Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Estou farta, irmá. Afogo aquí dentro.
Que che pasa? Cheryl, cálmate.
Non!
Mírante coma se non valeses nada.
Fante agardar alí de pé
coma se foses un delincuente ou non sei.
Coma se foses merda no zapato.
Quen te fai agardar? Falas sen sentido.
Deuche un dos teus baixóns?
A oficina de vivenda.
Fun pedir axuda para pagar o alugueiro.
Tes un traballo.
Michael e ti non podedes seguir gastando máis do que gañades.
Fun vendedora do ano tres veces seguidas.
Non debería estar como estou!
Carl, vai ver que ten túa irmá.
Quero máis.
Acaso iso está mal?
Todos queremos máis, Cheryl,
pero as cousas son como son.
Tes que tirar proveito da situación.
Veña, a que hora vas vir por aquí?
Si, levas razón.
Tirar proveito.
Só teño un mal día.
Un baixón.
Véxote ás cinco, vale?
A súa chamada non pode ser atendida neste intre,
deixe unha mensaxe tras o sinal.
FUN Ó SALÓN DE PEITEADO. C.
...deixe unha mensaxe tras o sinal.
Cheryl, onde estás?
Colle o maldito teléfono.
ANOS DESPOIS
Unha mañá fermosa, non si?
Unha mañá fermosa.
Unha mañá fermosa, non si?
Verdade que si?
E ti vas divina, coma sempre.
Que aduladora es.
Vas vir á gala benéfica que organizo o venres?
- Día de portas abertas. - Soa ben!
- Discapacidade en Gambia. - Espléndido.
Apúntoche 500, entón?
- Libras? - Si, a non ser...
Non, claro. Mellor anota 550. Encántame axudar.
Moi amable.
Non podemos engadir máis? Quero a casa chea.
Traballo en seguros, non nun hotel.
Isto é importante, Ian.
Estas cousas inflúen na comunidade.
Levo moito tempo traballando por isto.
Vale.
Vale. Xa me encargo.
E non esquezas os lagostinos.
OS XEADOS DE BETTY
Ola, Neve.
- Que tal lle vai? - É unha marabilla.
Parece unha abelliña obreira.
Va que si?
Que che pasou no pelo?
- É un estilo novo. - Xa.
As modas cambian seguido, non si?
Abofé que si.
Vas querer algo para o teu evento?
Mary xa me contou. Un coro en lingua de signos?
Ai, si. O soño de Xeronte, de Elgar.
A viaxe da alma tras a morte.
Pinta fantástico.
Despois vou mercar un xampú caro para que deas un bo baño.
Noite de mecos.
Cando chegaches aquí, nin sabías o que era un ágape.
E mírate agora. Organizando unha gala.
- Supoño que me inspiraches. - Gústame pensar que si.
Estamos moi orgullosos.
Es un exemplo de fortaleza, Neve.
Entendo as túas ganas de contribuír.
Non é só contribuír,
tamén o fago por pechar o círculo da miña estada.
Coma unha graduación.
E de paso presumes de cociña, non?
Vaia, iso tamén, claro.
Pero, veña, Neve, non tes nada que demostrar.
Case es unha de nós.
- Case. - Ti xa me entendes.
Es fermosísima e os anos non pasan por ti.
O certo é que ata cabrea.
- Pago eu. - Síntoo.
Moitas grazas. Desculpa, teño que ir ó aseo.
Sen propina. Grazas.
Precisas axuda con algo, meu ceo?
Estou ben.
Non ides crer o que me pasou hoxe no coche.
Vistes o meu póster?
Que póster? Ian.
O de Lil Wayne, estaba no ximnasio.
- Túa nai está falando. - Desapareceu ou que?
Ben, estiven a tomar un té con Amanda e...
- Nada de móbiles na mesa, Mary. - Perdón.
Ía conducindo cando vin un forasteiro sospeitoso
e, vaivos parecer incrible,
pero choquei co coche de Sonia e case lle arrinco o parachoques.
- Mándama. - Arránxalo ti?
- Claro. - Grazas, querido.
- Que belo. - Que noxo.
Contratamos unha rapaza de fóra.
En serio? Que rapaza?
Unha adorable rapaza negra.
Negra?
- Nós somos negros. - Si.
E como dis que se chama?
Abigail. Abofé que é encantadora.
A túa habilidade secreta.
Xa cho dixen.
Foi un traballo extra durante un tempo.
Nos suburbios?
- Nun barrio bo. - Ai si?
Pois si.
Cres que Sebastian está ben?
E por que non?
Dámoslle suficiente espazo para, non sei...
- Para que? - Para que se exprese.
Sebastian ten todo o que precisa.
De feito, xusto lle reservei a Xbox nova para o seu aniversario.
Que lle pasa á que ten?
Non tes que agochalo.
Xa o sei.
Adoraba como o levabas antes.
Grazas por expresar a túa opinión.
Veña, ho, xa me entendes.
É mantemento, nada máis.
Vamos durmir, si?
Agora mesmiño vou.
Sebas, pintaches ti os espellos?
Que? Claro que non.
ESCOLA PRIVADA
Coidádevos!
Bo día, Srta. Williams.
O instituto Castle Combe, unha vez máis,
superou ó resto de escolas do país.
E, por quinto ano consecutivo,
a señorita Williams, subdirectora e xefa do Curso de Teoloxía,
foi quen máis sobresaíntes puido poñer no último curso de todos nós.
Malia que segue sen entregar as súas referencias.
Aceptaría outra medalla, pero xa non teño onde poñelas.
Á clase, veña.
Deixade de lacazanear no corredor.
Xa.
Veña, que non estamos nunha sesión de fotos. Á clase inmediatamente.
Rápido.
Sebas. Sebastian!
- Que? - Que?
- Non deberías estar na clase? - Si, xa vou.
Pois veña. Deixa de falar con estraños.
Estraños?
- Tes o móbil contigo? - Quen sabe.
Teno prendido, por se teño que localizarte.
Agora con son.
Iso é. Moi ben.
Quen che deu iso?
- Onde está? - Quen?
Quen? De verdade queres ir por aí?
- Merqueinos. - Non me tomes por imbécil.
Podo suspenderte, señorito. Non o esquezas.
Son túa nai e a directora.
- Subdirectora. - Entra agora mesmo.
Xa falaremos despois.
- Onde está teu irmán? - É martes.
- E? - Baloncesto.
Baloncesto, si, claro.
Mamá! Coidado!
- É aquí. - O que?
A casa de Emily.
Estás ben?
Si, perfectamente.
- Ata logo. - Despois lévate Jessie?
Si, mamá, si. Quérote. Adeus.
Quérote. Adeus.
Ola, como estás?
- Ola. Perdoa por chegar tarde. - Tranquila.
- Barry tardou en peitearse. - Que graciosa.
Vaites, que especias máis deliciosas.
Non sei como fas, Neve.
Barry sempre se queixa do meu polo.
- Ai si? - Tes que ensinarme.
Ensíname unha das túas receitas secretas.
- Podiamos facelo unha noite. - Si.
Imos?
É un librepensador.
Fala de cousas que ós medios tradicionais lles dá medo tocar.
Pon o dedo na chaga.
"Éxodo branco."
Así o definiu no podcast.
- Que é iso? - Cambiamos de tema?
Refírese a cando os brancos foxen da cidade cara á periferia.
- Por que foxen? - Porque son incultos.
A cultura aí non pinta nada.
Que é iso? Na ventá.
- Amor? - Na ventá. Aí fóra.
Eu non vexo nada.
Vén algo. Aí hai alguén. Non o vedes?
- Que? - Vén alguén!
Ola.
- Ola. - Ola!
Mira para aí! Encántame o teu pelo.
É moi...
étnico.
- En serio, Barry? - Que?
Quédache ben.
Non che parece, Neve?
Si.
Quen cho puxo así?
Emily.
- Onde está teu irmán? - En baloncesto.
Deberiamos ir marchando. Foi un pracer.
Si, tampouco queremos abusar.
Vai á cama.
Boa noite.
Grazas por vir.
A que hora remata baloncesto?
Foi a baloncesto e, ó parecer, fixo moi bo partido.
O equipo foi comer para festexar a vitoria,
pero Sebastian non asistiu.
E isto cando foi?
Hai tres horas.
Ves?
Hai xente que nos quere facer dano, exercer violencia contra nós.
Quen quere facer iso? En serio, que che pasa esta noite?
Veña, Neve, cálmate.
Xa sabes como vai a cousa:
un raparigo queda cunha rapaza en segredo despois dun bo partido...
Eh, Ian? Non quererá que ninguén o amole.
Si, si, o que ti digas.
A ver, vou marchar e así fago outra rolda polo barrio.
- Seguro que aparece. - Grazas, Ken.
...alégrame que esta granxa renovada,
a dez minutos de Santa María de Nieva,
siga no mercado.
Ti retáchesme a atopar unha casa independente
e, a só dez minutos de onde estabamos,
aquí tes a túa casa.
Onde carallo estabas?
- Por aí. - Por aí?
Por aí? Nin chamadas, nin mensaxes, nada.
Estabamos moi preocupados!
Xa volvín, así que calma.
Calma?
Mamá, que fas!
Neve!
Arriba, xa!
Non me fodas!
Parabéns para ti...
Un aviso, xa.
O ideal sería despedilo.
Por que non o bota?
Pero viu como lle daba o cigarro?
Si.
De onde o ía quitar senón?
Eu só digo,
que habería que facelo polas canles axeitadas.
Se non, parecería que estou... que estamos...
Que? Dígao dunha vez!
Discriminando.
Entendo.
Ben, un aviso formal bastará polo de pronto.
Xa coñecedes o procedemento. Non vos asustedes. Mary, ti primeiro.
Moi ben. Veña, rápido.
Rápido. Collede as cousas.
Moi ben.
Ben ordenados. Veña, rápido. Vamos.
Todos en fila por aquí.
Seguide ata o recinto exterior.
Eu vou mirar os baños.
Mary, vai.
Ola?
Tentaches que me botasen.
Non.
- Queres que me vaia? - Non é o que pensas.
Borráchesme.
A min e a Dione.
Borráchesnos! Pensabamos que estabas morta!
Non son eu! Eu non son ela!
Alégrome de vervos. Grazas por vir.
Sonia, Jessie!
Grazas. Agradezo que esteades aquí.
Por suposto. Non hai de que.
- Ola. - Desculpade. Lista?
Si, dous minutos.
- Todo ben, amor? - Si. Boa sorte.
- Pero que guapos estamos todos. - Ola.
- É todo unha marabilla. - Grazas.
- Unhas tortas deliciosas. - Grazas.
Grazas por vir.
Probando. Si, si.
Benvidos á nosa casa.
Moitísimas grazas a todos polas vosas xenerosas contribucións.
Hoxe dedicamos o noso tempo ós...
menos afortunados,
ós que medraron en terras ermas,
onde o acceso ás necesidades básicas é toda unha loita.
Onde unha simple infección ocular ou de oído
pode terminar en cegueira ou xordeira,
cando un sinxelo tratamento con antibióticos
podería proporcionarlle a ese neno unha vida de amenceres
e cantos de paxaros
cada mañá.
Como oda a eses pobres coitados,
o noso coro interpretará O soño de Xeronte en lingua de sinais.
A viaxe da alma tras a morte.
Adiante, rapaces.
Xesús, María, estou preto da morte
e vos xa me chamades.
Agora xa o sei.
Xesús, María, estou preto da morte
e vos xa me chamades.
Agora xa o sei.
Non polo sinal de escaso alento,
este frío no peito,
esta fonda friaxe.
Xesús, ten piedade!
Quen? Quen vos invitou?
Que clase de xogo macabro é este?
Aparecedes de súpeto e contaminades o ambiente.
- Para, por favor. - Neve...
Non!
Non seguiremos sendo partícipes do voso xogo perverso.
- Vexo as vosas intencións. - Mamá.
Non toleraremos...
Mamá!
CINCO DÍAS ANTES
CARL E DIONE
- Boa viaxe. - Grazas.
Ola.
Ola. En que vos podo axudar?
Un cuarto, por favor.
Tamén gardo a miña primeira peluche.
Dúas individuais, se ten, por favor.
Canto tempo ides quedar?
Unha semana.
Pásalle o ferro, que quede bonito.
Non te ilusiones moito.
As tarefas da ama de casa media xa non son...
- Que estás a ver? - Nada.
...aparellos que aforran traballo.
Incluídos os maridos.
Quizais debemos traer algo.
Viñemos nós. Con iso chega.
Querido!
Morro de ganas de que sexa mañá.
Morro de ganas.
Deus santo! Hansel, mira!
Vaia! Que é?
É fermosa!
Acheguémonos un pouco!
Parecen lambetadas.
- Vou probar unha. - Eu tamén.
Vaites, ola, meus queridiños.
Benvidos á miña casa.
Son eles?
NOITE DE FOGUEIRAS E FOGUETES EN CASTLE COMBE
Esa é a nosa familia.
O EVENTO MÁIS RELUCENTE DO ANO EN WILTSHIRE
Non é só contribuír,
é pechar o círculo da miña estada.
Coma unha graduación.
E para presumir de cocina, non?
Vaia, iso tamén, claro.
Vexamos, que experiencia tes?
Hai ben tempo que non vou a Londres.
Atopaches a miña tribo.
Tribo. Que chistoso.
Lémbrasme a ela, a miña muller.
Mesmo nariz.
A escola ten moita historia.
A raíña Vitoria mandou construíla.
Xenial.
Xa traballei en sitios históricos.
Viaxaches moito?
Vivín en moitos lugares.
Dinamarca, Bruxelas,
Liverpool.
Si? Gústanche?
Pasei moi bos momentos no campo de fútbol,
vinte mil persoas berrando para que marcasen.
Así se fai.
Esas son as únicas cores que importan: as do equipo.
Xusto.
OS XEADOS DE BETTY
Ola.
Es a filla de Ian, non?
Si. Como o...?
Vin a túa foto.
Na oficina. Traballo alí ata que me repoña.
Vale.
O encanto dos seguros.
- Iso pensa meu pai. - Gústame o teu pelo.
- Si? - Si.
Eu tamén o poño así ás veces.
Volve os rapaces tolos.
Xenial. Aínda o estou perfeccionando.
Gústame o teu.
Aceite de coco.
Deberiamos quedar un día.
- Trocar receitas. - Si.
Xenial.
Engadireite en Facebook. Tes alcume?
Non é realmente un alcume, só Mary Williams.
Cun cancelo ó final. Pensándoo ben, igual si o é.
Chámome Abigail.
Pero podes chamarme Abi.
Vémonos.
Ten moitísimo pelo...
Si, unha multa de aparcamento. Xusto.
A que enderezo está rexistrado o coche?
Verá, compártoo coa miña muller, pero separámonos.
Grazas.
É o enderezo habitual.
Romperei a multa, entón.
Teño o enderezo.
- Non aceptou a petición. - Ten paciencia.
Non podo ver as súas fotos se non me acepta.
Somos amigas.
Non esquezas por que viñemos. Entendido?
- Mao. - Que?
Mao!
Estiven a tomar un té...
QUEDAMOS MAÑÁ?
Nada de móbiles na mesa.
BELEZA NEGRA
Onde está túa nai? Soñei con ela.
Vai á merda.
Avisa cando te fagas un home, becho raro.
- Á clase inmediatamente. - Putos mestizos.
Moita xenreira hai, non?
Si. Xenreira.
Éche o que ten ser diferente.
Sebas.
Sebastian!
É unha merda ter a túa nai de subdirectora.
- Marvin. - Sebastian.
Véxote despois, Sebas.
Claro, meu.
Non permitas que te traten así.
Aquí está ben.
Tes lume?
- Non crin que... - É broma.
Xa, vale.
Agora está todo estandarizado. Sen debuxos.
Coma se iso nos fose deter, non si?
Nin de chanza.
Tes que tragalo, meu. Mira, así.
Agora ti.
Si, iso é.
Aí está o home.
Quen che deu iso?
- Onde está? - Quen?
Quen? De verdade queres ir por aí?
- Merqueinos. - Non me tomes por imbécil.
Brotherly Cover, en que podo axudar?
Xa.
Entendo.
Cortouno de todo?
- Ata logo. - Despois lévate Jessie?
Si, mamá, si.
- Quérote. Adeus. - Adeus.
- Ola. - Que tal?
Ben e ti?
Ben. Xenial. Apetéceme moito esta festa.
LOCAIS - VISITANTES
Mimá, todo fixo clic.
Fixéchelo ben, meu.
Grazas, meu.
E ese asubío teu foi caralludo.
Fumas? María.
Para todo hai unha primeira vez, non te avergoñes.
Busquemos un sitio.
Xúrocho...
Síntome como Alicia no país das marabillas.
A ver que tes aquí dentro.
Escolle o que queiras. Próbao todo!
Estamos de troula!
Mira para aquí, cantas tortas. Parecemos...
señoras tomando o té.
Várreseme o mundo.
Vestido amarelo.
Versace.
- Quedaríache de medo. - Poreino para o baile.
Baile? De graduación? Coma nas películas?
Si. Nunca fuches a ningún?
Eu...
- Nunca... - Miña nai celebra unha gala.
Por que non vés?
Será algo recargada, pero haberá unha chea de comida e bebida gratis.
Que chulo.
Que me dis, compi?
Es a favorita.
Seguro que sempre fuches a favorita.
- Verdade? - Pois non.
Métete na cama
e canta mentres dormes, va que si?
O que? Quen?
E con iso xa daba igual que houbese maos asexando.
Cala.
Teño moitas ganas de que todo saia á luz.
Estás ben, Abi?
Si. Só preciso ir ó baño.
E que fas en Combe?
Darlle unha chisca de cor ó lugar.
Xa, por aquí non hai moitos negros.
Non. A ver, supoño que eu tamén conto...
- Si. - Miña nai.
Nunca coñecín a meus pais.
Como é?
Quen?
Túa nai.
Tense por branca. Nunca fala do seu pasado.
Que carallo?
Tema negros, prohibido.
Mi madriña, meu. Esta maría éche forte.
De onde a quitaches?
Sobrevivirías a esta caída?
Cres que sobrevivirías?
Veña.
Que?
Mira.
Asómate ó bordo e mira.
- Por? - Non querías ser un home?
Ponte de pé.
Asómate ó bordo. Xa.
É unha orde.
Moi ben.
Ben feito, meu.
Ben feito.
Pasaches a proba.
Listo para subir de nivel?
Ola?
Sebas?
Deixa de meterte co meu colega.
Faino, Sebas, faino!
A que cona esperas, meu! Faino dunha puta vez!
Que pasou aquí?
Teno todo.
- Quen? - Montamos unha festa aquí.
Mary e mais eu. É a favorita.
Trouxéchela aquí?
Que demo che pasa?
- Ese non era o plan. - Nada!
Non me pasa nada, vale? Cansei de finxir.
Deberiamos marchar.
Deberiamos liscar dunha vez.
Non nos queren.
Invitáronnos á gala.
E que?
Pois...
Que nunca puiden ir ó baile.
Seguro que queres seguir adiante?
Pois claro.
Estou moi contenta.
Déixame ter algo.
O meu único baile.
Non me deixaches!
Sempre es ti! É todo culpa túa!
Sóltame! Ti tes a culpa!
Non! Por que?
Non me deixaches ter nin un día!
Sóltame!
Nin un día!
Non!
É certo?
Si.
Non é o que cres.
Entón que é, Neve?
Porque che apareceron dous fillos negros.
- Ves? - Como que "ves"?
"Ves". Agora é culpa miña?
Vasnos explicar...
- Por que non nolo contaches? - Criáronse con seu pai.
Non era un bo home.
Tiven que fuxir, así que...
Marchei.
Entón ti...
Abandonáchelos...
- Quen es? - Son...
Isto está mal, hostia, moi mal.
Deixa que se explique. Mamá, cóntanolo.
Non finxas que estarías disposto a criar
dous nenos que non eran teus, Ian.
- Non preguntaches. - Ti tampouco.
Non, iso non é xusto.
Pode que si. Quizais.
Exacto.
Exacto, Ian.
Os mundos non casan.
E eu...
Fixen o que tiña que facer.
O que fan sempre os pais.
Que queren?
Non fixeron as cousas dun xeito tradicional.
Non os recoñeciches?
Pasou hai 16 ou 17 anos.
Non fodas.
- Merda. - Para.
- Basta. - Por favor.
Teño que facer unha cousa.
Despois explicaréivolo todo.
Ola. Tráiovos algunha cousiña?
- Estamos agardando por alguén. - Claro.
Avisádeme cando chegue a terceira persoa.
Ola.
Sinto moito chegar...
Xa pedistes? Queredes algo?
Senta.
Grazas.
- Grazas por vir. - Ola, familia.
Os especiais están abaixo. Tráiovos algo para beber?
Vodka.
Vod...
- Non vendemos alcohol. - Quizais un té.
Rapaces? Un té?
Como queiras.
Xenial. Trae unha xerra.
Vaia.
Mirádevos. Case non vos recoñezo.
- Que lle pasou ó teu acento? - Odias ser negra?
Non.
Iso di meu irmán.
Non, é un orgullo ser unha muller negra.
Un orgullo.
Ben, primeiro
deixade que me desculpe.
Sinto moito o meu arrebato.
Non sei que me entrou.
Levo un tempo baixo moito estrés...
Queres...
Desculparte?
Exacto.
Exacto, Dione.
Iso é o que vin facer.
Non foi un camiño sinxelo.
Pasaron certas cousas que...
me obrigaron a...
Non contactaches con nós.
Dixeches que ías ó salón de peiteado, hai 18 anos.
- Voso pai era un home perigoso. - Ti tampouco eras perfecta.
Non sei se lembrades como era cando estabamos en Coldharbour?
- Pregunta trampa? - Non...
Por que? Por que non nos levaches contigo?
Deixeivos con vosa tía.
Abandonounos. Non nos quería.
Coidado. O té está superquente, non vaia ser que vos queimedes.
Lisca dunha puta vez!
Claro.
Tedes razón.
É inaceptable.
Debín escribir, debín contactar con vós.
Demasiados "debín".
Vai ti saber o que pensaredes de min.
Nin eu mesma o procesei aínda.
Imos trasladarnos?
Á casa grande.
Esa...
É unha pregunta moi importante.
Estiven pensando en como podo arranxar as cousas
e penso que, agora mesmo,
o importante é que ámbolos dous saiades do paso.
Oxalá puidese darvos máis.
Quizais poida. Máis adiante.
Pero aquí tedes un cheque de 20 000 libras.
- Un cheque? - Si.
Se volvedes a Londres con isto
teredes ocasión de repoñervos.
Ata...
que nos amañemos?
Exacto.
Exacto, Dione.
Ata que saibamos como arranxalo.
Mirádevos.
Como medrastes.
Separeino en dous cheques
para evitar discusións.
Grazas, mamá.
O meu comportamento é inescusable.
Quedei...
Traumatizada...
Tras o segundo parto.
Nin sequera a quería.
Dione.
Forzáronme.
Non sei que pasaría se decidise quedar.
Quizais eu non estaría aquí.
E pode que vós tampouco.
Así que corrín.
Escapei.
Non o planeei.
Vin unha oportunidade e aproveiteina.
Todo isto non é máis que curiosidade.
A xente precisa saber quen é.
De onde vén. Coma neses programas da tele.
Iso non cambia as cousas aquí.
Por agora marcharon.
Volveron a Londres.
Fóronse así sen máis?
Decidiron marchar.
- Volveremos velos? - Acaso queres?
Todo ó seu tempo.
Primeiro precisamos recuperarnos, non credes?
Antes de meternos en todo iso.
Agora o importante é reconstruír as nosas defensas
e lembrar que nos queremos,
que isto é real.
Que eu son real.
Vosa nai ten razón.
Somos unha familia.
E iso non hai pasado que o cambie.
Teremos moitas máis conversas.
Creme.
Pero, polo de pronto...
temos que manternos unidos.
Mary.
Fillo?
REUNIÓN FAMILIAR
Xuntos defenden mellor o seu territorio.
É... Deus santo, é...
Este anel é incrible.
É un dos máis bonitos...
Meu Deus, vaia anel.
Tres cuartos de quilate...
Ola, Sebas.
Igual tomo un baño.
Tedes toallas limpas?
Non as atopei.
Que fas bañándote a estas horas?
Están abaixo.
Sabes onde están as toallas?
Mirei nos armarios, pero non atopei ningunha limpa.
Xa, a ver. Non dixestes que iades vir.
É o aniversario de Abi.
Pensamos que estaría ben festexalo xuntos.
Pedir a un chinés...
Encántame a comida chinesa.
Sebas, ti que dis, meu? Non quería espertarte.
Ola, M!
Bonito pixama.
Ola, Ian. A ver se adiviñas?
É o meu aniversario!
- Sei como vos debedes sentir... - As toallas?
Era día de barrela?
Ian, tocaba facer a barrela?
- Estades enfadados, pero... - Irmá.
Pasa o menú.
Farémolo así. Pago eu.
Estamos de festa.
Mamá.
Mamá!
Gústame o teu pelo. Volviches ós 90?
Cálmate...
ou verás o que pasa.
Cálmate.
Eu quero tallaríns con polo agridoce.
Ó estilo pequinés.
Mary, trae o teléfono para facer o pedido.
E ti, Abs? A do aniversario.
Costelas.
Xenial.
Que ben.
- Con que? - Con chow mein de polo.
Alguén está apuntando? Mary, anotaches?
Agarda. Eu descoñecía por completo o pasado de Neve...
Cheryl, quererás dicir.
Non o sabías?
Escoitade, foi unha terrible equivocación.
Todo isto non é máis que unha enorme confusión...
Non aprobamos o que fixo.
Nós tamén esiximos respostas, coma vós.
Veña, Sebas. Vinte na cancha. Sei que es de bo dente.
- Se puidésemos falar... - Sebas.
Que vai ser, meu?
Pan de gambas e arroz frito.
Ben. Moi ben.
Vai ser un festín. Gústame.
Fas pesos?
Ian.
Vin o ximnasio.
Un ximnasio, na casa!
Deberiamos facer unha foto de familia.
Podemos facela en canto pidamos.
Pero tócame a min estar no medio.
Non é negociable, Mary.
Mamá, ti que vas pedir?
- Picarei algo dos demais. - Segura?
Invito eu.
Mary, chámaos.
Pecho a billa?
Déixaa correr.
Que corra e corra.
Síntoo, pero estamos pechados.
Abrimos de 12 a 23 de luns a domingo.
Chame máis tarde.
Tranquilos.
Non pasa nada.
Uber Eats.
Hai Uber Eats en Castle Combe? Ian?
- Creo que si. - Ben.
Toma o meu móbil, Mary. Atopa un chinés.
Ian.
Sei que has estar doído...
Perdoa.
- Repítesmo? - Sei que has estar...
Toma.
Grazas, Abi.
- Vale, atopei un bo. - Así me gusta.
Non me ides felicitar?
Veña, ho, é o seu puto aniversario.
Non quededes aí de paspáns.
Cantade!
Parabéns para ti,
nesta data querida,
- moitas felicidades, Dione. - moitas felicidades, Abi.
- Moitos anos de vida. - Dione.
- Hip, hip! - Hurra.
Ben.
Xogades a xogos de mesa.
No Nadal ou nos aniversarios?
É algo que vos vai moito.
Supoño que faltamos a unhas cantas partidas
de Nadal e aniversarios.
Cantos aniversarios houbo? Quince?
- Dezaseis? - Dezasete?
Xoguemos ó Scrabble.
Encántame ese xogo.
Tedes o Scrabble?
Ian.
Si, creo que o temos nalgún sitio.
Sebas.
Vai buscalo con Abs mentres nós preparamos a mesa.
Mamá?
Pon a puta mesa, queres?
Tranquila.
Fixeches ti os cheques ou foi ela?
Desculpa?
Os 20 000 cos que quixo mercarnos.
Tentaches subornalos?
Mamá, como puideches?
Non pretendía...
Puidemos darlles máis. Eu só quería axudar.
Neve, que carallo che pasa?
Imos redondear.
Vinte mil para vinte anos.
Que podo pagar con iso?
Son unhas mil por ano, non?
Habería que botar a conta.
Vexamos.
Levar zapatos.
O psiquiátrico.
Mollar a cama ata hai pouco.
Atopeino!
A xogar!
Ti que vas recuperar, Abs?
Por favor.
Xa cho dixen.
Voulles pagar ós maos.
E as cousas que fixeron.
Abofé que si, irmá! Iso é o que tes que facer.
Pero, de momento, imos recuperar a Cheryl.
Non foi iso o que acordamos?
Mamá?
Equipos.
Facemos os equipos?
Sempre foi un dos nosos favoritos.
É o xeito perfecto para integrar a Carl e Dione na familia.
Si.
Agora vexo que así é como debe ser,
todos xuntos arredor da mesa.
Ian?
Quero o divorcio.
Acabouse.
Papá, para. Non podemos intentalo?
Veña, os equipos.
Eu vou con Dione.
E eu con Carl.
Entón só quedan mamá e papá.
Xenial. Fantástico. Querido?
Mamá? Papá? Que tedes?
Vale. A ver.
Que palabra temos aquí? Ian?
Si. Que temos?
"Rinoceronte."
- Que chistoso. - Va que si?
Tócame a min.
Avisa cando queiras tirar a foto, Dione.
Va que é guapa, Mary?
"Atún."
- Probamos? - Si.
Vale.
A ver...
- Que fas? - Abúrrome.
Eu quero xogar. É o meu aniversario, elixo eu.
Seguro que atopamos outro xogo.
Ian e mais eu imos adestrar un pouco.
E que tal un xogo de mímica?
Si! Eses xogos son un alucine.
Non si, Ian?
Non o manques, por favor.
Mancalo?
Por que ía facer iso?
Somos unha familia. Verdade, Ian?
- Vamos. - Ian!
Non vai pasar nada. Falarei con el.
- Cantos quilos levantas? - Un par.
Un par?
Seguro que son máis.
Veña.
Falar é fácil.
A clave está nos feitos.
Non si, mamá?
Antollo matutino?
Que chistoso. Si, algo así.
Coñecémonos?
Quizais. Non sei.
Non sei se faría algunha entrega aquí. Bonita casa.
Criamos que non iamos atopar a ninguén a estas horas.
Vouche dar unha propina por ser tan servizal.
Vai todo ben?
Agarda aquí. Non te movas.
Cheira que alimenta, non si?
Sebas.
Viches a miña carteira?
Non sei. Arriba?
Si, xusto. Moi ben.
Non podo.
Es un frouxo.
Non te vas librar tan facilmente.
Ti piaches por elas.
Agora somos iguais.
Xa está.
Estaba no armario.
Síntoo.
Lamento que as cousas resultasen así.
Oxalá me perdoedes algún día.
Doulle a propina ó mozo e despois comemos e falamos.
Ten boa pinta.
Onde está mamá?
Subtítulos: Laura Feijóo Sánchez