Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Heb ik spijt? Ik heb zeker spijt.
Maar tegelijkertijd motiveert die spijt me.
Ik repareer het. Dat doe ik door te schilderen of te schrijven…
…want fysiek lukt me dat niet. Het is weg.
Je weet wel, dat ding dat ze tijd noemen.
Gewoon weg.
Als je in een trein zit…
…zie je door elk raam het landschap voorbijgaan.
Net een foto. Daar kom je nooit meer langs.
En zo is je leven ook.
Korte beelden die voorbijvliegen.
En je kan niet… Weg.
Het is makkelijk om zelfvoldaan te worden.
Ik dacht: ik moet iets drastisch doen.
Alles wordt een beetje alledaags.
Ik voel mezelf een beetje verwelken, opdrogen…
…als een oude vijg die van een boom is gevallen.
Hoe lang ben ik hier nog? Twintig jaar? Zo lang wil ik niet zelfvoldaan zijn.
Dus ik zei: 'Wil je echt de adrenaline op gang krijgen?
Vertrek dan.'
Daarom verhuis ik naar de oostkust.
Niets inspireert je meer dan je huis of je geschiedenis…
…weg te gooien.
Wie is die man, Sylvester Stallone?
Kunstenaar, schrijver, dichter, artiest, enorme beroemdheid.
Hoe komt dat?
Sly is iemand die altijd z'n eigen pad volgt.
En als dat pad niet bestaat, bouwt hij het zelf wel.
Hij heeft zichzelf gemaakt.
Ogenschijnlijk leek hij geen goede acteur te zijn.
Hij straalde geen charisma uit.
Maar hij vond iets anders uit.
Een acteur die schrijft en zichzelf regisseert.
Hij was niet de eerste die het deed, maar wel de eerste superster.
Hij begreep echt wat mensen wilden dat hij deed.
Ik was betrokken bij het Stallone-verhaal. Alsof het mijn verhaal was.
Het was mijn dagdroom over wat er kon gebeuren in een carrière.
Niemand heeft ooit drie franchises gehad.
Het genie erachter.
Dit was niet toevallig.
Kun je me die cassettes laten zien die je hebt gevonden?
Ja, die heb ik.
Eens kijken.
Dit is New York Times.
Kun je iets voor me doen?
Ik citeer uit je persbericht…
…en dan ga jij verder waar ik stop.
Sylvester Stallone werd geboren in Hell's Kitchen in New York…
…in de hete zomer van 1946.
Allemachtig.
Ik had nooit gedacht dat ik hier terug zou komen.
Ik ben geboren in Hell's Kitchen. Ik was New York.
Ik ben hier al 65 jaar niet geweest.
Wonen jullie hier? -Nee, ik woon in 45th.
Ik heb hier gewoond. -In dit blok?
Jazeker. -Hoe was de buurt toen?
Slecht. Het was toen echt Hell's Kitchen.
Het raam stond altijd open.
Je leert veel over de menselijkheid…
…en je observeert het leven.
Je kijkt naar een film.
'Hé, wanneer kom je langs?' 'Ik kom morgen.'
'Doe je raam dicht.' En zo gaat het over en weer.
Mijn vader droeg altijd een Italiaans T-shirt…
…het leek op iets uit een toneelstuk van Arthur Miller.
Van de brug af gezien, dat is mijn leven.
Mijn vader heeft mijn moeder in New York ontmoet.
Hij was een barbier die cosmetoloog werd…
…omdat je meer kon verdienen als dameskapper.
Onze vader was ook erg zelfbewust, want hij had geen afgeronde opleiding.
Bij elke blijk van geringschatting of belediging, werd hij woest.
Onze moeder was net zo erg.
Ze kon goed overweg met de haarborstel en doucheborstel.
Ze had lange nagels die nooit braken. 'Kom hier, jij!'
Mijn moeder was een sigarettenmeisje bij Billy Rose's Diamond Horseshoe.
Daar kwam het geld vandaan.
M'n vader zei dat ze bang was om een kind te krijgen.
Ze was negen maanden zwanger, maar ze bleef maar met de bus gaan.
Haar weeën waren begonnen.
Iemand plukte haar uit de bus.
Ze brachten haar naar een ziekenhuis.
En daar kwam ik ter wereld, nogal ongelukkig…
…waardoor alle zenuwen aan de zijkant van mijn mond verlamd raakte.
Die grom is dus aangeboren.
Ze was nogal excentriek, kleurrijk…
…zeer uitgesproken en onvoorspelbaar.
Ik weet dat ik een bepaalde…
…wreedheid van m'n vader heb. Zonder twijfel.
Onze ouders, je kon de klok erop gelijkzetten.
Ik lag in bed en dan hoorde je ze schreeuwen en gillen.
M'n vader…
…en ik was doodsbang, want ik voelde de muren trillen.
Ik denk dat ze allebei zo opgingen in hun eigen dingen, mijn ouders…
…dat ze ons wegstuurden.
De meeste tijd woonde ik in een kosthuis.
Eigenlijk 12 maanden per jaar.
Thuis was er geen tijd voor me. Ze werkten allebei.
Mensen zeiden dan: 'Je voelt je vast misdeeld en er werd niet voor je gezorgd.'
Ik dacht: ja, dat is waar.
En misschien komt het verzorgen voort uit…
…het respect voor vreemden.
Het publiek dat je omarmt en dol op je is, daar krijg je nooit genoeg van.
Ik wou dat ik eroverheen kan komen, maar dat lukt niet.
Films waren voor hem en mij absoluut een escapisme.
Ik zat uren in de bioscoop en het maakte niet uit wat het was…
…ik zat er vijf, zes keer naar te kijken…
…en ging dan om vier uur 's middags naar huis.
Zo'n leven wilde ik leiden, de idealen…
…de grootsheid. Dat is hard werken, maar het zegeviert over het kwaad.
Ik wilde een held zijn. De man die een bus vol kinderen redde.
Dat is wie ik wil zijn. Ik wil de man zijn die…
…mensen redt.
Ik zat alleen in de kamer van m'n ouders…
…en daar lag zo'n goedkope Woolworth-spiegel van drie dollar.
Ik zat daar de hele dag dingen in die spiegel te doen.
Ik imiteerde mensen of playbackte een liedje.
Of ik ging naar Hercules…
…en dan probeerde ik thuis Steve Reeves na te doen.
Als hij in Hercules Unchained…
…opstaat en de tempels omvertrekt.
Dit belachelijk knappe…
…goed gebouwde, perfecte mannelijk rolmodel.
Dat deed het.
Dat is het pad dat ik moet volgen.
Ik had eindelijk een rolmodel dat ik verafgoodde.
En mijn lot zal vervullen.
Mijn vader besefte dat het hem niet zou lukken in New York…
…dus gingen ze naar Maryland.
Het huwelijk liep stuk.
Ik kwam thuis van school en er was niemand thuis.
Mijn moeder was vertrokken.
Het werd een rechtszaak. Vreselijk.
Ik ging met m'n moeder naar Philadelphia en m'n broer bleef in Maryland.
Landelijk, doodse stilte, afgelegen…
…en er waren alleen paarden.
Om de een of andere reden had ik al vanaf jonge leeftijd…
…iets met paarden.
Geen goede paarden, maar paarden die mijn vader kocht. Voor 20, 25 dollar.
Hij had niet veel geld, maar hij raakte betrokken bij een poloteam.
En in polo had iedereen prachtige paarden, geweldige trailers, ranches.
Bij ons was het een puinhoop.
De meeste paarden hadden iets.
Als je te hard aan de teugels trok, werden ze blind.
Ik begon polo te spelen…
…maar ergens achteraf op een landje.
Maar ik leerde het en ik werd steeds beter.
Toen ik 13 was, kreeg ik een ranking.
Op nationaal niveau.
Mijn vader vond dat niet zo leuk.
En tijdens een wedstrijd…
…ging ik voor een backhand…
…en ik deed niets verkeerd.
Hij zei: 'Je trekt te hard.'
Ik zei: 'Ik weet wat ik doe'. 'Niet waar.' Schreeuwend vanaf de tribune.
Ik maakte het paard klaar voor een nieuwe slag…
…en hij kwam van de tribune…
…grijpt me bij de keel, gooit me op de grond…
…pakt het paard en loopt van het veld af.
Ik lag daar en zei:
'Ik wil nooit meer een paard zien.'
Ik ben opgevoed door een…
…heel fysieke vader.
Ik was niet onbekend met erge pijn.
Uiteindelijk werd het: 'Ik breek niet'.
Wat hij ook deed, ik brak niet.
Ik denk dat mijn vader jaloers was.
M'n broer was niet makkelijk. Hij spijbelde. Hij vocht.
Hij was geen goede leerling en werd van school geschopt.
Ik ging naar 13 scholen in 12 jaar.
Ik zat een maand op een militaire school.
Hij was onverbeterlijk. Hij kwam in de problemen.
Hij ging naar Devereux…
…een school voor onhandelbare kinderen, denk ik.
En daar begon hij interesse te krijgen voor acteren.
En toen ging hij studeren. Toen werd het acteren serieus.
Ik kon auditie doen voor…
Ik weet niet waarom, maar ik deed het.
…Dood van een Handelsreiziger. En ik kreeg de rol.
Ik stond op het podium en ik voelde me…
Ik was niet nerveus.
Ik had het gevoel dat ik de situatie onder controle had.
Dit gaat me makkelijk af.
Er zat een professor van Harvard in het publiek en die zei:
'Je moet hier je carrière van maken.'
Ik zei: 'Echt niet. Hij zei: 'Jawel.
Dit moet je gaan studeren. Je hebt iets.'
En dat moment…
…veranderde mijn leven.
Ik landde in New York op de dag van Woodstock.
Ik zei: 'Het wordt tijd dat ik me hierop toeleg.'
Ik had geen idee van de hele stad. Ik hoorde er niet bij.
Heel alleen en heel toegewijd om mijn weg te vinden.
Ik weet hoe ik moet overleven op straat.
Ik heb in deuropeningen geslapen, bushaltes, treinstations en bibliotheken.
Het was soms ijskoud.
Ik ging naar impresariaten.
Naar allemaal. 'Ik wil een cliënt worden.' 'We nemen niets aan'.
Ik gaf ze een foto, die ze gelijk teruggaven.
Ze zeiden: 'Nee, je spreekt onduidelijk. Je ogen hangen.
Je bent dit, je bent dat.'
Het beste wat ik kreeg was off-off Broadway…
…waar je halfnaakt moest zijn.
Dat is de enige onzin die ik kreeg. Vreselijk.
Ze zeiden: 'Het werkt niet. Misschien een figurant dan.'
Daar kon ik wel wat mee. Ik zei: 'Hm'.
Want elke keer dat ik werd gecast, was het als schurk.
Pas op. -Sorry, ik zag je niet.
Hij kreeg geen hoofdrol.
Hij deed toneelwerk, of hielp bij de rekwisieten…
…maar ze gaven hem nooit respect.
Ik was verzonken in m'n eigen gedachten en hield me afzijdig…
…en John was net zo.
Sly begon met schrijven omdat hij niet kon krijgen wat hij wilde.
Het was niet iets als:
'Je hebt erover nagedacht.' Nee, doe het gewoon.
Ik zei: 'Ik wil niet meer acteren.
Misschien kan ik al mijn frustraties opschrijven…
…en scenario's maken.'
Ik kreeg een baan als plaatsaanwijzer. Dan kon ik de hele dag films kijken.
Ik nam een goedkope bandrecorder mee…
…en dan nam ik de soundtrack op en de dialogen…
…en dan paste ik thuis de dialogen aan.
Ik heb een paar jaar alleen maar geschreven…
…tot ik 15, 16 scenario's had.
John en ik waren anders dan anders…
…omdat we onze eigen dingen wilden doen.
Dus elke vrijdag, zaterdag en zondag…
…brachten we door met een fles Boone's Farm-wijn.
We gingen nooit naar een bar of een club. Toen begon het schrijven pas echt.
We bespraken ambities, dromen, maar ook films.
We slopen bij elke film in New York naar binnen.
We hebben nooit betaald voor een kaartje.
Wij konden ons niet voorstellen dat we zouden falen.
We dachten nooit: wat als het niet lukt?
Zo gedreven en vastberaden en toegewijd waren we.
'Ja, er moet een plek voor ons zijn, omdat zo vreemd zijn.
We moeten ergens bij horen.' We moesten ons eigen lot bepalen.
Daarom zeiden we: 'We moeten deze film doen, Horses.
Een cowboy en een indiaan staan op uit hun graf…
…100 jaar nadat ze zijn opgehangen. -Ik reed naar Maryland.
We huurden wapens.
De munitie die je ons ziet gebruiken, is echt.
Ik zei: 'Ben ik gek geworden?'
Zijn vader werd gereïncarneerd als een sheriff die ons achternazat.
In de film schiet m'n vader ze neer.
Het deel waarin hij ons vermoordt, vond hij iets te leuk.
'Ik wil je neerschieten en dan later nog een keer.'
Ik zei: 'Wordt het nu persoonlijk? Een beetje bijbels?'
Het is een stomme film. Ik zei: 'Waarom is er geen geluid?'
'Geen geld voor.'
Dacht je dat je in 1971 een stomme film kan verkopen?
Maakt niet uit of het nog niet eerder is gedaan.
Hij had vooral een stem. Hij wilde zijn stem laten horen.
Op de middelbare school was ik het schoolvoorbeeld van hoe niet te schrijven.
'Sylvester, wil je voorlezen?' 'Nee, bedankt.'
'Ja. Want niemand anders wil het.'
De afwijzing, dat is mijn aanmoediging. Het is een uitdaging.
Accepteer je hun evaluatie van je of ga je jezelf evalueren?
Sly wilde altijd al acteur worden…
…maar hij moest altijd schrijven.
Hij wil acteur worden en hij heeft iemand nodig die hem een rol geeft.
Hij werd nooit gekozen voor een rol.
Hij vond rollen voor zichzelf uit omdat hij niet te casten leek.
Ik had het acteren opgegeven. Klaar mee.
Maar John Herzfeld vroeg of ik bij zijn auditie kon helpen.
In de zaal zit een man die de groep bekijkt…
…en hij is degene die Lords of Flatbush gaat schrijven.
Dat was het begin.
Je moet op de juiste plek op de juiste tijd zijn.
Ik ontmoette Sly bij The Lords of Flatbush.
We waren een heel vreemd stel.
Hij is joods, intellectueel, Ivy League.
Ik ben wat ik ben.
Twee mensen met meer verschillende achtergronden bestonden er niet.
Hij nam me mee naar zijn appartement in de buurt van Lexington Avenue.
Hij had een enorme hond.
En hij had de ramen zwart geschilderd zodat hij kon schrijven.
Ik las het script en het was vrij simpel.
Ik zei: 'Laat me mezelf zijn in deze scène.'
Bijvoorbeeld als ik achter het meisje zit.
'Meneer Rosiello, wat doe je?' 'Ik weet het niet, ik zit gewoon.'
'Ik schuif op, want de zon schijnt in m'n oog. Ik zie niets.'
Ze gaat door met de les. Even later schuif ik dichterbij.
Ik sloeg m'n arm om haar heen. 'Mr Rosiello.' 'De zon blijft me volgen.'
'Ik ga hierheen, ik ga daarheen.' Ik klets maar wat.
En ik besefte dat dit een kans was die ze me gaven.
Ik ga de hele film zeggen wat ik wil.
Sly herschreef het script altijd…
…verbeterde de scènes waarin hij speelde.
In Lords of Flatbush hoorden we Sylvester Stallones stem voor het eerst.
De beste scène in de film, zo niet een van de beste, wat mij betreft…
…is waarin zijn verloofde, Maria Smith…
…wil dat hij een verlovingsring koopt die hij zich niet kan veroorloven.
Het meisje dat net wegliep…
…als je haar ooit nog eens zoiets duurs laat zien…
…weet je wat er dan op je grafsteen komt te staan?
'Ik was zo stom om Frannie Malincanico de ring van 1600 dollar te laten zien.'
Stanley is een interessant personage, maar je vindt hem niet per se leuk.
Hij is gewoon… Hij is zo'n sukkel.
Maar in die scène word je verliefd op hem…
…omdat je beseft hoeveel hij van Frannie houdt.
Het is onze eerste glimp van de welluidendheid of het geluid…
…van Sylvester Stallones dialoog. -Verdomme.
Op dat moment wist ik dat m'n lot bij de pen lag.
Ik wist dat ik moeilijk te casten was.
Ik werd altijd gecast als schurk.
'Oké, dat is waar. Dat ben ik.'
Maar ik ben ook aardig. Ik ben nogal soft.
Als je dat kan combineren, zou dat een geweldig personage zijn.
Ik kreeg die kans pas toen Rocky langskwam.
Maar de voorloper was Stanley Rosiello en The Lords of Flatbush.
Daar zag ik een stoere bullebak…
…motorjasje, vet haar, een sigaret, maar je vond hem echt leuk.
Van het een kwam het ander.
Zonder die rol en de goede recensies, had ik nooit 1300 dollar verdiend.
Net genoeg om voor 40 dollar een auto te kopen en daarmee naar Hollywood te rijden.
De enige die ik in Los Angeles kende, was Henry Winkler…
…die nu de Fonz was.
M'n auto kreeg pech in Hollywood.
Gewoon boem, stop. Het was profetisch.
En de eerste die ik belde, was Henry.
'Ja, je moet me komen ophalen.
Ik heb autopech.
Ik sta hier midden op Sunset Boulevard.'
Ik zei: 'Ik kom eraan.'
Ik kreeg hem, zijn enorme hond…
…en al zijn kleren op een of andere manier in de auto. Hij zat op de koffers.
Ik kon niet naar zijn huis. Hij had een hond, een vrouw.
Hij bracht me naar een motel…
…en ik bleef daar drie nachten.
En toen vond ik een krot ergens in de Valley…
…een straat verwijderd van Balboa Boulevard.
Ik was voorgesteld aan Gene Kirkwood, de uitvoerend producent.
We hadden gepraat en ik vertelde hem over Rocky.
We ontwikkelden het en zowaar, hij kwam uit.
Het was een reeks omstandigheden die, denk ik, een beetje ongewoon waren.
…want ik had nog niet zoveel gedaan.
Ik had nog niets gedaan.
…een welwillende en prachtige reeks fouten die uitkwam.
Ja, dat is de eenvoudige versie.
Ik was er voor een acteerauditie…
…en het ging niet zo goed.
Ik ging weg en de deur was bijna dicht toen ik m'n hoofd om de deur stak en zei:
'Ik schrijf trouwens dingen.' Hij zei: 'Echt? Kom eens terug.'
Ik begon te schrijven.
Iets wat afgeleid was van Mean Streets.
Over een maffiacollecteur, een soort stoer straattype.
En ik zit te typen, de hond zit op het bureau.
Ik ben aan het werk, ik rook sigaretten en drink liters koffie.
Het begint erop te lijken.
Het valt samen.
Maar er is iets gewelddadigs aan Rocky.
Mijn vriendin was het aan het typen…
…en zij ging huilen. Ze zei: 'Ik haat Rocky. Ik haat hem. Hij is wreed.
Hij slaat mensen in elkaar.'
Ik zei: 'Wat als hij nou net op tijd stopt?
Het is z'n baan, maar dat doet hij niet?'
'Dat zou fijn zijn.' Ik zei: 'Wat als hij een vriendin had?'
'Ja, fijn.' Dus ik weer terug.
Ik schrijf: 'Vriendin. Leuk'.
Maar nu is hij geen vechter meer. Hij is zomaar iemand. Er is geen verhaal.
Hij is gewoon een vent, aan de zelfkant van de maatschappij, een nietsnut.
Een nietsnut.
Ik denk terug aan On the Waterfront. Hij is Terry Malloy.
Knal. Marty, film, Mean Streets.
Meng het door elkaar en geef er je eigen draai aan.
En toen viel alles samen, toen hij een vechter werd.
Ik had 106 dollar, de huur was 300.
Ik had zo'n dilemma. Ik hoorde de wolf bij de deur.
Ik heb het in drie dagen geschreven.
Toen bleef ik het maar herschrijven.
Ik weet dat als ik schrijf…
…ik de onjuistheden niet erg vind.
Ik weet dat 90 procent waardeloos is.
Maar het idee dat je een begin, midden en einde hebt…
…is belangrijk voor me.
De producenten willen Ryan O'Neal casten. 'Hij bokst graag.'
'Of Burt Reynolds.' Ik zei: 'Nee, ik schrijf het voor mezelf.'
Ze vonden het script leuk, maar ze wilden jou echt niet.
Ze boden steeds meer geld om weg te blijven, toch?
Inderdaad. Het liep op tot zo'n 265.000 dollar.
Om niet in de film te zitten. -Ja.
Ik wist dat als ik het verkocht, zelfs voor 500.000 dollar…
…dat als het geld dan op was…
…ik er zo verbitterd over zou zijn.
Wat is gezonder?
De illusie hebben…
…en een sprankje hoop dat je geweldig had kunnen zijn…
…of de kans krijgen om geweldig te zijn…
…het verpesten en dan weten dat je een mislukking bent.
Ik denk dat het makkelijker is om die illusie te hebben en te zeggen:
'Als ik die kans had gehad, had ik ze allemaal verslagen.'
Ik liep voor het eerst die trailer in…
…in de koude straten van Philadelphia…
…en ik wist dat dit het moment van de waarheid was.
Ze zeiden: 'Sylvester, ben je er klaar voor?'
Ik zei: 'Nee. Maar Rocky wel.'
Wat er gebeurde, was iets bijzonders.
We wisten dat dit gebeurde.
Alle acteurs die ik wilde, vielen af…
…en ze werden vervangen door perfecte acteurs.
Apollo Creed? Er is maar een iemand hem kan spelen.
Hij had de stem, de grootte, de arrogantie.
We wilden Ken Norton gebruiken, maar hij viel af en ik dacht: o, jee.
Ik geloof echt in goddelijke interventie.
Talia Shire was ook last minute omdat we de juiste persoon niet konden vinden.
Ze kwam binnen en zodra de deur openging…
…was er een soort licht.
Ik liep naar haar toe en ze had blauwzwart haar…
…en haar ogen keken zo.
'Ik hou van dit meisje.'
Ik hou van dit personage. Er is iets.
Ze hoefde niet eens auditie te doen.
Jij bent het.
Hetzelfde gebeurde steeds opnieuw.
Rocky is geen boksfilm.
Het is het verhaal van een man… -Een liefdesverhaal.
…die cynisch zou moeten zijn, maar daar niet toe in staat is.
Hij accepteert het leven.
Dat is zijn lot in het leven. -Zeg het.
Wat hij absoluut niet wil, is alleen oud worden.
Zeg het.
Die jongeman daar kon niet naar de plek van de liefde.
Hij kon het niet hardop zeggen. -Ja, je hebt gelijk.
Ik kon het toen niet zeggen.
Ik zit te wachten op een scène met Adrian op het ijs.
'Raad eens? De 300 figuranten zijn geschrapt.'
'Hoeveel heb ik er? 'Geen.'
'Hoelang kunnen we hier filmen?' 'Misschien twee uur.'
Ik zei: 'Wauw.
Dit kan nog beter zijn.'
Rocky observeert dingen die anderen niet zien…
Haar los te laten komen.
Hij onderzocht kwetsbaarheid, koestering…
…transformatie.
Een personage begint hier…
…en gaat naar daar.
Weet je hoe ik ben begonnen met boksen? Door m'n ouweheer.
Hij was niet zo slim. Dat vond hij ook van mij.
Je kan maar beter je lichaam gebruiken. Dus ik ging boksen.
Snap je wat ik bedoel? -Ja.
Waarom lach je?
Mijn moeder zei het tegenovergestelde.
Hoe bedoel je het tegenovergestelde?
Ze zei, 'Je bent niet heel groot…
…dus je moet slim zijn.' -Zei ze dat?
Adrian was buitengewoon.
Hij schreef die vrouw.
Een vrouw die werd onderdrukt en verstoten.
Hij zou Adrian naar een moment van vrijheid en schoonheid tillen.
En liefde.
Wat Talia deed, is een boksfilm verheffen tot een liefdesverhaal.
En haar vriend was toevallig een bokser.
Hij had eindelijk iets om voor te vechten.
Het was geen geld. Het was trots.
Ik wil dat jij trots bent.
Ik wil dat je zegt: 'Dat is mijn vent.'
En daarom zei hij aan het eind:
'Ik wil geen loser zijn.
Dan word ik maar in elkaar geslagen. Ik wil dat jij trots bent.'
Ik wil het tot het einde volhouden.
Dat vond ik leuk aan het personage. Hij hield alles altijd binnen.
Hij deelde zijn verdriet of teleurstelling met niemand…
…alleen met zichzelf.
Hij laat alleen iets merken als Mickey het appartement verlaat.
Ik kom dan uit de badkamer lopen, kijk somber en ga dan achter hem aan.
Ik zei: 'John, doe me een lol. Laat de camera en het geluid aan…
…en laten we kijken of Rocky zijn leven in twee minuten kan samenvatten.'
Het ging gelijk de eerste keer goed.
De man zei: 'Was dat een take?
Was dat een take? Dat was…
…improvisatie.
Dat kan ik niet nog een keer zo doen.'
De energie is er niet.
Oké, wat heb ik gedaan? Heb ik tegen de deur geslagen?
Ik zei: 'Ik moet helemaal opnieuw beginnen.'
En toen dacht ik aan mijn vader.
Luister. Ik wil je manager zijn.
Dus ik moest de beste take weggooien…
Maar wat ik je geef is niet te koop.
Ik heb pijn en ervaring.
Ik heb ook pijn en ervaring.
…en het vervangen door iets veel explosievers, de relatie met mijn vader.
Ik had tien jaar geleden nodig. Tien jaar geleden hielp je me nooit.
Het kon je niet schelen. -Als je hulp wilde…
Waarom vroeg je er dan niet om? Waarom vroeg je het me niet gewoon?
Dat heb ik gedaan, maar je hoorde het niet.
Toen ik het schreef, was het maar één zin…
…maar toen zei ik daar: 'Ik moet over mezelf praten.'
Over mij. En ik stop het in Rocky's lichaam.
Ik was net 30 geworden en ik zei:
'Nu kom je hiermee. Ik ben al over m'n hoogtepunt. Welk hoogtepunt?
Ik krijg een kans, ik stoot m'n neus'.
Ik dacht dat de film zou floppen.
'Waarom was je hier niet toen ik je nodig had?'
Als ik mijn frustratie kan uiten en kan laten horen…
…heb ik het gevoel dat er miljoenen mensen zijn…
…die diezelfde frustratie hebben, die over het hoofd zijn gezien.
Het gaat me lukken. Wil je op de eerste rang zitten?
Nou? Wil je me helpen?
Wil je zien hoe ik m'n…
Dat zou ik nooit in z'n gezicht kunnen zeggen.
Het zou zo respectloos zijn geweest.
En je wil geen dialoog.
Iedereen gaat ervan uit dat deze oude man klaar is…
…en dan, boem.
Als de deur opengaat, begint Bill Conti…
…en er is hoop.
Daar is het, daar is wat iedereen wilde…
…die werd genegeerd of een kans werd ontzegd.
'Kom mee terug.'
Dit is de bioscoop waar Rocky in première ging.
Waar ik toen plaatsen aanwees.
De eerste recensie door Vincent Canby was vernietigend…
…dus ik had geen idee.
We draaien Rocky vijf dagen voor de release.
Het was een matinee.
Ik zat daar met hem en opeens zei hij: 'Shit.'
Na 20 minuten was het publiek al voor driekwart weg.
En de studiobazen deden…
…en ik schuif steeds lager in m'n stoel.
Over een beteuterd gezicht gesproken.
Hij dacht dat het een flop zou worden.
Dus toen hij in première ging, was ik niet overtuigd.
Hier was de première van Rocky.
Ik stond aan de overkant met een regenjas aan.
Mijn broer zegt: 'Dit kan de beste of de slechtste dag van je leven zijn.'
Ik zei: 'Ja, dit is het.'
Als het geen succes werd, kwam er geen tweede kans.
Toen iedereen naar binnen was, ging ik achterin staan.
Het leek wel een stilleven.
Niemand beweegt. Iedereen luistert naar elk woord.
Boem. Vastgenageld.
Toen hij Apollo knock-out sloeg…
…stond de hele zaal op…
…en de producers keken ongelovig om zich heen.
Het publiek doet mee alsof het een echt sportevenement is.
We vervaagden de lijnen.
Het gejuich binnen hoorde je buiten op straat.
We dachten dat hij geen kans had tegen Creed.
Maar toen hij hem gelijk knock-out sloeg…
…was dat soort opwinding bijna ongehoord.
Niemand weet nog dat Rocky verliest.
De film is zo gemaakt dat je het gevoel krijgt dat hij heeft gewonnen.
Het was zo'n glorieus moment…
…waar het publiek reageerde op het drama op het scherm.
De film staat gelijk bovenaan. Iedereen had het erover.
'Deze film heeft een hart. Het is emotioneel. Ik moest huilen.
Het heeft me geïnspireerd.'
Dat sprookjesverhaal tot leven te zien komen, vond het publiek leuk.
Er is iets magisch gebeurd.
Het is de laatste foto waarop hij onbekend is.
En er komt nooit meer een privémoment.
En daar komt Rocky zelf, Sylvester Stallone.
Letterlijk een compleet transformerend moment in het leven…
…maar voor altijd.
En de winnaar is…
…Rocky.
De ster van Rocky, Sylvester 'Sly' Stallone.
Een warm welkom voor Sylvester Stallone.
Hij werd geprezen als acteur, als schrijver…
…hij werd geprezen omdat hij een visionair was en zo…
…en ineens was hij er.
Vanaf dat moment kon hij niets meer fout doen.
Soms voel ik me verscheurd.
Waar gaat het om en is het het allemaal waard?
Het is een sombere periode, waarin ik twijfel aan mezelf.
Ik hoef alleen maar in de spiegel te kijken.
Ik ben de levende belichaming van wat er met Rocky is gebeurd.
Binnen een week…
…zeiden ze dingen over me die ik nooit kon waarmaken.
En toen zeiden ze dingen…
…waar ik gek van werd.
Ik hoorde voor het eerst over Rocky op de radio.
'Af en toe duikt er een nieuwe acteur op…
…en hij wordt een van de meest besproken sensaties.'
Dat was Marlon Brando.
Dat was Al Pacino. Dat was Robert De Niro.'
En dit jaar zal iedereen het over Sylvester Stallone hebben.'
Wie is Sylvester Stallone? Dan zie ik eindelijk een tv-spotje.
Stanley van Lords of Flatbush is Sylvester Stallone?
Hij is de beste acteur sinds Robert De Niro en Marlon Brando?
Het is nogal arrogant om jezelf in de film te zetten…
…omdat je alleen kleine rolletjes had gehad.
Ja. Kleine rolletjes is aardig van je.
Maar ik voelde dat als ik ten onder zou gaan…
…in de professionele obscuriteit…
…wilde ik op z'n minst weten dat ik het geprobeerd had.
Anders was het iets voor thuis. Mijn ouders zouden het leuk vinden.
Rocky komt uit. Een paar maanden later belt Sly's vader me.
'John, mag ik langskomen? Ik heb een script.
Ik heb de echte Rocky.' 'Wat bedoel je?'
'Ik heb echte Rocky geschreven.'
'Een boksfilm?'
'Heb je hem aan Sly gegeven?' 'Nee.'
'Misschien kunnen jullie hem maken.'
'Waarom laat je Sly het niet lezen? Dat genre is wel al gedaan.'
Hij concurreerde nog steeds met Sly.
'Ik schrijf een script dat Sonny heet.'
Sly zegt: 'Waar gaat het over? 'Over Rocky's zoon.'
'Dat kun je niet doen. Het is mijn creatie.'
Mijn vader was jaloers. Ik zei: 'Waarom dan?'
Hij heeft zich kapot gewerkt. Je hebt hem niet geholpen.'
Succes kan een gezin verwoesten.
Mijn carrière lag ineens stil toen Rocky uitkwam.
Opeens werd ik Rocky's broer.
Het was zwaar voor hem. Mijn broer is erg creatief…
…en hij was behoorlijk getraumatiseerd door mijn succes.
Niemand verwachtte dat hij een Amerikaans icoon zou zijn.
Als je je droom hebt bereikt, besef je dat dit niet jouw droom was.
Mijn droom is niet… Het is anders gelopen dan ik dacht.
Het komt ook als…
…een stormfront…
…waar je constant tegen vecht omdat je teleurgesteld bent.
Je zegt: 'Ik dacht dat op de top van de berg de lucht blauw was.'
Dat is niet waar.
De lucht is dunner. Het is onveilig.
Er zijn niet zo veel mensen hier. Het is eenzaam.
Soms is naar de berg gaan niet zo bijzonder.
Ik denk dat toen Stallone beroemd werd met Rocky…
…hij de keerzijde van de beroemdheid niet had verwacht.
Vanuit Hollywood is dit Dinah!.
Hij had niet gedacht dat mensen zeiden:
'Je moet het nog eens doen.'
En jij bent erbij, samen met Rocky zelf, Sylvester Stallone.
Dit is je tweede film en iedereen, de hele wereld…
…wil weten wat er met Sylvester Stallone gebeurt.
Ja. -Was het iets eenmaligs?
ROCKY, WAT NU?
Na Rocky hadden mensen iets van me gemaakt…
…dat groter was dan ik had moeten zijn.
Ze begonnen meteen te twijfelen aan mijn bekwaamheid.
Ik heb veel oninteressante scenario's gelezen. Toen kwam F.I.S.T.
Dit zou een afscheid van Rocky zijn.
Een film over de Amerikaanse arbeidersbeweging…
…het concept van een zeer krachtige truckersvakbond.
Het is een fantastische avontuurlijke reis.
In de nasleep van Rocky vindt hij het lastig om te bedenken…
…hoe hij dat kan herhalen, maar zich tegelijk kan onderscheiden.
Stallone was in die tijd zo'n grote ster.
Hij wilde gelijk de film herschrijven.
Veel problemen bij sommige van zijn films…
…hebben te maken met het feit dat hij…
…een idee heeft van wat er werkt bij een film…
…maar dat staat haaks op wat de studiomensen denken…
…die deze dingen maken.
Een gigantisch probleem met Sly is dat hij niet wil sterven in de film.
Hij heeft iets verkeerds gedaan. Hij laat de held sterven…
…en laat het kwaad zegevieren en dat kan niet.
Het gebeurt in de praktijk maar als mensen naar een film gaan…
…willen ze gerechtigheid zien.
Voor F.I.S.T. doet hij Playboy interviews.
Hij verkondigt dat hij niet denkt dat hij ooit een flop zal maken.
Dat gaat nooit gebeuren.
Het bestaat niet dat hij een flop maakt.
Ik vond F.I.S.T. niet zo slecht.
Veel recensenten dachten daar anders over en dat trok hij zich persoonlijk aan.
F.I.S.T. troep noemen, vat ik persoonlijk op.
Ik heb het beste van mezelf gegeven. Ik heb hard gewerkt.
En als iemand dan in 500 woorden al die moeite afkraakt…
…dan mogen ze zelf een steegje uitkiezen om in af te spreken.
Door het wisselende succes…
…besloot Sylvester Stallone om z'n eigen film te maken.
Zelf schrijven, regisseren en acteren.
Paradise Alley was de vader van Rocky.
Ik had het in 1972 geschreven…
…en niemand wilde het hebben. Het is een beetje te raar.
Dus schreef ik Rocky.
Daarna wilde ik Paradise Alley doen…
…en het ging weer over de boksring.
Ik dacht: ik maakt dit lichter dan Rocky…
…meer als een soort kermis.
De regen en de kleuren en de personages…
…iets meer dan een normale worstelwedstrijd.
Ik was toen een jongeman die iets slims en vermakelijks wilde maken.
Ik had niet echt onderzoek gedaan…
…en besefte niet dat de afzetmarkt maar heel klein was.
Niet breed gedragen. Hij is een beetje raar.
1946, Vreemde muziek, vreemd dit, vreemd dat.
Ik bereidde me voor op een mislukking en toen sloeg het noodlot toe.
Hij dacht dat F.I.S.T. het goed zou doen. Hij dat niet dat recensenten…
…zich zo tegen Paradise Alley zouden keren.
Hij had het er moeilijk mee. Hij ging ruziemaken met recensenten.
Soms word ik 's ochtends wakker en denk ik: ik kan dit.
En op andere dagen heb ik dat niet. Ik voel het niet. Het is er niet.
Ik doe maar wat.
Alsof je aan een gevecht begint en je geen idee hebt.
Ik heb geleerd dat dat overgaat.
Hou vol.
Geen angstaanvallen. Die angst, dat hoort erbij.
Dat maakt het interessant, dat je er bang voor bent.
Het succesverhaal van Rocky Balboa…
…lijkt erg op het succesverhaal van de ster Sylvester Stallone.
Momenteel legt Stallone de laatste hand aan Rocky II…
…als schrijver, regisseur en ster.
Zonder merkbare angst voor het permanente gevaar van een vervolg.
Zoals gewoonlijk heeft Stallone er alle vertrouwen in.
John Avildsen wilde van Rocky af.
Hij ging naar Playboy Mansion, begint drugs te gebruiken.
Met andere woorden, de keerzijde van succes.
Dit is niet die vent.
Dit is de man die door blijft zetten en iedereen meeneemt.
Een heel idealistisch persoon.
John Avildsen vond het script voor Rocky II niets, dus heb ik het gedaan.
Geen idee. -Een verklaring, Rocky?
Ik weet het niet. Ik ben sprakeloos.
Uit de weg.
De reden waarom Rocky I en Rocky II zo goed waren…
…was de manier waarop Stallone zijn verhaal vertelde.
Hij verwerkt z'n levensverhaal in zowel Rocky als Apollo Creed.
Apollo Creed stampt door z'n huis en leest haatbrieven voor.
Dat is vast Sylvester Stallone die door z'n huis stampt…
…en recensies van Pauline Kaels leest.
Hij legt het hele concept van beroemdheid onder de loep.
Het verhaal is in zekere zin beter dan het eerste…
…omdat de onderwerpen herkenbaarder zijn.
Rocky was een loner en nu heeft hij verantwoordelijkheden…
…en problemen waarin iedereen in het publiek…
…die getrouwd is of daaraan denkt, zichzelf in herkent.
Niemand ziet Rocky als familiefilms…
…maar toch draait het om de relatie tussen hem en Adrian.
De strijd tussen het hebben van deze relatie en het krijgen van een gezin…
…en het hebben van zijn soort baan.
Hoe laat kwam je thuis? Je was toch op je werk?
Nee, ik ben niet meer aan het werk.
Ik ben vandaag ontslagen.
Wat is er gebeurd?
Geef je je bestemming op…
…voor een 'belofte' die je hebt gemaakt?
Wat ga je doen?
Ik weet het niet. Ik dacht aan boksen.
Je hoeft niet per se te boksen.
Ik ben wel een vechter.
Niet zo goed, maar dat is wat ik doe.
Rocky, je zei dat je niet meer zou vechten.
Je ziet hem op z'n dieptepunt. Hij staat in een vreselijke kelder.
Hij staat onder een lamp.
Er is iets met deze man die…
Hij is voorbestemd om iets te doen…
…en hij wordt tegengehouden om de verkeerde redenen.
Hij zegt: 'Jij mag gewoon een vrouw blijven…
…laat mij dan gewoon een man zijn.'
Hij zegt: 'Ik hou van deze vrouw…
…maar ze houdt niet van wat ik word…
…als ik het niet tenminste probeer.'
Rocky II was ook een enorm succes.
Die film leverde twee keer zoveel op als de eerste en…
…over de hele wereld werden ze knettergek.
Iedereen wilde iets van hem.
Sly beklom de showbizzladder heel snel.
Maar weinig acteurs hebben de discipline om te produceren en te regisseren.
Je moet er 24 uur per dag mee bezig zijn, zeven dagen per week.
Ik begrijp hoe je films moet maken en omarm dat.
Maar het heeft een grote prijs.
Als je een echte filmmaker bent…
…acteert, schrijft en produceert, alles tegelijk…
…is er voor niets anders tijd. Alleen wat kruimels voor familie.
'Hoe ging het?' 'Ik zeg niets.'
Als je thuiskomt, is het bijna niet de realiteit.
Het is een vreselijk dilemma.
Als je jong bent: 'Het huis moet vol met kunst, kinderen.'
Nu is het vol.
Kinderen zijn het huis uit…
…en jij blijft achter met een groot, leeg…
Het helpt je gewoon niet meer…
…als een bron van inspiratie.
Ik verhuis niet omdat ik een ander mooi uitzicht wil.
Als je het paradigma verandert waaraan je gewend bent…
…is dat letterlijk een impuls om opnieuw te beginnen.
Een vervolg maken is zo moeilijk. Het wordt steeds moeilijker.
Het is vermoeiend. Mensen hebben altijd een mening.
Je krijgt kritiek en je zegt:
'Is het genoegen de pijn echt waard?'
Elke film wordt moeilijker…
…omdat je niet de frisheid van een onbekende acteur hebt.
Voor Rocky III was ik bang.
Misschien ben ik niet wat ik was. Misschien was het geluk.
Er is geen passie bij. Het is een goede deal, goed geld.
Je wordt beschermd.
De bureaus zeggen wat ik wel of niet moet doen.
Dat is veilig.
En na een tijdje besef je:
'Ik doe niets goeds omdat ik naar anderen luister.'
Je denkt dat je een winnaar bent, maar dat ben je niet.
En Rocky III was daar een voorbeeld van.
We hebben auto's, we hebben geld.
Alles behalve de waarheid. Wat is de waarheid, verdomme?
Ik ben bang. Oké?
Wil je het me horen zeggen? Ik ben bang.
Wat?
Een vechter zal nooit zeggen: 'Ik ben bang. Ik ben een lafaard.'
En dan draait ze het om.
'Ik ben ook bang. Dat is niet erg.'
En daar kan dan moed uit voortkomen.
Misschien de moed om niet alles te doen wat iedereen…
…de manager zegt dat je moet doen, de mensen die jou behartigen.
Misschien is moed iets anders. Het blijven volhouden.
Ik zei: 'Sly, luister wat meer naar jezelf.
Vertrouw op je instinct.'
Alles wat ik wilde, zoals Mr T gebruiken…
…Survivors 'Eye of the Tiger', ik wilde Hulk Hogan.
Alles werd beantwoord met: 'Dat is belachelijk.'
'Ja, ik weet het. Belachelijk.'
Maar het is theatraal. Het is interessant. Het is anders.
Ik ben een blokker, ik blok en blok.
Ik probeer mezelf te slim af te zijn, mijn onzekerheden.
Ik word onverschillig voor de dreiging van mislukking…
…want ik weet dat wat er ook gebeurt, zelfs al is het geen echt succes…
…het goed is als je jezelf blijft pushen.
90 procent van de reis is tumultueus en lelijk.
Maar je moet door blijven gaan.
Je komt er misschien niet…
…maar dat is beter dan niets doen.
Hij wil blijven creëren.
Hij zit nooit stil.
Hij wil niet zeggen: 'Dat had ik moeten doen.
Had ik dat maar gedaan.'
Hij wist altijd waar hij wilde zijn.
Dat is niet toevallig zo.
Dat hij een actieheld werd wel.
De oorspronkelijke Rambo was een moordlustige maniak.
Hij was een wreed slachtoffer van de oorlog.
Hij kwam gebroken terug.
Er is niets dat hij kon doen om weer geaccepteerd te worden.
Ik zei: 'Als ik meedoe…
…wil ik het scenario herschrijven en wil ik dat hij tot het uiterste gaat.'
Er een soort woeste wreedheid inbrengen…
…die zelfs mij schokt.
Een verwrongen gezicht en woede.
Ik wist al best snel waar dat vandaan kwam.
Mijn vader was eigenlijk Rambo.
Niets werd verbaal beslist.
Het was meestal een fysiek ultimatum.
Hoe je een vork omdraait.
Als hij zo at…
…wist je het wel.
Je wilde geen ruzie met hem.
Die blik, het is genetisch bepaald.
Ik zag de mogelijkheid…
…om de eerste pure actiefilm te maken.
Dit ding is volledig kinetisch gemaakt.
Er is zoveel beweging…
…dat de ster de dialoog niet aankan.
Trautman en anderen moeten het doen.
Je voelt je aangetrokken tot die loner…
…een eenzame figuur die zich in de steek gelaten voelt.
Het acteren wat hij deed, kwam vanbinnen…
…zo veel dieper dan de bedoeling was.
Hij kan dialogen schrijven die slim en ritmisch zijn…
…maar ook een beetje op improvisatie lijken.
Sly heeft een unieke gave. De woorden die hij schrijft…
…zijn simpel, ze zijn waar.
Er zit een bedoeling achter wat hij schrijft en zegt.
Ik begon te lezen over veteranen, wat ze zeiden…
…gebeurtenissen, trauma's.
En ik dacht: wauw, als ik een paar beats kan gebruiken…
…van de levens van 20 mannen, ze door elkaar hussel…
Want Rambo heeft al jaren niet gesproken…
…dus het klinkt niet erg soepel.
Het is een woordenbrij.
Ik had verhalen gehoord van een vent…
…die naar Saigon ging. Hij had een schoenpoetsdoos bij zich.
'Glimmen, alsjeblieft.'
Hij bleef het maar vragen.
Joey zei: 'Ja.' En ik ging een paar biertjes halen.
En de doos was een bom.
Ik ging bier halen. De doos is een bom. De jongen opende hem.
Joey, z'n lichaam spatte uiteen.
Hij zei: 'Waar zijn m'n benen?'
Vriend. Ik zit onder.
Bloed en alles. Ik probeer hem te helpen.
Z'n ingewanden blijven naar buiten komen.
En niemand kwam helpen.
Niemand helpt. Hij zegt: 'Ik wil naar huis'.
'Waar zijn mijn benen?' Dat verzin je niet.
Dat kun je niet verzinnen.
Het kostte me een tijdje om al die verhalen in me op te nemen…
…en er een bizarre monoloog van te maken…
…die niet in het script stond.
Ik had het boek van David Morrell gelezen. Het punt van het boek is…
…dat je zo'n supermoordmachine na de oorlog…
…niet zo makkelijk uit kan zetten.
Dat hele concept wordt weggegooid in First Blood.
De verandering van Rambo die niemand vermoordt…
…was Stallones idee.
In het script stond oorspronkelijk…
…dat ik neergeschoten zou worden door Trautman en in slow motion zou sterven.
Ik zei: 'Dit is niet goed.'
Ik wil niet dat elke Vietnamveteraan…
…ziet hoe ik in deze film wordt neergeschoten…
…en zich dan realiseert: 'Er is dus geen hoop voor mij.'
En ik ging weg. En ze schreeuwden dat als ik niet terugkwam…
…er contractbreuk was.
Ze lieten de film in Las Vegas zien.
Hij werd zo slecht ontvangen dat het de huidige versie werd…
…want destijds pleegden 20.000 veteranen zelfmoord per maand.
Ik zei: 'Daar wil ik geen deel van uitmaken.
Dat doe ik niet.'
Halverwege de jaren 80 begon ik met Rambo.
En dit personage was het begin van iets.
Het eerste wat in je opkomt, is de fysiek.
Wat Stallone tot een perfecte jaren 80-ster maakte…
…was dat alles in dat decennium om overdaad ging.
Maar zijn lichaam en de chaos die het kan veroorzaken, het bloedbad…
Mensen keken dolgraag naar zijn wilskracht.
Zelfs toen het bijna een parodie was…
…gingen de mensen kijken, omdat hij een ultraversie van zichzelf was.
Arnold Schwarzenegger was zijn enige concurrent.
Sly bevond zich met Rambo ineens in mijn arena.
Plotseling had iedereen het over z'n lichaam.
Dat zorgde natuurlijk voor concurrentie.
Destijds waren we net kleine kinderen. Wie gebruikt er grotere messen?
Wie gebruikt de grootste wapens en houdt ze met een arm vast.
Je weet wel.
En wie heeft meer spieren, meer spierdefinitie…
…minder lichaamsvet.
Stomme dingen waar we ruzie om maakten.
Nu kijken we terug en lachen we erom.
We hebben geleerd wat het effect is van spieren.
Het effect is dat mensen twee keer zoveel kopen.
Dit gaf actiefilms…
…een nieuwe boost, een nieuwe impuls.
Ik was vastbesloten om van dat genre iets lucratiefs te maken…
…iets wat de wereld over zou gaan en dat deed het ook.
Sylvester Stallone heeft iets onweerstaanbaars.
Van underdog tot kampioen…
…waardoor Stallone wereldfaam en een persoonlijk fortuin heeft verdiend.
Stallone is waar hij is, omdat hij weet hoe het is om een hit te maken.
Ik liep altijd een stap achter Sly.
Zijn omzet was altijd groter. En een jaar zat ik daar dan ook.
Maar dan was zijn omzet nog meer. Zo ging het.
Hij bleef maar doorgaan.
Sly kon niet meer stoppen.
Niet alleen acteur of regisseur, maar invloedrijk in Hollywood.
Mensen zeggen altijd tegen me…
…hij moet Rocky of Rambo zijn.
Is dat frustrerend voor je?
Het heeft twee kanten. Het is frustrerend, maar als je met niet een…
…maar twee personages zo geïdentificeerd wordt…
…besef je dat je iets hebt bereikt dat nogal ongewoon is.
Ik geloof in vervolgfilms…
…want een verhaal kan vaak niet in twee uur verteld worden.
Als het publiek het leuk vindt, waarom niet?
Vervolgfilms mogen niet minder zijn.
Het is tien keer moeilijker om iets te bedenken…
…dat de interesse en de magie vasthoudt.
Dus in Rocky III en Rocky IV…
…wordt het personage minder dan de echte Sylvester Stallone…
…en meer een stripfiguur.
En niet alleen een stripfiguur, hij vecht ook tegen stripboekschurken.
Alsof het uit Marvel Comics komt.
De absurditeit van wat er op het spel staat in deze film, neemt het over.
Het gaat erom dat het publiek de Stallone-ervaring krijgt…
…verpakt in de doos van het merk Rocky.
Hij vecht, hij regisseert, hij schrijft…
…hij doet alles…
…wat heel moeilijk is in een fysieke film.
Dolph Lundgren heeft me verpulverd.
Later die avond begon mijn hart op te zwellen.
Dat gebeurt als het hart de borst raakt.
Toen ging mijn bloeddruk naar 260…
…en ze dachten dat ik naar de engelen zou gaan.
Ineens lag ik op de ic, omringd door nonnen.
Ik dacht: dat is het dan.
Ik lag negen dagen in het ziekenhuis.
Ik vatte het samen in Rocky IV.
Je wordt op de grond geslagen…
…en je bidt dat iemand je op je kin slaat zodat het lijden voorbij is.
En toch zegt er een stemmetje: 'Geef me nog één ronde.'
Ik ga door. Daarom heb ik vijf rugoperaties gehad.
Na de eerste rugoperatie moet je eigenlijk genoeg weten.
Ik krijg er vast nog een, omdat ik weet…
…dat ik toch doorga.
Ik weet niet waarom, maar ik doe het.
Ik heb altijd in een tumultueuze wereld gezeten…
…en heb veel handtastelijkheid meegemaakt. Je kan het geweld noemen.
Mijn vader zat in het leger en hij zat bij de cavalerie.
Geen idee welk leger…
…maar in WO II was er een cavalerie.
Dus hij leerde polo spelen.
Dus ik bracht veel tijd door…
Ik werd ruiter en deed aan polo…
…en het is een geweldig spel.
Sly werd een uitstekende polospeler.
Hij had een 7-goal speler kunnen worden als m'n vader niet zo'n bullebak was.
Daarom stopte hij ermee.
Op m'n veertigste begon ik weer te spelen.
Ik zei: 'Nu ga ik het goed doen. Ik heb het gemaakt, papa.'
Ik ga een superteam samenstellen met 10-goal spelers…
…en we spelen tegen elkaar in the Wellington, het beste veld ter wereld.
Sly Stallone laat zien hoe goed hij is met paard en mallet…
…en wil indruk maken op de polo-elite.
Dus ik ben daar goed aan het spelen.
Mijn vader en ik rijden naast elkaar…
…en ik ga voor een nearside schot.
M'n vader geeft me een duw in m'n rug.
Hij raakt me zo hard…
…dat ik viel. Entertainment Tonight is er.
Ik lag onder het paard, dat ik nog leef is een wonder.
Maar ik stond op en het eerste…
Ik dacht: hij is gewoon weggereden.
Vandaag was misschien wel de beste dag van m'n leven.
Eindelijk konden we samen in een goede polowedstrijd spelen.
Het is jullie vast wel opgevallen dat de enige rotstreek in de wedstrijd…
…van mijn vader kwam en op mij gericht was.
Dat was het.
Daarna heb ik nooit meer polo gespeeld.
Ik heb alles verkocht.
Elk paard, de ranch, de truck en dat was het einde.
Als we geboren worden, zijn we zachte klei.
En een hardhandige beeldhouwer begint er deuken in te maken…
…en dat is onze mal. Dat zijn wij.
Je kunt die vervormingen niet corrigeren en zo ontstaat je persoonlijkheid.
Niet veel mensen komen daar overheen.
Waar hij in Rocky V voor ging…
…is duidelijk maken dat hij zichzelf niet uit het oog verliest.
Waar hij vandaan kwam.
Hij wilde terug naar z'n roots, maar hij deed het niet zoals hij hoopte.
Bij Rocky V dacht ik:
als ik alles kwijt zou raken, zou ik dan weer opnieuw kunnen beginnen?
Niet zonder iemand die me helpt.
Ik heb geluk.
Daarom is Tommy belangrijker dan mijn eigen familie…
…want door hem ga ik weer schitteren.
Het was bijna te persoonlijk.
Hij heeft z'n zoon Sage erin geschreven.
Hij wilde hem de kans geven die Sly zo moeilijk kon krijgen.
Hoe heb je die scène in de kelder geschreven?
Hij zegt dat jij alleen maar aan boksen denkt.
Is dat iets wat je zelf hebt ervaren? -Helaas wel.
Ik zou de belangrijkste zijn, maar dat loog je.
Je loog tegen mij en tegen mama.
Ik heb nooit gelogen. Tommy heeft m'n hulp nodig.
Ik ook.
Ik probeer iets te maken…
…wat ik in het echt had willen doen…
…maar dat me niet lukte in het echte leven.
Dus vaak deed ik het dan theatraal…
…magisch.
Als je iets wil doorgeven…
…geef het dan door aan je zoon.
Haar speech, als ik m'n zoon verlies en ik een zenuwinzinking heb…
'Ik wilde dit niet. Ik wil niet dat het zoals vroeger was.'
Ik kreeg op m'n kop.
'Red je zoon.'
Veel daarvan is waar.
Helaas gaan sommige dingen voor je gezin…
…en de gevolgen zijn behoorlijk radicaal en verwoestend.
Ik probeer mijn filosofie over te brengen…
…dat alle grootsheid, alle poeha, alle internationale bekendheid…
…niets betekent als je 's nachts wakker ligt.
Als er niemand naast je ligt, als je geen kinderen hebt.
Rocky V was misschien te persoonlijk.
Het publiek ging er niet voor.
Ik zei altijd: 'Kijk nooit naar de tweede helft van een biografie over een ster.'
'En hier op het hoogtepunt…
…had hij de wereld in zijn hand.' En dan:
'Blijf kijken naar z'n neergang.'
Als ik wist dat ik in m'n hele leven maar 25 films zou maken…
…zou ik hele andere dingen kiezen.
Nu doe je ineens een klucht. Iets totaal anders.
Klucht. Het is een dode kunstvorm.
Farce is niet echt comedy. Het is zo snel.
Je stapt uit je comfortzone en je doet een klucht.
Dan vraag je er echt om. Snap je wat ik bedoel?
Als je honger hebt, probeer je altijd uit te breiden.
Het was logisch dat Sly dacht: ik wil een comedy doen.
Welke is het verst verwijderd van…
Wie ik ben? -Ja.
Zonder twijfel. Die daar.
Stop! Or My Mom Will Shoot.
Er werd een script aangeboden aan zijn agent en aan mijn agent.
Toen ik het script las, zei ik: 'Dit wordt niets'…
…maar ik zeg nog even niets.
Dus de studio belde meteen. 'Arnold wil het doen.'
Dus Sly werd gek dat ik het wilde doen.
Hij legde zichzelf vast en toen deed hij de film. En de rest is geschiedenis.
Hij maakte films die helemaal niet logisch waren…
…of niet logisch leken te zijn.
Het zijn films waarin hij door en door Sylvester Stallone is.
Alleen de omgeving leek niet goed.
Ik kan me niet losmaken van wat ik ben en ik heb het een tijdje geprobeerd.
De comedy's, ook al was het een soort avontuur…
…waren echt verspilde moeite.
Ik had betere dingen kunnen doen. Mensen waren teleurgesteld.
Ze zeiden: 'Waarom doe je niet waar je goed in bent.'
Terug naar m'n roots, dus.
Ik werd beschouwd als eenlettergrepig.
Ik deed steeds minder verbaal en meer fysiek.
Zo stond ik bekend.
Hij is net een kolossale actiefiguur die geen woord zegt.
Hij speelt in een actiefilm.
En deze speelt zich af in de gevangenis en een andere in een trein.
Tot het punt waarop ik zei: 'Oké, er is actie, actie, actie.
Waar ben je mee bezig?'
Zijn personages waren niet langer een karakter, maar meer de hoofdrolspeler.
En Cop Land was anders.
Ik genoot er niet meer van.
Ik voelde dat het meer om het fysieke ging…
…en niets te maken had met filmrollen…
…waar het volledig afhangt van hoe je acteert.
Ik dacht: ik moet hier mee ophouden.
Ik moet terug naar wat ik leuker vind…
…namelijk de interactie met andere acteurs.
En toen Miramax met Cop Land kwam…
…zeiden ze: 'Dit wordt moeilijk…
…want je moet volledig afstand doen…
…van wat je de afgelopen tien jaar hebt gedaan'.
Je moet dus 13 kilo aankomen.
Je moet heel onderdanig zijn, kruiperig, verlegen.
Tijd om mezelf binnenstebuiten te keren.
Letterlijk laten zien wat er vanbinnen zit.
Een kans om serieus genomen te worden als acteur?
Nou, ik zou graag willen weten dat ik een kans heb gehad…
…om met goede acteurs te werken. Kijken of ik dat kan.
Sorry. Hij loopt zo naar binnen. -Excuses dat ik zo binnenstorm.
Die scène die ik met De Niro doe, daar wacht ik al 20 jaar op.
Iedereen zegt: 'Dit wordt een bloedbad. Dit wordt vreselijk.'
Wat is dit? Je kwam naar mij…
Ik zeg mijn tekst…
…en ik vind dat Bobby me niet genoeg 'Bobby' geeft.
Ik wilde dat hij mijn personage hard zou aanpakken.
Ik wil echt dat hij me zo hard mogelijk slaat…
…zodat ik het gevoel krijg dat ik…
…het personage goed speel.
Ik moet daar verslagen weglopen.
Ik zei: 'Ik wijk van m'n tekst af. Ik wil onder zijn huid kruipen'.
We doen de scène en komen bij de laatste zin.
'Ik kan je niet meer helpen.' Ik weet dat hij denkt:
oké, we zijn klaar. Ik zeg: 'Wacht even.
Je zei dat je er zou zijn als ik hulp nodig had.
Ik kan hier komen…'
Hij zegt: 'Het is klaar.'
'Nee, het is niet klaar. Ik deed wat je vroeg.
Ik deed precies wat je vroeg. Zeg je nu dat het niet meer uitmaakt?
Geef me een kans. Luister naar me.'
Hij zegt: 'Dove klootzak'.
Luister, dove klootzak. Je kreeg de kans toen de mogelijkheid er was.
Je kon agent worden en je hebt het verpest.
Te gek. Bedankt, Bobby.
Maar het was een flop. Het ging niet goed.
Hij draagt de film…
…maar door zijn fysiek.
De rest heeft grote stukken tekst.
Het komt allemaal neer op de details, het efemeer van zijn karakterisering.
Iets over hoe ingetogen Stallone is.
Hij speelt iets diep vanbinnen.
Ik wou dat James Mangold meer vertrouwen had in wat Stallone deed…
…want dat verdriet is er met een reden.
Hij komt niet tot z'n recht in die film.
Hij kreeg niet waar hij recht op had.
Dat was frustrerend voor hem.
Ik raakte gedesillusioneerd.
Ik dacht: misschien is dat de natuurlijke migratie naar vergetelheid.
Misschien gaat dat zo.
Niet iedereen kan altijd aan de top blijven staan.
Op dat moment besefte ik dat het belangrijk is bij jezelf te blijven.
Een specialist te worden.
Als een kunstenaar. Je hebt die stijl, je bent een Rothko…
…en niemand kan Rothko beter doen dan Rothko.
Iedereen zegt: 'We kunnen alles. We kunnen alles zijn.' Dat is niet waar.
Je hebt duidelijke zwakheden en sterke punten.
Concentreer je op de sterke punten.
Als je eruitziet zoals ik, moet je geen Shakespeare doen.
Hij heeft twee karakters waar hij altijd op terug kan vallen…
…om die aanbidding of authenticiteit te krijgen, die hij denkt dat hij kwijt is.
Als hij Rocky speelt of Rambo, heeft hij dat zo terug.
Die personages zijn er altijd voor hem.
Daar kan hij altijd naartoe teruggaan.
De film Rocky VI…
…zie ik als het grootste succes van mijn carrière.
Hij komt na Rocky V, het is 19 jaar later.
Rocky heeft een hele generatie gemist. Ze hebben geen idee wie hij is.
Dat personage betekende zo veel voor mezelf en voor veel anderen…
…en om het zo somber af te sluiten, vond ik vreselijk.
Dus ik heb urenlang geschreven, geschrapt, geschreven aan Rocky Balboa.
De producent zei: 'Over mijn lijk. Het gebeurt niet.'
Ging naar de studio. Steeds afgewezen worden. 'Rocky is klaar en jij ook.'
Het was wreed. Niemand wilde hem maken.
Ze lachten me uit. Zelfs mijn vrouw zei: 'Niet doen.'
Maar ze begreep niet wat mijn bedoeling was.
Het was geen boksfilm.
Ik maakte een film over hoe je moet verdergaan…
…als de dingen waar je het meest van houdt je hebben verlaten.
En ik gebruik het symbolisch, want Adrian is dood.
Je hebt een vreselijk gevoel in je buik.
Je leven is zo incompleet…
…en je kunt niet verder zonder…
Je hebt nooit bereikt wat je had moeten bereiken.
Je hield niet genoeg van haar. Je zei geen dank je wel.
Je had het over spullen in de kelder…
…namelijk spijt.
Ik zei: 'Dat heb ik veel. En daar gaat de film over.'
Hij vecht om zichzelf te zuiveren van pijn, van het verleden.
Hij zegt: 'Ik wil oude pijn vervangen door nieuwe pijn.'
Ik wil geslagen worden…
…en misschien vergeet ik dan dat gedoe in de kelder.
Ik sprak met mijn zoon over de toekomst.
En ik dacht: het leven is ongeslagen. Je kunt het niet verslaan.
Je moet in de verdediging gaan.
Toen ontstond de zin: 'Niemand slaat harder dan het leven.'
Ik heb de gewoonte om woorden toe te voegen.
We deden de scène, ik was bijna klaar en dan zeiden ze:
'Waarom zei je dat woord erbij? Het was goed zo.'
Dit is de enige take waar het constant was.
Heel simpel.
De boodschap is zo duidelijk mogelijk.
En het is niet hysterisch.
Je paste hier vroeger in.
Ik hield je omhoog en zei tegen je moeder: 'Dit joch wordt de beste ter wereld.
Dit joch wordt beter dan wie dan ook.'
Je ziet dat hij uit liefde praat. Hij houdt van hem.
Het leven is niet altijd eerlijk.
Het is een gemene en nare plek.
Hoe stoer je ook bent, het krijgt je op je knieën…
…en houdt je daar als je dat toestaat.
Jij, ik, niemand, slaat zo hard als het leven.
Maar daar gaat het niet om.
Het gaat erom hoe hard je geslagen kunt worden.
Hoeveel je aankunt en toch door blijft gaan.
Ik wilde Rocky I…
…en deze samenvoegen…
…en laten zien hoe snel het leven gaat.
Het leven is optellen tot je 40 bent en daarna ga je aftrekken.
Je kinderen gaan het huis uit…
…je vrienden gaan door, sommigen sterven, je baan stopt.
Weg. Het is kwijt.
Een zin in de film luidt:
'Ik ben blij dat hij is geboren, want nu leef ik door jouw ogen.'
Dat is waar vaders naar op zoek zijn.
Het is een vorm van onsterfelijkheid.
Zolang hij leeft, blijft je herinnering leven.
Je hebt iets goed gedaan. Daar hoop je op.
Je hebt een succesvolle Rocky-serie en een succesvolle Rambo-serie…
…maar toch zeggen mensen op een gegeven moment:
'Misschien ben je te oud om deze rollen te spelen.'
En ineens zegt je agent: 'We kunnen je niet helpen.'
Dat vierde kruispunt.
Oké, luister ik naar ze, of hoe voel ik me?
Heb ik er nog zin in?
Zijn er, zoals Rocky zou zeggen, nog spullen in de kelder?
Ik zei: 'Ja, maar het moet bij de leeftijd passen.'
Toen bedacht ik The Expendables.
Ik ging naar een rock-'n-roll revival.
Ik zei tegen m'n vrouw dat ik ze geweldig vond.
En m'n vrouw kijkt me aan. Ik zei: 'Het wordt beter.'
Ineens is er een man. Dockers aan, zo'n wijde, canvasachtige broek…
…waarvan de achterkant op een accordeon lijkt.
Allemachtig, dit is geniaal.
De tent is uitverkocht. Iedereen op het podium is te oud.
Maar er kwamen duizenden mensen…
…kijken naar deze verzameling voormalige grootheden.
Ik zei: 'Daar moet ik iets mee kunnen.
Ik ga dat doen met actiehelden.'
En daardoor werd het iets.
Het is niet Stallone in The Expendable, maar het is The Expendable.
Nee, hij hoort bij deze ooit geweldige groep.
'Ik moet dit zien. Gewoon uit morbide nieuwsgierigheid.'
Wat een geweldig concept. Al die actiehelden…
…uit de jaren 80, 90, 2000, allemaal samen in een pot.
Stallone op deze leeftijd heeft iets waardoor je zijn ervaring accepteert.
Dat hij het zo lang heeft overleefd.
Zou hij nog steeds in leven moeten zijn?
Het is niet ongewoon dat een actieheld gewond raakt op de set.
Maar het is duidelijk dat Sly tot het uiterste is gegaan.
Ik vond het te veel.
Mijn familie was erbij.
Het was zwaar voor ze.
Ik was zo gestrest en in elkaar geslagen.
Ik had bronchitis, spruw, een gebroken nek.
Het ging maar door.
Dus ze genoten er niet van.
Hij heeft niet geslapen. Nu moet hij weer de hele nacht werken.
Hij moet naar huis en meteen geopereerd worden.
Eerlijk gezegd ben ik nooit helemaal hersteld van Expendables 1.
Het was zo zwaar voor mijn lichaam dat ik nooit meer dezelfde was.
Nooit meer.
'Was het echt de moeite waard?
Zoek je de goedkeuring van mensen?'
Dat is net als een kind dat een schouderklopje van z'n vader nodig heeft.
Constante aanmoediging. Maar het is waar.
Deze film is je lang bijgebleven. Waarom is dat?
Deze film doet me aan m'n vader denken.
Je riep me nooit. Je zei nooit mijn naam.
Ik zou hebben gelopen, gekropen. Ik had alles gedaan.
Het is niet mijn schuld. Ik zal niet de schuld krijgen.
Dit is de bijzonderste film ooit…
…over focussen…
…op wat echt de kern van de behoefte is…
…menselijke behoefte.
Liefde. Beantwoorde liefde.
Je bent niet van mij.
We zijn niet verbonden.
Ik ontken je.
Niemand van jullie krijgt mijn koninkrijk. Jullie erven niets.
Mogen al je kinderen doodgeboren worden.
Als je bent afgewezen…
…is liefde een krachtig middel.
Ik kreeg geen kans.
In mijn jeugd was alles…
Het was niet goed.
Dus in mijn wereld, de Stallone-filmwereld…
…gebeurt er wat normaal niet kan gebeuren.
Dat die slechte bokser een winnaar wordt.
Ik was gezegend met het vermogen om deze bitterheid om te buigen…
…naar wat ik wilde dat er was gebeurd.
Ik wilde dat ik een vader als Rocky had gehad.
Je kunt jezelf filmen. Kijk.
Zo, ja. -Dat is echt geweldig.
Ik zei: 'Papa gaat dood. Hij gaat dood.
En je hebt hem lang niet gesproken.'
Ik hou van je.
Pas goed op jezelf.
Ja. -Hier is Frank.
Ik regelde dat hij bij mijn vader was een paar weken voor hij stierf.
Kom hier, jongen.
Dit is de beste dag ooit. -Ik hou van je, papa.
Hij ligt op z'n sterfbed.
Hij zegt: 'Weet je, Sly.' 'Ja, pap.' Hij zegt:
'Je moet leren van mensen te houden en ze te vergeven.'
Ik zei: 'Echt?
Bedenk je dat nu ineens…
…terwijl de engelen in je oor gaan fluisteren?'
Hij zegt: 'Je moet leren…' Hij begint te lachen.
Ik zei: 'Klootzak.
Nu zeg je dat ik aardig moet zijn…
…alsof je net een openbaring hebt gehad?'
Hij zei: 'Ja, die had ik inderdaad. Denk aan die woorden, klootzak.'
'Nou, bedankt.'
Mijn kinderen, ik word er heel emotioneel van.
Er is altijd spijt.
Ik…
…had zoveel meer kunnen leren…
…als ik niet zo egocentrisch was geweest…
…en met andere mensen was bezig geweest.
Je denkt na over wat je had moeten doen op deze leeftijd.
En nu zijn ze zo oud. Wat heb ik fout gedaan?
Ik maak een stomme film…
…in plaats van hun leven te maken.
Ze maken me blij. Ze maken me heel verdrietig.
Ze geven me emotie.
Ik moest het bijna verliezen voor ik het kon waarderen.
Van mijn kinderen houden…
…de balans opmaken van de tijd…
Jemig. Het is zo hard en wreed.
Het besluipt je van achteren en zegt: 'Tijd om te gaan, Sly'.
'Ik ben net geboren.' 'Nee.'
Nu wil ik de jongleur zijn.
Een goede jongleur.
Familie, leven, kinderen, vrouw, weet je?
Kunst, alles. Gewoon in balans.
Volgens een oud gezegde…
…wordt het kind de vader van de man.
En mijn kinderen, Rocky en Rambo…
…zijn nu mijn vader geworden.
Ze zorgen voor me.
Het mooie van het spelen van die twee…
Dat is het hele spectrum van het leven.
De buitenstaander…
…degene zonder vrienden, eenzaam…
…en degene die alles omarmt…
…geliefd is bij de mensheid.
Ik kan het met allebei goed vinden.
Ik leefde in een wereld van de dood.
Ik probeerde thuis te komen.
Rambo is dodelijk gewond…
…en nu is hij thuisgekomen, om in zijn vaders schommelstoel te zitten.
Hij ziet zijn leven wegebben.
Ik kreeg spijt van het idee…
…dat deze krijger zo eindigt.
Toen ze wegdraaiden, bewoog de stoel niet.
Door middel van CGI liet ik zien dat de stoel nog licht schommelde.
Dus hij leeft nog.
Maar zo heb ik het niet gefilmd.
En ik geloof erin dat we onze helden niet…
…voor onze ogen zien sterven.
Dat ze altijd iets mystieks blijven hebben.
Ik besefte dat Rambo nooit thuis zal zijn.
Dat is de tragedie van dat personage.
Zonder huis…
…zonder die familie, zonder de liefde van vrouw of kinderen…
…wat zijn dit dan?
Dit zijn slechts foto's…
…filmbeelden van iets wat nooit heeft bestaan.
Dit is niet het leven.
Dit is kunst.
Dit is verbeeldingskracht.
Dat is echt.
Dat leeft en ademt en sterft en bloedt.
Dus zorg er maar goed voor.
Maar als niemand je helpt…
…en je gemankeerd door het leven moet gaan…
…laat dat een gat achter.
En dat gat wordt nooit opgevuld.
Ik kan het vullen met verbeelding.
Ik wil hoop tonen.
Hoop is waar ik aan doe…
…en ik haat zielige eindes. Sorry.
Schiet me maar neer.
Ondertiteld door: Marjolijn Mellor