Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NIC NIE OPUSZCZA NIEBIOS BEZ PRZYCZYNY
ROK 1904, 37 ROK ERY MEIJI
Wzgórze 203 to miejsce najkrwawszej bitwy wojny
rosyjsko-japońskiej.
Na linię frontu rzucono 130 tysięcy japońskich żołnierzy, mających zdobyć
rosyjską bazę morską Port Artur. 60 tysięcy spośród nich zginęło lub zostało
rannych,
podczas gdy Rosja straciła 46 tysięcy.
Prawie nikt nie uszedł z tego piekła z życiem.
Kwaśna.
Zdycham z głodu.
Prędzej zjemy martwego ruska, ale skóry nie sprzedamy.
Tak, Toraji?
Tak.
Ognia!
Do ataku!
Naprzód!
Teraz!
Nie!
Saichi!
Jestem... nieśmiertelny Sugimoto!
DWA LATA PÓŹNIEJ, HOKKAIDO
Jak tam, wyłowiłeś coś?
Nic.
Przyjechałem na to pustkowie, aż na Hokkaido, marząc o fortunie.
A tu ani śladu złota.
To na ciebie mówią „Nieśmiertelny Sugimoto"?
Opowiadał mi o tobie inny żołnierz. Dostajesz śmiertelną ranę i na drugi dzień
nic ci nie jest.
Podobno nie imają się ciebie ani bagnety, ani kule. To prawda?
Jakoś nie umiem umrzeć.
Dlaczego nie dostałeś medalu?
Bo prawie zabiłem wkurzającego oficera. Inaczej miałbym teraz Order Złotej Kani i
sporą emeryturę.
Mówisz?
Zresztą nieważne.
Opowiedzieć ci ciekawą historię?
W niej też jest złoto.
Złoto?
Dawno temu z rzek na całym Hokkaido wyławiano samorodki wielkie jak ziarna
fasoli. To była istna gorączka złota.
Aby oprzeć się Japończykom, którzy prześladowali ich i odbierali im ziemię,
Ajnowie zaczęli zbierać fundusze na utworzenie armii. Mieli złota na pęczki.
Aż pewien facet wyrżnął całe plemię i wszystko ukradł.
Było tego w sumie 200 kanów.
Osiem miliardów jenów.
Facet ukrył łup gdzieś na Hokkaido, a potem aresztowali go i wtrącili do
więzienia.
Konkretniej do więzienia Abashiri, na końcu świata.
Wstawaj!
Gdzie to jest?
Torturowali go na różne sposoby, ale nie puścił pary z gęby. Przecięli mu na koniec
ścięgno Achillesa, żeby nie mógł uciec.
Facet miał przyjaciół poza pudłem, ale nie pisał do nich listów, wiedząc, że
strażnicy by je ukradli.
Nie mógł też dać listu nikomu, kogo zwalniano, bo zaglądali im nawet w dupę.
Co ty byś zrobił? Jak wskazałbyś komuś z zewnątrz, gdzie ukryłeś skarb?
Do rzeczy. Jak to zrobił?
W tatuażach.
Zabrał trochę węgla, który wypalali w więzieniu, i wkłuwał go wniesioną za
kratki igłą.
Tak wytatuował mapę skarbów na ciałach swoich kolegów z więzienia.
Trzeba ponoć zobaczyć wszystkich naraz, by ją odszyfrować.
Wtedy powiedział im wszystkim: „Uciekajcie stąd. Temu, który znajdzie skarb, należy
się połowa".
Wojskowi dowiedzieli się o tatuażach i zabrali więźniów, oficjalnie żeby
przewieźć ich do innego więzienia.
Też byli łasi na złoto. Ale więźniowie czekali właśnie na tę chwilę.
Wytłukli żołnierzy co do jednego...
i zniknęli w lesie.
I co się potem stało z nimi i ze złotem?
Tego nikt nie wie.
Pewnie kolejna bujda.
Ale ziąb.
Toraji!
Wiesz za dużo.
Chcesz się przekonać, czy jestem nieśmiertelny?
Chyba jednak nie wyssał tego z palca.
Ej.
Niedźwiedź?
Czyli sam byłeś jednym z tych więźniów.
ZBIEG Z WIĘZIENIA ABASHIRI TAKECHIYO GOTO
Ajnowie?
Odsuń się. Nawet taka trucizna nie zabije jej od razu.
Nie żyje?
Tak, nie ma nastroszonej sierści.
Co robisz?
Odcinam mięso wokół strzały, bo inaczej trucizna zatruje wszystko.
Tamten jest martwy?
Tak. Znalazłem go z wyprutymi flakami. To pewnie robota niedźwiedzicy. Wyszła z
tamtej nory.
Dziwne. Nie jedzą tuż po przebudzeniu, bo mają skurczone żołądki.
Spójrz. Miała pusty brzuch.
Czyli... pożarł go jakiś inny?
O tej porze żerują tylko matakaripy.
„Matakaripy"?
„Błąkający się zimą".
Niedźwiedzie, które nie zasnęły. Bywają groźne.
Gdy zabiera im się zdobycz, tropią ją do upadłego.
Zostaw go.
Nie mogę go tutaj porzucić.
To twój krewny albo przyjaciel?
Nie. Niezupełnie.
Cóż. Czyli musisz zabić matakaripa.
Inaczej go zostaw.
Słabi są zjadani.
Szczerze...
skrywa ciekawą historię.
Jeśli to prawda, nie dam niedźwiedziowi go pożreć.
Umiesz na nie polować. Pomóż mi.
Wiem... że pewnie trudno w to uwierzyć.
Wierzę.
Acza był jednym z tych zabitych Ajnów.
„Acza"?
Po naszemu „ojciec".
Nazbierajmy drewna. Ognisko oświetli niedźwiedzia, a trup będzie przynętą.
Zaczekaj.
Co jest?
Tatuaż jest podzielony wzdłuż takich samych linii, jak te, wzdłuż których
tniemy skóry zrywane z niedźwiedzi i jeleni.
Co to znaczy?
Że miano go zabić i oskórować.
Tamten nie miał zamiaru dzielić się złotem.
- Czekaj. Jeśli zdążymy go oskórować... - Nie zdążymy. Zbierz drewno i śitat.
Co takiego?
Śitat. Korę z brzozy.
Jest oleista i długo się pali.
Nie strzelaj!
Nie strzelaj, bo mnie trafisz!
Jestem nieśmiertelny Sugimoto!
Żyjesz?
Znowu przeżyłem.
Acza też nabił tak niedźwiedzia na włócznię.
To bardzo ryzykowna technika Ajnów. Dziwne, że ją znasz.
Nie znam. To był instynkt.
Nieźle, jak na Japończyka.
Saichi Sugimoto.
Asirpa.
To było pięć lat temu. Wtedy znaleziono mojego ojca i innych, porąbanych na
kawałki.
Nie wiedziałam, że ich zabójca siedział w Abashiri.
Proszę, to dla ciebie. Schowaj go do menażki.
Co to?
Jego woreczek żółciowy. Będzie dużo wart, gdy wyschnie.
Nie marnujemy ani kawałka. Mięso się zjada, futro sprzedaje.
Ty go pokonałeś, więc należy do ciebie.
Podzielę się z tobą.
Mnie wystarczy tamta.
Ajnowie nie jedzą zabójców ludzi.
Niedźwiedź, który zrobił zły uczynek, staje się łen kamuj - „złym duchem", i
trafia do piekła tejne pokna mośir.
Ja nie chcę zabijać ludzi.
Bo za to idzie się do piekła?
Czyli ciepło mnie powitają.
Tamten zabójca żyje za kratkami.
Jeszcze go nie stracili, ale zrobią to, gdy ktoś znajdzie złoto.
Znajdując je, pomścisz swojego ojca.
Acza...
Ja będę brudził sobie ręce. Ty służ mi tylko radą.
Pomożesz mi znaleźć złoto.
We dwójkę nic nas nie zatrzyma. Wystarczy zrobić małe cięcie.
Po co ci w ogóle pieniądze?
Potrzebuję ich i już.
Dobrze, pomogę ci. Ale...
coś mi obiecaj.
Nikogo nie zabijaj.
Co robisz?
Opieram o drzewo gałąź. Najedzone wiewiórki będą schodziły po niej z drzewa,
bo idą najprostszą drogą.
A teraz zawieszę na niej wnyki.
Wiewiórka wkłada w nie głowę... i się dusi.
Tak... Ale ja lubię wiewiórki.
Ja też. Mają smaczne mięso, bo jedzą same orzechy. Futerka też są cenne. Rozstawmy
wnyki.
Już się goi.
Tak. Leczę się szybciej od innych.
Skoro zbiegowie szukają złota, nie wrócili do kraju.
Muszą być gdzieś na Hokkaido.
To wielka wyspa.
Nie przetrwaliby w górach, a w małych wsiach rzucaliby się w oczy.
Zaszyli się w dużym mieście.
Na Hokkaido mają do wyboru... Sapporo, Hakodate, Asahikawę...
i to tutaj: Otaru.
OTARU
Otaru to rozwinięte nabrzeżne miasto. Jego dzielnicę finansową nazywano „Wall Street
Północy".
Jak ich znajdziemy?
Wypatruj tatuaży.
Dziadku, często tu przychodzisz?
Tak, codziennie.
Widziałeś kogoś z dziwnymi tatuażami?
Jakimi?
Z prostymi i zakrzywionymi przecinającymi się liniami.
Nie, z takimi nie. Dlaczego pytasz?
Po prostu. Nieważne.
Na pewno nie widziałem kogoś takiego jak ty.
Jakim cudem żyjesz?
Czego ci trzeba, dziewczynko?
Widziała pani taki tatuaż?
Nie, nie wygląda znajomo.
Ejże! Czego tu szuka dziewczyna Ajnów?
Daj biedactwu spokój.
Ile masz lat? Nie masz wytatuowanej twarzy.
Może powinienem cię sprzedać!
Ej.
Miałeś klienta z takim tatuażem?
Był już tu taki jeden... i pytał o to samo.
Czyli też go szuka?
Nie zabijaj go.
Wiem.
Cholera!
ZBIEG Z WIĘZIENIA ABASHIRI KANJIRO KASAHARA
ZBIEG Z WIĘZIENIA ABASHIRI YOSHITAKE SHIRAISHI
Gdzie reszta zbiegów?
A ja wiem? Ty też ich szukasz?
Ten, który na to wpadł, to skończony potwór. Lepiej uganiać się za królikami.
Skoro musicie być razem, po co się rozdzielaliście?
To była rzeźnia.
Więźniowie zaczęli zabijać się nawzajem.
Rozbiegliśmy się, nie wiedząc, co się dzieje, i się ukrywamy.
Czyli do części dotarło, że trzeba ich oskórować.
Co? Oskórować?
Nie wiedzieliście? Wzory zawierają linie, mówiące, którędy ciąć.
Spokojnie, martwi nie czują bólu.
Stój, Sugimoto. Obiecałeś. Oszczędź ich, bo ci nie pomogę.
Liczyłem, że rozumiesz, co robię.
Chciałem ich tylko nastraszyć.
Co?
Nieźle ci idzie. Masz wprawę.
Ojciec też to potrafił.
Wyskrobał te wzory na moim menokomakiri.
Od razu udało nam się złapać dwóch. To dobrze wróży.
Ej. Ta dziewczyna to twoje zwierzątko?
A ty chcesz stracić jęzor?
Zostaw go, Sugimoto. Już przywykłam.
Wcale nie powinnaś.
Opowiedz o tym, który was tatuował.
„Noppera-Bo".
Tak go nazywaliśmy.
Bo nie ma twarzy.
Ej, nie!
Pomocy! Ratujcie mnie!
Rozpylę dym.
Dobrze. Osłaniam cię.
Rewolwer Typ 26.
Nie dosięgnie mnie.
ŻOŁNIERZ SIÓDMEGO DYWIZJONU HYAKUNOSUKE OGATA
Siódmy dywizjon.
A ty w którym służyłeś?
Siądź tu.
Siódmy dywizjon był najmocniejszy.
Byłem w pierwszym, ale zakończyłem służbę.
Ach, tak. Mogliśmy walczyć razem o Wzgórze 203. Radzę ci oddać mi tego trupa.
Nie masz pojęcia, w jaką niebezpieczną grę się pakujesz!
Sugimoto, nie!
Sugimoto z pierwszego dywizjonu.
Nieśmiertelny.
Przyszłaby po nas jego jednostka. Tak będzie lepiej.
Dlaczego mówią na ciebie „Nieśmiertelny"?
Nawet poważna rana mnie nie zabije.
Na polu bitwy obowiązywała ważna reguła.
Nie wahaj się zabić, bo sam zginiesz.
Słabi umierają.
Też tak mówisz.
Co?
Bach!
A, masz!
Szlag! Zimna jak diabli!
Zaraz mi głowa pęknie!
Nie, zapałki są mokre.
Karabin... Niech to, tam został.
Naboje. Wypadły mi!
Szlag! Jestem nieśmiertelny Sugimoto!
Co ty wyrabiasz?
Znajdź nabój w wodzie, bo zamarzniesz!
Dogadajmy się! Pomogę ci, jeśli mnie wypuścisz!
To nie pora na układy!
Cicho! Zgadzasz się czy nie?!
Niech będzie! Teraz szukaj nabojów!
Jakbym chciał wysadzić zamek. Na śmierć zapomniałem!
Dawaj go! Dawaj!
Dobra.
Słyszałem, że w sumie jest nas 24.
I wszyscy są potłuczeni. Zwłaszcza...
ten, który zarządził ucieczkę.
Jaki jest?
To staruch.
Za kratkami był wzorowym więźniem.
Ale facet to wilk w owczej skórze.
Podczas ucieczki chwycił szablę jednego żołnierza i wyciął całą resztę.
Później usłyszałem, że walczył za siogunat w bitwie pod Hakodate.
Bezlitosny drugi dowódca Shinsengumi, Toshizo Hijikata.
Toshizo Hijikata? Zginął pod Hakodate.
Skoro nie wierzysz, to sam go spytaj. Powiem ci jedno.
Noppera-Bo kazał nam...
jechać do Otaru.
Jedźcie do Otaru.
ZBIEG Z WIĘZIENIA ABASHIRI TOSHIZO HIJIKATA
Ushiyama.
ZBIEG Z WIĘZIENIA ABASHIRI TATSUMA USHIYAMA
Ty mnie wydałaś?
Łudzisz się, że przeciąłbyś taką twardą głowę?
Pewnie.
Spójrz.
Nie musimy się zabijać, jeśli to przerysujemy.
Połączmy siły.
Mamy w tym wspólny interes.
Co zyskasz, zbierająs nas?
Pokonamy siódmy dywizjon.
Chcesz się targnąć na cesarską armię z tym starym mieczem?
Wiek nie ma znaczenia.
Każdy lubi machać mieczem.
Shiraishi, tak?
Zapomnij o złocie i uciekaj z Hokkaido. Nie tylko zbiedzy cię szukają.
Tak, wiem. Siódmy dywizjon też, zgadza się?
Oskórują każdego, kogo schwytają.
Jeśli ci to zrobią, już im nie uciekniesz.
Zwiałem z każdego pudła, w którym mnie zamknęli. Jestem Yoshitake Shiraishi, król
ucieczek.
Nawet jeśli wpadnę, rozpłynę się w powietrzu.
Na razie, nieśmiertelny Sugimoto. Pa, Asirpa.
Nigdy nie jadłem wiewiórki.
Są małe, więc poszatkuję ją w całości i zrobię citatap. W tej potrawie nic się nie
marnuje.
„Citatap"?
Po naszemu „coś, co siekamy".
Teraz ty, ręce mi się zmęczyły. Będziemy siekali na zmianę.
Mów „citatap", gdy to robisz.
To obyczaj Ajnów?
Nie, mój rodzinny. Według aczy zaczęła go moja martwa matka.
Citatap.
Zwykle jemy to na surowo, ale zrobię nam ohał, żebyś nie wybrzydzał.
-„Ohał"? - Taka zupa.
W citatapie są kości i krew, więc ma dość głęboki smak.
Znasz się na wszystkim.
Uczyłam się od aczy. Proszę, zjedz.
Dziękuję.
Pycha.
Mięso ma lekko orzechowy posmak. Te chrupiące kawałeczki to kości? Przyjemna
faktura.
Hinna.
Co to znaczy?
Podziękowanie.
Wiesz co? To danie już jest pyszne, ale z miso byłoby jeszcze lepsze.
Co to takiego?
Nie wiesz? To.
Sugimoto, to jest... osoma!
-„Osoma"? - Kupa!
Nie kupa, tylko miso.
Kupa!
Żadna kupa. Spróbuj, jest pyszne.
Nie będę jadła kupy! Zapomnij!
Idealne. Nie mógłbym żyć bez miso.
Fuj. Je kupę i jeszcze się cieszy.
Hinna.
Cicho.
PORUCZNIK SIÓDMEGO BATALIONU TOKUSHIRO TSURUMI
Znaleźliśmy go w ostatniej chwili. Imponujące, że dotarł tu mimo swoich ran.
Kto wam to zrobił, szeregowy Ogata?
Nieś... mier... telny?
Sople albo mocny zapach sugerują, że śpi tam niedźwiedź.
Chyba tak.
Upolujemy go?
Jak?
Acza był dzielny. Wczołgał się kiedyś do nory i zabił niedźwiedzia zatrutą strzałą.
Dziwne, że nie zginął.
Ajnowie mają przysłowie.
„Niedźwiedź nie zabije tego, kto wejdzie do jego nory".
Ja nie wchodzę.
Co to, Sugimoto? Coś tam błyska.
Lornetka! Niedobrze!
Zobaczyli nas i uciekają. To dziecko Ajnów i człowiek w wojskowej czapce.
Podejrzane.
ŻOŁNIERZ SIÓDMEGO DYWIZJONU GENJIRO TANIGAKI
Jest ich czterech! Jadą bardzo szybko!
Przez zarośla! Ukryją ślady i ich spowolnią.
Asirpa!
Rozdzielmy się. Pojadą za mną.
Oddaj im to, jeśli cię złapią. Udawaj, że o niczym nie wiesz.
Sugimoto!
Nie waż się walczyć.
Znalazłem trop wychodzący z krzaków.
Rozdzielili się. Dziecko pobiegło tam.
Dobrze. Złapcie je, Tanigaki. Noma i Okada - za mną.
Tak jest!
Tutaj trop się urywa.
Musiała się cofnąć po swoich własnych śladach.
Zwierzęta też tak robią. Sprytnie.
Zejdź. Nie zrobię ci krzywdy.
Mówisz po japońsku?
Mój towarzysz dodaje kupę do zupy.
Niech to. Nie rozumiem ani słowa.
Nie zjem cię. Zejdź z drzewa.
Skąd to masz?
Odłóż łuk!
Czyli jednak mnie rozumiesz. A teraz odłóż kołczan, siekierę i nóż.
Stać!
Odłóż broń.
Bagnet też.
Po co uciekasz?
Szukacie kłusowników?
Tropię tu jelenie. Wynająłem dziewczynę, bo zna okolicę.
Napadnięto tu naszego żołnierza. Coś rzuciło ci się w oczy?
Nie, nie widziałem nikogo.
Twoja twarz. Pamiętam cię ze szpitala polowego.
Byłeś w pierwszym dywizjonie.
Sugimoto. Niesmietelny Sugimoto!
Nieśmiertelny? To ty napadłeś szeregowego Ogatę!
Kładź się i ręce za plecy!
Kładź się, jazda.
Co? Wskoczył do nory.
Wstyd. Strzelajcie.
To ma być nieśmiertelny Sugimoto? Żałosne.
- Martwy nic nam nie powie. - Jeśli to on, nie zginie.
Przekonajmy się.
Spokojnie. Tak, tylko spokojnie.
Dziadek uczył mnie, żeby stać w bezruchu...
Idziesz ze mną, nie zostawię cię.
Ale nie obiecuję, że Asirpa cię nie posieka.
Retar, stój.
Jesteś ostatnim horkeł kamuj. Nie możesz stać się zły.
Asirpa!
Sugimoto jest cały.
Nie pokazuj się, bo Sugimoto cię zabije.
Nie wychylaj się, bo Asirpa cię zje.
Całe szczęście, nic ci nie jest.
Tak, udało mi się uciec. Co zrobiłeś z tamtymi?
Wskoczyłem do nory niedźwiedzia i już ich nie ma.
Do nory?
Niedźwiedź nie zabije tego, kto wejdzie do nory. To przysłowie mówi
prawdę.
Wcześniej tylko acza to przeżył.
Nieważne, idźmy już.
Co tam masz, Sugimoto?
Sugimoto. Pokaż się jeszcze raz.
To... nic ważnego.
Co zrobisz z tym niedźwiadkiem?
Zjedz go sama, ja nie mam serca.
Co? Nie chcę.
Wychowujemy znalezione niedźwiadki w kotanie.
Gdzie?
W wiosce.
Kotany to osady Ajnów stojące nad rzekami lub jeziorami, składające się z kilku do
kilkunastu domów ćise.
Osadnicy żyją tam ustalonym porządku, pod wodzą starszego wsi.
Asirpa wróciła.
Asirpa, jak się masz?
Dobrze.
A to kto?
Spójrzcie, Asirpa przyprowadziła sisama.
Nie boją się?
Ajnowie to ciekawski lud. Lubimy to, co nowe.
Huci!
Sugimoto, to moja huci od strony matki.
„Huci"?
Babcia.
To przyjaciel.
Jesteś pierwszym gościem Asirpy. Witamy cię w naszej osadzie.
To moja kuzynka. Dobrze mówi po japońsku.
Jestem Sugimoto, a ty?
Jestem Osoma.
„Kupa"? Żartujesz sobie?
To prawda. Wszyscy tak na nią mówią.
Co?
Wszyscy dostajemy brzydkie imiona jako dzieci, jak Siontak albo Tejneśi, by
odpędzały choroby.
Potem dają nam właściwe.
Osoma była słaba i nosi takie do dziś. Dzięki temu teraz jest zdrowa i silna.
Na ciebie też wołali kiedyś Sion... czy jakoś tam?
Siontak.
Czyli?
„Zgniła kupa".
Znowu kupa.
Asirpa spędza całe dnie w górach.
Nie umie tego, co inne kobiety.
Panie Sugimoto,
proszę ją wziąć za swoją żonę.
Co powiedziała?
Żebyś nie jadł kupy.
To ohał z wydry. Mówimy na nie esaman.
To bardzo zapominalskie kamuj.
Mawia się, że przed zjedzeniem trzeba być gotowym do wyjścia.
Gotuje się ją z pukusą, żeby zwalczył mocny zapach.
Hinna.
Co robi?
Częstuje swojego ducha-stróża, turenpe, którego ma za głową. Każdy człowiek
dostaje takiego w chwili narodzin.
Nie widziałem, żebyś tak robiła.
U nas to domena starszych.
Ech, te dzisiejsze dzieciaki.
Wygląda pysznie. Smacznego.
Charakterystyczny smak, ale mięso jest tłuste i rozpływa się w ustach.
Jest smaczniejsza część.
Duszona głowa wydry. Jesteś gościem, oddamy ci ją.
Ona też byłaby dobra z miso, wiesz?
Nie wygłupiaj się! Chowaj tę kupę!
Babciu. To jest miso.
Przez ciebie oddała kupę swojemu duchowi!
To nie kupa... Co? Co to jest?
KIjek sutu. Karzemy nim przestępców, takich jak złodzieje i
mordercy.
Znów ruszacie w podróz?
Asirpa tak powiedziała?
Jestem jej prawujem.
Przywiązała się do ciebie, więc raczej nie możesz być łotrem.
Jednak... nie chcę, żebyś szukał złota. To nasi przodkowie je zebrali. Od
kilkudziesięciu lat nikt go nie dotykał.
Dziś jest przeklęte i opętane przez diabły. Lepiej się za nim nie uganiać.
To wycie wilka.
Widziałem, że biały wilk strzeże Asirpy.
Uratowała go dawniej ze swoim ojcem przed niedźwiedziem.
Nadali mi imię Retar, czyli „biały".
Asirpa chodziła z Retarem w góry nawet po śmierci jej ojca, ale pochodzą z innych
światów.
Wycie.
Nie, nie słuchaj!
Nie, stój! Wracaj do szałasu!
Retar!
Retar, zostań! Zostawisz mnie tutaj samą?
Nie idź sobie... Retar...
Acza...
Asirpa uśmiecha się, gdy jest przy tobie. To twoja zasługa.
Panie Sugimoto.
Asirpa jest moim skarbem.
Proszę, żebyś był przy niej już zawsze.
Rozumiem, babciu. Widzę, jak mocno ją kochasz.
Pozostali też.
Trudno będzie ich dalej tropić w tym śniegu, poruczniku.
Góry nie są obce żadnemu z nich.
Tanigaki pochodzi z Animatagi. Radzi sobie w tych warunkach.
Poruczniku!
Niech to! Kto panu pozwolił zabrać moich ludzi z Otaru?!
Witam, kapitanie Wada.
Jeden ledwo żyje, a czterech zaginęło! Co pan w ogóle robi w Otaru? Zapłaci mi pan
za to!
Przepraszam. Ten dziwny płyn wycieka mi czasem z głowy, odkąd odłamek oderwał mi
pod Mukdenem kawałek czaszki.
Jak ktoś może dowodzić z taką raną? Nie ma w cesarskiej armii miejsca dla takich
kalek jak pan!
Mam uszkodzony płat czołowy i łatwo się złoszczę. Poza tym jestem zdrów jak ryba.
Oszalał pan.
Sierżancie, ognia!
Tak.
ŻOŁNIERZ SIÓDMEGO DYWIZJONU HAJIME TSUKISHIMA
Rozbierzcie go i pochowajcie.
Tak.
Na wiosnę wyrosną nad nim piękne kwiaty.
Nie nad naszymi druhami, leżącymi pod kamieniami w Mandżurii.
Proszę.
Niech to!
Zapraszam.
Tutaj!
Chce się pan zabawić?
Ushiyama...
Yoshitake Shiraishi. Kopę lat.
Dokąd uciekasz, Shiraishi?!
Dokąd panu tak śpieszno?
Jest jakiś podejrzany.
Czy to...?
Ratujcie mnie!
Chcieli mnie załatwić w łaźni!
Ściga mnie straszny facet z dziwnym tatuażem!
Tatuażem?
To on!
Stać!
Z drogi!
Shiraishi!
Granat. To zasadzka?
Co tym razem?!
To tamten!
O, nie!
PŁYTY Z AMERYKI
Jasny gwint!
Mówią o kimś z tatuażami.
Zebrać żołnierzy.
Już!
Wszystko przez ciebie, Ushiyama!
Bo Shiraishi się pojawił. Przynajmniej nie jest nudno.
Padły strzały.
Widziałem straże. To tam.
I jak?
Udało się.
Jeden nie żyje, a dwóch kolejnych ścigamy.
Do wybuchu, który słyszeliśmy, doszło na piętrze domu publicznego na Sakaimachi.
W dzielnicy finansowej. Rozumiem.
Czyli ta strzelanina to dywersja. Chcieli się dostać do banku.
Otwieraj.
Już.
To rzetelnie obmyślony napad. O co mogło im chodzić?
Trzymamy tu rzecz jasna gotówkę, papiery wartościowe i klejnoty. Były też dzieła
sztuki, takie jak obrazy i zabytkowy miecz...
Miecz?
Izuminokami Kanesada.
Mimo upływu czasu...
wrócisz do mnie.
Toshizo Hijikata!
Cofnąć się!
Ty duchu siogunatu.
DROBIAZGI
ŻOŁNIERZE SIÓDMEGO DYWIZJONU YOHEI I KOHEI NIKAIDO
Kto pytał o wytatuowanych?
Ten w czapce.
Ani drgnij!
Zastrzelmy go.
Wiedzcie, że mogę zgasić wasz płomień, kiedy tylko zechcę.
Oto dango z Parku Otaru Hanazono.
Dziękuję.
Nieśmietelny.
Nieś... mier... telny...
Wy zabiliście starszego szeregowego Ogatę, prawda?
To pomyłka. Nie jestem żaden Sugimoto.
Widziałem raz nieśmiertelnego Sugimoto. W bitwie o Port Artur.
Wpatrywałem się w niego, gdy walczył jak demon.
Wiem, że to byliście wy.
Służyłem w drugim dywizjonie. Nie byłem pod Port Artur.
Szukacie człowieka z dziwnym tatuażem.
Tak, z jakuzy. Ma tatuaż z niedźwiedziem.
Co sprawiło, że starszy szeregowy Ogata spotkał nieśmiertelnego Sugimoto?
Czyżby to, że umiecie rozszyfrować tatuaże?
Słucham?
Gdzie ukryliście zerwane skóry?
Wasz szef ma chyba nie po kolei w głowie.
Bo urwało mu kawałek mózgu!
Imponujące, nieśmiertelny Sugimoto. Nawet nie mrugnęliście.
Przetrwacie tylko w jeden sposób.
Pracując dla mnie.
A co pan zamierza?
Najpierw utworzymy armię.
Później przejmiemy siódmy dywizjon i całe Hokkaido. Zaczniemy eksploatować wyspę.
Słyszałeś o opium? Jest dochodowe. Zastąpimy lasy polami makówek.
Dzieci, które straciły ojców, rodzice, którzy stracili synów i żony, które
straciły mężów, dostaną posady. Będzie to jakby pożegnalny prezent dla poległych.
Wkrótce utworzymy wojskowy rząd.
Dowództwo cesarskiej armii kazało nam szturmować okopy pod ostrzałem z Maximów.
Wy też to pamiętacie.
Na polu bitwy ryzykowaliśmy życiem, a teraz traktują nas tu jak bandytów. Gdzie
nasza nagroda?
Nasza wojna jeszcze nie dobiegła końca.
Spójrz na te monety.
Znalazłem je przy zwłokach tamtych Ajnów.
Musieli je wybić ze stopionych samorodków.
To złoto naprawdę istnieje.
To jak, Sugimoto?
Dołączycie do nas?
Nie mogę.
Mam skrócić knot waszej świecy?
Sugimoto zostawił tę skarpetę. Pachnie jak on.
Ejże, jeszcze nie umieraj, kulko na patyku!
Podobno każda rana, nawet najgorsza, goi się u niego w jeden dzień.
Myślisz, że jeśli wyprujemy mu flaki, też tak będzie?
Jeżeli zginie, nie dowiemy się, gdzie są tatuaże.
Można ucinać mu palce...
aż powie, gdzie ich szukać.
Jest tam?
Aua!
Co?
Co jest? Jesteś tamtą Ajnoską!
Gdzie Sugimoto?
Nie tutaj! Jestem sam!
Dziwne. Trafiliśmy tu po zapachu jego skarpety.
Skarpety? Pewnie nam się pomyliły.
Ohyda.
Założę się, że Sugimoto cię wystawił. Zwiał z tatuażami, co nie?
Milcz.
- Ej, to boli! - Nie zjedz go.
Siódmy dywizjon złapał go i zabrał do sztabu.
Prowadź.
W życiu. I tak już za późno.
Trucizna na grocie natychmiast cię zabije.
To sztab siódmego dywizjonu.
Ale walka z tymi ludźmi to samobójstwo.
Oznaczycie się jakoś, żebym was odróżnił?
Licz się ze słowami, śmieciu.
Yohei!
Sugimoto!
Draniu...
Nawet jego szczęście kiedyś się wyczerpie.
Nie. Żyje.
To jego siła. Jego serce nie obawia się śmierci.
Nigdy.
Nie poddaje się. Zdoła przetrwać w każdej sytuacji.
Dlatego jest nieśmiertelny.
Jestem... Nieśmiertelny Sugimoto!
Stójcie! Nie wolno go zabić!
Sugimoto! Porąbię cię na kawałki i nakarmię tobą świnie!
Macie szczęście. Ładnie byście wyglądali jak dwa identyczne trupy!
Sugimoto!
Jaki uparty drań. Sukinkot jeszcze żyje.
Naprawdę jest nieśmiertelny.
Przecisnę się przez te kraty, jeśli wywichnę sobie stawy.
Pomożesz mi?
Co?
Dobra.
Uwielbiam hazard. Stawiam na was.
Wyciągnę Sugimoto, ale w zamian chcę część złota.
Zgoda.
Masz może mydło, tak w ogóle? Muszę się nasmarować.
- Nie. - Co?
Ale mam niedźwiedzi tłuszcz.
Przepraszam za najście.
Potwór?
Shiraishi, król ucieczek!
Co tu robisz?
Pewna Ajnoska zagroziła mi zatrutą strzałą.
Asirpa.
Dobra.
A teraz cię stąd wyciągnę.
Stań na warcie, Kohei. Nikogo nie wpuszczaj.
Yohei. Nie strzelaj, bo wszyscy usłyszą. Weź bagnet.
Yohei!
Cicho!
Zabiję go!
- Co się dzieje? - Sugimoto!
Nikaido...
Nie!
- Yohei. Zabiję go! - Nie!
Widzę, że wasz płomień zaraz zgaśnie.
Pomóż mi.
Oddam ci skóry i co zechcesz.
Wieźcie go do najlepszego lekarza i go obudźcie.
Tak.
Dojadę za wami. Niech powie, gdzie są tatuaże, zanim umrze.
Tak.
Wio!
Dziwne.
Ma ranę na prawej dłoni, a lewa jest cała.
Nie zmienił ręki?
Tamten... wyrwał mu jelito!
Sugimoto!
Pożar!
Pożar! Wynieście, co się da!
Prędko!
Piętro spłonęło!
A ja zgarnę tatuaże, które tu trzymacie! Tatuaże!
Opanuj się!
Strzelaj w konia, nie w niego!
Sugimoto!
Na dziś wystarczy.
Ktoś podpalił budynek, poruczniku.
Sugimoto.
Nie. Lepiej będzie zostawić znalezienie tatuaży jego grupie. Ma w tym większą
wprawę.
Przepraszamy. Nie zdążyliśmy wynieść skór.
Żaden kłopot.
Całkiem w tym ciepło.
Cieplutko!
Nic dziwnego, że ich nie znalazłem. Szurnięty dziwaku...
Czyli tu je ukryłeś.
Myślałem, że sobie poradzę, i musieliście mnie ratować.
Jestem żałosny.
Auć.
Wystarczy, że zabili mi już ojca.
Wiedziałam o ryzyku, ale... pomyślałam, że we dwoje znajdziemy to
złoto.
Dlatego postanowiłam ci w tym pomóc.
Ale traktujesz mnie jak dziecko. Nie ufasz mi i wolisz narażać się sam.
Choć musimy uważać.
Co ci tak śpieszno?
Miałem przyjaciela z dzieciństwa, Torajiego.
I drugą przyjaciółkę, Ume. Spędzaliśmy razem każdą chwilę.
To dom Sugimoto. Wstrzymaj oddech.
Troje ludzi umarło tam na gruźlicę. Powinni go spalić.
Może my to zróbmy?
Nie, ty sam.
Nie chcę się zarazić.
Umeko, miałaś się nie zbliżać! Chodź, zapomnij o Saichim!
Saichi!
Jak dobrze, że żyjesz.
Ume...
Pali się.
Ja go spaliłem.
Co?
Już nikt tu nie przyjdzie. Wyjeżdżam ze wsi.
Zabierz mnie ze sobą.
Nie podchodź, mogę być chory! Cofnij się!
Jeśli za rok nie będę miał objawów, wrócę do ciebie. Obiecuję.
Saichi. Saichi, to ty?
Toraji.
Po co wróciłeś? Umeko to moja żona. Nie oddam ci jej! Nigdy nie będzie przy tobie
tak szczęśliwa, jak przy mnie!
Powiedz coś, do cholery!
Moje gratulacje.
Toraji!
Toraji, będzie dobrze. Zaniosę cię do szpitala polowego.
Sądzisz, że Umeko uwierzy...
jeśli powiem jej, że cię przerzuciłem?
Poświadczę, że tak. Powiesz jej to z dumą.
Po wojnie... jedźmy na Hokkaido.
Dalej... można tam znaleźć złoto.
Oczy Umeko...
Chcę znaleźć lekarza.
Dobrego... lekarza...
żeby ją zbadał.
Saichi... dbaj o Umeko.
Toraji.
Czekaj! Nie odchodź!
Toraji!
Nie umieraj, Toraji!
Toraji!
Gwiazdnica. A to - otanthus.
Proszę.
Kwiat lotosu?
Skąd wiesz?
Mama ma słaby wzrok, ale nadrabia węchem.
Co pana sprowadza?
To... Torajiego.
Rozumiem.
Jak panu dziękować?
Kto tam jest?
Czy pan... Saichi Sugimoto?
Saichi? To naprawdę on?
Już prawie nic nie widzę. Wróciłeś, Saichi?
Kim... jesteś?
Może wyczuła krew.
Może na wojnie coś się zmieniło.
Zabiłem tylu ludzi. Na pewno trafię do piekła.
Ale przedtem spełnię daną obietnicę.
Wyleczę wzrok Ume.
Po to potrzebne mi złoto.
„Kanto orła jaku sak no arankep śinep ka isam".
To ulubione powiedzenie aczy.
Znaczy: „Nic nie opuszcza niebios bez przyczyny".
Nie mieści mi się w głowie, jak straszna musiała być ta wojna.
Ale ty ją przetrwałeś.
Póki żyjesz, to życie ma sens.
Dowiem się, dlaczego acza musiał zginąć. Poznam prawdę.
A ty weźmiesz pieniądze i spełnisz obietnicę.
Taki jest twój cel.
Sugimoto.
Znajdę to złoto z tobą.
Tak.
GOLDEN KAMUY
To trochę pieniędzy na wydatki i broń palna od rosyjskiego handlarza.
Dziękuję, Nagakura.
Nagakura? Ten z Shinsengumi?
Starzy głupcy. Znów spróbujecie utworzyć na Hokkaido Republikę Ezo?
Czy to nie zbyt ambitny plan, jak na 200 kanów w złocie?
To nie 200 kanów...
tylko 20 tysięcy kanów.
Noppera-Bo wyjawił mi to w sekrecie, bo pragnął tego samego, co ja.
Złoto warte 20 tysięcy kanów?
Za tyle można już zbudować państwo?
Porucznik Tsurumi należał do wywiadu.
Jestem pewny, że nie pomylił się co do kwoty.
Jego twarz...
zdradza, że nie żartuje.
Hokkaido przemieni się... w pole bitwy.
O, tu jesteście!
Co tu robi?
Przechytrzmy siódmy dywizjon i bandę Hijikaty i podzielmy się złotem sami!
Zimno!
Co jest, Asirpa?
Pierwszy raz jesz sakura nabe?
Spójrz. Maczasz mięso w roztrzepanym jajku.
- O, tak? - Tak.
Obtaczasz w jajku i...
Pycha. Wyśmienite.
Konina świetnie gra ze smakiem miso.
Sugimoto. Czy w tym jest osoma?
Asirpa... szczerze... miso to niezbędny składnik.
W porządku. Zrobimy bez miso.
Co?
Asirpa?
Osoma jest pycha!
Mówiłem, to nie kupa.
Nic nie rozumiem, ale chyba smakuje.
Hinna, hinna. Chcę jeszcze.
Tak, hinna.
A... sir... pa...