Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
"За правда!"
"За одмазда! За мојата земја!"
"Итно емитување, Ударна вест - Ударни вести."
Денеска светот реагира на смртоносните пукотници во Франција.
Стрелецот, 21-годишниот Макс Моро, убиен е на местото на злосторството.
Тукашните медиуми известуваат дека е дел од крајно десна групација,
можеби неонацистичка. -Француските власти го обвинија Гаспар Франсоа,
водаш на ултра-десничарско движење на млади, за поттикнување насилство.
Макс Моро бил член на неговата група. -На симпатизерите и следбениците
движењето им пружа наратив што во одредени услови оправдува насилство.
Минатогодишнита пукотница не беше изолиран случај,
туку дел од растот на белото расистичко насилство.
Виктоар Мура продолжува со реториката на омраза,
целејќи малцински групи, за да поттикне политички симпатизери.
Сега е фаворитка на француските претседателски избори.
Ова го прават свесно, поместувајќи ги границите на слободниот говор.
Десничарски провокатори заработуваат милиони ширејќи идеи на омраза.
Одговорни се за климата во која луѓето што имаат особено екстремни погледи
што се повеќе наклонети да дејствуваат кон нив."
Јас сум Ајви Бранд. Го гледате "Нешеналист Нуз Интернешенел".
Денеска во студиото е легендарниот италијански писател,
долгогодишен симпатизер на патриотски движења и мој личен херој,
професорот Пјеро Делука. Благодарам што дојдовте, професоре.
"Пјачере", Ајви. Нарекувај ме Пјеро.
Пјеро, кој мислите дека е одговорен за истрелите од Макс Моро?
Макс Моро, секако. - Да, тој го повлекол чкрапецот.
Не, не. Ова е дело на болен поединец.
Момче со историјат на ментални проблеми.
Но, живееме во култура на оправдување.
Луѓето ја обвинуваат политиката, општеството, да се прикажат како жртви.
Што мислиш, што му прави тоа на вашиот ум. Ќе ти кажам, мила девојко.
Овој менталитет на жртва го создал Макс Моро.
Му ја одзел гордоста и го претворил во убиец. Едноставно е.
Дали е толку едноставно? Нема ли други... -Не, мила, не разбираш.
Ја користат оваа трагедија за да создадат раздор внатре во движењето.
Но, тоа не го објаснува манифестот, нели?
"Скузи?" Милсам, простете? - Манифестот на Макс Моро.
Во него директно цитира ваше дело. -Да, момчето што напишало манифест. Па?
Тоа го прават сите овие манијаци. -Токму така.
Но како дел од движењето, не мораме да сметаме на тоа? -Не. Сечи!
Ајви! -Дива е, Френк. -Ајви!
Дали ова ќе го прави секојпат? - Дај ни момент, Пјеро. - "Серто."
Кога дојдовме, рече дека можам да ги водам моите интервјуа. -Да.
Но вака да го нападнеш Пјер поради манифестот? Аман, дете. Ме убиваш.
Тоа е вистинското прашање. -Не, и двајцата знаеме како се прави тоа.
Те научив и подобро.
Знаеш ли на кого ме потсетуваш ваква? -На мама?
На мене! Не, на мојата проклета сестра.
На мене, ме потсетуваш на мене. Паметна си, автентична,
би можела да бидеш хит, ако би сакала. - Сакам! Сакам! -Па, држи се до текстот!
Зошто воопшто го имаме Пјер во студиото? -Му даваме простор
пред промоцијата во Италија. Сега, кога нештата се придвижија.
Кои нешта?
Кажи. -Вујко Френк, кои нешта? - Да. Чекам. Што да се сочува?
Оф, Алис. -Се извинувам, госпоѓице. Би сакале ли да јадете нешто?
Моите омилени. Благодарам. -Алис. Имаме уште три гости за вечерва.
Виктоар Мура и нејзините прашања. -Виктоар?
Доаѓаат дури од Париз само за да не видат. -Чекај. Правиме интервју?
Гледаш? Што ти реков? Се доаѓа на свое место.
Што е со Гаспар? -Замина во лов, но ќе се врати за вечера.
Добро. -Гаспар и Виктоар, на иста маса, заедно?
Се имаме под контрола. Прати ги вработените дома пред ручекот.
Сите освен тебе. Не сакам тука никого што не треба да биде.
Можеш ли сама да ја средиш вечерата? - Нема проблем, господине.
Гледаш? Така се прави тоа. Немој да се жалиш, не прашувај.
Само сработи ја работата. Добро, одиме сите. -Беше крајно време.
Да ресетираме и да почнеме од почеток.
Вклучете ги во генераторот. -Да, госпоѓо.
По ѓаволите!
Пак нема струја. -Да, знам.
Губи се! Не, не ми треба тој проклет...
Нашите градови се непрепознатливи, преплавени со небезбедност и насилство.
Време е за станување и пружање отпор на инвазијата.
Донирајте во движењето, за да ги заштитиме границите.
Донирајте, за да ја заштитиме европската цивилизација.
Донирајте во фондот на движењето и помогнете и на иднината уште денеска.
Што е со овомесечните донации? - Тие фондови се уште не се ликвидни.
Морам да му се јавам на некого во Женева. -Некого? Кој е "некого"?
Не сакаш да знаеш. -За неа ни требаат само неколку милиони, да ја навлечеме.
Ќе го остварам тоа. Само потпиши. -Потпишувам втор? -Да, тука.
Па, дали тоа е се? -Засега. - Ја имаме неа. Гаспар.
Подготвени сме. -Одлично. - Дилери се, убијци и силувачи.
Можеш ли да бидеш побезобразен? - Знаеш дека би бил ако можам.
Знаеш ли зошто? Зашто функционира. Функционира!
Јас сум Ајви Бренд. И запомнете, мислете за себе.
Јас сум Ајви Бренд. И запомнете, останете на десна страна.
Останете на десната страна... Не, не, глупаво е.
Јас сум Ајви Бренд. И запомнете, не откажувајте се од борба.
Тоа е тоа. Тоа е најдоброто. Луѓето сакаат добра борба.
Само работев на слоганот. Сите големи риби го имаат.
Сепак, еден совет. Бидете жртва.
Тогаш можете да бидете лути, праведни, а луѓето се уште ќе ве слушаат.
Но, мислев дека го мразите тоа. -Го мразам. Го мразам.
Но, подобро е тоа да биде искористено против нив,
пред тие да го искористат тоа против вас, нели?
Жалам што денеска ве иритирав. -Ах.
Се е дозволено во љубовта и на телевизија.
"Г-ѓо Мура, имам многу прашања. Како жена што дошла на власт..." Бестрага.
Како беше на лов? - Ова место е предобро за тебе, Френк.
Создадено е за ловец. Не знаеш ниту да пукаш, нели? -Не.
Еј, Ајви. Ајви? Дојди. Имам подарок за тебе.
И покрај тоа што секогаш си зла кон мене во емисијата.
Будало!
Изгледа како ти, нели? Можеби да го приготвиме утре?
Може. Ако мислиш дека Виктоар сака месо од дива свиња.
Ти реков дека ќе ја донесам.
Еве ја. Наредната претседателка на Франција.
Не можам да верувам дека е тука. Како му успеало тоа на вујко Френк?
Препушти го тоа на него. Знае како се прават тие нешта.
Мило ми е. -Добро дојдовте во седиштето на "ННИ".
Не би го минала одморот тука. Рустикално е.
Секако е подобро од американски затвор. -Престани, Жан.
Дали си сигурна дека сакаш да се сплеткаш со него? -Серж.
Знам што правам.
Алис, дали и се допадна? - Што? -Кошницата.
И ја даде на Виктоар од мене, зарем не? Каква беше во живо?
Иста. -Што? -Се претстави ли? На вујко Френк не би му пречело.
Морам да ги приготвам нештата за вечерата. -Ох. Добро.
Се извинувам, господине. Не знаев дека сте тука.
Дали ќе им се придружите на останатите? -Секако.
Немој само да стоиш тука. Бриши. -Да, господине.
Добро изгледаш. -Благодарам.
Не мислиш дека изгледа како да се трудам премногу? -Опушти се со шампањ.
Алис, не пијам. Го знаеш тоа. - Да, но денеска е посебна околност.
Не, не, благодарам. - Дај му време, дај му време.
Г-ѓо Мура, јас сум Ајви Бренд. Јас сум внука на Френк.
Портпаролка на Френк. Мило ми е.
Г-ѓа Мура знае која сте и мило и е што ве запозна.
Г-ѓо Мура, имам многу прашања за вас. Како жена што се издигна во политика...
Ја запознавте Ајви. Нели е прекрасна? Мислиме дека создадовме нешто одлично.
Нешто важно, посебно, зарем не? Може ли да ја позајмам малку?
Секако, се разбира. - Се извинувам.
Мораш да внимаваш на Пјер. - Што? Зошто?
Зошто? Погледни го, ете затоа. Знаеш каков е.
Сакав да разговарам со Виктоар пред интервјуто. -Заборави на интервјуто.
Овој состанок не е за јавност. И сакам така да остане.
Значи, ме излажа. -Немој сега за тоа. Сработи си ја работата.
Чекај малку.
Имаш ли запалка? -Не.
Дами и господа, молам за внимание.
Добро дојдовте. За Франција. На здравје. -За партијата.
За народот. - Ве молам да дојдете за момент.
Ова е нешто за обележување на настанот.
За "ННИ".
Да, гледате ли? Што велите?
А тука имаме, како што гледате, црвена соба. Сите се оригинали.
Убавината на целата оваа операција е што сум во 27 различни земји
и всушност, над главата ми е единствено сметката за Вај-Фај.
Влезете. Сината соба. Сина. Влезете, земете пијалак.
Остани со него. Остани со него.
Мошне убаво, Френк. - Личен херој, велите?
Во она интервју рековте дека сум вашиот личен херој.
Да, ги сакам вашите рани дела.
Знаете, тие мои рани книги воопшто не ми донесоа пари.
Не можев да ги поделам ниту бесплатните примероци.
Потоа почнав да го ставам зборот "убиство" во насловите
и да велам дека бегалците ги крадат нашите деца.
И сега има вила во Амалфи.
Дали некогаш те ебел Италијанец? Верувај ми, нема да го заборавиш тоа.
По ѓаволите! Сакаш да ме посрамотиш. - Вујко... -Целосно си бескорисна.
Порасни. Ајде.
Те држам. Те држам. Еве.
Добро, те имам. Во ред.
Алис, можеш ли... -Не е така како што изгледа. -Секако дека не е, секако не.
Добро ти е. Добро ти е. - Наваму, г. Делука.
Многу ми е жал поради ова. Некои нешта не се менуваат.
Одиме во вашата соба, г. Делука. -Благодарам.
Имам голема почит кон жените. -Да, господине.
Фантастична сорта. -Да, господине. - Мислам дека треба да повратам.
Нешто не е во ред. - Дојдете. -Не.
Знам какви се дрогите. Ова не е дрога.
Не, господине. Ова е отров. -Што, бе?!
За стаорци. Ќе видиме дали дејствува на вас. -Помош!
Заминуваш? -Алис, да. Само...
Вујко Френк е лажго.
Искрено, ова не е начин на којшто сакав да ја постигнам целта.
Зошто не можам да раскажувам прави приказни, наместо вујковите кликбејти?
Да, заминувам. Завршив со "ННИ".
Прости. Не требаше да го кажам тоа. Те молам, немој. -Не. Во право си.
Мојата мајка секогаш велеше: "Не верувај му на вујко Френк".
Кажа дека ме искористува. - Била во право.
Мислам, вујко Френк ми ја пружи првата шанса. Никој друг не го стори тоа.
Сега веќе никој нема да ме вработи.
Се обидов да се јавам во друга мрежа пред извесно време,
знаеја дека сум од "ННИ". Жената ми се смееше.
Се смееше.
Само сакам да направам нешто големо.
Мојот син го велеше тоа. "Мамо, ќе направам нешто големо."
Никогаш не си ми кажала дека имаш син. -Починат е.
Навистина ми е жал.
Можеби треба да се напијам нешто, како што кажа, да појдам во собата...
Не, треба да заминеш. Појди веднаш.
Ако останеш, ќе настрадаш. Појди.
Дали тоа е крв? - Тоа е само крв од месото.
Но, те молам, појди сега. Морам да ја послужам вечерата.
Срцевината е повеќе или помалку наредното. Ви требаат пари.
Виктоар го цени тоа што веднаш минувате на проблемот, г. Френк.
Со оглед дека вашето движење е голем успех... -Мило ни е да помогнеме.
Мошне љубезно од вас, Френк. - Нема зошто. Нема зошто.
Знам дека постојат нијанси, Хесе, дали би...
Француските закони за финансирање кампањи не дозволуваат донации.
Можеме да го структурираме како заем, со поволни услови за двете страни.
Не сега. -Добро, господине.
Веќе му помогнавме на Гаспар да плати неодамнешни неволји со законот,
па се надеваме дека ова докажува дека наш интерес е движењето, а не пари.
Па, тоа е тоа. Ќе дојде време кога ќе ни треба вашето лице на мрежата
и поддршката на целта и знаеме дека можеме да сметаме на вас.
Секако. -Која е оваа, Френк? -Алис, домаќинката.
И голем патриот, нели, Алис?
Колку време работите тука, Алис? -Од зимоска, госпоѓо.
И што правите на вакво место? -Многу нешта.
Алис ме придоби при првата средба.
Свиреше на клавир, стара војничка песна, зарем не?
Која? - "Ла Стразбуржоа."
Најдобри се старите одмазднички песни, нели, Виктоар?
Отсвири ја за нив. - Ве молам, Алис.
Ајде.
Снег паѓа во градот,
дете од Стразбур седи,
седи и покрај студениот, остар ветер,
седи и покрај студенилото на денот,
седи и покрај студенилото на денот.
Човек минува, му дава милостиња на девојче,
таа препознава германска униформа
и ја одбива пружената помош.
На непријателот му рекла со гордост,
на непријателот му рекла со гордост,
"задржи го своето злато, јас ќе ја задржам својата моќ,
пруски војнику, оди по својот пат."
Јас сум дете на Франција,
на непријателот не му нудам маслиново гранче,
на непријателот не му нудам маслиново гранче.
Мојот татко умре на твојот фронт,
не ја видов сенката на неговиот ковчег,
застрелан е со една од вашите пушки,
затоа облеков алишта за тагување.
За полицијата. - Затоа облеков алишта за тагување.
Ги освоивте Алзас и Лорена,
покоривте милиони странци,
ја украдовте Жерман и Боемија,
но никогаш нема да го освоите моето мало срце,
моето мало срце секогаш ќе и припаѓа на Франција.
Гледаш? А? Наредна точка од дневниот ред,
Мораме да создадеме примирје помеѓу вас двајца.
Би ни помогнало ако не би одбивале постојано напади од десно.
Тоа би ви се допаднало? - Ми изгледа едноставно, Гаспар.
Сакаш ли да победиш на изборите или не? -Дали сакам таа да победи?
Не. -Немој да бидеш мелодраматичен. -Благодарам.
Ги работев твоите валкани работи со години и ме исклучи.
Очекуваш да ти помогнам на изборите?
Губете се ти и овој социјалист што го нарекуваш раководител на кампања.
Што кажува? -Комплименти.
Ти реков дека овој лик е проклет социјалистички педер.
Воглавно, ќе изгубиш и тоа ќе биде поради мене. Благодарение на мене.
Што сакаш? -Ништо за мене.
Сакаш да продолжиш да си играш револуција со неколку момчиња?
Беден си. Водам на анкетите.
Секако, те исклучив. Во спротивно, глас за мене би бил поддршка за Моро.
Секако, ти би го одгледала.
Мачно ми е да слушам за Макс Моро. -Макс Моро.
Знаеш за кого мислам дека е одговорен за Макс Моро? Родителите.
Какво воспитување создава такво чудовиште?
Благодарам, благодарам, Алис.
Зошто мора да биде сега? Среде... - Вујко Френк, мораш да го видиш ова.
Што е тоа? Зошто? Што морам да видам?
Алис е мајка на Макс Моро.
Камо среќа да заминеше.
Макс е нејзин син. Краде од тебе, вујко Френк.
Зема документи, пишани материјали, банковни списи, сите видови.
Се е тука. -Дај да видам.
Спушти го послужавникот.
Г-ѓо Мура!
Пушти ја! Пушти ја!
Смирете се, Алис. Алис, смири се. Смири се.
Што сакаш, Алис? -Сакам мојот син да се врати, но го убивте.
Па јас ќе ве убијам вас, сите вас. -Луда е.
Не се во право, јас немав ништо со тоа. Никој не заслужува смрт. -Лаги.
Лажговци и крадци. И можам да го докажам тоа.
Што и да мислиш дека знаеш, можеме да разговараме за тоа.
Нема веќе глупости. Спушти ја пушката. Зошто?
Да ја убиеме и да завршиме со ова. Самоодбрана.
Алис, предај се пред да излезе од контрола.
Исусе! Што, бе?! Еј, немој, немој да пукаш!
Не мрдајте. -Немој да пукаш.
По ѓаволите! Каде заминаа? Ајви! Ајви!
Ајви! -Боже мој, Серж. -По ѓаволите!
Го уби. -Не го знаеш тоа.
Беше темно. Можеби слугинката го убила со неговиот пиштол.
Од него не е пукано. -Идиоту.
Што си сторил? Токму поради ова не сакам да имам ништо со тебе.
Алис, го зела ковертот.
Што ќе сториме сега? Ќе повикаме полиција? -Замисли ги насловите.
Чекај, чекај. Запрете и промислете.
Не, Френк, ова е твоја вина. Премногу знае.
Тука заминале. -Каде води?
Овие ходници се протегаат низ целата куќа. Досега може да биде каде било.
Дали си се среќавал со вакви ситуации? -Да.
Кошмар. Не можам да останам тука. Ајде, одиме.
Ќе повикам хеликоптер. - Нема време. -Што да сторам?
Не. Не. Виктоар, не грижи се. Ги имам сите...
Г-ѓа Мура мора да замине веднаш. -Мислам дека тоа не е...
Всушност, мислам дека тоа е навистина добра замисла.
Гаспар! Гаспар!
Што? -Дај ми ги клучевите од твојот џип. -Зошто?
Стори го тоа.
Однеси ја оттука. Без полиција. -Се разбира.
Што чекаме? Десерт?
Алис, можам да објаснам. Алис, те молам, немој. -Молчи!
Ајде!
Што е тоа? -Глупава девојка.
Добивте 911. - Не мрдај. Што си сторила?
Ѓубре. Ајде.
Алис, те молам. Те молам, немој. - Зошто не? Иста си како тие.
Не, дадов отказ. Се сеќаваш дека сакав да заминам. -Да. И се врати.
Поаѓање!
Ајде!
Што правиш? -Што мислиш? Повикувам полиција. -Луд си?
Ако го поврзат моето име со овој неред, готово е. Вози!
Вози, по ѓаволите!
Што беше тоа, бе?! - Држи ги подалеку.
Подалеку од што? Што е со нас? -Гаспар.
Ти не го уби Серж. Алис го уби.
Ако не е жива за да се расправа. -Да, да. Добро.
"Воала!" Не бев сигурна дека ќе успее.
Не! Не! Ох, Боже!
Ова е проклет кошмар! Зошто ти си толку мирен?
Размислувам. - Размислуваш, размислуваш!
Дали ти е јасно во каква неволја сме? Колку очи ќе не гледаат?
Оваа проклета скара беше идната претседателка на Франција!
Размислуваш ли за тоа? -Да.
Добро. Добро.
Што ќе сториме? - Ќе го решиме првиот проблем.
Потоа ќе го средуваме останатото. -Алис.
Ќе одиме од соба до соба, кат по кат. Ќе ја најдеме.
Ја убила. Ја убила Виктоар.
Да ја убиеме кучката.
Мртви ли се? -Не сите.
Се уште не.
Алис, те молам. Зошто јас?
Зашто си дел од тоа. Твоите лаги, тие го убија Макс.
Лаги.
Лажговците, тие се виновни.
Тие што ги создадоа лагите.
Тие што ги финансираа лагите.
Тие што ги ширеа лагите.
Треба да страдате и да умрете како штетници, што всушност сте.
Тоа е единственото решение.
Не е тука. Одиме.
Гаспар.
Смири се. -Алис, не одлучувам јас што зборувам во емисиите.
Верувај ми, би сакала да е така. -Си можела да кажеш "не".
Но, и двете знаеме за што всушност станува збор тука.
За пари.
Поради тоа Макс умре. Само поради пари.
А ти им помагаш да ги украдат. - Јас? Не знам за што зборуваш.
А ова? Ова се твоите сметки.
Што е ова, вујко Френк?
Чекај тука. Дај ми светилка. -Френк, размисли.
Слугинката. Не можела да го стори сето ова. Таа е крт.
Твојата мрежа известуваше за нив. Се инфилтрираат во движењето.
Молчи, Гаспар. Тој го измисли тоа.
Френк... Како можеме да се качиме онаму?
Следи ме. Следи ме. Дај ми ја светилката.
Алис, ти велам, не знам ништо за ова. Се колнам!
Ти си лажга! - Престани да го велиш тоа!
Го користат моето име. Јас сум жртвата тука.
Како Макс. - Не изговорај го неговото име, добро?
Макс беше добро момче. Го променија.
Ако го познаваш Макс, би разбрала.
Всушност, еднаш го сретнав Макс.
Не е точно. -Известував за Гаспаровата младинска група за вујко Френк.
Појдов на состанокот и Макс беше таму.
Беше мошне тивок. Се однесуваше со почит, барем кон мене.
Не беше како другите.
Беше многу чувствителен.
Тие момци беа навистина опасна групација.
На Гаспар му се допаѓаа такви луѓе. Предизвикуваа тепачки.
Со непознати, едни со други, не им беше битно.
Што уште? -Потоа Макс умре.
Почнаа да зборуваат дека Гаспар го исфрлил од групата.
Вујко Френк ми кажа
на никого да не му го спомнувам состанокот или Макс.
Сакаа да се преправаат дека Макс не е нивен проблем и да продолжат.
Навистина ми е жал, Алис.
Не, не, не.
Таванот има други скали од другата страна.
Ќе ја фатиме во стапица. Гаспар, појди тука горе. Ние одиме одоколу.
Се уште не. Дај ни минута да дојдеме.
И немој да го расипеш ова.
Треба да платат. Одговорни се.
Разбирам. Но ова не е начин. Можам да ти помогнам. -Не можеш.
Го уништија.
Не дозволувај и тебе да ти го сторат тоа, Ајви. Не дозволувај.
Не!
Проклетство! -Идиот! Поаѓање!
Добро ти е?
Хесе.
Вујко Френк! -Полека, полека. Појди најди ја Алис.
О, Боже мој. Оф, Боже. Што? Исусе, што ти сторила?
Не, не е Алис. Гаспар е.
Тоа е мојата девојка. Тоа е мојата девојка.
Што правиш, бе?! - Што мислиш дека правам?
Ова не е некаква шега, Ајви. Виктоар е мртва.
Мошне брзо сите ќе бидеме под проклета лупа.
Значи, мораме да го исчистиме сето ова.
Да исчистиме? Што значи тоа?
Ќе бидеш и убиец? -Не. Тој манијак се обиде да не убие.
Што би требало да сториме? - Кога мислеше да ми кажеш?
Што? -Дека моето име си го ставал на банковни сметки.
Не. Подобро е што не знаеше. - Цело време го правиш тоа?
Што? -Пари од фондот на движењето ставаш во свој џеб? -Во твојот џеб!
Треба да ми заблагодариш. Богата си! Честитам! Нема зошто.
Колку да знаеш, ако се дознае, би била во иста неволја како и ние.
Зашто, технички, соучесничка си.
Сигурно се шегуваш. -Замолчи и прави точно тоа што ќе ти кажам.
По ѓаволите. По ѓаволите!
Хесе!
Хесе, тука имаме проклета ситуација!
Ако го видат џипот...
Проклетство!
Мислам дека не го видоа. Минуваат.
Оф, не знам што ми е.
Јас ќе зборувам. Подготвен?
Добра вечер, господа. - Добра вечер.
Нешто не е во ред? -Примивме итен повик. -Ах. -Вие сте сопственикот?
Не, не сум, пријателот е. - Дали вие не повикавте, господине?
Не разбира. Американец е.
Да, Американец.
Сигурно била грешка. Се е во ред.
Гледаш, ти реков. - Дали има уште некој во куќата?
Боже мој, Алис.
Добро ми е.
Само ми треба малку свеж воздух.
Дојди.
Што правиш? Што е тоа?
Тоа е единственото што ми дозволија да го задржам.
Се обиде да го сокрие тоа од мене, пушењето.
Но, знаев, знаеш? Почувствував мирис на него.
Никогаш не сум се карала поради тоа.
Мислев "зошто кавги"? Беше полесно да му ги дозволам неговите тајни.
Но, требаше да кажам нешто.
Требаше...
Зошто не реков ништо?
Алис. -На вашиот пријател навистина му се допаѓа Франција.
Ја обожува. Отсекогаш сака да живее тука. Ти се допаѓа Франција...
Да.
Добро му е? -Да, мошне добро. Премногу вино.
Алис, полицијата е тука. Можеме да го запреме ова. Можеме да запреме веднаш.
Не. Предоцна е.
Дури и ако отровот е побавен одошто мислев. -Отров?
Кој отров? Алис, што си сторила? -Сите ќе умрат.
Заслужуваат да умрат. -Алис, каде си го ставила? Макс не би го сакал ова!
Не го познаваш Макс.
Никогаш не си го запознала, нели?
Требаше да те убијам. Требаше да те убијам!
По ѓаволите.
Добра ноќ. Повторно се извинувам што пречевме. -Благодарам.
Помош! Помош! Ве молам, ни треба помош!
Ве молам. Ни треба некој. Ни треба помош.
Не!
Глупаво дете.
Што треба да сториме сега?
Да ја обвиниме Алис.
И да се држиме до приказната, ако сакаме да сме живи да ја раскажеме.
Гаспар!
Држи ја под контрола, или јас ќе ја држам.
Ајви. Ајви, слушај, Ајви. - Не доближувај се. -Ајви.
Си ги убил. -Јас? Не сум убил никого.
Всушност, ако ме слушаше и молчеше, тие двајцата се уште ќе беа живи.
Ајви, запри. Слушај ме.
Разбирам. Само се обидуваш да постапиш правилно.
Да се каже вистината и се. Тоа е добро.
Но во реалниот свет, правилното нешто не секогаш е тоа што треба да се стори.
Животот не излегува баш секогаш како што сакаш.
Тоа што очекуваме е закон за ненамерни последици.
Најдоброто што можеш да го сториш е тоа што е правилно за тебе.
За тебе, мислиш? - Мислам за двајцата. Мислам... Ајви.
Ајви.
Алис! Морам да разговарам со тебе. Станува збор за Макс.
Ми се допаѓаше, знаеш?
Кога го стори тоа што го стори...
Мислев: "Колку проклето добро момче!"
Уште неколку такви и можевме да ја спасиме Франција.
Добро го воспитавме, ти и јас.
Кога претходно ја пееше "Ла Стразбуржоа"...
Бев трогнат. По ѓаволите! Алис!
Алис. Каде си?
Сакаш ли да му се придружиш на Макс?
Што правиш, по ѓаволите?
Не! Не! Се уште ни треба. - Што е ова, бе, вујко Френк?!
Кој си ти, по ѓаволите? - Не сакаш да знаеш.
Се враќам веднаш.
Чекај! Чекај! Еј! Еј!
Слушај! Слушај! Употреби го мозокот. -Пушти ме! -Слушај!
Ако ова го направиме како што треба, има верзија во која ќе бидеме добрите.
Постои излез. Види, ние сме жртвите, нели? Таа не нападна, нели?
Можеме да оставиме лузна на твоето лице и од тоа да направиме приказна.
Мораме да мислиме на долги патеки, во ред?
Какви долги патеки, вујко Френк? Отруен си.
За што зборуваш? -Алис те отрула. Отров за стаорци. Го ставила во се.
По ѓаволите!
Ајви!
Мораме да се држиме заедно. -Не, не. - Каде одиш? Каде одиш? -Пушти ме!
Ох, Боже!
Зошто ме принудуваш на ова?
Те одбрав тебе! Ти дадов се!
Мислев дека го имаш тоа што е потребно!
Семејство сме, дете. Мораме да се држиме заедно.
По ѓаволите!
Проклетство!
Бестрага!
Појди! Појди!
Јас сум Макс Моро. 10:30 часот е, 17. мај. -Макс?
Денеска одам во војна за Франција. -Макс?
Сите сте кукавици. Зборувате, а не правите ништо.
Јас ќе сторам нешто големо. И ќе ми заблагодарувате.
Не верувавте во мене. Време е за одмазда.
Јас сум воин. Гледајте ме. Ќе ви покажам.
Добро, поаѓам.
За правда!
За одмазда!
Мртов е.
Што ми направи, по ѓаволите? Проклетство...
Те мразам.
Добро, дојди. Дојди.
Запри.
Прекрасна куќа.
Дали сега е твоја?
Не знам. -Слободна си.
Појди и кажи им се. - Што да им кажам?
Вистината.
Ударна вест.
Пријавени се повеќе жртви во осамен француски дворец.
Лидерите на "ННИ" и нејзиниот контраверзен основач Френк Бренд...
Виктоар Мура, лидерка на француската партија "Триколор", е меѓу жртвите.
Тоа беше кошмар проживеан пред една година.
Десетмина мртви и политичко движење потресено до темел.
Осамената напаѓачка, Алис Моро, исто така е убиена.
Преживеа само едно лице.
Јас.
Со оглед дека сум и сама жртва на брутално насилство, подобро од другите
разбирам колку ни е тешко да најдеме смисла во вакви шокантни настани.
Алис Моро, нестабилна жена, мајка бесна од тага поради смртта на синот,
им се одмазди на оние за коишто веруваше дека се одговорни.
Дали корумпирани медиуми,
што го оцрнија националистичкото движење, ја навеле на насилство?
Или имала други причини?
Вистината е дека не знаеме што сакала да постигне Алис.
И можеби никогаш нема ниту да дознаеме.
ГНЕВ
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС