Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Wat is realiteit en wat is fictie?
We moeten erover nadenken. Het leven houdt iedereen voor de gek.
De realiteit kan een leugen zijn die iemand heeft verzonnen.
Misschien leven we allemaal in de droom van iemand anders.
Ja.
Bedankt voor jullie komst.
Jullie weten dat ik niet graag toespraken houdt.
Toen m'n vader 40 jaar geleden uitgeverij Urkan begon…
…hadden we veel vrienden en vertrouwde schrijvers.
En we hadden duizenden lezers. De eerste publicatie was The Sea of Life.
We hebben sindsdien veel herinneringen en ideeën gehad.
Ja.
Maar niemand leest nog boeken.
En bijna dit hele avontuur is m'n lieve vrouw bij me geweest.
Ze leest nog steeds als eerste de boeken en ik vertrouw altijd op haar instinct.
Vandaag zijn we tien jaar getrouwd.
Ik heb geboft met jou, Gökçe.
Nu stop ik met praten. Fijn dat jullie er zijn. Op vrienden.
Op vrienden.
Niet alleen ik denkt er zo over. Ook anderen…
Als vriend zeg ik je niet meer over je leven te schrijven.
Probeer iets anders.
Gökçe…
Je man vindt m'n werk niet meer goed.
Hij zegt dat ik iets anders moet proberen. Wat dacht je hiervan?
Ik zag 't laatst op 't nieuws.
Een kleermaker in Maltepe, Istanboel…
…gelooft dat Anna Karenina echt bestaat.
Hij verlaat zelfs z'n familie en gaat naar Rusland.
Als het een serie of een film was, geloofden we het niet.
Hij geloofde het wel.
Ga naar binnen.
Pak iets.
Hup, naar binnen.
Maak ze af.
'As zal nooit branden.
Het zijn de overblijfselen van een brandende liefde.'
'Hoe weet je of je iemand buiten deze wereld hebt ontmoet?'
'Wat als jij niet in die wereld thuishoort?'
'Stel dat je slaapt…'
Van degene die mijn woorden hoort, zal het lot worden herschreven.
Ik begin met het afscheid van mezelf. -Goedemorgen, Ceylan.
We hebben geen roze, maar blauwe besteld. -Dat klopt.
Alle mensen die ik heb gekend, staan in m'n geheugen gegrift.
Ik herinner me al die gezichten.
Hallo. -Welkom, Miss Gökçe.
Bedankt. Mama?
Gökçe? -Ja.
Ik laat ze allemaal achter en schrijf voor een nieuw leven.
Zodat iemand kan zien wat ik heb meegemaakt.
Wie dit boek in handen krijgt, weet dat één persoon verantwoordelijk is…
…voor alles wat toeval was.
'M' is de persoon wiens naam ik niet durf uit te spreken.
Alle straten in Balat leiden naar hem.
M's angstaanjagende agressie en mysterieuze stilte fascineerden me.
Een levenscirkel-tatoeage op z'n rechterarm.
De schaduw van een vogel op z'n nek.
Hier begon het allemaal.
Een kleine bakkerij in Balat.
Met M's geheim zou deze bakkerij een herinnering worden…
…die ons allebei de vergetelheid in sleurde.
BAKKERIJ MÜŞFİKA
Wat deze plek bijzonder maakt, is de as die er rondvliegt.
En alleen ik kan deze zien.
Het was alsof ik geleid werd…
…en elke keer weer bij bakkerij Müşfika terechtkwam.
BAKKERIJ MÜŞFİKA
Goedemorgen, Lale. -Goedemorgen, schat.
Hoe is het? -Goed. Waarom zo vroeg?
Ik heb een aanbod voor je.
Hier is het. Waar is de deur? Hier. Kom.
Hallo. -Welkom.
Bedankt.
Blijf niet staan, ga zitten.
Gökçe, ik weet niet hoe je hier terecht bent gekomen.
Deze bakkerij werd vermeld in een van de boeken die ze stuurden.
Wat?
De hoofdpersoon koopt hier simit.
Een man met de naam 'M'. -M?
Dat is wat er staat.
De naam wordt niet genoemd. Hij is een vreemde man.
Een buitenaards type.
Hij heeft fascinerende tatoeages op z'n keel en z'n arm.
Hij verandert de levens van mensen die hem ontmoeten.
Gökçe, gaat het? -Ja. Ik ben in orde.
Het is maar een roman. Het is fictie.
Je weet wat fictie is, toch? -Maar de bakkerij is echt.
Misschien de man ook. Wat maakt het uit? -Niet te geloven.
Nee, dit drink ik niet. Kom, we gaan.
Kom, we gaan in een fatsoenlijke tent koffie drinken.
Ga maar. Ik kijk nog even rond.
Prima. Zoals je wilt.
M bewaarde z'n hele verleden in de timmerwerkplaats.
Ik volgde de tekens die me naar deze werkplaats leidden…
…wat zijn toevluchtsoord was.
Net toen ik dacht dat ik verdwaald was, bracht de as me naar z'n voordeur.
Ik besefte dat ik geen andere keus had dan M te volgen, net zoals de as dat deed.
Oké. Ik stuur je een e-mail.
Die komt nu naar je toe.
Hallo, Miss Gökçe. -Hallo.
Mr Kenan is aan het bellen.
U kunt hier wachten. -Oké.
Wilt u iets drinken? -Ik heb al, dank je.
Ja, dat klopt.
Oké, dan wacht ik op je bericht.
Tot ziens.
Hallo. -Hallo.
Om deze tijd, Gökçe? Is er iets? -Ik wilde samen koffie drinken.
Wie past er op de boetiek? -Ceylan. Het is rustig.
Leuk idee…
…maar het is een drukke dag vandaag, dus…
Ik was vergeten de e-mail te sturen.
Zal ik gaan? -Nee, dat hoeft niet.
Ik moet alleen even iets opnieuw sturen.
Uğur Örtün is er.
Hier of in de vergaderruimte? -Dat laatste. Ik kom eraan.
Oké.
Goed.
Tot later. -Succes.
Bedankt.
Verborgen in geheimen was deze toren van ons tweeën.
Het was een plek tussen de goden.
Elke keer namen we een andere weg in deze donkere tunnel…
…om bij de deur te komen die naar de hemel leidde.
Telkens als we de deur openden, lieten we ons saaie leven achter ons…
…en betraden we een andere wereld.
'Toen ik die deur door ging, werd m'n verleden gewist.'
'Hij was m'n gids die me naar de hemel bracht.'
Hallo. Welkom.
Bedankt. Mij is verteld dat hier een toren is. Kent u deze?
Een toren? Daar weet ik niets van.
Ik zal het iemand anders vragen.
Het ga je goed. -Bedankt. U ook.
Mag ik drie simits, meneer? -Hallo?
Drie simits. -Ja.
Ja, meneer. Ik wilde u net bellen.
Ja, meneer.
Ja, er ontbreken stukken.
Nee, niet alleen…
Niet alleen de kleur, ook het formaat. Het klopt niet.
Oké. Breng alle dozen maar, hoeveel het er ook zijn.
Ik heb ze deze week nodig. Ik moet gaan. Ik spreek je later.
Hallo?
Bent u timmerman?
Wat kan ik voor u doen?
Ik wil een spiegel bestellen. Ik heb er een nodig in m'n boetiek.
Waar is het? -In Nişantaşı.
Nişantaşı. Hebt u de afmetingen? Hoe wilt u hem hebben?
Geen afmetingen. Gewoon een spiegel met een houten lijst.
We hebben het druk. Het zal even duren. -Het is vrij eenvoudig.
Is het dringend of niet? -Nee.
Dan komt het goed.
Hoe heet je eigenlijk? -Het is Ali.
Als ik een maat heb gekozen, kom ik terug. -Wanneer je maar wilt.
Metin Ali Soykan?
Voor u.
ID-nummer en handtekening.
Alsjeblieft.
Bent u iets vergeten? -Uw nummer.
Metin Ali, toch?
Ik word Ali genoemd, Metin weten maar weinig mensen.
Ik ben Gökçe. Aangenaam.
Ik bel je voor de maat.
Hoe is deze plek voor de spiegel, Ceylan?
Ik denk niet dat we die nodig hebben…
Pak het meetlint.
We meten de hoogte.
Helemaal naar beneden.
Hallo, Mr Metin. Ja, het is Gökçe. Ik belde je over de afmetingen.
Deze zijn 80 x 150. Het wordt verticaal. Cheval-stijl.
Oké. Tot ziens.
Dag.
Liefde en oorlog zijn hetzelfde.
Het is allebei als een gevecht tussen wolven.
Terwijl de man en de vrouw onder elkaars vacht kronkelen…
…zetten ze hun klauwen in elkaars hart.
Het is wild. Het is lelijk. En het is smerig.
Als M niet had gedacht dat ik de ware was, had ik m'n kracht nooit ontdekt.
Gökçe?
Wacht.
De waarheden belanden in een impasse.
Kan een hart van twee mensen tegelijk houden?
Ik ging kapot toen ik hoorde dat M getrouwd was.
Volledig kapot.
Met een gebroken hart zou ik me overgeven aan de armen van de dood.
Het enige probleem was, wie zou het doen?
We hebben ook een eenvoudiger model.
Ja. -Nogmaals, mini.
Deze kleur past goed bij u. -Mooi.
Dit hebben we ook nog. -Ja, ook mooi.
Welkom.
Ik pak de spullen.
Deze is ook mooi.
Wat dacht je hiervan? Ook mooi.
Erg mooi.
Mooi.
Ceylan, kun je helpen?
Hij komt tegen die muur.
We moeten dat verplaatsen…
Ik hoop dat de maat goed is.
Ik ook.
Ik was zo gehecht geraakt aan M…
…dat ik alleen maar kon vergeten dat hij getrouwd was.
Klaar. Vind je 'm mooi?
Dat wel, maar…
Vind je 'm niet mooi?
Hij staat een beetje in de weg. Misschien moeten we 'm ophangen.
Hij is gebouwd met een standaard. En hij is van hout, dus erg zwaar.
De muur is niet stevig. We kunnen het proberen…
Ik denk dat dat beter is. Wat denk jij, Ceylan?
Zoals je wilt, Miss Gökçe. -Hij staat beter aan de muur, toch?
Ik haal de standaard eraf. Dat duurt even. -Oké.
Iets hoger.
Nee, dat is te hoog. Iets…
In het midden. Lager. Dat is te veel.
Iets naar links.
Gaat het? -Ik ben in orde.
Wat een rommel.
Is het jouw hand? -Het is niets.
Haal wat peroxide en gaas bij de apotheek.
Niet nodig. Het is maar een schrammetje. -Ga zitten. Hier.
Echt. -Ga zitten.
Dit… -Misschien moeten we druk uitoefenen.
Hier, toch?
Tot ze terug is, laten we…
Ik had niet verwacht dat de spiegel uit de lijst zou vallen.
Ik dacht dat de muur 'm niet zou houden.
Maar hij viel. -Ik was…
Het frame zat los. Sorry voor de bende.
Het is mijn schuld. Ik drong veel te veel aan.
Het frame… Wat? -Je… Wat?
Ik ga het frame verstevigen.
Al dat werk. En het is hier een puinhoop.
Dat is geen probleem. Maak je daar niet druk om.
Heb je je ring laten vallen?
Daar.
Wat bedoel je?
Je mist je ring.
Maar ik ben vrijgezel.
Vrijgezel?
Ja.
Nooit getrouwd geweest?
Schat, weet je nog wat Kenan ons vertelde?
Dat je Taners nieuwe boek misschien niet uitgeeft?
Waarom lach je?
Sorry. Ik herinner me opeens iets.
Wat dan?
Weet je dat boek nog waar ik je over vertelde?
Het is die timmerman.
Wat is daarmee?
Hij kwam naar de boetiek.
Hoe heeft hij je gevonden?
Ik vond hem.
Heb je een onbekende man achtervolgd?
Hij voelt vertrouwd.
Dat komt door dat boek.
Niet alle trappen in de toren leiden naar de hemel.
De toren blijkt graag spelletjes te spelen met mensen zonder gids…
…en hen te misleiden in het donker.
Om m'n weg te vinden, markeerde ik elke muur en elke hoek die ik passeerde.
Het enige bewijs van wat we hadden, is gekrast in de muren van deze toren.
Je stond niet bij de deur.
Ik zat te wachten. Ging de bel te vroeg? -Nee.
Stap in.
Wat doe je?
Wat doe je, jongen?
Wat doe je, schat?
Heb je stiekem m'n tas doorzocht?
Kon je niet iets anders vinden om op te tekenen, Ege?
Ik ben aan het spelen.
Gökçe?
Hij speelt alleen maar. -Met een boek dat we gekregen hebben.
Het zijn maar concepten. Wat maakt het uit?
Ik heb het nog niet uit.
Het spijt me.
Maar doe het niet nog eens. -Oké.
De lichten die M aanstak verlichtten de hele stad.
Hier gelden geen regels.
Ik vraag me af of iemand de as ziet rondvliegen als we samen zijn.
İlyas, ga Latif halen.
Hallo. -Hallo. Welkom.
Is de spiegel klaar?
Hij is nog niet gesneden. Ik laat 'm snijden en breng 'm langs.
Oké. Geen probleem.
Hoe is het met je hand?
Hier is de thee…
Zullen we buiten verder praten?
Is goed.
Het regent.
Zo gaat dat hier. Altijd onvoorspelbaar. Het duurt niet lang.
Ja?
Nee, meneer. Mijn werk zit erop.
We hebben het intact afgeleverd. Praat met het koeriersbedrijf.
Dat is niet onze fout.
Ik snap dat de deur kapot is…
Ik weet een tent waar ze pittige Albanese köfte maken.
Laten we daar wat gaan eten. -Oké.
De rekening, graag.
Lekker. -Ze hebben goede köfte.
Ben je hier opgegroeid?
Geboren en getogen in Balat.
Rondom m'n timmerwerkplaats, dat is m'n hele wereld.
De Balat Bazaar. -Ik ken het.
De bakkerij. -Ben ik geweest.
Komt eraan
Hier ben ik nog nooit geweest.
Je bent er nu.
Ik ga hier zelden weg.
Eigenlijk… Laat maar.
Heb je brood voor ons?
Wat laat maar?
Vertel het me.
Ik ga hier nooit weg. Ik bedoel…
Ik ben hier al lang niet weggeweest. Ik kwam naar je winkel, verder niet.
Hoe bevalt het buiten?
Ik weet het niet.
We gaan naar de toren.
Welke toren?
Ik heb gehoord dat er een toren uitkijkt over de stad…
…wat niet veel mensen weten.
Hoe moet ik dat dan wel weten?
Dat dacht ik gewoon.
Heeft iemand je erover verteld? Hoe komen we daar? Waar is het?
Weet iemand anders er iets over? -Dat moet haast wel.
KENAN
Ze laten me niet met rust.
Ik moet gaan.
Ik heb niet alles op.
Toch bedankt.
Fijn dat je hand in orde is.
Tot later.
Hallo? -Gökçe, waar ben je?
Ik kom eraan. -Kom meteen naar huis.
Is er iets mis? -We wachten op je.
Het zijn maar spelletjes, ze zijn niet echt.
Ga naar je kamer, nu.
Geef me dan m'n Game Boy. -Geen Game Boy voor jou. Ga naar je kamer.
Lieverd?
Wat is er gebeurd? -Ege had ruzie op school.
Niet zomaar een ruzie.
Hij beet in een oor.
Hij heeft hechtingen. Z'n moeder was op school.
Ze klaagde uiteraard over Ege.
De directeur werd boos. Er waren nog meer klachten.
Je was niet bereikbaar, dus ze belden mij. Ik moest alles laten vallen.
Hoe is 't met Ege?
Op school kwam ik erachter dat dit niet voor het eerst is.
Ze denken dat Ege een woedeprobleem heeft.
Ik wist niet wat ik moest doen. Lale schoot gelukkig te hulp.
Waar was je?
Hoe is het met dat andere kind? Kunnen we iets doen?
We hebben de familie al gesproken.
We hebben alles gedaan wat nodig was. Maak je geen zorgen.
Je was niet in de boetiek. Waar was je, Gökçe?
Boodschappen doen. -Waarom neem je de telefoon niet op?
Ik hoorde hem niet. -Die kun je niet zomaar niet horen.
Dat kan niet.
Bel me als er iets is. -Oké.
Kenan. Ik heb buikpijn.
Dit kan helpen.
Kenan, alsjeblieft.
Dag, schat. Ben je vandaag vroeg klaar in de boetiek?
Misschien ga ik direct naar het etentje en kan ik je niet ophalen.
Oké, ik zie je daar vanavond. Wees op tijd.
Dag.
Dekken we de andere ramen ook af? -Laat me dit eerst afmaken.
Het is mooi geworden.
Ik was eerst sceptisch over de kleuren…
…maar als geheel ziet het er goed uit.
Dat grote raam achter, zullen we dat ook afdekken?
Is goed.
Zal ik dit boek achter neerleggen? -Geef hier.
Ik heb erin gebladerd. Ziet er interessant uit.
Wat bedoel je? Heb je het gelezen?
Nee, ik heb het niet gelezen, alleen doorgebladerd.
Waarom kijk je tussen m'n spullen?
Ik was nieuwsgierig. Maar geloof me, ik heb het niet gelezen.
Hoeveel heb je gelezen? -Ik heb alleen het begin bekeken.
Hallo. -Hallo.
Ik kom de spiegel brengen. -Ik ga naar de ramen achterin.
Wil je de toren zien?
Ja.
Op één voorwaarde.
Ken je haar? -Nee.
Ze keek ons aan.
Bij elke stap begon m'n hart sneller te kloppen.
Ik stopte op de laatste trede. Ik hield m'n zenuwen niet meer in bedwang.
De deur naar een nieuwe wereld was daar.
Mijn hand kromp in zijn hand en smolt.
Wat achter de deur lag, was waarschijnlijk nog beter.
Ik ben er klaar voor.
Ik ben hier eerder geweest. Ik ken deze plek.
Hoe? Je bent hier nooit geweest. -M'n gedachten hebben hier rondgedwaald.
Met wie was je?
Niemand. -Alleen ik ken deze plek.
Wie heeft die tekeningen beneden gemaakt? -Misschien jij.
Nog een keer.
Het is hier hoog.
Hoe ken je deze plek? -Die ken ik gewoon.
Je moet er ergens over gehoord hebben.
Dat was de voorwaarde. We hebben beloofd het elkaar te vertellen.
Ze hadden het erover in de bakkerij.
De bakkerij.
We weten allebei dat dat niet waar is.
Je zou me niet geloven.
Wat niet?
Ik heb deze plek gezien…
…door de ogen van iemand anders.
Als een droom.
Alsof het voorbestemd is?
Misschien.
Moeten we een plek zien om deze te kennen?
De zon gaat onder.
Laat maar gaan.
De hoogste tijd.
Waar ga je heen?
Hoeveel heb je dit seizoen gepubliceerd? -De helft van vorig jaar.
Wij hebben dit seizoen ook niet veel gepubliceerd.
Het marktaandeel van digitale publicaties groeit voortdurend, vandaar.
Mr Kenan, fijn u te zien. Hoe gaat het? -Insgelijks. Bedankt.
Veel plezier. -Bedankt.
Ik ben direct na een vergadering gekomen.
Laten we Mr Cemal bellen.
Ik bel hem direct.
Iedereen is er, geloof ik.
Ik zal een geheim met je delen.
Klaar?
GRAND HOTEL ISTANBUL
1962 RESTAURANT
Ik verlicht deze stad.
Wat doe je?
Het komt goed in deze drukke dagen.
Uw vrouw komt toch ook?
Ja, ze staat vast in de file. Neem me niet kwalijk.
Hoe gaat het? Hoe is het op het werk?
Goed. -Hoe is het met de kleine?
Dus jij doet het elke avond aan?
Niet elke avond.
Ik zou nu alles willen veranderen.
Mezelf, m'n leven.
De hele wereld.
Zou je dat niet willen?
Misschien wilde ik dat.
Misschien wel.
Waar was je?
Hier ben ik.
Waar was je, Gökçe?
Ik was hier.
Ik zal dit niet vergeten.
Ik ook niet.
Je drijft de spot met me. Beheers je.
Nee, ik drijf de spot niet met je. -Je wist van het etentje en kwam niet.
Je had je telefoon niet bij je. Je hebt me voor schut gezet.
Je bent niet voor schut gezet, Kenan.
Je schaduw was alleen niet bij je. -Wat?
Wat is al die herrie? Ik kan niet slapen.
Niks, jongen.
Gökçe, wat is er aan de hand?
Ik kom eraan, schat.
Oranje zou je geweldig staan.
Ik ga toch voor blauw.
Zoals u wenst. -Ik kijk nog even daar?
Hallo, Mr Kenan.
Dag, Ceylan. Is Gökçe er niet? -Ze is vroeg vertrokken.
Kan ik u helpen? -Ik kwam gewoon even langs.
Zijn deze nieuw?
Ja. Miss Gökçe wilde iets anders.
Die spiegel moet nog worden opgehangen. De timmerman komt uit Balat.
Waarom Balat?
Ze kreeg het idee van het boek dat ze aan het lezen was.
Welk boek?
Volgens mij heet het Kül.
Oké. Tot ziens.
Hoe laat komt Gökçe terug? -Ik denk dat ze vandaag niet terug komt.
Oké. Tot ziens.
Waarom kom je hier met die vrouw? -Waarom ondervraag je me?
Weet ze dat je getrouwd bent?
Wat wij hebben is onzin. Zijn we getrouwd? -Op papier wel.
Als je niet oppast tot we gescheiden zijn, weet ik hoe…
Maak dat je wegkomt. Wegwezen.
Iedereen betaalt voor z'n eigen zonden.
Wees je bewust van je zwakheden en ga niet te ver.
Wat was dat?
Wat was wat? -Wat is er gebeurd?
Niets. Het is niet belangrijk.
Je zei dat je niet getrouwd was.
Ondervraag je me? Waarover? Ben jij niet degene die getrouwd is?
Ik wil uitleg. -Waarover?
Je hebt gelogen. -Waarover? Waar heb je het over?
Je zei dat je haar niet kende. -Wie?
Toen ze langs liep, vroeg ik wie ze was en zei je dat je dat niet wist.
Jij hebt gelogen en bent getrouwd.
Hoe ken je de toren? Vertel het me. Ik ken je niet. Wie ben jij?
Wie ben jij?
Zeg me wie je bent. -Wie ben jij? Ik wil…
M'n vader eiste dat ik met Büşra trouwde.
De zaken gingen slecht en hij was ziek.
Ze hadden samen een handeltje, dus we raakten hierin verstrikt.
Ik heb nooit met Büşra geslapen. Ze wist dat ik niet van haar hield.
Pa stierf en ik wilde scheiden. Ze zei nee en vertrok. Toen brak de hel los.
Op een dag kwam haar grote broer langs. Ik heb hem bijna vermoord.
Ik ben klaar met ze.
Je eet niet. -Ik heb geen honger.
Mag ik Kül hebben? Heb je 'm al uit?
Nog niet.
Waarom doe je er zo lang over?
Mensen wachten op mijn oordeel. Hoe eerder ik het heb, hoe beter.
De laatste maaltijd met z'n drieën liet een nasmaak van verraad achter.
M en R gaan eindelijk de confrontatie aan.
De bittere smaak van de dood daalde neer over m'n lichaam op die tafel.
En M vermoordde me.
Hij kon me dit keer niet redden.
Van de liefde bleef alleen een handvol as over.
'…daalde neer over m'n lichaam op die tafel.
En M vermoordde me. Hij kon me dit keer niet redden.'
Hij heeft haar vermoord.
Alles blijkt echt te zijn.
Bijvoorbeeld?
Alles. De toren, de bakkerij, Balat.
M, Metin, dat hij getrouwd is, alles.
Oké, maar dit is een boek. Het is fictie.
Het is allemaal verzonnen, toch?
De mensen en plaatsen kunnen toeval zijn.
Ik heb echt alles meegemaakt. Ik heb het allemaal gevoeld.
Ik heb alles beleefd.
Ja, maar als alles waar is en ze dood is…
…hoe schreef ze dat boek dan?
Je luistert niet eens naar me.
Je zat te kroelen met een man midden in Nişantaşı…
…in een belachelijke auto.
Ik weet wat ik heb gezien.
Ben je nog steeds niet getrouwd met die boekenman?
Waarom wil je dat niet?
Ga gewoon trouwen.
Volg m'n advies.
Geloof me, je zult heel gelukkig zijn.
Ik heb het uit. Het is publicatie niet waard.
Vind je het niks?
De emoties zijn te overdreven.
En het einde is saai.
Het idee is goed, maar de uitvoering valt tegen.
Als je weet wie de auteur is, zou ik die graag eens spreken.
Ik zal het navragen.
…als antwoord, alleen verdriet…
Met een gebroken hart…
…daalde neer over m'n lichaam op die tafel.
M - KAN JE DRIE DAGEN NIET ZIEN. TE DRUK. IK BEL JE.
We kunnen de auteur niet vinden.
Hoezo? Wie heeft het gestuurd? -Geen idee.
We zijn op zoek. Wij snappen het ook niet. -Iemand moet het gestuurd hebben.
Kwam het uit de lucht vallen? -Het kwam vast met de rest mee.
Ze zijn allemaal geregistreerd, met contactgegevens.
Maar niets over Kül.
Door een koerier gebracht? -Ja.
Onderzoek dan alle koeriersbedrijven.
Zo komen we er wel achter. -We gaan er achteraan.
Waar is Metin?
-Wie?
Ali. -M'n meester is naar de woensdagmarkt.
Wilt u de weg weten? -Niet nodig.
Junkman.
Warme pide.
Pide.
Kunt u ze zeggen dat ik niet meer…
Ja, mevrouw?
De paprika's, meneer. -Die heb ik.
Alsjeblieft.
Zullen we gaan?
Zeg gewoon wat je te zeggen hebt.
Gökçe. -Wie waren die mensen?
Niemand.
Wat verberg je voor me?
Dit heeft niets met jou te maken. Maak je geen zorgen. Het is werk.
Hoeveel vrouwen heb je? -Wat? Wat is er met je?
Ik moet alles over je weten.
Dit is niet zomaar een flirt voor mij.
Ik raak steeds meer aan jou gehecht. -Niet doen. Wen niet aan me.
Niet doen.
Sluit me niet buiten.
Je sluit me buiten.
Ik raak de weg kwijt.
Ik sluit niemand buiten en ik verstop me ook niet.
Luister…
Ik kan niemand de weg wijzen.
Gökçe, wat doe je?
Rustig aan.
Wat doe je?
Gökçe, in godsnaam.
Wat is er met je?
Telkens als ik m'n ogen sluit…
…sta ik op die toren.
Het is net een afgrond.
Ik wil schreeuwen.
Ik heb geen stem.
Ik weet niet eens hoe ik heet.
Ik weet m'n naam niet.
De realiteit van wat ik heb meegemaakt…
…is wazig.
Ik haal alles door elkaar.
Gökçe, wat doe je?
Hou de druk erop.
We hebben het adres gevonden.
Het is een jaar geleden bezorgd door een onbekende koerier.
Reyhan Akkaya woont op dat adres. -Stuur me het adres.
Oké.
Ja?
Hallo. Bent u Miss Reyhan?
Ik ben Kenan Urkan, de eigenaar van uitgeverij Urkan.
Sorry dat ik onaangekondigd kom.
Ik ben hier vanwege het boek dat u ons stuurde.
Sorry, wat voor boek?
Kül. -Ik weet niks over een boek.
U hebt zich vast vergist. -Het boek is hiervandaan verzonden.
Een jaar geleden.
Woont u hier alleen?
Ja.
Woonde u een jaar geleden alleen?
Nee. M'n oudere zus was bij me, maar…
Zou ik uw zus kunnen spreken?
Dat kan niet. We zijn haar kwijt.
Het spijt me. Dit is mijn fout.
Hoe heette ze? -Duygu Akkaya. U hebt het mis.
Ik weet hoe uw zus stierf.
Waarschijnlijk schreef zij het boek. -Dat denk ik niet.
Het is een liefdesverhaal tussen timmerman M en een vrouw…
…en aan het eind van het boek beweert ze dat de timmerman haar zal vermoorden.
Als u twijfelt aan haar dood, kan dit worden gebruikt voor een aangifte.
Ik twijfel niet. Ik heb de politie alles verteld.
İlyas, ga naar binnen. -Ik neem de rest mee.
Ga maar naar binnen.
Waarom ben je hier? -Rustig aan.
Kan ik niet. Hoe durf je hier te komen?
Ik zie jou ook niet graag. Wacht. Er kwam iemand langs.
Wie? -Geen idee. Duygu's…
Herinner me niet aan haar. Ik wil het vergeten.
Ze schreef over jou, Balat, je liefde. -Wil je me gek maken?
Ze schreef over haar eigen dood. -Wat is dit voor onzin?
Graaf het verleden niet op.
Haar eigen dood. En wie weet wat nog meer. -Kom hier niet meer.
Anders gaat het mis.
Waarom kijk je zo?
Ik heb de auteur gevonden.
Een vrouw.
Ze heet Duygu Akkaya.
Het is best triest.
Blijkbaar is ze dood.
Of iemand heeft haar dood veroorzaakt.
Vreemd, hè?
Ze schreef over haar dood.
Alsof ze het voorspelde.
De uitgeverij vond het nummer van haar zus.
Ege?
Duygu.
Hoe is ze gestorven?
Is ze gewurgd? Neergeschoten? Hoe?
Geen idee.
Hopelijk heeft ze niet geleden.
Dat kun je zelf vragen. Dit is het adres van haar zus.
Neem me niet kwalijk. Woont u hier? -Ja.
Ik kwam voor nummer 10. Er doet niemand open.
U bedoelt Reyhan. Ze is verhuisd. Spullen gepakt en abrupt vertrokken.
Weet u waar ze naartoe is gegaan? -Nee.
Had ze een zus?
Ja, Duygu. Zij is vorig jaar gestorven.
Dat heb ik gehoord. Weet u hoe ze stierf?
Sommigen zeggen dat het zelfmoord was.
Anderen beweerden dat er die dag een man in huis was. Dat is alles.
Hallo. -Hallo.
Wat kan ik voor u doen? -Ik zoek een goede timmerman.
Ik heb over u gehoord. -Wat hebt u nodig?
Ik wil een boekenkast. -Dat kan. Momentje.
Geen probleem. Waar had u aan gedacht?
Niet te groot. Een moderne boekenkast in ruwe houtkleur.
Schrijft u de afmetingen maar op.
De prijs is niet belangrijk. Ik heb hem snel nodig.
Een week vanaf nu.
Dat is te laat. -Het gaat om de tijd, niet het geld.
Maar ik kan iets bouwen met wat ik al heb.
Dat is prima.
Oké. Nog iets? -Ik schrijf het adres op.
Waarom volg je me?
Ken je Duygu Akkaya?
Metin heeft misschien een misdaad begaan. -Dat klopt.
Met jou omgaan is een grote misdaad. Dit is niet de eerste keer.
Dit wordt allemaal daarboven ergens opgeschreven.
Je bent nu medeplichtig.
Het kan me niet schelen wat jij denkt. -Is dat zo?
Uiteindelijk leeft iedereen zoals staat geschreven.
Allah is groot.
Dit is m'n eerste en laatste waarschuwing.
Als je slim bent, blijf je weg uit deze buurt.
Dat was niet nodig.
Onzin. Je mag hier niet met honger vertrekken.
Ben je hier ooit eerder geweest?
Dit is m'n eerste keer.
Je eerste keer?
Dat klopt.
Ben je getrouwd?
Nee.
Was je ooit getrouwd?
Jazeker.
Niets geworden? -Dat is allemaal verleden tijd.
Daar ben ik overheen.
Welkom, schat. Het eten is klaar. We hebben een gast.
Wat vind je ervan?
Je liet een spiegel maken voor de boetiek. Zo vond ik hem. Mijn vrouw, Gökçe.
Hij is goed, hè?
Het vlees is klaar.
Ga maar zitten. Ik kom eraan. Hij eet met ons mee.
Ik ben hier klaar. Ik pak m'n spullen en vertrek.
Geen sprake van. We laten je niet met honger vertrekken.
Gökçe?
Meester?
Ik laat dit hier.
Ik had het niet nodig. Bedankt.
Hou je van lezen?
Geen tijd voor.
Het is ons werk. Gökçe doet het meeste leeswerk.
Toch, Gökçe?
Lezen is goed.
Zelfs een boek dat eeuwen geleden is geschreven, kan mensen nog raken.
Moet je nagaan.
Vroeger mochten meisjes geen romans lezen.
Waarom?
Zodat ze zich niet zouden laten meeslepen.
Net als bij Don Quichot.
Destijds gingen mensen de straat op en dachten dat ze ridders waren.
Het eten wordt koud.
Heb je ooit van fictofilie gehoord?
Taner heeft ons erover verteld.
Een interessante ziekte. -Waar is Ege?
In z'n kamer, schat. Ik heb hem eten gebracht, geen zorgen.
Fictofilie.
Verliefd worden op een fictief personage.
De WHO beschouwt het niet als een ziekte…
…maar ik vind het een ernstige aandoening.
Bedankt voor het eten.
Goedenavond. -Gökçe ontdekte een nieuwe auteur.
Duygu Akkaya.
Hoe ken je haar? Hoe ken je Duygu?
Duygu is de auteur van dit boek.
En ze praat ook over jou in dit boek.
Waar heb je het in hemelsnaam over? -Het is maar een boek.
Maar een boek?
Ga door.
Misschien wil Gökçe doorgaan.
Oké, dan ga ik verder.
De hoofdpersoon in dit boek is M.
Duygu, de auteur van het boek, wordt verliefd op deze M.
Ze achtervolgt hem, ook al weet ze dat ze zal sterven.
Hier wordt het interessant voor jou, timmerman.
Deze M is timmerman in Balat.
En hij is getrouwd.
Hij ontmoet Duygu.
Hij laat haar obsessief verliefd op hem worden.
Vervolgens slaapt hij met haar zus.
Wiens verhaal is dit?
Het is jouw verhaal, timmerman. Ben jij niet de M in het boek?
Wacht even. Wat is je probleem?
Wat is in hemelsnaam je probleem? -Dit is m'n favoriete stuk.
'De enige die ik m'n geheim verklap, M.
Een stukje van mij, mijn bloed, R.
De som van hun leugens leidt tot een verraad…'
Dat bestaat niet.
Je zaaide verraad tussen zussen die van elkaar hielden.
Een perfecte wending van het lot, nietwaar?
Reyhan en ik hebben Duygu niet verraden. Duygu was verslaafd aan mij.
Is dit ook een leugen? Geef me het boek, Gökçe.
Alsjeblieft.
Hier staat het.
'De laatste maaltijd met z'n drieën liet een nasmaak van verraad achter.'
'M en R gaan eindelijk de confrontatie aan.'
Waarom deed ze dat? Omdat jullie samen hadden geslapen?
Let op je woorden of ik maak je kapot. -Ik zeg niets, het staat in het boek.
Ken je iets anders dan boeken?
Ken je het echte leven? Vertel hem erover.
Gökçe weet niet wat waar is en wat een leugen is.
Omdat Gökçe je heeft gevonden dankzij dit boek.
Ze las dit boek en wilde beleven wat erin staat.
Heb je me echt zo gevonden?
Alles was echt.
Echt? Verdomme. Zijn we een spelletje voor je?
Heb je haar vermoord?
Wat?
We veranderen dit verhaal nu.
Je geschiedenis met Duygu, met Reyhan…
…alles waar Gökçe naar op zoek was…
…en elk spoor van Gökçe, we vernietigen alles.
Eén ding kunnen we niet veranderen.
Het feit dat je Duygu hebt vermoord.
Weet je hoe vaak ze zelfmoord wilde plegen?
Hoeveel medicijnen ze nam?
Wat er gebeurde als ze haar medicijnen niet nam?
Weet jij het wel? Wat weet je? -Laat los.
Hoe vaak ze zelfmoord wilde plegen?
Laat los. -Je kent Duygu niet.
Je kent Duygu verdomme niet.
Je kent haar niet.
Gökçe, bel de politie.
Wat is realiteit en wat is fictie?
We moeten erover nadenken. Het leven houdt iedereen voor de gek.
De realiteit kan een leugen zijn die iemand heeft verzonnen.
Misschien leven we allemaal in de droom van iemand anders.
TANER ALPAR KÜL
Ja. Ga uw gang.
Ze pleegt zelfmoord door voor een trein te springen.
Wilde u een ander boekpersonage met dat van u combineren?
Ja. Die gelijkenis was opzettelijk.
Ik kan geen treffender einde bedenken dan zelfmoord plegen als Anna Karenina.
En dit einde is natuurlijk een knipoog naar de grootmeester Tolstoj.
U daar.
Dit boek is anders dan uw vorige. Hoe was dat proces?
Welke bronnen hebt u gebruikt?
Ik besefte dat ik te veel over mezelf schreef.
Op een dag zei ik tegen mezelf…
'Het wordt tijd dat je iets anders probeert…
…en niet meer over je eigen leven schrijft.'
Stel dat je in het hoofd van iemand anders zit…
…en het leven door zijn of haar ogen ziet.
Zo is Kül ontstaan.
Bedankt voor jullie komst.