Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
WYSTĘPUJĄ
Sprawiedliwość!
Zemsta!
Za mój kraj!
Z ostatniej chwili!
Świat reaguje na strzelaninę we Francji.
Władze republiki mówią o akcie terroryzmu.
Napastnik, 21-letni Max Moreau, został zabity.
Miejscowe media donoszą,
że należał do ekstremistycznej grupy neonazistowskiej.
Władze oskarżyły Gaspara François,
przywódcę skrajnego ruchu młodzieży, o podżeganie do przemocy.
Moreau był jego członkiem.
Ruch ten podsuwa swoim stronnikom
oraz zwolennikom narrację,
służącą usprawiedliwieniu przemocy.
Zeszłoroczna strzelanina nie była odosobnionym wydarzeniem,
ale objawem narastającego rasizmu.
Victoire Murat nadal odwołuje się do mowy nienawiści.
Atakuje mniejszości, by zyskać poparcie polityczne.
Jest faworytką najbliższych wyborów prezydenckich.
To jest świadome przesuwanie granic wolności słowa.
Prawicowi prowokatorzy zarabiają miliony, szerząc nienawiść.
Tworzą atmosferę ośmielającą do działania
ludzi wyznających poglądy skrajne.
Ivy Brand. Kanał Nationalist News International.
Gościmy dziś legendarnego włoskiego pisarza,
propagatora ruchów patriotycznych i mojego osobistego bohatera.
Pan profesor Piero Deluca. Witamy serdecznie.
Piacere, Ivy.
Proszę, mów mi Piero.
Powiedz, proszę,
kto odpowiada za ostatnią strzelaninę?
- Max Moreau. - On naciskał na spust.
Czyn został popełniony przez osobę chorą.
Chłopak miał problemy psychiczne.
Żyjemy w kulturze wiecznych usprawiedliwień.
Ludzie chętnie winią polityków i społeczeństwo,
by stawiać się w roli ofiar.
A jak to działa na umysł?
Już mówię, moja droga.
To właśnie mentalność ofiary stworzyła Maxa Moreau.
Pozbawiła go dumy własnej i przemieniła w zabójcę.
- To proste. - Czy na pewno?
- A inne czynniki...? - Cara mia, nie rozumiesz sytuacji.
Tragedia jest wykorzystywana, by wywołać podział w łonie ruchu.
Ale to nie wyjaśnia sprawy manifestu.
Scusi? Co, proszę?
Max Moreau cytuje w nim dosłownie pańskie prace.
Napisał manifest i co z tego?
- Jak to szaleniec. - Owszem.
Ale czy to nie obciąża naszego ruchu?
Nie!
Cięcie! Ivy?!
- Dziewczynę ponosi, Frank. - Ivy!
- To u niej normalne? - Daj nam chwilę, Piero.
- Miałam prowadzić wywiady, jak chcę. - Jasne.
I czepiasz się Piera o ten manifest? Daj spokój!
- Przesada! - To zasadne pytanie.
Przecież wiesz, jak się pichci politykę!
Sam cię tego uczyłem.
Wiesz kogo mi przypominasz w takich chwilach?
- Mamę? - Mnie! Nie moją zasraną siostrę!
Jesteś podobna do mnie, bystra i autentyczna.
Zajdziesz naprawdę wysoko, jeśli zechcesz.
- Chcę! - Więc trzymaj się, kurwa, planu!
Po co go zaprosiliśmy?
Żeby go trochę popromować przed premierą we Włoszech.
- Sprawy ruszyły do przodu. - Jakie sprawy?
- Mów. - Wujku, jakie?!
Czekam.
Co powiedziałeś?
- Alice? - Przepraszam.
- Może coś do jedzenia? - Chętnie, dziękuję.
Alice?
Będziemy dziś mieli jeszcze troje gości.
Przybędzie Victoire Murat ze świtą.
- Victoire? - Przyleci aż z Paryża
- na spotkanie z nami. - Zrobimy z nią wywiad?
A nie mówiłem? Wszystko zaczyna się układać.
Gdzie jest Gaspar?
Na polowaniu. Wróci na kolację.
Gaspar i Victoire razem przy jednym stole?
Panuję nad sytuacją.
Odeślij służbę do domu przed lanczem. Zostaniesz tylko ty.
Nie chcę tu przypadkowych ludzi.
Zdołasz wydać kolację sama?
To nie problem, monsieur.
Widzisz? Tak się to robi!
Nie narzekaj, nie zadawaj pytań.
Tylko rób swoje!
- Na miejsca! - Najwyższa pora.
Zaczynamy od początku.
- Podłącz to do generatora. - Dobrze.
Szlag!
- Znów nie ma prądu. - Wiem.
Spierdalaj!
W dupie to mam...
Nasze miasta stają się pełne zagrożeń i przemocy.
Czas powstać i sprzeciwić się tej inwazji.
Wspomóż Ruch, który broni naszych granic
i chroni naszą europejską cywilizację.
Wspomóż Ruch,
który zabezpieczy twoją przyszłość już dziś!
WSPOMÓŻ RUCH
Jak wpływy z datków w tym miesiącu?
Nie możemy jeszcze uruchomić tych środków.
- Muszę zadzwonić do Genewy. - Do kogo?
Nie chciałbyś wiedzieć.
Musimy dać jej kilka milionów, żeby chwyciła przynętę.
Załatwi się. Podpisz.
- Ten drugi też? - Tutaj.
- To wszystko? - Na razie tak.
Więc mamy ją i Gaspara. Dobra nasza.
Świetnie.
...handlarze narkotyków, mordercy i gwałciciele...
Czy można być bardziej bezwstydnym?
Gdybym mógł, to bym był!
A wiesz dlaczego? Bo to się sprawdza.
To działa!
Ivy Brand. Pamiętaj, myśl samodzielnie!
Ivy Brand. Pamiętaj, trzymaj się prawej strony!
Trzymaj się... Głupia pomyłka.
Ivy Brand. Pamiętaj, nie poddawaj się bez walki!
Dobre!
To było najlepsze.
Ludzie chcą walczyć w słusznej sprawie.
Pracuję nad chwytliwym hasłem.
Każdy znany prezenter jakieś ma.
Coś ci doradzę.
Przedstawiaj się w roli ofiary,
czy to gniewnej czy szlachetnej.
Wówczas będą cię słuchać.
- Sądziłam, że tego nie znosisz. - To prawda.
Ale lepiej wykorzystać to przeciw nim,
zanim oni wykorzystają to przeciwko nam.
Przepraszam, że dziś na ciebie naskoczyłam.
W miłości i w telewizji wolno wszystko.
"Pani Murat, mam tak wiele pytań!
Czy jako kobieta z kręgu władzy...". Kurwa!
Jak łowy?
Nie jesteś wart tych lasów.
Są stworzone dla myśliwego.
- Umiesz w ogóle strzelać? - Nie.
Ivy? Chodź tutaj!
Mam dla ciebie prezent.
Chociaż dopiekasz mi przed kamerą.
Dureń!
Podobny do ciebie.
- Możemy go jutro upiec. - Pewnie.
Jeśli Victoire lubi dziczyznę.
Mówiłem, że ją ściągnę!
Oto i ona.
Przyszła prezydent Francji.
Nie do wiary! Jak wuj Frank ją zwabił?
Zdaj się na niego.
Zna się na rzeczy.
Bardzo mi miło!
Witam w kwaterze głównej NNI.
Nie spędziłabym tu wakacji.
Nazbyt wiejsko.
Lepsze to niż amerykańskie więzienie.
Dość, Jean!
Na pewno chcesz wchodzić z nimi w układy?
Serge!
Wiem, co robię.
Alice! Spodobał jej się?
- Co? - Kosz!
Przekazałaś go jej ode mnie?
- Jaka jest prywatnie? - Taka sama.
Przedstawiłaś jej się? Wuj nie miałby nic przeciw.
Muszę przygotować kolację.
Okej.
Nie wiedziałam, że pan tu jest.
Zje pan z innymi?
Pewnie.
Nie gap się. Idź.
Oczywiście.
Dobrze wyglądasz.
Dziękuję. Czy nie za bardzo się wystroiłam?
Bez obaw. Napij się szampana.
Alice, przecież wiesz, że nie piję.
Dziś jest wyjątkowy dzień.
Dziękuję.
Wszystko ma swój czas.
Madame Murat, nazywam się Ivy Brand.
Jestem siostrzenicą Franka.
I jego piękną rzeczniczką.
Bardzo mi miło.
Pani Murat zna panią i cieszy się, że może poznać.
Mam do pani tak wiele pytań.
Czy jako ważna postać polityki...
Poznała pani Ivy. Czyż nie jest wspaniała?
Udało nam się tutaj stworzyć coś wielkiego,
coś ważnego i wyjątkowego, prawda?
- Mogę ją na chwilę porwać? - Oczywiście.
Przepraszam.
- Chcę, żebyś miała oko na Piera. - Dlaczego?
Dlaczego? Tylko popatrz!
Wiesz, jak to się skończy.
Chciałam pomówić z Victoire przed wywiadem.
Zapomnij o wywiadzie!
Nikt nie wie o tym spotkaniu i tak ma pozostać.
Oszukałeś mnie!
Nie pora na tę rozmowę.
Rób swoje.
Chwileczkę!
Ma pani ogień?
Nie.
Panie i panowie, proszę o uwagę.
Witam państwa.
Za Francję!
Za partię!
Za naród!
Pozwolą państwo na chwilę...
Drobiazg dla uświetnienia okazji...
Za NNI!
I co państwo na to?
Przechodzimy do Pokoju Czerwonego.
Wyposażenie jest oryginalne.
Najlepsze w całym przedsięwzięciu jest to, że nadaję w 27 krajach,
a mój jedyny koszt to opłata za wi-fi.
Przechodzimy teraz do Pokoju Niebieskiego.
Czy wszyscy mają drinki?
Zostań z nim!
Bardzo ładnie, Frank...
"Osobisty bohater", powiadasz?
Tak mnie nazwałaś podczas wywiadu.
Uwielbiam pańskie wczesne prace.
Wiesz, te moje wczesne książki
w ogóle nie zarabiały.
Nie miałem nawet egzemplarzy autorskich do rozdania.
Ale potem zacząłem wstawiać słowo "mord" do każdego tytułu
i pisać, że uchodźcy porywają nasze dzieci,
i teraz jestem właścicielem
willi w Amalfi.
Wyruchał cię kiedyś Włoch?
Wierz mi, nigdy tego nie zapomnisz!
- Kurde! Coś ty narobiła?! - Próbował mnie...
Jesteś, kurwa, do niczego!
Dorośnij!
W porządku.
Pomogę ci wstać.
No i już!
- Alice? - To nie było tak!
Oczywiście, że nie.
Już dobrze.
Tędy, panie Deluca!
Przykro mi, tak to bywa...
Odprowadzę pana do pokoju.
Grazie.
Bardzo szanuję kobiety.
Oczywiście.
To wspaniałe stworzenia.
Muszę zwymiotować...
Coś tu nie gra.
Proszę się położyć.
Znam narkotyki...
To nie to...
To trucizna, proszę pana.
Che cazzo?!
Trutka na szczury. Zobaczymy, jak działa.
- Ajuto! - Dość!
Boże! Puść!
Wyjeżdżasz?
Alice?
Ja...
Wuj Frank to oszust.
Szczerze mówiąc, wiedziałam, że nic z tego nie będzie.
Wolę mówić o faktach,
zamiast rozpowszechniać jego clickbait.
Dlatego odchodzę.
Mam dość NNI.
Przepraszam.
Nie powinnam była tego mówić.
Ależ masz rację.
Matka zawsze mi mówiła, bym nie ufała wujowi,
że mnie wykorzystuje.
Bo to prawda.
Ale to on pozwolił mi się wybić,
gdy inni nie chcieli.
Teraz już nikt mnie nie zatrudni.
Dzwoniłam niedawno do jednej z sieci.
Wiedzieli, że jestem z NNI. Jakaś kobieta...
po prostu mnie wyśmiała.
Dosłownie.
A ja chcę zdziałać coś wielkiego.
Mój syn też tak mówił.
"Mamo, zdziałam coś wielkiego".
Nie mówiłaś, że masz syna.
Nie żyje.
Przykro mi.
Może powinnam się napić, jak proponowałaś, i iść spać...
Lepiej wyjedź od razu.
Tutaj tylko ucierpisz.
Jedź.
To krew?
Sok z mięsa.
Idź!
Muszę podać kolację.
Kwestia sprowadza się do tego:
Potrzebuje pani pieniędzy.
Victoire ceni pańską zwięzłość wypowiedzi, panie Frank.
Skoro zbiórka na fundusz pańskiego Ruchu była tak udana...
Pragniemy pomóc.
Bardzo pan uprzejmy.
Nie ma o czym mówić.
Sprawa wymaga zapewne doprecyzowania szczegółów.
Hesse, czy mógłbyś?
Francuskie prawo wyborcze nie dopuszcza prywatnych datków,
ale możemy uznać to za pożyczkę na obopólnie korzystnych warunkach.
Nie teraz.
Wspomogliśmy już Gaspara w spłacie zobowiązań prawnych,
co dowodzi, że jesteśmy zainteresowani
powodzeniem Ruchu, nie zarobkiem.
Otóż to.
Nadeszła pora,
by pokazała pani się w naszym kanale
i wsparła naszą sprawę.
Wiemy, że można na panią liczyć.
Oczywiście.
Kto to taki?
Alice to moja ochmistrzyni.
A także gorąca patriotka, prawda?
Od jak dawna tu pracujesz, Alice?
Od zimy, proszę pani.
Co można robić w takim miejscu jak to?
Wiele.
Zawojowała mnie przy pierwszym spotkaniu.
Zagrała mi na fortepianie dawną żołnierską pieśń.
- Którą? - "Strasburżankę".
Nie ma jak stara dobra pieśń zemsty, czyż nie?
Zagraj im.
Prosimy.
Śmiało!
Zalega śnieg Przy miejskich rogatkach
Tam w bramie siedzi Mała Strasburżanka
Cierpliwie tkwi Choć zimny wicher kąsa
Uparcie tkwi Choć dreszcz jej ciałem wstrząsa
Choć dreszcz jej ciałem wstrząsa...
Przechodzi ktoś Jałmużnę małej daje
Mundur niemiecki Dziewczę na nim poznaje
Głośno odmawia Przyjęcia tej pomocy
Wrogowi mówi Dumnie prosto w oczy
Wrogowi mówi w oczy...
Zachowaj złoto Ja siłę swą zachowam
Pruski żołnierzu Idź dalej, wolna droga
Ja jestem dziecię Mojej matki Francji
Nie trzeba mi Nieprzyjacielskiej łaski
Nie trzeba łaski...
Mój ojciec legł Gdzie bojem zryta ziemia
Trumny nie dane Było ujrzeć mi choć cienia
Zginął od kuli Którą jeden z was wystrzelił
Dlatego teraz Chodzę cała w czerni
DLA POLICJI
Wzięliście więc Alzację, Lotaryngię
Wzięliście też Mieszkańców obcych ziem
Wzięliście już Germanię i Bohemię
Lecz mnie przenigdy Nie będziecie mieć
Bo moje serce Francuskie jest na wiek!
Brawo!
Słyszeli państwo?
Teraz kolejny punkt obrad.
Chcielibyśmy, żebyście zawarli rozejm.
Łatwiej by było,
gdybyśmy nie musieli znosić ataków z prawej strony.
Chciałoby się!
To prosta sprawa, Gaspar.
Chcesz wygrać wybory czy nie?
Czy chcę, by wygrała ona?
- Nie. - Nie rób cyrku!
Dziękuję.
Latami odwalałem brudną robotę, a ty mnie skreśliłaś!
Mam ci teraz pomóc wygrać wybory?
Pieprzę ciebie i twojego lewackiego szefa kampanii!
Co powiedział?
Uprzejmości.
Ten gość to socjalistyczny pedał!
Tak czy siak, przegrasz.
I to dzięki mnie!
Przeze mnie!
Czego chcesz?
Dla mnie nic.
Będziesz bawił się w rewolucję z bandą dzieciaków?
Jesteś żałosny.
W sondażach biję cię na głowę.
Oczywiście, że cię wyrzuciłam.
Inaczej głos na mnie byłby oddany na Moreau.
Jasne, musiałaś o nim wspomnieć.
Mam, kurwa, dość słuchania o nim!
Max Moreau! A kto jest za niego odpowiedzialny?
Jego rodzice!
Kim trzeba być, by stworzyć takiego potwora?
Dziękuję, Alice.
Dlaczego teraz?
Właśnie jemy...
Musisz to zobaczyć, wujku!
Czemu? Co to takiego?
Alice to matka Moreau!
Szkoda, że nie wyjechałaś.
Max to jej syn.
Okradała cię, wujku!
Podbierała ci wyciągi bankowe i różne inne dokumenty.
- Są tu wszystkie! - Pokaż.
Odstaw tacę.
Pani Murat!
Puść ją!
Puść!
Spokojnie!
Uspokój się, Alice!
Spokój!
Czego chcesz?
Chciałam odzyskać syna, ale go zabiłeś!
- Dlatego ja zabiję was wszystkich! - Wariatka!
Nie miałam z tym nic wspólnego. Nikt nie musi zginąć...
Kłamstwo!
Wy, oszuści i złodzieje! Mam dowody!
Jeśli masz jakieś podejrzenia,
możemy o nich pomówić.
Dość tych bzdur!
- Opuść broń! - Dlaczego?
Zabijmy ją.
Obrona własna.
Alice, poddaj się, póki masz szansę!
Co, do diabła?!
Nie strzelać!
Nie ruszajcie się.
Nie strzelać!
Gdzie one są?! Ivy!
Na Boga! Serge!
Zabiłeś go.
Nie wiesz tego. Było ciemno.
Może służąca też miała broń?
Ta jest zimna.
Idiota!
Coś ty narobił?
Właśnie dlatego nie chcę mieć z tobą nic wspólnego!
Alice zabrała kopertę.
Co teraz? Wzywamy policję?
Prasa nas pożre!
Czekajcie! Zastanówmy się przez chwilę.
To twoja wina!
Ona za dużo wie!
Wyszły tędy.
I dokąd uciekły?
Korytarze oplatają cały dom. Mogą być teraz wszędzie.
Miałeś kiedyś do czynienia z taką sytuacją?
Tak.
Co za koszmar! Nie zostanę tu dłużej.
- Wezwę śmigło. - Nie ma czasu!
To jak?!
Victoire, bez obaw!
- Wszystko jest pod... - Pani chce w tej chwili wyjechać.
- To nie jest dobry... - A właśnie, że tak!
Gaspar?
Gaspar!
Co?
- Daj kluczyki od dżipa. - Dlaczego?
Zrób to.
Wywieź ją.
- I żadnej policji! - Oczywiście.
Na co czekasz?
Na deser?
Wszystko wyjaśnię...
- Alice, proszę! - Zamknij się!
Dalej!
A to co?!
Idiotka!
Tu numer alarmowy...
Nie ruszaj się! Coś ty zrobiła?!
Szlag!
Idziemy!
Alice, nie rób tego!
Czemu? Jesteś jak oni!
Przecież chciałam odejść!
Ale wróciłaś!
Ruszaj się!
Idź!
Co robisz?
A jak myślisz? Dzwonię na policję!
Zwariowałeś?!
Jak to błoto się do mnie przylepi, będzie po mnie!
Ruszaj!
Jedź, kurwa!
Po co to było?
By się ich pozbyć.
Dlaczego? A co z nami?
Gaspar?
Nie zabiłeś Serge'a.
Winna jest Alice. Martwa nie będzie się bronić.
Jasne.
Okej.
No!
Nie byłam pewna, czy się uda.
Nie... Nie!
Boże!
Cholerny koszmar!
Co tak stoisz, kurwa?!
- Myślę. - Myśl!
Mamy totalnie przesrane!
Zlecą się tu pismaki z całego świata!
Tam się, kurwa, smaży niedoszła prezydent Francji!
Pomyślałeś o tym?!
Tak.
Dobra.
Co robimy?
Najpierw rozwiążemy pierwszy problem.
Reszta potem.
Alice.
Przeszukamy wszystkie pokoje i piętra.
Znajdziemy ją.
To jej robota!
Ona zabiła Victoire!
Wykończmy tę sukę!
Czy oni zginęli?
Nie wszyscy.
Jeszcze nie.
Błagam! Dlaczego ja?!
Bo jesteś jedną z nich.
To przez twoje kłamstwa zginął Max.
Kłamcy!
To wszystko wasza wina, kłamcy!
Wina tych, którzy kłamstwa wymyślali!
Tych, którzy je finansowali!
I tych, którzy je głosili!
Czeka was śmierć w mękach,
godna najgorszych szkodników.
Nie ma innego wyjścia.
Nie ma jej tu.
Idziemy!
Gaspar?
Weź się w garść!
Nie ja decydowałam, co powiem przed kamerą.
A chciałam!
Mogłaś odmówić.
Ale obie dobrze wiemy, o co w tym wszystkim chodzi.
O pieniądze.
To dlatego zginął Max.
Przez forsę.
A ty pomagasz im kraść!
O czym ty mówisz?!
A to?
To twoje konta.
Niech cię szlag, wuju!
Stójcie! Latarka!
Frank, zastanów się.
Gosposia by tego nie przygotowała.
To uśpiona agentka.
Zrobiliście o nich program. Infiltrują Ruch!
Milcz, Gaspar!
Wszystko to zmyślił.
Frank!
Jak tam wejść?
Za mną! Daj latarkę!
Powtarzam ci, nic o tym nie wiedziałam.
Przysięgam!
- Kłamiesz! - Przestań tak mówić!
Posłużyli się mną.
Jestem ofiarą!
- Jak Max. - Nie śmiej o nim mówić!
Okej.
To był dobry chłopak.
Przekabacili go.
Gdybyś go znała, wiedziałabyś, o czym mówię.
Poznałam go kiedyś.
Nieprawda.
Przygotowywałam dla wujka program o młodzieżówce Gaspara.
Poszłam na spotkanie. Max też tam był.
Cichy chłopak.
Odnosił się do mnie z szacunkiem.
Nie to, co inni.
Był bardzo wrażliwy.
Ci faceci to była naprawdę okropna banda.
Gaspar ich za to lubił.
Ciągle się bili...
z obcymi albo między sobą, bez różnicy.
Co było dalej?
Potem Max zginął.
W grupie mówiło się,
że Gaspar go wyrzucił.
A potem wuj Frank powiedział, że mam nigdy więcej
nie wspominać o spotkaniu z Maxem.
Chcieli odciąć się od sprawy Maxa
i dalej robić swoje.
Przykro mi, Alice.
Nie!
Na strych prowadzą też od tyłu drugie schody.
Wpadnie w pułapkę.
Gaspar, wchodzisz tędy. My od tyłu.
Jeszcze nie!
Daj nam chwilę.
Nie spierdol tego!
Zapłacą mi.
Są winni.
Rozumiem cię.
- Ale tak nie można. Pomogę ci... - Nie możesz!
Zmarnowali go.
Nie daj im się zniszczyć, Ivy.
Nie pozwól...
Nie!
Kurwa!
- Idiota! - Szybko!
Co ci jest?
Ivy!
Hesse!
Wujku!
Spokojnie!
Znajdź Alice!
O, Boże...
Co?!
Co ona ci zrobiła?
To nie Alice! To Gaspar.
Zuch dziewczyna!
Kochana moja!
Co robisz?
A jak ci się wydaje?
To nie są, kurwa, żarty, Ivy.
Victoire nie żyje.
Zaraz wszystkich nas wezmą pod lupę.
Dlatego trzeba wszystko posprzątać.
Co to znaczy?
Chcesz zostać mordercą?
Ta wariatka chciała nas zabić.
Co mamy niby zrobić?
- Zamierzałeś mi powiedzieć? - O czym?
- Że zakładałeś konta na moją osobę! - Lepiej, że nie wiedziałaś.
Od kiedy pakujesz forsę Ruchu do swojej kieszeni?
Pakuję do twojej! Powinnaś mi dziękować.
Jesteś bogata! Gratuluję.
Nie dziękuj.
Tylko pamiętaj, że jeśli sprawa się wyda,
będziesz umoczona na równi z nami.
Praktycznie rzecz biorąc, jesteś naszą wspólniczką.
- Kpisz sobie? - Nie pierdol!
I rób, co każę!
Kurde!
Cholera!
Hesse!
Mamy, kurwa, kłopot!
Jeśli zobaczą dżipa...
Kurwa!
Nie zauważyli. Jadą tu.
Coś ze mną nie tak.
Ja będę mówił.
Gotów?
Dobry wieczór.
Dobry.
Jakiś kłopot?
Odebraliśmy zgłoszenie.
- Pan jest właścicielem? - Nie, przyjaciel.
To pan nas wzywał?
Nie rozumie.
To Amerykanin.
Amerykanin.
To chyba jakaś pomyłka. Nic się nie stało.
Mówiłem.
Jest tu jeszcze ktoś?
Mój Boże! Alice!
To nic.
Potrzebuję powietrza.
Co robisz?
Co to jest?
Jedyne, co mi po nim zostało.
Krył się przede mną z tym, że pali.
Ale wiedziałam.
Czułam zapach.
Nigdy nie zrobiłam mu o to awantury.
Uznałam, że nie warto.
Łatwiej było pozwolić mu na sekrety.
A powinnam była coś powiedzieć...
Powinnam...
Dlaczego milczałam?
Alice...
Kolega musiał polubić Francję.
Uwielbia ją.
Zawsze chciał tu zamieszkać.
- Lubisz Francję? - Tak!
- Co mu jest? - Wypił za dużo wina.
Alice, przyjechała policja.
Możemy to jeszcze przerwać.
Nie, już za późno.
- Trucizna i tak już robi swoje. - Trucizna?
Jaka trucizna? Coś ty zrobiła?!
Wszyscy umrą. Zasłużyli na to.
Do czego ją dodałaś? Max by tego nie chciał!
Nie znałaś go.
Nigdy go nie spotkałaś, prawda?
Powinnam była cię zabić!
Trzeba było!
Szlag.
- Dobranoc. - Przepraszamy za kłopot.
Dziękujemy.
Pomocy! Ratunku!
Potrzebujemy pomocy!
Głupia gówniara.
Co teraz zrobimy?
Obwinimy Alice.
I będziemy się trzymać tej wersji, bo inaczej będzie źle.
Gaspar!
Pilnuj jej, bo ja się nią zajmę!
Ivy?
Posłuchaj mnie...
Stój!
Ivy...
Zabiłeś ich!
Ja? Nikogo nie zabiłem.
Gdybyś mnie usłuchała i trzymała gębę na kłódkę,
oni by nadal żyli.
Zatrzymaj się i posłuchaj.
Rozumiem...
Chcesz postępować właściwie, być sprawiedliwą...
I dobrze!
Ale w prawdziwym świecie właściwe nie zawsze jest to, co sprawiedliwe.
Życie nie zawsze układa się tak, jakbyś chciała.
Rządzi nim...
prawo niezamierzonych skutków.
Dlatego najlepiej postępować w zgodzie ze swoim dobrem.
- Czyli z twoim? - Nie, z naszym! Ivy!
Alice!
Chcę pogadać.
O Maksie.
Lubiłem go, wiesz?
Naprawdę.
Kiedy zrobił to, co zrobił...
pomyślałem, że to kurewsko dobry chłopak!
Więcej takich, a uratowalibyśmy Francję.
Dobrze go wychowaliśmy, ty i ja.
Kiedy śpiewałaś "Strasburżankę"...
wzruszyłem się!
Kurewsko!
Alice!
Alice...
Gdzie jesteś?
Chcesz dołączyć do Maksa?
Nie!
Potrzebujemy jej!
Kurwa, wuju?!
- Co to za typ?! - Nie chcesz wiedzieć!
Zaraz wrócę.
Czekaj!
Posłuchaj...
Słuchaj!
- Rusz głową! - Co ty...?!
Słuchaj!
Jeśli postąpimy właściwie,
wszystko może skończyć się dobrze.
Spójrz na to tak: jesteśmy ofiarami.
To ona miała złe zamiary.
Trzeba zachować tę bliznę na twojej twarzy,
jako dowód.
Trzeba myśleć perspektywicznie.
Po co? Przecież ona was otruła!
- Co ty pieprzysz? - Alice was otruła.
Zaprawiła wszystko trutką na szczury.
Kurwa!
Ivy!
Musimy trzymać się razem!
- A ty dokąd?! - Puszczaj!
Boże!
I co zrobiłaś?
Wybrałem cię! Dałem ci wszystko!
Uznałem, że się nadasz.
Jesteśmy rodziną. Musimy trzymać się razem.
Kurwa!
O, kurwa...
Odejdź.
Idź!
Nazywam się Max Moreau.
- Jest 17 maja, godzina 10:30. - Max?
Ruszam do boju za Francję!
Jesteście tchórzami!
Umiecie tylko gadać, a ja zdziałam coś wielkiego!
Będziecie mi jeszcze dziękować.
Nie wierzyliście we mnie, ale pora na zemstę.
Jestem wojownikiem.
Udowodnię wam to!
Teraz!
Sprawiedliwość!
Zemsta!
Za mój kraj!
Nie żyje.
Coś ty mi, kurwa, zrobiła?!
Nienawidzę cię.
Wstań.
Stój!
Piękny dom.
Jest teraz twój?
Nie wiem.
Jesteś wolna.
Idź i powiedz wszystko.
Znaczy co?
Prawdę.
Z ostatniej chwili!
Liczne ofiary w ustronnie położonym zamku we Francji...
Nie żyje kontrowersyjny założyciel i właściciel NNI Frank Brand...
Wśród ofiar jest też Victoire Murat, liderka partii Trójkolorowi...
Dziś od tej tragedii mija równo rok.
Śmierć dziesięciu osób wstrząsnęła do głębi światem polityki.
Napastniczka Alice Moreau także zginęła.
A jednak ktoś ocalał...
Ja.
Jako ofiara brutalnej przemocy
lepiej niż inni rozumiem sens tych wstrząsających wydarzeń.
Alice Moreau, kobieta niezrównoważona,
oszalała z rozpaczy po śmierci syna,
zemściła się na tych, których uznała za odpowiedzialnych.
Czy do przemocy skłonił ją przekaz skorumpowanych mediów,
demonizujących ruch narodowy,
czy miała inne powody?
Prawda jest taka, że nie wiemy,
co chciała osiągnąć.
I już się nie dowiemy.
W ODWECIE
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Tomasz Tworkowski