Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Τι είναι πραγματικότητα και τι φαντασία;
Ας το σκεφτούμε.
Η ζωή μάς ξεγελά.
Η πραγματικότητα μπορεί να είναι ένα ψέμα που έπλασε κάποιος.
Ίσως ζούμε στο όνειρο κάποιου.
Ναι!
Ευχαριστώ που ήρθατε.
Δεν συνηθίζω να βγάζω λόγους, το ξέρετε.
Όταν ο πατέρας μου ίδρυσε τις Εκδόσεις Ουρκάν,
είχαμε στο πλάι μας φίλους, συγγραφείς
και χιλιάδες αναγνώστες.
Εκδώσαμε το Η Θάλασσα της Ζωής.
Από τότε, έχουμε γεννήσει πολλές ιδέες. Έτσι, Τανέρ;
Ναι.
Μα κανείς δεν διαβάζει βιβλία πια.
Συνοδοιπόρο σ' αυτήν την περιπέτεια έχω τη γυναίκα μου.
Εκείνη διαβάζει πρώτη τα βιβλία.
Εμπιστεύομαι το ένστικτό της.
Σήμερα έχουμε επέτειο δέκα χρόνων γάμου.
Γκιοκτσέ, είμαι πολύ χαρούμενος.
Θα σταματήσω τα βαρετά λογύδρια τώρα.
-Στους φίλους. -Στους φίλους!
Δεν το σκέφτομαι μόνο εγώ. Υπάρχουν κι άλλοι…
Ως φίλος σ' το λέω. Μη γράφεις για τη ζωή σου.
Δοκίμασε κάτι άλλο.
Γκιοκτσέ, άκου.
Αυτά που γράφω δεν αρέσουν πια στον άντρα σου.
Μου είπε να γράψω για κάτι άλλο.
Τι λες γι' αυτό;
Το διάβασα στην εφημερίδα τις προάλλες.
Ένας ράφτης στο Μάλτεπε, στην Κωνσταντινούπολη,
πιστεύει ότι η Άννα Καρένινα είναι πραγματική.
Όχι απλώς το πιστεύει. Έφυγε, πήγε στη Ρωσία.
-Τι; -Αν ήταν ταινία…
-Τραβηγμένο. -Αυτός το πιστεύει.
Πήγαινε στο σπίτι.
Πήγαινε πάρε κάτι.
Άντε, πήγαινε μέσα.
Σκότωσέ τους.
ΣΤΑΧΤΕΣ
"Οι στάχτες δεν καίγονται.
Είναι το απομεινάρι μιας αγάπης.
Πώς θα καταλάβεις αν γνωρίσεις κάποιον πέρα απ' αυτόν τον κόσμο;
Μήπως εσύ δεν ανήκεις σ' αυτόν τον κόσμο;
Μήπως κοιμάσαι και…"
"Αυτός που ακούει αυτές τις λέξεις
θα ξαναγράψει τη μοίρα του.
Αποχαιρετώ τον εαυτό μου".
Καλημέρα, Τσεϊλάν.
Το μπλε παραγγείλαμε, όχι το ροζ. Σωστά;
Ναι.
"Όσους γνώρισα και όσοι με προσπέρασαν είναι στις αναμνήσεις μου.
Θυμάμαι τα πρόσωπά τους".
-Γεια. -Γεια σας, κα Γκιοκτσέ.
Ευχαριστώ. Μαμά;
-Γκιοκτσέ; -Ναι.
"Τα αφήνω όλα πίσω και χαράζω μια νέα ζωή.
Για να δουν τη ζωή που είχα.
Όποιος βρει αυτό το βιβλίο
θα ξέρει ότι ένα άτομο είναι υπεύθυνο για όλες τις συμπτώσεις".
ΣΤΑΧΤΕΣ
"Λέγεται Μ. Δεν τόλμησα να ρωτήσω όνομα.
Όλοι οι δρόμοι στο Μπαλάτ οδήγησαν σ' εκείνον.
Με τράβηξε η τρομακτική επιθετικότητά του, η μυστηριώδης σιωπή του.
Ένα τατουάζ με τον κύκλο της ζωής στο δεξί χέρι.
Η σκιά ενός πουλιού στον λαιμό του.
Εδώ ξεκίνησαν όλα.
Σ' έναν φούρνο στο Μπαλάτ.
Ο φούρνος και το μυστικό του Μ
έγιναν μια ανάμνηση που μας παρέσυρε στο άγνωστο".
ΦΟΥΡΝΟΣ ΜΟΥΣΦΙΚΑ
"Οι στάχτες μετατρέπουν σε θαύμα αυτό το συνηθισμένο μέρος.
Μόνο εγώ τις βλέπω.
Σαν να με καθοδηγούσαν τα σημάδια
και με πήγαιναν κάθε φορά στον φούρνο Μουσφίκα".
ΦΟΥΡΝΟΣ ΜΟΥΣΦΙΚΑ
Καλημέρα, Λάλε.
Καλημέρα, καλή μου.
-Τι κάνεις; -Καλά.
Τι έγινε τόσο πρωί;
Έχω να σου προτείνω κάτι.
Εδώ είναι.
Πού είναι η πόρτα; Εδώ, έλα.
ΦΟΥΡΝΟΣ ΜΟΥΣΦΙΚΑ
-Γεια σας. -Γεια σας.
-Καλώς ήρθατε. -Γεια σας.
Μη στέκεστε, καθίστε.
Γκιοκτσέ, απορώ πώς το βρήκες αυτό το μέρος.
Από ένα βιβλίο που έστειλαν.
Έλεγε για τον φούρνο.
Τι πράγμα;
Ο πρωταγωνιστής παίρνει σιμίτ από δω.
-Τον λένε Μ. -Μ;
Ναι, έτσι λέει. Δεν αποκαλύπτει το όνομα.
Είναι παράξενος άντρας.
Από άλλον κόσμο.
Έχει συμβολικά τατουάζ στον λαιμό και στο χέρι του.
Υποτίθεται ότι αλλάζει τις ζωές όσων συναντάει.
Γκιοκτσέ, είσαι καλά;
Ναι, καλά είμαι.
Μυθιστόρημα είναι. Μυθοπλασία.
Το ξέρεις, έτσι;
Ο φούρνος υπάρχει, όμως.
Άρα ίσως υπάρχει και ο άντρας.
Δεν σε πιστεύω.
Όχι, δεν μπορώ να το πιω.
Πάμε να φύγουμε, καλή μου.
Πάμε για καφέ σ' ένα μέρος της προκοπής.
Πήγαινε. Θα κάνω μια βόλτα.
Εντάξει. Όπως θέλεις.
"Ο Μ κρατούσε το παρελθόν του στο ξυλουργείο.
Ακολούθησα τα σημάδια
και με οδήγησαν στο καταφύγιό του.
Όταν νόμιζα πως είχα χαθεί,
οι στάχτες με οδήγησαν στο κατώφλι του.
Δεν είχα άλλη επιλογή.
Θα ακολουθούσα τον Μ, όπως οι στάχτες".
Εντάξει. Θα σου στείλω μέιλ.
Θα το στείλω τώρα.
-Γεια σας, κα Γκιοκτσέ. -Γεια.
Ο κος Κενάν είναι σε τηλεφώνημα. Μισό λεπτό.
Εντάξει.
-Θα πιείτε κάτι; -Έχω, ευχαριστώ.
Ναι, σωστά.
Εντάξει, θα περιμένω νέα σου.
Εντάξει. Καλή συνέχεια.
-Γεια. -Γεια.
Πώς και τέτοια ώρα, Γκιοκτσέ; Έγινε κάτι;
Είπα να πιούμε καφέ.
Και η μπουτίκ;
Είναι η Τσεϊλάν εκεί. Δεν έχει κόσμο.
Καλή η σκέψη σου,
αλλά έχω πολλή δουλειά σήμερα, οπότε…
Ξέχασα να στείλω το μέιλ.
-Να φύγω; -Δεν χρειάζεται.
Απλώς πρέπει να στείλω κάτι.
Ήρθε ο Ουγκούρ Ορτούν. Πού να τον πάω;
Στην αίθουσα συσκέψεων. Έρχομαι.
Εντάξει.
-Τα λέμε στο σπίτι. -Καλή συνέχεια.
"Κρυμμένος σε μυστικά, ο πύργος μάς ανήκε.
Ένα μέρος ανάμεσα στους θεούς.
Κάθε φορά πηγαίναμε από διαφορετικό μονοπάτι
και φτάναμε σε μια πόρτα.
Πίσω της υπήρχε ο ουρανός.
Όταν ανοίγαμε την πόρτα, αφήναμε πίσω τη βαρετή ζωή μας.
Μπαίναμε σε άλλο σύμπαν".
"Έμπαινα και ξεχνούσα το παρελθόν.
Το διέγραφα όλο.
Εκείνος με οδηγούσε στον ουρανό".
-Γεια σας. Καλώς ήρθατε. -Ευχαριστώ.
Ξέρετε αν υπάρχει κάποιος πύργος εδώ;
Πύργος; Δεν ξέρω κάτι για κάποιον πύργο.
Εντάξει, θα ρωτήσω αλλού.
Χαίρετε.
Μου δίνετε τρία σιμίτ;
-Ναι; -Ορίστε.
Ναι, τώρα θα σας έπαιρνα.
Μάλιστα.
Ναι, μας λείπουν κομμάτια.
Όχι μόνο τα χρώματα…
Μας λείπουν και νούμερα.
Εντάξει. Φέρτε ό,τι κούτες έχετε.
Τις θέλω αυτήν τη βδομάδα.
Πρέπει να κλείσω. Θα μιλήσουμε.
Θέλετε κάποιον;
Είστε ξυλουργός;
Ναι. Τι θα θέλατε;
Θέλω να παραγγείλω έναν καθρέφτη για την μπουτίκ μου.
-Πού είναι; -Στο Νισάντασι.
Στο Νισάντασι…
Έχετε διαστάσεις; Σε τι στιλ;
Δεν έχω διαστάσεις. Έναν καθρέφτη με ξύλινη κορνίζα.
Θα το δω κάποια στιγμή.
Κάτι απλό θέλω.
Επείγει ή όχι;
-Όχι. -Εντάξει, τότε.
Συγγνώμη, πώς σας λένε;
Αλί.
Θα βρω τις διαστάσεις και θα ξανάρθω.
Όπως θέλετε.
Μετίν Αλί Σόικαν;
Για εσάς είναι.
Ταυτότητα και υπογραφή.
Ορίστε.
Ξεχάσατε κάτι;
Δεν πήρα τον αριθμό σας.
Μετίν Αλί, έτσι;
Δεν με ξέρουν πολλοί ως Μετίν.
Εγώ είμαι η Γκιοκτσέ. Χάρηκα.
Θα σας ενημερώσω.
Να βάλουμε εδώ τον καθρέφτη, Τσεϊλάν;
Αν και δεν τον χρειαζόμαστε…
Φέρε τη μεζούρα.
Ας μετρήσουμε το ύψος.
Για να δούμε. Μέχρι κάτω.
Και τη γωνία.
Γεια σας, κε Μετίν.
Ναι, η Γκιοκτσέ είμαι.
Για τις διαστάσεις σάς πήρα.
Είναι 80 επί 150.
Θέλω να στέκεται όρθιος και να έχει βάση.
Εντάξει, τα λέμε τότε.
Γεια σας.
"Ο έρωτας είναι σαν τον πόλεμο.
Σαν να παλεύουν λύκοι.
Καθώς ο άντρας κι η γυναίκα κυλιούνται στο χώμα,
μπήγουν τα νύχια τους στην καρδιά του άλλου.
Είναι άγριο. Άσχημο. Βρόμικο.
Αν δεν μου το είχε μάθει ο Μ,
δεν θα είχα ανακαλύψει ποτέ τη δύναμή μου".
Γκιοκτσέ;
Περίμενε.
"Η αλήθεια μπορεί να σε πνίξει.
Μπορεί μια καρδιά να αγαπά δύο ταυτόχρονα;
Έγινα ράκος όταν έμαθα ότι ο Μ είναι παντρεμένος.
Ένα σωστό ερείπιο.
Ήθελα να αφεθώ στην αγκαλιά του θανάτου.
Το πρόβλημα ήταν ποιος θα το έκανε".
Ορίστε. Έχουμε και σε πιο απλό στιλ.
Κι αυτό σε μίνι.
-Το χρώμα σάς πάει. -Πολύ όμορφο.
Έχουμε κι αυτό.
Ωραίο κι αυτό.
Καλώς ήρθατε.
Φέρνω τα πράγματα.
Κι αυτό είναι ωραίο.
Πολύ ωραίο.
Τσεϊλάν, έρχεσαι λίγο;
Σ' εκείνον τον τοίχο.
Αυτά θα βγουν από κει.
Ελπίζω να μέτρησα σωστά.
Κι εγώ.
"Είχα πάθει εμμονή με τον Μ.
Δεν με ένοιαζε που ήταν παντρεμένος".
Σας αρέσει;
Ναι, μάλλον.
Δεν σας αρέσει;
Είναι μες στη μέση.
Να τον κρεμάσουμε στον τοίχο;
Τον έφτιαξα με βάση. Κι είναι από ξύλο, οπότε είναι βαρύς.
Να τον κρεμάσουμε, αλλά μάλλον θα πέσει.
Θα είναι καλύτερα έτσι. Τι λες, Τσεϊλάν;
Όπως θέλετε, κυρία Γκιοκτσέ.
Καλύτερα δεν θα είναι κρεμασμένος;
Θα βγάλω τη βάση. Θα πάρει χρόνο.
Εντάξει.
Λίγο πιο ψηλά.
Όχι, πολύ ψηλά είναι. Λίγο πιο…
Στη μέση.
Πιο χαμηλά.
Πολύ χαμηλά τώρα.
Λίγο πιο αριστερά.
Είστε καλά;
Ναι, καλά είμαι.
Χάλια τα έκανα.
-Χτυπήσατε; -Δεν είναι τίποτα.
Τσεϊλάν, φέρε λίγο οξυζενέ και γάζες.
Δεν χρειάζεται. Μια γρατζουνιά είναι.
Ελάτε, καθίστε.
-Είμαι εντάξει. -Καθίστε.
Είναι…
Μήπως να το πιέσουμε;
Εδώ.
Θα το τυλίξω μέχρι να έρθει.
Δεν περίμενα να ξεκολλήσει απ' την κορνίζα.
Ο τοίχος με ανησυχούσε.
-Αλλά ξεκόλλησε. -Εγώ φταίω…
Δεν τον στήριξα καλά. Συγγνώμη.
Σας παρακαλώ. Θα τον πληρώσω.
Ήμουν πολύ επίμονη.
-Η κορνίζα… -Το…
Θα σφίξω πιο πολύ την κορνίζα.
Κρίμα τη δουλειά. Κι έκανα χάλια και το μαγαζί.
Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Μη σας απασχολεί, δεν πειράζει.
Μήπως σας έπεσε η βέρα σας;
Εκεί πέρα.
Τι εννοείτε;
Δεν έχετε βέρα.
Επειδή είμαι ανύπαντρος.
Ανύπαντρος;
Ναι, ανύπαντρος.
Δεν έχετε παντρευτεί ποτέ;
Καλή μου, θυμάσαι τι μας είπε ο Κενάν;
Μπορεί να μην εκδώσει το βιβλίο του Τανέρ…
Γιατί γελάς;
Συγγνώμη. Κάτι θυμήθηκα.
Τι πράγμα;
Θυμάσαι το βιβλίο που σου έλεγα;
Ο ξυλουργός.
Τι;
Ήρθε στην μπουτίκ.
Πώς τη βρήκε;
Εγώ τον βρήκα.
Κυνήγησες έναν άντρα που δεν ξέρεις;
Νιώθω ότι τον ξέρω.
Το βιβλίο φταίει.
"Δεν οδηγούσαν όλες οι σκάλες στον ουρανό.
Ο πύργος ξεγελάει όσους δεν έχουν οδηγό.
Τους βγάζει σε λάθος μέρη στο σκοτάδι.
Για να μη χαθώ,
άφησα σημάδι σε κάθε τοίχο, σε κάθε γωνιά που πέρασα.
Η μόνη απόδειξη αυτού που είχαμε με τον Μ
είναι χαραγμένη στους τοίχους".
Δεν ήρθες στην πόρτα.
Σε περίμενα. Σχολάσατε νωρίς;
Όχι.
Μπες μέσα.
Τι κάνεις;
Εγκέ! Τι κάνεις εκεί;
Τι έκανες εκεί;
Ψαχούλεψες την τσάντα μου;
Αυτό βρήκες να ζωγραφίσεις, Εγκέ;
Γιατί;
Έπαιζα.
Γκιοκτσέ;
Απλώς παίζει.
Μ' ένα βιβλίο του εκδοτικού.
Προσχέδια είναι.
Γιατί κάνεις έτσι;
Δεν το έχω τελειώσει.
Συγγνώμη.
Αλλά να μην το ξανακάνεις.
Θα το ξανακάνω.
"Τα φώτα που άναψε ο Μ φώτιζαν όλη την πόλη.
Εδώ δεν υπάρχουν κανόνες.
Άραγε βλέπουν τις στάχτες γύρω μας όταν είμαστε μαζί;"
Ιλιάς, πάρε τον Λατίφ.
-Γεια σας. -Γεια σας.
Είναι έτοιμος ο καθρέφτης;
Δεν τον έκοψα ακόμα.
Θα τον φέρω μόλις τον φτιάξω.
Εντάξει. Κανένα πρόβλημα.
Πώς είναι το χέρι σας;
Ορίστε και το τσάι…
Πάμε να μιλήσουμε έξω;
Εντάξει.
Έπιασε βροχή.
Ο καιρός εδώ είναι απρόβλεπτος. Θα σταματήσει σε λίγο.
Εμπρός;
Όχι. Εγώ έκανα τη δουλειά μου.
Εμείς την παραδώσαμε εντάξει. Να μιλήσετε με τους μεταφορείς.
Δεν φταίμε εμείς.
Ναι, η πόρτα είναι σπασμένη…
Ξέρω ένα μέρος που κάνει πικάντικους κεφτέδες.
-Πάμε να φάμε; -Εντάξει.
Νόστιμοι.
Πολύ.
Εδώ μεγάλωσες;
Γέννημα θρέμμα.
Η γειτονιά είναι όλος μου ο κόσμος.
Το παζάρι του Μπαλάτ.
Έχω πάει εκεί.
Ο φούρνος.
Τον έχω δει.
Δεν είχα ξανάρθει εδώ, το πιστεύεις;
Να που ήρθες.
Εγώ σπάνια φεύγω από δω.
Βασικά…
Άσε, τίποτα.
Μας φέρνετε ψωμί;
Τι "τίποτα";
Πες μου.
Δεν φεύγω καθόλου από δω.
Θέλω να πω…
Είχα καιρό να φύγω πριν έρθω στην μπουτίκ σου.
Πώς σου φάνηκε εκεί έξω;
Δεν ξέρω.
Πάμε στον πύργο;
Ποιον πύργο;
Άκουσα ότι υπάρχει ένας πύργος με θέα την πόλη,
άγνωστος σε πολλούς.
Κι εγώ πώς να ξέρω γι' αυτόν;
Σκέφτηκα ότι ίσως ξέρεις.
Σ' το είπε κάποιος;
Πώς είναι; Πώς πάμε; Πού είναι;
Ξέρει άλλος γι' αυτόν;
Κάποιος πρέπει να ξέρει.
ΚΕΝΑΝ
Δεν ησυχάζουν με τίποτα.
Πρέπει να φύγω.
Δεν το τελείωσα.
Ευχαριστώ, πάντως.
Χαίρομαι που είσαι καλά.
Τα λέμε.
-Ναι; -Γκιοκτσέ, πού είσαι;
Έρχομαι.
Έλα σπίτι αμέσως.
Έγινε κάτι;
Σε περιμένουμε.
Γιε μου, παιχνίδια φαντασίας είναι.
Πήγαινε στο δωμάτιό σου.
Δώσε μου το Game Boy.
Δεν έχει Game Boy. Πήγαινε μέσα.
Γλυκέ μου;
Τι έγινε;
Ο Εγκέ έμπλεξε σε καβγά στο σχολείο.
Δεν ήταν απλός καβγάς.
Δάγκωσε το αφτί του άλλου παιδιού. Του έκαναν ράμματα.
Ήρθε η μητέρα του και έκανε παράπονα για τον Εγκέ.
Ο διευθυντής έγινε έξαλλος. Έχουν κάνει κι άλλοι παράπονα.
Δεν σε έβρισκαν, πήραν εμένα.
Τα παράτησα όλα και πήγα.
Πώς είναι ο Εγκέ;
Μου είπαν ότι δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει.
Δεν μπορεί να ελέγξει τον θυμό του.
Δεν ήξερα τι να κάνω.
Ευτυχώς, βοήθησε η Λάλε.
Πού ήσουν;
Πώς είναι το άλλο παιδί; Να βοηθήσουμε…
Όχι. Μιλήσαμε με την οικογένεια…
Το φροντίσαμε εμείς.
Τα κάναμε όλα. Μην ανησυχείς.
Δεν ήσουν στην μπουτίκ. Πού ήσουν, Γκιοκτσέ;
Έκανα δουλείες.
Γιατί δεν το σήκωσες;
Δεν το άκουσα.
Δεν γίνεται να μην το ακούς. Να το ακούς!
Να το ακούς.
-Πάρε με αν με χρειαστείς. -Εντάξει.
Κενάν, έχω το στομάχι μου.
Θα σε βοηθήσει αυτό.
Κενάν, σε παρακαλώ!
Αγάπη μου, μπορείς να τελειώσεις πιο νωρίς σήμερα;
Εντάξει, θα πάω κατευθείαν στο δείπνο.
Ίσως δεν προλάβω να σε πάρω.
Εντάξει, θα τα πούμε απόψε.
Μην αργήσεις.
Γεια σου.
Θα κάνουμε και τα άλλα παράθυρα;
Να τελειώσω αυτό πρώτα.
Ωραίο δεν έγινε;
Ναι, στην αρχή δεν ήμουν σίγουρη για τα χρώματα,
αλλά βγήκε ωραίο.
Τι λες να κάνουμε και το μεγάλο παράθυρο πίσω;
Εντάξει.
Να το βάλω μέσα αυτό;
Δώσ' το μου εδώ.
Έριξα μια ματιά, ενδιαφέρον φαίνεται.
Τι εννοείς; Το διάβασες;
Δεν το διάβασα. Απλώς το ξεφύλλισα.
Γιατί ψάχνεις τα πράγματά μου;
Είχα περιέργεια. Αλλά δεν το διάβασα, αλήθεια.
Πόσο διάβασες;
Την αρχή είδα μόνο.
Χαίρετε.
Έφερα τον καθρέφτη.
Πάω να κάνω τα παράθυρα πίσω.
Θες να δεις τον πύργο;
Ναι.
Με έναν όρο.
Την ξέρεις;
Όχι.
Μας αγριοκοίταξε.
"Με κάθε βήμα, η καρδιά μου χτυπούσε πιο δυνατά.
Κοντοστάθηκα στο τέλος.
Παραλίγο να δειλιάσω.
Μπροστά μου ήταν η πόρτα ενός άλλου κόσμου.
Το χέρι μου έλιωσε μέσα στο δικό του.
Πέρα από την πόρτα θα υπήρχε κάτι καλύτερο.
Είμαι έτοιμη για όλα".
Έχω περπατήσει ξανά εδώ.
Το ξέρω αυτό το μέρος.
Πώς; Έρχεσαι πρώτη φορά.
Το μυαλό μου έχει ξανάρθει.
Ποιος σε έφερε;
Κανείς.
Μόνο εγώ ξέρω αυτό το μέρος.
Ποιος έκανε τις ζωγραφιές κάτω;
Ίσως εσύ.
Ξανά!
Είναι πολύ ψηλά.
Πώς έμαθες για εδώ;
Απλώς έμαθα.
Από κάπου θα το άκουσες.
Υποσχεθήκαμε να πούμε.
Αυτός ήταν ο όρος.
Το συζητούσαν στον φούρνο.
Στον φούρνο…
Ξέρουμε ότι δεν είναι αλήθεια αυτό.
Δεν θα με πίστευες.
Τι εννοείς;
Το είδα.
Σαν να ήμουν στο μυαλό κάποιου.
Σαν όνειρο.
Σαν να 'ταν πεπρωμένο;
Ίσως.
Ξέρουμε μόνο όσα μέρη βλέπουμε;
Ο ήλιος δύει.
Ας δύσει.
Το περίμενα.
Πού πας;
Πόσα βιβλία εκδώσατε φέτος;
Τα μισά σε σχέση με πέρυσι.
Ούτε εμείς έχουμε εκδώσει πολλά.
Η αγορά των ψηφιακών εκδόσεων ολοένα και μεγαλώνει.
Κύριε Κενάν, χαίρομαι που σας βλέπω.
-Ευχαριστούμε. -Καλή σας όρεξη.
Ευχαριστούμε.
Είχα ξανάρθει μετά από σύσκεψη.
Θα σου δείξω ένα μυστικό.
Έτοιμη;
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ
ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ 1962
Εγώ φωτίζω την πόλη.
Τι κάνεις;
Θα βοηθήσει τώρα με τη δουλειά.
Θα έρθει η σύζυγός σας;
Ναι, μάλλον κόλλησε στην κίνηση. Με συγχωρείτε.
Εσύ φωτίζεις την πόλη κάθε βράδυ;
Όχι κάθε βράδυ.
Θα 'θελα πολύ να τα αλλάξω όλα.
Εμένα, τη ζωή μου.
Όλο τον κόσμο.
Εσύ δεν θα το 'θελες;
Ίσως το ήθελα κάποτε.
Ίσως το ήθελα.
Πού ήσουν;
Ήρθα.
Πού ήσουν, Γκιοκτσέ;
Εδώ ήμουν.
Θα θυμάμαι το αποψινό.
Κι εγώ θα το θυμάμαι.
Με κοροϊδεύεις, Γκιοκτσέ; Για σύνελθε.
Όχι, δεν σε κοροϊδεύω.
Δεν ήρθες στο δείπνο. Δεν σήκωνες το τηλέφωνο.
Ρεζίλι έγινα, το ξέρεις;
Δεν έγινες ρεζίλι, Κενάν.
Απλώς δεν είχες τη σκιά σου μαζί.
Τι;
Γιατί κάνετε φασαρία; Δεν μπορώ να κοιμηθώ.
Όλα καλά, γιε μου. Όλα καλά.
Γκιοκτσέ, τι συμβαίνει;
Έρχομαι, καλέ μου.
Το πορτοκαλί σάς πάει πολύ.
Θα προτιμήσω το μπλε.
-Όπως θέλετε. -Να δω κι εκείνα.
-Κύριε Κενάν. -Γεια, Τσεϊλάν.
-Η Γκιοκτσέ; -Έφυγε νωρίς.
Θέλετε κάτι;
Έτσι πέρασα.
Καινούρια είναι αυτά;
Ναι. Η κυρία Γκιοκτσέ ήθελε μια αλλαγή.
Ο καθρέφτης δεν είναι ακόμα έτοιμος. Ο ξυλουργός είναι στο Μπαλάτ.
Γιατί απ' το Μπαλάτ;
Μάλλον της ήρθε η ιδέα απ' το βιβλίο που διαβάζει.
Ποιο βιβλίο;
Νομίζω ότι λέγεται Στάχτες.
Εντάξει. Να 'σαι καλά.
Πότε θα γυρίσει η Γκιοκτσέ;
Μάλλον δεν θα ξανάρθει σήμερα.
Εντάξει. Καλή συνέχεια.
Τι κάνεις εδώ μαζί της;
Με ποιο δικαίωμα ρωτάς;
Ξέρει ότι είσαι παντρεμένος;
Τίποτα δεν έχουμε εμείς. Παντρεμένοι;
Στα χαρτιά, ναι, είμαστε.
Αν δεν προσέχεις μέχρι το διαζύγιο, ξέρω πώς θα…
Χάσου από δω! Φύγε!
Οι αμαρτίες πληρώνονται.
Να θυμάσαι τις αδυναμίες σου και να μην το παρατραβήξεις.
Τι ήταν αυτό;
Ποιο;
Τι έγινε τώρα μόλις;
Δεν ήταν τίποτα.
Είπες ότι είσαι ανύπαντρος.
Γιατί αρχίζεις την ανάκριση;
Εσύ δεν είσαι παντρεμένη;
-Θέλω μια εξήγηση. -Για ποιο πράγμα;
Μου είπες ψέματα!
Για ποιο πράγμα; Τι λες;
-Είπες ότι δεν την ξέρεις. -Ποια;
Πέρασε από δίπλα μας,
σε ρώτησα και είπες ότι δεν την ξέρεις!
Εσύ λες ψέματα!
Εσύ είσαι παντρεμένη!
Λέγε, πώς ξέρεις για τον πύργο;
Ποια είσαι; Δεν σε ξέρω.
Ποια είσαι;
-Ποιος είσαι; Πες μου! -Εσύ ποια…
Ποιος είσαι; Λέγε!
Ποιος είσαι;
Ποιος…
Ο πατέρας μου ήθελε να παντρευτώ την Μπούσρα.
Οι δουλείες δεν πήγαιναν καλά. Αρρώστησε.
Είχαν μια εμπορική συμφωνία και μας πήρε κι εμάς η μπάλα.
Δεν κοιμήθηκα με την Μπούσρα.
Ξέρει ότι δεν την αγαπώ.
Ζήτησα διαζύγιο όταν πέθανε ο πατέρας μου.
Αρνήθηκε και έφυγε από το σπίτι.
Μια μέρα, ήρθε από δω ο αδερφός της. Παραλίγο να σκοτωθούμε.
Έχω τελειώσει μαζί τους.
Δεν έφαγες.
Δεν πεινάω.
Θέλω το Στάχτες. Το διάβασες;
Δεν το έχω τελειώσει.
Πόσο καιρό διαβάζεις ένα βιβλίο;
Πρέπει να δώσω τα σχόλιά μου.
Καλύτερα να μην το καθυστερήσεις.
"Το τελευταίο γεύμα των τριών μας
μας άφησε μια γεύση προδοσίας.
Μ και Ρ. Επιτέλους, σας έφερα αντιμέτωπους.
Η πικρία του θανάτου
κατέκλυσε το σώμα μου στο τραπέζι όπου τρώγαμε.
Ο Μ με σκότωσε.
Δεν μπόρεσε να με σώσει.
Από την αγάπη έμεινε μόνο μια χούφτα στάχτες".
"…κατέκλυσε το σώμα μου στο τραπέζι όπου τρώγαμε.
Ο Μ με σκότωσε. Δεν μπόρεσε να με σώσει".
Τη σκότωσε.
Όλα στο βιβλίο βγήκαν αληθινά.
Τι βγήκε αληθινό;
Όλα. Ο πύργος, ο φούρνος, το Μπαλάτ.
Ο Μ, ο Μετίν, το ότι είναι παντρεμένος.
Εντάξει.
Αλλά αυτό είναι ένα βιβλίο. Μυθοπλασία.
Παραμύθια δεν είναι όλα;
Τα άτομα και τα μέρη είναι απλώς συμπτώσεις.
Σου λέω, τα έζησα όλα. Είναι αληθινά.
Τα ένιωσα όλα. Τα έζησα.
Ναι, αλλά, αν όλα είναι αλήθεια κι εκείνη είναι νεκρή,
πώς έγραψε το βιβλίο;
Ούτε που μ' ακούς.
Ήσουν αγκαλιά με έναν άντρα
στο κέντρο του Νισάντασι, σε ένα γελοίο αμάξι.
Ξέρω τι είδα…
Ακόμα δεν παντρεύτηκες αυτόν τον εκδότη;
Τι εννοείς, δεν θες να παντρευτείς;
Παντρέψου να νοικοκυρευτείς.
Άκου τι σου λέω.
Πίστεψέ με, θα έχεις μια πολύ ευτυχισμένη ζωή.
Το τελείωσα. Δεν αξίζει να εκδοθεί.
Δεν σου άρεσε;
Υπερτονίζει τα συναισθήματα.
Και το τέλος είναι βαρετό.
Καλή ιδέα, αλλά κακή εκτέλεση.
Αν ξέρεις ποιος το έγραψε, θα ήθελα να του μιλήσω.
Θα ρωτήσω να μάθω.
"…μόνο θλίψη…
Με την καρδιά ραγισμένη…
…κατέκλυσε το σώμα μου στο τραπέζι όπου τρώγαμε".
ΣΤΑΧΤΕΣ
Μ: ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ. ΘΑ ΣΕ ΠΑΡΩ.
Δεν βρήκαμε τον συγγραφέα.
Ποιος το έστειλε;
Το ψάχνουμε. Μας φαίνεται παράξενο.
Κάποιος θα το έστειλε. Δεν ήρθε και ουρανοκατέβατο.
Θα ήρθε με τα άλλα προσχέδια.
Έχουμε στοιχεία επικοινωνίας για όλα.
Αλλά τίποτα για το Στάχτες.
Με κούριερ δεν ήρθε;
Εντάξει. Ψάξε τις εταιρείες να εντοπίσουμε τον αποστολέα.
Θα το φροντίσουμε.
Ο Μετίν;
-Ο Μετίν; -Ποιος;
Ο Αλί.
Πήγε στη λαϊκή.
-Να σας δώσω οδηγίες; -Δεν χρειάζεται.
Πες τους ότι στο εξής…
Τι θα θέλατε;
-Οι πιπεριές; -Εδώ είναι.
Ορίστε.
Πάμε, Γκιοκτσέ;
Πες αυτό που θέλεις.
-Γκιοκτσέ… -Ποιοι ήταν αυτοί;
Κανείς.
Τι μου κρύβεις;
Δεν έχει καμία σχέση μ' εσένα.
Τη δουλειά αφορά.
Πόσες γυναίκες υπάρχουν;
Γκιοκτσέ, τι έχεις πάθει;
Πρέπει να μάθω τα πάντα για σένα.
Εντάξει;
Για μένα αυτό δεν είναι κάτι επιπόλαιο.
Έχω πάθει εμμονή μαζί σου.
Μη δένεσαι. Μη με συνηθίζεις.
Μην το κάνεις.
Μη με διώχνεις.
Με διώχνεις μακριά σου.
Νιώθω να χάνω τον δρόμο μου.
Δεν διώχνω κανέναν. Δεν το βάζω στα πόδια, δεν κρύβομαι.
Άκου.
Εγώ δεν μπορώ να δείξω σε κανέναν τον δρόμο.
Γκιοκτσέ, τι έπαθες;
Ηρέμησε.
Γκιοκτσέ, τι κάνεις;
Γκιοκτσέ, σταμάτα.
Μα τι κάνεις;
Γκιοκτσέ, τι έχεις πάθει;
Όποτε κλείνω τα μάτια…
είμαι στον πύργο.
Είναι σαν γκρεμός.
Θέλω να ουρλιάξω.
Δεν μου βγαίνει η φωνή.
Δεν ξέρω ούτε το όνομά μου.
Δεν ξέρω το όνομά μου.
Όσα έχω περάσει…
γίνονται θολά.
Όλα είναι μπερδεμένα.
Γκιοκτσέ, τι κάνεις;
Πίεσέ το.
Βρήκαμε τη διεύθυνση του αποστολέα.
Δεν ξέρουμε ποιος το παρέδωσε. Το έστειλαν πριν έναν χρόνο.
Κάποια Ρεϊχάν Άκαγια.
-Στείλε μου τη διεύθυνση. -Εντάξει.
Παρακαλώ;
Θα είστε η κυρία Ρεϊχάν.
Κενάν Ουρκάν. Ιδιοκτήτης των Εκδόσεων Ουρκάν.
Συγγνώμη που ήρθα χωρίς να ειδοποιήσω.
Θέλω να σας μιλήσω για το βιβλίο που μας στείλατε.
Συγγνώμη, ποιο βιβλίο;
Το Στάχτες.
Δεν ξέρω κάτι. Θα κάνετε λάθος.
Το βιβλίο εστάλη από αυτήν τη διεύθυνση.
Πριν έναν χρόνο.
Μόνη σας μένετε;
Ναι.
Μόνη σας μένατε πριν έναν χρόνο;
Όχι. Θέλω να πω, έμενε η αδερφή μου μαζί μου.
Εντάξει. Μπορώ να της μιλήσω;
Δεν μπορείτε. Τη χάσαμε.
Συλλυπητήρια.
Με συγχωρείτε. Πώς την έλεγαν;
Ντουιγκού Άκαγια. Κάνατε λάθος.
Ακούστε. Ξέρω πώς πέθανε η αδερφή σας.
-Ίσως έγραψε το βιβλίο. -Δεν νομίζω.
Λέει για ένα ειδύλλιο με τον Μ, έναν ξυλουργό.
Στο τέλος, λέει ότι τη σκότωσε ο ξυλουργός.
Αν έχετε ερωτήματα για τον θάνατό της,
κάντε καταγγελία.
Δεν έχω ερωτήματα.
Είπα στην αστυνομία ό,τι γνώριζα.
Πήγαινε μέσα.
Να φέρω τα υπόλοιπα.
Πήγαινε μέσα.
Τι κάνεις εδώ;
-Καταρχάς, ηρέμησε. -Δεν μπορώ. Τι θες εδώ;
Ούτε εγώ ήθελα να σε δω.
Στάσου. Ήρθε ένας άντρας.
-Ποιος; -Δεν ξέρω. Η Ντουιγκού…
Μη λες το όνομά της. Μη μου τη θυμίζεις, θέλω να ξεχάσω.
Έγραψε για τον έρωτά σας, για το Μπαλάτ…
-Σταμάτα. -Έγραψε για τον θάνατό της.
Μα τι ανοησίες λες; Μη σκαλίζεις το παρελθόν.
Έγραψε για τον θάνατό της!
Ρεϊχάν, φύγε και μην ξανάρθεις.
Για το καλό σου.
Τι ύφος είναι αυτό;
Βρήκα τη συγγραφέα.
Είναι γυναίκα.
Την έλεγαν Ντουιγκού Άκαγια.
Είναι λυπηρό.
Δεν ζει πια.
Ίσως
κάποιος προκάλεσε τον θάνατό της.
Παράξενο, έτσι;
Έγραψε για τον θάνατό της.
Σχεδόν τον προέβλεψε.
Βρήκαν τον αριθμό της αδερφής της στον εκδοτικό.
Εγκέ;
Ντουιγκού…
Πώς πέθανε;
Τη στραγγάλισαν; Την πυροβόλησαν; Πώς;
Δεν ξέρω.
Ελπίζω να μην υπέφερε.
Ρώτα την αδερφή της. Η διεύθυνσή της.
Συγγνώμη.
-Μένετε εδώ; -Ναι.
Ήρθα για το νούμερο 10. Χτύπησα, αλλά δεν ανοίγει.
Για τη Ρεϊχάν. Έμαθα ότι τα μάζεψε και έφυγε ξαφνικά.
-Ξέρετε πού πήγε; -Όχι.
Είχε μια αδερφή;
Ναι, την Ντουιγκού. Πέθανε πέρυσι.
Το έμαθα. Ξέρετε πώς πέθανε;
Κάποιοι είπαν ότι ήταν αυτοκτονία.
Άλλοι ότι μπήκε στο σπίτι ένας άντρας.
Αυτό ξέρω μόνο.
-Γεια. -Γεια σας.
Πείτε μου.
Ήθελα έναν ξυλουργό. Μου είπαν για σας.
Τι χρειάζεστε;
Θέλω μια βιβλιοθήκη.
Έρχομαι αμέσως.
Πώς τη θέλετε; Έχετε κάτι υπόψη;
Όχι πολύ μεγάλη.
Μια μοντέρνα βιβλιοθήκη στο χρώμα του ξύλου.
Γράψτε μου τις διαστάσεις.
Τα λεφτά δεν είναι θέμα. Τη θέλω άμεσα.
Σε μια βδομάδα.
Αργά είναι.
Θέλουν χρόνο αυτά.
Μπορώ να σας φτιάξω κάτι με τα υλικά που έχω ήδη.
Καλώς.
Εντάξει. Κάτι άλλο;
Θα γράψω τη διεύθυνση.
Γιατί με ακολουθείς;
Ξέρεις την Ντουιγκού Άκαγια;
Ο Μετίν μπορεί να έκανε έγκλημα.
Ναι. Έκανε.
Είναι έγκλημα που σε βλέπει.
Δεν είναι η πρώτη φορά.
Όλα αυτά τα καταγράφει κάποιος εκεί πάνω.
Είσαι συνεργός σ' αυτό το έγκλημα.
Δεν με νοιάζει η γνώμη σου.
Ώστε έτσι;
Όλοι ζουν μια μέρα το γραμμένο τους.
Ο Αλλάχ είναι μεγάλος.
Πρώτη και τελευταία προειδοποίηση.
Αν είσαι έξυπνη, θα μείνεις μακριά από δω.
Δεν ήταν ανάγκη.
Δεν κάνει τίποτα. Μη σ' αφήσουμε και νηστικό.
Έχεις ξανάρθει από δω;
Πρώτη φορά.
Ώστε πρώτη φορά, έτσι;
Πρώτη.
Παντρεμένος;
Όχι.
Έχεις παντρευτεί ποτέ;
Ναι, έχω.
Δεν πέτυχε;
Τι να κάνεις.
Περασμένα ξεχασμένα. Πάνε αυτά.
Γεια σου, αγάπη μου.
Έλα, έτοιμο το φαγητό. Έχουμε και καλεσμένο.
Λοιπόν, τι λες;
Σου έφτιαξε τον καθρέφτη. Έτσι τον βρήκα.
Η γυναίκα μου, η Γκιοκτσέ.
Δεν έκανε υπέροχη δουλειά;
Έτοιμο το κρέας.
Ξεκινήστε εσείς, έρχομαι. Θα φάμε όλοι μαζί.
Εγώ τελείωσα. Θα τα μαζέψω και θα φύγω.
Άσ' τα αυτά. Είπαμε, δεν θα σ' αφήσουμε νηστικό.
Γκιοκτσέ;
Κύριε ξυλουργέ.
Το αφήνω εδώ αυτό.
Δεν χρειάστηκε.
Ευχαριστώ.
Διαβάζεις βιβλία;
Δεν προλαβαίνω.
Έχουμε εκδοτικό. Η Γκιοκτσέ τα διαβάζει.
Σωστά, Γκιοκτσέ;
Καλό κάνει.
Ακόμα κι ένα βιβλίο που γράφτηκε πριν αιώνες
μπορεί να μας συγκινήσει.
Για φαντάσου.
Παλιά, οι γυναίκες δεν επιτρεπόταν να διαβάζουν ρομάντζα.
Γιατί;
Για να μην παρασύρονται.
Όπως με το Δον Κιχώτης.
Οι άνθρωποι ξεχύνονταν στους δρόμους νομίζοντας πως ήταν ιππότες.
Θα κρυώσει.
Έχεις ακουστά τη φικτοφιλία;
Μας μίλησε ο Τανέρ γι' αυτό, θυμάσαι;
Ενδιαφέρουσα πάθηση.
Πού είναι ο Εγκέ;
Στο δωμάτιό του.
Του πήγα φαγητό. Μην ανησυχείς.
Φικτοφιλία.
Το να ερωτεύεσαι έναν φανταστικό χαρακτήρα.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δεν το θεωρεί ασθένεια,
αλλά εγώ πιστεύω ότι είναι πολύ σοβαρή διαταραχή.
Ευχαριστώ για όλα.
-Καλό βράδυ. -Η Γκιοκτσέ ανακάλυψε συγγραφέα.
Ντουιγκού Άκαγια.
Πώς την ξέρεις; Πώς ξέρεις την Ντουιγκού;
Η Ντουιγκού έγραψε αυτό το βιβλίο.
Και μιλάει και για σένα.
Τι λες, ανάθεμά σε;
Ένα βιβλίο είναι μόνο.
Ένα βιβλίο είναι μόνο;
Συνέχισε.
Ίσως θέλει η Γκιοκτσέ να συνεχίσει.
Εντάξει, θα συνεχίσω εγώ.
Ο πρωταγωνιστής είναι ο Μ.
Η Ντουιγκού, η συγγραφέας, ερωτεύεται αυτόν τον Μ.
Τον κυνηγάει, κι ας ξέρει ότι θα πεθάνει.
Άκου τώρα το σημείο που σε αφορά.
Αυτός ο Μ είναι ξυλουργός στο Μπαλάτ.
Είναι παντρεμένος.
Γνωρίζει την Ντουιγκού.
Την κάνει να τον ερωτευτεί παθιασμένα.
Κοιμάται με την αδερφή της.
Τίνος είναι η ιστορία;
Δική σου είναι.
Εσύ δεν είσαι ο Μ;
Μια στιγμή. Τι ζόρι τραβάς;
Ρώτησα τι ζόρι τραβάς.
Το αγαπημένο μου σημείο.
"Μόνο στον Μ αποκάλυψα το μυστικό μου.
Ένα κομμάτι του εαυτού μου, το αίμα μου, η Ρ.
Τα ψέματά τους μαζεύτηκαν κι έγιναν προδοσία…"
Δεν είναι αλήθεια!
Έσπειρες την προδοσία ανάμεσα σε δύο αγαπημένες αδερφές.
Σου άρεσε αυτή η εξέλιξη, έτσι;
Δεν προδώσαμε την Ντουιγκού.
Η Ντουιγκού είχε εμμονή μαζί μου.
Κι αυτό είναι ψέμα; Δώσ' το μου, Γκιοκτσέ.
Σε παρακαλώ.
Να το.
"Το τελευταίο γεύμα των τριών μας
μας άφησε μια γεύση προδοσίας.
Μ και Ρ. Επιτέλους, σας έφερα αντιμέτωπους".
Επειδή κοιμηθήκατε μαζί πίσω από την πλάτη της;
Πρόσεχε τα λόγια σου! Θα σε γαμήσω!
Δεν λέω τίποτα. Όλα είναι γραμμένα στο βιβλίο.
Μόνο τα κωλοβιβλία σου ξέρεις!
Δεν ξέρεις τίποτα για τη ζωή.
Πες του, Γκιοκτσέ.
Η Γκιοκτσέ δεν ξεχωρίζει την πραγματικότητα από τη φαντασία.
Σε βρήκε χάρη στο βιβλίο.
Το διάβασε και ήθελε να ζήσει αυτά που έγραφε.
Είναι αλήθεια; Έτσι με βρήκες;
Ήταν όλα αλήθεια.
Ανάθεμά σε! Ένα παιχνίδι είναι όλα για σένα;
Τη σκότωσες;
Τι;
Θα αλλάξουμε την ιστορία τώρα.
Ό,τι έγινε με την Ντουιγκού, με τη Ρεϊχάν,
ό,τι παραμύθι ακολούθησε η Γκιοκτσέ.
Θα τα εξαφανίσουμε όλα, κάθε ίχνος της Γκιοκτσέ.
Ένα πράγμα δεν μπορούμε να αλλάξουμε.
Το γεγονός ότι σκότωσες την Ντουιγκού.
Ξέρεις πόσες φορές προσπάθησε να αυτοκτονήσει;
Πόσα φάρμακα έπαιρνε;
Ξέρεις τι γινόταν όταν δεν τα έπαιρνε;
-Ξέρεις; -Άσε με!
Ξέρεις; Ξέρεις πόσες φορές προσπάθησε να αυτοκτονήσει;
Δεν ξέρεις την Ντουιγκού!
Δεν την ξέρεις, γαμώτο!
Δεν την ξέρεις…
Γκιοκτσέ, την αστυνομία!
Τι είναι πραγματικότητα και τι φαντασία;
Ας το σκεφτούμε.
Η ζωή μάς ξεγελά.
Η πραγματικότητα μπορεί να είναι ένα ψέμα που έπλασε κάποιος.
Ίσως ζούμε στο όνειρο κάποιου.
ΤΑΝΕΡ ΑΛΠΑΡ ΣΤΑΧΤΕΣ
Ναι. Παρακαλώ.
Η πρωταγωνίστρια αυτοκτονεί πέφτοντας σε τρένο.
Το εμπνευστήκατε από κάποια άλλη ηρωίδα μυθιστορήματος;
Ναι. Η ομοιότητα ήταν εσκεμμένη.
Δεν υπάρχει πιο εντυπωσιακή κατάληξη απ' αυτήν της Άννα Καρένινα.
Φυσικά, αυτό το τέλος ήταν κάτι σαν φόρος τιμής στον Τολστόι.
Εσείς, κύριε.
Διαφέρει απ' όσα έχετε γράψει.
Τι διαδικασία ακολουθήσατε; Από πού αντλήσατε στοιχεία;
Συνειδητοποίησα ότι έγραφα πολύ για τον εαυτό μου.
Μια μέρα, έκατσα και είπα
"Τανέρ,
είναι ώρα να δοκιμάσεις κάτι διαφορετικό
και να μη γράφεις πια για τη δική σου ζωή.
Φαντάσου ότι μπαίνεις στο μυαλό κάποιου άλλου.
Κι ότι βλέπεις τη ζωή μέσα από τα δικά του μάτια".
Έτσι γεννήθηκε το Στάχτες.
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ που ήρθατε.
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Περδικάκη