαι στην άκρη να ατενίζω τα δέντρα".
Μίλησέ μας.
"Νιώθω μια ανεπαίσθητη χαρά.
Θέλω πολλά απ' αυτήν τη ζωή.
Θα ψάξω πολύ πριν βρω το μέρος που θέλει ο Θεός να βρίσκομαι.
Το μυαλό μου είναι σαν απείθαρχου παιδιού.
Απλώς πρέπει να το πιάσω".
Όλοι αγαπούσαν τον Σκοτ.
Όλοι αγαπούσαν το Δεντρόσπιτο.
Ήταν ένα και το αυτό.
Κολλήσαμε αμέσως με το που γνωριστήκαμε στο σχολείο.
Είχαμε πολλή ενέργεια, άγριοι κι ελεύθεροι.
Πίναμε τις μπίρες μας.
Ο Μαρκ Μπίγκινς έχει ενδιαφέρον.
Ήταν μαζί με τον Σκοτ στο Κολέγιο Έβεργκριν.
Όσοι πήγαιναν στο Έβεργκριν ήταν κατά κάποιον τρόπο παρείσακτοι.
Μαζί κι εγώ.
Πολύ προοδευτικοί άνθρωποι.
Δεν ήταν ότι έπαιρναν τρελά ναρκωτικά κι έπιναν κι έκαναν τέτοιες τρέλες.
Ήταν γήινο.
Έπαιζαν ντραμς, έπαιρναν μανιτάρια και κάθονταν γύρω από τη φωτιά.
Ήταν μια πολύ δεμένη κοινότητα.
Η μοίρα μάς ένωσε.
Ο Σκοτ ήταν ένας άγριος κι ελεύθερος τύπος.
Περισσότερο από τους άλλους φοιτητές
που θεωρούνταν άγριοι κι ελεύθεροι.
Ο Μαρκ είναι μια τρυφερή, ευγενική ψυχή, καταλάβατε;
Έπαιζε κιθάρα κι έγραφε ποίηση.
Αλλά περνούσε πολύ δύσκολα. Δυσκολευόταν.
Και νομίζω ότι ο Σκότι τον βοήθησε πολύ.
Του τηλεφώνησα.
Είπα "Διαλύθηκε ο γάμος μου.
Δεν ξέρω τι να κάνω, πού να πάω".
Και λέει "Σήκω κι έλα εδώ πάνω! Μείνε μαζί μου".
Ο Μαρκ Μπίγκινς ήταν δυνατός άντρας.
Κάπνιζε Chesterfield.
Έκανε ένα με δύο πακέτα τη μέρα.
Κατέβαζε το μπέρμπον σαν να ήταν νερό.
Αυτό τον ένωσε με τον Σκοτ.
Ο Μπίγκινς ήταν γερό ποτήρι.
Έζησα πολλά χρόνια στο Δεντρόσπιτο. Το ίδιο και η κόρη μου.
Άγνωστοι τύποι μάς χτυπούσαν την πόρτα
κι έλεγαν
ΜΑΡΚ ΜΠΙΓΚΙΝΣ
"Ακούσαμε ότι υπάρχει ένα πολύ ωραίο δεντρόσπιτο εδώ".
Ή "Μπορούμε να το δούμε;" Και τους διώχναμε.
Η κατάσταση ξέφυγε τόσο πολύ που αναγκαστήκαμε να βάλουμε αυλόπορτα.
Το Δεντρόσπιτο δεν το έχτισε μόνος του ο Σκοτ,
αν κι έχει αναφερθεί από πολλούς,
αλλά δεκάδες άνθρωποι δούλεψαν σ' εκείνο το μέρος.
Ο αδερφός μου, ο Σκοτ, ήθελε να είναι ελεύθερος.
Ήταν εθισμένος στην αδρεναλίνη. Έκανε τολμηρά πράγματα.
Καθόμαστε 18 μέτρα ψηλά, κάπου έξι ορόφους και...
Πρώτη φορά το κάνω αυτό.
Θα κάνει αναρρίχηση εκατό μέτρων ανάποδα.
Όποτε είσαι έτοιμος, Ράμπο, Ταρζάν.
Ήθελε να φτάσει όλο και πιο ψηλά.
Κι ήθελε όλο και πιο πολλά.
Αν γλιστρήσει τώρα, θα πέσει...
Από 18 μέτρα ύψος.
Είναι δύσκολο!
Σου το είπα, είναι αυτοκτονία, φίλε.
Ήταν τυχοδιώκτης.
Αγαπούσε τον ενθουσιασμό της ζωής, διψούσε για νέα πράγματα κι εμπειρίες,
αλλά έκανε μερικές καθοριστικές επιλογές
που τον οδήγησαν σε κατευθύνσεις που τον εγκλώβισαν.
"Στις σπουδές μου ακολούθησα λάθος πορεία,
δεν βοήθησαν την πνευματική μου εξέλιξη.
Μια φωνή μιλάει δυνατά και καθαρά.
'Μην ξεχνάς γιατί είσαι εδώ'.
Καταλαβαίνω, μα μην αλλάξεις πορεία".
Πάντα αναζητούσε κάτι για τον δικό του κόσμο.
Όταν τον γνώρισα, φιλοδοξούσε να πάρει πτυχίο στην Ιατρική,
αλλά αυτό πήγε περίπατο όταν δούλεψε στο εργαστήριο χημείας
και κατάλαβε ότι μπορούσε να βγάλει πολλά λεφτά.
ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟ ΚΟΛΕΓΙΟ ΕΒΕΡΓΚΡΙΝ
Ο Σκοτ ήταν ο πρώτος άνθρωπος που είδα να φτιάχνει κρυσταλλική μεθ.
Τα βράδια,
τρύπωνε στο εργαστήριο από την ταράτσα.
Οι καθηγητές του τον ανακάλυψαν.
Τον έδιωξαν.
Είπαν "Μην ξαναπατήσεις το πόδι σου εδώ".
Θα μπορούσε να είχε γίνει γιατρός.
Απέμενε ένα μάθημα για να πάρει πτυχίο Χημείας και Βιολογίας.
Θα πήγαινε για Ιατρική.
Αλλά δεν ήθελε.
Δεν ήταν γι' αυτόν και το ήξερε.
Κι ύστερα συνέχισε αυτήν την πορεία.
Όλο αυτό εξελίχθηκε, κι έγινε πολύ παραγωγικός,
και το προϊόν του ήταν τελείως ανόθευτο.
Αν δοκίμαζες ποτέ πράμα του,
σας λέω, ήταν κάτι το απίστευτο.
Είχε τη φήμη ότι παρήγαγε
το καλύτερο προϊόν στην περιοχή.
Δεν άκουσα κάποιον να λέει ότι είχε βρει καλύτερο.
Η χρήση μεθαμφεταμίνης από τον Σκοτ ήταν ήπια κι ελεγχόμενη.
Απλώς την απολάμβανε κι ενέπνεε τη δημιουργικότητά του.
Με τον καιρό,
αγόρασε ένα κτήμα με έναν αχυρώνα.
Και πήγα να ανακαινίσουμε τον αχυρώνα.
Στη σοφίτα του αχυρώνα, είχε στήσει το εργαστήρι του.
Ο Κάπτεν Πατ ήταν η βιτρίνα. Ήταν το οικονομικό μυαλό.
Συναντιόντουσαν μόνο μέσα στο δάσος,
για να μεταφέρουν προϊόν και χρήμα.
Όταν ο Σκοτ θα έφερνε 80 κιλά στον Κάπτεν Πατ,
θα έπαιρνε δύο εκατομμύρια δολάρια.
Ο Πατ ήταν που μύησε τον Σκοτ στον κόσμο της μεθαμφεταμίνης.
Ο Κάπτεν, το παρατσούκλι του Πατ,
τη μετέφερε στο Μπάρστοου και την πουλούσε στους Hells Angels.
Κι ο Σκοτ επέστρεφε στο Δεντρόσπιτο
με κουτιά γεμάτα 20δόλαρα.
Ο Σκοτ κι εγώ ξημερωνόμασταν να μετράμε τα χρήματα.
Αλλά η κατάσταση βγήκε τελείως εκτός ελέγχου.
Ο Κάπτεν Πατ δολοφονήθηκε στον ύπνο του από κάποιον που πήγε να τον ληστέψει.
Η είδηση συγκλόνισε τον Σκοτ.
Έτσι κάνουν σ' εκείνον τον κόσμο και δεν ήθελε να είναι μέρος του.
Και τότε τα παράτησε.
Η μεθαμφεταμίνη ήταν το εισόδημά του.
Κι όταν σταμάτησε τη διανομή, χρειαζόταν νέο τρόπο να βγάζει λεφτά.
ΣΤΗΝ ΚΟΨΗ ΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ
Τη δεκαετία του '90, η Κόψη του Κύματος είχε θέμα τις ληστείες τραπεζών.
Ώρα να ροκάρουμε.
Ο Σκοτ έβλεπε ταινίες και διαφορετικά πράγματα για να εμπνέεται.
Δεν χώνευε τράπεζες κι ασφαλιστικές.
Και μάλλον ήταν γενικό το συναίσθημα.
Στο πάτωμα, κόπανε.
Δεν αξίζει να πεθάνεις για ασφαλισμένα λεφτά.
Πάντα έψαχνε να βρει έναν τρόπο να νικήσει το σύστημα.
- Ψάχνει. - Τι ψάχνει;
Το κύμα. Το απόλυτο κύμα.
Στην ταινία τού άρεσε ο ατομικισμός του Μπόντι
κι η τόλμη του προς τη ζωή,
είτε λήστευε τράπεζες είτε δάμαζε τα τεράστια κύματα.
Όταν έκοψε την μπίζνα των ναρκωτικών,
είπε "Θα γίνω ληστής τραπεζών".
Ευχαριστώ πολύ, κυρίες και κύριοι. Μην ξεχνάτε να ψηφίσετε.
25 ΙΟΥΝΙΟΥ 1992 SEAFIRST ΜΑΝΤΙΣΟΝ ΠΑΡΚ
Στην πρώτη τράπεζα που ληστέψαμε,
απλώς το συζητούσαμε τελείως ακαδημαϊκά.
Πώς θα το κάναμε; Μπορούσαμε να τη σκαπουλάρουμε;
Ο Σκοτ είπε στον Μαρκ
"Δεν θα μιλήσεις. Απλώς θα τους προσέχεις".
Τον έλεγε αφεντικό. "Καλά, αφεντικό".
Μια φίλη μου μας άφησε ένα τετράγωνο από την τράπεζα,
και θα μας συναντούσε στο καθορισμένο σημείο.
ΣΗΜΕΙΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ
Το σχέδιό μας ήταν να περιμένουμε να φτάσει πελάτης
για να το σκάσουμε με το αμάξι του.
Ο Μπίγκινς φοράει τη μάσκα Ρόναλντ Ρίγκαν.
Ροκάρουμε!
Ο Σκοτ μπήκε πρώτος.
Θα ανακοίνωνε τη ληστεία.
Εγώ θα βεβαιωνόμουν ότι δεν θα έφευγε κανείς.
Ήμουν τελείως φρικαρισμένος.
Έλεγα "Δεν το πιστεύω ότι συμβαίνει
κι ότι το κάνω εγώ αυτό".
Ο Μπίγκινς κρατάει το όπλο
και λέει "Καθίκια, όλοι κάτω!"
Γυρνάει ο Σκοτ και λέει "Όλοι όρθιοι! Όρθιοι!"
Γιατί δεν θέλει κάποιος περαστικός να δει κόσμο κάτω.
Νομίζω ο Σκοτ είπε να πέσουν κάτω.
Όλοι ήταν στο πάτωμα όταν μπήκα στην τράπεζα.
Αν έχετε βρεθεί ποτέ σε αμάξι, και χάνετε τον έλεγχο,
κι όλα κινούνται πιο αργά.
Αυτό μου συνέβη στην τράπεζα.
Όλα ήταν σε αργή κίνηση.
Κι όταν ήταν ώρα να φύγουμε, ο Σκοτ λέει "Μαρκ, πήρες τα κλειδιά;"
Με φώναξε με το όνομά μου.
Σκύβω κάτω και λέω "Κύριε, μου δίνετε τα κλειδιά σας;"
Κι ο κακομοίρης ήταν τρομοκρατημένος.
Ήταν ολοκαίνουριο αμάξι και δεν άκουγα τη μηχανή.
Και τότε, ένα άλλο αμάξι παρκάρει δίπλα.
Κι ο Σκοτ λέει "Νομίζω ότι πήρε μπροστά.
Βάλε όπισθεν. Πάμε να φύγουμε".
Οδηγούμε στα προάστια.
Φτάνουμε στο σημείο του ραντεβού και το βανάκι είναι άφαντο.
Η φίλη μου πανικοβλήθηκε και πήγε στο σημείο Β.
Και καταλήγουμε να τρέχουμε σε ένα γήπεδο του γκολφ.
Ακούγαμε περιπολικά να πλησιάζουν. Τις σειρήνες.
Και βλέπουμε τη φίλη μου εκεί που έπρεπε να είναι.
Έτσι ήταν, κωμωδία παρεξηγήσεων.
Δεν ξέρω πώς κατάφεραν να γλιτώσουν.
Και τότε άρχισα να σκέφτομαι
τα πιθανά στοιχεία που αφήσαμε πίσω μας.
Το βανάκι ήταν του Σκοτ.
Αν κάποιος είχε κρατήσει την πινακίδα,
σκέφτηκα "Θα εμφανιστούν από στιγμή σε στιγμή".
Σε κάποια φάση, κάθισα κι είπα
"Δεν το ξανακάνω αυτό".
Ο Σκοτ λέει "Είσαι σίγουρος; Πάμε να ληστέψουμε άλλη μία! Τώρα!"
Μετά τη ληστεία,
ο Μπίγκινς φοβήθηκε κι έφυγε για τη Μοντάνα.
ΛΕΙΑ 19.971 ΔΟΛΑΡΙΑ
Όλα τα λάθη ενέπνευσαν τον Σκοτ να χωθεί πιο βαθιά σ' αυτό.
Κατάλαβε ότι μπορούσε να ληστεύει μόνος του
αρκεί έξω να ήταν όλα ελεγχόμενα.
Γι' αυτό ήρθε σ' εμένα.
Ήταν πολύ επιστημονικός, αναλυτικός.
Εγώ ήμουν πιο αυτοσχεδιαστικός, καλλιτεχνικός.
Είχα εργαστεί ως γλύπτης στην Ευρώπη, τη Γερμανία, τη Νορβηγία.
Δεν με απασχολούσαν οι τράπεζες.
"Τέλεια. Κάν' το. Πάρε και την τελευταία τους δεκάρα.
Εμένα δεν με ενοχλεί".
Αλλά δεν μπορούσα να με φανταστώ να το κάνω. Μου φαινόταν παρανοϊκό.
Αλλά μιλάμε για τον Σκοτ. Κι είναι πειστικός.
Είπε "Φίλε, είναι ό,τι πιο εύκολο. Σαν να κλέβεις εκκλησία".
Θα βγάζαμε εκατομμύρια.
Μα, όπως λέγαμε πάντα,
δεν υπάρχει σχολή εκπαίδευσης για ληστές τραπεζών.
Αυτό που κάναμε με τον Σκοτ ήταν ό,τι πιο δημιουργικό έκανα ποτέ.
Περισσότερο από τις τέχνες.
Το να βρούμε την κατάλληλη τράπεζα ήταν μια στιγμή χαράς.
Είναι σαν να βρίσκω ένα κομμάτι μάρμαρο που είναι ιδανικό για ένα έργο
που θέλω να δημιουργήσω.
Καθόμουν στον δρόμο, αρκετά κοντά ώστε να την παρατηρώ.
Κατέγραφα την ώρα άφιξης των θωρακισμένων οχημάτων.
Οι χρηματαποστολές ήταν σημαντικές. Γιατί ήξερες ότι η τράπεζα είχε χρήμα.
Το καλοκαίρι, κατέβαζα το τζάμι
κι άκουγα Μπαχ ή τζαζ.
Άκουγα όλη μέρα τις κλήσεις της αστυνομίας.
Και παρακολουθούσα τις περιπολίες στην περιοχή
για να ξέρω πότε περνούν. Κατέγραφα τους χρόνους.
Σε κάποιες από τις τράπεζες, ήταν πολύ σταθερές οι περιπολίες
των αστυνομικών, πάντα σε συγκεκριμένη ώρα.
Τις είχαμε μάθει,
οπότε, πέντε λεπτά αφότου έφευγαν, ξέραμε ότι έπρεπε να χτυπήσουμε.
Πέρασα μήνες στους δρόμους κάνοντας παρακολούθηση.
Δεν μπορείς να μπουκάρεις σε τράπεζα με μια φτηνιάρικη μάσκα.
Είναι γελοίο.
Κι έφτιαχνα αυτά τα προσθετικά όπως κάνουν στο Χόλιγουντ.
ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ
Χρειαζόμασταν μόνο κάποια σημεία, όπως μια μύτη, ένα πηγούνι, μάγουλα.
Φορούσε κασκέτο DARE για δύο λόγους. Το πρώτο που σκέφτεσαι
είναι ότι είναι αστυνομικός με κασκέτο DARE.
Και χλεύαζε την αστυνομία.
Σαν να έλεγε "Εδώ είμαι. Προκαλέστε με".
Όταν τον πρωτοείδα, βγήκε από το δάσος
και στεκόμουν εκεί παγωμένος.
Και λέω "Κύριε των Δυνάμεων. Τι στο διάολο είναι αυτό;"
Δεν θα μου περνούσε ποτέ από το μυαλό ότι αυτός ήταν ο Σκοτ Σκέρλοκ.
"Νιώθω μεταμορφωμένος με έναν απόκοσμο, μαγικό τρόπο.
Αλλάζω ραγδαία αυτήν την περίοδο.
Νιώθω άλλος άνθρωπος".
14 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1992 SEAFIRST ΜΑΝΤΙΣΟΝ ΠΑΡΚ
Η πρώτη τραπεζική ληστεία που έκανα
ήταν της τράπεζας που 'χε ληστέψει με τον Μαρκ.
Το σημαντικό σε μια τραπεζική ληστεία
είναι τα πρώτα 15 δευτερόλεπτα που δεν έχουν καταλάβει τι συμβαίνει.
Έμοιαζε με κάποιον που ίσως είχε δερματική πάθηση.
Οπότε, ο κόσμος απέφευγε να τον κοιτάζει.
Γεια. Τι θα θέλατε;
Ληστεία. Μην κουνηθεί κανείς.
Έβγαζε το όπλο τελείως αδιάφορα.
Ποιος λογικός άνθρωπος θα του έλεγε όχι;
Εσείς οι δύο! Τα λεφτά στον σάκο. Ψυχραιμία.
Εγώ καθόμουν με τον ασύρματο.
Κι αυτό ήταν.
Εγώ δεν διέτρεχα κανένα κίνδυνο. Είχα το δικό μου άλλοθι.
Είχα δικό μου λόγο να είμαι εκεί, και δεν θα με έπιαναν,
εκτός αν έπρεπε να τον φωνάξω να βγει.
Και η ομορφιά όλου αυτού
ήταν το να καταστρώνεις μία από αυτές τις ληστείες
ώστε όλα να λειτουργούν στην εντέλεια, με ασφάλεια,
και με το επιθυμητό αποτέλεσμα,
που ήταν το χρήμα.
Δεν μιλήσαμε στη διαδρομή.
Όταν φτάσαμε στο Δεντρόσπιτο και μετρήσαμε τα λεφτά,
ήταν μόλις πέντε με δέκα χιλιάδες δολάρια.
Λέω "Φίλε, είναι γελοίο.
Ποιος θέλει να πάει φυλακή για φραγκοδίφραγκα;"
Στις αρχές της δεκαετίας του '90, συνέλαβα έναν ληστή,
και σκέφτηκα "Διάολε, αυτό το πράγμα είναι παιχνιδάκι".
Και δεν το λέω για να καυχηθώ,
αλλά μέσα σε ένα διάστημα πέντε ή έξι μηνών,
είχα διαλευκάνει περίπου 80 υποθέσεις, κι έγινε πολύ εθιστικό.
ΣΥΛΛΗΨΗ ΥΠΟΠΤΟΥ
Και τελικά μετατέθηκα στην ομάδα βίαιων εγκλημάτων του FBI.
Ο Χόλιγουντ περνούσε απαρατήρητος επειδή έκλεβε ψίχουλα.
Όταν ένας ύποπτος χορεύει πάνω στο γκισέ
και προσπαθεί να πάρει τον έλεγχο και την Cadillac ενός ηλικιωμένου,
ένιωθες ότι επρόκειτο περί ηλιθίων.
Ίσως να είχαν αρχίσει να αναρωτιούνται "Τι λάθος κάνουμε εδώ;"
ΛΕΙΑ 9.613 ΔΟΛΑΡΙΑ
Είπα "Σκοτ, δεν θα το κάνω αυτό για δέκα, 15, 20 χιλιάδες δολάρια.
Είναι χαζό.
Είτε θα γίνει σωστά, πάμε για το χρηματοκιβώτιο,
είτε το σταματώ.
Να μου λείπουν οι ανοησίες".
Λέει "Δεν έχω πληροφορίες για το χρηματοκιβώτιο".
Και πήρε τη Μάστανγκ.
Η Μάστανγκ ήταν μια ξεχωριστή νεαρή γυναίκα. Δεν έμοιαζε με καμία άλλη.
Την προσέλαβαν ως ταμία στη Seafirst Bank.
Πήρε τα εγχειρίδια κι όλα τα πρωτόκολλα της τράπεζας
για τα ταμεία, τα χρηματοκιβώτια, τις χρηματαποστολές.
"ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΟΥ ΜΕ ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ"
Μόλις πήραμε τις πληροφορίες από τη Μάστανγκ,
ξέραμε τι έπρεπε να κάνουμε.
19 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1992 SEAFIRST ΧΟΘΟΡΝ ΧΙΛΣ
Ξέραμε από το πρωτόκολλο τι να πούμε.
Είναι αληθινό. Ληστεία.
Υπάρχει συγκεκριμένη ορολογία που χρησιμοποιείς,
και μόλις την ακούσουν, ξέρουν ότι γνωρίζεις πράγματα.
Ο ταμίας χρηματοκιβωτίου;
Εγώ.
Αυτό ήταν το φαινόμενο Σκοτ.
Μπορούσε να ελέγχει τον χώρο
και το χρηματοκιβώτιο ταυτόχρονα.
Γρήγορα.
Θέλει να είναι ήρεμοι.
"Άνοιξε το χρηματοκιβώτιο.
Κανένα πρόβλημα. Ηρέμησε. Όλα θα πάνε καλά.
Άσε με να μπω και να βγω".
Ήταν σαν να μπαίνει σε μια κατακόμβη φαντασίας.
Έχεις άλλο σάκο;
Όλοι κάτω.
Τελειώνετε!
Όταν γυρίσαμε σπίτι, πήγαμε πίσω από το στούντιο.
Και είπα "Πώς τα πήγες;" Και λέει "Δεν πήγε καλά.
Άλλη μία φόλα". Και λέω "Γαμώτο, φίλε.
Μου κάνεις πλάκα;"
Μπαίνουμε κι αδειάζει έναν μεγάλο σάκο. Και λέω "Ρε, φίλε".
ΛΕΙΑ 252.000 ΔΟΛΑΡΙΑ
Ήταν η μεγαλύτερη μπάζα. Αυτή που άλλαξε το παιχνίδι.
Και για μας, αλλά και για το FBI.
Ξεκίνησα με το FBI το 1987.
Την περίοδο της υπόθεσης Χόλιγουντ,
ήμουν ο πιο έμπειρος πράκτορας στο Σιάτλ στις ληστείες τραπεζών.
Προσπαθώ να θυμηθώ υποθέσεις όπου κάποιος έκανε ό,τι κι ο Χόλιγουντ,
από ληστεία ταμείων
να περνάει σε ένοπλη ληστεία χρηματοκιβωτίων.
Δεν θυμάμαι κάποιον άλλον να ακολούθησε την ίδια πορεία.
Η έρευνα για τον Χόλιγουντ έμοιαζε με ένα παζλ.
Προσπαθούσαμε να σχηματίσουμε εικόνα με σκόρπια στοιχεία.
Νομίζω ότι ο Χόλιγουντ το απολάμβανε.
Στις πρώτες ληστείες έβγαλε περισσότερα από τον μέσο ληστή.
Και τότε έπιασε τα χρηματοκιβώτια.
Όταν το κάνεις μόνος είναι πολύ ριψοκίνδυνο,
επειδή δεν ελέγχεις τι γίνεται στον υπόλοιπο χώρο.
Είσαι περισσότερο εκτεθειμένος. Μπορεί να σημάνει συναγερμός.
Εκείνη την περίοδο, ανέβασε επίπεδο το παιχνίδι του.
Η απειλή αυξήθηκε.
Ήταν πρόκληση γι' αυτόν, κι ήθελε να μας προκαλέσει.
Αλλά ποιο ήταν το μεγάλο ερώτημα; "Ποιος είναι ο Χόλιγουντ;"
Εντάξει. Έτοιμος;
Καλώς ορίσατε στο Δεντρόσπιτο. Περάστε.
Οι γονείς μου ένιωθαν δέος εκεί,
επειδή ο μπαμπάς μου ήταν του μαστορέματος.
- Αυτή θα είναι η τραπεζαρία. - Ναι.
Ήταν ένα από τα πιο ιδιαίτερα κτίσματα που υπήρχαν.
Οπότε ένιωθαν δέος με το ποιος ήταν ο Σκότι και τι είχε πετύχει εκεί.
ΣΟΥΖΑΝ ΣΚΕΡΛΟΚ ΑΔΕΡΦΗ ΤΟΥ ΣΚΟΤ
Μεγαλώσαμε σε αγαπημένο σπιτικό.
Ο πατέρας μου ήταν ιερέας, ένας πολύ αγαπητός ιερέας.
Η μητέρα μου ήταν δασκάλα σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες.
Ήμασταν παιδιά ιεροκήρυκα,
κι από πολύ μικρή ηλικία θα αποδεικνύαμε σε όλους
ότι δεν ήμασταν καλά παιδιά.
Ήμασταν και οι δύο της περιπέτειας. Αυτό μας έφερε κοντά.
Είχε μια διαφορετική ποιότητα, μια άγνοια κινδύνου.
Υπήρχαν εκθεσιακοί χώροι σπιτιών σε όλη τη Βιρτζίνια.
Ξέραμε πώς να τρυπώσουμε σε όλους.
Κι εγώ κι ο Σκότι μάθαμε να παραβιάζουμε κλειδαριές.
Δεν το κάναμε για να κλέψουμε κάτι.
Μάθαμε να παραβιάζουμε κλειδαριές
για να περάσουμε στην άλλη πλευρά της πόρτας.
Καθώς έμπαινε στην εφηβεία,
γινόταν όλο και πιο μυστικοπαθής.
Τον αποκαλούσαμε ειδήμονα της παραπληροφόρησης,
επειδή δεν σου έλεγε ακριβώς ψέματα,
αλλά σου έλεγε κάτι που ήξερες ότι δεν ήταν ακριβώς έτσι
ή θα άφηνε κάτι εκτός.
Όταν πρωτάρχισε να κάνει τρέλες,
ένα από τα πράγματα που έκανε, και νομίζω ότι ήταν 15, ίσως 16,
ήταν ότι εκείνος κι ο φίλος του έκλεψαν ένα αυτοκίνητο,
βανάκι νομίζω, από έναν τοπικό παιδικό σταθμό,
και το πήγαν στην παραλία. Και τους έπιασαν.
Κι αυτό ήταν το σημείο καμπής για τον πατέρα μου,
επειδή συνειδητοποίησε με αυτό το συμβάν
ότι κάτι δεν είχε πάει καλά με τον Σκότι.
Μεγάλωσε και δεν ξεπέρασε τη συμπεριφορά που είχαμε ως παιδιά ή ως έφηβοι.
Απλώς τη βελτίωσε και συνέχιζε έτσι.
Τα πάντα για τον Σκοτ ήταν ένα σκαλοπάτι.
Με την τράπεζα στο Χόθορν Χιλς μας ανοίχτηκε ένας νέος κόσμος.
Όταν ανοίξεις χρηματοκιβώτιο, αλλάζεις πίστα.
Τότε,
όταν αφήναμε επίτηδες ένα όχημα για την αστυνομία,
πληρώναμε κάποιον,
είτε μια γυναίκα είτε έναν τύπο που να μη μας μοιάζει καθόλου,
κάπου 1,90 ύψος, με μακρύ απεριποίητο μαλλί ή οτιδήποτε,
του δίναμε 1.000 δολάρια.
Αγόραζε ένα αυτοκίνητο, μου το έφερνε, και το παραλάμβανα.
Του κάναμε απολύμανση με νέφτι.
Παίρναμε γυναικείες τρίχες και τις βάζαμε στο πίσω κάθισμα.
Προσπαθούσαμε να τους μπερδέψουμε.
Υπήρχαν πολλαπλές διαδρομές που οδηγούσαν στην τράπεζα.
Οπότε βάζαμε έναν τσιλιαδόρο.
Ο ρόλος μου, μόνο σε δύο περιπτώσεις, ήταν να παριστάνω τον τσιλιαδόρο.
Μου έδωσε έναν ασύρματο, μου είπε να παρκάρω.
Όταν δεις την αστυνομία, λες "Έρχεται η μαμά".
Αυτό ήταν όλο.
Δεν δίσταζα να βοηθήσω τον Σκοτ.
Ήταν κάτι μεταξύ φίλων.
Βασική μεθοδολογία του ήταν να ληστεύει την ίδια τράπεζα.
Κανείς δεν περίμενε ότι θα επέστρεφε για να κλέψει την ίδια τράπεζα άμεσα.
ΣΥΝΟΛΟ 551.244 ΔΟΛΑΡΙΑ
Πρώτα αδειάζαμε τους σάκους με τα λεφτά και τα περνάγαμε από υπεριώδες φως.
Μήπως ήταν προσημειωμένα.
Τα φρεσκοτυπωμένα ήταν επικίνδυνα, είχαν διαδοχικούς αριθμούς,
και τα σκορπίζαμε τριγύρω.
Κλειδώναμε τον εξοπλισμό σε στρατιωτικά βαρέλια
που θάβαμε στο έδαφος.
Πηγαίναμε τα ρούχα μας στο δάσος
κι είχαμε έναν λάκκο για να τα καίμε.
Μετά, έπρεπε να ξεπλύνω το χρήμα.
ΡΙΝΟ Η ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΟΛΗ
Ο Σκοτ έπαιζε πολύ στοίχημα.
Το ξέπλυμα των χρημάτων, εκείνος το σκέφτηκε.
Ήταν δικό του δημιούργημα. Ευφυέστατο δημιούργημα.
Ποντάρεις το ίδιο ποσό
και στις δύο ομάδες σε δύο διαφορετικά καζίνο.
Η μία ομάδα θα κερδίσει.
Παίρνεις πίσω όλα σου τα λεφτά
εκτός από ένα πέντε τοις εκατό που είναι το ποσοστό για τον χαμένο.
Δεν χάναμε τίποτα, στην ουσία.
Ο Σκοτ έκανε πολλά με τα λεφτά του
και ζούσε τη ζωή του όπως ήθελε.
Ταξίδεψε, είδε τον κόσμο, γνώρισε ανθρώπους.
Αυτό του άρεσε.
"Έχω συνειδητοποιήσει τις αρετές τού να ταξιδεύεις μόνος.
Τις πιο άγριες εμπειρίες μου τις έζησα μόνος μου".
Ο Σκοτ ήταν σίγουρα αινιγματικός.
Εξαφανιζόταν για λίγο.
Κάποτε σκέφτηκα ότι ίσως να ήταν της CIA. Ίσως να καλλιεργούσε μαριχουάνα.
Δεν τον ρώτησα ποτέ πώς τα έβγαζε πέρα.
Θα πρέπει να ήταν εργολάβος.
Γι' αυτό έπιαναν τα χέρια του.
Έμαθα ότι τον ενδιέφερε πολύ να σταματήσει την υλοτομία.
Συνεργάστηκε με την Earth First, κι έκανε δωρεές στους οικολόγους.
Και είπα "Γιατί πετάς τα λεφτά σου στους χίπηδες, Σκοτ;"
Ο Σκοτ έβλεπε τον εαυτό του σαν έναν Ρομπέν των Δασών.
Νομίζω ότι ήταν προφανές από τον τρόπο που αποκτούσε λεφτά
και τον τρόπο που τα σκορπούσε.
ΡΟΜΠΕΝ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ
Αν ήταν Ρομπέν των Δασών; Ξέρω ότι ίσχυε.
Έδωσε λεφτά σ' εμένα, μοίρασε λεφτά σε άλλους.
Τον είδα να μοιράζει λεφτά.
Ναι, βοήθησε κόσμο.
Χρειάζονταν κάτι, τους έδινε μερικές χιλιάδες δολάρια για οτιδήποτε.
Σκορπούσε τα λεφτά.
Περίεργη η σχέση με τα λεφτά.
Δεν τα κέρδισες. Τα έκλεψες. Τα πήρες.
Τα σπαταλάς, και πας για άλλα.
Δεν ήταν Ρομπέν των Δασών.
Εκείνος ήταν ιδεαλιστής.
Έκλεβε τους πλούσιους, κι όλες αυτές οι ανοησίες.
Ο Σκοτ δεν ήταν έτσι.
Βοηθούσε αυτούς που ήξερε
ότι αν χρειαζόταν κάτι στο μέλλον,
θα τους φώναζε και θα το έκαναν.
Ανεξάρτητα από την επιτυχία όλου αυτού,
φτάνεις σε σημείο να προκαλείς τη μοίρα
και το αποτέλεσμα δεν είναι πάντα το επιθυμητό.
Ματαιώσαμε μια ληστεία
επειδή ένας πελάτης τον αναγνώρισε καθώς έμπαινε.
Άκουσα την κλήση της αστυνομίας και τον φώναξα.
Την κάνουμε. Πάμε.
Στην επόμενη, με το που μπήκε στο αμάξι,
η βαφή ανατινάχτηκε, οπότε πέταξε ολόκληρο τον σάκο.
Βρήκαμε το όχημα μερικά τετράγωνα από την τράπεζα.
Κάθισα σ' εκείνο το στέισον βάγκον για λίγα λεπτά.
Για να το νιώσω.
Ήταν όσο πιο κοντά είχα φτάσει σ' εκείνον,
περιμένοντας την επόμενη ληστεία του.
Εντοπίσαμε τους ιδιοκτήτες του.
ΠΙΘΑΝΟΣ ΥΠΟΠΤΟΣ
Έτσι καταφέραμε να φτιάξουμε σκίτσα
ατόμων που είχαν αγοράσει αυτοκίνητα.
Ένας σκιαγράφος της αστυνομίας
ενημέρωσε όσους δούλευαν στην υπόθεση υπονοώντας ότι ίσως να ήταν αστυνομικός.
Μας πέρασε από το μυαλό λόγω των ικανοτήτων του στις ληστείες.
Υπήρχε μια υποψία που είχε ο ντετέκτιβ Μαγκάν
ότι ο Χόλιγουντ ίσως να ήταν αστυνομικός.
Ο Σον Τζόνσον πίστευε ότι ίσως να ήταν αστυνομικός.
Αν πίστευα ότι ήταν αστυνομικός; Όχι.
Δεν έχαψα αυτήν τη θεωρία.
Φυσικά τη σκεφτήκαμε,
κι αυτό τον καθιστούσε πιο επικίνδυνο.
Θέλαμε να μαθευτεί για να διαλευκάνουμε την υπόθεση.
Χρησιμοποιήσαμε τα ΜΜΕ, κι ήταν μέρος ενός προσεκτικού σχεδιασμού.
Αναφερθήκαμε σε έναν ληστή τραπεζών, τον Χόλιγουντ.
Ο νούμερο ένα καταζητούμενος στη λίστα του FBI.
Οι μεταμφιέσεις του οδήγησαν σ' αυτό το παρατσούκλι.
Λήστεψε πάνω από δώδεκα τράπεζες την τελευταία τετραετία.
Η ιστορία άλλαξε δραματικά
όταν το FBI τον βάφτισε Χόλιγουντ,
επειδή ξέραμε ότι δυσκολεύονταν να τον εντοπίσουν,
κι έκανε έναν κύκλο.
Κάθε έξι μήνες χτυπούσε μια τράπεζα,
κι έλεγαν "Πάλι ο Χόλιγουντ;"
Αποστολή του πράκτορα Τζόνσον του FBI,
είναι να βρει όποιον ξέρει κάτι για τον Χόλιγουντ.
Αρχικά, θα ξεκινήσουμε πόρτα-πόρτα,
μισοί από δω, μισοί από κει.
Ήταν ασυνήθιστο να βλέπεις πράκτορα του FBI να περπατάει
και να λέει "Ξέρετε τίποτα για τον ληστή;"
Αυτό ήταν ανήκουστο, να βλέπεις έναν πράκτορα να είναι τόσο ανοιχτός.
Επίσης, απόδειξη ότι βρίσκονταν στο σκοτάδι.
Ίσως να ήθελα να μάθει ότι ήμουν εκεί, καταλάβατε;
Ήμουν κι εγώ εκεί. Οπότε να με στην τηλεόραση.
Οι περισσότεροι ύποπτοι παρακολουθούσαν τα ΜΜΕ.
Μάλιστα, νομίζω ότι το γούσταραν.
Ακούσαμε για τον Χόλιγουντ από ένα δισέλιδο άρθρο με τον Σαμ Τζόνσον.
Έλεγε
"Κάποιος τον γνωρίζει. Βοηθήστε μας".
- Το παρατσούκλι του είναι Χόλιγουντ. - Χόλιγουντ.
Είναι μακιγιαρισμένος...
Αυτό το όνομα τον επηρέασε πολύ.
Τον έφτιαξε ακόμα πιο πολύ.
Τον ενθουσίασε,
χωρίς να το πει, να το αποδεχτεί,
αλλά ξέρω την προσωπικότητά του. Ένιωθε περήφανος.
Πιστεύαμε ότι θα λήστευε ξανά αν τραβούσε τόση προσοχή.
27 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1995 SEAFIRST ΜΑΝΤΙΣΟΝ ΠΑΡΚ
Κάθε ληστεία ήταν ευκαιρία να δοκιμάσει κάτι άλλο.
Για τη διαφυγή, προσπαθούσαμε να δούμε τι περίμενε το FBI ότι θα κάναμε.
Και κάναμε το αντίθετο.
Για την τράπεζα που είχαμε στόχο,
είτε κατεβαίνεις τη Μάντισον προς το περιπολικό,
ή πας γύρω από τη λίμνη.
Και είπα "Γιατί δεν κάθεσαι στο βαν;
Θα πάω σε ένα εστιατόριο,
θα περιμένω να περάσει η μπόρα.
Μόλις φύγει η αστυνομία, θα βγω,
και θα σε ενημερώσω ότι μπορείς να εμφανιστείς".
Είχαμε τροποποιήσει ένα βαν, για να χωράει κάτω από την καμπίνα.
Αν του έριχναν φώτα, δεν θα τον έβλεπαν.
Είπα στον Σκοτ "Θα σκοράρουμε.
Είδα ένα όνειρο.
Θα πάρουμε διακόσια πενήντα χιλιάρικα και θα φύγεις με ασφάλεια.
Χωρίς πρόβλημα".
Πρέπει να είχαν περάσει 45 λεπτά που καθόμουν στο εστιατόριο.
Ήταν τέσσερα με πέντε περιπολικά.
Κοιτούσα από το παράθυρο
και είδα πότε διαλύθηκαν και τελείωσαν.
Φτάνω στο σημείο και σκέφτομαι
"Αυτός ο τύπος είναι φάντασμα; Πώς καταφέρνει να ξεγλιστράει;"
Αυτό που ανακάλυψε στο βαν ήταν το θάμπωμα των τζαμιών από την ανάσα του.
Αν ήταν παρατηρητικοί, θα καταλάβαιναν ότι κάποιος ήταν μέσα.
Πετάχτηκα σε μια κάβα απέναντι,
κι όταν βγήκα, είχαν φύγει όλοι τους.
Πήγα στο αμάξι,
έβγαλα τον ασύρματό μου και είπα στον Σκοτ
"Αφεντικό, πάμε".
ΛΗΣΤΕΙΑ #14 ΛΕΙΑ 252.466 ΔΟΛΑΡΙΑ
ΣΥΝΟΛΟ 938.077 ΔΟΛΑΡΙΑ
Σαν το ποντίκι με τη γάτα.
Ήταν προφανές ότι η αστυνομία ήταν απογοητευμένη.
Δεν μπορούσαν να βρουν ποιος είναι.
Αυτό που θυμούνται απ' αυτόν
είναι ότι απειλεί τον κόσμο πως θα πυροβολήσει.
Οι πράκτορες του FBI δεν καταλαβαίνουν πώς μπορεί να ξεφεύγει για τόσο καιρό.
Φοβούνται ότι θα γίνει βίαιος πριν τον πιάσουν.
Νομίζω ότι αυτό άλλαξε την ιστορία του Χόλιγουντ.
Μέχρι να αρχίσουμε να ακούμε από τους ταμίες
τις φρικτές ιστορίες τους, δεν είχε πειράξει κουνούπι.
Ενίοτε απελπιζόταν. Ήθελε να μπει στο χρηματοκιβώτιο.
Οι ταμίες χρηματοκιβωτίων έλειπαν, κι εκείνος θύμωσε.
"Είναι γιορτή. Δεν θέλω να σκοτώσω".
Κι έριξε με τέιζερ σε υπάλληλο. Δεν θα δίσταζε να χρησιμοποιήσει όπλο.
Έχω δει κάποιους να κλαίνε,
να φορτίζονται συναισθηματικά, και φτάνεις στο σημείο
να τους ηρεμείς, να τους μιλήσεις για ό,τι έγινε.
Δεν έμοιαζε με καμία ληστεία απ' όσες είχαν ζήσει στο παρελθόν.
Δεν μπορούσαμε να ξέρουμε τι θα έκανε το επόμενο δευτερόλεπτο.
Ήταν άκρως απειλητικός.
Η ληστεία τραπέζης δεν είναι έγκλημα χωρίς θύματα.
Αφήνει το σημάδι της στους πελάτες,
αφήνει το σημάδι της στους ταμίες.
Όταν σου βάζουν το πιστόλι στον κρόταφο, όταν απειλούν να σε σκοτώσουν,
αυτά έχουν επιπτώσεις στους ανθρώπους.
Με έχουν ληστέψει 14 φορές,
κι ένας από αυτούς ήταν ο Χόλιγουντ.
Επέβαλλε την παρουσία του,
κι έλεγε σε όλους να μείνουν ακίνητοι κι εκείνοι το έκαναν.
Είναι ασυνήθιστο για έναν ληστή να έχει τέτοιο έλεγχο.
Δεν το ξεχνάς ποτέ.
Μπορεί να συνεχίζεις τη ζωή σου, μα αυτό το κουβαλάς μέσα σου. Για πάντα.
Κάτι θα μπορούμε να κάνουμε για να τους σταματήσουμε.
Κάποιος θα πάθει κακό.
Νόμιζε ότι απλώς περνούσε καταπληκτικά,
ότι ζούσε ζωάρα.
Αλλά το να σκέφτεται ότι θα μπορούσε να τη γλιτώσει,
ήταν ευσεβής πόθος.
Όταν μπεις στον κόσμο μας,
δεν ξέρεις τι επιπτώσεις θα έχει σ' εσένα.
Είναι αδύνατον.
Μετά από χρόνια ληστειών τραπεζών,
δεν είσαι πια αυτός που ήσουν όταν πρωτοξεκίνησες.
Ο Σκοτ άρχισε να αγχώνεται.
Δεν ήταν πλέον ο χαλαρός, ανέμελος άνθρωπος.
Εκείνος είχε χαθεί.
Η ατμόσφαιρα στο Δεντρόσπιτο άλλαξε.
Κλείστηκε στον εαυτό του, απομονώθηκε, έγινε λιγότερο κοινωνικός.
Ο Σκοτ με έβαλε στο μπροστινό σπίτι για να διώχνω τον κόσμο.
Γινόταν όλο και πιο μυστικοπαθής και δεν ήθελε κόσμο κοντά του.
Δεν ήθελε να βλέπουν τι έκανε.
Μόλις διαβείς τον Ρουβίκωνα, κι αρχίσεις να ζεις εκείνη τη ζωή,
πρέπει να λες ψέματα σε όλους για όλα.
Σε όσους νοιάζεσαι. Σε όσους συναντάς.
"Συνεχίζω στη λάθος κατεύθυνση.
Ξεκινάω κάτι και σταματάω πριν ωφεληθώ από αυτό.
Πολλές γυναίκες βλέπουν ότι δεν δίνω συνέχεια.
Θέλω μόνο να θέλω; Γι' αυτό είμαι τόσο ανικανοποίητος;"
Μία φορά έκανα πλάκα μαζί του όταν τον είδα με κάποιες γυναίκες.
"Γιατί τους φέρεσαι σαν γλάστρες; Κάνε μου τη χάρη".
Είναι ελεύθερος ή όχι; Έχεις γυναίκες στο κρεβάτι;
"Τα πράγματα έχουν αλλάξει.
Συνήθως νιώθω ελεύθερος για τα σχέδιά μου στη ζωή,
αλλά τώρα αρχίζω να νιώθω αιχμάλωτος".
Γεια μας!
Εμφανίστηκε στην πόρτα. "Πρέπει να σου μιλήσω".
Και καθώς καθόμαστε εκεί, κάθεται απέναντί μου
και βάζει τα κλάματα, έτρεχαν δάκρυα από τα μάτια του.
Και λέει "Σουζ, δεν ξέρω τι συμβαίνει.
Όταν κοιτάζω στον καθρέφτη, δεν αναγνωρίζω αυτόν που βλέπω.
Τι είναι αυτό;"
Τότε κατάλαβα ότι είχε πρόβλημα.
Αυτή η πάλη μεταξύ φωτός και σκοταδιού. Έχανε αυτήν τη μάχη.
Άρχισε να πίνει όλο και περισσότερο για να μετριάσει το άγχος του.
Αλλά ο Σκοτ ήθελε μια τελευταία μπάζα,
τρεις ή τέσσερις τράπεζες,
τη μία μετά την άλλη το ίδιο βράδυ.
Δέκα με 15 εκατομμύρια δολάρια και τέλος.
Ο καθένας ακολουθεί τον δρόμο του.
Είχαμε εντοπίσει τρεις τράπεζες.
Πρώτα χτυπάς μια μικρή τράπεζα, μπαίνεις και βγαίνεις,
δεν σε νοιάζει η μπάζα.
Θέλεις να τραβήξεις την αστυνομία στη μικρή τράπεζα.
Μετά χτυπάς μια μεγαλύτερη τράπεζα.
Μέχρι να φτάσουν, είσαι στην τρίτη.
Τι θα κάνουν;
Θέλαμε να θερίσουμε την πόλη του Σιάτλ.
Ήταν εφικτό, μπορούσαμε να το καταφέρουμε.
Είχα απογοητευτεί κατά τη διάρκεια της έρευνας.
Είχαμε εντοπίσει δύο οχήματα διαφυγής,
και πλησιάζαμε, αλλά όχι τόσο όσο θέλαμε.
Βαρέθηκα να περιμένω, να αντιδρώ στις ληστείες του.
Άρχισα να ξαναψάχνω τους φακέλους,
τον τρόπο δράσης του,
την ώρα, τη μέρα,
τοποθεσία τραπεζών, πόσα χρήματα άρπαζε.
Ήξερα ότι είχε εγωισμό.
Κι ήξερα ότι κάποια στιγμή θα επέστρεφε.
Κάθισα και τα υπολόγισα,
ανακάλυψα ότι έβγαιναν περίπου 21.000 δολάρια ανά μήνα.
Με αυτό κατά νου,
προέβλεψα ότι θα χτυπούσε μία από τις τρεις μέρες
το επόμενο έτος, Ιανουάριο.
Ήξερα ότι θα επέστρεφε σε συγκεκριμένα σημεία, πιθανούς στόχους.
Ήταν παιχνίδι αναμονής, να επιστρέψουν, κι εμείς να είμαστε εκεί.
Μετά την τελευταία ληστεία, μείναμε έναν χρόνο εκτός.
Σχεδιάζαμε να χτυπήσουμε τρεις τράπεζες
αλλά χρειαζόμασταν άλλον έναν
εξαιτίας των δυσκολιών τριπλού χτυπήματος.
Μετά την πρώτη ληστεία,
πήγα στη Μοντάνα και κρυβόμουν εκεί,
ώσπου εμφανίστηκε ο Σκοτ και με έμπασε πάλι στο κόλπο.
Ο Σκοτ έμπαινε στις τράπεζες μόνος του,
κι είχε πρόβλημα με τον έλεγχο του πλήθους.
Μου είπε "Απλώς θα στέκεσαι εκεί.
Να μη φύγει κανείς. Αυτό είναι όλο".
Είχε περάσει ένας χρόνος από την πρόβλεψή μου
για τις τρεις μέρες του Ιανουαρίου.
Εγώ κι ένα μέλος της ομάδας
παρακολουθούσαμε πιθανούς στόχους του.
Την πρώτη μέρα, δεν έγινε τίποτα.
Τη δεύτερη μέρα, δεν έγινε τίποτα.
Την τρίτη μέρα, καθόμουν και τον περίμενα μόνος μου.
Με τον Μαρκ, αποφασίσαμε να χτυπήσουμε μία τράπεζα πριν χτυπήσουμε τις τρεις.
Η δεύτερη ληστεία μου διέφερε πολύ από την πρώτη.
Ήταν όλα υπό έλεγχο, κυλούσαν ομαλά.
Έμοιαζε περισσότερο με δουλειά.
Από την περιγραφή κατάλαβα αμέσως
"Αμάν, ο Χόλιγουντ".
Ήταν σε τράπεζα πιο πάνω από κει που περίμενα.
Ξαναχτύπησε όπως το είχα πει. Ξαναχτύπησε την τρίτη μέρα.
Πλησίαζα όλο και πιο πολύ "Είμαι λίγα λεπτά πίσω σου.
Ούτε μήνες ούτε βδομάδες. Λίγα λεπτά πίσω σου".
Έφτασα στην τράπεζα. Είχαμε αποκλείσει το σημείο.
Ήμουν ο πρώτος που τον ακολούθησε εκεί.
Φτάνω στην τράπεζα και βλέπω τον Σον Τζόνσον.
"Πώς έφτασες τόσο γρήγορα;"
Κι έμαθα ότι εκείνος και πράκτορες του FBI μόνο
έκαναν τη δική τους παρακολούθηση ψάχνοντας τον Χόλιγουντ.
Είχε αποκόψει όλη την υπόλοιπη ομάδα.
Οι άλλοι συνάδελφοι είχαν καταλήξει ότι αυτό που έκανα ήταν τρελό.
"Δεν πρόκειται να επιστρέψει".
Θυμάμαι ότι αυτό έδωσε ώθηση σε όλους να δουλέψουν για την υπόθεση,
επειδή υπήρχε κενό από την τελευταία φορά.
Όλοι στην ομάδα πίστευαν τότε
ότι κάτι κακό επρόκειτο να συμβεί.
Πρέπει να αναγνωρίσω στην Έλεν
ότι είδε ότι η υπόθεση πήγαινε να ξεφύγει,
κι έπρεπε να μπει ένα τέλος.
Ο Χόλιγουντ ήταν προβλέψιμος
σε ό,τι αφορά την ώρα και το μέρος που θα χτυπούσε.
Είχαμε ένα σχέδιο παρακολούθησης,
ελπίζοντας ότι ένας από τους δικούς μας θα ήταν έξω όταν θα λήστευε τράπεζα.
Χρειαζόμασταν την Αστυνομία του Σιάτλ. Τη μονάδα περιπολίας τους.
Χρειαζόμασταν εναέρια μέσα.
Προσθέσαμε επιπλέον βοήθεια του FBI.
Το να συντονιστούν όλα αυτά ήταν μια τιτάνια προσπάθεια.
Δεσμευτήκαμε να συνεργαστούν όλα αυτά τα τμήματα
για όσο χρειαζόταν.
Την εποχή εκείνη, μια νέα τεχνική ήταν η Pro-Net.
Ήταν ηλεκτρονικοί ιχνηθέτες τοποθετημένοι σε χαρτονομίσματα.
Έδιναν σήμα στις κεραίες.
Χρειαζόσουν έναν μηχανισμό για να τους παρακολουθείς.
Έπρεπε να τοποθετηθούν στα περιπολικά.
Έπρεπε να αναζητήσω τις ληστείες ως εκείνη τη στιγμή,
να βρω λογικούς στόχους που θα ξαναχτυπούσα,
να βάλω συσκευές στις τράπεζες.
Τοποθετήσαμε ηλεκτρονικούς ιχνηθέτες σε όσες τράπεζες μπορούσαμε.
Ο χρόνος έπαιζε τεράστιο ρόλο.
Όσο περισσότερες συσκευές εντοπισμού,
τόσο περισσότερο χρόνο κέρδιζα.
Αν είναι ανάμεσα σ' εσένα και κανέναν κακομοίρη
του οποίου τη γυναίκα θ' αφήσεις χήρα,
αδερφέ, θα σε διαλύσω.
Ο Σκοτ κι εγώ είδαμε την Ένταση, πολύ δυνατή ταινία.
Ακίνητοι! Μην κουνηθείτε.
Πολύ αληθοφανείς οι σκηνές της ληστείας.
Κι έπειτα το πιστολίδι μας έκανε να τα κάνουμε πάνω μας.
Θυμάμαι να κοιταζόμαστε με τον Σκοτ και να λέμε
"Θεούλη μου, αν συνέβαινε κάτι τέτοιο;"
Αυτό ήταν το παιχνίδι που παίζαμε.
Υπήρχε μεγάλη πιθανότητα, κάτι που μας κατατρόμαξε.
Φοβηθήκαμε για τη ζωή μας.
Όταν δούλευα σ' αυτήν την υπόθεση,
πάντα σκεφτόμουν ότι υπήρχε πιθανότητα
να πάθει κάποιος κακό.
Είχα ασχοληθεί με άλλες ληστείες τραπεζών στο παρελθόν,
όπου συνάδελφοί μου είχαν σκοτωθεί
σε ανταλλαγή πυροβολισμών στο Μαϊάμι το 1986.
Σε ανταλλαγή πυρών τεσσάρων λεπτών,
δύο ειδικοί πράκτορες του FBI σκοτώθηκαν κι άλλοι πέντε τραυματίστηκαν.
Μπορεί να μη γνωρίζαμε ποιος ήταν ο Χόλιγουντ,
αλλά ξέραμε ότι αν τον αντιμετωπίζαμε στον δρόμο,
δεν θα έπεφτε αμαχητί.
Κάποια στιγμή, εν μέσω όλων αυτών,
είδα ένα πολύ έντονο όνειρο.
Έβγαινα από το νερό σε μια παραλία
κι ένας καρχαρίας μου δάγκωσε και τα δύο πόδια.
Το όνειρο το πήρα ως οιωνό.
Να σηκωθώ και να φύγω από κει.
Ένιωθα ότι ο Σκοτ αισθανόταν ότι κάτι υπήρχε στον ορίζοντα.
Κάναμε πεζοπορία στην Ολίμπικ. Ήταν ξεχωριστή περιοχή για τον Σκοτ.
Εκεί ήταν που ηρεμούσαμε.
Καθάριζε το μυαλό μας από την πόλη, από το χάος.
Ανεβαίναμε στη φύση και προκαλούσαμε τους εαυτούς μας.
Στην κορυφή του Όρους Ουάσιγκτον
ο Σκοτ είπε "Ό,τι και να γίνει, εσύ να ορίζεις τη μοίρα σου.
Μην αφήνεις τον εχθρό να ορίζει τη μοίρα σου.
Φρόντισε να έχεις τον έλεγχο όσων κάνεις στη ζωή σου".
Δεν αρκούσε η μία τράπεζα στον Σκοτ. Ήθελε να χτυπήσει τρεις.
Είπα "Είσαι τρελός, φίλε".
Μίλησα στον Στιβ και του είπα
"Άκου, φίλε. Νομίζω ότι ο τύπος έχει ξεφύγει.
Εγώ θα πάω στην Καλιφόρνια. Προτείνω να έρθεις μαζί μου".
Κι εκείνος το σκεφτόταν, αλλά δεν ήθελε να απογοητεύσει τον Σκοτ.
Ήξερα ότι έπρεπε να πάρω μέρος στην τελευταία ληστεία,
επειδή κάτι έπρεπε να κορυφωθεί. Να ολοκληρωθεί.
Τελευταία φορά που είδα τον Σκοτ,
είχα δει ένα πολύ κακό όνειρο.
Το όνειρο περιλάμβανε όπλα, πιστολίδι.
Ήταν στο Σιάτλ. Κόσμος έτρεχε.
Και του διηγούμαι το όνειρό μου κι εκείνος πανιάζει.
Παίρνει βαθιά ανάσα και λέει "Δεν θα με ξαναδείς.
Μάλλον θα πάω στις Σεϋχέλλες".
Και λέω "Αλήθεια; Αλλά θα γυρίσεις;"
Και κάνει "Δεν νομίζω ότι θα με ξαναδείς".
"Περπατώ μέσα στη νύχτα κι ουρλιάζω στον Θεό για να ακούσω το μήνυμά του.
Δεν ανταποκρίνεται και νιώθω απόρριψη.
Είναι εποχή πόνου και θυμού και μνησικακίας.
Πού διάολο θα πάω μετά από δω, μεγάλε φτερωτέ λευκέ καβαλάρη του μυαλού;"
ΛΕΥΚΕ ΚΑΒΑΛΑΡΗ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ;
"Θα αργήσω πολύ να ξαναγράψω".
Χρόνια προετοιμαζόμασταν για τις ληστείες.
Δύο βδομάδες πριν τις Ευχαριστίες, ο Σκοτ είπε ότι υπήρχαν καλά και κακά νέα.
Τα κακά νέα ήταν ότι είχαν τοποθετήσει Pro-Net στα λεφτά.
Δεν υπήρχε τρόπος να ακολουθήσουμε το αρχικό μας σχέδιο.
Δεν θα ληστεύαμε τρεις τράπεζες.
Τα καλά νέα είναι, θα χτυπήσουμε την τράπεζα στην 125η Οδό.
Η Μάστανγκ είχε πει ότι υπήρχαν
πέντε με εφτά εκατομμύρια δολάρια μέσα.
Το σχέδιό μας άλλαξε.
ΙΧΝΗΘΕΤΗΣ
Έπρεπε να βρούμε άκρη με τους ιχνηθέτες, και γρήγορα.
ΓΟΥΕΛΣ ΦΑΡΓΚΟ
Χτυπήσαμε μία τράπεζα για να δούμε τι αντιμετωπίζαμε.
Φορέσαμε στον Σκοτ μπαλακλάβα.
Να μην καταλάβουν ότι ο Χόλιγουντ αφαιρούσε ιχνηθέτες.
Είπα "Άκου, μπες μέσα. Μη χασομεράς με τους ταμίες.
Πάρε τα λεφτά από το χρηματοκιβώτιο, και θα έχουμε τους ιχνηθέτες.
Να δούμε πώς τους τοποθετούν στα λεφτά".
Οι ιχνηθέτες είχαν τοποθετηθεί σε 20δόλαρα
γιατί ένιωθες ένα καρουμπαλάκι.
Πολύ σύντομα εντοπίσαμε δύο που πετάξαμε από το παράθυρο.
Μετά από αυτό,
νιώσαμε άνετα ότι μπορούσαμε να το κάνουμε.
27 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1996 ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΗΜΕΡΑΣ ΤΩΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΩΝ
Ξύπνησα το πρωί της παραμονής των Ευχαριστιών του 1996.
Η γυναίκα μου μού λέει το πρωί πριν φύγω "Η μεγάλη μέρα έφτασε.
Θα πιάσεις τον Χόλιγουντ σήμερα".
Και σκέφτομαι "Ναι, αυτό δεν το ξέρω".
Η βδομάδα των Ευχαριστιών είναι κουτσουρεμένη και λείπουν πολλοί.
Ξυπνάμε την παραμονή.
Κοιτάμε από τα παράθυρα. Έχει καταιγίδα.
Γκρίζα και σκοτεινά. Όμορφα. Υπέροχα.
Ιδανική μέρα για τη δουλειά.
Έχω πιάσει και καθαρίζω, να είναι όλα στην εντέλεια.
Πάμε στο δωμάτιο μακιγιάζ, βάζουμε τα προσθετικά, τις περούκες.
Δεν ανταλλάξαμε πολλές κουβέντες.
Μπαίνω στο στούντιο. Ο Σκοτ έχει τη θήκη της κιθάρας.
Έχει βγάλει το τουφέκι. Έχει βγάλει την καραμπίνα.
Η ιδέα ήταν ότι αν μας την έπεφτε περιπολικό,
θα πυροβολούσαμε τη μηχανή του με την καραμπίνα μας,
να το ακινητοποιήσουμε.
Όλα ήταν έτοιμα.
Ήμασταν έτοιμοι να ξεκινήσουμε για το Σιάτλ.
Η Μάστανγκ θα κρατούσε τσίλιες στον λόφο.
Είχε έρθει η ώρα.
SEAFIRST BANK ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΛΕΪΚ ΣΙΤΙ
Είχαμε εκπαιδευτεί συγκεκριμένα για αυτόν τον ληστή, τον Χόλιγουντ.
ΣΚΟΤ ΛΕΒΙΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ
Κι όταν μπήκε στο υποκατάστημα για να μας ληστέψει,
υπήρχε το σκίτσο του ως καταζητούμενου.
Μην πανικοβάλλεστε. Ληστεία.
Ο Σκοτ μπαίνει πρώτος, ξεκινάει να τους βάζει στη θέση τους,
κι ακολουθεί ο Μαρκ,
κι αρχίζει να κατευθύνει τους πελάτες.
Δεν φοβάσαι καν.
Το έχεις προβάρει. Δεν είναι η πρώτη σου φορά. Και το κάνεις.
Ο χειρότερος εφιάλτης μου. Όχι ένας, δύο Χόλιγουντ μπαίνουν.
Και γίνεται χαμός.
Τραβάω την παγίδα μετρητών που ενεργοποιεί τον συναγερμό.
Ο ταμίας χρηματοκιβωτίου;
Λέω "Εγώ".
Πάμε κι οι δύο πίσω,
και το χρηματοκιβώτιο ανοίγει με έναν ειδικό συνδυασμό
που ενεργοποιεί άλλο συναγερμό.
Ήθελα κάθε αναθεματισμένη υπηρεσία επιβολής του νόμου να έρθει εκεί
όσο πιο σύντομα γινόταν.
Τα γραφεία ήταν άδεια. Δεν ήταν κανείς εκεί. Τα φώτα σβησμένα.
Είμαι στο γραφείο μου, κλείνω κάποιες εκκρεμότητες.
Ακούμε τον ασύρματο της αστυνομίας,
και τότε ξεκινάει.
Κι ακούς αυτό το μπιπ.
Είναι μέσα δύο, τρία, πέντε λεπτά.
Δεν ακούω τίποτα από τη Μάστανγκ. Όλα καλά.
Κι ακούω τον ασύρματο.
Δύο ύποπτοι με κασκέτα μπήκαν στην τράπεζα.
Μακριά πράσινα πανωφόρια, πρόσωπα με έντονο λευκό μέικ απ.
Ακούω κάποιον από τον ασύρματο να φωνάζει "Σας είδαν".
Δεν ήταν ήρεμος.
Ήταν θυμωμένος. Ήθελε να μπει. Ήθελε να βγει.
Δεν αστειευόταν.
Σβέλτα.
Έριξα το Pro-Net στον σάκο.
Καθώς με σημαδεύει με το όπλο,
σκέφτομαι "Θα γυρίσει πίσω να με πυροβολήσει;"
Έρχεται ο Μάικ και λέει "Ληστεύουν τράπεζα. Μάλλον ο Χόλιγουντ".
Τρέχουμε στο αμάξι, ανάβουμε τα φώτα,
ανάβουμε τη σειρήνα και κατεβαίνουμε τη 2η Λεωφόρο.
Φεύγω από το γραφείο στις πέντε.
Μπαίνω στην κουζίνα.
Ακούω τον βομβητή μου. Κοιτάζω. Ήταν ο Χόλιγουντ.
Ο Σκοτ καθυστέρησε αρκετά στο χρηματοκιβώτιο.
Κι ύστερα τον βλέπω να βγαίνει από κει,
και κρατούσε έναν μεγάλο σάκο, που πήρα αμέσως.
Αρπάζω το ένα εκατομμύριο ογδόντα χιλιάδες στον σάκο.
Και τότε, ακούμε τις σειρήνες.
Και τότε παρατηρούμε ότι έχει πλακώσει η αστυνομία.
Τσούρμο ολόκληρο.
Ο Σκοτ φωνάζει "Στιβ, να το ακυρώσουμε τώρα.
Να τα παρατήσουμε". Λέω "Τι σκατά λες, Σκοτ;
Πάμε! Τελείωνε. Ξεφορτώσου τους ιχνηθέτες".
Οδηγούσα το αμάξι σαν να ήταν κλεμμένο.
Είχαμε διαρκή ενημέρωση από τον προϊστάμενο στο κέντρο.
Δύο ύποπτοι οπλισμένοι με πιστόλια,
αλλά προσπαθώ να εστιάσω στις συσκευές της τράπεζας.
Λαμβάνουμε κάποιο σήμα;
Γουέτζγουντ και Λέικ Σίτι.
Ακολουθώ τον ιχνηθέτη.
Εντοπίζεται σε διαφορετικές περιοχές της πόλης, διαφορετικές κεραίες.
Ακολουθώ το σήμα.
Ο Σκοτ λέει "Εντόπισα ένα!"
Μου δίνει δύο 20δόλαρα
που ήταν κολλημένα με το Pro-Net,
τα πετάω από το τζάμι και συνεχίζουμε.
Ένας αστυνομικός λέει από τον ασύρματο
"Πιάνω ισχυρό σήμα εδώ".
Φτάνω στο σημείο
και βλέπω πεταμένη στον δρόμο τη συσκευή εντοπισμού.
Κι αμέσως λέω "Γαμώτο".
Αλλά ήξερα ότι υπήρχε άλλη μία συσκευή εντοπισμού.
Συνέχιζαν να ψάχνουν
και λέω "Μπίγκινς, σύνελθε.
Κάνε τη δουλειά σου. Μη φοβάσαι. Τελείωνε".
Επικρατούσε τέτοιος πανικός με την αστυνομία στο κατόπι μας.
Ξέραμε ότι μας κυνηγούσαν.
Είχαμε κλέψει 1.080.000 δολάρια από την τράπεζα
και δυσκολευόμασταν πολύ να βρούμε τις συσκευές εντοπισμού.
Ξαφνικά ανάβει η οθόνη μου και κάνει "Μπαμ!" Η παράσταση αρχίζει.
Ο Σκοτ λέει "Άκρη. Θα οδηγήσω εγώ. Ξέρω καλύτερα..."
Λέω "Ξέρω πού πάω. Κάνε αυτό που πρέπει να κάνεις".
Ήταν ξεροκέφαλος.
Και τελικά λέω "Εντάξει". Κοιτάζω από πίσω μου.
Κι υπήρχε μια στοίβα λεφτά.
Δεν είχαν καμία οργάνωση σε αυτό που έκαναν,
και λέω "Θεέ μου. Θεέ και Κύριε".
Ξεκίνα! Τι κάνεις; Πάμε!
Είμαι μακριά. Είναι η υπόθεσή μου. Πρέπει να είμαι εκεί.
Ακούω τον ήχο και κάνει...
Ακολουθώ την οθόνη
και με οδηγεί προς το λευκό βαν.
Σβήνω τους προβολείς μου
κι ακολουθώ την οθόνη
προς το πίσω μέρος αυτού του Chevy βαν.
Έβλεπα ότι τα πίσω τζάμια είχαν θολώσει από τα χνώτα.
Και βλέπαμε φώτα από το πίσω τζάμι. Φαινόταν πολύ περίεργο.
Ξέραμε ότι έψαχναν τα χαρτονομίσματα.
Είπα "Ενημερώνω ότι θα τους σταματήσουμε".
Θα πρέπει να τους σταματήσουμε.
Χρειάζομαι ενισχύσεις.
Κι ο Σκοτ, καθώς σταματά, είμαστε σε ένα λοφίσκο,
κόβει για να στρίψει αριστερά.
Καθώς έστριψε, είδα τα περιπολικά. Τρία περιπολικά πίσω μας.
Το βαν σταμάτησε σχεδόν καβαλώντας το κράσπεδο.
Καθώς κατέβαινα από το όχημα και τραβούσα το πιστόλι μου να σημαδέψω,
κατάλαβα ότι ο ύποπτος είχε ήδη κατέβει από το βαν.
Η αστυνομία ισχυρίζεται ότι ρίξαμε πρώτοι. Καμία σχέση.
Αυτοί μας στρίμωξαν κι άρχισαν να πυροβολούν.
Ο Μάγιερς κουνάει το στόμα του. Σίγουρα λέει ψέματα.
Ακούστε τι θα σας πω.
Έβλεπα δίπλα στην πλαϊνή πόρτα του οδηγού μια σιλουέτα,
κι ήταν σκοτεινά, αλλά έβλεπα ότι κρατούσε τουφέκι.
Κι είδα το τουφέκι στραμμένο προς εμένα.
Δεν το είδα.
Έβλεπα μόνο μέσα από το μπροστινό παρμπρίζ.
Δεν είδα κανέναν να κατεβαίνει από το βαν.
Τα όπλα δεν ήταν για να ρίξουμε στους μπάτσους.
Μα για να αφοπλίσουμε το όχημα.
Όχι. Το τουφέκι στόχευε εμένα.
Η εκπαίδευσή μου χτύπησε καμπανάκι.
Κατέβηκε για να με σημαδέψει,
κι είπα "Γαμώτο".
Για κάποιον λόγο, το τουφέκι είχε μπλοκάρει.
Και τότε ακούω "κλικ". Τρεις φορές.
Λέω "Θεέ μου".
Οι μπάτσοι άρχισαν να πυροβολούν το πίσω μέρος του βαν.
Κατάλαβα ότι οι σφαίρες μου διαπερνούσαν την πίσω πόρτα.
Θυμάμαι μόνο να με πετυχαίνει η σφαίρα, και να πέφτω κάτω.
Ξαφνικά, το αριστερό μου χέρι πετάει γύρω από το πρόσωπό μου.
"Με πυροβόλησαν στο χέρι!"
Ουρλιάζω.
Λίγο πιο κάτω, ο Σκοτ σταματάει και πιάνει μια καραμπίνα.
Όταν φτάνουμε στο δεύτερο σημείο, ξεκινά ανταλλαγή πυροβολισμών.
Καθώς κατέβαινα από το αμάξι για να ξαναρίξω στο βαν,
άκουσα τρία εκκωφαντικά μπαμ.
Σφαίρες σφυρίζουν πάνω από το κεφάλι μου.
Έβλεπα μόνο να σπάνε τζάμια.
Δεν φορούσα αλεξίσφαιρο, κι είχα εγκλωβιστεί στον χαμό.
Προσπαθώ να επικοινωνήσω με το γραφείο του FBI.
Τους λέω "Πυροβολισμοί".
Το βανάκι ξαναξεκινά.
Το αριστερό μου χέρι είναι στον αέρα.
Πυροβόλησαν τον Μπίγκινς στην κοιλιά.
Αίματα παντού.
Ξαφνικά το βαν σταματά με έναν γδούπο. Μπαμ.
Ο Σκοτ κατεβαίνει και το βάζει στα πόδια. Σκέφτομαι "Αυτό συζητούσαμε πάντα".
Ο σώζων εαυτόν σωθήτω.
Καθώς έτρεχα προς το όχημα,
βλέπω μια σιλουέτα να τρέχει νότια σ' ένα στενάκι.
Οι υαλοκαθαριστήρες ακόμα σε λειτουργία,
κι ο Μπίγκινς δεν μιλάει,
δεν ξέρω αν είναι ζωντανός ή νεκρός.
Ο Σκοτ είχε φύγει
κι άκουγα τους μπάτσους να φωνάζουν
"Το 'σκασε. Τρέχει εκεί κάτω. Ρίξτε στον καριόλη! Σκοτώστε τον!"
Μπήκα στο δρομάκι και σταμάτησα.
Σκέφτηκα "Μην μπεις στο δρομάκι. Είναι η Θανατηφόρα Χοάνη".
Καταλαβαίνω ότι πρέπει να γυρίσω πίσω στο βανάκι
όπου οι συνάδελφοι κρατάνε δύο υπόπτους.
Είδα έναν λευκό άντρα στο έδαφος με χειροπέδες.
Είπα "Εσύ είσαι ο Χόλιγουντ;"
Και λέει "Όχι. Έφυγε προς το δρομάκι".
Είπα "Ρίξε μου, κάθαρμα. Το έκανες πριν λίγο.
Σκότωσέ με να τελειώνουμε".
Είπε "Μην ανησυχείς. Θα σε τακτοποιήσει το δικαστήριο".
Όταν μου ζήτησε να του ρίξω είπα "Όχι, δεν θα γλιτώσεις.
Σας κερδίσαμε στο παιχνίδι σας".
Δεν ήθελα να πάω φυλακή.
Εκείνη τη στιγμή τίποτα δεν είχε σημασία. Η ζωή μου είχε τελειώσει.
Ξαφνικά, ο φόβος κι ο πόνος εξαφανίζονται,
και κοιτάζω στο βαν και βλέπω μια στοίβα λεφτά
κι όλες οι τρύπες που άνοιξαν οι σφαίρες
ήταν σαν ακτίνες λέιζερ.
Και ξαφνικά, ακούω μια θεϊκή μουσική στο μυαλό μου.
Δεν έχω ξανακούσει τέτοια μουσική.
Και τα λεφτά έγιναν κάτι σαν φυλαχτό...
"Τι είναι; Είναι ένα μάτσο χαρτιά. Ποιος ασχολείται;
Ποιος κάνει ό,τι κάνουν οι άλλοι για αυτές τις χωρίς ουσία αηδίες;"
Η Πυροσβεστική έσπευσε στον Μπίγκινς,
και ήταν ακίνητος σαν να ήταν νεκρός.
Τον κοίταξα, κι ο πυροσβέστης με κοίταξε κι έκανε...
Έκανε χειρονομία απόρριψης. Σκέφτηκα "Σκατά. Σκότωσα κάποιον".
Πήρα μια βαθιά ανάσα κι είπα "Αυτό ήταν κάτι που δεν είχα σκεφτεί".
Είχα εμπλακεί σε ανταλλαγή πυροβολισμών, αλλά όχι τέτοιας κλίμακας.
Αυτό ήταν πιστολίδι.
Έξω από το βαν, ήμουν μεταξύ φθοράς κι αφθαρσίας.
Θυμάμαι τον Μάικ Μαγκάν να μου ανοίγει το ένα μάτι,
να δει αν ήμουν ζωντανός ή νεκρός.
Θυμάμαι να νιώθω μια αίσθηση ανακούφισης ότι επιτέλους είχε τελειώσει.
Μπορούσα να τα παρατήσω. Δεν χρειαζόταν να ζω πια έτσι.
Οι δύο τραυματίες συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο.
Ένας άνδρας καταζητείται.
Δεκάδες αστυνομικοί, πράκτορες του FBI, μονάδες K9,
ακόμα κι οι Ειδικές Δυνάμεις κλήθηκαν στην έρευνα.
Όταν κάποιος κυκλοφορεί ελεύθερος, είναι τρομακτικό.
Μπορεί να 'ναι οπουδήποτε.
Ακολουθώ το ασθενοφόρο στο νοσοκομείο Χάρμπορβιου.
Πρώτα έπρεπε να μιλήσω στον Στιβ
να μάθω ποιον άλλον ψάχναμε.
Ως εδώ. Δεν το ανέχομαι άλλο. Η υπόθεση πρέπει να κλείσει.
Στην αίθουσα αναμονής,
ο Σον Τζόνσον μού έκανε ερωτήσεις.
Αν μπορείτε να με φανταστείτε στην κατάσταση που ήμουν.
Δεν ήξερα αν ο Σκοτ ζει ή έχει πεθάνει.
Ο Μπίγκινς ήταν χάλια.
Είσαι σε σύγχυση.
Προσπαθώ να προστατεύσω τον εαυτό μου.
Μετά από δύο ώρες, ο Μάγιερς μού λέει ότι αυτός που ψάχνω είναι ο Σκοτ Σκέρλοκ.
Ότι αυτός ήταν ο Χόλιγουντ.
Αστυνομία Σιάτλ.
Ναι, ξέρω ότι κάνουν έρευνα στη γειτονιά μας.
- Ναι. - Κάποιος χτύπησε την πόρτα μας.
Υπάρχει ένα κανό καλυμμένο με μουσαμά.
Μήπως πρέπει να το ερευνήσετε.
Δεν είδα κανέναν,
αλλά θα μπορούσε να έχει κρυφτεί κάτω από τη βεράντα μου.
Ακούω ότι οι αστυνομικοί πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι
όλη τη νύχτα κι όλη τη μέρα, προσπαθώντας να μαζέψουν στοιχεία.
Τζίφος.
Αναρωτιέμαι, η περιοχή μου γέμισε αστυνομικούς κι ελικόπτερα...
Πρέπει να μείνετε μέσα, κυρία μου,
και μην απασχολείτε τις γραμμές έκτακτης ανάγκης.
Όταν έμαθα ότι το είχε σκάσει,
θύμωσα επειδή είχαμε ρίξει πολλή δουλειά για να τον πιάσουμε.
Η μόνη λέξη που μου ερχόταν στο μυαλό ήταν "Γαμώτο. Σοβαρά;"
Πώς κατάφερε να μας ξεφύγει μέσα από τα χέρια μας;
ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ
Τις επόμενες ώρες,
περπατούσα τριγύρω από την υπερένταση, όταν άκουσα τον βομβητή μου.
Νομίζω ότι ίσως ο ληστής να κρύβεται στο τροχόσπιτό μου στην αυλή μου.
Γιατί το λέτε αυτό;
Είδα κάποιον μέσα κι είναι κλειδωμένο
και δεν έπρεπε να είναι κανείς.
Ο παλιός μου συνεργάτης μού είπε
"Έχουν στριμώξει τον ύποπτο σου κοντά στο σημείο".
- Βλέπετε αν είναι άντρας ή γυναίκα; - Όχι, βλέπω σκούρο μαλλί.
Πριν πόση ώρα;
Μόλις μπήκα, αυτήν τη στιγμή.
Στέλνουν τους αστυνομικούς στο σημείο.
Χτυπάνε, να δουν ποιος είναι μέσα.
Σπάνε το τζάμι και ρίχνουν σπρέι πιπεριού.
Αμέσως μετά, ακούν έναν πυροβολισμό.
Οι αστυνομικοί ανταποδίδουν τα πυρά.
Μου είπαν ότι έριξαν 76 σφαίρες στο τροχόσπιτο
οι αστυνομικοί που ήταν εκεί.
Καλησπέρα σας. Οι Ευχαριστίες διακόπηκαν για πολλούς.
Η αστυνομία έχει εντοπίσει έναν ύποπτο που ίσως να είναι ο Χόλιγουντ.
Ο Χόλιγουντ, ο ληστής τραπεζών,
από τους πιο τυχερούς και παραγωγικούς στη χώρα.
Φαίνεται ότι η τύχη του τον εγκατέλειψε.
Καθώς έφτανα,
ταυτόχρονα έφτανε και η αστυνομία
με τεθωρακισμένα οχήματα κι έστηνε αρχηγείο.
Είχαμε ελικόπτερα. Είχαμε τεθωρακισμένα.
Πρέπει να ήταν καμιά 200αριά αστυνομικοί εκείνη τη μέρα.
Πρώτη φορά έβλεπα κάτι τέτοιο.
Είναι οι Ευχαριστίες.
Όλοι είναι στο σπίτι με τις οικογένειές τους
και παρακολουθούν τα πάντα από την τηλεόραση.
Όχι μόνο είναι η γειτονιά στο πόδι,
αλλά κι όσοι μένουν κοντά στη γειτονιά.
Ο κόσμος έρχεται να δει τι γίνεται,
κυρίως όταν κάτι που είναι σχεδόν σαν ταινία
συμβαίνει δίπλα τους.
Σε μια ήσυχη γειτονιά του Βόρειου Σιάτλ,
κι έχεις εκατοντάδες αστυνομικούς, τις Ειδικές Δυνάμεις.
Κι όλα αυτά στις Ευχαριστίες.
Που θα μείνουν αξέχαστες σε όλους.
Έφευγαν οι τελευταίοι καλεσμένοι
όταν με πήρε η θεία μου η Χέλεν που έμενε στο Σιάτλ.
Και την είχε πιάσει υστερία.
Η πρώτη είδηση...
Ήταν σε όλα τα κανάλια του Σιάτλ,
για τον ληστή Σκοτ Σκέρλοκ,
και οι Ειδικές Δυνάμεις είχαν περικυκλώσει ένα τροχόσπιτο
στην αυλή μιας κυρίας.
Και τότε εγώ, εκείνη τη στιγμή, κάθισα
και είπα "Απίστευτο".
Δεν μπορούσα να το χωνέψω.
Μάθαινα ότι λήστευε τράπεζες επί πέντε χρόνια.
Ο κόσμος είναι στους δρόμους.
Η γιορτή διακόπηκε από το ανθρωποκυνηγητό της αστυνομίας
που είναι σε εξέλιξη
εδώ και 24 ώρες σ' αυτήν τη γειτονιά.
Αστυνομία και πράκτορες του FBI είναι σε αναμονή,
με όπλα στο χέρι και διαπραγματευτές.
Η αναμονή συνεχιζόταν.
Είχαν ακουστεί πυροβολισμοί.
Χτυπάνε την πόρτα. Δεν μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί του.
Ήθελαν να έχει την κατάληξη που εκείνοι ήθελαν και δεν το ρίσκαραν.
Μετά από δύο ώρες και καμία απάντηση, αποφασίσαμε να κάνουμε ντου.
Μπήκα με την Ομάδα Κρούσης.
Βρήκαμε κάποιον κάτω από το τραπέζι.
Είχα μια φωτογραφία του. Κοιτάζω κάτω.
Είναι ο Σκοτ.
Εκείνη τη στιγμή ήξερα ότι τον είχαμε πιάσει.
Αποδείχτηκε ότι είχε αυτοκτονήσει.
Είχε αυτοκτονήσει με εκείνον τον πρώτο πυροβολισμό.
Καλησπέρα σας.
Ο ύποπτος ληστής που σκοτώθηκε στην αντιπαράθεση με την αστυνομία,
φαίνεται πως αυτοκτόνησε.
Ο Σκοτ Σκέρλοκ, ή Χόλιγουντ, βρέθηκε νεκρός σε τροχόσπιτο χθες...
Το επόμενο πρωί, η τηλεόραση στο νοσοκομείο έπαιζε,
και οι ειδήσεις ασχολούνταν μαζί μας,
με το όνομά μου,
και τον νεκρό Σκοτ Σκέρλοκ από την Ολίμπια, Ουάσιγκτον.
Αυτοτραυματισμός.
Και κοίταξα και είπα...
"Δόξα τω Θεώ". Αυτό είπα.
Το πιστολίδι ήταν το τέλος.
Όχι μόνο το τέλος των εγχειρημάτων μας, αλλά και της ζωής που έκανα.
Ήμασταν σαν δύο κομήτες που ενώθηκαν,
και συναντηθήκαμε κι αρχίσαμε να πετάμε στο σύμπαν
και ξαφνικά, μπαμ! Έγιναν κομμάτια στη στιγμή.
Χάθηκαν.
Νιώθω ότι το επεισόδιο αυτό με δοκίμασε με κάθε δυνατό τρόπο.
Σκεφτόμουν τα παιδιά μου όταν άρχισαν οι πυροβολισμοί,
κι αναρωτιόμουν αν έκανα το σωστό
έχοντας αυτό το πόστο ενώ υπάρχουν τόσα άλλα στο FBI.
Δεν περνάει ούτε μέρα χωρίς να το σκεφτείς.
Η μόνη μου ερώτηση σ' αυτόν θα ήταν "Γιατί αυτοκτόνησες;"
Παραθέτω τον Μαρκ Τουέιν
που είπε ότι δεν θα ευχόταν ποτέ τον θάνατο σε κάποιον,
μα κάποιες νεκρολογίες τις διάβασε με ευχαρίστηση.
Αυτό που μετανιώνω σ' αυτήν την έρευνα
είναι ότι δεν κατάφερα να καθίσω με τον Σκοτ
να μιλήσουμε πρόσωπο με πρόσωπο, άντρας προς άντρα.
Αν ήμουν στο όχημα εκείνη τη νύχτα, και τον κυνηγούσα,
θα πυροβολούσα όπως έκανε ο Μάικ; Όχι.
Θα τον πιάναμε μια άλλη φορά.
Σοβαρά. Θα είχαμε την ευκαιρία μας.
Ήταν αποκαρδιωτικό για την οικογένεια. Ήταν διπλό το κακό.
"Αμάν. Τι έκανε λέει; Και κατέληξε εδώ;"
Ο πατέρας μου λάτρευε τον Σκοτ κι αυτό τον συγκλόνισε.
Όχι μόνο τον χάσαμε. Χάσαμε κι αυτό που νομίζαμε ότι ήταν.
Μου λείπει να μπορώ να τον αγαπώ.
Μου λείπει η αγάπη του.
Και με αγαπούσε πραγματικά.
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία.
Και τον αγαπούσα βαθιά. Ανεξάρτητα από το πώς ήταν.
Ο αριθμός των μυστικών που είχε για τη ζωή που ζούσε
ήταν τόσο μεγάλος,
που αν έβγαινε από το τροχόσπιτο, σήκωνε ψηλά τα χέρια και παραδινόταν,
θα είχε να αντιμετωπίσει ολόκληρο τον κύκλο του.
Και ειλικρινά πιστεύω ότι την τελευταία δεκαετία της ζωής του,
έκανε επιλογές που γνώριζε ότι θα κατέληγαν σε αδιέξοδο.
Έλαβα ένα τηλεφώνημα.
"Ο Σκότι πέθανε σε ληστεία τράπεζας".
Το μυαλό μου πήγε αμέσως στο ότι
"Προσπαθούσε να σταματήσει τη ληστεία. Ήταν ο ήρωας".
Κι έκανα την ερώτηση.
"Πώς πέθανε στη ληστεία;"
Και η απάντηση ήταν ότι αυτός ήταν ο ληστής.
Η καρδιά και το μυαλό μου εξερράγησαν.
Όταν ήμουν στη φυλακή, η Μάστανγκ με επισκέφτηκε μερικές φορές.
Πάντα ερχόταν στην επέτειο, την παραμονή των Ευχαριστιών.
Πάντα σκεφτόταν τον Σκοτ.
Πήρα ένα γράμμα από την αδερφή της που έλεγε ότι αυτοκτόνησε.
Δεν άντεχε το γεγονός ότι είχε εμπλακεί σε όλο αυτό,
τόσα χρόνια με τον Σκοτ κι εμένα,
και ξαφνικά εκείνος πεθαίνει κι εγώ μπαίνω φυλακή για χρόνια,
κι εκείνη κυκλοφορεί ελεύθερη.
Εκείνη δεν ένιωθε ελεύθερη μέσα της.
Δεν ένιωθε ότι ήταν ελεύθερη.
Ο Στιβ Μάγιερς,
που παρακολουθούσε Σαίξπηρ με τον άντρα μου κι εμένα.
Θα μπει φυλακή.
Ο Μαρκ Μπίγκινς.
Ευαίσθητος τύπος. Ποιητής, κιθαρίστας.
Θα μπει φυλακή. Δεν το πιστεύω.
Όσοι λένε "Ήξερες τον τύπο στο Δεντρόσπιτο;
Ήξερες τον Χόλιγουντ;" Τους λέω "Δεν ήξερα τον Χόλιγουντ.
Ήξερα τον Σκοτ Σκέρλοκ".
Ο Σκοτ κι εγώ είχαμε κάνει πολλές συζητήσεις
"Τι θα κάναμε αν μας έπιαναν;"
Κι εκείνος πάντα έλεγε
"Εγώ δεν πάω φυλακή. Θα κατευθυνθώ προς το λευκό φως".
Διάβασα τις καταθέσεις των θυμάτων
και κάποιοι ταμίες και κάποιοι πελάτες είχαν αποκτήσει ψυχολογικά τραύματα
από την όλη εμπειρία κι αυτό είναι κάτι που μετανιώνω οικτρά.
Ένα μπλουζάκι του έγραφε "Ζήσε Ελεύθερος ή Πέθανε".
Νομίζω ότι πέρασε πολλά χρόνια σκεπτόμενος πώς να ζει ελεύθερος.
Αλλά στο τέλος, πέθανε και δεν ήταν ελεύθερος.
Μετά τον θάνατό του, το Δεντρόσπιτο πέθανε μετά από ένα, ενάμιση χρόνο.
Κατέρρευσε κι έπεσε.
Αυτό το Δεντρόσπιτο κι ο Σκοτ ήταν μία ψυχή, αχώριστοι.
Ο θάνατος του Σκοτ ήταν ο θάνατός του.
Έτσι έπρεπε να γίνει.
Όταν αποφυλακίστηκα, επέστρεψα στο Δεντρόσπιτο.
Έμοιαζε με ναυάγιο.
Είχε μετατραπεί σε μια στοίβα από ξύλα.
Πήρα στάχτες του Σκοτ, τις σκόρπισα, και τον αποχαιρέτισα.
"Μόλις τελείωσα την ανάγνωση του ημερολογίου μου. Μοιάζει με παρελθόν.
Νιώθω τελείως διαφορετικός άνθρωπος.
Μου συνέβησαν τόσα πολλά
που αποκλείεται να τα γράψω όλα.
Ο νους μου είναι πιο μακριά από τη γη απ' όσο το σώμα μου.
Νιώθω ενθουσιασμένος μα φοβισμένος.
Είναι ώρα για νέα ξεκινήματα".
ΜΕΤΑΞΥ 1992 ΚΑΙ 1996,
ΟΙ ΛΗΣΤΕΣ ΤΟΥ ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ ΛΗΣΤΕΨΑΝ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΜΕΝΑ 19 ΤΡΑΠΕΖΕΣ.
Η ΛΕΙΑ ΤΟΥΣ ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΤΑ 2,3 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΑΡΙΑ.
ΤΟ 1997, Ο ΣΤΙΒ ΜΑΓΙΕΡΣ ΚΙ Ο ΜΑΡΚ ΜΠΙΓΚΙΝΣ
ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΠΟΙΝΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ 21 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΤΡΙΩΝ ΜΗΝΩΝ.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΣΥΝΕΡΓΟΣ ΔΕΝ ΚΑΤΗΓΟΡΗΘΗΚΕ.