Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NALALAPIT NA GROUNDBREAKING PARA SA KOLARÄNGEN SHOPPING MALL
ITO ANG MAGPAPAUNLAD SA MUNISIPALIDAD
AGENDA NGAYONG ARAW
THE CONFERENCE
Sa buong bayan
Ang mga pinto ng bus Ay bumubukas-sara
Bumubukas-sara
Ang mga pinto ng bus Ay bumubukas-sara
Sa buong bayan
Ang driver ng bus ay nagsasabing Bumalik na sa bus
Sa buong bayan
Nandito na ba tayo?
Okay, guys. Hihinto tayo sandali maya-maya.
Ang tatay sa bus ay nagsasabing
Sa buong bayan
Okay, malapit nang magkatotoo ito.
Kolarängen Shopping Mall.
Di na masama para sa mga taga-munisipyo
na nagkakape lang at nagsusulat sa mga form buong araw.
Pero walang halong biro.
Bukas ay makasaysayang araw para sa munisipalidad.
Kapag nabungkal ang lupa sa harap ng press,
dapat nating ipagmalaki ang lahat ng oportunidad
na ibibigay ng mall sa Kolarängen.
Kaya humanda na kayo dahil heto na tayo!
Ngayong nagtitipon tayo rito,
gusto kong bigyang-pansin ang taong,
sa kabila ng lahat ng paghihirap, nagawa niyang realidad ang proyektong ito.
At ikaw ang tinutukoy ko, Jonas.
Ang hari!
Ang galing talaga!
Ipinaglaban mo talaga ito!
Oo.
Ang pagiging project manager…
Kakaibang termino.
Project. Manager.
Mag-manage ng isang project,
'yon ang ginawa ko.
Di ko magagawa 'yon kung wala kayo.
Lalo na kung wala ka, Ingela. Napakahalaga ng tiwala mo sa akin.
Salamat, Jonas.
At ngayon, magpakasaya tayo.
Magsasama-sama tayo at mas kikilalanin ang isa't isa,
at magpapakasasa sa karangyaan.
Pagsasabayin natin ang trabaho at kasiyahan, lalo na ang kasiyahan.
Tama!
Kung may magtatanong, para ito sa "pagpapaunlad ng kakayahan."
Requirement 'yon para mabawas sa buwis.
-Tama. -Napakahalaga. Salamat.
-Kaj? -Kukunan ko ba?
Pambihirang paglalakbay.
KOLARSJÖN HOLIDAY VILLAGE
Tingnan n'yo ang grupong ito!
Hello at welcome sa Kolarsjön Holiday Village!
Hi. Ako si Jenny. Ito si Roger.
Kung may kailangan, sabihan n'yo siya. O ako. O kaming dalawa.
Pero pag baradong banyo, si Roger.
Kumusta. Welcome.
Ito si Cleo. Siya ang bahala sa inyo sa team-building exercise.
Sana matibay ang dala n'yong mga damit, dahil magsasaya tayo!
At heto si Karl, ang chef namin.
Sana may dala kayong Imodium.
Hindi.
Biro lang 'yon.
Konektado kami sa lokal na grocery store…
Sino'ng nagdala ng mga kuwitis at inilagay sa mga bag?
Akin 'yan.
-Para saan? -Sorpresa. Para sa tropa, mamaya.
-Ngayong gabi, maghahain kami ng… -Mamaya na lang 'yan.
Magaling, Karl.
Pero ngayon, umakyat tayo sa guesthouse para kunin ang mga susi sa cabin.
Tayo na.
Oo… Heto ang…
Excuse me. Pasensiya na.
Lintik!
Excuse me.
Kakabalik ko lang sa trabaho matapos magpahinga, kaya…
Ang saya naman.
Oo, at sinabihan akong umiwas sa stress.
Tungkol sa matibay na damit…
Walang di kinakailangang stress. Magiging maganda, kalmado at masaya ito.
Wag kang mag-alala.
Tingnan natin.
Sina Eva at Lina. Magkasama kayo sa cabin one.
Matatanda na tayo para sa pajama party, di ba?
At si Jonas at si…
Ka-ka-ka-Kajan!
-Oo, cabin number two. -Numero dos.
-At sina Amir at Torbjörn. -Congrats, Amir.
-Cabin three. -Salamat.
Sina Nadja at Anette sa four…
Sandali, sino'ng nagdesisyon nito?
Nakagrupo kayo ayon sa astrological signs.
Cancer ka. Bagay ka sa Scorpio.
-Scorpio ako. -Cancer ako.
Nakakatuwa! Astrological signs.
Ibig sabihin, Ingela, mag-isa ka lang sa marangyang cabin namin.
Hindi pantay ang bilang, kaya kailangang may magsakripisyo.
Tingnan mo, Anette. Kultural na kasaysayan ito.
Di sila takot na magtrabaho.
-Hindi. -Tingnan mo kung gaano siya karumi.
Sino'ng mga sikat na ito?
Nakakatuwang may nakapanig sa amin pagkatapos ng gulo.
Gulo? Pag-aalsa 'yon. Lahat ng mga reklamo at report…
Parang di naiintindihan ng mga tao ang ibig sabihin nito.
Tingin namin makakatulong ang mall sa pag-angat natin at ng munipasilidad…
Nabasa na namin ito.
-Oo… -Bakit nandito kami sa tingin mo?
Baka dahil walang ibang may gusto sa atin.
Roger!
Lintik!
-Saan ka pupunta? -Maglalagay ng gas.
Trabaho ni Roger 'to. Nasaan siya?
Sa mga cabin, patapos na. Kakain na sila sa loob ng dalawang oras!
…isang petisyon kung saan mas nakararami ang ayaw sa shopping mall.
Pero walang planong itigil ang konstruksiyon nito
ayon sa Backmann-Kroon.
Magaganap ang groundbreaking bukas, sa harap ng press,
kasama ang mga kinatawan mula sa grupong nananamantala…
Ano ba ito?
Lintik.
-Sorry. -Ano?
Vindaloo, ano lang…
-Hindi ikaw 'yon. -Walang toilet paper, kung magbabanyo ka.
Salamat. Itong cabin. Amoy luma at inaamag na karton.
-Naaamoy mo ba? -Nakakalungkot dito.
Mas mataas na ang standard sa conference sa susunod na taon, tama?
Beer?
Narinig kong nag-Dubai ang buong crew ng Backmann-Kroon noong nakaraang taon.
Huwag mo masyadong banggitin 'yan hangga't di pa opisyal.
-Okay? -Okay.
Pero mangyayari 'yon, di ba?
Oo naman.
Nakita n'yo ba ito? Ang agenda ngayong araw?
-Layunin para sa kapaligiran… -Maggigitara ka, Torbjörn?
Oo, pero nabili na lahat.
-Guns N' Roses? -Wala tayong layunin sa kapaligiran.
Walang conference facility na walang Wi-Fi.
-Wala… -Wala talaga.
May Wi-Fi kami. Medyo nawawala-wala lang minsan.
Aayusin namin!
-Roger, sandali. -Ano?
-Ayusin mo ang internet. -Na naman?
-Oo! -Nagbibiro ka ba?
-Bilis na, please! -Oo na.
"DI KAMI SUSUKO NANG WALANG LABAN"
KOLARÄNGEN SHOPPING MALL
Parami nang paraming pamilya ang nag-uulat ng banta
sa kaligtasang di sana dapat problemahin ng lipunan.
Sa mundong puno ng krimeng may kinalaman sa gang,
mahirap makakita ng matatawag mong tahanan.
Pero may munisipalidad pa ring nagsisikap makamit ang pagkakaisa at pagmamalasakit.
Isang munisipalidad kung saan ka makakapagsimulang muli.
-Hi! -Uy!
Pinagsama rito ang pakikipagkapitbahayan at tradisyonal na kaugalian.
Uy!
Kumusta!
Kung bata kang nangangarap na maging drainage engineer,
mag-apply ka sa aming construction high school.
Ang imahinasyon mo lang ang limitasyon sa kinabukasan mo.
'Yon!
Isang munisipalidad na matatawag mong tahanan,
pamilya, buhay, trabaho,
o simpleng Kolarängen.
KOLARÄNGEN MALIGAYANG PAG-UWI
Maligayang pag-uwi!
"Maligayang pag-uwi."
Kaunting inspirasyon para simulan ang araw.
Ako lang ba ang kinikilabutan?
Sorry, pero mga neo-Nazi ba ang gumawa ng pelikulang 'yan?
May mga puting gang din doon.
-Puti ba lahat ng taga-Kolarängen? -Hindi sa totoong buhay.
Pero hindi ito totoong buhay.
Di lang binubuo ng mga rosas ang isang bouquet ng bulaklak.
Lahat ng uri ng bulaklak. At dapat mamukadkad lahat.
Uy, Ingela. May itatanong ako sa 'yo.
Saang channel ipapalabas ito?
Torbjörn, di natin ipapalabas sa regular na TV channel.
-Hindi? -Ia-upload natin sa YouTube.
Paano tayo nakapag-aaksaya ng pera sa mga bagay na ganito?
Noong kapanahunan ko, namimigay kami…
Mas maganda lahat noong kapanahunan mo.
Nakakapagbasa kayo ng mga porno magazine sa break room
at nakakakain ng liver spread mula sa kahon.
Seryoso, tingin ko dapat nating pag-isipan kung ganito natin ibebenta ang Kolarängen.
Hindi, pero baka puwedeng paikliin natin nang kaunti?
Alisin mo lang ang simula, gitna at dulo.
Nakakatawa kayo. Nakakatawa talaga kayo.
Tapusin mo kaya isa man sa mga trabaho mo kahit minsan lang?
Nauuwi sa wala lahat ng ginagawa mo.
Kumusta 'yong mga imbitasyon para sa seremonya bukas?
Ikaw ang nakatoka do'n. Nauwi rin ba sa wala?
Ngayon, kantahin kaya natin ang "We Shall Overcome"?
Huwag, pero baka puwedeng mag-break muna sandali para makaipon ng lakas?
-Parehong mag-isip ang mga matatalino! -Kailangan kong dumumi.
-May kape sa lobby! -Di natin ito puwedeng tanggapin.
-Kape! -Puwede mo ba akong ikuha, Eva?
Oo.
…malalampasan
-Malalampasan natin -Ang ganda niyan, Anette.
Malalampasan natin
Isang araw
Mayroon tayong, magkano nga, 15 milyon para sa lupa.
Papasok doon ang malalaking kompanya.
Ang Backmann-Kroon ang kinuha ko para manatiling mababa ang upa
para makapag-umpisa ang mga lokal na negosyante sa Kolarängen.
-Anong malalaking kompanya ang darating? -Isang maliit na DIY furniture store.
-IKEA. -Di natin pag-uusapan 'yan.
-Hoy! -Hi.
Hi. Ano'ng pakiramdam na bumalik dito? Na-miss ba mo kami?
Na-miss kita, siyempre. 'Yong iba, ewan ko.
Hindi!
Nagsisisi talaga ako na di kita ipinagtanggol bago ka nag-sick leave.
Nakita kong subsob ka sa trabaho, kaya gusto kong kausapin si Ingela, pero…
-Kaya lang… -Ayos lang.
Di naman siya makikinig.
Okay, guys, ituloy na natin.
Gising ang lahat pagkatapos magkape.
-Alisto ka, ha! -Ngayon, mga bata…
Okay! Tayo na!
Hi, si Karl ito! Tumawag o mag-iwan ng mensahe…
Dahil dadami ang mga bagong residente sa munisipalidad…
-Paano ang bus route proposal ko? -Saka na 'yan.
Naiprisinta mo man lang ba?
Naiprisinta ko na ang proposal mo. Naiprisinta na, salamat.
Wala akong makitang tungkol sa aktuwal na gastos dito.
Siguradong sobrang gastos niyon.
Sinasabi ko lang, hindi libre ang mga blueprint.
At paggawa ng kalsada, at daanan ng tubig at dumi…
Sandali!
Siyempre magastos ang mamuhunan sa hinaharap, di ba?
-Kailangan ng pera para kumita. -Manlalaro!
Dapat baliw ka para kumita ng dolyar.
Pero mas mahal ang lupa kaysa sa pagkakabenta mo.
Nadja, ilang beses kong kinuwenta. Tama naman.
-Mismo, wala nang dapat pag-usapan. -Pero hindi pa naitatayo ang mall.
Pero may groundbreaking tayo bukas. Bukas!
Sa harap ng buong press corps.
-Bago ka pa lang sa kompanya. -Tama. Ano naman?
Kaya baka di ka pamilyar sa kalakaran namin dito.
-Naayos na ni Jonas ang lahat. -Tama. Boom.
-Nadja, puwede ko bang silipin 'yan? -Sige. Tatahimik na ako.
Sa pagdami ng populasyon, nahaharap tayo
sa kakaibang sitwasyon tungkol sa pabahay…
Sandali. Hindi ko rin alam ito.
Diyos ko, hindi ko na kaya.
Nasaan ang kasunduan sa kompensasyon para sa magsasaka't pamilya niya, ni Pålsson?
Dinemolish natin ang sakahan niya. Kailangan silang bayaran.
Lina, napag-usapan na natin ito noong tagsibol.
Talaga?
Nakapirma ka sa mga kontrata.
Oo, pirma ko ito, pero maling kontrata.
-Hindi ko pipirmahan ito. -Kung hindi ikaw, sino?
Heto na naman ang mga haka-haka.
Puro haka-haka. Iisang team dapat tayo!
Huwag pagdudahan ang maliliit na bagay kung gusto nating may matapos.
Naalala mo noong nagtalo tayo tungkol sa mga walang kuwentang bagay?
Ano'ng nangyari?
Uy, Frans…
Frasse!
Inatake ako.
Di maliit na bagay ang pagwasak ng bukid ng pamilya para magtayo ng mall, di ba?
Kapitalistang kasamaan 'yon.
Parte ng istrakturang pangkaunlaran ng munisipalidad ang shopping mall.
Makinig. Kailangang magbasag ng ilang itlog
para makaluto ng pancake.
-Torta. -Di ba?
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Pancake. Narinig ko ang "pancake."
Magtanghalian na tayo.
Hot dogs?
'Yan lang ba ang pagkain natin?
Oo, nagkaproblema sa delivery ng pagkain. Heto na.
Akala ko salmon ang tanghalian.
Grabe, ang lamig ng hot dog. Sobra.
Lina?
-Hi. -Diyos ko, tinakot mo ako.
Kumusta ka?
Oo, ayos… Ayos lang ako.
Puwede ka bang makausap sandali?
-Sige. -Cool.
-Ano'ng ginagawa mo? -Ano'ng ibig mong sabihin?
Kinukuwestiyon mo ang mga kontrata sa harap ng lahat.
Di mo nakikitang nakakahiya para sa akin?
Na parang may nagawa akong mali? At sobrang kaba ni Ingela.
Parang sobrang hirap sa pakiramdam.
Okay, pero sinabi ko lang sa 'yo ang nakita ko.
-Di ako ang pumirma sa kontrata, Jonas. -Hindi.
Di ko nabasa ang mga 'yon.
Kung gano'n, sino? Isa kayang… Di kaya multo?
O baka di mo maalala. Posible ba 'yon?
Normal na medyo maging makakalimutin ka kapag matagal kang na-stress.
Nagsisimula kang humiwalay at mag-imbento ng mga bagay.
Pag-isipan mo muna ang sasabihin mo mula ngayon, okay?
Ano 'yon?
Ubos na ang tissue sa cabin two.
-Aayusin natin 'yan. Walang problema. -Sige.
-Nasaan ang chef? -Naghahanda ng pagkain, o hapunan.
Ang pangunahing tanong ko ay kung sino ang nagpresyo.
Parang nasa Nuremberg Trials tayo sa mga tanong mo.
Pero dapat puwede akong magtanong. Nandito tayo para mag-usap, di ba?
Dapat maipaliwanag mo nang tama.
Ayaw na natin ng sitwasyong tulad ng kay Frans.
Sino si Frans?
Frans? Sino si Frans?
May na-miss ba ako?
Kalokohan talaga ito.
Naalala mo noon, Eva, noong ang mga taga-munisipyo
ay nagmamalasakit sa bukid at naiintindihan ang halaga niyon?
Naiintindihan mo ba?
-Tingnan mo, Anette. -Ano ito?
Oo, sa tingin ko mag-uuling siya.
Kumusta, gang!
Ako si Sooty!
Oo, nandito ako para magpasinaya ng shopping mall dito sa Kolarängen.
Magiging sobrang saya natin!
May nakakita na ba ng maliit na shopping mall
na handa nang pasinayaan?
Si Sooty ito! Ang mascot ng Kolarängen.
Ano 'yong mag-uuling?
Sila ang mga manggagawa sa gubat, naghahatid ng uling para sa mga pugon.
Ang lupang sinisira natin ngayon para tayuan ng mga mall.
Tigilan mo ako, Anette.
Munisipalidad natin ang may pinakaambisyosong layuning pangklima!
Alam mo ba ang pagkakaiba ng layuning pangklima at pangkapaligiran?
-Wag mong gawing politika ang lahat. -Sabihin mo.
Kung ipapasok natin ang politika…
Sinusubukan ng isa rito…
May punto naman siya.
Hoy!
Bakit kayo ganyan?
Nagpakahirap pa akong magbihis at magpalabas dito.
Para masaya.
Isa lang ang masasabi ko: sayang ang oras at pagod ko sa inyo.
Masaya na kayo?
May cottage cheese pie at jam.
Wag mong alalahanin ang iniisip at nararamdaman ng iba.
Wala akong pakialam.
Naaawa ako sa kanila.
Totoo.
Di sila marunong tumawa.
Paano na sila kung walang pagkamalikhain, pagkapangarapin…
Jonas, makinig ka.
Alam ng mga tunay na mahalaga ang nagawa mo.
At iyon ang importante.
Galit ang mga tao
sa isang matagumpay, bata, at mapangaraping taong tulad mo.
Hindi nila matanggap. At alam mo ba?
Nagdesisyon akong ikaw ang unang hahawak ng pala bukas.
Ikaw.
Subukan mo, Jonas.
Magbungkal ka.
Subukan mo sandali.
Ganyan nga. Magaling.
Doon ang tingin. Ganito.
Medyo lakasan mo.
Matatag na grupo ang pundasyon ng isang matagumpay na organisasyon,
kaya sa pamamagitan ng komunikasyon at pagtutulungan,
mas maiintindihan natin ang isa't isa.
Mismo!
Pangarap ang nagpapatakbo ng grupo.
Napakahusay ng sinabi mo, Ingela. Parang ganito…
Wag mong itanong kung ano'ng magagawa mo para sa kompanya mo.
Tanungin mo kung ano ang kaya mong gawin, at gawin ninyo nang magkasama.
At sa komunikasyon, 'yong totoong komunikasyon.
Pag-uusap, pakikipag-ugnayan sa tao.
Ibig sabihin walang cellphone.
Maganda ang Kristiyanong enerhiya mo.
Para makapaglaan tayo ng oras sa mga katawan natin.
Magaling. Ilagay n'yo rito.
Mabuti. Ang galing.
Akin na ito. Puwede kang manigarilyo pag uwi mo.
Magaling. Makakapakinig ka sa akin.
Uy, ang gandang enerhiya!
At ngayon, gusto kong bumalik kayo sa inyong mga cabin
at magpalit ng matibay na damit,
dahil oras na ng team building!
-Gumawa ako ng quiz. -Wala tayong oras para diyan.
-Amir. -Bakit?
-Naniniwala ka sa akin, di ba? -Oo, ano?
-Di ako ang pumirma sa mga dokumento. -Okay. Sino?
Di ko alam, pero…
Dapat bayaran ang magsasaka. Kabaliwang takbuhan siya.
-Paano? -Kailangan nating isingit sa budget.
-Kailangan natin siyang tawagan. -Sino? Si Pålsson?
Oo.
Pero, Lina,
patay na si Pålsson.
Hindi mo ba alam?
-Ano? Kailan? -Pagkatapos nilang i-demolish ang bukid.
Nagpakamatay siya.
Shit.
Ayaw ni Ingela na pag-usapan ito dahil sa "negatibong konotasyon."
Oo naman.
Bawat grupo ay gagawa ng balsa!
Kasama sa puwede n'yong gamitin
ang dalawang paleta, 60 PET bottles,
dalawang rolyo ng duct tape, lahat ng espiritung gabay ninyo,
at isang malaking bag ng lakas ng loob. Tayo na!
Rakrakan na! 'Yon!
Magsisimula ako sa mga bag!
I-tape mo!
Torbjörn!
Mga bote!
-Iti-tape ko ang mga bote! -At damihan mo ang tape!
-Jonas? Naririnig mo ako? -Oo.
Tara na, red team!
Hoy, ilagay mo sa gilid ito. I-tape mo!
Tara! Hayaan mo na 'yan! Dalhin na natin!
Tayo na!
Mga lalaki ang sasakay!
Magsagwan!
Kalokohan ito.
-Nanalo tayo, Anette! -Oo, ayos.
-Lintik na 'yan. -Nanalo tayo!
Wala pala kayo, e!
Roger?
Karl?
Cleo?
Hello!
Roger?
Anong…
Diyos ko.
Ano ba'ng lintik na 'to?
Diyos ko.
Talon!
Jonas!
Lumulubog ang bangka mo.
Binigyan ka ng listahan ng mga bagay.
Sa limitadong oras, kailangan n'yong magdesisyon bilang team
kung alin sa mga nasa listahan ang ililigtas ninyo.
Kailangang alam n'yo ang uunahin dahil limitado ang oras,
at 'yon ang nakaka-stress.
Maghanap kayo ng paraan para mawala ang stress.
May isang minuto kayo.
Okay. Mukhang mahalaga ang toilet paper. Alam natin 'yon.
Pero ang mga de-latang pagkain, matrabaho 'yan, kaya puwede nating iwan?
Ano'ng kakainin mo?
Kaya kong mabusog sa tubig. Magaling ako do'n.
Tama, ako rin.
-Kasama ang laptop. -Lalangoy kang may laptop?
Bakit napakahalaga ng laptop?
Lina, magkakaiba ang lahat. Para sa akin, napakaimportante nito.
Kaya laptop imbes na life jacket?
Oo, marunong akong lumangoy, pero di ko mare-recover ang hard drives.
Di ko ba mare-recover ang hard drives?
Oo, pero hindi… Amir! Dadalhin ko ang laptop!
Puwedeng tanggalin ang hard drive.
Hayaan n'yong dalhin niya! Basta may bote ako ng alak.
Pero tungkol ito sa mahalaga sa iyo.
Kung laptop 'yon para kay Jonas…
Seven, six, five…
Pero, guys! Guys! Tumahimik kayo!
Zero!
Paano natin haharapin ang pagtapon ng langis kapag lumubog ang bangka?
Mali ang pagkakaintindi mo sa gawaing ito!
Patunugin ang gong!
MALUGOD NA TINATANGGAP NG THE HOLIDAY VILLAGE ANG SHOPPING MALL
…Costa Rica, sa gubat.
Ang ganda talaga niyon.
Tingnan n'yo 'to!
-Sige, Jonas! -Di ka makasabay?
Ang ganda ng mga hita mo!
-Handa na ba kayo sa pagsubok na ito? -Oo!
Sino'ng may gusto?
Ikaw diyan.
Gusto mo?
Hindi ka mai-stress. Katuwaan lang.
Umpisahan mo na kaya nang matapos na? Sige na.
Nandito tayo para hamunin ang sarili. Pumasok sa isang misteryo.
Lampasan ang mga limitasyon.
Lina!
Uy, guys.
Guys…
Hindi ganyan.
Mabuting hinihikayat n'yo si Lina.
Pero alam natin kung gaano siya kahina ngayon.
Hindi madali ito.
Kaya kung natatakot siyang…
Kung ayaw niya, hindi niya kailangang gawin.
Hindi nakakahiyang sumuko.
-Minsan nananalo ka sa pagsuko. -Hindi, ga…
Gagawin ko.
Huwag, Kaj. Hindi maganda 'yan.
Halika.
Oo, hindi… Ayaw ko.
Gusto kong ipaalala sa inyo
na ito ang nagpapalago sa inyo bilang tao.
Nandito tayo para magsaya.
Kaya, Cleo, iniisip ko kung…
Gaano kadalas mainspeksiyon ang mga pasilidad?
Narinig kong ang mga kawad na ito…
Noong araw, nagpupunta kami sa mga conference para maiba ang routine,
at para na rin kumain nang masarap at uminom ng beer.
Parang makaluma na 'yon, di ba?
Nakakarinig ako ng pagtatalo sa grupo,
kaya sasabihin kong ang tapat na pagtatalo ay tanda ng pag-unlad.
-Sino'ng nagsabi no'n? -Si Phil Collins.
Si Tony Robbins.
Magaling ang mga hula n'yo.
Pero si Mahatma Gandhi 'yon. Ano'ng ibig niyang sabihin doon?
Kung di mo kaya ang init, magsuot ka ng jacket.
Hindi. Ang marespetong pagtatalo sa pagitan ng dalawang tao
ay paraan para maabot ang tagumpay sa anumang landas ng buhay.
Magaling.
EMPLOYMENT CONTRACT BACKMANN-KROON
TUNGKOL SA PAGBILI
ISANG KUMIKITANG DEAL PARA SA IYO
BABAGSAK NANG HUSTO ANG HALAGA NG LUPA
Huli ka, gago.
Uy, guys.
Oras na para sa group picture. Kailangan ko ng esensiya.
Dahil kung walang esensiya, sino ba talaga tayo bilang isang grupo?
-Cleo, puwede nang makuha ang cellphone? -Oo.
Okay, matatangkad sa likod, at mabababa rito.
Magdikit-dikit tayo nang kaunti.
-Cleo? -Oo, hindi…
Maghintay tayo hanggang lumipas ang withdrawal.
Ano?
Mag-usap na lang muna kayo.
Bakit di n'yo pag-usapan ang mga di pagkakasundo, at ako…
-Nasaan ang ulo ko? -Ano'ng nangyayari?
Pare, magkita tayo sa hot tub, ha?
-Hoy! Nasaan ang ulo ko? -Trick question ba 'yan, o ano?
-Nasa pagitan ng balikat mo. -Nakakatawa.
-Nagdala ako ng malaking ulo. -Hindi ko nakita.
…kalokohan 'to.
"Nasa pagitan ng balikat mo." Oo.
Nasa pagitan ng balikat ko ang ulo ko. 'Yong sa 'yo? Sa puwit mo?
Dapat sinabi ko 'yon.
Ewan.
Gago ka.
Hindi, ayos lang.
Wow!
Dalawang araw akong gumawa ng playlist sa cellphone ko para sa okasyong ito.
Nakakainis talaga.
Baka gusto nilang makita kung sinong unang mababaliw nang walang cellphone.
Sa tingin ko, si Kaj.
Paano kung di maranasan ng 12 Instagram followers mo ang makulay mong buhay?
Hashtag YOLO.
-Haha, Eva. Pero may 83 followers ako. -Okay.
Saka wala nang nagsasabi ng "YOLO" kaya palpak ka na naman.
-Wow. -Ledin!
Isang bahagi ng puso ko Ay laging titibok para sa 'yo
YOLO!
YOLO.
-Cheers! -Cheers sa 'yo!
Cheers para sa atin!
Jenny?
Roger?
Karl?
Lintik!
Anong…
Hello?
SA PAGTUTULUNGAN NAAABOT ANG PANGARAP
Diyos ko.
Ibuhos mo!
Munting bulaklak!
Mga kaibigan, gusto kong huminto para pagnilayan
ang araw na itong magkakasama tayo.
Napakaganda ng araw na ito.
Naging bukas tayo sa isa't isa at nagpakatotoo,
at magkakasamang ipinakita kung sino talaga tayo.
Nagbukas kayo ng puso sa isa't isa.
-Kailangan kong magbanyo. Amir! -Ang mga maskara n'yo…
Dahil sa pagiging bukas, pagkakataon nating gumawa nang maganda.
Oo.
Bukas ay magiging napakagandang araw. Dahil malapit na tayo sa isa't isa.
Damahin n'yo! Magkadikit ang mga balat natin.
Uy, Ingela?
Masakit pa ba ang peklat na 'yan?
Wala na ang pisikal na kirot.
Pero sa isip, ang atakihin nang gano'n…
Napakasakit no'n.
Na kaya kang atakihin ng katrabaho mo nang gano'n…
Kailangang maramdaman mong ligtas ka sa trabaho.
-Ligtas tayo ngayon. -Hindi nawawala 'yon.
Hindi.
Tiningnan ko ang computer ni Jonas.
Ang mga kasunduan sa kompensasyon, bentahan ng lupa, e-mails nina Jonas,
ng Backmann-Kroon, at Kaj…
-May mali rito. -Patingin.
Isang linggo bago ako mag-sick leave ang petsa ng lahat ng mga dokumento ko.
Okay?
Pero nagawa na ang kontrata isang buwan bago pinirmahan.
Mas maagang petsa ang inilagay nila?
Mukhang gano'n, at pinalsipika nila ang pirma ko.
Hindi…
-Isa pa. -Ano?
Walang kontrata sa malalaking kompanya. Walang interesado.
Ang IKEA? Malalaking lugar ang kukunin nila.
Hindi. At pag pumalpak, lilipat si Jonas sa Backmann-Kroon.
May kontrata.
Nariyan lahat.
Naku, lintik, kumukulo na ang tiyan ko.
-Alam mo ba kung anong oras na, Eva? -Ang oras ay…
-7 p.m. -7 p.m. na?
Diyos ko, isang oras na silang late.
Bakit di sila makasunod sa schedule sa lugar na ito?
Sobrang ginaw. Gusto mong sumama sa cabin ko?
May makakain ba roon?
Potato chips, red wine.
Ayos na 'yan.
-The Wolf of Wall Street. -Ang gandang pelikula.
-Kailangan mo ng savings account. -Savings account? Kailangan ko nga.
Pero kung seryoso ka, crypto wallet ang gagamitin mo.
Lintik.
Inutusan mo ba si Kaj na palsipikahin ang pirma ko?
Doon ka magaling.
Pinapagawa mo sa iba ang maruming trabaho.
Teka.
Sandali lang. Ano'ng sinasabi mo?
Oo, ano'ng sinasabi mo?
Inalok ka rin ba ng Backmann-Kroon ng trabaho?
Dagdag-sahod at conference trips sa Dubai?
Hindi pa opisyal 'yon, di ba?
Alam mo… Lina, lintik…
Alam ko ang ginawa mo.
Di darating ang IKEA.
Walang darating.
Puwede ba tayong mag-usap nang pribado?
-Pare, gusto mo akong sumama? -Hindi. Kaya ko ito.
Umupo ka lang diyan at magsaya. Enjoy!
Kumusta?
Kaya pala dinagdagan mo ang trabaho ko.
Pinabigyan mo ako kay Ingela ng gagawin para guluhin ako.
At ginamit mo pa ang sick leave ko
para maniwala ang lahat na mali ako.
Lina…
Tingnan mo ako.
Gusto kita.
Dahil matalino ka. Dito.
Pero iniisip ko, ano ba talaga ang ginagawa mo rito?
Wala ka dapat dito, dapat nandoon ka.
Bagay ka sa mas malaking arena, Lina.
Naisip ko lang bigla, at atin-atin lang 'to.
Alam kong may mga bukas na posisyon sa Backmann-Kroon.
Sa posisyon ko, maikukuha kita ng magandang trabaho roon.
Na may malaking sahod.
'Yong magiging masaya ka talaga.
At kakalimutan natin lahat ng ito.
Ano sa tingin mo?
Hindi.
Kalimutan mo na lang.
Bakit mo sinasabing di darating ang IKEA?
-Darating nga ba sila? -Oo.
Pero pupunta sila kung kailan nila gusto.
At di ko kailangan ng taong… pagala-gala nang ganito.
Nandito tayo dahil sa akin! Nakalimutan mo ba? Akin ito!
Natetensiyon ako. Maghuhukay ako bukas, gamit ang pala!
Naiintindihan mo? Tatayo ako sa harap ng press at maghuhukay!
Di ito kikita. Walang turistang darating. Papalpak ang mall.
Malulugi ang munisipalidad.
Saan mo nakukuha ito, ha?
Sa napakaimportante mong laptop.
Di mo na dapat pinakikialaman ang mga gano'ng bagay, Lina.
Alam mo 'yon, di ba?
Aamin ka at ititigil ang konstruksyon
o ire-report ko ito sa pulis.
Grabe, gusto ko ang kantang ito.
Anette, lakasan mo.
-Anette? -Ano?
Lakasan mo! Mahalaga sa akin ang kantang ito.
Ano'ng klaseng basurang kanta ito?
Kung masyadong luma, masyado kang maingay, lintik ka!
Hindi, gumagabi na.
At heto na 'yong isa.
Hoy, Sooty! Pare!
Hoy, Sooty, pare ko!
Ayos lang, nag-aalala lang ako tungkol kay Lina at…
Bakit hawak mo 'yan? Ano?
Hello! Jenny?
Nagsisimula na kaming magutom dito. Hello?
Diyos ko. Totoo at matuwid ang Inyong mga Hatol.
Jonas!
Nakikita n'yo ba? Ibinibitin niya ito!
Sino 'yon?
Sooty? Ano?
Takbo, Lina!
Takbo!
Tayo!
Ano'ng nangyayari?
Pulis. Tumawag kayo ng pulis.
Hello? Patay ang linya!
Ano'ng gagawin natin?
Sa balsa. Tayo na, sa balsa!
Aray!
Angatin mo!
Lintik! Mauuna na ako!
-Diyos ko. -Lintik!
Nagkalat ang dugo.
Eva! Huminahon tayo, Eva. Magiging maayos ang lahat.
Bitawan mo ako!
Lintik.
Sinong gago ang gumawa nito?
'Yong lintik na Frans mula sa environmental office.
Ano'ng ginagawa mo?
Magsagwan ka lang!
'Yong flash drive.
-Ano? -Ibigay mo sa akin.
Pupunta tayo sa pampang, tatawag ng pulis
at kakalimutan ang samaan natin ng loob, okay?
Ibigay mo na.
Akin na!
Nababaliw ka na.
Kung nakinig ka lang sa akin, Lina!
Ang galing sana ng team natin, di ba?
Napakabait mo kasi, ano?
Bakit ba kalaban ko ang lahat?
Tingnan natin.
Huminga tayo sa ilong at ibuga sa bibig.
Nasa lumulubog na barko tayo.
Ano'ng kailangan para mabuhay sa lumulubog na barko?
Ano'ng mga kailangan mo?
Okay.
Baka kailangan mong…
-Lintik naman. Amir! -Kailangan mong…
Wag mo akong daldalan, lintik! Alam ko 'to.
-Oo. -Ayan.
May nakikita ka ba?
Wala.
Uy, makinig kayo.
Kailangan natin ng magandang diskarte.
-Ang minivan. -Ano tungkol do'n?
-Ang minivan. -Ano?
-Hawak ni Jonas ang susi. -Di ka puwedeng magpunta sa minivan!
Hindi ako aalis sa bahay na ito. Kahit isang hakbang.
Bakit ba ang hirap intindihin niyon?
-Sasama ka sa cabin ni Jonas o mamamatay? -Dito lang ako!
-Torbjörn? -Oo. Hindi.
Napakaimposible mo.
-Nadja! -Nadja!
Tahimik!
-At si Amir, nasaan si Amir? -Ha?
Ano ba 'to?
Lina?
Lina!
Aray! Lintik!
Lina?
Patayin mo ang ilaw.
-Nakita mo ba siya? -Nando'n ba siya?
-Hindi! -Hindi.
Hindi!
Lintik! Hindi.
Lintik…
Hindi!
Hindi! May tao rito.
Kumalma kayo! Kami ito!
Nakakabaliw ito.
Makinig kayo. Makinig kayong lahat.
Magsama-sama tayo mula ngayon. Wag maghihiwalay, okay?
Diyos ko.
Ano 'yon?
Anette…
Sino 'yong nakamaskara at…
Si Kaj!
Nakita mo ba ang nangyari kay Kaj?
Nando'n lang siya na parang…
Kaj… Sobra… Nakakakilabot.
Kailangang maiayos natin ito!
Hindi, teka. Ako na.
Ako na.
Ayan. Kadiri.
Naku, nakakadiri.
-Handa ka na ba? -Oo.
Medyo mahapdi ito…
Lintik na puta!
Tahimik, o di ko tatahiin 'to.
Lintik.
-Oras na para sa isa pa. Handa ka na ba? -Oo!
Ganyan.
-Ayan. Hihilahin ko na nang kaunti. -Oo!
Ayan.
Lintik.
Ang pangit ko. Lintik.
Naku…
Sino ang baliw na ito? Sino'ng puwedeng gumawa nito?
Baka dahil…
Baka dahil kasalanan ko.
-Ano? -Baka.
-Ano'ng sinasabi mo? -Ibig kong sabihin…
-Ano'ng sinasabi mo? -Oo, ako…
Sinabi sa kanyang pupunta tayo rito para sa conference.
-Sino? Sinabi kanino? -Sinabi ko…
Sinabi ko kay Frans.
-Frans? -Oo.
Bakit mo kinakausap si Frans?
Magkaibigan kami.
-Magkaibigan? -Oo.
-Naku… -Kaya naman pala.
-Ano? -Hindi ka nasaktan. Hindi ba?
-Oo. Pasensiya na. -Kalaban ko ang lahat, lintik.
Istupido silang lahat. Kailangan kong makatakas.
Hintayin mo ako! Kailangan kong sumama!
Hintayin mo ako, Jonas. Hintay!
Hintayin mo ako, Jonas.
Hintayin mo ako!
Itulak mo, ngayon na! Itulak mo, parating na siya!
Itulak mo, lintik naman!
Parating na siya! Itulak mo, nang magkasilbi ka!
Tumigil ka!
-Aray, Jonas! Huwag! -Bumitaw ka!
Hintayin mo ako! Jonas!
Alam ko kung bakit ginagawa mo 'to, Frans.
Pero pakiusap, makinig ka. Tama na.
Ako…
Kakampi mo ako.
Sinubukan ko talagang ipaintindi sa kanila
kung paano maaapektuhan ng shopping mall ang kapaligiran
at ang mga mamamayan at…
Pero walang nakikinig sa akin.
Naiintindihan ko 'yong galit mo. Nagagalit din ako.
Ayaw mo bang tulungan kitang alisin ang ulong ito, ha?
Mabigat at mahirap sigurong huminga at…
Hindi ikaw si Frans. Sino ka?
Malalampasan natin…
Wala tayong masasakyan palabas, wala tayong matatawagan,
at may mamamatay-taong naghihintay sa atin sa labas.
Kung susuwertehin, baka nandito siya.
Dito lang tayo hanggang dumating ang tulong.
Baka mapatay niya tayo bago 'yon.
Babalik naman ang chef. Gaano ba kahuli ang hapunang 'yan, ha?
Ang zipline.
Dadalhin tayo nito sa kabila ng lawa.
Sama-sama tayong pupunta roon. Tayo na.
Tayo na, Eva.
"DI KAMI SUSUKO NANG WALANG LABAN"
Amir, halika na. Ano'ng nangyayari? Tayo na.
Tingin ko di si Frans ang gumagawa nito.
Ano 'yan?
Lintik. Ang anak ni Pålsson.
Siya ang nakakita sa tatay niya sa kuwadra.
Lintik.
-Tayo na, Amir. -Tayo na.
-Ituloy na natin, lintik. -May gasolina ba rito?
May nakikita ba kayo?
Tumahimik kayo!
Ayun siya!
Atras!
Takbo!
Eva!
Hindi, bumalik ka!
Takbo, Eva!
Sandali, Eva!
Takbo!
-Takbo, Lina! -Wag kang hihinto!
Hindi! Dito!
Heto.
Ayan.
Sige na.
Ano ba? Eva?
Ano ba?
Eva?
Eva, ano ba?
…tapos tatawagan ko si Mama at sana maganda ang mood niya.
Eva? Ano ba?
Ano'ng ginagawa mo, Eva?
Di ka puwede rito. Naiintindihan mo ba, Eva? Sige na.
Huwag mo akong hawakan!
Isang hakbang pa, Lina. Sige na!
Sige na. Isang hakbang pa. Kaya mo 'to.
Ano 'to?
Ano'ng…
Baka si Anette 'yon. Torbjörn, mag-ingat ka.
Anette?
Mga pulis ba 'yon? Baka pulis nga, Torbjörn.
Mag-ingat ka, Torbjörn.
-Anette? -Si Anette ba?
Anette, ikaw…
Takbo, Eva, lintik. Takbo!
Baliw kang anak ng puta!
Halika rito.
Halika rito!
Maaga ang panahon ng lamok ngayong taon.
Tor… Tor… Torbjörn!
-Torbjörn? -Ano?
-Muntik ko na siyang mapatay. -Sigurado, Torbjörn.
Ang galing mo.
-Pero hoy? -Ano?
Tayo na. Tayo na, Torbjörn.
Ang gagong 'yon.
Tatapusin natin ito.
Tatapusin na natin ito, Eva.
Okay.
SOS 112, ano'ng emergency mo?
-Handa ka na? -Oo, kumusta ang tainga mo?
-Ano? -Ang tainga mo.
-Ulit. -Ang tainga mo!
-Ayos lang. Nilaglagyan ko ng Band-Aid… -Mabuti naman.
-Gawin na natin. -Gawin na natin.
Oo.
Buksan mo ang pinto at sasaksakin ko.
Sa tatlo. Isa, dalawa…
tatlo.
Eva! Huwag mong gagalawin si Eva!
Pakawalan mo siya! Pakawalan mo si Eva!
Pakawalan mo siya!
Huwag!
Ayos lang, Eva. Nahuli na natin siya!
Makikita mo, Eva!
Ganyan nga!
Tama, masunog kang lintik ka!
Hindi!
Nadja!
Dito!
Gago ka!
Ano'ng nangyari rito?
Nagpapaunlad kami ng kakayahan.
"DI KAMI SUSUKO NANG WALANG LABAN"
THE CONFERENCE