Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Φλόριντα, 1990.
Ξύπνησα μ' ένα απίστευτο χανγκόβερ.
Έβαλα το αριστερό μου χέρι στη γέφυρα της μύτης μου για να κρύψω το φως.
Το φτερό μιας νυχτοπεταλούδας πετάρισε στο δεξί μου μάγουλο.
Έβαλα το χέρι μου στο πρόσωπο, για να πετάξω το έντομο μακριά.
Τότε πρόσεξα το δαχτυλάκι μου.
Κινούνταν αυτόνομα.
"Για όνομα του Θεού. Το δάχτυλό σου είναι μόνο".
Μα δεν ήταν δικό μου.
Γαμώτο. Ήταν κάποιου άλλου.
Είχα χτυπήσει στο κεφάλι;
Οι αναμνήσεις απ' τα γεγονότα του βραδιού ήταν θολές στην καλύτερη.
Ο Γούντι Χάρελσον ήταν στο μπαρ το προηγούμενο βράδυ.
Ίσως είχαμε καμιά απ' τις θρυλικές μας κόντρες στο ποτό.
Μα δεν θυμόμουν κάτι τέτοιο.
Θυμάμαι, ωστόσο, τον σωματοφύλακά μου να με στηρίζει στην κάσα της πόρτας
ενώ έβαζε το κλειδί στην πόρτα της σουίτας μου.
Μα δεν έπιανα καρούμπαλα. Γαμώτο.
Δράση!
Δράση, Μάικλ!
Μάικλ!
Είναι όσο πιο δημοφιλής γίνεται στην ιστορία του χώρου.
Νικητής, ο Μάικλ Τζέι Φοξ!
Γράφουμε.
Παρότι όλα έδειχναν το αντίθετο...
- Τελείως ακίνητος. Κλακέτα. - βίωνα παραλυτικό φόβο
κι επαγγελματική ανασφάλεια.
Το τρέμουλο ήταν ένα μήνυμα...
από το μέλλον.
Όλοι λένε τώρα ότι αυτοί ορίζουν το αφήγημά τους.
Οπότε, η λυπητερή ιστορία είναι
"Ο Φοξ παθαίνει αυτήν την εκφυλιστική αρρώστια και τον καταρρακώνει".
Ναι, βαρετό.
Τα μαλλιά μου έγιναν κατσαρά στα 49 μου.
Ποτέ δεν ήταν, και ξαφνικά έγιναν... Ξύπνησα στη Σάντα Μπάρμπαρα με κατσαρό μαλλί.
- Σου πάνε πολύ. - Να βάλω λίγη μαρμελάδα.
- Όχι, όχι. - Να βάλω ένα καπέλο.
Πολύ ασχολούμαι για το πώς θα είμαι σ' ένα ντοκιμαντέρ.
Σου πάει.
Εντάξει, κοίτα εμένα.
Έτσι μπράβο.
Μπαίνω στο πλάνο.
Τι; Παιδιά, σε κάποια φάση είναι απλώς...
- Είναι όπως είναι. - Εδώ.
- Γεια. - Γεια.
- Πώς είσαι; - Καλά.
Δες με.
- Πώς πάει η μέρα σου μέχρι τώρα; - Μέχρι τώρα;
Μέχρι στιγμής είναι... επιτυχημένη.
Όλοι ξέρουν για το Πάρκινσον.
Μα όταν σε βλέπουν να περπατάς, φρικάρουν.
Ναι.
Σταμάτα κι ανασυντάξου.
Ωραία. Έτσι μπράβο.
Το περπάτημα φρικάρει τον κόσμο.
Δες.
Μα δεν το κρύβω.
- Γεια. - Γεια.
Και πάρ' το όπως θέλεις.
Αν με λυπάσαι, δεν πρόκειται να με αγγίξει.
Δεν είμαι αξιοθρήνητος. Κάνω πράγματα.
Γεια, τι κάνεις;
Με την ησυχία σου.
Είμαι ζόρικο κάθαρμα.
Είμαι κατσαρίδα, έχω περάσει πολλά.
- Δεν πεθαίνει η κατσαρίδα. - Όχι.
Όμορφα κι αργά, όμορφα κι αργά.
Έτσι. Υπέροχα.
- Τι κάνετε; - Καλά. Εσείς;
Σταμάτα κι ανασυντάξου.
Κύριε Φοξ!
Έγινε κι αυτό.
- Είστε εντάξει; - Εντάξει είμαι. Ευχαριστώ.
Εντάξει. Χάρηκα, κύριε!
Παρομοίως. Μου 'κοψες τα πόδια!
Η ΖΩΗ ΤΟΥ MICHAEL J. FOX
Πριν απ' το Πάρκινσον, τι σήμαινε να είσαι σε ακινησία;
Δεν έχω ιδέα.
Δεν έχω ιδέα. Ποτέ δεν ήμουν.
Δεν θα προσποιηθώ ότι θυμάμαι την ψυχική μου κατάσταση στα δύο μου.
Μέχρι το γόνατο, λίγο πιο βαρύς από βρεγμένη πετσέτα μπάνιου κι άπιαστος.
Μα πιθανώς ο λόγος που έβγαινα από πίσω δεν ήταν για να το σκάσω.
Πιθανότατα δεν αναγνώριζα όρια.
Όταν χτύπησε το τηλέφωνο λίγο μετά,
ο καραμελάς προσπαθούσε να κρύψει την ευθυμία του.
"Έχω τον γιο σας εδώ".
Άνετα φαντάζομαι τη μητέρα μου σαστισμένη που το 'χα σκάσει.
"Δώστε του ένα ζαχαρωτό.
Έρχεται να τον πάρει ο σύζυγος και να πληρώσει".
"Α, έχει λεφτά".
"Έχει αρκετά λεφτά, για την ακρίβεια".
Μικρός, μου έλειπε η πίστη που απαιτείται για να μείνεις ακίνητος.
Μια απ' τις μεγαλύτερες ειρωνείες στη ζωή μου.
Δεν μπορούσα να κάτσω ακίνητος, ώσπου κυριολεκτικά...
να μην μπορώ να κάτσω ακίνητος.
Όταν γεννήθηκε η αδελφούλα μου δεν ζήλευα.
Δεν βαριέσαι; Όσο περισσότεροι, τόσο καλύτερα.
Μα όταν εγώ ήμουν έξι πια κι εκείνη τρία, είχαμε την ίδια διάπλαση.
Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά να μας ρωτούν αν ήμασταν δίδυμα,
αλλά μόλις έλεγα ότι η δίδυμή μου ήταν τρία χρόνια μικρότερη,
οι αντιδράσεις άλλαζαν.
Συνειδητοποιούσα ότι με περίμεναν πιο μεγαλόσωμο.
Ήταν κάτι πρωτόγνωρο για μένα.
Δεν μπορούσα να γίνω πιο μεγαλόσωμος.
10 ΕΤΩΝ
Ήμουν ο πιο κοντός στην τάξη.
Πιο κοντός απ' τους συμπαίκτες στο χόκεϊ.
Εγώ κατέβαινα το πλέγμα κι έπιανα την μπάλα.
11 ΕΤΩΝ
Τις έτρωγα, όμως. Ήμουν μικρόσωμος.
12 ΕΤΩΝ
Μ' έχωναν σε φοριαμούς.
16 ΕΤΩΝ
Όταν οι μεγαλόσωμοι σε κυνηγάνε επίτηδες και σε κοπανάνε...
Μα πάντα βασιζόμουν στην ικανότητά μου να το σκάω από επίδοξους νταήδες.
Πάνω που η γη έμοιαζε να υποχωρεί κάτω απ' τα πόδια μου,
βρήκα τρόπο να το διαχειριστώ.
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΛΕΣΧΗ
Το μάθημα θεάτρου.
Εκεί ήταν τα κορίτσια.
Έπαιξα τον Ρουμπελστίλτσκιν.
- Τον Ρουμπελστίλτσκιν; - Ναι.
Έμοιαζες και πέντε χρόνια μικρότερος.
Ναι, ήμουν ένα μικρό ξωτικό.
Ήμουν χαριτωμένος και σαν ξωτικό. Ένα χαριτωμένο ξωτικό.
Χαριτωμένο ξωτικό.
Στο θέατρο έπαιρνες ύψος.
Γινόσουν ό,τι ήθελες.
Αλλά είχα τα μυαλά πάνω απ' το κεφάλι για τον πατέρα μου.
Ο μπαμπάς ήταν πραγματιστής, αποφασισμένος να μας προστατέψει απ' τους ρομαντισμούς.
Είχε όνειρα μικρός, αλλά η πραγματικότητα του τα στέρησε.
Είχε θυμό μέσα του.
Όταν γυρνούσε το χείλος του, την είχες άσχημα.
Και σκεφτόσουν "Γαμώτο. Τώρα την έβαψα".
ΦΟΞ, ΜΑΪΚ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΕΝΤΜΟΝΤΣ ΤΖ.
Ένα τηλεφώνημα απ' τον γυμνασιάρχη σήμαινε αυστηρή επίπληξη απ' τον μπαμπά.
ΔΕΝ ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΘΗΓΗΤΗ: ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΑΥΤΟΠΕΙΘΑΡΧΙΑ
Κι έλεγε "Που να πάρει!"
Άρχισα να περνάω τον χρόνο μου καπνίζοντας και πίνοντας.
Κι έμπλεκα διαρκώς σε τράκες.
Σμπαραλιάζοντας τα αμάξια του μπαμπά.
Σε θεωρεί χαμένο κορμί.
Ναι, πιθανώς χαμένο κορμί.
Γεια! Στις ομορφιές σου είσαι.
Φοβερά αυτά τα παπούτσια. Τώρα έχω καλές πιθανότητες.
Στα 16 μου, ο καθηγητής υποκριτικής μου έδωσε μια εφημερίδα.
"Ψάχνουν έναν έξυπνο 12χρονο,
και, διάολε, είσαι ο εξυπνότερος 12χρονος που θα βρουν".
Μα θα τα κάνω μαντάρα, Λίο! Με κοιτάζει τόσος κόσμος.
Σε περιμένουμε στο μακιγιάζ.
Θα γράψεις ιστορία, μικρέ.
Θέλω 2,5 εκ. ύψος ως την Παρασκευή.
Πήρα τον ρόλο. Τόσο απλό ήταν.
- Για την ομάδα μπάσκετ; - Όχι. Για την Πένι Μοντγκόμερι.
Αν πλησιάσω πάρα πολύ, δεν βλέπω το πρόσωπό της.
Ο υπεύθυνος κάστινγκ θεωρούσε ότι πλεονεκτούσα.
Οι Αμερικανοί παραγωγοί θα ήθελαν πολύ έναν ηθοποιό που να μοιάζει αρκετά νεαρός.
Μα αυτό σήμαινε ότι θα πήγαινα στο Χόλιγουντ και θα παρατούσα το σχολείο.
Κι αυτό φάνταζε ασύλληπτο.
Ο μπαμπάς: "Σίγουρα θες να κάνεις αυτό;"
Εγώ: "Εννοείται".
"Τόσο σίγουρος είσαι;"
"Εννοείται".
Και τότε ο μπαμπάς με σόκαρε.
"Αφού θες να γίνεις ξυλοκόπος, πρέπει να πας στο ρημάδι το δάσος".
Άρα, κρυφά, πίστευε σ' εσένα.
Ναι.
Δέχτηκε να πληρώσει την περιπέτεια,
βάζοντας το ταξίδι στην πιστωτική του.
ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ
Θυμάμαι να σκέφτομαι πόσο είχε εξελιχθεί η σχέση μας με τον πατέρα μου.
Είπε ότι απλώς θα με πήγαινε στα ραντεβού και θα μάθαινε μετά πώς τα πήγα.
Μου έδειχνε με τον τρόπο του ότι εγώ ήμουν υπεύθυνος, όχι εκείνος.
Παρακαλώ;
Όχι, τέλεια.
Κάθε οντισιόν έφερνε νέο ραντεβού και τρία ραντεβού έφερναν καλές προτάσεις.
"Κρατάς τον κόσμο απ' τα μαλλιά", είπε ο μπαμπάς. "Κρατήσου γερά".
Η γκαρσονιέρα μου ήταν στην παραγκούπολη του Μπέβερλι Χιλς.
Δεν έχω δει ομορφότερο σπίτι στη ζωή μου.
Τώρα σκεφτόμουν πόσο χαίρομαι που ήρθες μαζί μου.
Το διαμέρισμα ήταν 5 επί 4 μέτρα. Ένα στρώμα, μία εστία,
μ' ένα μικροσκοπικό μπάνιο και τον έναν και μοναδικό νιπτήρα της κατοικίας.
Έπλενα τα μαλλιά μου με Palmolive και τα πιάτα με Head & Shoulders.
Πέρασα πραγματικά τέλεια απόψε.
Ο Ρόναλντ ΜακΝτόναλντ έγινε ο διατροφολόγος μου.
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΣΑΝ ΤΑ ΜcDONALD'S.
- Είμαστε μόνοι; - Μόνοι;
Θέλω να πω, παραμονεύει εδώ γύρω ο άντρας σου;
Την άνοιξη του 1982, όμως, πλέον...
Σβάιτσερ;
το σενάριο ήταν δυσοίωνο.
Τι γίνεται εδώ;
Ηρεμήστε, κύριε Ουάιατ. Θα σας ακροαστώ.
- Πλάκα μού κάνετε; - Γεια σας.
Συνέχιζα να παίρνω ρόλους,
αλλά μετά βίας έβγαζα τα προς το ζην.
Ο ατζέντης μου έπαιρνε το 10%.
Ο μισθός σου.
Πλήρωνα φωτογράφο, υπεύθυνο δημοσίων σχέσεων, δικηγόρο.
- Εδώ λέει "$1,25". - Ναι, και;
Δεν είναι σωστό. Είναι λάθος!
Δούλεψα σκληρά γι' αυτό! Δεν είναι δίκαιο!
Δούλεψα πολύ σκληρά γι' αυτό!
Άρχισα να ρευστοποιώ.
Πούλησα τον κομματιαστό καναπέ μου κομμάτι κομμάτι.
Παραλίγο να πάρω ρόλο σε κάνα δυο ταινίες. Η πιο σημαντική, το Συνηθισμένοι Άνθρωποι.
Μα ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ δεν εντυπωσιάστηκε με την οντισιόν μου.
Έκανε οδοντόνημα καθ' όλη τη διάρκεια.
Γιατί έπρεπε να έρθουν εδώ;
Η απόρριψη μπορεί να είναι τόσο ψυχρή,
που κινδυνεύεις να μουδιάσεις.
Μην ακούς εκείνους που δεν ξέρουν τι λένε.
Ξέμενα από λεφτά.
Οπότε, ξεμένεις από λεφτά. Μόνο αυτό...
"Ξεμένεις"... Πολύ κομψά το λες. Δεν είχα μία.
- Έπαιρνα δωρεάν μαρμελάδα από IHOPs. - Δηλαδή;
- Τις ατομικές.
- Γιατί; - Για να φάω.
- Έλα τώρα. - Κι ήμουν...
Έβρισκα διάφορες πενταροδεκάρες για να πάω παρακάτω. Ζούσα μέρα τη μέρα.
Κι είπα "Πρέπει να φύγω από δω. Δεν έχω λεφτά.
Χρωστάω στην εφορία, αποφεύγω τον σπιτονοικοκύρη, δεν έχω τηλέφωνο".
Πάω στο αεροδρόμιο με τα πόδια.
- Τι περίμενες; - Τι περίμενα;
Ο αδελφός μου ήταν επιστάτης σε οικοδομές και μάζευα καρφιά στα εργοτάξια.
Μα είχα ακόμη μία μάρκα και μια θέση.
Τι πράγμα;
Στο πόκερ, όσο έχεις έστω μία μάρκα και μια θέση στο τραπέζι,
είσαι στο παιχνίδι. Έχεις μάρκα και θέση.
Αυτό ήταν. Η τελευταία μου ευκαιρία.
"Πάψε να με πρήζεις μ' αυτόν τον πιτσιρικά",
είπε ο παραγωγός Γκόλντμπεργκ στον υπεύθυνο κάστινγκ της κωμικής σειράς.
Δεν θέλουμε να πάρουμε κάποιον που δεν έχει πλάκα.
"Δεν αλλάζω γνώμη με τίποτα. Απλώς δεν μας κάνει".
Όλοι νιώθουμε ότι ο Άλεξ είναι ικανότατος,
εκδότης της εφημερίδας, αλλά συμπονετικός κατά βάθος.
"Ξέρω τι θέλω, και σου λέω ότι δεν θέλω τον Μάικλ Φοξ ως Άλεξ Κίτον".
Όχι. Τη θέλω αυτήν τη δουλειά. Τη χρειάζομαι. Θα τα καταφέρω.
Όπου κι αν πάω, πάντα κάτι δεν πάει καλά.
Πολύ νέος, πολύ μεγάλος, πολύ κοντός, πολύ ψηλός. Μπορώ να το διορθώσω.
Μπορώ να γίνω μεγαλύτερος. Ψηλότερος. Οτιδήποτε.
- Έτοιμοι; Σε πέντε. - Πέντε, τέσσερα, τρία, δύο!
Περιμένετε. Συγγνώμη, διαλύθηκε το σενάριό μου.
- Πού είναι; Γαμώτο. - Στην αρχή της 11.
"Πρώτη μέρα νηπιαγωγείου, μαμά.
Αν αργήσει, ίσως επηρεαστεί όλη η ζωή του".
"Καλά λέει η Μαλ. Από κει αποφοίτησα. Είμαι θρύλος".
Και γέλασαν. Και σκέφτηκα...
Ήταν κάτι σαν... μια αίσθηση του στιλ "Ουάου"!
"Έχω κι εγώ".
Δεν υπάρχει ποτό, ναρκωτικό, γυναίκα, δεν υπάρχει τίποτα
που να συγκρίνεται μ' εκείνη τη στιγμή για μένα, στα 22 μου,
που πάλευα τρία χρόνια για να τα καταφέρω.
"Ωραία, ωραία, ωραία".
Το γέλιο είναι... Βγαίνει αβίαστα.
Μόλις βρήκα κάτι,
έναν τρόπο να επικοινωνήσω μαζί σου που δεν περίμενες.
Δεν έχεις απάντηση, παρά μόνο να κάνεις θόρυβο.
"...πλάκα κάνεις;"
Ήθελες να ξεδώσεις. Είναι πολύ ειλικρινές.
Ο Γκάρι Ντέιβιντ Γκόλντμπεργκ έκατσε πίσω κι είπε
"Γιατί δεν μου είπε κανείς για τον μικρό;"
Τέλεια!
Ήμουν σ' έναν τηλεφωνικό θάλαμο έξω από ένα κοτοπουλάδικο.
Ενώ ο ατζέντης μου μιλούσε για επταψήφια αμοιβή...
εγώ κοιτούσα το μενού κι ευχόμουν να είχα $1,99 για να πάρω φτερούγες.
Το συμβόλαιο δεν μπορούσε να οριστικοποιηθεί, ωστόσο,
καθώς ο επικεφαλής προγράμματος του NBC και παιδί θαύμα Μπράντον Τάρτικοφ
δεν ήθελε επ' ουδενί να πάρω τον ρόλο του Άλεξ Κίτον.
Αυτός ο τύπος είναι πολύ ικανός και το 'χει με την κωμωδία,
αλλά δεν νομίζω ότι θα δούμε ποτέ τη φάτσα του σε κουτί κολατσιού.
Θα ήταν σχετικά απλό να απολυθώ και να αντικατασταθώ.
Η διαφωνία μαινόταν μέχρι και τη μέρα που ξεκίνησαν τα γυρίσματα του πιλότου.
Καλώς ήρθατε στο Family Ties.
Άντι, ξεκινάμε;
Ό,τι θα γινόταν την επόμενη ώρα θα καθόριζε τη μοίρα μου.
Θα χαμηλώσουν τα φώτα.
ΜΑΪΚΛ ΦΟΞ
Ξεκινήστε τα βίντεο, παρακαλώ. Τα μηχανήματά σας.
Πολ, το πρώτο πλάνο.
- Καλή δουλειά σε όλους. - Τρία, δύο...
Ξεκινάμε. Είμαστε έτοιμοι. Και, δράση. Πάμε!
Παρακαλώ; Ποια τον ζητεί;
Η Κίμπερλι Μπλάντον.
- Η Κίμπερλι. - Λυπάμαι...
Απ' τη στιγμή που αυτοσχεδίασα με το "Π."...
Εδώ Άλεξ Π. Κίτον.
ένιωσα λες και το κοινό κατάλαβε τις μέρες απόγνωσης που πέρασα μέχρι τότε.
Γεια. Συγγνώμη που ανοίγω εγώ. Ο μπάτλερ μας έχει ρεπό απόψε.
Αν η Κίμπερλι δεν συμπαθεί την οικογένειά σου όπως είναι,
τότε, ίσως δεν αξίζει να νοιάζεσαι για εκείνη, δεν νομίζεις;
Έτσι θα αφήσεις τα μαλλιά σου ή θα τα πιάσεις;
Ο Μάικλ Τζέι Φοξ!
Μια χαρά πάει.
Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι... όλα θα γίνονταν πραγματικότητα.
Μαμά, τι κάνεις;
Η κωμωδία καταστάσεων θα εστιαζόταν στους γονείς.
Όχι μπανάνες, μαμά.
Αντ' αυτού, η Αμερική ερωτεύτηκε τον γιο τους.
Εστίασε στον Μάικλ. Θα τη βοηθήσει αυτό. Εστιάζουμε στον Μάικλ.
Μια χαρά θα 'ναι.
Εξαιρετική ερμηνεία.
Όταν τον παρακολουθείς εντυπωσιάζεσαι από την έξοχη αίσθηση συγχρονισμού.
Βρίσκω την αίσθηση του χιούμορ στον άντρα απίστευτα συναρπαστική σεξουαλικά.
Ήταν ένας ιερέας κι ένας ραβίνος.
Πότε ανακάλυψες ότι σ' άρεσε να προκαλείς γέλιο;
Ήμουν μικρόσωμο παιδί.
Ή θα ήμουν πλακατζής ή θα πάλευα, οπότε...
Αν κάνεις τον μεγαλόσωμο να γελάσει,
προτού θυμώσει μαζί σου, είναι ασφαλέστερος τρόπος.
- Ατάκα! - Άλεξ, παραδέξου το. Είσαι ξεχωριστός.
Εντάξει. Εγώ...
Δεν θέλω να διαφωνήσουμε γι' αυτό.
Ο κύριος Φοξ μου έστειλε αυτό το κουτί κολατσιού.
Υπέγραψε "Μπράντον, αγάπη και φιλάκια, Μάικλ Τζέι Φοξ".
ΜΠΡΑΝΤΟΝ, ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΤΟ ΚΑΥΧΗΘΩ, ΑΛΛΑ...
Όταν είμαι μαζί σου βλέπω στα μάτια σου
ότι έχεις μια φοβερή ατάκα κι ότι δυσκολεύεσαι να την πεις.
Είναι απαίσιο. Είναι πολύ δύσκολο.
Όταν χρειάζομαι διακαώς ντοπαμίνη
κι εξασθενεί η επίδραση της δόσης... Αυτό συμβαίνει και τώρα.
Παγώνω και... Παγώνω στο σώμα και στο πρόσωπο.
Είναι μια μάσκα. Έχω μια μάσκα του Πάρκινσον.
Πρέπει να ζοριστώ πολύ, να πιεστώ να χαμογελάσω, να δείξω έκφραση.
Μου δίνει μια κενή έκφραση.
- Αν ήσουν πανευτυχής, πώς θα ήσουν; - Έτσι.
- Αυτή ήταν η δουλειά σου. - Ναι.
Και σταμάτα.
Εντάξει. Ζεστάθηκες; Νιώθεις ζαλάδα;
Έχω τρελαθεί!
Εντάξει. Θα διαβάσουμε μερικές σελίδες απ' το βιβλίο σου.
Εντάξει. "Όταν ο πατέρας μου απολύθηκε απ' τον στρατό..."
Λίγο πιο ίσια.
Γιατί θες να πεις την ιστορία τώρα;
"Μικρός, πολλά έμοιαζαν να μου 'ρχονται εύκολα.
Διάβαζα ένα μεγάλο βιβλίο με μανία..."
Ο κόσμος μου μικραίνει.
Αγαπώ το μυαλό μου και πού με οδηγεί και δεν θέλω να σταματήσει πρόωρα αυτό.
"Μικρός, πολλά έμοιαζαν να μου 'ρχονται εύκολα..."
Θα υπάρξει κάποια στιγμή... ίσως σε άλλα 20 χρόνια,
που δεν θα μπορείς να πεις την ιστορία σου;
Αν είμαι εδώ σε 20 χρόνια,
είτε θα έχω θεραπευτεί είτε... θα μ' έχουν κάνει πίκλα.
"Έτρωγα το μεσημεριανό μου με... Έτρωγα το μεσημεριανό μου με καλαμάκι..."
"...με πολλά στρώματα αφρολέξ
με τρίχες από γιακ κολλημένα στο πρόσωπο". Αυτό είναι πολύ...
- Ποιος το 'γραψε; - Κάποιος μαλάκας.
Ήταν ταινία β' διαλογής.
Μα λίγο παρακάτω ήταν επαγγελματίες.
Τι έκαναν αυτοί;
Γυρνάνε τη νέα ταινία των Ζεμέκις και Σπίλμπεργκ. Ποιος παίζει;
Ο Κρίσπιν Γκλόβερ.
Έτσουξε λίγο που ο τρελο-Κρίσπιν θα έπαιζε σε ταινία του Σπίλμπεργκ,
ενώ εγώ...
χαραμιζόμουν σε μια δεύτερη ταινία με λυκανθρώπους.
Λίγο μετά τα Χριστούγεννα...
ο Γκόλντμπεργκ με είχε καλέσει στο γραφείο του.
"Θέλω να εξομολογηθώ κάτι", ξεκίνησε.
"Λίγο πριν το ξεκίνημα της σεζόν, ο Στίβεν μού έστειλε ένα σενάριο".
Όταν ο Γκάρι έλεγε "Στίβεν", εννοούσε τον Σπίλμπεργκ.
Κο ΓΚΑΡΙ ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΓΚΟΛΝΤΜΠΕΡΓΚ "FAMILY TIES"
"Ο Στίβεν σε ήθελε για πρωταγωνιστή.
Με ρώτησαν αν μπορούσα να σ' αφήσω να φύγεις απ' το σίριαλ.
Δεν σου το ανέφερα τότε, γιατί ήταν απλώς αδύνατο".
ΕΣΩΤ. ΓΚΑΡΑΖ - ΗΜΕΡΑ
ΚΟΝΤΙΝΟ
ΧΤΥΠΟΣ ΡΟΛΟΓΙΟΥ
ΚΙ ΑΛΛΑ ΡΟΛΟΓΙΑ,
"Ξεκίνησαν τα γυρίσματα με τον Έρικ Στολτς,
αλλά θεωρούν ότι δεν κάνει για τον ρόλο".
ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΝΙΚΕ
ΤΟ ΣΚΕΪΤΜΠΟΡΝΤ ΠΕΦΤΕΙ ΚΑΤΩ
"Θα κοστίσει, αλλά θα ξαναγυρίσουν όλες τις σκηνές του".
ΔΑΧΤΥΛΑ ΓΥΡΝΟΥΝ ΔΙΑΚΟΠΤΗ
Καιγόταν το μυαλό μου.
ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΚΡΗΞΗ
Κάτι άλλο;
"Δεν θα λείψεις ούτε ώρα απ' το σίριαλ".
Η συμφωνία έκλεισε.
Ένας οδηγός περνούσε και μ' έπαιρνε στις 09:30.
Με πήγαινε στην Paramount...
όπου είχα γυρίσματα για το Family Ties όλη μέρα.
Γεια, τι κάνεις;
Θα τα βγάλεις πέρα με δύο δουλειές;
Για μένα είναι.
Και στις 18:00, ένας άλλος οδηγός μ' έπαιρνε και με πήγαινε
σε όποια απομακρυσμένη τοποθεσία ήμασταν εκείνο το βράδυ.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Δράση!
Μισό λεπτό, Ντοκ.
Μου λες ότι έφτιαξες μια χρονομηχανή...
από ένα DeLorean;
Δούλευα στην ταινία μέχρι λίγο πριν το ξημέρωμα.
Πλέον, έμπαινα στο βανάκι της παραγωγής με μαξιλάρι και κουβέρτα
κι ένας άλλος οδηγός με γυρνούσε σπίτι.
Κοιμόμουν δυο τρεις ώρες...
κι ο οδηγός νούμερο ένα επανεμφανιζόταν στο διαμέρισμά μου,
έμπαινε με το κλειδί που του είχα δώσει,
έφτιαχνε καφέ,
ετοίμαζε το ντους.
Και πάλι απ' την αρχή όλη η διαδικασία.
Γεια σας!
- Άλεξ, άργησες μία ώρα. - Ναι;
Πώς πάει η νέα δουλειά;
Υπέροχα. Πραγματικά υπέροχα.
Για μένα είναι. Θα πάω νωρίτερα.
- Κλακέτα. - Δράση!
Λοιπόν, μάγκες και κούκλες!
Επί τρεισήμισι μήνες,
ο συνδυασμός Επιστροφή στο Μέλλον και Family Ties με κατάπιε ολόκληρο.
Λήψη 22.
Δεν ήξερα σε ποιο πλατό ήμουν.
Και, βασικά, ποιος ήμουν.
Δυο βδομάδες τώρα δουλεύεις όλα τα απογεύματα και τα βράδια.
Πώς γίνεται να είναι καλό όλο αυτό;
- Πώς είσαι; - Καλά. Εσύ;
Καλά. Κουρασμένος.
- Τι έγινε εδώ; - Κοπάνησα το κεφάλι μου.
Περπατούσα πολύ γρήγορα κι έπεσα πάνω σ' ένα έπιπλο.
Δεν έπεσα πάνω του όπως συνήθως κι έπεσα με τη μούρη.
Ενώ ήμουν πεσμένος κάτω σκέφτηκα "Νομίζω πως διαλύθηκα".
Και μετά άρχισα να μελανιάζω και μαύρισαν τα μάτια μου.
Αυτό το μάτι μαύρισε πολύ. Και μου έκαναν ακτινογραφίες
κι είπαν "Έσπασες όλα τα κόκαλα στο μάγουλο και το μάτι σου".
Και μ' έβαλαν στο χειρουργείο και το έφτιαξαν με βίδες.
Είχα βίδες εδώ κι εδώ.
- Εδώ. - Είχες βίδες εκεί;
Οπότε, ναι, κοπάνησα τα μούτρα μου, αλλά το συνηθίζω.
Είναι κομμάτι της αρρώστιας να πέφτω.
- Έτσι πάει. - Πάρκινσον και βαρύτητα είναι αληθινά.
Ναι, η βαρύτητα είναι αληθινή. Έστω κι αν πέσεις απ' το ύψος μου.
Εντάξει, ξεκινάμε πάλι.
Η ιστορία της ζωής μου, λήψη δεύτερη.
Χριστέ μου, το κεφάλι μου.
Πού διάολο είμαι;
Παρακαλώ;
"Μάικ, μόλις είδαμε την ταινία".
- Ποια; - "Τη δική σου. Επιστροφή στο Μέλλον".
Μου τηλεφώνησε ο ατζέντης μου.
Συγγνώμη, Πιτ. Ξέρω ότι είμαι χάλιας.
Αν ήταν η αρχή του τέλους, ήταν ένα φοβερό ταξίδι.
Είμαι ο Ρότζερ Ίμπερτ, κριτικός κινηματογράφου της Chicago Sun-Times.
Κι εγώ είμαι ο Τζιν Σίσκελ, κριτικός της Chicago Tribune.
Πρώτα, Επιστροφή στο Μέλλον. Ταξίδι στον χρόνο, μισητό είδος για μένα,
γιατί ποτέ δεν αλλάζει τίποτα όταν γυρνούν στο παρελθόν,
διότι αυτό θα σήμαινε ότι το μέλλον που είδαμε στην αρχή
θα ήταν ψέμα, σωστά;
Μα το Επιστροφή στο Μέλλον έλυσε αυτό το πρόβλημα
και με συνάρπασε.
Είναι η αγαπημένη μου ταινία για τη θερινή σεζόν.
Κι ο Μάικλ Τζέι Φοξ δίνει μια κυριολεκτικά εξαιρετική ερμηνεία.
Το ταξίδι, τελικά, τώρα ξεκινούσε.
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
1. "ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ"
Πώς σου φαίνονται οι πρώτες κριτικές;
Το λένε "θεαματικό".
- Τρομακτικές, ναι. - Ναι, πολύ τρομακτικές.
- Θα παραμείνεις ίδιος; - Ναι.
- Θα το διαχειριστείς καλά; - Ναι.
Έχει έναν πάγκο με περιοδικά στην παλιά γειτονιά.
Μια στο τόσο, περνούσα από κει.
Όχι, δεν κοιτούσα το Hustler ή το Juggs,
αλλά μελετούσα τις διάφορες εκδοχές μου.
GQ. US. People. Rolling Stone.
Playgirl. TigerBeat. TV Guide.
Variety. McCall's. The Star. The Globe.
Seventeen, 16, Mad, Cracked, και πολλά άλλα.
Όπου κι αν κοιτούσα, έβλεπα το είδωλό μου να με κοιτάζει πίσω.
Κανένα δεν αντιπροσώπευε τον αληθινό μου εαυτό...
όποιος κι αν ήταν αυτός.
Η ΑΛΚΗ ΞΑΜΟΛΗΘΗΚΕ! ΜΑΪΚΛ ΤΖΕΪ ΦΟΞ
Δεν γίνεται να γίνεις πιο δημοφιλής στην ιστορία του χώρου. Ο Μάικλ Τζέι Φοξ!
Ο Μάικλ Τζέι Φοξ!
Ο Μάικλ Τζέι Φοξ είναι κοντά μας απόψε! Ναι!
Δεν σε κάνει να νιώθεις υπέροχα;
Είναι τέλεια. Κοστίζει πολύ να φέρνω αεροπορικώς τη φαμίλια, αλλά χαίρομαι...
Καταρχάς, συγχαρητήρια. Η ταινία παραμένει πρώτη στις εισπράξεις.
ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΝΕΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑ;
Μα θα έχετε ανταγωνισμό το σαββατοκύριακο
με άλλη μια ταινία του Μάικλ Τζέι Φοξ. Θα είναι εξίσου καλή;
Δεν ξέρω.
Η δημοτικότητα του Μάικλ Τζέι Φοξ είναι ένα φαινόμενο.
$119,8 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ, 8 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ.
Πρέπει να πεις στον Σπίλμπεργκ ότι δεν είμαι έτοιμος να δεσμευτώ.
Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας σου;
Αυτό είναι το...
Παραλίγο να πω "Η υποκριτική είναι η ζωή μου".
Απονεμήθηκαν τα τηλεοπτικά βραβεία Emmy και οι νικητές είναι...
Α' ΑΝΔΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΣΕ ΚΩΜΙΚΗ ΣΕΙΡΑ
Δεν το πιστεύω αυτό! Τέλεια!
Νιώθω ένα μέτρο και κάτι.
Όπου βλέπω το όνομά σου, συνοδεύεται απ' το "αξιολάτρευτος".
- Γίνεται λίγο ενοχλητικό κάποια στιγμή; - Η μαμά μου γράφει σε τέτοια περιοδικά.
Αλήθεια;
Είναι κούκλος ο Μάικλ Φοξ.
Είναι πολύ κούκλος ο Μάικλ Φοξ. Σίγουρα θα έβγαινα μαζί του.
Μη με παρεξηγείτε. Περνούσα πάρα, μα πάρα πολύ καλά.
- Με ποια κοιμάσαι; - Με ποια κοιμάσαι;
Δεν θα σε ρωτούσα. Η Σέλι ρωτάει. Θα ξαναγυρνούσα στο...
Μα το έκανες.
Επειδή...
Ακόμη δεν καταλαβαίνω. Απορώ...
Εξακολουθώ να μην έχω ιδέα τι βλέπει ο κόσμος, αλλά...
Δεν θα αναφέρω την αγαπημένη μου μπίρα,
αλλά είναι καναδέζικη κι έχει επάνω ένα συγκεκριμένο ζώο με κέρατα.
Ένα πρωί, κοιτάω έξω απ' το παράθυρο και βλέπω ένα φορτηγό με μπίρες.
"Έρχονται πολλές τέτοιες ακόμη", είπε ο διανομέας.
Είχα μια Ferrari, ένα Range Rover, ένα Jeep Cherokee,
μια κάμπριο Mercedes 560 SL.
Τσάμπα αλκοόλ και συνήθως ήμουν επίτιμος καλεσμένος.
Μ' είχαν σταματήσει με τη Ferrari ενώ πήγαινα για γύρισμα.
Κι ο αστυνομικός σκύβει και λέει...
"Μάικ, εσύ είσαι;" Και λέω "Ναι". Και λέει "Είναι βαρύ αμάξι. Θέλει προσοχή".
Πήγαινα με 145 στη λεωφόρο Βεντούρα με Ferrari.
Κι είπε "Τέλεια η σειρά".
Είπα "Αυτό μόνο;"
- Πέντε βήματα μπροστά. - Ναι.
Αν κολλήσει το αριστερό πόδι σταματάς και ανασυντάσσεσαι.
Δεν θα σε σταματήσω εγώ, αλλά σταμάτα όποτε μπορείς.
- Κλειδώνουν τα γόνατα. - Ωραία.
- Μπορώ χωρίς... - Κάνε αυτό.
Κάνε σούστα. Νιώσε τις φτέρνες. Στρίψε. Νιώσε ότι είσαι σταθερός.
- Για κάποιο διάστημα ήμουν βασιλιάς. - Ωραία. Θέση γκολφ, μην κλειδώσεις.
Κι έπαιζα έναν ρόλο. Έπαιζα...
Γι' αυτό αξίζει να μετανιώνω.
Πώς είναι η Τρέισι;
Παντρεμένη μαζί μου. Ακόμη.
Ως νεαρός σελέμπριτι που αποκτά μεγάλη δόξα πολύ γρήγορα,
δεν ξέρεις τι είναι αληθινό.
Με φωτογραφίζουν πίσω από θάμνους στην πισίνα μου.
Κυκλοφορώ με καπέλο και γυαλιά και σκυμμένος και κρύβομαι.
Όλα είναι μαλακίες. Δεν είναι αληθινά.
- Μεγάλο βήμα δεξιά. - Όχι.
Μεγάλο βήμα δεξιά. Ωραία. Πάλι θέση γκολφ.
Ωραία. Αυτά πρέπει να δουλέψουμε.
Να επιβραδύνεις τη σκέψη σου, εντάξει;
- Σ' αυτόν τον τομέα θες δουλειά. - Ισχύει.
- Επιβραδύνουμε, λοιπόν. - Ναι.
Έτσι; Σήκω όρθιος, πάρε θέση γκολφ. Στις φτέρνες σου.
- Έτοιμος; - Ναι.
Κάνε το βηματάκι γύρω απ' το σκαμνί.
Το Πάρκινσον ήταν σκέτη καταστροφή.
Μα είναι τόσο αληθινό.
Όταν πάθαινε κρίση το μπράτσο μου ή σπασμό το χέρι, αυτό είναι αληθινό.
Γύρνα. Φρόντισε να σταθεροποιηθείς.
Ωραία. Σταθεροποιήσου.
Δεν μπορείς να περπατήσεις, να πας στην τουαλέτα.
Αυτό είναι αληθινό.
Αργά μπροστά.
Υπέροχα. Άψογα. Ξέρω ότι μπορείς να το κάνεις.
- Φυσικά μπορώ. Αυτό είναι... - Έτσι;
Αυτό με σκοτώνει, που δεν είναι...
- Η στιγμιαία έλλειψη ελέγχου. - Ισχύει.
Δεν σκέφτεσαι "Χάνω τον έλεγχο".
- Απλώς, μπουμ! Πετάω... - Αυτό θα...
Αυτό λέμε συνέχεια. Για την ταχύτητά σου, λόγω του χαρακτήρα σου.
- Θέλω να τα καταφέρω. - Επιβράδυνε.
Γιατί είσαι αρκετά αθλητικός ώστε να προλάβεις να αντισταθμίσεις
- οτιδήποτε πάει στραβά. - Γιατί να τρέχεις;
Έτσι. Βλέπεις; Αυτό ήταν ακόμη καλύτερο!
Το να σου μιλάω ως σταρ του σινεμά διαφέρει απ' το να σου μιλάω ως...
Είμαι πολύ πιο εντυπωσιακός πλέον.
Πράγματι. Έχει αλλάξει η ζωή σου εξαιτίας όλου αυτού;
Δεν θα το έλεγα.
- Στην Τζόαν. - Σε ποια;
Στην Τζόαν. Τ-Ζ-Ο-Α-Ν.
Είτε υπογράφει αυτόγραφο είτε τρέχει στην επόμενη συνέντευξη,
όλα είναι στα πλαίσια της προώθησης του Μάικλ Τζέι Φοξ και της ταινίας.
Η οικογένειά του πρέπει ν' αναρωτιόταν πώς θα εξελισσόταν όταν άφησε το λύκειο.
Όταν πάμε να τον δούμε, προσπαθούμε να περνάμε χρόνο μαζί του
και πάμε μαζί του σε εκδηλώσεις που θέλει εκείνος.
Μα όχι, δεν...
Δεν ασχολούμαστε καθόλου με τη σόου μπίζνες.
Στην πίσω αυλή είναι απλώς ο Μάικ Φοξ,
όχι ο σταρ Μάικλ Τζέι Φοξ που έχει γνωρίσει ο κόσμος.
Λέει ότι οι επισκέψεις στο σπίτι του τον βοηθούν να παραμένει προσγειωμένος.
Δεν θα μου τη χαρίσουν αν είμαι κόπανος.
Πολλή ησυχία.
Θα έλεγα ότι πάντα ήθελα να διαπρέψω, ακόμη και μικρός...
Όχι. Έτοιμος. Μέτρα πάλι αντίστροφα, Άντι. Πρέπει να...
Πέντε, τέσσερα, τρία, δύο.
Δεν ξέρω, θα έλεγα ότι πάντα ήθελα να διαπρέψω,
ακόμη και μικρός.
Δεν μ' ενδιέφερε η νίκη.
Ήταν η καθαρή απόλαυση του ανταγωνισμού.
Και πάντα ένιωθα ότι βαθιά μέσα μου...
Χάνω τελείως την ορμή μου. Πάμε απ' την αρχή;
- Εννοείται. - Προσπαθώ να βρω λίγη ενέργεια.
Στο πλατό του Family Ties, με υποδέχτηκαν πίσω σαν τον άσωτο υιό.
Άλλωστε, ήμουν ο σταρ.
- Μάικ, θα το κάνεις τώρα; - Τώρα το σκέφτηκα ότι δεν λειτουργεί εδώ.
Σ' ενοχλεί αυτό;
- Σε χαλάει; - Όχι, απλώς θα πάρουμε κι άλλα πλάνα.
- Πόσα; - Τριάντα οκτώ.
Και παρότι ούτε θα διανοούμουν να το εκμεταλλευτώ,
μου συγχωρούσαν και την πιο εξωφρενική συμπεριφορά.
Και προσπαθώ να καταλάβω αν αυτό είναι... Ξέρεις...
Αν συγκεκριμένα πράγματα πάνε στραβά, να μου το πείτε, γιατί έχω μπερδευτεί.
Ήμουν ο πρίγκιπας του Χόλιγουντ.
Ήμουν διάσημος. Πιο δημοφιλής κι απ' την τσίχλα.
Νομίζεις ότι είναι από τούβλο και πέτρα, αλλά είναι από χαρτί και πούπουλα.
Είναι μια ψευδαίσθηση.
Ναι;
Άλεξ Π. Κίτον, Επιτροπή Φιλοξενίας Δευτεροετών.
Συγχαρητήρια.
Όχι. Με συγχωρείς. Σε πειράζει να περιμένω λίγο εδώ;
Ναι, εντάξει.
Τότε μπήκε στον κόσμο μου η Τρέισι Πόλαν.
Εκπαιδευμένη στο θέατρο Ν. Υόρκης, έφερε μια προσγειωμένη ποιότητα στη δουλειά.
Άσ' το κάτω! Δεν βλέπεις ότι το ζωγραφίζω;
Ήταν το ακριβώς αντίθετο απ' τη δική μου ατακαδόρικη κωμωδία.
Πώς το λες; "Βρες το Μήλο;"
Θα σου εξηγούσα την έννοια της αφηρημένης τέχνης,
αλλά μάλλον θα έχανα τον χρόνο μου.
Δεν ήσουν συνηθισμένη επιλογή.
Δεν ήσουν τσαχπίνα, δεν ήσουν μια κενή ξανθιά,
- δεν ήσουν εξυπνάκιας... - Σωστά.
- Συμφωνείς; - Συμφωνώ.
Εξεπλάγην τρομερά που με πήραν στη σειρά.
Δεν ξέρω αν κι εγώ θα με έπαιρνα στη σειρά.
- Γιατί το έκαναν; Τι είχες... - Νομίζω ότι...
ήθελαν κάποια πολύ διαφορετική από τον χαρακτήρα του Άλεξ.
Και νομίζω ότι...
δεν ξέρω, είδαν κάτι διαφορετικό σ' εμένα.
Μια μέρα κάναμε διάλειμμα για φαγητό.
Γυναίκες, ζωή, θάνατος, τέχνη.
Θέσεις, παρακαλώ! Θέσεις για το Ε. Πέντε, τέσσερα, τρία...
Μετά το φαγητό, συνεχίσαμε από κει που μείναμε.
Πάμε. Έτοιμοι και, δράση.
Σου πήρα κάτι.
Αλήθεια;
Είχαν εκπτώσεις στους Πικάσο.
Οπότε, σου πήρα έναν.
Είναι πολύ γλυκό εκ μέρους σου.
Με την πρώτη της ατάκα, ανίχνευσα μια υποψία σκόρδου
και βρήκα την ευκαιρία να την κοροϊδέψω λιγάκι.
"Έφαγες γαρίδες για μεσημέρι, μωρό;"
Στην αρχή δεν είπε τίποτα. Δεν άλλαξε καν έκφραση.
Μα κοιτώντας με κατάματα, είπε αργά
"Αυτό ήταν κακό και αγενές κι είσαι μεγάλος κι απίστευτος μαλάκας".
- Γεια σου, Έλεν. Έτοιμη να φύγουμε; - Γεια. Ναι. Πάμε.
Εντάξει!
Ναι.
Κανείς δεν μου μιλούσε έτσι.
Αυτή η γυναίκα δεν ενδιαφερόταν καθόλου γι' αυτό που νόμιζα ότι ήμουν.
Το γουρούνι είναι γουρούνι όσες επιτυχίες κι αν έχει κάνει.
Δηλαδή, είχε δίκιο; Ήσουν όντως παπάρας;
Ήμουν λίγο παπάρας.
Αστειευόταν, αλλά δεν το κατάλαβα, γιατί κανείς δεν μου έκανε τέτοια αστεία.
Δεν ήμουν ποτέ αντικείμενο αστείων.
Κι εκείνη είπε "Θα το διαπεράσω αυτό και θα...
Είσαι ένα τρομαγμένο παιδάκι κάτω απ' τη βιτρίνα
και μετά θα σε ξεμπροστιάσω".
Εκείνη τη στιγμή την ερωτεύτηκα.
Εντάξει.
Κάτσε να... Απλώς...
Εντάξει.
Εντάξει, καθόλου κακό.
Απλώς... Εντάξει.
Εντάξει, ναι. Εντάξει. Δώσε μου...
Εντάξει.
Έτσι μπράβο. Απαλά.
Παιχνιδάκι.
Άλεξ, δεν έχω γνωρίσει άλλον σαν εσένα.
Είναι λες και μπορείς να βλέπεις μέσα μου.
Βλέπω ένα κομμάτι μου
που δεν μ' αρέσει να παραδέχομαι, και με τρομάζει.
Μετά, πήρε έναν ρόλο σε μια ταινία που θα γυρνούσα στο Μανχάταν.
Κάναμε παρέα στο πλατό.
Για πες μου για τη δουλειά σου. Υποτίθεται πως θα εντυπωσιαστώ πολύ;
Όχι.
Έβλεπε από πρώτο χέρι τον κυκεώνα όπου είχε μπλεχτεί η ζωή μου.
Η Τρέισι καταλάβαινε το τίμημα.
Το λάθος θα ήταν να χάσω τον εαυτό μου εν μέσω του πάρτι που ήταν πια η ζωή μου.
- Έχεις τον αριθμό μου, έτσι; - Έτσι.
Τηλεφώνησέ μου.
Ναι, θα το ήθελα.
- Σ' αγαπώ. - Κι εγώ σ' αγαπώ.
Οπότε...
αγαπιόμαστε.
Το είπαμε, το ξέρουμε.
Αυτό μόνο έχει σημασία. Δεν έχει σημασία τι θα συμβεί τώρα.
Τι θα συμβεί τώρα;
- Δες εδώ. - Σήκωσέ τη.
ΧΑΟΥΑΡΝΤ, Ο,ΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ Τ. ΤΖΕΪ ΠΟΛΑΝ
Είναι παράξενο που... Έχει αφιέρωση για κάποιον Νορμ ή Φρεντ.
Την πήρα από το βιβλιοπωλείο Strand με ένα δολάριο.
Όταν τα φτιάξαμε, ήμουν ο πιο ερωτευμένος άνθρωπος. Και παραμένω.
Πρέπει να απαντήσεις. Έχεις ένα σωρό μηνύματα να απαντήσεις.
- Ναι. - Πρέπει να απαντήσεις σ' αυτό.
- Και πρέπει να απαντή... Κάτσε. - Γίνεται καλύτερο.
Έχεις τέσσερα μηνύματα απ' την Ακουίνα, αναπάντητα.
Προσπάθησα χθες βράδυ.
- Απάντα σ' αυτό... - Ναι.
- "Σ' έχασα. Σ' αγαπώ και μου λείπεις". - Ανυπομονώ να σε δω.
- "Ανυπομονώ να σε δω". - Να σκεφτώ.
Ανυπομονώ να σε δω. Η παραλία σε περιμένει.
Εντάξει.
- "Η παραλία σε περιμένει"; Όχι. - Ή κάτι τέτοιο.
Σε περιμένω στην παραλία.
Ανυπομονώ να πάμε στην παραλία. Να αράξουμε μαζί στην παραλία.
Ανυπομονώ να αράξουμε μαζί στην παραλία.
Περίγραψέ μου αυτόν τον άνθρωπο.
Διαύγεια.
- "Ανυπομονώ να σε δω. Σ' αγαπώ". - Σ' αγαπώ. Αυτό.
Έχω την αίσθηση ότι δεν μασάει τα λόγια της.
Όχι. Δεν τα μασάει.
Είναι πολύ παγιωμένο αυτό που είναι, γιατί είναι πολύ ειλικρινές.
Κι ο βασιλιάς της Αγγλίας να ήμουν, πάλι θα ήταν ίδια.
Δεν πά' να ήμουν κι ο Έλβις, πάλι θα ήταν ίδια.
Μπορείς να βάλεις λίγο απ' αυτό μέσα.
- Εντάξει, λιώσ' το τώρα. Το κρατάω εγώ. - Είναι πολύ σκληρό.
- Πονάει το χέρι μου. - Δεν μπορώ να το κρατήσω.
Όταν είμαι με την οικογένεια, δεν με αντιμετωπίζουν συναισθηματικά.
Δεν λένε "Καημενούλη.
Νιώθω τον πόνο σου, πόσο σε λυπάμαι. Είσαι άγιος μεταξύ ανθρώπων και..."
Δεν θα είχα χειρότερο.
- Να σου πω λίγο... - Τι;
Μόλις συζητούσα.
Αν ψάξεις το κινητό του,
έχει ένα εκατομμύριο μηνύματα που δεν απαντά ποτέ.
Ναι! Πολλές φορές είναι δικά μου...
- Ρωτάς πράγματα; - Κάθε δυο βδομάδες.
Ρωτάω "Είσαι καλά; Σου στέλνω άπειρη αγάπη. Καρδούλα, καρδούλα"!
- Και καμία απάντηση! Και μετά... - Καμία απάντηση!
Μα μετά από μια βδομάδα απ' τα "Σ' αγαπώ πολύ, ελπίζω να είσαι καλά"...
Είναι πολύ ωραίο, αλλά τελείως άσχετο,
γιατί γράφει "Ελπίζω να είσαι ευχαριστημένη με τις αποφάσεις σου".
Εντάξει, ευχαριστώ!
- Ωραίο. Φυσικό. - Το 'χεις, μπαμπά.
- Τι κάνεις; - Μήπως να το κάνεις επάγγελμα;
Μόλις έγινες μπισκοτάκι τύχης.
Όταν απαντάω, λέω απλώς "Κι εγώ σ' αγαπώ. Σε σκέφτομαι. Πώς πάει;"
- Μα δεν το λες. - Το ξέρω, γιατί βγαίνει...
- Βγαίνει... - Επίσης...
Και μετά σκέφτομαι "Δεν γίνεται δουλειά. Θα πατήσω τα κουμπιά".
- Και μπαίνω σε σάιτ στην Κίνα. - Ναι.
Έγκυος έναν μήνα μετά τον γάμο, η Τρέισι βρέθηκε μ' έναν σύζυγο...
Δράση!
Μάικλ!
που όταν δεν έλειπε για δουλειά,
δεν ήταν παρά ένας ναρκοληπτικός βοηθός ανώδυνου τοκετού.
Μάικλ.
Λατρεύει τα αλογάκια.
Τρελή εμπειρία.
Πώς πάει η οικογένεια; Πώς είναι η πατρότητα;
Υπέροχη. Όλοι οι μπαμπάδες εκεί έξω θα ξέρουν πόσο τέλεια είναι.
Ο γιος μου είναι... Ο γιος μας.
Ούτε τη μισή δουλειά δεν έκανα εγώ.
Πώς ισορροπείς οικογένεια και δουλειά; Παραμένεις εργασιομανής.
Μάικλ!
Η έξαψη στη ζωή μου τότε σήμαινε ότι η γυναίκα μου...
αναρωτιόταν πού διάβολο πήγε κι έμπλεξε.
Τρέισι, σου έλειψε ο Μάικλ;
Ναι. Χαίρομαι που επέστρεψε πάλι.
- Έχει μια μινιατούρα μου στο σπίτι. - Ναι, μια μινιατούρα του...
Μέσα σ' έναν χρόνο,
μια απίστευτα ταλαντούχα, 20άρα ηθοποιός είχε γίνει μια μόνη μητέρα...
Σημασία έχει να είσαι χαρούμενος με την οικογένειά σου
και ν' αγαπάς τον εαυτό σου και τους γύρω σου.
Ενώ εγώ δούλευα ελεύθερα.
Γυρνούσα την πέμπτη μου ταινία σε λιγότερο από τρία χρόνια.
Μα ήταν μια προστατευμένη, περιορισμένη ζωή.
Είναι κότα, φίλε.
Γεμάτη φόβο κι απομόνωση.
Οι ηθοποιοί δεν γίνονται ηθοποιοί επειδή ξεχειλίζουν αυτοπεποίθηση.
Καλημέρα, κύριε Ίστγουντ.
Ο διακαής πόθος ενός ηθοποιού είναι να περνά όσο χρόνο μπορεί
παριστάνοντας κάποιον άλλο.
Δεν είσαι παρά μια δειλή κουράδα!
Όσοι ήμασταν τυχεροί ή ανισόρροποι ώστε να γίνουμε επαγγελματίες...
Ποιος διάολο νομίζεις πως είσαι;
η ανασφάλεια για το ποιοι είμαστε πραγματικά μόνο εντείνεται.
Κι εσένα.
Σε τρώει πάντα...
Εσένα δεν σε ξέρω.
η πεποίθηση ότι είσαι ψεύτικος. Απατεώνας.
Μισώ τις ταινίες σου!
Πώς είναι μια συνηθισμένη, αν υπάρχει,
ημέρα στη ζωή του Μάικλ, της Τρέισι και του Σαμ;
Ξυπνάω, πάω στη δουλειά, γυρνάω, και κοιμούνται όλοι.
Αυτά, βασικά.
Ο μπαμπάς δεν ένιωθε καλά για κάνα μήνα.
"Ο πατέρας πήγε εσπευσμένα στο νοσοκομείο.
Ο μπαμπάς δεν ένιωθε καλά για κάνα μήνα.
Πρώτα τον πρόδωσε η καρδιά του, μετά άρχισαν να καταρρέουν τα νεφρά του.
Δεν μπορούσα να ξέρω ότι εκείνη την ημέρα του 1990 περνούσα ένα κατώφλι".
Συγγνώμη.
Τέτοια πράγματα σ' επηρεάζουν σαν... Τα βιώνεις και...
Συμβαίνει κάτι τέτοιο κι είσαι τόσο...
Είναι τρεις προτάσεις κι ένας τόνος συναισθήματα.
Ποιο ήταν το κατώφλι;
Το κατώφλι ήταν η ενηλικίωση. Η πραγματικότητα.
Η ζωή.
Για όνομα του Θεού, Μάικ. Το δάχτυλό σου είναι μόνο.
Μα αυτό ήταν το πρόβλημα.
Δεν ήταν δικό μου. Ήταν κάποιου άλλου.
Ούτε η πιο παρανοϊκή φαντασίωση δεν θα με είχε προετοιμάσει
για τις τρεις λέξεις που μου πέταξε ο νευρολόγος εκείνη τη μέρα.
Νόσος του Πάρκινσον.
Κι είπα "Ξέρεις σε ποιον μιλάς, έτσι;
Δεν είμαι κάποιος που υποτίθεται ότι θα πάθει κάτι τέτοιο".
ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗ ΝΟΣΟ ΤΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ
ΠΡΩΙΜΑ ΣΗΜΑΔΙΑ & ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Μου έδωσε ένα φυλλάδιο.
Δεν ήταν σαφές ποιος είχε την ανίατη εγκεφαλική νόσο. Κι οι δυο χαρούμενοι.
Είπε κι άλλες λέξεις όπως "προοδευτική", "εκφυλιστική",
"ανίατη".
Είπε "Θα το χάσεις το παιχνίδι. Δεν θα κερδίσεις".
Θυμάμαι να στέκομαι στον δρόμο ψάχνοντας μια απάντηση.
Απλώς... Τινάχτηκε στον αέρα ο κόσμος μου.
Έπρεπε να το περιμένω.
Το κοσμικό τίμημα που θα πλήρωνα για την επιτυχία μου.
Είπα τα νέα στην Τρέισι.
"Στην αρρώστια και στην υγεία", τη θυμάμαι να ψιθυρίζει.
Χαλάρωσε τελείως το κεφάλι.
Εντάξει, ωραία. Είμαι εδώ τώρα. Κοίτα το δάχτυλό μου. Άνοιξε τα μάτια.
Κοίτα εδώ.
Ναι. Επάνω. Ωραία.
Κάνε έτσι.
Καλά τα πας. Έξοχα.
- Βασικά, πολύ δυνατό. Περίμενε. - Είμαι δυνατός.
- Είσαι δυνατός. - Πολύ.
Λοιπόν, ντυνόσουν, βιαζόσουν και κοπάνησες στο κεφαλάρι;
- Στο κεφαλάρι, ναι. - Εντάξει.
Λοιπόν, πότε έβγαλες τον ώμο;
- Το ίδιο διάστημα; - Το ίδιο.
Όλα έγιναν... Ήταν σαν γιορτή αυτοκακοποίησης.
- Θα κάνω ξεναγήσεις στο σπίτι μου. - Εντάξει.
- Σχεδόν όλα στο ίδιο σημείο. - Τι τρέχει;
Σφίξε μου το χέρι.
- Πώς νιώθεις; - Μια χαρά.
Θα τα καταφέρουμε.
- Θα τα καταφέρεις; - Ναι.
Δεν θα το ακρωτηριάσουν.
- Όχι. Το κεφάλι μου. - Ωραία.
- Το κεφάλι σου; - Ναι.
Εντάξει.
Δεν υπάρχει εξυπνότερη απ' την Τρέισι.
Έχει μάθει να διαχειρίζεται πολλά.
Πόσο απογοητευτικό θα είναι να επωμίζεται ένα βάρος που δεν είναι δικό της.
Είναι δικό μου βάρος, αλλά το μοιράζεται.
Όχι μόνο το μοιράζεται, αλλά κουβαλάει μεγαλύτερο μέρος.
Παίρνεις τον πρώτο γύρο ενώ είσαι στο κρεβάτι ακόμη;
- Όχι, όρθιος. - Όρθιος. Εντάξει.
- Ενίοτε του αρέσει να το καθυστερεί. - Ναι.
Αν θέλει να κάνει κάτι.
Νομίζει ότι αν περιμένει θα επιδράσει εντονότερα και καλύτερα.
Ό,τι περνάω, το έχει περάσει κι εκείνη.
Και προσπαθώ να βρω λύσεις.
Πρέπει να το νιώσω και να το ζήσω.
Μπορώ να περπατήσω λίγο πάντως. Έτσι.
Εκείνη πρέπει να βρει λύσεις.
- Περπατάω, αγάπη. - Όντως.
- Μπράβο! - Το ξέρω.
- Από δω είναι; - Ναι.
Λίγο πιο σιγά. Εντάξει.
Κρατήθηκα από όνειρα απόδρασης.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ
Ότι η διάγνωσή μου θα αποδεικνυόταν λανθασμένη.
ΔΟΚΙΜΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΜΩΔΗ ΠΑΡΑΛΥΣΗ
ΕΙΝΑΙ ΝΟΣΟΣ ΓΙΑ ΓΗΡΑΙΟΤΕΡΑ ΑΤΟΜΑ
ΑΝΔΡΕΣ 72 ΕΤΩΝ
Εγώ κόντευα τα 30.
Πώς είναι δυνατόν να έχω αυτήν την αρρώστια ηλικιωμένων;
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν μυική ακαμψία,
βραδύτητα, αδυναμία κινήσεων και τρέμουλο,
μειωμένο βλεφάρισμα κι ελαττωμένο αυθορμητισμό εκφράσεων.
Σκεφτόμουν ότι το μειωμένο βλεφάρισμα κι ο αυθορμητισμός εκφράσεων
σηματοδοτούσαν την άνεση μπροστά στην κάμερα.
Λιγότερη προσπάθεια να προσποιηθώ.
Όχι, δεν γινόσουν καλύτερα. Μόνο πιο άρρωστος.
Τι θα συμβουλεύατε κάποιον που πάσχει από τη νόσο;
Το βασικό είναι να είσαι ειλικρινής, καταρχάς με τον εαυτό σου.
Ιδού ο Τζόνι!
Χωρίς σαφές ερέθισμα, το αριστερό μου χέρι άρχιζε να τρέμει ανεξέλεγκτα.
Προχωράμε. Έχουμε φοβερή εκπομπή. Ο κος Μάικλ Τζέι Φοξ είναι μαζί μας.
Ο παθολόγος μού έγραψε χάπια για το Πάρκινσον.
Το Sinemet απορροφάται απ' τον εγκέφαλο και μεταβολίζεται σε ντοπαμίνη,
τον νευροδιαβιβαστή που ο ασθενής δεν παράγει πια σε επαρκείς ποσότητες.
ΖΩΝΤΑΝΑ
Χαίρομαι που είναι εδώ ο Μάικλ Φοξ. Είναι πολύ ταλαντούχος νεαρός και...
Ο Μάικλ Τζέι Φοξ.
Θεραπευτικοί λόγοι, ακόμη κι άνεση. Δεν έπαιρνα γι' αυτό τα χάπια.
Υπήρχε μόνο ένας λόγος.
Ναι.
Να κρυφτώ.
Κυκλοφορούσα με τα χάπια χύμα σε τσέπες πουκαμίσων και παντελονιών.
Σαν κουφετάκια του Χαλοουίν.
Το τρέμουλο του Πάρκινσον προκύπτει όταν το πάσχον μέλος είναι σε ακινησία.
Μάσκαρα το τρέμουλο κουνώντας κάποιο αντικείμενο με το αριστερό.
Μέρα τη μέρα, με τις ώρες.
Κύριε, δεν σας ακούω.
Γίνεται σαματάς έξω.
Να σας ξαναπάρω;
Δεν σκέφτηκα ποτέ να μοιραστώ τη διάγνωση με κανέναν.
Είχα δουλειά.
Και σκόπευα να προσποιηθώ πως τίποτα απ' όλα αυτά δεν μου συνέβαιναν.
Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό!
Δεν μπορείς να λες ψέματα και να χειραγωγείς. Δεν θα το δεχτώ!
Μόνο γι' αυτήν τη φορά θα σ' τη χαρίσω με μια προειδοποίηση.
Μ' αρέσουν οι άνθρωποι που η εξυπνάδα τους βγαίνει σε κακό.
Δεξιοτέχνες εκμεταλλευτές που νομίζουν ότι χειραγωγούν τους πάντες,
ενώ χειραγωγούν τους εαυτούς τους σε μια κατάσταση που δεν ελέγχουν.
Έγινα δεξιοτέχνης στη χειραγώγηση λήψης φαρμάκων...
ώστε να φτάνω στο αποκορύφωμα την κατάλληλη στιγμή.
Θέλω κι άλλα χάπια.
Να κάνουμε διάλειμμα;
Έπρεπε να έχω σταματήσει πριν δέκα λεπτά γιατί χρειάζομαι κι άλλα χάπια.
- Δυο λεπτά θέλω. - Ναι.
Παίρνεις το χάπι και περιμένεις. Και πώς νιώθεις;
Περιμένω... Πάντα λέω, σαν να περιμένω το λεωφορείο.
Με ρωτάνε "Τι κάνεις;" "Περιμένω το λεωφορείο". Και το καταλαβαίνουν.
Ναι, επιδρά τώρα. Ωραία.
Σήμερα επιδρά γρήγορα.
Συνεχίζω να μπερδεύω τα λόγια μου λίγο, αλλά νιώθω καλά.
Νιώθω ακίνητος.
Περιμένεις το λεωφορείο ή μπήκες;
Όχι, μπήκα. Βάζω λεφτά σ' εκείνο το πράγμα.
Είναι φοβερή λύτρωση. Σαν να ξαναπαίρνεις τη μορφή σου.
Ξαναγεμίζει μ' εσένα πάλι.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ Ή ΤΟ ΧΡΗΜΑ
Γράφουμε.
Πάμε!
Πονούσε το σώμα μου.
Αναπαραγωγή!
Συστρεφόμουν σε τρομερά άβολες στάσεις για να καμουφλάρω το τρέμουλο.
Κλακέτα.
Πάμε πάλι.
Βλέπω το "R-E-C".
Ναι, είναι "εγγραφή".
Η όρεξή μου ήταν ανύπαρκτη.
Μ' αυτήν τη δικαιολογία απέφευγα το δείπνο με την οικογένεια.
Πίστευα ότι αν σκεφτόμουν το Πάρκινσον επέσπευδα τον ερχομό του.
Έπινα για να αποστασιοποιούμαι.
Να ξεφεύγω απ' την κατάσταση.
Με το Πάρκινσον έκρυβα ότι έπινα.
Είχα μπουκάλια κρυμμένα στο γκαράζ
κι άνοιγα δυο μπουκάλια κρασί,
η Τρέισι νόμιζε ότι ήπιαμε το ένα, μα δεν ήξερε ότι το άλλο το ήπια εγώ.
Κι άρχισα να πίνω μια μαργαρίτα πριν απ' την τελευταία λήψη.
Ένα Jack Daniel's με πάγο.
Το Για την Αγάπη Ή το Χρήμα, με τον Φοξ, ξεκινά υπέροχα
και κάπου το χάνει. Απογοητευτικό.
Δεν δυσκολεύομαι καν να αποφασίσω. Σίγουρα απογοητευτικό.
Κι άρχισε ο κατήφορος.
Η Ζωή μου με τον Μίκι δεν λέει καμιά ιδιαίτερη ιστορία.
Αναρωτιόμουν γιατί ο Μάικλ Τζέι Φοξ έμοιαζε ανίδεος
σε πολλές μεγάλες σκηνές του.
Κι άλλη μια ταινία που χάνει τον δρόμο της. Το Greedy.
Ο Φοξ έπεσε στην παλιά παγίδα.
ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ;
Τον θέλουν σε συμπαθείς χαρακτήρες.
- Γιατί να μην παίξει τον κακό; - Ναι.
Κάντε τον μισητό. Σ' αγαπούν όταν παίζεις μισητούς χαρακτήρες.
Νίκι!
Είναι μαλακίες, Άντζι! Είναι μαλακίες.
Άλλη μια εύπεπτη μούφα με μεγάλο κονδύλι και μεγάλες εισπράξεις.
Ήμουν σκυθρωπός και θυμωμένος.
Έγινε ένα σκηνικό σ' ένα μαγαζί. Κάποιος μου πήρε τη σειρά.
Κι είπα "Συγγνώμη. Τι σκατά, αόρατος είμαι;"
Και λέει "Ναι, είσαι αόρατος".
Και τον πιάνω απ' την μπλούζα και λέω "Άντε γαμήσου, ρε!
Έλα έξω να σου πάρω το κεφάλι".
Και είπα "Γουστάρω όσο τίποτα άλλο σήμερα να σου πάρω το κεφάλι".
Κι έκανε πίσω, πάνιασαν όλοι κι έφυγαν. Είπα "Μπορώ να γίνω κι έτσι".
Δεν ήξερα τι γινόταν. Δεν ήξερα τι ερχόταν.
Τι κι αν έπινα τέσσερα ποτήρια κρασί
και ίσως ένα σφηνάκι;
- Άρα, ήσουν αλκοολικός; - Ναι, εννοείται.
Αλλά πάνε 30 χρόνια που δεν έχω πιει.
Ο πυρήνας αυτής της συμπεριφοράς;
Είναι ο φόβος.
Υπήρχε μια σπουδαιότητα, μια αιχμή σ' εκείνο το γλέντι.
Ήμασταν στην τρίτη κανάτα μαργαρίτες όταν ο σκηνοθέτης φώναξε "Τέλος".
Θεέ μου...
Είδα πόδια. Τα πόδια της Τρέισι.
Τα πόδια φορούσαν παπούτσια. Γαμώτο. Τι ώρα ήταν;
Δεν βρήκα καμία έκφραση οργής.
Αντιμετώπιζε τη θλιβερή μου κατάσταση με αδιαφορία.
"Αυτό θέλεις;", είπε.
"Αυτό θέλεις να είσαι;"
Μάικλ, Τρέισι, γυρίστε!
Ποτέ δεν είχα φοβηθεί περισσότερο στη ζωή μου.
Τρέισι! Τρέισι!
Τρέισι!
Η μπανιέρα έγινε το καταφύγιό μου.
Μέρα τη μέρα, για ώρες ολόκληρες.
Ήθελα να βυθίσω το κεφάλι μου κάτω απ' το νερό.
Ήθελα να υποφέρω. Να πιάσω πάτο.
Το μόνο που άκουγα ήταν ο αθόρυβος παφλασμός του τρεμάμενου χεριού μου.
Μα όσο κι αν μ' είχε ρίξει το αλκοόλ...
η αποχή θα μ' έριχνε χαμηλότερα.
Δεν μπορούσα πια να ξεφύγω από εμένα.
Τα πρώτα χρόνια νηφαλιότητας ήταν σαν καβγάς με μαχαίρια σε ντουλάπα.
Ποιο ήταν το μαχαίρι;
Η αλήθεια.
Η αλήθεια. Δεν αντιμετώπιζα τα πράγματα.
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΗ ΓΗ
Ήθελα απλώς να ζω εκτός κόσμου.
Κι ήθελα να είμαι κάπου αλλού να κάνω κάτι άλλο.
Το έσκασα κι έκανα ταινίες σε άλλα μέρη του κόσμου.
Στην πατρίδα δεν μπορείς να κάνεις ότι δεν έχεις Πάρκινσον...
γιατί απλώς είσαι εκεί μ' αυτό.
Αν ταξιδεύω κι ασχολούμαι με άλλους ανθρώπους...
και δεν ξέρουν ότι το έχω, τότε δεν το έχω.
Μα η Τρέισι περνούσε πολύ δύσκολα και πραγματικά έφτανε στα όριά της.
6:35 Π.Μ. ΜΑΡ 16 1996
Γιατί τώρα είχαμε δίδυμα.
Την Ακουίνα και τη Σκάιλερ.
Και γύρισα στην οικογένειά μου.
Ο Σαμ χαιρόταν που γύρισα, αλλά ήταν θυμωμένος.
6:55 Π.Μ. ΙΟΥΛ 4 1996
Μαμά, θα προσπαθήσω...
Είναι ώρα.
Τι κάνω, λοιπόν;
- Στρίψε αριστερά. - Ταλαντεύεται.
Τα κατάφερες, όμως. Τα κατάφερες. Το 'χεις.
Το 'χεις! Πάμε, πάμε. Συνέχισε. Πάμε, πάμε.
Το πήρα απόφαση.
SPIN - ΠΙΛΟΤΟΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ
SPIN CITY "ΠΙΛΟΤΟΣ"
Θα επέστρεφα στην τηλεόραση.
ΣΕΝΑΡΙΟ ΓΚ. ΝΤ. ΓΚΟΛΝΤΜΠΕΡΓΚ ΚΑΙ ΜΠ. ΛΟΡΕΝΣ
Και σκέφτηκα "Τίποτα δεν συγκρίνεται με το να μπαίνεις στο πλατό,
να πετάς μια ατάκα και να παραληρούν".
Σκέφτηκα πως αφού η Daily News λέει ότι μας είδαν να τρώμε μαζί,
ας το κάνουμε κιόλας.
Ξέρεις, η Post λέει ότι κοιμόμαστε μαζί.
- Πήρες τα τελευταία ποσοστά έγκρισης; - Εδώ, Μάικ.
Οι κριτικές ήταν καταπληκτικές και τα νούμερα υποδείκνυαν επιτυχία.
1:28 Μ.Μ. ΦΕΒ 27 1996
Με προγράμματα τέλεια για τους ρυθμούς της οικογένειας.
Σκάιλερ, έλα σ' εμένα.
Σχεδόν τέλεια κατάσταση.
Λέγεται "Spin". Η δύναμη της πειθούς.
Κάνω τον κόσμο να πιστεύει αυτό που θέλω.
Αυτό κάνω. Είναι το χάρισμά μου.
Ήσουν καταπληκτικός.
Ναι. Κανένα πρόβλημα.
Είχε πλάκα να προσποιούμαι.
Έτοιμος ο δήμαρχος να μιλήσει περί απεργίας;
Το δούλευα όλη νύχτα.
Κύριε, θα βγούμε νωρίτερα τελικά.
Το στρες μιας εβδομαδιαίας σειράς μπροστά σε ζωντανό κοινό
επιδείνωνε τα συμπτώματά μου.
Ολόκληρο το αριστερό μου χέρι έτρεμε,
τόσο δυνατά, που ταρακουνούσε το σώμα μου.
Σε περιέστρεφε.
Έπεφτα κάτω και συστρεφόμουν
κι έξω το κοινό περίμενε να βγω για τη σκηνή.
Όχι μόνο άκουγα τα πόδια τους να σέρνονται, αλλά τους ένιωθα.
Κάτσε μαζί μας.
Στο μεταξύ, τα υπολόγιζα.
Πόση ώρα απ' το τελευταίο χάπι; Σε πόση ώρα θα περάσει η επίδραση;
Αν η προειδοποίηση ερχόταν εν μέσω μιας σκηνής 4-5 λεπτών,
δεν μπορούσα να καθυστερήσω την επιστροφή των συμπτωμάτων.
Φρεντ, Τζο, χαίρομαι που σας βλέπω, όπως πάντα.
Τώρα σκεφτόμουν...
Παρ' όλα αυτά, κανείς εκτός οικογένειας δεν ήξερε.
Ζω ένα ψέμα.
Δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι. Πρέπει να τελειώνει.
Αρχίζεις να νιώθεις τον κόσμο να σε κοιτάζει,
να σε καρφώνει, να σε κρίνει,
να φτάνει μέχρι τα βάθη της ψυχής σου.
- Γράφουμε. - Κάμερες.
ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ Α. ΚΑΝΤΙΦ ΚΑΜΕΡΑ ΝΤ. ΚΟΥΙΝΛΑΝ
Έτοιμοι, Μάικλ.
- Πώς είναι; - Καλά.
Πάμε.
ΜΑΪΚΛ ΤΖΕΪ ΦΟΞ
Για μένα, το χειρότερο είναι ο περιορισμός
και το χειρότερο είναι να είσαι στριμωγμένος και να μην έχεις διέξοδο.
Πολλές φορές έλεγα "Δεν υπάρχει διέξοδος".
Είχα "περιποιηθεί" τους τοίχους με τρύπες από γροθιές.
Είσαι τόσο άρρωστος όσο τα μυστικά σου.
Αν νιώθεις άνετα, άσε την μπάρα.
Αν όχι, προσπάθησε να μην πιέζεις το δεξί χέρι.
Ωραία. Εδώ είμαι εγώ.
Ωραία. Το δεξί σου πόδι λίγο δεξιά.
Κι άλλο. Έτσι μπράβο.
Τι έγινε;
Μείνε λίγο εδώ.
Πάλι τραυματίστηκα.
Σκόνταψα σ' ένα χαλί, έσπασα την παλάμη μου και μου έβαλαν βίδες.
Αλλά μολύνθηκε η γύρω περιοχή
κι είπαν πως ίσως να μου έκοβαν το δάχτυλο.
Και μετά έσπασα το χέρι.
Κι οι γύρω μου έλεγαν "Πρέπει να προσέχεις".
Έλεγα "Δεν έχει σχέση με προσοχή! Αυτό απλώς... Αυτό συμβαίνει.
Όταν έχεις Πάρκινσον σκοντάφτεις και πέφτεις".
Σήκωσε λίγο περισσότερο το στήθος σου.
Έτσι μπράβο.
- Μπράβο. - Μη βάζεις τον Μάικι στη γωνία.
Όταν μιλάς για τα άσχημα,
σε βλέπω να το προσεγγίζεις και μετά να αλλάζεις θέμα γρήγορα.
Πρόσεχε με το δεξί χέρι.
Ναι.
- Ωραία, κάτσε. - Εντάξει είμαι.
- Θες... Σίγουρα; - Ναι.
- Δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω... - Σωστά.
Βλέπεις; Το κέντρο υπάρχει ακόμη. Αυτοί είναι πλάγιοι.
- Ναι. - Έτσι; Πώς νιώθεις;
Εντάξει.
Σου μιλάω ώρες ατελείωτες.
Ούτε μια φορά δεν μου είπες "Πονάω".
- Πονάω! - Αλήθεια;
Πονάω πολύ.
Πέντε, τέσσερα, τρία, δύο, ένα. Και χαλάρωσε.
- Αυτό με πονάει πολύ. - Ο ώμος; Εδώ;
Κάθε τρέμουλο είναι σαν με τινάζει σαν σεισμός.
- Θες να ανακαθίσεις; - Ναι.
Στην καρέκλα;
- Οτιδήποτε εκτός απ' αυτό τώρα. - Εντάξει.
Γιατί δεν μου είπες...
- Αφού συζητάμε... - Δεν προέκυψε.
Γιατί δεν μου είπες ότι πονάς;
Δεν προέκυψε. Δεν θα ξεκινήσω μ' αυτό.
Ωραία. Μη σωριαστείς.
Όχι τινάγματα. Ωραία.
Εντάξει είμαι.
- Θέλω να νιώσω καλύτερα. - Ναι.
Και μου φαίνεται ότι βλέπω καθαρά...
πιο καθαρά τι πρέπει να κάνω για να νιώσω καλύτερα.
Μα είναι όλα εκείνα τα του Μάικλ Τζέι Φοξ.
Ο κόσμος λέει ότι τους κάνω να νιώθουν καλύτερα, να κάνουν πράγματα.
Κι αυτό είναι ό,τι πιο δυνατό μπορείς να νιώσεις, και τεράστια ευθύνη.
- Και δεν θέλω να τα σκατώσω. - Ναι.
Δεν πειράζει να μην είσαι ο Μάικλ Τζέι Φοξ μερικές φορές.
Ο Μάικλ Τζέι Φοξ κράτησε κάτι πολύ κρυφό.
Κάτι που αφορά την υγεία του.
Τώρα ανακοίνωσε ότι πάσχει από τη νόσο του Πάρκινσον.
Ο Μάικλ Φοξ, απ' τους πιο αγαπητούς ηθοποιούς,
έχει αποφασίσει να ανακοινώσει ότι δίνει μάχη με το Πάρκινσον.
...σόκαρε όταν ανακοίνωσε ότι παλεύει με τη νόσο του Πάρκινσον.
...και το έχει επτά χρόνια.
Μάικλ, όλη την εβδομάδα ακούμε ότι πάσχεις από μια τρομερή νόσο,
ότι κινδυνεύει η ζωή σου, ότι δίνεις μάχη.
Νιώθεις ανακουφισμένος τώρα;
Θεέ μου. Τι πήγα κι έκανα;
Τι πρόγνωση έχει;
Σοβαρές αναπηρίες σε μια δεκαετία.
Προβλήματα ισορροπίας, πτώσεις.
Τον περιμένει δύσκολος δρόμος.
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ
Ανησυχείς καθόλου ότι τώρα το κοινό θα σε βλέπει διαφορετικά;
Είναι η πρώτη μου φορά μπροστά σε κοινό μετά την ανακοίνωσή μου.
Φοβόμουν ότι θα με απέρριπταν, ότι δεν θα το καταλάβαιναν,
ότι είμαι άρρωστος, άρα όχι αστείος.
Κι έπρεπε να ελπίζω ότι θα με αποδέχονταν.
- Γράφουμε. - Κάμερες.
- Κλακέτα. - Και, δράση.
Ξανασυναντιόμαστε, κε Μποντ.
Ορίστε.
Για να σε δω, Μπόμπο Φίσερ.
Το ήξερα αυτό.
Τολμηρή κίνηση.
Κι είχα τρομερή ανταπόκριση.
Έχεις κάνει κακή επιλογή.
Ματ.
Μια αγάπη που δεν περιορίζεται.
Νιώθεις σαν να έχεις έναν 90χρονο μπαμπά ή...
Γιατί δεν νιώθω 90 ετών, αλλά... Μερικές φορές μου θυμώνεις.
Λέτε όλοι "Πρόσεχε, πρόσεχε".
Λέω ότι προσέχω. Λέτε να θέλω να μην προσέχω;
Κανείς δεν πιστεύει ότι επίτηδες δεν προσέχεις.
Απλώς, ίσως αυτό δεν είναι...
Το πρώτο...
Το θεωρείς πιο ασήμαντο απ' ό,τι εμείς.
Οπότε...
Οπότε, πρέπει να βεβαιωθώ. Και προτιμώ...
Χαίρομαι που καταλαβαίνεις, αλλά θα προτιμούσα να μην πέφτεις.
- Το παλεύω. - Ναι.
Μπορώ να κοιταχτώ και να πω "Έχω Πάρκινσον".
Πώς θέλω να ζήσω μ' αυτό;
Μα αν δεν ξεπεράσω το "Έχω Πάρκινσον",
αν δεν ξεπεράσω το κομμάτι που ξυπνάω και λέω "Ναι, είναι αληθινό, συμβαίνει",
τότε, δεν μπορώ να το ξεπεράσω.
Είναι η πρώτη φορά που μου δίνεται η ευκαιρία να σου μιλήσω,
η πρώτη φορά που έρχεσαι μετά τη συνέντευξη Τύπου,
- όπου ανακοίνωσες ότι έχεις Πάρκινσον. - Ναι.
Νομίζω πως ο κόσμος, ξέρεις... Πώς πάει από τότε; Ποιες ήταν οι αντιδράσεις;
Βασικά, τα ίδια. Δεν άλλαξε.
- Το έχω ακόμη. - Ναι;
Μετά από τόσα χρόνια που έκρυβα τα συμπτώματά μου, μπορούσα να αφεθώ.
Πάσχω από μια ασθένεια που με κάνει να κάνω αυτό,
κι αυτό, και...
Αν με κοιτάς αρκετή ώρα, το συνηθίζεις.
Κατάλαβα ότι δεν χρειαζόταν να κάνω τίποτα άλλο απ' το να είμαι ο εαυτός μου.
Ενίοτε, όταν παίρνω πολλά χάπια,
κάνω αυτήν την ταλάντευση, παθαίνω Αξλ Ρόουζ.
Όταν το βλέπετε αυτό, απλώς σιγομουρμουρήστε το "Paradise City".
Ήμουν ακόμη εγώ που αναγνώριζε ο κόσμος. Απλώς εγώ συν το Πάρκινσον.
Χριστέ μου!
- Τι διάολο; - Θες;
Επίτηδες το ταρακούνησες;
Πάρκινσον.
Κάποιοι θα έβλεπαν την είδηση της αρρώστιας μου ως ένα τέλος.
Μα εγώ άρχιζα να διαισθάνομαι ότι ήταν μια αρχή.
Ο Μάικλ Τζέι Φοξ κατέθεσε στο Κογκρέσο,
ζητώντας αύξηση του κονδυλίου στην έρευνα για το Πάρκινσον.
"Βρίσκομαι εδώ για να σας πω ότι ένα επιτυχημένο ερευνητικό πρόγραμμα
δεν είναι πυρηνική φυσική.
Είναι κυρίως κοινή λογική και η θέληση να γίνει δουλειά. Σας ευχαριστώ".
Μπράβο, Μάικλ.
Δεν το έχω πει σε κανέναν, αλλά ονειρευόμουν να το πω.
"Ναι, είσαι πιο μεγαλόσωμος. Θα με δείρεις.
Αλλά εγώ θα σε χτυπήσω μία φορά και θα πονέσεις".
Κι ήξερα εκείνη τη στιγμή.
Ο Μοχάμεντ Άλι κι ο Μάικλ Φοξ ενώνουν τις φωνές τους
λέγοντας ότι χρειάζονται κονδύλια.
Ήθελα να είμαι μέσα στον κόσμο κι όχι να το πάρω και να αποσυρθώ.
Συνειδητοποίησα τι έχω να προσφέρω ακόμη.
Τρέμω από χαρά, χωρίς να υπονοώ κάτι, που βρίσκομαι εδώ σήμερα...
Το Fox Foundation έχει φέρει επανάσταση στην επιστημονική φιλανθρωπία.
Κινητοποίησε την κοινότητα του Πάρκινσον και συγκέντρωσε σχεδόν δύο δις δολάρια.
ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ
Δέκα χρόνια μετά τη διάγνωσή μου γεννήθηκε η Έσμε.
Γεια. Εγώ...
Πήγαινε δώσε φιλάκι στον μπαμπάκα.
- Δες τον μπαμπά. - Τι κάνει;
Δες τον μπαμπά, Έσμε.
Τα παιδιά είναι τα καλύτερα, γιατί λένε "Θα κάτσεις σε μια μεριά;"
Σίγουρα.
Και λέω "Θα προσπαθήσω, αγάπη".
ΦΕΒ 15 '00 3:12 Μ.Μ.
ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ 5α ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΑΚΟΥΙΝΑ - ΣΚΑΪΛΕΡ
- Όχι. - Ερωτευμένη.
- Όχι. Είναι... - Πετούν.
- Χορεύουν. - Ωραία.
Θέλετε να αλλάξετε ομάδες επειδή κερδίζουμε ή να συνεχίσουμε έτσι;
Μ' αρέσουν οι ομάδες μας, αλλά...
- Είμαι τραγική στο παιχνίδι. - Εγώ φταίω.
Μα σκεφτόμουν... Ναι.
Το βλέπεις;
- Ναι. - Το 'χεις;
Εσύ.
- Το βρήκες κιόλας; - Ναι.
Είχα απλώς εμένα.
Εγώ ήμουν;
Εγώ, όχι εσύ.
Νομίζει ότι ήταν "Μάικλ Τζέι Φοξ".
Το θέμα με την κίνηση είναι ότι πάντα ήμουν σε κίνηση,
ίσως επειδή είμαι μικρόσωμος.
Πάντα ήμουν σε κίνηση και πάντα βασιζόμουν στην κίνηση,
όχι μόνο για να πάω από μέρος σε μέρος,
αλλά για να εκφραστώ πηγαίνοντας από μέρος σε μέρος, και να είμαι ο εαυτός μου.
Μα αυτό που έμαθα ήταν ότι δεν μπορούσα να μείνω σε ακινησία στη ζωή.
Δεν μπορούσα να είμαι παρών στη ζωή μου.
Ώσπου μου συνέβη αυτό το πράγμα,
που με έκανε παρών σε κάθε στιγμή γιατί με ταρακουνούσε να ξυπνήσω.
Έτσι μπράβο.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΕ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΜΑΪΚΛ ΤΖΕΪ ΦΟΞ
Η ΖΩΗ ΤΟΥ MICHAEL J. FOX
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου