Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
KANTO ORWA YAKU SAK NO
ARANKEP SINEP KA ISAM
"MAY KATUTURAN ANG LAHAT NG KALOOB NG LANGIT"
1904, IKA-37 TAON NG MEIJI
Noong digmaang Ruso-Hapon,
ang labanan sa 203 Metrong Burol ang pinakamadugong labanan sa lahat.
Sa kabuuan, 130,000 sundalong Hapon ang ipinadala sa labanan
para sa layuning sakupin ang baseng nabal ng mga Ruso, ang Daungang Ryojun.
Sa mga sugatan o namatay, 60,000 ang mga Hapon
habang 46,000 naman ang mga Ruso.
Halos walang nakaligtas sa mala-impiyernong labanang iyon.
Ang asim.
Gutom na ako.
Kakain ako ng patay na Ruso kung kailangan, wag lang ako mamatay rito.
Hindi ba, Toraji?
Tama ka.
Putok!
Sugod!
Abante!
Sugod na!
Huwag!
Saichi!
Ako si...
Imortal na Sugimoto!
PAGKALIPAS NG DALAWANG TAON, SA HOKKAIDO
Kumusta ka riyan?
Wala pa rin.
Pumunta ako rito sa Hokkaido,
malayo sa kabihasnan, para kumita nang malaki.
Pero walang ni katiting na ginto rito.
Iyan din ang sinabi ng mga umuwi mula sa gera.
Hindi ba't "Imortal na Sugimoto" ang tawag nila sa iyo?
Masugatan ka man nang malala, makakakilos pa rin kinabukasan.
Hindi ka mamamatay sa saksak ng bayoneta o sa tama ng bala.
Totoo ba iyon?
Oo, parang hindi nga ako namamatay.
Kung gano'n, nasaan ang medalya mo?
Kung di ko muntik mapatay ang kinamumuhian kong opisyal,
ginawaran na sana ako ng Parangal ng Gintong Bolador
at masayang nagbabakasyon pagkatapos magretiro.
Talaga?
Di bale, hayaan mo na.
Nais mo bang makarinig ng kakaibang kuwento?
May kinalaman ito sa ginto.
Sa ginto?
Noong unang panahon sa Hokkaido,
marami kang makikitang gintong singlaki ng buto sa mga ilog.
Iyon ang tunay na "gold rush."
Para labanan ang panunupil at pangangamkam ng lupa ng mga Hapon,
may grupo ng Ainu na palihim na nag-ipon ng pondo upang bumuo ng hukbo.
Napakaraming ginto.
Tapos, ninakaw iyon ng isang tao.
Pinatay niya ang lahat ng Ainu.
Umabot ng 200 Kan ang halaga ng ninakaw na ginto.
800,000 yen ang katumbas noon.
Matapos niyang itago ang ginto sa Hokkaido, inaresto ang lalaki,
at ikinulong.
Sa impiyerno sa dulo ng mundo, ang Kulungan ng Abashiri.
Umamin ka na!
Saan mo itinago?
Kahit ano ang gawin sa kanya, wala siyang inamin tungkol sa ginto.
Sa huli, pinutol ang isang litid niya sa binti para hindi siya makatakas.
May mga kaibigan siya sa labas, subalit wala siyang sinulatan ni isa.
Nanakawin lang iyon ng mga guwardiya.
Hindi rin siya makapag-abot ng sulat sa mga presong lalaya na.
Tinitingnan ng guwardiya kahit ang puwet nila.
Ano ang gagawin mo sa sitwasyong iyon?
Paano mo ipapaalam ang lokasyon ng kayamanan sa isang taong nasa labas?
Sabihin mo na. Paano niya nagawa?
Gamit ang mga marka sa katawan.
Kumuha siya ng uling habang nagtatrabaho sa kulungan, hinaluan niya ng laway.
Gumamit siya ng karayom para unti-unting maiguhit
sa katawan ng mga preso ang markang magtuturo sa lokasyon ng kayamanan.
Kapag pinagsama-sama ang mga marka, makakabuo raw ng isang kodigo.
Sabi niya sa mga preso,
"Tumakas kayo. Ibibigay ko ang kalahati ng ginto sa makakatakas."
Nabalitaan ng mga dating sundalo ang tungkol sa mga marka,
kaya sapilitan nilang inilabas sa kulungan ang mga preso para daw ilipat sila.
Hinanap din ng mga sundalo ang ginto.
Ngunit iyon ang pinakahihintay na sandali ng mga preso.
Pinatay nila ang lahat ng sundalo...
at nagtago sila sa kakahuyan.
Ano ang nangyari sa mga nakatakas na preso at sa ginto?
Walang nakakaalam.
Isa na namang kuwento ng kalokohan.
Napakalamig.
Toraji!
Marami ka nang alam.
Nais mong patunayan kung imortal talaga ako?
Mukhang hindi lang kalokohan ang kuwentong iyon.
Hoy.
Isang oso?
Isa ka pala sa mga preso sa kuwento.
NAKATAKAS SA KULUNGAN NG ABASHIRI GOTO TAKECHIYO
Isang Ainu...
Lumayo ka.
Makakatakbo pa rin nang malayo ang oso kahit nalason na.
Patay na ba?
Hindi na nakatayo ang balahibo niya. Patay na siya.
Ano ang ginagawa mo?
Inaalis ko ang laman sa palibot ng nilasong palaso.
Para di mabulok ang karne at balahibo.
Patay na ang taong iyan?
Oo, nakita ko siyang nakabaon at walang laman ang tiyan.
Baka kinain ng osong iyan,
na nagmula doon sa butas.
Hindi iyon normal.
Hindi makakakain ang bagong labas na oso, dahil humpak pa ang tiyan niya.
Heto, tingnan mo. Walang laman ang tiyan niya.
Kaya ibang oso ang kumain sa taong ito?
Matakarip lang ang kumakain ng karne sa panahong ito.
Matakarip?
"Mga kumikilos sa taglamig," sa Ainu.
Mga osong hindi natutulog sa taglamig. Agresibo sila at mapanganib.
Di sila titigil hangga't di nila nababawi ang pagkaing inagaw sa kanila.
Iwan mo na siya.
Hindi ko siya maaaring iwan.
Kapamilya mo ba siya? Kaibigan?
Hindi, hindi sa ganoon.
Kailangang patayin mo ang matakarip.
Kung hindi, kailangan mo siyang iwan.
Kinakain talaga ang mahihina.
Ang totoo...
May kakaibang kuwento.
Kung totoo iyon, hindi ko hahayaang kainin siya ng oso.
Bihasa ka sa pangangaso ng oso. Tulungan mo ako.
Ngunit mahirap sigurong paniwalaan ang kuwento.
Naniniwala ako.
Isa ang aking aca sa mga Ainu na pinatay roon.
"Aca"?
Ibig sabihin, "tatay."
Mag-ipon ka ng panggatong. Magpapaapoy tayo para mapana ang oso.
Ipampapain nating ang bangkay. Mananambang tayo.
Sandali lang.
Ano iyon?
Pinaghiwalay ang mga marka sa gitna ng katawan niya.
Ganyan kami magmarka sa mga oso at usa bago namin sila balatan.
Bakit daw ganoon?
Nakatakdang balatan ang katawang ito.
Wala talaga sa plano niyang ipamahagi ang ginto.
Sandali. Kung mababalatan natin siya bago dumating ang oso...
Wala nang oras.
Mag-ipon ng panggatong. Kumuha ka rin ng sitat.
Ano iyon?
Sitat. Balat ng puno.
Sagana iyon sa langis at matagal magbaga, mainam gamiting sulo.
Wag mong papanain!
Wag mong papanain! Tatamaan mo ako!
Ako si Imortal na Sugimoto!
Buhay ka ba?
Nakaligtas ulit ako.
Nasaksak din ng aca ko
ang puso ng osong dumagan sa kanya.
Mapanganib ang paraang iyon ng pangangaso ng Ainu.
Nagulat akong alam mo iyon.
Hindi. Nagkataon lang iyon.
Pwede na rin para sa isang Hapon.
Ako si Sugimoto Saichi.
Ako si Asirpa.
Limang taon na
nang matagpuan ang mga Ainu pati ang aking ama,
tinadtad at ikinalat ang kanilang katawan.
Di ko alam na nasa Kulungan ng Abashiri ang pumatay sa aking ama.
Heto, sa iyo ito, Sugimoto.
Itabi mo lang muna.
Ano ito?
Apdo ng oso.
Kapag natuyo, maaari mong ibentang gamot.
Walang nasasayang na parte ang oso.
Makakain ang laman, mabebenta ang balahibo.
Ikaw ang nagpatumba sa kanya. Sa iyo dapat ito.
Asirpa, may karapatan ka rin sa kanya.
Ayos na sa akin ang isang iyon.
Di kumakain ng osong pumatay ng tao ang mga Ainu.
Nagiging masamang espiritu, isang wen kamuy, ang masamang oso.
Dinadala sila sa impiyernong teine pokna mosir.
Ayaw ko ring pumatay ng tao.
Napupunta ba sa impiyerno ang pumapatay ng tao?
Sa akin siguro ang pinakamagandang upuan.
Buhay pa ang salarin sa kulungan.
Hindi pa siya pinarurusahan.
Ngunit kapag natagpuan ang ginto, katapusan na niya.
Pag nahanap ang ginto, maipaghihiganti mo na ang iyong ama.
Aca...
Ako ang bahala sa iba pa.
Basta't sabihin mo lang ang nalalaman mo.
Magtulungan tayong hanapin ang ginto.
Kung magtutulungan tayo, walang makakapigil sa atin.
Maliit na parte lang ang kailangan ko.
Aanhin mo ang pera?
Basta kailangan ko lang.
Sige, tutulungan kita. Basta...
mangako ka.
Hindi ka papatay.
Ano ang ginagawa mo?
Kapag naglagay ka ng poste sa punong kinakainan ng mga ardilya,
pipiliin nila itong mas madaling daan pababa.
Lalagyan ko ito ng patibong.
Kapag lumampas ang ulo ng ardilya...
masasakal siya.
Ay... pero mahilig ako sa ardilya.
Ako rin.
Mani ang kinakain nila, kaya masarap ang laman nila. Mabenta din ang balahibo.
Damihan natin ang patibong.
Naghihilom na.
Tama. Mas mabilis akong gumaling kompara sa ibang tao.
Kung hinahanap ng mga nakatakas ang ginto,
hindi sila pupunta sa malaking pulo.
Narito pa rin sila sa Hokkaido.
Malawak ang Hokkaido.
Hindi ka mabubuhay sa pagtatago sa bundok.
Madaling makilala ang tagalabas sa maliit na komunidad.
Hahanap sila ng malaking bayan.
Ang Sapporo, Hakodate, Asahikawa ang malalaking bayan sa Hokkaido...
pati na rin itong Otaru.
OTARU
Umunlad ang Otaru bilang siyudad sa tabing-dagat.
Isa rin itong distritong pinansiyal na kilala bilang "Wall Street ng Hilaga."
Paano natin sila mahahanap?
May mga marka sila...
Uy, Tay! Madalas po ba kayo rito?
Oo, araw-araw ako rito.
May nakikita po ba kayong mga taong may mga marka sa katawan?
Anong marka?
Mga nagsasalubong na linyang tuwid at kurbada.
Naku, wala pa.
Bakit mo naitanong?
A, wala naman po.
Aba, ngayon lang ako nakakita ng katawang tulad ng sa iyo.
Mabuti at buhay ka pa.
Ano iyon, anak? May kailangan ka ba?
Nakita mo na ba ang markang ito?
Hindi pa.
Uy! Bakit may pakalat-kalat na babaeng Ainu rito?
Tumigil ka, hayaan mo ang bata.
Ilang taon ka na?
Wala pang marka ang iyong mukha.
Pwede na siguro kitang ibenta ngayon?
Hoy.
May kostumer ka ba na may markang tulad niyan?
Pero...
May nauna na sa inyo, ganyan din ang kanyang tanong.
Mukhang pareho kayo ng hinahanap.
- Wag mo siyang patayin. - Alam ko.
Putragis!
NAKATAKAS SA KULUNGAN NG ABASHIRI KASAHARA KANJIRO
NAKATAKAS SA KULUNGAN NG ABASHIRI SHIRAISHI YOSHITAKE
Nasaan ang ibang preso?
Paano ko malalaman iyon?
Hinahanap mo rin ang ibang preso?
Halimaw ang may pakana ng pagtakas sa kulungan.
Mas mainam na mangaso ka na lang ng kuneho...
Kung mabubuo lang ang kodigo kapag kompleto kayo,
ba't kayo naghiwa-hiwalay?
Madugo ang mga nangyari.
Nagsimulang magpatayan ang mga preso.
Litong-lito kami kaya tumakas na kami. Nagtago na kami mula noon.
Naisip siguro ng ilan sa inyo na babalatan kayo.
Ano? Babalatan?
Hindi mo alam?
Babalatan ka kaya ka ginuhitan ng marka.
Kung patay ka, di mo na mararamdaman habang binabalatan ka.
Tama na, Sugimoto!
Nangako ka. Hindi kita tutulungan kung papatayin mo sila.
Asirpa, makisama ka naman.
Tinatakot ko sila para mapaamin ko sila.
Ano?
Ang ganda, Asirpa. Mahusay ang iyong mga kamay.
Mahusay din ang kamay ng aking ama.
Inukit niya itong menokomakiri para sa akin.
Mabuti't nahuli mo silang dalawa. Magandang senyales ito para sa atin.
Uy, babae mo ba ang Ainu na iyan?
Nais mo bang maputulan ng dila?
Huwag Sugimoto.
Wala sa akin iyon. Sanay na ako.
Hindi ka dapat masanay.
Anong uri ng tao iyong nagmarka sa inyo?
"Noppera-Bo."
Iyon ang tawag namin sa kanya.
Wala siyang mukha.
Hoy! Hoy! Hoy! Naku!
Hoy! Iligtas n'yo ako!
Bilis! Hoy! Iligtas n'yo ako!
Magpapausok ako!
Sige. Dedepensahan kita.
Modelong 26 na rebolber.
Hindi iyan aabot sa akin.
IKAPITONG DIBISYON, OGATA HYAKUNOSUKE
Ang Ikapitong Dibisyon...
Tagasaang unit ka?
Dito ka lang.
Ang Ikapitong Dibisyon ang pinakamalakas na unit ng hukbo.
Nasa Unang Dibisyon ako. Natanggal ako pagkatapos ng termino ko.
Ganoon ba?
Malamang na nagkita tayo sa 203 Metrong Burol.
Mas mabuting ibigay mo na ang bangkay.
Hindi mo alam kung gaano kapanganib ang pinapasok mo.
Sugimoto! Wag mo siyang patayin!
Ikaw si Sugimoto ng Unang Dibisyon...
Imortal na Sugimoto.
Kung pinakawalan natin siya, hahabulin tayo ng unit niya.
Ito ang tamang gawin.
"Imortal na Sugimoto." Bakit iyon ang tawag nila sa iyo?
Kahit malubha ang aking pinsala, di ako namamatay.
May mahalagang tuntunin para manatiling buhay sa labanan.
Pumatay, o mapatay.
Namamatay ang mahihina.
Sinabi mo rin iyon.
Bang!
Woo-hoo!
Lintik!
Napakalamig dito!
Ang ulo ko... Mabibiyak na ang ulo ko!
Wala itong silbi. Ayaw sumindi ng posporo.
Baril, baril, baril...
Buwisit! Nasa kabila...
Mga bala... Buwisit, nalaglag pa.
Gago! Imortal ako!
Ako si Imortal na Sugimoto!
Hoy! Ano ang ginagawa mo?
Kung ayaw mong mamatay, hanapin mo ang mga bala sa ilog!
Hoy! Magkasundo tayo!
Tutulungan kita basta't pakakawalan mo ako!
Walang makikipagkasundo ngayon!
Tumahimik ka! May usapan ba tayo o wala?
Sige, basta maghanap ka ng bala!
Baka sakaling kailangan kong magbukas ng kandado.
Nakalimutan ko na sa sobrang lamig!
Akin na! Akin na!
Heto na...
Sa pagkakaalam ko, 24 kaming may mga marka.
Mga siraulo kaming lahat.
Lalo na...
iyong pinunong nag-utos ng pagtakas.
Ano ba siya?
Gurang na siya.
Noong nasa Abashiri siya, isa siyang huwarang preso.
Subalit, nagpapanggap lang pala siya.
Noong tumakas kami,
inagaw niya ang espada ng isang sundalo at pinagsasaksak niya silang lahat.
Kinalaunan, nalaman kong
dati siyang samurai na lumaban sa Gera ng Hakodate para sa lumang Shogunate.
Ang walang awang bise-kumander ng Shinsengumi, si Hijikata Toshizo.
Si Hijikata Toshizo? Namatay siya sa Hakodate.
Tanungin mo siya kung di ka naniniwala.
May sasabihin ako sa iyo.
Sinabi sa amin ni Noppera-Bo...
"Magtungo kayo sa Otaru."
NAKATAKAS SA KULULNGAN NG ABASHIRI HIJIKATA TOSHIZO
Ushiyama.
NAKATAKAS SA KULUNGAN NG ABASHIRI USHIYAMA TATSUMA
Isinuplong mo ba ako?
Sa tingin mo ba, mabibiyak mo ang ulo na ganito katigas?
Oo naman.
Tingnan mo ito.
Hindi natin kailangang magpatayan kung kokopyahin natin ang marka.
Magsanib-pwersa tayo, Ushiyama.
Kailangang magtulungan tayong dalawa.
Ano ang iyong plano sa pag-iipon ng mga tao?
Lalabanan natin ang Ikapitong Dibisyon.
Balak mong labanan ang Imperyal na Hukbo gamit ang lumang espadang iyan?
Kahit ilang taon na sila...
sasagpangin nila ang pagkakataong humawak ng espada.
Shiraishi, tama?
Kalimutan mo na ang ginto. Lisanin mo na ang Hokkaido.
Hindi lang mga preso ang naghahabol sa iyong marka.
Oo, alam ko. Ang Ikapitong Dibisyon ang tinutukoy mo, tama?
Babalatan nila ang lahat ng mahuhuling preso.
Hindi ka na makakatakas kapag nabalatan ka na.
Ako si Shiraishi Yoshitake, ang Hari ng Pagtakas.
Nakatakas ako sa lahat ng kulungang pinagdalhan sa akin.
Kahit mahuli ako, maglalaho ako na parang bula.
Sa uulitin, Imortal na Sugimoto! Paalam, Asirpa!
Hindi pa ako nakakatikim ng ardilya.
ANG KUCA (KUBO NG MANGANGASO)
Maliliit ang ardilya. Dudurugin ko na para gawing citatap.
Walang nasasayang sa citatap.
Citatap?
Ibig sabihin ng citatap, "tinadtad natin."
Ikaw naman, Sugimoto, pagod na ako.
Kaya nga "natin" kasi dapat nagsasalitan tayo.
Sambitin mo ang citatap habang nagdudurog.
Tradisyon ba iyon ng mga Ainu?
Hindi, tradisyon lang ng pamilya ko.
Ayon sa aking aca, ang pumanaw kong ina ang nagsimula noon.
Citatap. Citatap. Citatap...
Hilaw na kinakain ang citatap.
Subalit para sa iyong maselang panlasa,
ilalagay ko ito sa ohaw.
Ohaw?
Sabaw.
Gawa sa dugo at buto ang citatap,
para magkalasa at sumarap ito.
Asirpa, alam mo ang lahat.
Natutunan ko ang lahat sa aca ko.
Heto. Tikman mo.
Salamat.
Ang sarap!
May nalalasahan akong mani sa karne.
Mga buto ba itong malulutong sa bola-bola? Gusto ko ang lasa nito.
Hinna. Hinna.
Ano ang kahulugan noon?
Pasasalamat.
Alam mo, Asirpa?
Marasap na ito,
pero sa tingin mo ba, babagay dito ang miso?
Ano ang "miso"?
Hindi mo alam? Ito, o.
Sugimoto, hindi ba... osoma iyan!
- Osoma? - Tae!
Hindi ito tae. Miso ito.
Tae iyan!
Hindi, hindi ito tae.
Masarap ito. Tikman mo.
Pinapakain mo ako ng tae? Ayaw ko!
Masarap ito.
Kung Hapon ka, kulang ang pagkain kung walang miso.
Kumakain siya ng tae, tapos napakasaya niya pa.
Hinna. Hinna.
Tahimik!
UNANG TENYENTE NG IKAPITONG DIBISYON TSURUMI TOKUSHIRO
Patay na sana siya kung hindi siya natagpuan agad.
Nakamamanghang nakagapang pa siya kahit na sugatan siya.
Sino ang gumawa nito sa iyo, Sarhento Ogata?
Im... mor... tal...
Kung may nakabiting yelo sa pasukan o may masangsang na amoy,
malamang na lungga ng oso iyon.
- Baka nasa loob ang oso. - Huhulihin ba natin?
Paano?
Matapang ang aking aca.
Gumapang siya papasok sa lungga, bitbit ang nilasong palaso
at siya mismo ang pumatay sa oso.
Mabuti at nabuhay siya.
May kasabihan ang mga Ainu,
"Hindi papatayin ng oso ang taong pumasok sa lungga nito."
Hindi ko papasukin iyan.
Sugimoto, ano iyon?
May kumikislap.
Naku! Binokulo iyon!
Nakita nila tayo at tumakbo sila.
Isang batang Ainu at isang nakasombrero ng hukbo.
Kaduda-duda.
IKAPITONG DIBISYON TANIGAKI GENJIRO
Apat sila! Pambihira ang bilis, parating na sila!
Lumusot tayo sa kawayanan!
Mawawala ang mga bakas. Di nila tayo matutunton.
Asirpa!
Maghiwalay tayo. Sa akin sila susunod.
Kapag nahuli ka, wag kang lalaban. Ibigay mo ito.
Magkunwari kang walang alam. Nakuha mo?
Sugimoto!
Wag mo silang labanan!
Nahanap ko na po! Palabas ng kasukalan ang bakas nila!
Naghiwalay po sila. Dito pumunta ang batang Ainu.
Tanigaki, ikaw ang bahala sa bata. Noma at Okada, sumunod kayo!
- Opo! - Opo!
Dito naputol ang bakas nila.
Baka bumalik siya sa sarili niyang bakas...
Ginagawa ito ng mga hayop para di sila mahuli.
Ang husay.
Bumaba ka na. Pangako, hindi kita sasaktan.
Ineng, nakakaintindi ka ba ng Hapon?
Naglalagay ng tae sa kinakain niyang sabaw ang kasama ko!
Naku. Wala akong maintindihan.
Hindi kita sasaktan. Bumaba ka na ngayon.
Ba't nasa iyo ang mga ito?
Ibaba mo ang pana!
Nakakaunawa ka ng Hapon.
Ang lagayan ng pana, palasak at kutsilyo.
Bitawan mo iyan.
Huminto ka riyan!
Bitawan mo ang baril!
Pati ang iyong bayoneta!
Bakit ka tumakbo?
Nanghuhuli kayo ng ilegal na mangangaso?
Ilegal akong nangangaso ng usa.
Nagpagiya ako sa Ainu na pamilyar sa lugar.
Inatake dito ang isa sa kasamahan namin.
May nakita kang kaduda-duda?
Wala pa akong nakikitang kahit sino.
Ang mukhang iyan... Nakita na kita sa ospital sa Daungang Ryojun.
Nasa Unang Dibisyon ka.
Sugimoto. Ikaw si Imortal na Sugimoto!
Imortal?
Ikaw ba ang umatake kay Sarhento Ogata?
Dumapa ka, kamay sa likod!
Sabi nang dumapa ka.
Ha? Tumalon siya sa butas.
Napakapangit tingnan. Sige, barilin mo na.
Di ako makapaniwalang si Imortal na Sugimoto ang kawawang iyon.
- Wala tayong makukuha pag namatay siya. - Mabubuhay siya, di ba?
Tingnan natin kung totoo ang alamat.
Huminahon ka.
Tama? Huiminahon ka. Huminahon ka.
Tinuruan ako sa bundok ng aking lolo.
Pag may oso, manatiling...
Hindi kita maaaring iwan, kaya isasama na kita.
Hindi ko maipapangakong hindi ka gagawing citatap ni Asirpa.
Retar, hinto!
Ikaw na ang huling horkew kamuy, ang Diyos ng Lobo.
Di namin hahayaang maging isa kang wen kamuy.
Asirpa!
Si Sugimoto. Ligtas siya.
Makinig ka. Magtago ka.
Papatayin ka ni Sugimoto.
Wag kang maingay. Baka makain ka ni Asirpa.
Mabuti't ligtas ka.
Oo, nakatakas ako. Ano ang nangyari sa mga lalaki?
Tumalon ako sa lungga kanina. Ayos na ngayon.
Pumasok ka sa lungga?
Di papatayin ng oso ang taong pumasok sa lungga nito.
Totoo ang sinabi mo.
Ikaw lang ang alam kong nakagawa noon maliban sa aca ko.
Sige, umalis na tayo rito.
Siya nga pala, Sugimoto, ano iyang dala mo?
Sugimoto.
Sugimoto!
Patingin ulit.
Wala ito. Hindi ito mahalaga.
Ano ang plano mong gawin sa batang oso?
Kainin mo na ito, Asirpa. Hindi ko kaya.
Ano? Hindi ko siya kakainin.
Pinalalaki sa kotan ang nakikita naming supling.
Kotan?
Ang nayon.
Isang nayon ng ilang kabahayan na tinatawag na cise
sa tabing-ilog o estero ang mga Ainu kotan.
Sa pamumuno ng kanilang kapitan,
namumuhay ang mga mamamayan sa maayos na lipunan.
Bumalik na si Asirpa!
Asirpa, kumusta ka?
Ayos lang naman.
Sino ito?
Nagsama ng sisam si Asirpa!
Hindi sila takot sa akin.
Mausisa kaming mga Ainu. Mahilig kami sa mga bago.
Huci!
Sugimoto, siya ang aking huci sa aking ina.
"Huci"?
Lola.
Kaibigan ko siya.
Ikaw ang unang bisitang isinama ni Asirpa rito.
Tinatanggap ka namin nang buong-puso.
Pinsan ko iyan. Nakapagsasalita siya ng Hapon.
Ako si Sugimoto. Ano ang iyong pangalan?
Ako si Osoma.
Tae iyon. Binibiro mo ba ako?
Totoo iyon. Osoma ang tawag ng lahat sa kanya.
Binibigyan ng mababantot na pangalan ang mga bata
tulad ng siontak at teynesi para makaiwas sila sa mga sakit.
Nag-iiba ang aming pangalan paglaki namin.
Pero mahina noon si Osoma, kaya Osoma rin ang pangalan niya.
Ngayon, dahil doon, malusog na siya.
Asirpa, tinawag ka rin bang sion... kung ano man 'yon noong bata ka?
Siontak.
Ano iyon?
Kulumpon ng bulok na tae.
Puro may kaugnayan sa tae.
Ginugugol ni Asirpa ang lahat ng kanyang oras sa bundok.
Hindi siya marunong ng mga gawaing pambabae.
G. Sugimoto.
Tanggapin mo ang babaeng ito bilang iyong asawa.
Ano ang sabi ng lola mo?
Wag ka na raw kumain ng tae.
Ohaw na oter iyan. Esaman ang tawag namin sa oter.
Napakamakakalimuting kamuy ng esaman.
Ang sabi, dapat handa ka nang umalis bago ka pa kumain.
Pag pinakuluan ito na may kasamang pukusa, nawawala ang amoy ng karne.
Hinna. Hinna.
Ano iyon?
Nag-aalay siya sa kanyang leeg para sa kanyang gabay na espiritu.
Lahat daw ng tao, pagkapanganak sa kanila, may gabay na espiritu na, ang turenpe.
Hindi pa kita nakikitang ginawa iyan.
Matatanda lang ang gumagawa niyan sa nayong ito.
Ang mga kabataan ngayon.
Mukhang masarap. Kakain na ako.
Medyo kakaiba, pero natutunaw sa bibig ang taba at ang pino ng lasa.
May isa pang mas masarap.
Nilagang ulo ng oter. Sugimoto, kainin mo ito dahil bisita ka namin.
Tingin ko, babagay rin dito ang miso.
Tumigil ka, Sugimoto! Itabi mo ang taeng iyan!
Lola.
Miso ito.
Hinayaan mo siyang mag-alay ng tae sa gabay na espiritu!
Hindi ito tae... Sandali. Ano?
Ano ang patpat na iyan?
Isa itong sutu.
Pamalo sa paparusahan.
Sa gumagawa ng masasama tulad ng pagnanakaw at pagpatay.
Itutuloy mo ang paglalakbay mo?
Sinabi ni Asirpa sa iyo?
Lolo ako ni Asirpa.
Malapit sa iyo si Asirpa kaya hindi ka masamang tao.
Pero tutol ako sa paghahanap sa ginto.
Ang mga ninuno namin ang naglikom ng ginto.
Ilang dekadang hindi nagalaw iyon.
Sinapian ng mga demonyo ang ginto. Isinumpa iyon.
Huwag n'yo nang hanapin pa ang isinumpa.
Alulong ng lobo iyon.
May puting lobo na nagtatanggol kay Asirpa.
Iniligtas ni Asirpa at ng kanyang ama ang lobo nang atakehin ito ng oso.
Pinangalanan nilang Retar, na nangangahulugang "puti."
Pumupunta pa rin sina Asirpa at Retar sa bundok kahit patay na ang kanyang aca.
Pero magkaiba ang mundo nila.
Alulong iyon.
Huwag! Huwag mong pakinggan iyon!
Sandali! Tigil! Bumalik ka sa lungga!
Retar!
Retar! Huwag kang umalis!
Iiwan mo na rin ba ako?
Dito ka lang. Retar...
Aca...
Sugimoto, ngumingiti si Asirpa kapag kasama ka niya.
Dahil sa iyo iyon.
Sugimoto nisipa.
Asirpa anakne kueyam pe ne.
Ney te pakno turano an wa unkoraye yan.
Naiintindihan ko.
Nakikita ko kung gaano kamahal si Asirpa ng lola niya.
Pati ng mga taganayon.
Unang Tenyente Tsurumi,
mahirap ituloy ang paghahanap dahil sa niyebe.
Sanay sa kabundukan ang apat na iyon.
Mula si Tanigaki sa angkan ng matagi sa Ani.
Malabong maligaw siya.
Unang Tinyente Tsurumi!
Ikaw! Ang lakas ng loob mong isama ang mga tao ko nang walang pahintulot!
Kumusta, Kapitan Wada.
Kritikal ang isa, nawawala ang apat.
Ano ang ginagawa mo sa Otaru?
Pagbabayaran mo ito, Tsurumi!
Ipagpaumanhin mo,
mula nang sumabog ang noo ko dahil sa isang pirasong basyo sa Mukden,
pana-panahong may lumalabas na likido.
Sa sugat mo, bakit nasa serbisyo ka pa rin bilang unang tenyente?
Wala ka nang lugar sa hukbo!
Medyo may tama na ang utak ko.
Mainitin na ang ulo ko ngayon.
Maliban doon, malusog na malusog ako.
Nababaliw ka na.
Sarhento Tsukishima, barilin mo siya!
Opo, sir.
ANG IKAPITONG DIBISYON, TSUKISHIMA HAJIME
Tsukishima, hubaran at ilibing mo siya.
Opo, sir.
Magiging pataba siya sa bulaklak na uusbong sa tagsibol.
Nahihimlay pa rin ang mga kasama natin sa malamig at tigang na bato sa Manchuria.
Ang ganda nito!
Ang dami!
- Pare! - May magagandang babae rito.
Ito na iyon!
Kumusta, gusto mo bang magsaya?
Ushiyama...
Ang tagal nating di nagkita, Shiraishi Yoshitake.
Bakit ka tumatakas, Shiraishi?
Bakit ka nagmamadali?
May kakaiba sa iyo.
Uy, ang lalaking ito...
Tulungan mo ako!
Sinubukan nila akong pagkaisahan sa paliguan!
May humahabol sa aking tao na may kakaibang marka!
Marka?
Ay, siya iyon!
Tigil!
Tabi!
Shiraishi!
Granada iyon.
May mananambang ba?
Ano? Ano na?
Siya iyon!
Patay! Hindi! Naku!
Yari!
May mga ulat tungkol sa taong may marka.
- Tipunin ang hukbo. - Opo, sir!
Ushiyama! Ikaw ang nagsimula ng lahat ng ito!
Dumating kasi si Shiraishi.
Medyo kapana-panabik na ito, di ba?
Putok ng baril iyon.
May mga opisyal na tumakbo papunta roon.
Kumusta?
Matagumpay po!
Nabaril at namatay ang isa. Hinahabol na ang dalawa pa.
Unang Tenyente Tsurumi, ang pagsabog na narinig natin,
mula iyon sa ikalawang palapag ng putahan sa Sakaimachi.
Ang distritong pinansiyal. Sige...
May nanggugulo lang sa atin.
Ang bangko talaga ang sadya nila.
Buksan mo.
Opo, sir.
Metikuloso ang pagpaplano nila. Ano ang gusto nila?
May pera kami rito, mga bono at alahas.
May mga likhang-sining din na pag-aari ng bangko, tulad ng larawan at espada...
Espada?
Ang Izumi no Kami Kanesada.
Bumalik ka sa akin
sa anumang panahon!
Hijikata Toshizo!
Tabi!
Lintik na multo ng Bakumatsu!
MGA ABUBOT
ANG IKAPITONG DIBISYON NIKAIDO YOHEI NIKAIDO KOHEI
Sino ang lalaking nagtanong tungkol sa marka?
Iyong nakasombrero ng sundalo.
Huwag kang kikilos!
Patayin na natin siya.
Mapapatay na kita kahit kailan ko gustuhin.
Masarap 'tong matamis na bola-bola ng Parke ng Otaru Hanazono.
Salamat.
"Imortal."
"Im, mor, tal."
Sugimoto, ikaw ba ang pumaslang kay Sarhento Ogata?
Nagkakamali kayo. Di Sugimoto ang pangalan ko.
Minsan kong nakita si Imortal na Sumigoto sa Daungang Ryojun.
Namangha ako habang pinapanood siyang lumaban na parang diyos ng demonyo.
Ikaw ang taong nakita ko noon.
Nasa Ikalawang Dibisyon ako. Hindi ako pumunta sa Daungang Ryojun.
Balita ko, hinahanap mo ang lalaking may kakaibang marka.
Oo, isa siyang yakuza. May marka siya ng oso.
Bakit nagkausap sina Sarhento Ogata at Imortal na Sumigoto?
Hindi ba't dahil iyon sa kodigo ng mga marka?
Anong kodigo?
Saan mo itinago ang balat ng mga taong may marka?
Nahihibang na ba ang amo mo?
Sumabog ang parte ng utak ko dahil sa basyo.
Kahanga-hanga, Imortal na Sugimoto.
Ni hindi ka kumurap.
Isa lang ang paraan para makaligtas ka.
Magtrabaho ka sa akin.
Ano ang inyong pinaplano?
Una, popondohan namin ang aming hukbo.
Sasakupin namin ang Ikapitong Dibisyon para makapaghari kami sa Hokkaido.
Bibilisan namin ang paggamit ng likas na yaman.
Alam mo ba ang opyo?
Yayaman ka doon.
Kakalbuhin namin ang kabundukan para magtanim ng opyo.
Para sa mga batang nawalan ng ama sa digmaan,
magulang na nawalan ng anak, babaeng nawalan ng asawa.
Magbibigay kami ng maayos na trabaho.
Iyan lamang ang aming magagawa para sa mga kasamahan naming napaslang.
Kalaunan, bubuo kami ng pamahalaang militar.
Itinulak kami ng kainutilan ng punong-tanggapan na sumugod sa labanan,
pinansalag namin ang aming kasama habang pinauulanan kami ng bala.
Ganoon ka rin.
Itinaya natin ang ating buhay sa labanan,
pero umuwi tayong mga palaboy.
Ginantimpalaan ba tayo?
Hindi pa tapos ang laban natin.
Tingnan mo ang mga gintong barya.
Nakita ko ito sa lugar kung saan pinatay ang mga Ainu.
Ginawa ito ng mga Ainu sa pamamagitan ng pagtunaw ng mga ginto.
Totoong may ginto.
Ano sa tingin mo, Sugimoto?
Bakit hindi ka lumaban, kasama namin?
Hindi maaari.
Gusto mo na bang mamatay?
Ito ang medyas na naiwan ni Sugimoto.
Ito ang amoy niya.
Oo!
Huwag ka munang mamamatay, tanga kang barbecue ka!
Gumagaling daw sa loob ng maghapon ang mga sugat ni Imortal na Sugimoto.
Kung tatanggalin ang lamang-loob niya, gagaling kaya iyon, Kohei?
Yohei, kapag pinatay natin siya, di natin malalaman kung asan ang marka.
Isa-isa nating hiwain ang mga daliri niya
hanggang ibigay niya ang lokasyon ng mga marka.
Nariyan ba siya?
Aray!
Ha?
Ano?
Ikaw ang babaeng Ainu noong isang araw!
Narito si Sugimoto?
Paano siya mapupunta rito? Mag-isa ako!
Bakit kaya? Pinatandaan ko sa kanya ang amoy ng medyas ni Sugimoto.
Medyas?
Nagkapalit siguro kami ng medyas noong magkasama kami.
Salaula.
Siguro, pinagtaksilan ka ni Sugimoto, ano?
Itinakbo niya ang marka, tama?
Manahimik ka!
Aray! Ang sakit!
Wag mo siyang kainin.
Nakita kong isinama si Sugimoto ng Ikapitong Dibisyon sa kanilang base.
Dalhin mo ako roon.
Wag mo nang subukan!
Huli na rin siguro ang lahat.
Sapat ang lason sa palasong ito para patayin ka sa isang iglap.
Iyan ang base ng Ikapitong Dibisyon.
Alam mo, para ka na ring nagpatiwakal pag sumugod ka roon.
Maaari n'yo bang markahan ang isa't isa para mapag-iba ko kayo?
Mag-ingat ka sa sinasabi mo, gago.
Yohei!
Sugimoto!
Siraulo ka!
Marahil naubusan na rin ng suwerte si Imortal na Sugimoto.
Hindi...
Buhay siya.
Hindi siya natatakot mamatay, iyan ang kalakasan niya.
Anuman ang sitwasyon...
Hindi siya susuko.
Gagawa siya ng paraan para mabuhay.
Kaya siya si Imortal na Sugimoto.
Ako si...
Imortal na Sugimoto!
Hoy, tigil! Huwag daw siyang papatayin!
Sugimoto!
Tatadtarin kita nang pira-piraso at gagawing pagkain ng baboy!
Masuwerte kang buhay ka.
Bagay sanang pagtabihin ang mga bangkay n'yo.
Di talaga sumusuko ang taong iyan.
Buhay pa rin ang tarantado.
Isa talaga siyang imortal.
Makakalusot ako sa mga bakal kapag luminsad ang mga kasukasuan ko.
Tutulungan mo na ako?
Ano?
A...
Sige.
Mahilig ako sa sugal. Pupusta ako sa inyong dalawa.
Bilang kapalit, bahaginan mo ako ng parte sa ginto kapag nailabas ko na si Sugimoto.
Pangako iyan.
Siya nga pala, may sabon ka ba? Kailangan ko iyong ipahid sa katawan ko.
Wala.
Ano?
Pero may langis ako ng oso na panluto.
Aray...
Paumanhin sa istorbo.
- Maligno? - Si Shiraishi ang Hari ng Pagtakas.
Bakit ka narito?
Binantaan ako ng babaeng Ainu na may palasong may lason.
Si Asirpa...
Sige!
Itatakas kita rito.
Kohei, magbantay ka sa labas. Siguraduhing walang makakapasok.
Yohei, wag mong gamitin ang baril mo.
Pupunta silang lahat. Gumamit ka ng bayoneta.
Yohei!
- Hoy! Tigil! - Yohei!
Papatayin ko na siya!
- Anong kaguluhan ito? - Sugimoto!
Si Nikaido...
Hindi.
Yohei... Papatayin ko na siya!
Huwag!
Sugimoto!
Mabilis kang mauupos, Sugimoto.
Tulong.
Ibibigay ko ang mga markadong balat, kahit ano ang gusto mo.
Pumunta ka sa magandang ospital sa bayan. Manggising ka ng doktor kung kailangan.
Opo.
Susunod ako sakay ng aking kabayo.
Alamin mo kung nasaan ang mga marka bago siya mamatay.
Opo.
Kakaiba...
Sugatan ang kanang kamay. Walang bahid ang kaliwang kamay.
Bakit hindi niya inilipat sa kabila?
Ninakaw ang laman niya!
Sugimoto!
Sunog! Palabasin silang lahat!
- Tara na! - Bilis!
Hayaan na ang ikalawang palapag!
Uuna na ako at nanakawin ko ang mga marka ng Ikapitong Dibisyon!
Mga marka! Mga marka!
Dahan-dahan!
Barilin n'yo ang kabayo, hindi si Sugimoto!
Sugimoto!
Hanggang dito na lang muna tayo.
Unang Tenyente, may nagsunog dito...
Si Sugimoto...
Mas maiging hayaan ang grupo ni Sugimoto na ipunin ang mga marka.
Mukhang magaling sila doon.
Paumanhin. Mabilis kumalat ang apoy. Di namin nailabas ang mga balat.
Ayos lang sila.
Mainit sa pakiramdam.
Ang sarap, ang init.
Kaya pala hindi ko makita. Nakakakilabot talaga siya.
Doon mo pala itinago.
Sinubukan kong magpasikat at umalis... pero kinailangan akong iligtas.
Oo na, kahiya-hiya iyon.
Aray!
Walang awa nang pinatay ang aking ama.
Alam kong mapanganib ito.
Pero kahit ganoon, naisip ko na magtatagumpay tayo nang magkasama.
Ako ang nagpasyang tumulong sa iyo.
Pero itinuturing mo akong bata.
Di ka nagtitiwala sa akin. Basta-basta kang kumikilos...
Kailangan nating mag-ingat, pero...
Bakit ka ba nagmamadali?
May kababata ako, si Toraji.
Tatlo kami, ako, si Toraji at Ume.
Palagi kaming magkakasama.
Bahay 'yan ni Sugimoto. Wag kang hihinga. Baka mamatay ka sa sakit sa baga.
Dapat nang sunugin ang buong bahay.
- Sunugin natin mamayang gabi? - Ikaw na lang.
Ayaw ko, magkakasakit din ako sa baga.
Umeko! Sabi nang wag kang lalapit doon!
Tara na! Bilis!
Kalimutan mo na si Saichi!
Saichi!
Masaya akong buhay ka.
Ume...
Itong sunog...
Ako ang may gawa.
Ano?
Wala nang uuwi dito ngayon.
Aalis na ako sa nayong ito.
Saichi, isama mo na ako.
Wag kang lalapit sa akin! Baka may sakit din ako!
Lumayo ka!
Kung wala akong sintomas sa loob ng isang taon, pangako, babalikan kita.
Saichi! Ikaw ba iyan, Saichi?
Toraji...
Bakit ka bumalik?
Asawa ko na si Umeko! Di ako papayag na maagaw mo siya!
Magsisikap ako at mas pasasayahin ko siya kaysa sa iyo!
Magsalita ka!
Lintik!
Binabati kita, Toraji.
Toraji!
Toraji, magiging maayos din ang lahat.
Sisiguruhin kong magagamot ka.
Si Umeko... Maniniwala kaya siya sa akin?
Kung sinabi ko sa kanya na itinulak kita palayo sa bomba?
Ako ang saksi mo.
Magyabang ka hanggang gusto mo.
Kapag natapos na ang digmaan,
pumunta tayo sa Hokkaido.
May ginto pa sila roon.
Ang mga mata ni Umeko...
Gusto kong makahanap ng magaling na doktor.
Iyong mahusay na doktor...
para maipagamot ko siya.
Saichi...
Alagaan mo si Umeko.
Toraji...
Huwag!
Dito ka lang!
Toraji!
Huwag kang mamamatay, Toraji!
Toraji...
Toraji!
Bakalanga.
Kapok ang isang ito.
Heto.
Lotus ba ang bulaklak na ito?
Paano mo nasabi?
Malabo man ang aking mata, matalas naman ang aking pang-amoy.
Paumanhin, may maitutulong ba ako?
Ito... si Toraji.
Sige.
Paano kami magpapasalamat sa iyo?
May dumating ba?
Hindi ba ikaw si G. Sugimoto Saichi?
Saichi? Si Saichi ba talaga?
Wala na akong masyadong makita.
Saichi, nagbalik ka na ba?
Sino... ka?
Baka naamoy niya ang dugo.
Baka may nagbago mula nang sumabak ako sa gera.
Napakarami kong pinatay.
Tiyak, sa impiyerno ang bagsak ko.
Pero bago mangyari iyon, nais kong tuparin ang pangako ko kay Toraji.
Gusto kong gumaling ang mata ni Ume.
Kaya kailangan ko ng pera.
"Kanto orwa yaku sak no arankep sinep ka isam."
Iyan ang paboritong salitang Ainu ng aking aca.
Ibig sabihin,
"May katuturan ang lahat ng kaloob ng langit."
Ang trahedya ng digmaan...
hindi ko maunawaan iyon.
Pero nakaligtas ka.
May layunin ka hangga't nabubuhay ka.
Ako...
aalamin ko kung bakit pinatay ang aca ko. Aalamin ko ang katotohanan.
Tuparin mo ang pangako mo gamit ang perang makukuha mo.
Iyon ang layunin mo.
Sugimoto...
Mahahanap natin ang ginto.
Oo.
GOLDEN KAMUY
Sa ngayon, heto na ang pondo,
at ang ilang dayuhang baril mula sa mangangalakal na Ruso.
Salamat, Nagakura.
DATING KAPITAN NG SHINSENGUMI, IKALAWANG DIBISYON NAGAKURA SHINPACHI
Nagakura? Iyong mula sa Shinsengumi?
Matatandang hangal kayo.
Susubukan n'yo na naman bang magtayo ng Republika ng Ezo sa Hokkaido?
Hindi ba masyadong ambisyoso iyon para sa 200 Kan na bulto ng ginto?
Hindi 200 Kan.
20,000 Kan iyon.
Palihim iyong sinabi ni Noppera-Bo. Alam niyang pareho ang layunin namin.
Dalawampung libong Kan ng bulto ng ginto.
Hindi naman ganoon kataas ang pangarap namin, di ba?
Nasa paniktik si Unang Tenyente Tsurumi.
Tiyak na tama ang nakuha niyang halaga ng bulto ng ginto.
Ang mukha ng sundalong iyon...
Nakikita kong seryoso siya.
Ngayon, ang Hokkaido...
magiging larangan ito ng digmaan.
Hoy! Nariyan pala kayo!
Bakit siya narito?
Isahan natin ang Ikapitong Dibisyon at ang grupo ni Hijikata
tapos hatiin natin ang ginto sa ating tatlo!
Grabe, ang lamig!
Ano iyon, Asirpa?
Ito ba ang una mong sinabawang sakura-nabe?
Manood ka. Ilulubog mo nang ganito ang karne sa binating itlog.
Ganito?
Oo.
Balutin mo ng itlog tapos...
Ang sarap! Napakasarap nito.
Bagay ang karne ng kabayo sa masarap na lasa ng miso.
Sugimoto. May osoma ba ito?
Asirpa...
Ang totoo, kailangan mong maglagay ng miso sa sinabawang sakura-nabe.
Sige. Magluluto ako ng walang miso.
Ano?
Asirpa?
Masarap ang osoma!
Hindi nga tae iyan.
Di ko alam ang nangyayari, pero mukhang nagustuhan niya.
Hinna. Hinna. Pahingi pa ng osoma.
Oo, hinna nga.
A... sir... pa...
Nagsalin ng Subtitle: Erick Lorica Reambillo