Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Φιλιά!
Γλυκά, τρυφερά, παθιασμένα...
Στο πρώτο φιλί ανακαλύπτεις ό,τι θες να μάθεις για τον άλλον.
Νομίζω ότι τότε... Έλεος, χαλαρώστε!
Όταν φιλάς κάποιον, νιώθεις αν σου ταιριάζει.
Αν είστε πλασμένοι ο ένας για τον άλλον ή όχι.
-Σαν να ξέρεις... -Συγγνώμη που άργησα, αγάπη μου.
Είναι όταν το αφεντικό σου τρελαίνεται και θέλει έναν σωρό πράγματα.
"Είναι Παρασκευή, τελειώνει η βδομάδα. Γιατί δεν τα ζητούσες χθες;"
Είσαι σοβαρός.
-Εγώ; -Ναι.
Συμβαίνει κάτι;
Τι να συμβαίνει;
-Δεν έφαγες ξηρούς καρπούς. -Τι;
Ξηρούς καρπούς.
Συνήθως τους τσακίζεις.
Γεια σου.
-Τι κάνεις, Σίλβια; -Τι κάνεις;
-Γεια σου. -Γεια σου.
-Η Μπερτά, η Σίλβια. -Χαίρω πολύ.
Είναι καλός, έτσι; Στην αρχή είναι ευχάριστος.
Μετά αρχίζει να σε κοιτάζει λίγο περίεργα.
Λες και ξέρει κάτι που δεν ξέρεις.
Και ξαφνικά, σε παρατάει.
-Τι κάνεις, Σίλβια; -Τι; Αλήθεια είναι.
-Με παράτησες στη στιγμή. -Συγγνώμη.
-Εμένα δεν με παράτησε. -Εδώ το έκανε.
-Θα με παρατήσεις; -Όχι.
-Έφαγε ξηρούς καρπούς; -Τι;
Σε συναντάει Παρασκευή σε γεμάτο μπαρ, για να μην κάνεις φασαρία.
Μάλλον έχει ήδη πληρώσει, για να το σκάσει.
-Έχεις ξεφύγει. -Τα ρέστα σας.
Μα είμαστε καλά.
-Είστε στα καλύτερά σας, έτσι; -Ναι.
Δεν βλέπει μέλλον όμως.
Το λέει σε όλες. Φοβάται τη δέσμευση.
Αυτό πρέπει να είναι.
-Πώς ξέρεις ότι δεν έχουμε μέλλον; -Επειδή...
Ακόμη θυμάμαι το πρώτο μου φιλί.
Φιλί!
Όλα ξεκίνησαν αυτήν τη στιγμή.
Καιρός ήταν!
Δεν κατάλαβα τίποτα τότε...
αλλά λίγο μετά.
Όλα έγιναν ακριβώς έτσι.
Κι όταν λέω τα πάντα,
εννοώ
τα πάντα.
Έχασα έξι μήνες. Έξι μήνες που τα είχα μαζί της.
Μα ήθελα ένα τελευταίο ραντεβού για να επιβεβαιώσω το χειρότερο.
Αν διαβάζεις...
Θέλεις να γράφεις;
Θα το ήθελα, μα δεν έχω αυτοπειθαρχία.
Θα ήθελα να ανοίξω εκδοτικό οίκο.
Να εκδίδω νέα ταλέντα, όχι μπεστ σέλερ.
Με λογότυπο που σε κάνει να σκέφτεσαι "Αυτό είναι ποιότητα".
-Μου αρέσει η ελεύθερη κατάδυση. -Αλήθεια;
Βοήθεια!
-Κατάπιε πολύ νερό. -Βοηθήστε μας!
Θα πάω παραλία το Σαββατοκύριακο. Θα έρθεις;
-Δεν μπορώ. -Το επόμενο Σαββατοκύριακο;
Πάω να πάρω έναν καφέ.
Εντάξει.
Ξέρω τι έπεται μετά το πρώτο φιλί.
Καλές στιγμές.
-Και κακές. -Πώς ξέρεις ότι δεν έχουμε μέλλον;
Είναι το καλύτερο και για τους δύο. Πίστεψέ με.
Έτσι διασκεδάζω και την κάνω πριν γίνει η στραβή.
Είσαι μαλάκας.
Γιατί πάντα γίνεται.
Δεν το περίμενες αυτό.
ΕΡΩΤΑΣ ΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΦΙΛΙ
Με τέτοιο χάρισμα, θα ανέβαζα έργο
με 15% έκπτωση στις πρώην σου.
Μη φωνάζεις.
Γιατί δεν βρίσκεις το επόμενο μπεστ σέλερ έτσι;
Μακάρι. Δεν πάει έτσι.
Ξέρεις τι δεν πάει;
Το 'ξερα.
-Χρεοκοπήσαμε, έτσι; -Όχι.
Είπε ότι δεν πάει.
Είναι ποδίατρος. Πόδια αυτός, βιβλία εγώ.
Ήρθε φορτηγό. Επιστρέφει 500 αντίτυπα από Το Ημερολόγιο του Πτηνοτρόφου.
-Τι θα τα κάνουμε; -Ποιος θα το φανταζόταν;
-Τα απομνημονεύματα ενός πτηνοτρόφου. -Περιγράφει την άδεια Ισπανία.
Πόσα βιβλία υπάρχουν γι' αυτό;
-Αρκετά για να γεμίσει ξανά. -Δεν θέλω κυνικούς.
Αν δεν πιστεύεις σε αυτό, φύγε.
-Θα σε βοηθήσω με τις κούτες. -Ναι.
-Μη χολοσκάς. Θα φάμε μαζί το βράδυ; -Εντάξει.
-Θα το πω στη Λουθία, εντάξει; -Έχω πρωινό ξύπνημα.
-Ας βγούμε. -Όχι.
-Έχουμε χρόνια... -Όχι.
Άκουσέ με. Ακόμα καλύτερα, θα έρθει και μια φίλη της Λουθία.
-Ναι, αλλά... -Όχι αλλά. Τα λέμε μετά.
-Γεια, παιδιά. -Γεια.
Πού τα βάζουμε;
-Γεια σας. -Τι δουλεύεις;
Βρικόλακες. Στο Μαουτχάουζεν.
-Σίκουελ; -Πρίκουελ.
Καλή ιδέα.
-Γεια, τι κάνετε; -Δείτε ποιος ήρθε.
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Ήρθες για το σούσι;
Δεν τρώω σούσι σε τέτοια μέρη. Κόλλησα ανισακίαση στα Nadal Award.
Πώς τα πας; Άκουσα ότι ζορίζεσαι.
-Ότι δεν θα αντέξεις έναν χρόνο. -Λάθος.
Μιλάω με πολύ ισχυρούς επενδυτές.
Θα μας πεις γι' αυτούς;
Δεν μπορώ να πω ονόματα, γιατί δεν μιλάω τσετσένικα.
Περιμένουμε τεράστια επένδυση. Ίσως μεταφέρουμε τα γραφεία.
Κάπου με θέρμανση;
-Δεν θα γελάτε τον Σεπτέμβριο. -Τι θα γίνει τότε;
Θα κυκλοφορήσω το βιβλίο της Σονσόλες Ντουράν.
Επιστροφή στην αρχική της λογοτεχνία.
Θηλυκή, έντονη. Με αυτήν την ειρωνική ματιά στη ζωή.
-Να τη. -Ναι, να τη.
-Στο σπίτι, δουλεύει. -Όχι, εκεί είναι.
Κοίτα, εκεί.
-Γκιόζα αρνιού; -Όχι, ευχαριστώ.
-Μπορώ να έχω ένα ποτήρι κρασί; -Ναι.
Όχι. Καλύτερα μια μπίρα.
Όχι, έλα εδώ.
Κάν' το βότκα.
Μια βότκα.
Ευχαριστώ.
-Σονσόλες. -Χαβιέρ.
Χαβιέρ, πώς είσαι;
Καλά. Εσύ δεν πρέπει να είσαι σπίτι και να γράφεις;
Τα πάω χάλια. Ήμουν ταραγμένη πριν από μία ώρα, στέρεψα από ιδέες.
Δεν μπορούσα να γράψω,
και ξαφνικά είπα "Όχι, ξεκόλλα".
Άνοιξα ένα συρτάρι,
πήρα διαζεπάμη και είπα "Πήγαινε στο πάρτι".
Και να με.
-Ας μην πάρω το βραβείο. -Εντάξει.
Ξέρεις τι βραβείο μου έδωσε η ζωή;
Αξιοπρέπεια.
Είχα γαμήσει μια φορά έναν καραφλό.
Πώς πάει το βιβλίο;
-Καλά. -Πόσο καλά;
-Ξέρεις, καλά. Σύντομα θα διαβάσεις κάτι. -Πότε;
-Βιβλία κάνω, όχι λουκάνικα. -Συγγνώμη.
Μα έχουμε πρόγραμμα και πάει καιρός...
Χαβιέρ, θα μπορούσα να είμαι στον Anagrama.
Και δεν είμαι. Ξέρεις γιατί;
-Επειδή ο Anagrama δεν σε θέλει. -Ευχαριστώ.
Κανείς δεν σε θέλει.
Τα πρώτα μυθιστορήματα της Σονσόλες είχαν τεράστια επιτυχία.
Όλοι την αποκαλούσαν φωνή της γενιάς της.
Δεν τα έβγαζε πέρα.
Γεια, Σονσόλες.
Είσαι υπέροχη.
-Δεν το πιστεύω ότι είστε εδώ. -Είναι το πρώτο μου βιβλίο.
Το Έτος του Πάνθηρα είναι το αγαπημένο μου βιβλίο.
Αλλά έχω καινούργιο. Το Έτος της Τίγρης.
Μα ξεπέρασες τον εαυτό σου με το πρώτο.
-Είναι το καλύτερο που έχεις γράψει. -Ξεπέρασα τον εαυτό μου;
Πολύ έξυπνη; Πολύ χαζή; Πολύ όμορφη; Πολύ άσχημη;
Για τη Μαρία Χοσέ.
Ευχαριστώ.
"Για τη Μαρία Χοσέ, φάε το μουνί μου".
Ναι, φάε το μουνί μου. Πάρε δρόμο.
-Παλιά σε θαύμαζα. -Ναι; Πήγαινε να θαυμάσεις την Παναγία.
Αν κάποιος θέλει να υπογράψω το πρώτο μου βιβλίο, μπορεί να φύγει.
Υπογράφω το τελευταίο μου μυθιστόρημα.
Τόσο λίγος σεβασμός...
Ευχαριστώ πολύ. Τόσο λίγος σεβασμός στη συγγραφέα.
Τόσο λίγος σεβασμός στον πολιτισμό. Άντε, φύγετε.
Είχε δέκα χρόνια να γράψει επιτυχία.
Είμαι σε μια περίεργη, δύσκολη στιγμή.
Γιατί εγώ;
Γιατί έπεσε ένα αστέρι στον κήπο μου;
Ελάτε, τραγουδήστε λίγο, γαμώτο!
Κάνετε σαν να σας κυνηγάει η εφορία, που να πάρει.
Οι μισοί από εσάς το αξίζουν.
Κήπος...
Ξέρω τι να κάνω μ' εσένα
Τελευταία της ευκαιρία.
-Θα σε αρπάξω... -Και η δική μου.
Αν δεν την κάνω να τελειώσει σύντομα, πάει το όνειρό μου.
Ο ουρανός...
Δυσκολεύομαι να χρησιμοποιήσω ξυλάκια.
Είναι πολύ καλό, έτσι;
-Πολύ. Ναι. -Είναι καλό, ναι.
-Πόσον καιρό δουλεύετε μαζί; -Έναν μήνα;
-Τρεις. Τρεις, έτσι; Από τότε που... -Σωστά, ναι.
Ο Ρομπέρτο μού είπε πώς είναι τα πράγματα στον εκδοτικό οίκο.
-Πάμε καλά. -Λοιπόν...
Να δοκιμάσεις ομάδα-στόχο.
-Εγώ; -Όχι, όχι εσύ.
-Θα είχες απαίσια αξιολόγηση. -Ευχαριστώ.
Τα βιβλία σου.
Να κάνουμε ομάδα με διαφορετικά άτομα.
Θα διαβάζουν τα βιβλία και θα λένε "Καταλάβαμε αυτό, εκείνο όχι".
Όχι, ευχαριστώ.
-Δεν χρειάζεσαι βοήθεια; -Βιβλία κάνω, όχι λουκάνικα.
Ωραίο αυτό.
Είναι ένας τρόπος να προσεγγίσεις τον καταναλωτή.
-Η λογοτεχνία δεν "καταναλώνεται". -Η δική σου όχι.
Ελάτε, θετική ενέργεια. Μερικά...
Ελάτε.
-Από τη Μαδρίτη είσαι; -Όχι, από τη Βαλένθια.
Ήρθα στη Μαδρίτη αφού...
Να παραγγείλουμε τσίζκεϊκ. Είναι πεντανόστιμο εδώ.
Θα την αφήσεις να μιλήσει;
Αφού χώρισα με τον φίλο μου.
Ήμασταν μαζί επτά χρόνια και έκανε αίτηση για σωφρονιστικός υπάλληλος.
Βρήκε δουλειά στο Πικασέντ και με παράτησε έναν μήνα μετά.
Έπρεπε να διαλέξει ανάμεσα στη φυλακή και σ' εμένα.
Αν πάρετε τσίζκεϊκ, θα φάω.
Ό,τι θέλει εκείνη. Ό,τι θες, αγάπη μου.
Χάρηκα πολύ που σε γνώρισα.
Ας πάμε για ένα ποτάκι.
Έχω νύχια που γυρίζουν προς τα μέσα αύριο.
Όπως κάθε μέρα, σωστά;
Παρασκευή, για να τελειώνει ωραία η βδομάδα.
-Το ξέρεις, γλυκιά μου. -Ρομπέρτο, από πότε έχουμε να βγούμε;
-Από τα 40ά γενέθλια της αδερφής σου; -Φέτος κλείνει τα 43.
-Πρέπει να φύγω. Συγγνώμη. -Πάω κι εγώ.
Μείνε εσύ. Στείλε μήνυμα και πες μου πώς πήγε.
-Όχι. -Τι μήνυμα;
-Καληνύχτα. Αλήθεια, λυπάμαι. Γεια! -Έλα.
Να σου πω.
Ας πιούμε ένα ποτό.
Ξέρω ένα μέρος εδώ κοντά, οπότε...
-Ναι. -Ναι;
-Ένα ποτό με ησυχία. -Είναι κοντά;
Ναι.
Ταιριάζετε πολύ.
Ναι, βέβαια.
-Τελειώνω την μπίρα και φεύγω. -Όχι.
-Σίγουρα. -Είσαι το ραντεβού της.
Δεν διακόπτω. Είναι στη Γιουροβίζιον.
Δεν θες να τα φτιάξω με τη φίλη σου.
-Γιατί όχι; -Γιατί με αντιπαθείς.
Ανέκαθεν.
Είσαι ένα μεταβατικό γαμήσι. Αυτό.
Αυτό είμαι;
Ένας παλιοεγωιστής που φοβάται τη δέσμευση.
-Τι γίνεται; Δεν θα χορέψετε; -Εγώ φεύγω.
-Όχι! -Έστερ, γλυκιά μου, είναι αργά.
-Πάμε. -Ας χορέψουμε!
Τι κάνεις;
Έλα εδώ.
Τώρα, εσείς οι δύο!
Έκπληξη!
-Είναι καλό. - 200;
Τι κάνουμε; Δεν μπορούμε να την αφήσουμε έτσι.
Πήγαινέ την εσύ.
Τέλεια, ευχαριστώ.
Μένει στον έκτο όροφο χωρίς ασανσέρ. Όρθια. Κράτα την.
Εδώ!
Εντάξει.
Πού μένει;
Τσάι μέντας. Μόνο αυτό μπόρεσα να βρω.
Ευχαριστώ.
Πώς είναι;
Είναι καλά τώρα, είναι εντάξει. Νιώθει άνετα.
Αύριο, ποιος ξέρει;
Συγγνώμη για όσα είπα πριν.
Στο κλαμπ.
Μην ανησυχείς.
Ήσουν ειλικρινής.
Προτιμώ αυτό από την ειρωνεία όταν είναι ο Ρομπέρτο.
Εσύ;
Τι εγώ;
Σφίγγεις το σαγόνι κάθε φορά που μιλάω.
-Έχω βρουξισμό. -Ναι, σωστά.
Με τον φίλο σου το ξεπερνάς.
Γελάς με τις μαλακίες που λέει, κι εγώ μένω μαζί του.
-Δεν είναι αστείος. -Δεν θυμάμαι.
Από τότε που μείνατε μαζί, τον βλέπω σπάνια.
Και φταίω εγώ;
Όχι, μην έχεις αυταπάτες.
Ο φίλος σου δεν κάνει τίποτα με κανέναν.
Ανυπομονεί μετά τη δουλειά να αράξει στον καναπέ με μια μπίρα
και να δει The Mandalorian.
Να σου πω ένα μυστικό;
Σκυλοβαρέθηκα το μωρό Γιόντα.
Πρέπει να φύγω.
Τα τελευταία.
-Χαβιέρ; -Ναι;
Ρίξε μια ματιά.
Σαντιάγο Ντονιάτε;
-Γιατί να μιλήσω μαζί του; -Έχει θέμα με τον εκδότη του.
Με τον κόσμο όλο.
-Είναι δημοφιλής. -Έχουμε ποιοτική λογοτεχνία.
Ναι, μα δεν πουλάει. Να μη δοκιμάσουμε άλλο είδος;
Οι πολεμικοί ρεπόρτερ είναι μαλάκες, που μια βδομάδα
παρακολουθούν όλμους από το ξενοδοχείο και μας πρήζουν για χρόνια.
-Γράφει συναρπαστικά βιβλία. -Αφήστε τις μάχες.
Πείτε πώς ήρθατε για δουλειά. Κάτι συναρπαστικό.
Πήρα το λεωφορείο.
-Έφαγα πρωινό. -Σιμόν, φτάνει.
Γεια σας.
Παρακαλώ.
-Γεια. -Γεια σου.
Θες καφέ;
Όχι, ευχαριστώ.
Ωραία, δεν έχω κάψουλες. Είναι πανάκριβες.
Ευχαριστώ που βοήθησες με την Έστερ.
Όχι, δεν είναι αυτό. Είναι, αλλά δεν ήταν...
Πήγαινα στη δουλειά,
και...
Δεν μου ερχόταν καλά να μην περάσω να πω ένα γεια.
Ούτε αυτό ήθελα να πω.
Ήρθα επειδή νομίζω ότι κάτι έγινε χθες.
Εννοώ, ηρέμησε.
Είχαμε πιει, σωστά; Αλλά... Είμαστε...
Είμαστε ενήλικοι.
Δεν έγινε τίποτα. Ήθελα να βεβαιωθώ
πως δεν το θεωρείς κάτι σημαντικό.
Όχι. Τι λες τώρα; Δεν είναι σημαντικό.
Βλέπεις; Καθόλου.
-Φταίει κάτι που είπα; -Όχι.
Λες να μην πάω με την κοπέλα του κολλητού μου.
Μα τι λες;
Θέλω μόνο να είναι όλα καλά μεταξύ μας.
Δεν έγινε τίποτα. Να πας στο καλό.
-Ούτε αυτό θέλω. -Τι θέλεις;
Να είμαστε φίλοι.
Είσαι καλός. Παραδόξως. Κι εγώ είμαι.
Μην πούμε σε όλους ότι... Αγαπώ Σαντιάγο Ντονιάτε.
-Σοβαρά; -Τα έχω διαβάσει όλα.
-Γιατί; -Τα έκλεβα από τον αδερφό μου.
Ξέρω ότι δεν είναι πολύ κουλτουριάρικα.
Μα είναι καθηλωτικά.
Σου το είπα.
-Θα κάνετε συμβόλαιο; -Όχι.
Θα έπρεπε.
-Δεν ξέρω. -Κοίτα.
Επένδυσε τα κέρδη σε κάποιον που περνιέται για Φόστερ Γουάλας.
-Δεν ξέρω καν τα βιβλία του. -Τα ξέρω εγώ.
Χαίρομαι που κάνατε την ερώτηση.
Αν έχω δει τρόμο;
Φυσικά κι έχω δει.
Τον είδα στο Κοσσυφοπέδιο το '98.
Τα Χριστούγεννα.
Τον είδα στο Σουδάν το 2013.
Πενήντα βαθμοί υπό σκιάν.
Το αίμα στεγνώνει.
Και το ίδιο συμβαίνει ξανά και ξανά.
Ο απελευθερωτής που γίνεται κάθαρμα,
ο φίλος που γίνεται Ιούδας για ένα πιάτο φακές.
Ή για να σώσει την οικογένειά του.
Αναρωτηθείτε
"Εγώ θα την έσωζα;"
Ίσως και να σώζατε πρώτα τα τομάρια σας.
Δεν έχετε ιδέα πώς είναι ο πόλεμος.
Ο άνθρωπος γίνεται ζώο.
Χειροκρότα.
Έλα, φεύγει.
Σαντιάγο, πώς είσαι; Χάβι. Χαβιέρ Καστάνιος.
Γνωριστήκαμε καλοκαίρι στο Εσκοριάλ.
-Ήσουν ομιλητής; -Όχι.
-Έτρωγα γουρουνάκι στην πλατεία. -Δεν θυμάμαι.
Γουρούνι το καλοκαίρι. Κακή επιλογή.
Αυτή είναι η Λουθία.
-Χάρηκα. -Δεσποινίς.
-Μεγάλη θαυμάστρια. -Μόνο εκείνη;
Όχι, φυσικά, κι εγώ. Ήθελα να συζητήσουμε.
-Έχω έναν μικρό εκδοτικό οίκο... -Όχι μικρό.
Μεσαίο. Και ακούω ότι ψάχνεις καινούριο.
Αν κάποιος θέλει βιβλία μου, ξέρει πού να με βρει.
Γι' αυτό είμαι εδώ.
-Θέλεις να με εκδώσεις; -Πολύ.
Το αγαπημένο σου βιβλίο;
Πάρα πολλά.
-Χλομή Φωτιά, Ναμπόκοφ. -Δικό μου, μικρέ.
-Ανατολή Ηλίου στη Μοσούλη. -Χωρίς αμφιβολία.
Αν και ίσως όχι τόσο καλό όσο...
-Το Ηλιοβασίλεμα στην Καμπούλ. -Ναι. Ή Σούρουπο στο Λίβερπουλ.
Δεν είμαστε μεγάλοι.
Δεν μ' αρέσουν οι μεγάλοι. Πέφτει μεγάλη εκμετάλλευση.
Σωστά.
Μου θυμίζεις κάποια που γνώρισα στην Ύδρα.
"Στα ζόρια,
αγκαλιάζεις τη γυναίκα που αγαπάς
μέχρι να κοπάσει η καταιγίδα".
Κράτα τη, μικρέ.
-Όχι, όχι εμείς. Όχι. -Όχι, εμείς...
-Εμείς δεν είμαστε... -Μου το υπογράφεις;
Και το ρωτάς;
Λουθία.
-Πώς λέγεται ο εκδοτικός οίκος; -Εκδόσεις Mon FORTE.
Το γραφείο είναι Ρεντοντίγια 17. Πίνουμε καφέ...
Με την καμία.
Αυτός χρωστάει σε όλους.
-Κι η μάνα μου το ξέρει. -Τι;
Με άκουσες.
-Πολύ ταπεινωτικό. -Όχι, μια χαρά.
Τι να σου πω! Σ' αρέσει να με βλέπεις να πέφτω.
-Στις λάσπες! -Λοιπόν.
Ήθελε μια προσπάθεια, κι ας μη μας έβγαινε.
-Ποιος το λέει αυτό; -Εγώ.
Φαντάσου να έχεις πάντα αυτό που θέλεις.
-Τι βαρετό. -Μια χαρά είναι.
-Πώς μαθαίνεις; -Δεν ξέρω.
Μεγάλη αξία δίνουμε στον πόνο.
-Ορίστε. Ηδονιστής. -Ναι.
Όλοι θέλουμε τα ίδια πράγματα. Να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε.
Γιατί είναι τόσο δύσκολο;
Αυτό είναι το ωραίο.
Αναλύεις τι έχει αποτέλεσμα και τι όχι.
Περνάς πολύ χρόνο με τις ομάδες-στόχους.
Δεν πιστεύεις αυτό που λες.
ΟΜΟΡΦΟΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙ
-Το έχεις διαβάσει; -Όχι.
Είναι πολύ καλό.
Η ζωή του Φιτζέραλντ και της Ζέλντα στη Νέα Υόρκη.
-Είχε άσχημο τέλος, έτσι; -Ναι. Αλλά ήταν τέλεια πριν.
Αν ήξεραν πώς θα τελείωνε, θα το είχαν κάνει;
Μάλλον.
-Βλέπεις; -Καμιά φορά είναι αναπόφευκτο.
-Έχεις προβλήματα, έτσι; -Εγώ;
Με τα κορίτσια, εννοώ.
Αρκετά συχνά.
Και με τη δουλειά. Σε άκουσα στο κινητό.
-Με κατασκοπεύεις; -Δουλειά μου είναι.
Όχι.
Είναι. Αλλιώς, δεν θα ξέρω πότε να κεράσω μια μπίρα.
Βλέπεις;
-Κερνάω εγώ. -Μια χαρά.
Γεια μας.
Με τι ασχολείσαι; Έχεις άγχος να μη φορέσεις κοστούμι.
-Έχω εκδοτικό οίκο. -Σου πάει.
Σ' ευχαριστώ.
Είμαι ηθοποιός.
Σου πάει.
Ευχαριστώ.
Παίζω, τραγουδάω, ζωγραφίζω, χορεύω.
Δίνω παραστάσεις.
Παραστάσεις;
Πάμε.
-Να βάλω τα χέρια εδώ; -Ναι.
Τι;
Νιώθω άβολα.
Φαντάσου αυτό για μιάμιση ώρα.
-Το κάνεις αυτό μιάμιση ώρα; -Ανά άτομο.
Μερικές φορές πιο πολύ. Μέχρι να γίνει.
Τι πράγμα;
Μέχρι το άτομο να ανοιχτεί. Να δείξει τα συναισθήματά του.
Έτοιμος είσαι.
-Τι; -Να δείξεις τα συναισθήματά σου.
-Όχι. -Ναι.
Τι συμβαίνει;
-Τίποτα. -Το βλέπω.
Είναι εκεί. Άφησέ το.
-Τι συμβαίνει; -Τίποτα.
-Μαλάκωσες. -Όχι.
-Βγάλ' το. -Δεν έχω τίποτα να βγάλω.
Μπορώ να είμαι εδώ όσο θες.
Δεν έχω φάει. Πεινάω.
Σ' αρέσουν οι κρέπες;
-Παίζεις και ντραμς; -Πού διάολο είναι η κρεπιέρα;
Έκανα έναν χρόνο ντραμς. Ήμουν τέλειος.
Αν είναι δύσκολο, άσ' το.
Δεν έφαγες κρέπα σουζέτ απ' τα χεράκια μου. Αυθεντική γαλλική συνταγή.
-Ταρτούφο, πού είναι η κρεπιέρα; -Ζούσες στη Γαλλία;
Ναι, δούλευα σε ακτοπλοϊκή γραμμή. Μασσαλία-Τυνησία.
Φτιάχνω και εκπληκτικό φαλάφελ.
Λατρεύω το φαλάφελ.
Να το!
-Γαμώτο! -Έχεις συγκάτοικο;
-Όχι. -Τότε;
-Αριάνα; -Γεια, τι κάνεις;
-Τι διάολο κάνεις; -Φεύγουμε.
Δεν μένεις εδώ; Γεια.
Όχι πια. Ο μπάσταρδος δεν μου δίνει την κρεπιέρα μου.
-Ποιος είναι ο ηλίθιος; -Τον λένε Χαβιέρ.
Έχει εκδοτικό οίκο κι έχει όρεξη για κρέπες.
Προτιμώ τα αλμυρά.
Άσ' τη στη θέση της και πάρε δρόμο.
Δεν θα με ξαναδείς, αλλά θα την πάρω.
Είναι της μητέρας μου! Έκανε χρόνια να μαζέψει τα κουπόνια.
Μη μου δημιουργείς ενοχές. Έχω αδυναμία στην Αντόνια. Πώς είναι;
Μια χαρά. Δώσε μου την κρεπιέρα. Εσύ, τις μπαγκέτες.
Μπάσταρδε!
Δώσε την κρεπιέρα!
Τρέξε!
Το βρίσκεις αστείο;
Όχι κι άσχημα για Πέμπτη.
-Να κόψεις το κάπνισμα. -Δεν καπνίζω.
Μπορούμε να φύγουμε. Δεν μας ακολουθεί πια.
Βασικά,
κανείς δεν μας ακολουθούσε.
Τότε;
-Ήθελα να σε βάλω σε μια είσοδο. -Σταμάτα.
Μου αρέσει κάποια.
Τα βλέπεις;
Μιάμιση ώρα.
-Μιάμιση ώρα για να ανοιχτείς. -Είχες δίκιο.
-Είμαι ερωτευμένος. -Συγχαρητήρια.
-Είναι η κοπέλα του κολλητού μου. -Κακό αυτό.
Δεν θα είναι ευτυχισμένη μαζί του.
Γιατί όχι;
Δεν έχουν μέλλον. Το ξέρω.
-Γιατί δεν το λες; -Σε εκείνη;
Όχι. Σ' αυτόν.
Αποκλείεται.
-Είναι φίλος σου; -Ναι.
Θες το καλύτερο γι' αυτόν;
Ναι, εννοείται.
Έχει δικαίωμα να ξέρει ότι εκείνη δεν θα είναι ευτυχισμένη μαζί του.
Σ' ευχαριστώ.
Είδαμε ένα καινούριο ρετιρέ σχετικά εδώ κοντά.
Πού;
Μετά το Αλκομπέντας. Είσαι εκεί σε 20 λεπτά.
-Και... -Θα πιούμε κάτι;
Δεν έχουμε κάνει 10.000 βήματα.
-Οι κροκέτες είναι πεντανόστιμες. -Ναι.
Έχει υπέροχο φαγητό εδώ γύρω.
-Θες να αγοράσεις; -Ναι, τα συνηθισμένα.
Αγορά διαμερίσματος, γάμος, παιδιά...
-Τα συνηθισμένα. -Μάλιστα.
Τι;
-Είσαι σίγουρος; -Για ποιο πράγμα;
-Ξέρεις, είχες σχέδια. -Σχέδια;
Σχέδια.
Ταξίδια, να δεις τον κόσμο, περιπέτειες...
-Χάβι, είμαι ποδίατρος. -Ε, και;
Κάποιοι ταξιδεύουν. Ποδίατροι Χωρίς Σύνορα.
-Ανοιχτά Πόδια. -Ναι. Είναι αλήθεια. Είχα σχέδια.
Αλλά τώρα έχω κλινική. Είμαι με τη Λουθία.
-Είστε καλά; -Ναι, καλά είμαστε.
-Συμβαίνει κάτι; -Όχι.
Πες μου τι συμβαίνει.
-Δεν σε καταλαβαίνω. Τι είναι; -Θέλω το καλύτερο για σένα.
-Το ξέρω. -Δεν είστε όπως πριν.
Τι εννοείς;
Δεν είστε όπως πριν. Γελούσατε, ήσασταν χαρούμενοι...
Τσακώνεστε συνεχώς.
Η οικειότητα γεννά περιφρόνηση.
Νιώθω πως είστε κολλημένοι σε μια ρουτίνα.
-Μ' αρέσει η ρουτίνα. -Ναι, μα ίσως σε εκείνη όχι.
-Έχει πει κάτι; -Όχι.
Αλλά φαίνεται.
Ξέρεις καλά τις γυναίκες.
-Ναι. -Όχι τη Λουθία.
Όχι.
Συγγνώμη, φυτρώνω εκεί που δεν με σπέρνουν.
Είμαι τεμπέλης, είναι η αλήθεια.
Έτσι κι ο πατέρας μου.
Έπιασε το λαχείο με τη μάνα μου και τεμπέλιασε.
Το είδε και τον έδιωξε.
Όλη μέρα στον καναπέ, έβλεπε The Mentalist και έπινε μπίρες.
Μη γίνεις σαν αυτόν.
Αν θες να αλλάξεις, μπορείς.
-Έχεις δίκιο. -Ναι;
Έχεις απόλυτο δίκιο, Χάβι.
-Σ' ευχαριστώ. -Φυσικά.
Όχι.
Σ' ευχαριστώ.
Χάβι, ευχαριστώ.
Δοκιμάσατε το νέο τουρσί τόνου. Πείτε μου πώς σας φάνηκε.
Δεν μπόρεσα να ανοίξω την κονσέρβα. Πολύ δύσκολη.
Εντάξει. Είχε κανείς άλλος πρόβλημα με τη συσκευασία;
Εγώ.
Θέλω τσιρότο.
Έστερ.
Όσοι δοκιμάσατε τόνο. Πώς ήταν;
Καλός. Μου άρεσε πολύ. Ο καλύτερος τόνος που έχω φάει.
Υπέροχα.
-Δεν σου αρέσουν οι άλλες μάρκες; -Όχι, είμαι αλλεργική.
-Φέρε γιατρό, σε παρακαλώ. -Να με εξετάσει όταν έρθει;
Όχι, καλά είσαι.
-Λου... -Ας συνεχίσουμε.
Έχεις επισκέπτη.
-Με συγχωρείτε. -Τι συμβαίνει; Γιατί ήρθες; Δουλεύω.
Λοιπόν, ας το κάνουμε με τον κλασικό τρόπο.
Ιδού!
-Τι κάνεις; -Κάτι που έπρεπε να είχα κάνει καιρό τώρα.
Τι ωραίο!
-Ναι! -Ναι.
Ναι!
-Έλα, Ρομπέρτο, βγες έξω. -Όχι.
-Τότε, άσε με να μπω. -Αποκλείεται!
Νιώθεις ότι ήρθε το τέλος του κόσμου, μα θα το ξεπεράσεις.
Πώς θα το ξεπεράσω αυτό, γαμώτο;
-Έλα! -Είπα όχι!
Σε παρακαλώ. Θυμήσου όταν σε άφησε η Αμάγια.
Τρία χρόνια κόλαση και δεν την αγαπούσα τόσο.
Ήταν να γίνει έτσι.
Μετά από λίγο θα καταλάβεις ότι όλα αυτά...
Εσύ.
Τι εγώ;
Το περίμενες.
-Δεν θα το έλεγα. -Εγώ δεν το περίμενα. Δεν το είδα.
Και μου έδωσε ενδείξεις.
Γιατί όταν η Λουθία δεν είναι καλά, μετακινεί τα έπιπλα και...
Το παρκέ καταστράφηκε επειδή μετακινούσε καναπέδες.
-Ησύχασε. -Γαμώτο.
-Είναι ακόμα στο σπίτι; -Όχι.
Πήγε στην Έστερ.
Αλλά θα γυρίσει το Σαββατοκύριακο να πάρει τα πράγματά της και...
Κι εγώ
θα πάω να ζήσω με τον πατέρα μου.
Μισώ το The Mentalist.
Ησύχασε.
Δεν θέλω να το ξαναπεράσω αυτό.
-Δεν μπορείς να τον αφήσεις. -Γιατί όχι;
Επειδή τον αγαπάς, σε αγαπάει.
-Δεν μου είναι εύκολο αυτό. -Τότε, μην το κάνεις.
Πιάσε από εκεί. Σε παρακαλώ.
Όχι, κάτω.
Τι; Σ' έστειλε;
Είπα ότι πήγα για τσάι φλαμούρι.
-Δεν κάνει. Έχει υπόταση. -Για μένα είναι.
-Δεν μ' αρέσει. -Δεν θες να τον παντρευτείς;
Γαμώτο, δεν ξέρω, τώρα που το λες,
αν το σκεφτώ έτσι, ήρεμα...
Όχι!
-Θα αγοράζατε σπίτι. -Όχι.
Εκείνος θα αγόραζε. Εγώ θέλω να νοικιάσω στο κέντρο.
Εκείνος προτιμά χρέη για να μένει δέκα λεπτά απ' το Μπούργος.
Δεν ξέρω γιατί θέλει να παντρευτεί.
-Του μίλησα. -Είπες να με παντρευτεί;
Το αντίθετο, αλλά τα έκανα μαντάρα.
Ας κάνουμε ότι δεν έγινε τίποτα.
Δεν θέλω να συνεχίσω όπως πριν.
Να πάρει. Εγώ φταίω για όλα.
Δεν έχει σχέση μ' εσένα.
Χίλιες φορές ήθελα να του μιλήσω.
-Μα ο φίλος σου δεν άκουγε. -Αλήθεια;
-Σου έκλεισε ποτέ τον Καλαμάρο; -Όχι.
Ρωτάω αν σίγουρα δεν έχει σχέση μ' εμένα.
Σίγουρα.
Γεια!
-Γεια σου. -Γεια σου.
-Χάβι, πώς είσαι; -Καλά.
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Φεύγω.
Όχι, γιατί να φύγεις τώρα;
Η Λουθία φεύγει τώρα, έτσι;
Δεν θυμάσαι που είπαμε για...
Συγγνώμη. Ναι, για...
Για το...
-Τι; -Λου, πήγαινε μια βόλτα, εντάξει;
-Όχι. -Ναι.
Λου, ξέρω ότι είσαι άσχημα, αλλά εγώ είμαι χειρότερα.
Δεν είμαι καλά πιο πολύ καιρό.
-Δεν είναι καλή ιδέα. -Μα γιατί;
Είπες ότι είναι το τέλειο μεταβατικό γαμήσι.
Πρέπει να ολοκληρώσω τη μετάβασή μου. Κοίτα τι έπαθε η χώρα.
-Έστερ. -Τι;
Είναι χάσιμο χρόνου.
Όχι.
Αν σου αρέσει, τι θα κάνεις;
-Θα το δούμε μετά. -Όχι.
Εντάξει, Λουθία; Ναι, φύγε.
Χάβι;
Χαβ...
Χάβι;
Αγαπητέ Χαβιέρ, σου έστειλα το χειρόγραφο.
Συγγνώμη που καθυστέρησα βδομάδες,
αλλά βιβλία κάνουμε, όχι λουκάνικα.
-Φιλάκια. Ελπίζω να σου αρέσει πολύ. -Όχι λουκάνικα.
Πάμε για φαγητό.
Χάβι, είσαι καλά;
Ναι.
Το χειρόγραφο της Σονσόλες;
Και;
Καλό είναι.
Δεν σου άρεσε.
Ναι, μου άρεσε.
Θυμίζει τα πρώτα της μυθιστορήματα.
-Αυτό είναι καλό, έτσι; -Ναι.
-Λοιπόν; -Δεν ξέρω. Ξεκινάει καλά.
Πολύ καλά,
μα το τέλος χάνει. Χιλιοδιαβασμένο.
Χαβιέρ, φαίνεσαι λίγο χαμένος, έτσι;
Ίσως.
Ίσως θες μια πιο φρέσκια γνώμη.
Έτσι λες;
Μια πιο μοντέρνα οπτική.
Από ένα νεαρό, αμερόληπτο κορίτσι,
που ταιριάζει με το προφίλ των πιθανών αναγνωστών.
Χαίρομαι που ήρθατε για το τελευταίο μυθιστόρημα της Σονσόλες,
που είναι θαυμάσιο.
Ο τίτλος είναι πολύ ενδιαφέρων, έτσι; Έχετε διαβάσει το μυθιστόρημα...
-Δεν ξέρω αν... -Έχε εμπιστοσύνη.
Θέλουμε να ακούσουμε.
Πώς σας φάνηκε; Σας άρεσε; Πείτε μου. Ναι;
-Μου φάνηκε μεγάλο. -Κι εμένα.
Πολλές οι 200 σελίδες. Να βγάλουμε ζωγραφιές;
-Λίγο. Ναι, λίγο. -Ναι.
-Εντάξει. -Βρήκα μερικά ορθογραφικά.
Πήρα το θάρρος να τα σημειώσω, έτσι και τα θέλετε.
Ναι.
Πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί.
Εντάξει. Ναι.
Σελίδα 49.
-Ναι. -Σελίδα 73.
Εβδομήντα τρία.
Σελίδα 51.
Αυτό ήταν πολύ αστείο.
Θα διορθώσει όλο το βιβλίο τώρα.
Αλλά μου άρεσε πολύ.
Εντάξει, είναι αρκετά. Ναι.
Αν υπάρχει κάτι άλλο που μπορούμε... Κάτι άλλο;
Κόλλησα πολύ, να πω την αλήθεια.
Μου θύμισε την παιδική μου ηλικία.
Υπέροχα.
Ναι, κοίτα, επίσης...
Το θέμα είναι ότι όλα σε οδηγούν στο τέλος.
-Το πρόβλημα είναι το τέλος. -Νομίζεις;
-Ναι, γιατί δεν ξέρω... -Δεν συμφωνώ.
Ναι, χάνει.
-Ναι; -Κάτι του λείπει.
-Ναι, σαν... -Το στοιχείο του αιφνιδιασμού.
Ήθελα να με ξαφνιάσει το τέλος. Το τέλος δεν με ξάφνιασε καθόλου.
-Ακριβώς. -Σωστά;
Χιλιοδιαβασμένο.
-Ναι; -Παρομοίως.
Θα θέλατε ένα άλλο τέλος;
-Φυσικά. -Ναι;
-Θα ήταν πιο λογικό. -Ναι.
Εντάξει. Πόσοι θα το συνιστούσατε;
-Εγώ. -Ναι;
-Ναι, κι εγώ. -Τέλεια!
Σούπερ. Εξάλλου, είναι σπουδαίο μυθιστόρημα για να το κάνεις και δώρο.
Σ' ευχαριστώ.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Τι κάνουμε τώρα;
Ντυνόμαστε πριν έρθει η Έστερ.
-Δεν ανησυχώ για την Έστερ. -Το ξέρω.
-Νιώθω σκατά. -Κι εγώ.
-Αναμενόμενο ήταν. -Μάλλον.
Είμαι σίγουρος.
Λοιπόν.
Δεν θα το μάθει κανείς. Δεν θα γίνει κάτι μεταξύ μας.
Σωστά;
Φυσικά.
Εξάλλου, δεν τέλειωσα μια σχέση για να ξεκινήσω μια άλλη.
Ναι, καταλαβαίνω.
Δεν είναι ώρα για σοβαρή σχέση.
Δεν θα πούμε τίποτα.
-Καμία πίεση. -Είναι...
Άλλωστε, εσύ κι εγώ;
Πολύ περίεργο.
Ας αφήσουμε τα πράγματα να κυλήσουν.
Είναι απλώς ένα μεταβατικό γαμήσι. Δεν οδηγεί πουθενά.
Εγώ έβλεπα το αντίθετο.
Και ήξερα πού οδηγούσε.
-Μα δεν έχεις έρθει εδώ; -Ποτέ.
Εντάξει, διαμέρισμα 4Α.
Είναι ανοιχτά.
Τέλεια φωτογραφία.
Φτάνει. Είναι ενοχλητικό. Έχεις 500 φωτογραφίες μου. Στάσου εκεί.
-Τι λες; -Υπέροχο διαμέρισμα.
-Τα πήγες καλά. -Τα πήγα πολύ καλά.
-Αυτό; -Πρέπει να το γιορτάσουμε, έτσι;
Θα βάλω καναπέδες, προτζέκτορα...
Ένα τεράστιο τραπέζι που δεν είχα ποτέ.
Και φυτά. Φυτά εκεί, φυτά εδώ.
Φυτά εδώ, περισσότερα φυτά. Φυτά παντού.
Θες να δεις την κρεβατοκάμαρα;
-Γεια! -Γεια.
Καλημέρα.
-Ανέβα. -Δεν πειράζει.
-Θα είναι πιο ωραίο. -Άσ' το.
Μα γιατί όχι; Δηλαδή...
Γεια σου!
-Γεια! -Πώς είσαι;
-Με τρόμαξες. -Πρέπει να επιστρέψεις τα κλειδιά.
Θα πάρω το στρώμα και μετά θα τα δώσω.
Ναι, σίγουρα.
-Τι έγινε; Είσαι μια χαρά. -Ναι, καλά.
-Θα σε κεράσω μπίρα. -Στο μπαρ;
Όχι. Απολύθηκα.
-Ταρτούφο. -Ξέχασες αυτό.
Ευχαριστώ.
-Θα μας υποδεχτεί άλλος πρώην; -Θα δεις.
Καλώς ήρθες. Ελεύθερος κι ευτυχισμένος.
Ορίστε.
Τι κάνεις; Πού πας;
Έλα.
-Ωραία, έτσι; -Ναι, όμορφα είναι.
Δεν ξέρω αν είναι ασφαλές.
Είναι λίγο μικρή για μένα.
-Η σκαλωσιά; -Όχι, η Μαδρίτη.
Όταν έχω λεφτά, θα γυρίσω Αυστραλία.
-Ζούσες στην Αυστραλία; -Λατρεύω την Αυστραλία.
-Έχεις ζήσει σε πολλά μέρη; -Ναι.
Ήμουν κομμώτρια στην Ταϊλάνδη. Και ταξιτζού στη Λίμα.
-Ήμουν και μοντέλο. -Αποκλείεται!
Στη Χετάφε, για ορθοπεδικά παπούτσια.
Απίστευτη ζωή, έτσι;
Και να 'ξερες...
-Είναι το σπίτι σου αυτό; -Όχι.
Μην ανησυχείς. Είναι σαν δικό μου. Είμαι εδώ έναν χρόνο.
-Θεέ μου! -Όχι! Είναι ενός φίλου μου.
Μα έξι μήνες κάνει ορειβασία ανά τον κόσμο και έξι είναι στη Μαδρίτη.
-Μα είσαι εδώ έναν χρόνο; -Ναι.
Σωστά.
Τελευταία φορά που μιλήσαμε,
ήταν ένα μήνυμα πριν ανέβει στο Μάτερχορν.
Το ντους έχει διαρροή. Δεν πληρώνω υδραυλικό.
Καλά αντιμετωπίζεις την αβεβαιότητα.
Λες ευγενικά πως χέστηκα για όλα;
Η κοπέλα του φίλου σου;
Δεν τα έχουν πια.
Τέλεια. Τα φτιάξατε;
Όχι ακόμα. Αλλά θα γίνει.
Φιγουρατζή.
Μερικές φορές τα πράγματα είναι σαφή.
Όχι στον έρωτα.
Ακριβώς, στον έρωτα είμαι θηρίο.
Όχι, σοβαρά. Αν γνωρίσεις κάποιον, δεν έχεις επικοινωνία;
Ναι. Το θέμα είναι ότι συνήθως κάνω λάθος.
Εγώ δεν κάνω λάθος. Το ξέρω.
-Στο πρώτο ραντεβού; -Στο πρώτο φιλί.
-Τι θράσος. -Μα γιατί;
Αν ήθελες να με φιλήσεις, ας το έλεγες.
-Δεν θέλω να σε φιλήσω. -Φυσικά και θες.
Έξυπνο. Με ανέβασες σε σκαλωσιά, με κέρασες μπίρα...
-Εγώ; -Σε κατάλαβα!
-Και μου λες ιστορίες. -Δεν είναι αυτό.
Τι χαριτωμένο!
Έλα, απόδειξέ το.
Καλά.
Λοιπόν;
-Τίποτα. -Τι εννοείς;
Τίποτα. Πολύ παράξενο. Δεν συμβαίνει ποτέ.
Να ξαναδοκιμάσω.
Εμπρός, δοκίμασε.
Τίποτα απολύτως.
Όταν βρίσκεις τον μεγάλο έρωτα, τελειώνει εκεί.
Τελειώνει για πάντα.
Κι αποδεικνύεται ότι είμαι ο μεγάλος σου έρωτας.
-Όχι. -Μου αρέσεις, αλλά...
Όχι.
Έχω φοβία στη δέσμευση. Κοίτα, το σόου σου είναι φοβερό.
-Φοβερά αυτά που κάνεις. -Όχι, δεν φταις εσύ.
Δεν φταις εσύ.
Αυτό είναι.
Τελείωσε.
-Σ' ευχαριστώ. -Τι;
-Ευχαριστώ! -Τίποτα.
Ευχαριστώ!
Ρομπέρτο...
-Τι τρέχει; -Γιατί είσαι εδώ;
Το αγαπημένο φυτό της Λουθία;
Μεγαλώνει εύκολα.
Τι λέει, φίλε; Πώς είσαι; Σε πήρα πολλές φορές.
Μη λες ψέματα. Κάνα δυο φορές μου τηλεφώνησες.
-Δεν ήμουν έτοιμος να μιλήσω. -Συγγνώμη. Είχα πολλή δουλειά.
Είμαι χάλια. Δεν μπορώ να το ξεπεράσω.
Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ στη δουλειά, δεν κοιμάμαι. Μια κόλαση.
Φίλε, όλοι οι χωρισμοί είναι τραυματικοί.
-Οι δικοί σου δεν είναι. -Είναι για το άλλο άτομο.
Γιατί δεν φεύγουμε το Σαββατοκύριακο; Πάμε κάπου.
Πού;
Στη Γρανάδα.
Πήγαμε όταν σε άφησε η Αμάγια. Θυμάσαι;
Ναι, δεν ήταν άσχημα, αλλά...
Και θα είναι ακόμα καλύτερα.
Όχι τώρα. Θα το οργανώσουμε σύντομα.
Έχω μια συνάντηση.
-Με ποιον; -Με ένα κορίτσι.
Την Έστερ;
Έλα, φίλε!
Συγγνώμη, έχω πολλή δουλειά.
-Καλά, άσ' το. -Έχω δουλειά.
Μακριά απ' τον ήλιο το φυτό.
Στάσου!
-Περίμενε! -Το ποτήρι ξεχείλισε.
-Περίμενες να χωρίσουμε έστω. -Φιληθήκαμε τότε στο δείπνο.
Ήμασταν ακόμα μαζί.
Δεν το ήθελα. Το είδα. Αυτή είναι!
Είναι ο έρωτας της ζωής μου.
-Κατάλαβέ με. -Τι πράγμα;
Με περνάς για μαλάκα;
Κόψε τα ψέματα, γαμώτο!
-Πάντα με πίστευες. -Ακολουθούσα.
Νόμιζα ότι ήταν αστείο.
Και ήμασταν φίλοι.
Μια στιγμή.
Τώρα έχω κι εγώ όραμα.
Βλέπω ότι ήσουν πάντα μαλάκας.
Κι εγώ ηλίθιος.
Το πιο λυπηρό είναι ότι θα την κάνεις δυστυχισμένη.
Ο Ρομπέρτο έκανε λάθος.
Ακολούθησαν οι πιο ευτυχισμένοι μήνες της ζωής μου.
Έχετε μπακαλιάρο;
Βγάζουμε τα κόκαλα και έτοιμος.
Ναι, εντάξει.
-Ηρέμησε, δεν έχω πολλά ρούχα. -Ναι;
-Μην το κοιτάς αυτό. -Βάλ' το!
-Δώσε μου λίγη. -Τη χρησιμοποίησες όλη;
Τι κάνεις;
-Να το δει. -Όχι.
Φαίνεται ζωντανός.
Χαζέ.
-Τι έγινε; -Τίποτα, ηρέμησε, είναι υπό έλεγχο.
Να ηρεμήσω; Κλείσε τη βρύση!
Θα μοιραστούμε ρούχα;
-Γεια σου! -Γεια.
-Έχουμε καινούριο σπαθίφυλλο! -Υπέροχα.
Έχει υπέροχη μέρα.
Θα πάμε στην έκθεση του Τίσεν;
Δεν θα σου αρέσει.
Γιατί; Δεν είπα σε ποια.
Στου Μαγκρίτ.
Θα βαρεθείς.
Κάποιος δεν έχει όρεξη.
Συγγνώμη, από τη δουλειά.
Μισό λεπτό.
Γεια σου, Κάρλα.
Ξαναδιάβασα το βιβλίο της Σονσόλες.
Ίσως κλασικό;
Είναι κλασικό.
Θυμάσαι που ένιωσες ότι είναι χιλιοδιαβασμένο;
-Μ' αρέσει το εξώφυλλο! -Χαίρομαι.
Έχω άλλα 3.000 και θα τα πληρώσεις όλα.
-Γιατί; -Γιατί; Είναι λογοκλοπή!
-Λογοκλοπή; -Έκανες λογοκλοπή σε πέντε βιβλία.
Έλα, σε παρακαλώ. Τι εννοείς;
Με περνάς για ηλίθιο;
Το θέμα είναι ότι δεν πιστεύεις σ' εμένα.
Μην το παίζεις θύμα.
Φυσικά! Γι' αυτό προσπάθησες να πάρεις τον Ντονιάτε.
Ναι, γιατί πουλάει. Μπορώ να συνεργαστώ μαζί του. Δεν είναι δύσκολος.
-Όχι, ο Ντονιάτε είναι ανυπόφορος. -Τουλάχιστον δεν αντιγράφει.
Αντιγράφει τον εαυτό του εδώ και 20 χρόνια ο μαλάκας.
Λες να μπορώ να το εκδώσω;
Όχι.
Φυσικά και αντέγραψα.
Μα δεν έχω ιδέα τι γίνεται με τους νέους.
Γιατί να γράψεις γι' αυτό;
Γιατί δεν έχω τίποτα άλλο να πω.
Πριν...
μου συνέβαιναν διάφορα.
Και τώρα συμβαίνουν.
Όχι, τίποτα ενδιαφέρον.
Θέλουν να σε διαβάσουν.
Εσύ;
Τα βλέπεις;
Λες ότι δεν σου συμβαίνουν πράγματα; Σε αυτήν συμβαίνουν πολλά.
Ποια είναι αυτή;
Ταξιδεύει στον κόσμο, κάνει γνωριμίες και μπλέκει.
-Και έφαγα έναν παγκολίνο. -Τι;
Δεν είναι ινφλουένσερ, έτσι;
Όχι. Δεν μπορώ να μιλάω στην κάμερα.
Είμαι η Αριάνα, η μούσα σου.
Μ' αρέσει το μπουφάν σου.
-Σ' αρέσει; -Ναι.
Λάτρεψα το σπίτι σου.
Έκπληξη.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
Είπες "έκπληξη";
Όχι.
-Γιατί; -Έτσι.
Γιατί στέκεσαι εκεί; Το δείπνο είναι στο σαλόνι.
Έκπληξη!
Να ζήσεις και χρόνια πολλά
Μεγάλος να γίνεις με άσπρα μαλλιά
Παντού να σκορπίζεις της γνώσης το φως
Κι όλοι να λένε να ένας σοφός
Όχι! Πρέπει να... Μια ευχή!
-Γεια μας. -Το πρόσωπό σου, φίλε!
-Δεν το περίμενες, έτσι; -Καθόλου.
Σου έχουμε άλλη μία έκπληξη.
Για σένα.
Δεν έπρεπε.
-Συγχαρητήρια, αφεντικό. -Ευχαριστώ πολύ.
ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΟΥ
-Δεν θα χαλούσαμε λεφτά. -Έχει συναρπαστική πλοκή.
-Έκλαψα όταν κομμάτιασαν το κλωσόπουλο. -Κι εγώ.
-Έντονο. -Άψογο.
Μου άρεσε πολύ, Λου. Ευχαριστώ πολύ.
Το υποψιαζόσουν, έτσι;
-Όχι. -Μάλιστα.
Εντάξει, ναι.
Είδα το αμάξι του Ρούμπεν στη γωνία.
Σοβαρά;
Τους είπα να μην παρκάρουν εδώ. Έχει πάρκινγκ δίπλα.
Δεν έχει σημασία.
Ήταν υπέροχα, αλήθεια.
Να σου πω.
Χρόνια σου πολλά.
Για δες!
Για να δούμε.
Δύο εισιτήρια για Μαρακές. Είπες στον Ρομπέρτο
ότι σου αρέσει γιατί πήγες με τους γονείς σου.
Τέλειο.
-Τι; -Ήξερες τι ήταν;
Εγώ; Όχι.
-Το ήξερες. Το βλέπω στα μάτια σου. -Πού να το ξέρω;
-Έψαξες το κινητό μου; -Όχι!
Άρα είμαι προβλέψιμη. Βραχνάς;
Τρελάθηκες; Είμαι τρισευτυχισμένος.
Αυτό λες πάντα,
αλλά κάθε φορά που κάνουμε κάτι, είναι...
-Τι; -Σαν να ξέρεις τι θα γινόταν.
-Μην είσαι χαζή. -Δεν σε εκπλήσσω ποτέ.
-Ποιος θέλει εκπλήξεις; -Όλοι.
Όχι. Τι είναι η έκπληξη;
-Καρδιακή προσβολή. -Χάβι, είναι σημαντικό για μένα. Αλήθεια.
Οι μονότονες σχέσεις τελειώνουν. Το ξέρω.
-Βαρετή η σχέση μας; -Εμένα θεωρείς βαρετή.
Δεν θα γίνω βραχνάς.
Πάμε στο Μαρακές.
-Έχω χρόνια να μείνω στο La Mamounia. -Πώς ξέρεις ότι έκλεισα εκεί;
Επειδή έχεις εξαιρετικό γούστο;
Πες το διαίσθηση. Άλλωστε, το Μαρακές είναι πάντα το ίδιο, έτσι;
Θα τριγυρίσουμε στη Μεντίνα, θα παζαρέψουμε χαλί που θα έπαιρνα με 100,
αλλά θα με βάλεις να το πάρω με 200.
Θα προτείνω το τέλειο κουσκούς,
αλλά θα πάρεις σαλάτα του Καίσαρα.
Σαλάτα του Καίσαρα στο Μαρακές;
Θα αρρωστήσεις με τη σος και θα τη βγάλουμε στο ξενοδοχείο.
Και στο αεροδρόμιο θα αγοράσεις το Hello.
Η Καρλότα Κασιράγκι, πώς τη λένε, χωρίζει με το αγόρι της.
-Αν δεν θες να έρθεις, πες το. -Θέλω.
-Θα πάω με την Έστερ. -Είναι δώρο μου.
Κοίτα, στη μισή σχέση μας κρυβόμασταν απ' τον Ρομπέρτο,
στην άλλη μισή ήμασταν αχώριστοι.
Ίσως χρειαζόμαστε λίγη απόσταση.
Στο τέλος, ό,τι κέρδισα με τις γλάστρες, το έχασα στον κήπο.
Τα μαρούλια είναι απρόβλεπτα.
Σωστά, τα μαρούλια είναι απρόβλεπτα.
Αλλά θα ήθελα να βρω κάτι πιο ποιητικό.
-Φυσικά. -Μπορεί να είναι κάτι σαν...
"Η αβεβαιότητα της φύσης με οδήγησε στο χάος".
Ναι; Σου αρέσει;
-Αυτό ήταν. -Εντάξει.
-Και όταν έγινα δήμαρχος. -Σωστά.
"Δήμαρχος στην Αυστραλία".
Σε μια πολύ μικρή πόλη, όπου προώθησα το Φάγιας.
Θα έκαιγα την πόλη.
-Αλήθεια; -Το ορκίζομαι!
Λοιπόν, "Πυρομανής στην Αυστραλία".
-Δεν θα με αφήσουν να ξαναπάω. -Δεν ξαφνιάζομαι.
-Πρέπει να πάω στο θέατρο. -Θα σε πάω εγώ.
Τέλεια. Θα το δεις επιτέλους.
Αυτό το κορίτσι είναι το κάτι άλλο.
-Συγχαρητήρια. -Χαίρομαι που σ' αρέσει.
-Κι εσένα σ' αρέσει. -Όχι.
Έχω κοπέλα.
Τι;
-Τίποτα. -Πάμε;
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Αύριο θα σου πω για το Περού και τα νεκρά δελφίνια.
-Εντάξει. -Ελπίζω να πάει καλά.
Θα τα πούμε.
Λοιπόν, "Το Περού και τα..."
-Χάβι! -Πώς είναι το Μαρακές;
Εμπρός;
Δεν μπορώ... Προσοχή με το μηχανάκι!
Δεν σε ακούω καλά, είμαστε σε παζάρι.
-Λουθία; -Για να δούμε...
Θα δεις στο τέλος. Είμαστε σε παζάρι.
Τι;
Χαλιά!
-Πόσο μ' αρέσει. -Με ακούς;
Μια τρέλα, έτσι;
-Χάβι, δεν σε ακούω. - 250.
Πενήντα.
Πενήντα; Μια στιγμή. Χάβι, θα σε πάρω εγώ.
Όχι, πρέπει να διαπραγματευτείς. Πρέπει να... Πενήντα.
-Για σένα και μόνο για σένα. -Ναι.
-Διακόσια, μαζί και το μικρό. -Τα 200 είναι μια χαρά.
Εκατό;
-Εκατό; -Τον ταπεινώνεις.
Όχι. Έτσι πάει το πράγμα.
Για σένα και μόνο για σένα, 100 ευρώ. Έλα, 100.
Τέλεια!
Σούκραν. Τέλεια. Πόσο μ' αρέσει.
Εντάξει, θα το σκεφτούμε. Εντάξει; Ευχαριστούμε.
Δεν υπάρχει καλύτερο. Δεν υπάρχει καλύτερο στην αγορά.
Μπράβο!
Θα τα πούμε.
Σου πάει.
Μα τι έκανες;
Την παράσταση.
-Την έκανα στο μπαρ, θυμάσαι; -Αυτό δεν έγινε στο μπαρ.
Είναι αλήθεια ότι έκανα αλλαγές.
-Δεν σου άρεσε; -Αυτό θα ξεπλυθεί, έτσι;
-Τι είναι αυτό το αίμα; -Αίμα.
-Τι; -Είσαι τρελή.
-Όχι. -Ναι.
Θεότρελη. Σου έχει λασκάρει βίδα.
Θες κι άλλο αίμα; Πες το μου.
Να δω.
Ήρεμα.
Τι κάνεις;
Συγγνώμη.
-Συγγνώμη. -Μα...
-Έχεις κοπέλα, σωστά; -Ναι, συγγνώμη. Συγχώρησέ με.
Αλήθεια, λυπάμαι. Δεν...
Δεν καταλαβαίνω.
Δεν ξέρω. Μαζί της, τα βλέπω όλα καθαρά κι είναι εντάξει,
μ' εσένα όχι, και πάλι είναι εντάξει.
Φυσικά.
Πρέπει να πάρεις μια απόφαση, έτσι;
Δεν ξέρω.
Εγώ ξέρω.
Μην ανησυχείς, θα σε βοηθήσω.
Μην είσαι μαλάκας.
Αν υπήρχε αμφιβολία, όλα κρίθηκαν εκείνη τη νύχτα.
Σκέφτηκα πόσο περίμενα για να έρθει η Λουθία στη ζωή μου.
Αφού τη βρήκα, δεν θα την έχανα.
Ήθελα να της κάνω έκπληξη,
να βάλω τον Ντονιάτε να υπογράψει βιβλίο.
Η γνωριμία μαζί του ήταν το πρώτο που κάναμε μαζί.
Θα ήταν ωραίο... Θεέ μου!
Τον μούσκεψα στο αίμα, τον σύστησα στον πρώην μου, τον κέρασα μπίρα,
τον γύρισα στη Μαδρίτη,
του έδειξα τη σκαλωσιά μου...
Δεν είμαι καλά.
Έλα τώρα.
Έλα, Αριάνα,
πότε κυνήγησες εσύ κάποιον;
Πες μου. Ποτέ!
-Μην το κάνεις. -Όχι. Λοιπόν;
-Δεν θα τον κυνηγήσω. -Όχι.
Τι κάνουμε εδώ;
Γράφουμε ένα βιβλίο,
και μήπως αυτό το βιβλίο μιλάει ή αναφέρει την αγάπη;
Όχι. Το βιβλίο μιλάει
για κάτι άλλο.
Το βιβλίο είναι...
Τι πραγματεύεται το βιβλίο;
Τι θέμα έχει;
Σε γενικές γραμμές; Συγκεκριμένα;
Το βιβλίο είναι
για...
Για όλα όσα συζητάμε.
Για μια κοπέλα που ταξιδεύει στον κόσμο και...
Έχει δουλέψει ως σερβιτόρα, ταξιτζού,
έχει φροντίσει μαϊμούδες στη Μελβούρνη...
Ναι.
Που έχει κάνει έναν σωρό αδιάφορα πράγματα.
-Τι; -Συγχώρησέ με.
-Όχι... -Εννοώ...
Τα έχω ζήσει όλα αυτά που μου λες.
Σ' αγαπώ, αλλά αμφιβάλλω αν διαδήλωσες για τον Πάπα.
Αυτό δεν το έχω κάνει. Είναι αλήθεια. Αλλά βαριέμαι και να σκεφτώ να το κάνω.
-Μάλιστα. -Δεν είμαι σε τέτοια φάση.
-Είμαι σε άλλη φάση στη ζωή. -Και...
Πες μου, σε τι φάση είσαι;
Για παράδειγμα, όταν αρχίζω να γράφω,
νιώθω μπλοκαρισμένη, γιατί αντί να γράψω,
αρχίζω να αγοράζω πράγματα στο διαδίκτυο, πράγματα που μου είναι εντελώς άχρηστα,
πράγματα που επιστρέφω επειδή δεν έχω μία.
Είμαι μαλακισμένη.
Μου συμβαίνει και κάτι άλλο απαίσιο, γιατί όταν βγαίνω,
μεθάω, γιατί δεν πίνω ποτέ.
Πίνω ένα ποτό και είναι σαν να έχω πιει είκοσι.
Δεν ξέρω...
Θα ήθελα να πάω κάπου να γνωρίσω κόσμο,
όχι ανθρώπους που ξέρω. Συγγραφείς, εκδότες...
Το έχω βαρεθεί όλο αυτό.
Μ' αρέσει κάποιος.
Συγγνώμη.
Ένας πολύ καλός Ρουμάνος.
-Είναι... -Ναι.
Μου άφησε ένα σπίτι στα βουνά ο πατέρας μου.
Πηγαίνω Σαββατοκύριακα, γιατί το φτιάχνω
και με βοηθάει αυτός.
Δεν καταλαβαίνω λέξη απ' όσα λέει,
δεν καταλαβαίνει λέξη απ' όσα λέω.
Και συζητάμε μόνο για τη γυψοσανίδα.
Μια μέρα που πήγα, είχε χτίσει το μπάνιο στην κουζίνα.
"Σε παρακαλώ, φτιάξε μου ένα ραφάκι για την τοστιέρα".
Όχι, αλήθεια...
Δεν θέλω να γίνω μια καταραμένη συγγραφέας.
Το μόνο που θέλω είναι να πάψω να είμαι ένας χαρακτήρας
και να γίνω μια φυσιολογική, ευτυχισμένη γυναίκα.
Τι κάνεις;
Τι είναι;
Τι κάνεις;
Έκανα τόσες ώρες να γράψω αυτές τις σημειώσεις.
Όχι, μην το κάνεις αυτό. Σε παρακαλώ.
Αυτό πρέπει να γράψεις.
Όσοι ήμασταν στην κόλαση,
αναγνωρίζει ο ένας τον άλλον όταν κοιταζόμαστε.
Κι ο Ρομπέρτο Μολίνα είναι...
Ρομπέρτο,
είσαι ήρωας.
Πώς νιώθεις όταν πας σε μια αναπτυσσόμενη χώρα;
Μεγάλη ευθύνη, έτσι;
Λόγω των σκασμένων φτερνών, των κάλων,
της άκανθας πτέρνας, Θεός φυλάξοι...
Πολύ εκνευριστικά πράγματα κι εδώ και στην Καμπότζη.
Οπότε μπορώ να πω με ασφάλεια
ότι τα πόδια είναι κάτι ξεχασμένο στη διεθνή συνεργασία;
Χωρίς αμφιβολία. Ναι.
Φυσικά, όταν περπατάς 15 χιλιόμετρα για το πλησιέστερο πηγάδι,
πώς το κάνεις; Με τα χέρια σου; Όχι.
Εννοείται.
Καμιά ερώτηση;
-Χαίρετε. -Χαίρετε.
Πώς από ένας απλός ποδίατρος
γίνατε σημείο αναφοράς διεθνούς συνεργασίας;
Δεν είναι κάτι σπουδαίο.
Συγγνώμη. Ναι.
Είχα μια πολύ άνετη ζωή,
με την κλινική μου, την κοπέλα μου.
Είχα δώσει προκαταβολή για ένα διαμέρισμα. Ναι.
Αλλά μου ράγισαν την καρδιά.
Η αγάπη διέλυσε πιο πολλές ζωές κι από τις ναπάλμ.
Ρομπέρτο, μπορείς να μας πεις τι έγινε;
Η κοπέλα μου με άφησε για τον κολλητό μου.
Αν μπορείς να αποκαλέσεις "φίλο" τέτοιον άνθρωπο.
Ναι. Γεια σου, πώς είσαι;
Θέλω να πω μια σκέψη, όχι να ρωτήσω κάτι.
Όταν ένα ζευγάρι πάει καλά, κανείς δεν μπορεί να το διαλύσει.
Καλό. Καλό δεν είναι; Ναι.
Ωραίο δεν είναι
να γαμάει η κοπέλα σου τον κολλητό σου για μήνες πίσω από την πλάτη σου.
Μπορεί, δεν ξέρω. Εγώ θα ρωτήσω.
Ίσως να ήσασταν ακόμη μαζί αν την άκουγες, αντί να είσαι βλάκας.
-Θα παντρευόμασταν! -Δεν ήθελε να παντρευτεί.
-Είπες ότι ήθελε! -Όχι, έκανες λάθος.
-Το σχέδιό σου λειτούργησε άψογα. -Λυπάμαι πολύ!
Έκανα λάθος.
Κακώς είπα ψέματα.
Μα το τελευταίο που ήθελα ήταν να σε πληγώσω.
Συγγνώμη.
Λοιπόν...
τα πάω καλά από τότε, για να είμαι ειλικρινής.
Το βλέπω.
Ταξιδεύω πολύ, βοηθάω κόσμο...
μα την αγαπώ ακόμη.
Γι' αυτό χαίρομαι που είναι καλά μαζί σου.
Ναι.
Ναι, τι;
Θα μου το τρίψεις στη μούρη;
Ήθελα αυτόγραφο.
Συγχώρησέ με.
Έλα εδώ.
ΣΤΗ ΛΟΥΘΙΑ. ΣΤΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ.
-Αγάπη μου. -Γεια σου.
-Πώς είσαι; -Καλά.
Πώς πήγε;
Καλά.
Τι;
Τίποτα.
Για πες μου.
Λοιπόν...
Ξέρεις τι έγινε την πρώτη μέρα;
Βρήκα ένα όμορφο χαλί στη Μεντίνα,
και όταν τον έκανα να πέσει στα 100 ευρώ,
το άφησα, γιατί δεν το ήθελα.
Μετά, τη δεύτερη μέρα, βρήκαμε ένα απαίσιο μπαρ,
αηδιαστικό,
και ήθελα να παραγγείλω σαλάτα του Καίσαρα γιατί είχα λιγούρα.
-Ξέρεις τι έγινε; -Διάρροια.
Δεν πήρα.
-Πήρε η Έστερ. -Διάρροια.
Ήταν μια χαρά. Ήταν πεντανόστιμη.
Αλλά εγώ δεν έφαγα σαλάτα του Καίσαρα.
Συγγνώμη που χάλασα το ταξίδι μας.
Όχι.
Ήταν το καλύτερο ταξίδι μου.
Δεν καταλαβαίνω.
Ναι, την τρίτη μέρα είπα
"Κοίτα, να πάει να πνιγεί.
Θα κάνω ό,τι θέλω,
χωρίς να σε ακούω συνέχεια".
Έγιναν πάρα πολλά.
Μας λήστεψαν.
Η Έστερ...
Η Έστερ κατρακύλησε σε έναν αμμόλοφο
και στραμπούλισε τον αστράγαλο.
Έκανα λασπόλουτρα και τελικά δεν ήταν λάσπη.
-Τι ήταν; -Μη ρωτάς. Αηδία.
Αλλά στο αεροπλάνο, γελούσαμε πολύ.
Ήταν απίστευτο.
Μια στιγμή, παρεμπιπτόντως...
η Καρλότα παντρεύεται το αγόρι της.
Χαίρομαι που πέρασες τέλεια.
Είναι εύκολο όταν αφήνεσαι.
Πάω να κάνω ντους, εντάξει;
Αύριο θα μεταφέρω αυτούς τους καναπέδες. Το σπίτι χρειάζεται μια αλλαγή.
Ξέχασα να σου πω ότι είδα τον Ρομπέρτο.
Είδα τον Ρομπέρτο.
Άλλαξε πολύ.
Φαίνεται διαφορετικός.
Αλήθεια;
Να συναντηθούμε και να τα βρούμε.
Εντάξει.
Είμαι πολύ κουρασμένη. Θα σβήσω το φως.
Λουθία, έμπλεξα και δεν μπορώ να έρθω.
Καλή διασκέδαση με τον Ρομπέρτο. Φιλιά.
Πώς είσαι; Γεια σου.
Τελικά ο Χαβιέρ δεν θα έρθει.
-Δεν μπορεί να έρθει ο Χαβιέρ; -Όχι.
Δεν ξέρω αν...
-Συγγνώμη. -"Συγγνώμη".
Ακούστηκε τόσο ειλικρινές, συγκινητικό.
Από τα βάθη της καρδιάς σου.
Φεύγω.
-Δεν ήταν καλή ιδέα. -Όχι.
Ήθελα να σε δω, μα αν πρέπει να ανεχτώ αυτό...
Τι θες να πω; "Συγγνώμη.
Νιώθω χάλια που ερωτεύτηκα τον φίλο σου;" Δεν ξέρω.
Για παράδειγμα. Καλύτερο δεν είναι;
Συγγνώμη.
Συγγνώμη, τα 'χω κι εγώ χαμένα.
-Νόμιζα ότι θα ερχόταν κι ο Χαβιέρ. -Κι εγώ.
Έλα, κάθισε.
Ακόμα δεν είπες ότι είσαι ευτυχισμένη.
Νομίζω ότι πρέπει να συζητήσουμε κάτι πιο σοβαρό.
Το μούσι σου.
-Τι; -Δεν είναι ωραίο;
Τι κάνεις γενικά;
Τι κάνω; Τίποτα από αυτά που έκανα.
-Έκλεισες την κλινική; -Την έκλεισα.
Την έκλεισα και άλλαξα πορεία.
Θα σου αρέσει αυτό. Μάντεψε πού θα πάω σε έναν μήνα.
Πού;
-Στη Μαδαγασκάρη. -Τι;
Ναι, συγγνώμη.
Προχώρησες και το έκανες τελικά.
Δεν θα έμενα μόνος σε εκείνο το άθλιο ρετιρέ που είδαμε.
Ήταν απαίσιο.
-Δεν το αγόρασες. -Όχι.
Δεν έχω αγοράσει τίποτα. Δεν θέλω δεσμεύσεις.
Τώρα είμαι...
-Εντάξει; -Ναι, είμαστε καλά.
Ξέρεις πώς είναι ο Χάβι.
Υπάρχουν πράγματα...
Μερικές φορές είναι
δύσκολο να τον εκπλήξω.
Αν σου αρέσουν οι εκπλήξεις,
εγώ σου έκανα μια πρόταση που κι αν ήταν έκπληξη.
Μπορούμε να μην ξαναθυμηθούμε εκείνη τη μέρα;
Ήμουν πεπεισμένος ότι θα ήταν σαν ταινία, και θα έλεγες "ναι".
-Έφαγα χαστούκι... -Γονάτισες.
-Όχι. -Ναι, λίγο.
-Έκανα κίνηση. -Έκανες. Θεέ μου.
Το χαστούκι στο πρόσωπο πονάει ακόμα. Γαμώτο! Κι ακόμα μοιάζω με μαλάκα.
-Θεέ μου. -Κοίτα.
Ήταν χαριτωμένο,
μα δεν ήταν η σωστή στιγμή.
Δεν ήταν. Όχι η καλύτερη στιγμή.
Θεέ μου.
Θέλω τουαλέτα.
Πήγαινε.
Μπορούμε να αγκαλιαστούμε σωστά;
Το θέλω.
-Μου έλειψες. -Κι εμένα.
Τη μισή μου ζωή έψαχνα μια υπέροχη ιστορία αγάπης.
Και τη βρήκα,
αλλά δεν ήταν δική μου.
Γεια σου!
Μια στιγμή.
Για αυτόν; Ευχαριστώ.
Κοίτα τι σου έδωσε.
Θα εκπλαγείς με όσα μπορείς να κάνεις
όταν δεν έχεις εμμονή με το να βρεις τον μεγάλο έρωτα.
Είσαι χοντρούλης.
ΚΑΡΤΑ ΕΠΙΒΙΒΑΣΗΣ ΑΡΙΑΝΑ ΜΟΝΤΕΟ ΜΟΥΝΘΙΑ
Άρχισα να πηγαίνω σε παρουσιάσεις όχι για μια δωρεάν μπίρα.
-Την άλλη βδομάδα; -Αμέ!
Διάβασα βιβλία άλλων εκδοτών, έδειξα ενδιαφέρον για τη δουλειά τους.
Ανταλλάξαμε απόψεις.
Και σύντομα κατάλαβα
ότι κανείς δεν έχει ιδέα τι κάνει.
Κι ήμουν ειλικρινής για πρώτη φορά,
με τον εαυτό μου και με τους άλλους.
Αγαπητοί βιβλιοπώλες,
αναγνώστες και συνάδελφοι,
έχω πει ότι οι εκδόσεις Mon FORTE πάνε καλά και δεν είναι αλήθεια.
Πάνε πολύ άσχημα...
Στο τυπογραφείο.
...και φταίω εγώ.
Έχω να βγάλω καλό βιβλίο...
Δεν έχω βγάλει καλό βιβλίο ακόμη.
Ειλικρινά, το επόμενο βιβλίο της Σονσόλες Ντουράν είναι διαμαντάκι.
Ελπίζω να γιορτάσουμε ότι θα περάσουμε την πρώτη έκδοση μαζί.
-Γεια σας. -Καιρός ήταν.
-Λοιπόν; -Περιμένουν.
-Στον πάγο αυτές. -Εντάξει.
-Πώς είσαι; -Συγχαρητήρια.
-Ευχαριστώ που ήρθατε. -Δεν θα το χάναμε.
-Έχουμε κάτι για σένα. -Ναι;
Έκπληξη!
Προσκλητήριο γάμου;
-Όχι. -Έλα, προσκλητήριο γάμου;
Από το ίδρυμά μου. Σου χρηματοδοτήσαμε μερικά πόδια.
Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Είναι 50 ευρώ.
Έχω μόνο 25. Θα κρατήσω το δεξί πόδι, εντάξει;
Ακούστε, παρακαλώ.
Σας παρακαλώ, ακούστε λίγο.
Σας ευχαριστώ.
Το βιβλίο είναι επιτυχία,
και να ο άνθρωπος που το έκανε δυνατό.
Ο Χαβιέρ έχει ένα χάρισμα.
Έβλεπε κάτι σ' εμένα που εγώ δεν είχα δει εδώ και πολύ καιρό.
Μια συγγραφέα.
Σ' ευχαριστώ που με ανέχτηκες.
-Σωστά. -Και ειδικά που με είδες.
Ελάτε, ας το γιορτάσουμε. Ο Χαβιέρ πληρώνει.
Όχι, το βιβλίο πληρώνει.
Ευχαριστώ.
Εγώ ευχαριστώ.
-Πώς είσαι; -Πολύ χαρούμενος.
Η ερωτική σου ζωή;
Μένει στάσιμη.
-Αλήθεια; -Ναι.
Σου έφερα μια έκπληξη.
-Αλήθεια; -Κοίτα.
-Γεια σου! -Γεια σου.
-Γύρισες. -Από πού;
-Από την Αυστραλία. -Δεν πήγα.
Φυσικά. Όχι, δεν πήγα, γιατί...
Γιατί σκέφτηκα
"Τι διάολο θα κάνω πάλι εκεί;" Δεν είχα διάθεση.
Μην ανησυχείς. Με τα λεφτά έκανα παραγωγή για podcast.
Είμαι καλή.
-Είμαι σίγουρος. -Ναι.
Λοιπόν.
Ελπίζω να σου πάει καλά.
-Φεύγεις κιόλας; -Ναι.
Θα μπορούσαμε να είχαμε βρεθεί.
Όντως.
-Όχι. -Όχι;
Κοίτα, Χάβι, εγώ...
Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι σίγουρη για πολλά πράγματα, μα...
ξέρω όταν μ' αρέσει κάποιος.
Δεν χρειάζεται να δω το μέλλον για να κάνω το βήμα.
Μάλιστα.
Φεύγω.
Αντίο.
Φεύγω εγώ. Γεια.
Περίμενε.
Θα έρθω μαζί σου.
Πού;
Δεν ξέρω.
Οπουδήποτε.
Υποτιτλισμός: Μάρθα Σιαμέτη