Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
TEOFANIA, ZE STAROŻYTNEJ GREKI THEOPHÁNEIA
NATURALNE LUB NADNATURALNE OBJAWIENIE SIĘ BOGA
Panie, który spoglądasz na nas z tronu w niebiosach
i okazujesz nam łaskę, wysłuchując naszych modlitw.
Adolfo, czy bierzesz Maríę de los Dolores za żonę
i ślubujesz jej wierność małżeńską na dobre i złe,
w zdrowiu i chorobie,
przysięgasz miłość oraz że jej nie opuścisz aż do śmierci?
Przysięgam.
Marío de los Dolores, czy bierzesz Adolfo za męża
i ślubujesz mu wierność małżeńską na dobre i złe,
w zdrowiu i chorobie,
przysięgasz miłość oraz że go nie opuścisz aż do śmierci?
Przysięgam.
Oby Bóg w swej łaskawości
umocnił przyrzeczenie złożone przed członkami Kościoła
i obdarzył was błogosławieństwem.
Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela.
Amen.
Możesz pocałować żonę.
HISZPANIA, ROK 1981
Gotowa? Czy raczej gotowi, wszyscy troje?
Tak jest.
- Proszę. - Dziękuję.
Chyba już mam.
Luis i Marta.
- Zbyt pospolite. - Pospolite? Dobrze.
Eustaquio i Candelaria.
Straszne.
Lubię imiona, które coś znaczą.
Coś znaczą?
To może Adam i Ewa?
Nie wygłupiaj się.
Będziesz cudowną matką.
Niech żyje młoda para!
Hura!
Niech żyje młoda para!
Hura!
Ostrożnie!
Co się stało?
Nie ruszać się!
Cisza!
Wczoraj o godzinie 18.25 miał miejsce najtragiczniejszy epizod w dziejach kraju
od początku istnienia demokracji.
Adolfo, co się stało?
Pojawiły się komplikacje.
Bardzo mi przykro.
Nie.
Muszę poinformować panią, że
odniosła pani poważne obrażenia wewnętrzne.
Co?
Nie będzie pani już miała dzieci.
Nie.
Tak mi przykro.
- Dlaczego ja? - Spokojnie.
Moja wina.
Moja bardzo wielka wina.
TIN I TINA
Amen.
Lola, wyglądasz jak zjawa. Spójrz na siebie.
Minęło już pół roku.
Musisz dojść do siebie.
Zrobię, co tylko trzeba.
Cokolwiek.
- Może wrócimy do twojego miasteczka? - Nie.
- Ale ten dom… - Dom to nie problem.
Przeżyłem w nim wspaniałe dzieciństwo.
Nasze dzieci czeka to samo.
Skarbie.
W pobliżu jest klasztor.
Są tam sieroty.
- Może moglibyśmy… - Nie.
Pokochamy je jak własne.
- Skarbie. - Nie.
- Klin klinem. - Co ty w ogóle mówisz? Nie.
Lola.
Już dłużej nie dam rady.
Nie mogę.
TELEWIZJA PRZEDSTAWIA
W KAŻDY CZWARTEK OD 7 DO 8
Jeśli jest ci smutno i jesteś samotny
Nie martw się, wkrótce już koniec
Ten kraj wyrwał się spod kontroli.
Młodym brakuje podstawowych wartości.
Zagubili się.
Przeoryszo.
Wszystko w porządku?
Żona wychowała się w klasztorze.
To święte miejsce wybudowano w XV wieku.
Sposób życia i doktrynę naszego zakonu można nazwać staroświeckimi.
Zapewniamy dom i edukację porzuconym dzieciom.
To dzieci samotnych matek,
prostytutek,
dzieci niedomagające na ciele lub duszy.
Rozumiem.
Jak długo potrwają formalności?
Zajmiemy się nimi po otrzymaniu państwa datku.
Proszę.
Gdzie pańska żona?
Niebiańska muzyka, nie uważa pani?
Grają jak anioły.
Mają zaledwie siedem lat.
- To grają dzieci? - Skarbie, już załatwione.
Chcę je poznać.
Tin, Tina!
Zejdźcie tutaj!
Porzucono je w bramie klasztoru,
kiedy miały po kilka tygodni.
To…
wyjątkowe dzieci.
Tin i Tina to nie hiszpańskie imiona, prawda?
Nie.
Dostały imiona po Świętym Augustynie, naszym patronie.
Dzieci.
To pan Adolfo i jego żona.
Lola.
Cześć.
Świetnie gracie.
Codziennie ćwiczymy.
To gniew Boga!
Dzieci, to tylko burza.
Lola, zróbmy to, po co tu przyszliśmy.
Możecie wrócić do grania.
Niech pani nie odchodzi.
Proszę zostać z nami.
Możemy się razem bawić.
Chciałabym.
Ale nie mogę.
Tin, nie martw się. Mówiłam, że nikt nas nie kocha.
Chwileczkę.
Lola, proszę, nie.
Wiem, o czym myślisz. Są za duże.
I trochę dziwne.
One potrzebują miłości.
My również.
Obdarzmy się nią nawzajem.
Zostańmy rodziną.
Jesteś pewna?
Strach w supermarkecie Horror w spożywczaku
- Nie podoba się wam? - To szatańska muzyka.
Dobrze.
Może wy coś zaśpiewacie?
- Tak, pieśń! - Którą zaśpiewamy?
Na pewno znacie ich wiele.
Śpiewajmy wszyscy razem wesoło
Pana naszego głośmy cześć
Chwała Ojcu
Chwała Synowi
Chwała Duchowi miłości
Wysławiać będę Pana
Bardzo ładnie, dzieci.
Bardzo ładna pieśń.
Cześć, piesku.
Spójrzcie.
To Kuki.
Chcecie się przywitać?
- Tina! - Kuki!
Co się stało? Boicie się?
Kuki, cicho!
Chodźmy. To dobry pies.
Ma na imię Kuki i będziecie się nim opiekować.
Spokojnie, już dobrze.
Zobaczcie, tata takie pilotuje.
- Naprawdę? - Tak.
Ale super!
Widziałeś w niebie Boga?
Jeszcze nie miałem przyjemności.
Nie jechaliśmy długo, co?
Nie. Klasztor jest blisko.
Jak blisko?
Jakieś piętnaście kilometrów stąd.
Ile to piechotą?
Piechotą?
Jakieś sześć kilometrów przez las.
Zajęłoby to dużo czasu. Dlaczego pytacie?
Chodźcie.
O rety!
Ale super!
Super!
Ekstra!
- Obejrzyjmy wszystko. - Dobrze.
Ciężkie, jakby mieli tu zwłoki.
Skarbie.
Tak dawno nie widziałem twojego uśmiechu.
Dzieci.
Dzieci!
Co się stało, mamo?
Nic.
Zrobiliśmy coś złego?
Nie.
To nie wasz pokój.
Wasz jest na końcu.
Chodźmy go zobaczyć!
A te? Też są z wyjazdu?
Z Chin, kraju daleko stąd. Mogę pokazać wam zdjęcia.
A to? Też z wyjazdu?
To telewizor. Nie widzieliście takiego?
Rozumiem.
Chodźcie, kolacja.
Dokąd idziecie?
- Zobaczmy, co wyszło. - Będzie pyszne.
Zobaczmy.
Chcemy wam podziękować za to, że nas adoptowaliście.
Zamknij oczy.
Dobrze.
Otwórz.
To korona Chrystusa, żebyś uwolnił nas od brzemienia grzechu.
Dziękuję.
Teraz ty, mamo. Zamknij oczy.
Dobrze.
Założę ci to.
Otwórz.
To święty różaniec,
żebyś mogła rozważać tajemnice naszej wiary jak Maryja.
Będzie cię chronił ode złego.
Dzieci, król jest głodny.
Tęskniłem za twoją tortillą!
Jedzcie, bo wystygnie.
Dzieci.
Co się stało?
Nie zmówiłeś modlitwy.
Jak mogłem zapomnieć?
Chodźcie, pomodlimy się.
Panie, dziękujemy ci za ten dzień, za to jedzenie.
Niech wspomoże nas w wypełnianiu twojej woli. Amen.
Amen.
Jedzmy. Smacznego.
Pyszne.
Mamo.
Tak?
Dlaczego nas adoptowaliście?
Bo tak chcieliśmy.
Tak, ale…
Dlaczego nie macie własnych dzieci?
To niemożliwe.
Wszystko jest możliwe. Cuda się zdarzają.
Po co wam to wszystko?
Żeby anioł zagłady nie wstąpił do tego domu.
Anioł zagłady?
Dzień dobry, mamo.
Dzień dobry. Możecie zacząć.
Czekamy na tatę?
Tata wstał wcześnie i poszedł do pracy.
Zjedzcie śniadanie.
Nie zmówiłaś modlitwy.
Nie zamierzam tego robić.
Nie wierzysz w Boga, prawda?
Czasem trudno wierzyć.
„Rzekł głupi w sercu swoim: Nie ma Boga”.
Znam to!
Psalm…
dziewiąty?
- Czternasty, głupku. - A niech to.
My potrafimy widzieć Boga.
Chcesz wiedzieć jak?
Jasne.
Obiecaj,
że cokolwiek się stanie, nie wstaniesz z krzesła.
Obiecujesz?
Obiecuję.
Chcę zobaczyć Boga.
Chcę go o coś poprosić. Proszę…
Dobrze.
Tina, co ty robisz?
Obiecałaś.
Nic ci nie jest?
Poprosiłem go o cud dla ciebie.
Na pewno go uczyni.
Wierz w Pana i miej nadzieję.
„I wszystko, o co byście prosili w modlitwie, weźmiecie”.
Znam to!
Ewangelia wg św. Mateusza…
- A masz! - Dzieci, tak nie wolno.
Przestań.
Ohyda!
Kto to zrobił?
SZKOŁA EL POZÓN
Jak widzicie, w klatce piersiowej
znajdują się dwa płuca.
Rozciągają się i kurczą, kiedy oddychamy.
Jeśli je zdejmiemy,
zobaczymy najważniejszy organ w ludzkim ciele…
Siusiak!
Dzieci, proszę.
Pedrito,
posłuchaj mnie.
Jeszcze jeden żart i wylecisz.
Już nie będę.
Żadnych żartów.
Dzień dobry panu.
Dzień dobry. Wejdźcie.
Dzieci, bądźcie cicho, na Boga.
Mamy dziś dwoje nowych uczniów.
To Tin, a to Tina.
Ja was znam!
Jesteście dziećmi Drakuli!
Pedrito. Cisza, dzieci. Cisza!
TRÓJCA ŚWIĘTA
Dobrze ci to idzie, mamo!
Teraz ty. Tylko bądź ostrożna.
Proszę.
Całkiem nieźle.
Mamo, czy jesteśmy dziećmi Drakuli?
Wiecie, kto to taki?
Dlaczego nie jesteśmy jak inni?
Dlaczego Bóg uczynił nas dziwnymi?
Chcecie zobaczyć sekret?
Tak.
Masz sztuczną nogę!
Też jestem dziwna.
Co ci się stało?
Kiedy byłam w waszym wieku,
moi rodzice podróżowali między miastami,
wyświetlali filmy.
Mieszkaliśmy w przyczepie.
Pewnej nocy
obudziłam się, bo moja noga płonęła.
Wszędzie buchał ogień.
Udało mi się uciec i przeżyłam.
Ale moi rodzice nie.
To Bóg cię uratował, mamo.
Jest tu kto?
Tatuś!
To ty przybiłeś te krucyfiksy nad drzwiami?
Myślałem, że to ty.
- Czyli to dzieci. - Co za różnica.
To dla nich ważne, zostawmy je.
Mają obsesję na punkcie religii.
Całymi dniami gadają o Bogu.
To normalne.
Wychowały się u zakonnic.
Byłoby dziwne, gdyby gadały o piłce.
No dobrze.
Myślisz, że Bóg naprawdę istnieje?
Myślę, że są dwie opcje.
Albo wierzymy w istnienie wszechmogącego Boga
i spotkamy się w następnym życiu, albo…
Albo Bóg nie istnieje.
Wymyśliliśmy go, żeby nie czuć samotności.
I nic nie ma znaczenia.
Dlatego uważam,
że nie wolno odkładać na kolejne życie
tego, co nas cieszy w tym.
Przestań, dzieci nas zobaczą!
Zachowujesz się jak mama.
Idiota.
Dlaczego nie śpicie?
Nie chce nam się spać. Możemy się pobawić w bitwę aniołów?
Tak, pobawimy się, a potem pójdziemy spać.
Prosimy.
Dobrze. Jak się w to bawi?
To łatwe.
Zamknij oczy, a my powiemy werset z Biblii.
Kiedy skończymy,
policz do trzech, otwórz oczy i szukaj nas.
To wszystko?
To co mam robić?
Nie ruszaj się.
Apokalipsa św. Jana, rozdział 12, wersety 7 i 9.
„I stała się wielka bitwa na niebie.
Michał i Aniołowie jego walczyli ze smokiem.
I zrzucon jest on smok wielki, wąż starodawny,
którego zowią diabłem i szatanem,
który zwodzi wszystek świat”.
Już idę!
Jeden.
Dwa.
Trzy!
- Wynocha, szatanie! - Idź stąd, szatanie!
Dzieci! Jeszcze jedna zabawa?
Gdzie jesteście?
Dzieci, gdzie jesteście?
Tin, trzymaj porządnie!
Mamo, poproś go o coś.
Mówiłam, żebyś trzymał!
Mamo, prawie go widziałaś!
Oto on!
Oto on, mamo.
Lepiej ci już?
Tak.
Lola, wezmę pasek, stłukę je i to wariactwo się skończy.
To tylko dzieci.
Lubią się bawić, jak to dzieci.
Potrzebują trochę czasu.
Tin i Tina!
Uspokój się!
Bardzo przepraszamy, mamo.
Jeśli źle się zachowaliśmy, zasługujemy na karę.
Kuki! Przestań!
W klasztorze chłostali nas rózgami.
Raz, kiedy popełniliśmy wielki grzech,
obcięli nam włosy.
Nie ma zbawienia bez kary.
Nie będziemy was karać.
Kuki!
Nic ci nie jest, mamo?
SZKOŁA EL POZÓN
Najpierw biegniesz do tyłu,
a potem puszczasz i podnosisz nogi.
Zobacz, w ten sposób.
Spróbuj, to łatwe.
Nie bądź tchórzem.
Nie jestem.
No to zrób to.
Moi przyjaciele, małe Drakule!
Niezłe kapelusze.
Pewnie pasują do trumien, w których śpicie.
Nie śpimy w trumnach, to nieprawda.
Na pewno?
Co robicie?
Co wy robicie? Nie!
- Nie, proszę! - Nie róbcie mu tak!
- Nie! - Puszczajcie!
Leć, Drakula, leć!
Nie, przestań!
- Leć! - Nie! Przestańcie!
MOJE ULUBIONE HORRORY
Według legendy wypijał krew swoich ofiar,
dlatego zaczęto nazywać go „Dracul”,
co oznacza smoka lub diabła,
a dokładniej syna diabła.
Na podstawie postaci Dracula Bram Stoker stworzył Drakulę.
Tato.
To ja.
- Możemy obejrzeć film? - Nie.
Nie, bo jest straszny.
Jak to? Oczywiście, że mogą, skarbie.
Jesteśmy zmęczeni, pójdziemy się położyć.
Bawcie się dobrze. Dobranoc.
Dobranoc.
Wampiryzm oferuje sekret życia wiecznego.
Proszę zapomnieć o symbolach.
To fajne, Tin.
I nie przeoczyć zakończenia.
Przycisz, proszę.
Papier, kamień, nożyczki.
Teraz ty.
Święta Maryjo, Matko Boża,
módl się za nami grzesznymi,
teraz i w godzinę śmierci naszej.
Amen.
Dodać więcej?
Tak. Będzie lepiej spał.
Teraz ty.
Szybko, Tin. Bo nas zobaczą.
Tchórz.
Masz, piesku.
Masz kolację.
Nie dam rady.
Jeszcze kawałek.
Tutaj.
Chodź, Tin. Mamy mało czasu.
Ten.
Za mały.
Weź…
Ten.
Ale ten mi się podoba.
Weź ten.
I…
To może też.
Zrobiłeś to już?
Nie, boję się.
Zobacz. Musisz to zrobić tutaj.
Nie mogę.
Mocniej, Tin.
Masz całą twarz we krwi.
Wyglądasz jak wampir.
A ty wyglądasz jak klaun.
A masz!
Zobaczysz!
Przestań, Tin.
Pomogę ci.
To jak krojenie steka.
O, tak.
Wsadź tu rękę i wyjmij to.
I jak?
Miękkie.
Jak gąbka?
Nie. Miękkie…
jak ślimak.
Jak ślimak? Idiota.
Psalm 51, wersety 1 i 2.
„Zmiłuj się nade mną, Boże, według wielkiego miłosierdzia Twego,
a według mnóstwa litości Twoich
zgładź nieprawość moją.
Omyj mnie od nieprawości mojej
i od grzechu mojego oczyść mnie”.
Wsadź z powrotem.
Ostrożnie.
- Naprawdę dobrze szyjesz. - Dzięki.
Zobaczysz, jak się mama ucieszy, kiedy wstanie.
Gotowe. Teraz czekamy.
Czekanie jest nudne. Co możemy robić?
Możemy pooglądać telewizję, tak jak wszyscy.
Ludzie dziś w nic nie wierzą.
Nie wierzą nawet w magików.
Dam państwu moment, by się nad tym zastanowić.
Za moment wracam.
DZISIAJ
- Co się stało, kochanie? - Nic.
Dzieci znowu bawiły się dżemem.
To nie dżem.
On się nie budzi.
Co zrobiliście?
Kuki był niedobry dla mamy, więc go oczyściliśmy.
Co oczyściliście?
Jego duszę.
Oczyściliśmy mu duszę.
Chcieliśmy oddać ci cześć, mamo,
żebyś była z nas dumna.
Dlaczego on się nie budzi?
Bo nie żyje.
Nie żyje?
Zabiliśmy go?
Nie!
Dzieci, spokojnie.
To był wypadek.
Ale śmierdzi.
Uspokoiłaś się?
A jeśli rozetną któreś z nas, żeby oczyścić duszę?
Lola.
To nieporozumienie.
Tragiczne, ale tylko nieporozumienie.
Patrzą na wszystko z niewinnej perspektywy.
Wiesz, czego potrzebują?
Mamy, która nauczy je odróżniać dobro od zła.
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
Amen.
Tin!
Co się stało?
Nic ci nie jest?
Co się dzieje?
Ogień.
Ogień wiekuisty.
Co to jest?
Już żadnej pokuty w tym domu.
Zrozumieliście?
Mamo, czy jak będziemy się dużo modlić, to Kuki ożyje?
Nie, już nie ożyje.
- Ale Biblia mówi… - Dosyć!
Posłuchajcie.
To bardzo ważne.
Nie można postępować dokładnie tak jak w Biblii.
Dlaczego nie? To słowo Boże.
Tak, ale nie można go rozumieć dosłownie.
Czytaliście w szkole bajki, prawda?
Tak.
Bajki opowiadają o czarownicach,
Czerwonych Kapturkach, wilkach i mówiących świnkach.
Ale zwierzęta nie mówią.
No właśnie, nie mówią.
Bo to fantazja.
Wymyślony, nieistniejący świat.
Biblia to też fantazja.
Nie ma aniołów, diabłów, nieba ani piekła.
Myślę, że one istnieją.
Ja też.
Pewnego dnia też tak pomyślisz.
Co to za śmiechy?
Tata!
Chodźcie tu.
Cześć.
Wiecie, kogo widziałem z samolotu w święta?
Boga?
Nie. Świętego Mikołaja.
I jego sanie. Wiecie, co powiedział?
„Ho, ho, ho! Wesołych świąt, Adolfo!
Mam prezent dla twoich dzieci”.
Ale super!
Dostałem też to.
Talerze cyrkowe!
Ledwo zdążyłem, opady śniegu.
Jestem zajęta.
W porządku?
Tak.
- Przebiorę się. - Dobrze.
Jeden z największych hitów roku 1981.
Wszyscy wiedzą, o czym mówię, prawda?
Gotowi? Zatańczmy!
Tańczmy, małe ptaszki.
Ktoś tu jest zmęczony.
Ile jeszcze do północy?
Niedługo. Zobacz.
Kiedy obie wskazówki spotkają się tutaj.
Siedem, osiem, dziewięć…
Mamo, kawa już gotowa.
Dziesięć, jedenaście, dwanaście.
Gotowe. Co teraz?
Jak chcesz, to posyp ciasto cukrem.
Jest w kredensie.
- Nie tym! - Co się stało?
To do zabijania robaków.
Nie wiem, co tu robi.
To jest cukier.
Nasze kamery zabiorą państwa…
Winogrona są gotowe.
Świetnie, skarbie. Dziękuję.
Proszę.
Pamiętacie, co mówiłem?
Nie.
Jak to nie? Nie pamiętasz?
- Nie. - Ty też nie?
Zrobiłam kawę.
Świetnie. Zróbcie miejsce mamie.
Jeszcze raz.
Co najpierw? Oglądamy…
Karylion.
Nie.
- Co spada? - Kula.
- A co dzwoni? - Karylion!
- Na każde bom… - Winogrono.
Brawo, świetnie.
- Mamo! - Lola!
Mamusiu?
Lola!
POGOTOWIE
María de los Dolores.
Mam wyniki pani badań.
Przerwała pani sylwestra z dobrych powodów.
Nie rozumiem.
Jest pani w ciąży.
Ale to niemożliwe.
Proszę to uznać za cud.
Wszystkiego dobrego.
Wielki czarodziej ze Wschodu wróżbita Kin Khan Kun
Pokazał mi ten sekret jak kręcić talerz swój
Cóż to na kija czubku tak pięknie w słońcu lśni?
Ptak z łupem w dzióbku a może samolot śni się mi?
Cóż to się kręci jak ramię wiatraka?
To talerz, to sztuczka cyrkowa taka!
Sztuczka cyrkowa taka!
Nie byle jaka!
Sztuczka cyrkowa taka!
Nie byle jaka!
Świetnie. To było piękne.
Podobało ci się?
Bardzo.
A naszemu bratu?
Zobaczmy.
Jest zachwycony.
Do łóżka. Musicie odpocząć przed jutrem.
Już wierzysz w Boga?
Skąd taki pomysł?
Bo nasz brat urodzi się dzięki cudowi.
To prawda. Poprosiłem i Bóg mi go obiecał.
Cuda nie istnieją.
Wszystko da się wyjaśnić.
- „Oczy mając, nie widzicie”. - Czego nie widzę?
Kiedy Jezus się urodził, jego matka Maryja bardzo cierpiała,
bo wiedziała, że jej syn umrze, żeby nas zbawić.
Poświęcenie.
A jeśli Bóg zechce poświęcić naszego brata, by nas zbawić?
To by była szkoda. Nie chcę, żeby umarł.
Będę chwalił Pana
Będę chwalił
Będę chwalił Pana
Jan widział zbawionych
I wszyscy chwalili Pana
Jedni śpiewali…
Małe Drakule. Denerwujecie się?
Przyjmiecie dziś Chrystusa.
Chociaż pewnie trafi się wam głupi Duch Święty.
On bluźni, Tina! To niewybaczalne!
Nie martw się, Tin.
Bóg wszystko naprawi.
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna.
Pan z tobą.
Błogosławionaś ty między niewiastami.
Nie widzę dzieci.
I błogosławiony owoc żywota twojego, Jezus.
Święta Maryjo, Matko Boża,
módl się za nami grzesznymi.
Teraz i w godzinę śmierci naszej.
Amen.
Dziękujemy dzieciom w chórze
oraz Tinowi i Tinie, którzy grali na organach.
Bierzcie i jedzcie.
Oto ciało Chrystusa, które da wam życie wieczne.
Amen.
Bierzcie i jedzcie.
Oto ciało Chrystusa, które da wam życie wieczne.
Amen.
Bierzcie i jedzcie.
Oto ciało Chrystusa, które da wam życie wieczne.
Amen.
Bierzcie i jedzcie.
Oto ciało Chrystusa, które da wam życie wieczne.
Amen.
Chodźmy razem.
Chodź.
Dobranoc, mamo.
Dobranoc.
Czy ten chłopiec dręczył was w szkole?
Nazywa nas Drakulami.
Czy mieliście z tym coś wspólnego?
Nie wolno wam kłamać.
Kłamstwo to grzech.
Nie martw się, mamo.
Pomodlimy się za niego.
Dobranoc, dzieci.
Halo?
Dostałam pani numer w szkole. Przepraszam, że przeszkadzam.
Żaden problem.
Była pani na komunii, prawda?
Tak.
Jestem matką Pedra.
Chłopca, który miał wypadek.
Jak się czuje?
Źle.
Jest w śpiączce.
Tak mi przykro.
Niektóre dzieci mówią, że podczas procesji
Pedro został z tyłu z pani dziećmi.
Ale strażnik mówił…
Tak, mówił, że Pedro się poślizgnął i spadł ze skały.
Ale nie wiem. Czuję, że było inaczej.
Mój syn to nie aniołek.
Jeśli gnębił pani dzieci, mogły przecież…
Przepraszam, nie powinnam dzwonić.
Nie wie pani, jakie to trudne wiedzieć,
że pani syn może w każdej minucie
umrzeć.
Mamusiu.
Kto to był?
Nikt.
BRAK RÓZGI PSUJE DZIECI
Lola.
A więc?
To może zabrzmieć dziwnie.
Muszę wiedzieć…
Czy Tin i Tina mieli kiedykolwiek kłopoty z innymi dziećmi?
Nie, nigdy.
Zrobili coś złego?
Nie wiem.
Może popełnili błąd o strasznych konsekwencjach.
Czy ma pani jakieś dowody ich winy?
Jest pani pewna, że nie byli nigdy agresywni?
Może błędnie zinterpretowali Biblię?
Ewangelia św. Jana, 10:14.
„Jam jest pasterz dobry.
Znam owce moje.
A duszę moją kładę za owce moje”.
Może nie prowadzi pani swego stada właściwą drogą.
„Brak rózgi psuje dzieci”.
Cierpienie jest konieczne.
Nie można szukać Chrystusa, nie niosąc krzyża tak jak On.
Mówię tylko, że Tin i Tina…
Tin i Tina to dwa promyki słońca.
Psocą jak inne dzieci.
Ale są czyste, prawe i szlachetne.
To nie one są problemem.
To pani.
Ocenia ich pani, nie wiedząc.
To jest grzech.
Proszę nie wymyślać.
- Niepotrzebnie przyszłam. - Nieprawda.
Bóg sprowadził tu panią z jakiegoś powodu.
Gdzie jest Bóg, kiedy umierają nienarodzone dzieci?
Gdzie?
Bóg jest tutaj.
Brak obecności to obecność.
To wielka tajemnica.
Przepraszam.
Ciemna noc duszy.
Zagubiła się pani w ciemności.
Proszę szukać.
Tylko tak znajdzie pani światło.
Gniew.
EWANGELIA WG ŚW. MATEUSZA 12
KSIĘGA SAMUELA 17
Boży gniew.
Jak lot?
W porządku, jak zwykle. Dlaczego nie śpisz?
Śmierdzisz alkoholem.
Wypiłem parę drinków z kolegami.
Idę do łóżka, jestem zmęczony.
Możesz tu podejść?
Lola, jest czwarta nad ranem. Co jest?
Podejdź tu na chwilę, proszę.
Jasne.
Co się stało?
Chłopiec z komunii jest w śpiączce.
Myślę, że to sprawka Tina i Tiny. Bawią się w coś strasznego.
Znalazłam to. Powinniśmy wezwać policję.
To jest dowód.
Co to jest?
Lola, to tylko rysunki.
A ten chłopiec ich dręczył.
To normalne, że robią coś takiego, może nawet więcej.
A jeśli to nie niewinne dzieci, źle interpretujące Biblię?
A jeśli jest odwrotnie?
Jeśli wykorzystują Biblię
do usprawiedliwienia swoich strasznych czynów?
Chodzi o psa, prawda? Nigdy im nie wybaczyłaś.
Matka powinna ufać dzieciom i chronić je.
Właśnie to robię.
Chronię naszego syna.
Co za bzdury.
Chłopiec wybudzi się ze śpiączki i powie, co się stało.
A teraz idę do łóżka.
Tina.
Tina, wstawaj!
Co się stało, Tin?
Biblia.
Zniknęła!
Tin, krucyfiksy!
Mamo!
Anioł zagłady zabrał krucyfiksy i ukradł naszą…
Możecie otworzyć skrzynię, gdy będziecie starsi.
Do tego czasu koniec z religią w tym domu.
Jeśli z jakiegokolwiek powodu złamiecie ten zakaz,
wrócicie do klasztoru.
Czy wyraziłam się jasno?
W porządku.
Uwaga, dziura powietrzna!
Wpadliśmy w dziurę powietrzną! Turbulencje!
Kochanie.
Co się stało?
Mamo.
To się zdarza kobietom w ciąży. Hormony, stres.
To dzieci.
Karzą mnie za to, co zrobiłam.
Wszędzie widzisz wynaturzenie.
- Nie zrobiłyby czegoś takiego. - Dlaczego ich bronisz?
Nigdy nawet nie rozważasz, że mogę mieć rację.
Tato!
Tatusiu, zejdź się z nami pobawić!
Już idę!
Raz, dwa, trzy
Jesteśmy tu wszyscy razem
Wesoła zabawa przetestuje waszą wiedzę
Porzućcie zły humor
Telewizor to teraz zabawka
Raz, dwa, trzy
Prosimy o uwagę
Zaraz zaczynamy program
Dobry wieczór, dziękujemy, że jesteście tu z nami.
Dziś pozwolę sobie na więcej luzu.
Bo dzisiejszy program dedykujemy dzieciom.
Halo?
Dzień dobry, tu Lola. Mama Tina i Tiny.
Pamięta mnie pani?
Oczywiście, pamiętam.
Chciałam spytać, jak się ma pani syn.
Czuje się lepiej?
Mój syn zmarł trzy dni temu.
Lola?
Co się stało?
Ten chłopiec zmarł.
Nie jedź, proszę cię.
Powiedz, że jesteś chory, weź wolne.
Wiesz, że nie mogę.
Błagam, nie zostawiaj mnie z nimi.
Lola, musisz odpocząć.
Dla dobra własnego i dziecka.
Idź do łóżka i śpij bardzo długo.
Jutro się obudzisz, a ja będę tutaj.
- Obiecujesz? - Obiecuję.
Idź.
Tato.
Dlaczego mama już nas nie kocha?
Jak to?
Dziwnie patrzy i nie rozmawia z nami.
Mama bardzo was kocha.
Ale kobiety w ciąży szybko się męczą.
Potrzebuje dużo miłości.
Może pokażcie jej jutro, jak ją kochacie?
Ją i waszego braciszka.
Dajcie buziaka. Muszę iść.
- Dzieci, lubicie się śmiać? - Tak!
Lubią się śmiać. To straszne!
Torquemada i inkwizytorzy przewracają się w grobach.
Adolfo.
Adolfo!
Tin.
Co ty robisz? Rozwiąż mnie!
Natychmiast mnie uwolnij.
Dzień dobry, mamusiu!
Musisz odpoczywać i dobrze jeść.
Inaczej nasz brat się nie urodzi.
- Jest w tym magiczny proszek. - Co?
A jako rozrywka przy śniadaniu
wystąpi dla pani Rupertín!
Raz, dwa, trzy.
Jesteśmy tu wszyscy razem.
Wesoła zabawa
przetestuje waszą wiedzę.
Porzućcie zły humor,
telewizor to teraz zabawka.
Pij.
To nie działa.
Musimy nakarmić braciszka innym sposobem.
Już wiem!
Dokąd idziesz?
Tina, rozwiąż mnie!
- Zobacz! - Zawsze mnie zaskakujesz.
To, co robicie, jest grzechem. Bóg was ukarze.
W tym domu zakazano religii.
Raz, dwa, trzy.
Prosimy o uwagę,
zaraz zaczynamy program.
Trucizna!
- Trucizna. - Mamo.
Nie zbliżajcie się!
To było mleko z cukrem.
Lola.
Lola, one się tylko bawiły.
A ty groziłaś im nożem, na miłość boską.
- Chciały mnie otruć. - Zrobiły ci śniadanie.
To moja wina.
Prosiłem, żeby okazały wam miłość.
Bałaś się, że to się powtórzy, ale tak się nie stało.
Jest dobrze, dziecko jest tu z nami.
Zacznijmy od nowa.
To twoi rodzice.
- Cześć. - Proszę.
Wygląda jak ja!
Cześć, królewiczu.
Boże.
Chodźcie tu.
To wasz braciszek.
Wygląda jak orzeszek.
Mogę go ucałować?
Jasne.
Ale ostrożnie.
Cześć, braciszku.
Kiedy go ochrzcimy?
Nie ochrzcimy go.
Ale nieochrzczone dzieci trafiają do otchłani.
To straszne miejsce.
Lola, zawsze chrzciło się dzieci.
Sam zadecyduje o swoim wyznaniu, kiedy będzie starszy.
Czasy się zmieniają.
To prawda.
Mamy teraz twoją ukochaną demokrację.
Decyduje większość.
Kto życzy sobie go ochrzcić?
Nie.
Decyzja zapadła.
Widać?
Nie!
A teraz?
- Teraz tak! - Wspaniale.
Dobry wieczór państwu.
Witamy ze stadionu Santiago Bernabéu w Madrycie,
gdzie za kilka minut…
Mamusiu!
Mamusiu, chodź tu!
Mamo, zobacz, co robimy!
Mamo!
To cud!
Chodzimy po wodzie!
Wyjdźcie stamtąd. Słońce wam szkodzi. Posmarujcie się.
- Lola. - Co?
Przynieś mi.
Na boisku pełno jest fotografów.
Jak tam tortilla? Zaraz zacznie się mecz.
Robię, co mogę.
Hej!
Co?
Nie zapomniałaś o czymś?
Piłka do Uruquiagi, przejmuje Santillana.
Podaje do Alexanki.
Pozycje zawodników określane są…
Tin, chyba już poszła.
Tato, chcemy och…
Dajcie mi obejrzeć mecz w spokoju.
Quini nie zapanował nad piłką.
Wyprzedza go Kaltz.
Wrzutka drużyny hiszpańskiej.
Spokojnie.
Cip, cip, cip.
Cześć, braciszku.
Camacho zablokowany przez Rummeniggego.
Dremmler ponownie kontroluje piłkę, podaje do Bernda Förstera.
Zamora jest tuż obok. Kaltz przejmuje piłkę.
Niemiecka drużyna ma przewagę.
Spokojnie.
Nie denerwuj się.
Musisz się rozluźnić.
…prawy obrońca drużyny Hiszpanów.
Jest już Urquiaga.
Breitner przejmuje piłkę.
Lepiej złapać go za nogi.
Jest ciężki.
Księga Rodzaju, rozdział 1, werset 2.
„A ziemia była pusta i próżna
i ciemności były nad głębokością,
a Duch Boży unosił się nad wodami”.
Już?
„I wyleję na was wodę czystą, i będziecie oczyszczeni
od wszech nieczystości waszych i od wszech bałwanów oczyszczę was.
A wyjmę serce kamienne z ciała waszego
i dam wam serce z ciała”.
Teraz.
Dremmler.
Dremmler do Kaltza.
Przewaga po stronie Niemiec.
Dalej, chodźcie tu!
Mogę go już wyjąć?
Nie, trzeba go dobrze oczyścić.
Dremmler strzela.
- Nie! - Gol.
Arconada puszcza piłkę.
Co za katastrofa.
Mamo?
Co wy robicie!
Co się dzieje?
Moje dziecko!
Co oni ci zrobili?
Mamusiu.
Chcieliśmy go tylko och…
Tata powiedział, że możemy.
Co z ciebie za ojciec? Topią twojego syna, a ty nic!
- Daj mi to! - Nie!
- Nie, tatusiu! - Prosimy, nie!
- Nie, prosimy! - Nie, nie!
- Nie, tato! - Nie!
Prosimy, nie.
Nie jesteście moimi dziećmi.
Nie!
Jesteś pewna?
Tak.
Niech nam żyje sto lat!
Niech żyje, żyje nam! To już miesiąc!
Tak!
Słodziaku.
Do spania.
Nic ci nie jest?
Chodzi o dzieci.
Nie mają już rodziny, by z nią świętować.
Mieliśmy już o tym nie mówić.
Może byłam złą matką?
Nienawidzą mnie.
Nie zadręczaj się.
Adopcja to był zły pomysł i tyle.
Mówiłem, że są dziwne.
Jeśli chcemy być szczęśliwi, musimy patrzeć w przyszłość.
A przyszłość to ten maluch.
To krew z naszej krwi.
Kochany Jezusku, jesteś dzieckiem tak jak ja.
Kocham cię i oddaję ci serce.
Weź je, bo należy do ciebie, nie do mnie.
Kochany Jezusku, jesteś dzieckiem tak jak ja.
Kocham cię i oddaję ci serce.
Słyszycie? To gniew Boży.
Gniew Boży.
Nadejdzie sądny dzień.
I nastąpi sprawiedliwość.
List do Galatów 6,7.
„Nie da się Bóg z siebie naśmiewać.
Albowiem co będzie siał człowiek, to też będzie żął”.
„Nie da się Bóg z siebie naśmiewać.
Albowiem co będzie siał człowiek, to też będzie żął”.
Dobranoc, dzieci.
Dobranoc, przeoryszo.
Pójdę do pracy.
Będę szwaczką.
Nie opowiadaj bzdur.
Kto się zajmie naszym synem?
Nie słyszysz go?
Lola.
Weźmiesz dziecko? Płacze.
Ojciec może go wziąć.
Wiesz, że nie jestem w to dobry. Weź go, proszę.
Lola, mam się rozgniewać, żebyś przytuliła dziecko?
Błagam cię.
Przepraszam.
Zwolnij.
Nie jadę szybko.
Uważaj!
W porządku?
Co to było?
Nie wiem.
Pewnie jeleń, żyją w okolicy.
Dobranoc, skarbie.
Zostawiłeś drzwi otwarte.
Dziwne. Jestem pewien, że zamykałem.
Usiądź.
Jestem zmęczona, idę spać.
Lola.
Proszę cię.
Łatwo było wygrać milion.
Zapytajmy publiczności.
Kto z państwa by tak zagrał?
Ja!
A kto zatrzymałby ostrygę?
Ja!
To centrum impresjonistów.
Co jest za nim?
Françoise i Alejandra, prosimy o otwarcie drzwi.
Wspaniała dynia!
Totalnie byśmy wygrali.
Spróbujemy?
Lola, co jest?
Dlaczego zdejmujesz obrączkę?
To żart?
Czy to żart, Lola?
Kurwa mać!
Kochanie.
Poświęciłem ci całe życie.
Dałem ci dom, ubrania, jedzenie i syna.
Tak mi się odpłacasz?
Lola.
Bardzo cię kocham.
Oboje was bardzo kocham.
Myślisz, że jestem złym ojcem?
Może masz rację, ale zmienię się.
Mogę i chcę się zmienić.
Dokąd idziesz?
Naprawię to.
Adolfo, już widać!
Na wypadek gdyby zgasło światło,
mogą państwo cieszyć się słońcem na tarasie w…
…jak ramię wiatraka?
To talerz, to sztuczka cyrkowa taka!
Sztuczka cyrkowa taka!
Nie byle jaka!
Sztuczka cyrkowa taka!
Dzieci?
Nie byle jaka!
Gdy nauka daje w kość A sąsiadów masz już dość
Nie nudź się i nie bądź zwierzem Lepiej pobaw się talerzem
Dzieci?
Co to za cudowna rzecz Cicha jest i lata też
To talerz jest cyrkowy Prawdziwy zawrót głowy
Gdzie jesteście?
Ja pożyczę go od ciebie A ty weźmiesz sobie mój
Ale hałas, ach, nie wierzę Każdy kręci swym talerzem
To sztuczka cyrkowa taka!
Nie byle jaka!
Sztuczka cyrkowa taka!
Nie byle jaka!
Dzieci!
Nie chowajcie się!
To nie jest zabawa!
Które to było?
Adolfo, światło nie działa!
Dalej.
Cholerna latarka.
Lola!
Adolfo!
Adolfo, już idę!
Idę, Adolfo!
Adolfo!
Koc!
Nie wchodź tutaj!
Nie!
Moje dziecko.
Pomocy!
Pomocy, proszę!
Spokojnie.
Mamy wspaniałych ludzi.
Hiszpanie zasługują na całe nasze poświęcenie.
Po latach strachu i niepewności
okres transformacji wreszcie się zakończył.
Lola.
Słyszy mnie pani?
Wiem od policji, co się stało.
Przykro mi z powodu pani męża.
Co się stało?
Podobno uderzył w niego piorun.
Piorun?
Wczoraj w okolicy uderzyło kilka piorunów.
Co za tragedia.
Modliłam się za jego duszę i za panią również.
Moje dziecko?
Całe i zdrowe.
Bóg oszczędza najsłabszych.
A dzieci?
Były w domu?
W domu?
Nie.
Tin i Tina spali wczoraj w klasztorze.
Sama ich budziłam dziś rano.
Ale…
Nie było ich tam.
To niemożliwe.
Dzieci…
są niewinne?
Zawsze były.
Są niewinne.
Czytanie z Ewangelii wg św. Mateusza.
Rozdział 18, wersety 1-5 i 10.
„W oną godzinę przyszli do Jezusa uczniowie, mówiąc:
Kto większym jest w królestwie niebieskim?
A Jezus, wezwawszy dziecię,
postawił je pośrodku nich i rzekł”…
Mamusiu, podobają ci się?
Piękne, synku.
„Ktokolwiek się uniży jako to dzieciątko”…
Córeczko.
„Kto przyjmie jedno dzieciątko w imię moje”…
Założysz mi?
„…mnie przyjmuje.
Patrzcież, abyście nie wzgardzali jednym z tych małych,
albowiem aniołowie ich w niebiosach
zawsze widzą oblicze Ojca mego”.
Amen.
Napisy: Anna Radwan-Żbikowska