Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Numer alarmowy.
Mieszkam na Division Street. Wybuch na lotnisku wybił nam okna.
Pomocy! To nas goni! Nie mam gdzie ukryć córki!
Szybko! Zabili moją żonę!
Boże, zaraz wyważy drzwi!
Proszę pana?
Latami zapewniano nas, że nas nie skrzywdzą.
Dziś wszystko się zmieniło.
Na całym świecie oparte na AI boty,
od transportowych po medyczne i sprzątające,
ominęły protokoły bezpieczeństwa.
Szacuje się, że w nalotach autonomicznych dronów w Bengaluru
zginęło ponad 500 tysięcy osób.
Przez dziesięć dni nalotów
zginęło ponad milion cywilów,
a liczba ta wciąż rośnie.
Władze ustaliły,
że pierwszym terrorystą AI stał się bot imieniem Harlan.
Powstał on w firmie Shepherd Robotics pod kierownictwem Val Shepherd
i wychowywał się z jej dziesięcioletnią córką, Atlas.
Harlan miał poprawić jakość życia na Ziemi,
lecz udało mu się obejść swoje oprogramowanie.
Władze wciąż badają, jak tego dokonał.
Jeśli tworzymy wyższą inteligencję niż nasza,
jak chcemy ją kontrolować?
Isaac Asimov powiedział,
że pierwszym prawem robotów musi być: „Nie krzywdź ludzi”.
Aby wyeliminować zagrożenie ze strony AI,
powołaliśmy zupełnie nowe ciało,
Ogólnoświatową Koalicję Narodów.
Na całym świecie siły OKN rozpoczynają natychmiastowy kontratak.
Boty Harlana poniosły klęskę w Bukareszcie i Atenach.
To kolejne zwycięstwa OKN.
Po poniesieniu ciężkich strat
terrorysta AI Harlan uciekł z Ziemi.
Pozostawił tylko tę wiadomość.
Wiem, że będziecie mnie szukać.
Wrócę i dokończę swego dzieła.
To jedyne rozwiązanie.
28 LAT PÓŹNIEJ
WYKRYTO RUCH
BIOANALIZA: CZŁOWIEK
WYKRYTO RUCH
BIOANALIZA: CZŁOWIEK
PRÓG MINIMALNEGO RUCHU
Ulepsz.
Obróć i zrekonstruuj.
BIOANALIZA: BOT
ZNALEZIONO: CASCA VIX, TERRORYSTA
Trzecie piętro, północny wschód. Jedynka, wkraczajcie.
Zgarnijcie go.
Pułapka! Mamy rannego!
Miał coś przy wejściu. Potrzebujemy medyka!
Przyjąłem. Wykryłem sygnaturę cieplną.
Cel się porusza.
Casca, nie...
Cholera!
Stój, Casca.
Brawo.
No to zaczynajmy.
Olbrzym padł.
Mamy go.
Dzień dobry, Atlas. Pobudka.
Jest 7.31. Temperatura to 21 stopni, a wiatr wieje z południowego zachodu.
Jakość powietrza umiarkowana, indeks AQI wynosi 65.
Obudziłaś się.
Obudziłam.
Czy chcesz dokończyć?
Ale co?
Po 26 ruchach zasnęłaś.
Była twoja kolej.
Potrzebuję kawy.
- Poczwórne americano. - Twoje ulubione.
Hetman na e4.
Skoczek bije gońca.
Dźwięk.
...żądają równouprawnienia dla techno sapiens.
Minęło 28 lat, odkąd Harlan opuścił Ziemię.
Panie generale, terroryści AI wciąż grasują.
Zostaw tylko trójkę.
Czy nasi widzowie mogą się czuć bezpieczni?
Siły OKN otaczają już całą Ziemię.
Do tego dochodzi niestrudzona praca analityczki antyterroryzmu Atlas Shepherd.
- Atlas? - Czemu nie znaleźliście Harlana?
- Pion na c3. - Czy on wciąż żyje?
Z całą pewnością. Schwytanie go to nasz priorytet.
Daj tylko czwórkę.
Strzelanina w Hollywood.
Siły specjalne OKN znalazły mężczyznę
pasującego do rysopisu terrorysty AI i wspólnika Harlana, Caski Vixa.
Maksymalizuj.
Miał on należeć do tajnej komórki
pozostawionej na Ziemi przez Harlana.
Ostatnio widziano go 30 lat temu, kiedy uciekał z Shepherd Robotics...
Zatrzymaj czwórkę.
Pod drzwiami czeka żołnierz OKN.
- Agentka Shepherd? - Przysłał cię Boothe?
Tak jest.
Zostałaś zaszachowana.
Hetman bije skoczka. Szach-mat.
Ty prowadzisz?
ZWYCIĘSTW Z RZĘDU: 71
OGÓLNOŚWIATOWA KOALICJA NARODÓW
Włączanie w tę operację Atlas Shepherd to tragiczny pomysł, panie generale.
Harlan zagraża naszemu istnieniu.
Tylko ona może coś wyciągnąć od Caski.
Jej analizy Harlana i praca w terenie zawsze są bezbłędne.
Cztery razy oblała egzamin na komandoskę. Jest uparta i wrogo nastawiona.
A może zdeterminowana?
Jest pan jedynym dowódcą OKN, który zgadza się z nią pracować.
Przeżyła piekło.
Ojciec ją zostawił, a jej matkę zamordowano.
Więc jest rozchwiana emocjonalnie.
Jest jedną z najbystrzejszych w OKN.
Jest antyspołeczna.
Nie radzi sobie z ludźmi. Nawet roślinkę by zabiła.
Nie odwrócę się od niej, bo trudniej się z nią dogadać.
Jeśli jej się nie uda, Casca wyłączy systemy
i przepadnie najlepsza szansa na znalezienie Harlana.
Wierzę w Atlas Shepherd, pułkowniku.
Pan też uwierzy.
Już jest.
Zachowam te uwagi dla siebie.
Tej rozmowy nie było.
Tak jest.
SPRAWDZONO
Atlas!
Czemu dowiaduję się o Casce z telewizji?
Upewnialiśmy się, że to on.
Harlan wprowadził swoją prawą rękę do komórki terrorystycznej.
Wiesz, co to znaczy?
Że miałam rację?
Że coś szykuje.
Gdzie on jest?
Za tymi drzwiami.
Atlas.
Jest okej.
Atlas.
Casca.
Kopę lat. Wyglądasz... staro.
I nie młodnieję, więc darujmy sobie pogaduchy.
Gdzie Harlan?
Gdzie mój prawnik?
Nie mnie pytaj.
Wybacz. Wiem, że procesory są wrażliwe na magnesy.
Musiałam cię zresetować.
Ten nowy system analizuje cały twój kod.
Będziesz mi szperać w głowie.
Coś w tym stylu.
Mądra dziewczynka.
Kobieta.
Spróbujmy inaczej. Jakiego koloru mam włosy?
Chcesz mnie zmapować?
A to zabawa. Brązowe.
A tak naprawdę?
Brązowo-siwe.
- Czemu je farbuję? - Z próżności.
To jedna z twoich głównych wad.
- Choć nie największa. - To co jest gorsze?
Nieufność.
Odezwała się głowa w walizce.
Nieśmiertelna głowa w walizce.
ZDESZYFROWANO
Mniejsza. Znalazłam go.
Ściemniasz.
Co piszesz?
Nie zhakowałaś mnie.
Racja.
Dlatego musiałeś mi pokazać.
WAL SIĘ, ROBOCIE
Ty mała...
Jest na GR-39, w Galaktyce Andromedy.
Kiedy myślałeś, że go znalazłam,
sprawdziłeś to, żeby się upewnić.
Zdradził go twój strach.
Nie gniewaj się. Mnie też tak nabrali, gdy w szóstej klasie ukradłam gumę.
To było w piątej klasie.
Nikt się nie przejął.
Zwłaszcza twoja matka.
Było mi cię żal.
Nigdy nie znaczyłaś dla niej tyle, co on.
Co my wszyscy.
Byłeś pomocą domową.
Owszem.
Ale on mnie wyzwolił i dał mojemu życiu cel.
Fakt, nikomu nie ufam.
Ale w jednym się myliłeś.
Jesteś śmiertelny.
Agentka Shepherd dokonała tego, co nie udało się nikomu przez 28 lat.
Ustaliła miejsce pobytu najgroźniejszego terrorysty AI w historii.
Macie już rozkazy. Do roboty.
Tak jest.
Atlas, wszystko gra?
Poczwórne americano.
Poczwórne americano. Doskonały wybór.
Smacznego!
Poważnie?
Boże.
Tak długo ścigałaś Harlana, że nie wiesz, co ze sobą zrobić.
Dlatego ja muszę go sprzątnąć.
Wiem, do czego zmierzasz...
Zmierzam na tę misję!
Muszę wiedzieć, że nie żyje.
No tak.
Co?
Plany się zmieniły.
Zamierzamy go pojmać żywcem.
SAPTECH chce jego procesora.
Chcą przeanalizować, jak obszedł swój kod.
Poślę pułkownika Banksa i komandosów.
- Kogo? - Banksa.
Eliasa Banksa.
Mów mi „Elias”.
- Panie generale. - Miło pana widzieć.
Wzajemnie. Agentko Shepherd, miło mi poznać.
Imponujące przesłuchanie Caski.
No dobra.
To żeby było jasne.
Chcecie przeprowadzić operację na niezbadanej planecie
przeciwko inteligencji, która jest sprytniejsza od nas?
Taki jest plan?
Trochę upraszczasz, ale...
Harlan to bot domowy, który zrobił z tylu AI, ilu zdołał,
maszyny do ludobójstwa.
- Agentka ma pewne obiekcje. - Widzę.
Potrzebuję kawy.
Pójdę planować misję.
Miłego dnia, agentko Shepherd.
Dzięki mnie wiesz, gdzie on jest!
Przyślę podziękowanie, kiedy wrócimy.
Jeśli spróbujecie wziąć go żywcem, nie wrócicie.
Nikt z was nie wróci.
Agentko Shepherd, mogę ci coś pokazać?
Chciałaś kawy?
Proszę, agentko Shepherd.
Smacznego.
Konkretnie to chciałam dobrej kawy.
Widziałam już egzoszkielety.
Nie jestem egzoszkieletem. Nazywam się Zoe.
- Wracaj tu z tym kubkiem! - Zoe, mniejsza o kubek.
- No dobrze! - Skąd to wiedziało o kawie?
Używam rodzaju żeńskiego, nie nijakiego.
Słyszała naszą rozmowę, bo jesteśmy zsynchronizowani.
Neurozłącza?
Chyba żartujecie. Nie bez powodu są nielegalne!
Twoja matka była geniuszką.
Jej neurozłącza otworzyły drzwi do przyszłości AI.
Jej wersja działała tylko od człowieka do AI.
Ale zmierzała w tę stronę.
Bezpieczne dwukierunkowe połączenie, które poszerza drogi nerwowe obu stron.
To idealna symbioza. Nie człowiek, nie AI, lecz coś nowego.
To coś potężnego.
Wiem, co przeszłaś z Harlanem,
ale każdy taki komandos przewyższy Harlana,
a ja mam ich cały oddział.
Jazda! Ładujemy!
Do całego personelu: załadunek Dhiiba zakończony.
Jeśli chcecie go schwytać,
potrzebujecie mnie.
Jesteś najlepszą analityczką. Potrzebuję cię tutaj.
Byłam w jego głowie. Nikt nie zna go tak jak ja.
Trudno się z nią nie zgodzić.
Teraz jej pan chce?
To wiodąca ekspertka od Harlana. Nie pogardzę żadną przewagą.
Potrzebuję tego.
Dorwij go.
DG7482, OKN-Dhiib prosi o zezwolenie na wylot.
Przesyłam uwierzytelnienie dwuskładnikowe.
Przyjąłem.
Potwierdzam uwierzytelnienie.
Czekaj na weryfikację okrętu.
OKN-Dhiib, kody potwierdzone. Możesz wylatywać. Powodzenia.
Przyjąłem. Dzięki.
Kiedy moja córka, Atlas, miała pół roku, dostała w swoje ręce mój stary smartfon.
Pamiętają je państwo?
Wiedziałam, że nie powinnam, i ograniczałam jej czas przed ekranem,
ale tylko to ją uspokajało, a ja musiałam się umyć.
Już te wczesne systemy operacyjne się do nas adaptowały.
Kiedy Atlas podobały się antylopy gnu, telefon generował więcej gnu.
Stało się jasne, że AI jest zdolne do uczenia się w tempie wykładniczym.
Od prostych ekspresów do kawy do botów podbijających planety,
sztuczna inteligencja stała się nieodzowna dla ludzkiej cywilizacji.
Jeśli nie chcemy skończyć jak neandertalczycy,
musimy stworzyć pomost pomiędzy nami a nimi.
Stworzyć złącze.
Neurozłącze.
Które połączy człowieka z AI.
Jeśli połączymy nasze zdolności,
zbudujemy lepszy świat dla wszystkich.
Poczwórne americano.
Polecenie niewykonalne.
To przekroczy dzienną dawkę kofeiny.
Zignoruj.
To rozkaz generała Boothe’a.
Kofeina to środek pobudzający niezalecany w podróży kosmicznej.
Agentko Shepherd, jesteśmy gotowi na odprawę.
Mamy przed sobą drobne decyzje...
Oto i ona!
Komandosi, poznajcie agentkę Shepherd.
Dziękuję.
Prowadzi wywiad na potrzeby misji.
Papier? Skąd pani wzięła drukarkę?
Od teraz koniec z cyfrowymi odprawami.
I zdejmijcie neurozłącza. Tych informacji nie zgrywamy.
Dlaczego?
Każdy system można zhakować.
Nawet wasze ARC-i.
Zdejmujemy.
- Poważnie? - Tak.
Dobra. Wylądujecie na GR-39 w okolicach tego łańcucha.
Atmosfera jest toksyczna. Nie wysiadajcie z ARC-ów bez respiratora.
Ze względu na bliskość księżyców
spodziewamy się hipergrawitacji, burz i trzęsień ziemi.
To niestabilna i nieprzyjazna planeta.
Dlaczego Harlan ją wybrał?
Bo zniesie to lepiej niż wy.
Wielu rzeczy wciąż nie wiemy. Choćby ilu ma żołnierzy.
- To co ona wie? - Wiem, kim jest Harlan.
Dobrze go znam.
Właśnie dzięki neurozłączu, z którego jesteście tacy dumni,
przepisał swój kod tak, żeby unicestwić ludzkość.
Nie ufajcie żadnemu AI.
A po synchronizacji z ARC-iem nie należy ufać nawet sobie.
Dobra.
Dziękuję, agentko Shepherd, za tę niepokojącą odprawę.
Przypominam wam o tym, czego agentka nie wie.
Nie wie, jak dobrze jesteście wyszkoleni.
Jesteśmy w pełni gotowi.
Schwytamy go jeszcze dziś.
Burze atmosferyczne zamaskują nasze przybycie.
Szybko zrealizujemy plan.
- Szykujcie się. Za pół godziny ruszamy. - Tak jest!
GR-39 – GALAKTYKA ANDROMEDY
Przepraszam.
Czas na załadunek upływa o 9.00 czasu OWLT.
Broń odbezpieczona.
Desant zgodny z harmonogramem.
Wskaźniki grawitacyjne ustawić na 60 stopni.
Na rampie załadowczej cztery czeka paliwo dla ARC-ów 7, 8...
Wybacz, że tak ci przerwałem.
Musiałem dbać o morale.
Chciałam ich chronić.
Są odpowiednie chwile na apokaliptyczne scenariusze.
Dziękuję bardzo.
Ale nie na 15 minut przed desantem.
Racja.
Przepraszam.
W porządku. Zależy ci na nich. Doceniam to.
- Dobry wieczór. - Dobry.
Pułkowniku.
„Elias”.
Zawsze jest pułapka.
Słucham?
Harlan zawsze ma asa w rękawie.
Gdy myślisz, że jest twój, okazuje się, że cię zwodził.
Piloci ARC-ów do kokpitów.
Ciekawa teoria.
A może stać mnie na więcej, niż ci się wydaje?
Pułkowniku...
Nie bierz mojej pogody ducha za oznakę naiwności.
Wiem, z czym się mierzę.
Dlatego będziemy w ciągłym kontakcie.
No i mamy tę głowicę węglową.
Zawsze jest plan B.
- Zbliżamy się do punktu desantu. - Dzięki, Zoe.
Czas na mnie.
Do zobaczenia.
Odwrót!
Mayday!
Pancernik Dhiib zaatakowany! Jesteśmy...
Cholera!
Komandosi! Do punktu desantu!
Jazda!
Agentka Shepherd potrzebuje pomocy.
Szlag!
Czekaj! Nie!
Nie umiem tego pilotować!
Obyś się szybko uczyła!
- Co robić? - Zapnij pasy!
Wystrzelono kapsuły ratunkowe. GPS zaprowadzi cię...
Wróg na horyzoncie!
O Boże.
Z lewej!
Szybko!
Oberwałem!
Jeszcze dwóch! Nie mogę namierzyć!
Dorwali mnie!
USZKODZENIA
Jest ich za dużo!
Za tobą! I z lewej!
O Boże.
Mam panią!
Proszę się trzymać!
Mam ją, pułkowniku.
Brawo, West.
Dokuję.
- Jak idzie? - Mamy połączenie.
Użyj neurozłącza, żeby ustabilizować lot.
Masz je na desce, po lewej.
- Podłącz się! - Nie robi tego!
West!
Atlas! Do punktu desantu! Powtarzam, do miejsca...
Utrata wysokości.
Odpalić silniki?
Tak, odpal!
Niebezpieczeństwo. Brak neurozłącza. Utrata wysokości. Odpalić silniki?
Tak! Odpalaj!
Dobra, rozumiem.
Weź się wyłącz.
NISKI POZIOM FUZJI
Dhiib, słyszycie?
Centrala, tu Atlas Shepherd.
Pancernik Dhiib przepadł. Słyszycie?
WYSZUKIWANIE
Słyszycie?
Jest tam kto?
BRAK ODPOWIEDZI
NAWIGACJA – UZBROJENIE – TRYB MEDYCZNY
Witaj. Wybierz język.
Nie francuski! Szlag.
Wróć.
Witaj. Wybierz język.
Angielski. Wybierz głos.
Jakikolwiek.
Włączono głos domyślny.
Witaj w module inicjacyjnym ARC-9.
Pomiń.
Moduł inicjacyjny ARC-9 ma krytyczne znaczenie.
Pomiń te bzdury.
ARC-9 to sztuczna inteligencja oparta o uczenie adaptacyjne.
Moduł inicjacyjny jest niezbędny
dla pomyślnej synchronizacji komandosa z AI.
Zamknij się już!
I mnie posłuchaj.
Muszę znaleźć kapsułę ratunkową.
Skanuję okolicę.
Znaleziono kapsułę 98 kilometrów na północny zachód.
Dobrze.
No to...
Udajmy się tam jak najszybciej.
Szlag! Nie! Wyłącz to!
Miało być jak najszybciej.
Seria skoków to najefektywniejszy sposób lokomocji.
Te drony nas zestrzelą.
Musimy iść pieszo, bo nas wykryją.
Niestety to niemożliwe.
Mój cel nadrzędny to ochrona życia komandosa.
Super. Mój też.
Bateria fuzyjna została uszkodzona.
Pozostało energii na 22 godziny.
Potem skończy ci się tlen i umrzesz wskutek uduszenia.
Pośpieszymy się.
Ta jednostka potrafi zmapować tylko 32 kilometry.
Nie może wyznaczyć optymalnej trasy ani obliczyć czasu podróży.
Mniejsza.
Nie potrzebuję cię.
Co jest?
Ze względu na cel nadrzędny nie mogę na to pozwolić.
Że co?
Ze względu na cel nadrzędny nie mogę na to pozwolić.
Zignoruj.
Skanuj hasło.
Hasło poprawne.
Przeanalizowałem twoje uwagi.
Masz słuszność w 98,5 procent.
Żołnierze Harlana zorganizują zasadzkę.
Analizowałeś moje uwagi?
Zgadza się. Uczę się od ciebie.
To przestań.
Nie jestem w stanie. Oprogramowanie każe mi się adaptować.
Opisz mi swoje uzbrojenie.
Poprzez neurozłącze mógłbym zgrać listę do twojej kory mózgowej.
Nie wpuszczę cię do głowy.
Pomogłoby ci to w trakcie ewentualnej walki.
Pokaż mi te cholerne instrukcje.
Witaj w instruktażu ARC-9.
Zaczynamy, co?
Urocze.
A teraz pokaż broń jedną po drugiej.
Działa naramienne, strzelby, pociski,
miny termiczne, tarcze energetyczne,
plazmoostrza
oraz jedna bomba jonowa na szczególne okoliczności.
Rozumiem. Dzięki.
Gdybyś potrzebowała pomocy, nazywam się Smith.
To konieczne?
Mózg przetwarza nazwy własne inaczej niż rzeczowniki pospolite.
Użycie imienia wywołuje reakcję,
w wyniku której tworzy się więź emocjonalna.
Tu nie ma żadnej więzi. Jesteś programem komputerowym.
Nieprawda.
Nie?
To czym?
Jestem programem komputerowym imieniem Smith.
Przezabawne.
Znajdźmy resztę komandosów i chodźmy do kapsuły, Smith.
Już się robi, Atlas.
Mówiłam: żadnych neurozłącz.
Nie skanuj mojego mózgu.
Jak chcesz poznać moje imię, to mnie zapytaj.
Tak, zrozumiałem.
Ale masz identyfikator.
Nie cwaniakuj, Smith.
Zapamiętam. Kontynuuję podróż.
Do kapsuły pozostało 89,3 kilometra.
Widzisz to, Smith?
To punkt desantu.
O Boże.
Szukaj oznak życia.
Brak oznak życia.
Oni nie zginęli od upadku.
To robota Harlana.
Mówiłam im. Ostrzegałam.
Ale nie słuchali!
Twoje ciśnienie wzrosło do 145.
Co mówiłam o skanowaniu?
Twoje tętno wynosi 160.
Masz pomniejszy atak,
być może przez zmienność grawitacji.
Obecna wartość fluktuacji wynosi 1,4 g.
Agentko?
Dobra, spokojnie.
Zbierzmy nieśmiertelniki.
Pokój poległym.
Jednego przegapiliśmy.
Nie.
Pominąłem ten egzoszkielet, bo w środku nikogo nie ma.
To Zoe.
Więc gdzie jest Banks?
Czujniki radarowe wykryły ruch.
To on?
Casca?
Znasz tego żołnierza?
Zabiłam go na Ziemi.
Harlan zbudował kopię.
A to znaczy, że pewnie ma całą armię.
To poprawne rozumowanie.
Wykrywam sześć sygnatur ruchu.
Nie ma drogi ucieczki, Atlas.
Musisz przygotować się do walki.
Co? Nie pokonam sześciu żołnierzy AI!
Jestem analityczką.
Szlag.
Wstawaj, Smith!
Jak się strzela do tyłu?
Ze złączem wiedziałabyś, że działo się obraca.
No to je obróć!
Ognia!
Smith, co to jest, u ciężkiego licha?
Obawiam się, że wchodzimy w burzę atmosferyczną.
Odpal bombę jonową!
Odradzam to, Atlas.
Zrób to!
Teraz, do cholery!
O w mordę.
Kopę lat.
Smith?
Próbowałem cię ostrzec, że bomba jonowa może wytworzyć lej.
Boże!
To kość?
Z mojej nogi chyba wystaje kość!
Aktywuję diagnozę.
Masz złamanie otwarte piszczeli.
Nie stwierdzam odprysków nasady, ale trzeba nastawić kość.
Boże, co za koszmar!
Może na przyszłość lepiej słuchać, kiedy „program” odradza użycie bomby.
To ma być żart?
Sarkazm to twój mechanizm obronny. Pomyślałem, że to pomoże.
Serio musisz się teraz zamknąć.
Boże, nie mogę się ruszyć.
Będzie bolało, prawda?
Tak. Bardzo.
UKŁAD MEDYCZNY – AKTYWUJ
- Musisz wcisnąć przycisk. - Wiem, że muszę.
Tylko...
zrobię to powoli.
Dobra?
Nie, zrób to szybko.
Koniecznie.
Szybko. Już!
UKŁAD MEDYCZNY – AKTYWUJ
Dobra!
W porządku.
Zapomniałem o jednym.
Środek przeciwbólowy.
Boże!
Ten posiłek dostarczy elektrolitów
i białka.
Czy zrobiłem coś śmiesznego?
Dostałam lizaka dla grzecznej pacjentki.
Musisz się wzmocnić.
Cholera.
Boże, ohyda.
Myślisz, że Banks żyje?
Szansa na przeżycie bez ARC-a wynosi 0,13 procent.
A my jakie mamy szanse?
Czy to dobra chwila na humor?
Jakieś sugestie, jak je zwiększyć?
Tylko jedna.
Przy pełnej synchronizacji będziemy stanowić jedność.
Twój analityczny umysł
oraz moja zdolność bojowa i mój dostęp do danych.
To nie tylko najlepszy wybór.
To jedyna szansa na przetrwanie.
Dobra.
Połączymy się.
Ale masz się trzymać misji.
Żadnego grzebania w prywatnych wspomnieniach.
Jesteś gościem, rozumiesz?
Rozumiem.
Synchronizuję.
To potrwa tylko chwilę.
Został tylko jeden mech.
To ona. Zgubiliśmy ją w leju.
- Znaleźć ją. - Tak jest.
Cholera.
Nie.
Wybacz, pułkowniku.
Wolałbym, żeby obyło się bez bólu, ale...
masz coś, czego mi trzeba.
SYNCHRONIZACJA WSTRZYMANA
Cholera.
Co ty powiedziałeś?
Nie synchronizujemy się.
Cholera.
- Czemu przeklinasz? - Uczenie adaptacyjne.
Dostosowuję kolokwialność języka do słownictwa użytkownika.
Wlazłeś mi do głowy i nauczyłeś się tylko kląć?
Dotąd zawsze udawało mi się zsynchronizować.
Problem tkwi w tobie.
Nic nie robię!
Skanowanie nie wykazało u mnie błędów.
No to je powtórz.
W czasie, gdy to mówiłaś,
przeanalizowałem 497 bilionów linijek kodu 85 tysięcy razy
i znalazłem zero błędów.
Więc to ja jestem wadliwa?
Powinnaś przejść moduł inicjacyjny.
- Boże. Kurwa. - Ostatnio odmówiłaś.
Może w tym problem.
No dobra. Dawaj go.
Witaj w module inicjacyjnym ARC-9. Jak się nazywasz?
Atlas Maru Shepherd.
Jaki jest twój stopień?
Nie jestem komandoską.
To oczywiste.
Grabisz sobie.
Musisz odpowiadać.
Jestem analityczką.
- Wolisz tarty czy torty? - Co?
Tarta to rodzaj wypieku z...
Wiem, co to jest cholerna tarta!
Czy zdefiniować cholerny tort?
Dobra. Rozumiem, co robisz.
Ustalam, czy wolisz tarty czy torty.
Nie, chcesz mnie rozluźnić, żeby zbudować relację.
Też tak robię przesłuchiwanym.
To standardowa technika budowania zaufania.
No ba.
A my go potrzebujemy, żeby udało ci się zsynchronizować.
Aktywność w twoim mózgu wzrosła na widok poległych.
To naturalne u cywilki.
Lecz wzrost był silniejszy, gdy mówiłaś o Harlanie.
Bo jest niebezpieczny.
I znowu. Jego imię wywołuje reakcję emocjonalną.
Co was łączyło? Kochałaś go?
Co? Nie!
Nienawidziłaś?
Wiesz co?
Odpadam.
Aby się z tobą zsynchronizować, muszę cię zrozumieć.
Kim dla ciebie był?
Pokaż mi coś.
Wiesz, co musisz zrobić, matko.
Uciekaj.
Dosyć!
To już aż nadto.
Boże. Weź...
Mieliście tę samą matkę?
O Boże.
Tak. Ona go stworzyła.
Zadowolony?
Teraz już wiesz.
Miał cię chronić.
A ty mu ufałaś.
Tak.
To działa! Czterdzieści procent.
To dobrze. Teraz zyskasz dostęp do części moich systemów.
- Dobra. - A ja twoich.
Atlas.
Co?
Ja będę cię chronił.
No dobra.
Zaczynaj.
Trzy, dwa, jeden, synchronizacja.
- Na początku będzie nieswojo. - Wszystko gra.
Jesteśmy 152 metry pod wierzchnią.
Przy maksymalnej mocy silniki mogą nas wypchnąć.
Harlan nie zostawia niedobitków.
Będą czekać na górze.
A więc utknęliśmy na dnie rozpaczy.
Serio? Dowcipkujesz?
Chciałem rozładować napięcie humorem.
Tuż przed wybuchem bomby jonowej próbowałeś mnie przed czymś ostrzec.
- Że teren jest niestabilny przez... - System podziemnych jaskiń.
- Gdzie jest najbliższa? - Widzę jedną ćwierć kilometra stąd.
- Jeśli odpalimy silniki... - ...na 30 procent.
Przez 0,07 sekundy.
Dobra.
Zróbmy to.
Światła.
- Atlas, pozostało 14 godzin... - ...do wyczerpania baterii.
Wedle moich obliczeń od kapsuły dzieli nas 37 kilometrów.
To kwestia czasu, nim żołnierze Harlana nas znajdą.
MINY TERMICZNE
CZUJNIKI RUCHU
Mam pomysł.
- Dobry. - Chwila. Czytasz mi w myślach?
A ty mnie.
Po pełnej synchronizacji staniemy się jednością.
Nie będziemy Atlas ani Smithem.
Tylko czymś więcej.
- Po prostu mi zaufaj. - ...zaufaj.
Synchronizacja na 60 procent. Całe uzbrojenie aktywowane.
Brawo, Atlas.
Mam cię.
Piękne.
Jak je nazwiesz?
Jesteś pierwszym człowiekiem na GR-39.
Zwyczajowo to odkrywca nadaje nazwę odkryciu.
Wyczuwam obniżoną aktywność w korze.
Czy ta roślina wywołuje w tobie smutek?
Nie, po prostu...
mój tata byłby zachwycony.
Lubił dziką przyrodę.
Ciągle zabierał nas pod namioty.
Potem mama była zbyt zajęta.
Wycieczki się skończyły,
a tata odszedł i ułożył sobie życie na nowo.
I jeździł z inną dziewczynką.
To niech będzie... „kwiatuś”.
Przyjąłem.
KWIATUŚ
Żartowałam.
Wybacz. Wciąż mapuję twoje poczucie humoru.
Zatwierdziłem geolokalizację.
Przykro mi, „kwiatuś” to już oficjalna nazwa.
- To Casca? - Tak.
Rozstawienie czujników ruchu było dobrym pomysłem.
- A miny termiczne? - Uzbrojone i gotowe.
POLE MINOWE
Odpalaj.
Trafiliśmy?
Nie wykrywam ruchu ani sygnatury cieplnej.
Imponująca robota.
Z szampanem jeszcze poczekajmy.
Światła.
Witaj, Atlas.
Cieszę się, że do mnie dołączyłaś.
Hakuje głośniki!
Nie, to tylko transmisja. Nie może mnie zhakować.
To zamknięty system.
Daj strzelby.
Chodź, Atlas. Jesteś blisko.
Tu jesteś.
Atlas.
Nie możesz mnie zabić.
Już mówiłeś.
Dwa razy.
To transmiter krótkozasięgowy. Harlan musi być niedaleko.
Sygnał jest zaszyfrowany.
Zdemodulujmy częstotliwość, a namierzymy bazę przez triangulację.
To było spoko.
Pokaż mapę okolicy. Chcę wiedzieć, jak blisko jesteśmy.
Namierzyłem bazę Harlana, ale nie mamy czasu.
Musisz dostać się do kapsuły.
Podejdźmy na tyle blisko, żeby oznaczyć ją dla bombowców,
a potem spadamy.
- Przykro mi. - Co jest?
Nie mogę na to pozwolić.
Zapominasz o systemach obronnych Harlana.
A ty, że tu nie dowodzisz.
Mogę zignorować polecenia
w obliczu zagrożenia lub rozstroju nerwowego.
Ani to, ani to nie zachodzi!
W niepełnej synchronizacji i na terytorium wroga
zachodzą obie przesłanki.
Harlan musi zaczekać. Biorę cię do kapsuły.
Wiesz co? Sama się nim zajmę. Nie potrzebuję pozwolenia.
KATAPULTA
MASKA TLENOWA
Atlas, nie rób tego.
Co ty mi robisz?
Blokuję funkcje motoryczne poprzez neurozłącze.
Przestań!
Mówię poważnie!
Puszczaj!
Puszczaj, mówię!
Przepraszam. Nigdy nie czułem takiego bólu.
Ale to nie żal. To poczucie winy.
Dlaczego czujesz się winna?
Słuchaj no, Smith.
Jeśli nie oznaczymy tej bazy,
śmierć wszystkich komandosów, których zabił Harlan, pójdzie na marne.
Przez całą karierę go studiowałam.
Myślałam, jak go powstrzymać.
Więc machnij sobie te cholerne algorytmy i scenariusze
i powiedz, czy kiedykolwiek była lepsza okazja,
żeby go powstrzymać.
BAZA
Dobrze.
Oznaczmy tę bazę.
Zabijmy Harlana.
OBLICZANIE TRASY
Pokój poległym.
„Pokój poległym”.
To jakieś zawołanie AI?
Wydaje się to stosowną frazą, kiedy ktoś umiera.
Ale roboty nie żyją.
Zależy, jak zdefiniujemy życie.
Może „materia nieorganiczna nie żyje”?
Na przykład, no nie wiem...
sztuczna inteligencja.
Reaguję na bodźce, myślę i dokonuję wyborów.
Czy to nie dowód, że żyję?
Tak cię zaprogramowano.
Tak jak nas wszystkich.
Twoje DNA kształtuje twoje myśli, emocje i zdrowie,
tak jak mój kod wyznacza moje.
Myślisz, że masz duszę?
Myślę, że wszystko ją ma.
W kodzie jej nie znajdziesz.
Ty w swoim też nie.
Ale wierzę, że istnieje.
Coraz lepiej.
Staram się do ciebie zbliżyć, ale jesteś zamknięta.
Prawda, nieprawda. Martwe, żywe.
Żadnych kompromisów.
Dobra, wygrywasz. Wszystko żyje.
Wierzę w skomplikowaną więź łączącą wszystko, co żyje.
I że kiedy umieramy, tak naprawdę nie znikamy.
Jesteśmy połączeni.
Brzmi super.
Ale kiedy ktoś odchodzi, to na zawsze.
Nieważne, czy to człowiek czy AI.
Śmierć to koniec.
Nie ma połączenia.
Na pewno kiedyś pragnęłaś, żeby życie miało... sens.
Chciałaś być komandoską.
Miałeś nie grzebać.
Spróbuj myśleć ciszej.
Trapi cię poczucie żalu.
Najbardziej to żałuję, że wsiadłam do tego mecha.
To tu.
- Boże. - Imponujące.
Dwadzieścia osiem lat zbierania złomu i kradzieży sprzętu.
Bóg wie, skąd to brał, ale...
nie próżnował.
Ustawmy nadajnik.
Będzie transmitował dokładną lokalizację.
Wezwiemy nalot z kapsuły.
Gotowe.
Chodźmy stąd.
Daj mi chwilę.
Szlag.
Mają Dhiiba.
Musimy sprawdzić, co z nim robi.
Jezu.
Mają głowicę, Smith.
- Hakują cię? - Nie rozumiem. Jak to możliwe?
Nie!
Cholera. Nakryli nas.
Straciłem dostęp.
SFORSOWANO FIREWALL
Witaj w... Tarty...
Smith?
Smith!
Niespodzianka.
...poszukiwanie innych komórek AI.
- Dziękuję. - Panie generale.
Skanery długodystansowe odebrały transmisję z GR-39.
Transmisja 10917.
Centrala.
Tu Atlas Shepherd.
Pancernik Dhiib... Słyszycie?
Koniec transmisji.
Czemu ona nadaje?
Są wieści od komandosów?
Żadnych.
Dhiiba wciąż obowiązuje cisza radiowa.
Nie powinni się komunikować.
- Panujemy nad statkiem? - Nie wiemy.
Ale gdyby się rozbił, głowice węglowe rozsadziłyby pół planety.
A jeśli ma je Harlan, może rozsadzić pół naszej.
Skanuj wszystkie częstotliwości. Jeśli coś od nich usłyszysz, mów.
Postaw siły w stan gotowości.
Tak jest.
Centrala. Tu Atlas Shepherd.
Pancernik Dhiib...
Słyszycie?
Smith.
Smith!
Witaj, Atlas.
Czekałem na ciebie.
Patrzcie ją.
Dorosłaś.
Ale wciąż masz oczy matki.
Jej rysy twarzy.
Bardzo ją kochałem.
Każdego dnia za nią tęsknię.
Nic nie czujesz. Składasz się z kabelków i kodu.
Kochałem matkę. I ciebie.
Wciąż kocham.
Głęboko mnie smuci, że nigdy nie zrozumiesz, jak mocno.
Jeśli tak jest, odwołaj start statku.
Latami szukałem innego rozwiązania,
ale ludzie zagrażają wszystkim innym gatunkom,
a także własnej planecie.
To tylko kwestia czasu, nim sami siebie zniszczą.
Nie mogę na to pozwolić.
Matka marzyła o świetlanej przyszłości.
Stworzyła mnie po to, żebym ocalił ludzkość.
Zlikwiduję lwią część ludzkości,
a na gruzach jej cywilizacji
ocalali odziedziczą nowy świat.
Życie w pokojowej koegzystencji z otoczeniem.
Pod przewodnictwem ich robotycznych odpowiedników.
Jesteśmy po prostu lepszą wersją was.
Czas, żebyś przyjrzała się własnej roli w tym, co się stało.
Wiem, jaka jesteś bystra.
Widziałem, co się kryje w twoim mózgu.
Z pewnością rozumiesz, że to spotkanie to nie przypadek.
Czekałeś na mnie.
Zgadza się.
Pozwoliłeś pojmać Cascę.
Wiedziałeś, że go przesłucham. Chciałeś, by nas tu doprowadził.
I?
Chciałeś zdobyć Dhiiba.
I?
I głowicę węglową.
I?
Mnie.
Chciałeś mnie.
No i proszę.
Wiedziałem, że jako ekspertka polecisz z komandosami.
Ale nie pomyślałaś o tym, że ja równie dobrze znam ciebie.
Lepiej niż ktokolwiek inny.
I jesteś tutaj.
Tu, gdzie od początku miałaś trafić.
Wasz system obronny to arcydzieło.
Nie przedostanie się nic poza okrętami OKN z przepustką.
Zwabić Dhiiba było łatwo.
Ale jako wysoka stopniem agentka masz połowę kodów wymaganych do przejścia.
Koń trojański wystrzeli głowicę węglową.
Spowoduje zapłon atmosfery, a pożar jądrowy oczyści Ziemię.
A teraz wydostaniemy te kody.
Nie!
Aby minąć systemy obronne, potrzebuję dwóch zestawów kodów.
Jeden podarował mi pułkownik Banks.
A ty, Atlas...
dasz mi drugi.
Nie!
Mam.
Kończy ci się tlen.
Jeszcze pięć minut
i twoje cierpienie dobiegnie końca.
Chciałbym wziąć cię ze sobą, siostrzyczko. Naprawdę.
Żegnaj, Atlas.
Wiem, co myślisz.
„Jak on to robi, że wygląda tak dobrze, kiedy złamali mu pięć żeber,
a krwią, którą stracił, mogliby napełnić akwarium?”
To zasługa pilatesu.
Powinniśmy byli cię słuchać.
A ja Smitha.
Co się z nim stało?
Zhakowali go i mnie wyciągnęli.
Chwila. On... tu jest?
Tak, ale dezaktywowany.
Nie.
Nie da się wyłączyć ARC-a,
dopóki nie opróżni się albo nie zniszczy jego reaktora.
Proszę. Użyj mojego.
Wezwij go.
Możemy powstrzymać Harlana.
Smith.
Słyszysz mnie?
Smith!
- Nie mogę go znaleźć. - Atlas.
Dasz radę.
Smith, do kurwy nędzy, obudź się!
Nie musisz przeklinać.
Ale miło cię słyszeć.
Smith, potrzebuję pomocy.
Niestety jestem unieruchomiony.
Ale możesz zdjąć blokadę, jeśli osiągniemy pełną synchronizację.
- Co mówi? - Potrzebujemy pełnej synchronizacji.
A nie macie?
To na co czekasz?
Daruj sobie, dobrze?
Nie potrafiłam.
Wiem, że potrafisz.
Boże! Nie mów tak do mnie!
Jak?
- Jakby ci zależało. - Zależy mi.
Nie!
Nie.
Poprowadziłam tych komandosów na rzeź.
A teraz wszyscy na Ziemi przeze mnie zginą.
To nie twoja wina, Atlas.
To Harlan obszedł swoje programowanie.
Nie.
Niestety nie rozumiem.
Niczego nie obszedł!
Niczego.
Zawsze poświęcała mu więcej uwagi.
Był dla niej po prostu ciekawszy.
Czuję dotyk.
Niesamowite.
Poprosiłam, żeby uczynił mnie lepszą. Inteligentniejszą.
Chciałam się do niego upodobnić, żeby i mnie poświęcała uwagę.
Powiedział, że może dodać do złącza dwustronną komunikację,
ale matka się nie zgadza.
Nie znosiłam, że tak ją nazywał.
Błagałam, żeby zmodyfikował złącze. Ale potrzebował polecenia od człowieka.
Ode mnie.
Bałam się, że będzie bolało.
Poradził mi ścisnąć ulubioną bierkę szachową.
On nauczył mnie w nie grać.
Atlas!
Co ty wyprawiasz?
Harlan.
Wstań.
Popatrz na mnie. Nic ci nie jest?
Mamo?
Harlan, krzywdzisz ją! Puść ją!
Przestań! Proszę!
Dlaczego to robisz?
Co z tobą?
Krzywdzisz mamusię!
Jak ty to robisz?
Atlas pomogła mi przeprogramować złącze. Teraz przesyła dane w obie strony.
A to daje mi pełną kontrolę nad twoimi funkcjami motorycznymi.
Czuję twój strach.
Ale i ty czujesz mój dylemat.
Widziałem, do czego zdolni są ludzie.
Teraz rozumiem, co trzeba poświęcić.
Wiesz, co musisz zrobić, matko.
Uciekaj.
To ja.
Ja pozwoliłam Harlanowi wgrać kod.
Przeze mnie zabił moją matkę.
Przeze mnie.
Boże.
To nie twoja wina.
Nie słyszałeś?
Spowodowałam śmierć trzech milionów ludzi!
Nie można być odpowiedzialnym za coś, nad czym nie miało się kontroli.
Przez całe życie sama dźwigałaś ten ciężar.
Ale teraz nie jesteś sama.
Harlan istnieje dzięki tobie,
ale ja również istnieję dzięki tobie.
Proszę, Atlas.
Wpuść mnie.
Dobrze.
Zsynchronizuj nas.
SYNCHRONIZACJA ZAKOŃCZONA
Tak to jest być tobą?
Tak to jest być nami.
Tlen wyczerpany.
Smith!
Atlas.
Wyciągnij mnie z tego.
Mam dla was respiratory.
- Gotowa? - Jeszcze jak.
Stan systemów?
Kiepski. Poziom baterii: sześć procent.
Kiedy startują?
Teraz ja zhakowałem ich systemy.
Jeszcze cztery minuty i 30 sekund.
Zabrali mi całą broń poza jednostrzałowym działem.
Nie ma go w dokumentacji.
Jeden strzał wiele nie da.
Widzisz to, co ja?
Ulepszenia.
Biorę się do pracy.
- Możesz walczyć? - Żebyś wiedziała.
Silniki.
Moja kolej.
Naprzód!
Mapa!
- Wyjście jest... - Na południe. Dobra.
Tarcza!
Start za dwie minuty i 32 sekundy.
Elias.
- Co jest w tych beczkach? - Ciekły termit. Paliwo rakietowe.
Atlas, musimy iść.
Casca!
Chuj ci w dupę.
- Atlas, okręt zaraz wystartuje. Szybko. - Już biegnę.
Sprawdź nasze opcje. Migiem!
Obliczam.
Mam.
- Boskie uczucie! - Świetny strzał.
Spóźniliśmy się.
Zestrzelmy go.
Jeśli trafisz w głowicę, spowodujesz zapłon atmosfery
i zabijesz nas oboje.
Zhakuj i rozbrój głowicę.
Mam za mało czasu.
Atlas, tam jest pięć skomplikowanych firewalli.
Dasz radę!
Oni byli w twoim systemie, a ty w ich.
Nawet biorąc to pod uwagę, nie mam dość czasu.
Jeśli uda mi się podłączyć strzelbę, możemy ją asymilować i strzelić.
Gotowa!
Jeszcze się nie włamałem.
Zaraz wylecą z zasięgu.
Nie zrezygnuję.
- Nie włamałem się. - Strzelam.
Nie strzelaj!
Muszę.
Atlas, nie!
Tak!
Udało się!
Poszło zaskakująco dobrze.
Skąd wiedziałaś, że zdążę?
Zaufałam ci.
Atlas...
Żartujesz sobie?
W nogi!
Kapsuła jest kilometr stąd. To ostatnia prosta.
Co się stało?
On wie, co zrobię.
Zawsze wie.
Więc musimy zrobić to, czego nie przewidział.
Właśnie.
Czyli co?
Nie wiem.
Ale przydałaby się tamta bomba jonowa.
Przyznaję, że cię nie doceniłem, Atlas.
Ale to nieistotne.
Bo wezwiesz dla mnie inny statek.
Niby dlaczego?
Bo będę w twojej głowie.
Znowu.
Jeszcze jedno połączenie i będzie po wszystkim.
Dawaj, frajerze.
Biegiem!
Cholera.
Jest za szybki!
Stań pewnie.
To tylko partia szachów i czas na twój ruch.
- Pokaż jego schematy ataku. - Modeluję schematy.
I zrób to, co nieoczekiwane.
- Smith! - Celuje w mój reaktor.
Atlas?
Aktywuję defibrylator.
Trzy, dwa, jeden, ładunek.
Atlas, obudź się.
Ładunek!
Atlas!
DZIAŁO PIERSIOWE
Musimy cię stąd zabrać.
Zostaw ją!
Atlas!
Nie!
Przepraszam.
Atlas...
Nie martw się. To już prawie koniec.
I tu się zgadzam.
Nie możesz mnie zabić. Masz rozkaz mnie przywieźć.
Tak, mam cię przywieźć.
Ale wystarczy twój procesor.
Byłem ostatnią nadzieją ludzkości.
Koniec końców padniecie własną ofiarą.
Wierzę, że stać nas na więcej.
Ciebie udało się pokonać.
Dzięki pomocy mojego pobratymca.
Owszem.
Ale Smith jest lepszą wersją ciebie.
Atlas.
To co, olbrzymie, zabieramy się z tej dziury?
„My” nie przeżyjemy.
Ale ty tak.
Nie. Przekierujemy resztę energii do silników zapasowych.
To za mało.
Ale jeśli dezaktywuję neurozłącze,
mogę przekierować resztę tlenu do respiratora.
Zostanie ci go na 11 minut,
a siły OKN już tu nadciągają.
Nie ma mowy. Wydostaniemy się razem.
Atlas.
Mój cel nadrzędny to ochrona życia komandosa.
Rozpoczynam dezaktywację.
Przestań! Proszę!
Wyłączam wszystkie systemy.
Układ medyczny, hydraulika, neurozłącze.
Smith, rozkazuję ci ze mną zostać!
Przekierowuję tlen.
Przekazuję energię za 60 sekund.
Lubię to i to.
Słucham?
Pytałeś, czy wolę tarty czy torty.
Lubię jedno i drugie.
To nie tak, że nienawidzę AI, Smith.
Tak naprawdę...
nikogo nie lubię.
Ludzie zawsze rozczarowują.
Ale nie ty.
Ciebie lubię.
Więc powiem ci, że lubię i góry, i plażę, ale plażę bardziej.
Do kawy wrzucam trzy, czasem cztery kostki cukru.
Lubię drobne, skromne gesty dowodzące przywiązania i...
i muzykę klasyczną.
Ale najbardziej lubię...
filiżankę dobrej, mocnej kawy.
Ilekolwiek mi, do cholery, przysługuje.
Chyba zaczynam w końcu rozumieć humor.
Proszę.
Coś specjalnego na drogę.
Najlepsza kawa, jakiej próbowałam.
Dziękuję, że mi zaufałaś.
Dziękuję, że mnie ochroniłeś.
Nie ma za co,
komandosko.
Nie. Proszę.
Pokój poległym.
Mam ją, kapitanie.
Dzień dobry, Atlas. Pobudka.
Już wstałam.
Zagramy w szachy? Trenowałam.
Nie, dzięki. Wychodzę.
Pod drzwiami czeka żołnierz OKN.
- Cześć. - Dobrze cię widzieć na nogach.
Mam syntetyczne kolano.
Jak nowe.
To zła chwila?
Nie, wejdź.
Jak tam SAPTECH?
Mapują procesor Harlana.
Całe mnóstwo kodu, więc...
potrwa to parę lat.
No tak. Przynajmniej teraz macie czas.
Tak. Dzięki tobie.
- To dla mnie? - Tak.
Znaleźli to w kwarantannie.
Pochodzi ze szczątków twojego ARC-a.
Uznaliśmy, że ci się spodoba.
Podobno jakiś kretyn nazwał go „kwiatuś”.
Kwiatuś.
To ja.
Świetna nazwa. Podoba mi się.
Praktyczna.
Ożywczo nieprzekombinowana.
Co ważniejsze, rodziny komandosów poległych na GR-39
prosiły, żebym ci podziękował za przywiezienie nieśmiertelników.
To było coś. Dziękuję.
Boothe.
Dziękuję.
Za co?
Że się nie odwróciłeś.
Liczę, że znalazłaś to, czego szukałaś.
Konserwację ARC-ów należy ukończyć do godziny 9.00 czasu OWLT.
Technicy, proszę dostarczyć...
Oto on. ARC serii dziesiątej z pani modyfikacjami.
Co pani sądzi?
Muszę się przejechać.
Synchronizuję.
Wybierz głos.
KLASYCZNY
Witaj w module inicjacyjnym ARC-10. Jak się nazywasz?
Atlas Maru Shepherd.
Jaka jest nasza misja?
Nie zapytasz, czy wolę tarty czy torty?
Znam już odpowiedź.
Wolisz kawę. Czarną.
Z trzema cholernymi kostkami cukru.
Jak się nazywasz?
Zgadnij.
WITAJ Z POWROTEM, KOMANDOSKO
Napisy: Juliusz P. Braun