Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Tyler!
Oddycha.
DUBAJ, ZEA
Mężczyzna. Liczne rany postrzałowe.
Drogi oddechowe drożne.
TYLER RAKE 2
Zrobiliśmy, co w naszej mocy.
Warto byłoby wyznaczyć limit.
Nie możemy go tak zostawić.
Nie zawiodę go.
Co mówisz?
Odwal się.
I odliczamy od pięciu.
Cztery, trzy, dwa...
Powoli.
Idź już sobie.
Bo co? Przejedziesz mi stopę?
Na więcej mnie nie stać.
Dzięki, Nik, że nie dałaś mi umrzeć.
Następny rozdział zapowiada się szałowo.
Jeśli chcesz wiedzieć, nie tak łatwo dać umrzeć komuś, na kim ci zależy.
Walczyłeś, by wrócić.
Przekonaj się dlaczego.
KODŻORI, GRUZJA
Zurab.
Wieści z mamra o twoim bracie.
Przedłużyli mu wyrok o dziesięć lat.
WIĘZIENIE TKACHIRI GRUZJA
Gubernatorze.
Zurab. Jak zwykle miło cię widzieć.
Jak się miewasz?
Bywało lepiej.
Nasz cenny buhaj niedomaga.
Musimy go zabić. Pochować, zanim inne się zarażą.
Mam ci złożyć kondolencje?
Chodź ze mną.
Mówiłeś, że to pilne.
Słyszałem, że dziś rano zatwierdziłeś
przedłużenie wyroku mojego brata o dziesięć lat.
Zrzucił z dachu agenta DEA.
Amerykanie tego nie przepuszczą.
Gdy byliśmy mali,
musiałem chronić Davita za wszelką cenę.
Ojciec stale mi to wpajał.
Powstrzymałem jego ekstradycję do USA.
Odbywa karę na miejscu.
Pozwoliłem, by rodzina zamieszkała z nim w więzieniu.
Nie zapominajmy, kto załatwił ci ten stołek. I po co.
Przykro mi. Nic nie poradzę.
Jeden z naszych cennych buhajów niedomaga.
Już mi to mówiłeś.
Stary! Niezły lans. Proszę, proszę.
Co to za koszula? Przegrałeś zakład?
- Nieładna? - Nie.
Skołuję ci taką. Jaki rozmiar? Regularny 44?
Schudłeś trochę, co?
Zamknij się.
Też tęskniłem.
Chciałeś go odłączyć.
Nieprawda. Kłamie.
Oddałbyś mi przysługę.
Następnym razem. Obiecuję.
Zabawne, twoja siostra mówiła to samo.
Co to ma być?
Prezent.
Nie dziękuj.
A moje kury?
Zjedliśmy je.
- A pies? - Też zjedzony.
Chryste, Yaz.
Żartuję. Jest w środku.
I co mam teraz robić?
Co zechcesz.
Piesze wędrówki. Robótki na drutach.
Naucz się medytować.
Spodoba ci się tu.
Dobra, bracie. Przyślę ci koszulę.
Co to?
Spakowaliśmy twoje rzeczy. Tylko to miałeś w domu.
Całe życie w jednym, małym pudełku.
Może czas to zmienić.
Kiedy znów cię zobaczę?
Jak będzie co świętować.
Miłej emerytury!
Spadaj.
Nie dałbym im cię zjeść.
No ja myślę, kurwa.
Nie budź ich. Trudno im tu zasnąć.
Podejdź.
Nie.
Nie?
Nie dzisiaj.
Od tygodni nie widzieli słońca.
Nie zniosą tego, to dla nich męka.
Męka?
Niech się hartuje.
Możemy się ukrywać gdzie indziej.
Wiem, tutaj chroni nas twój brat. Ale mój syn nie może dołączyć do Nagazi.
Nie będziesz mi trzepać ozorem.
Co zrobisz?
Zaciągniesz mnie do swojej celi?
Zapominasz, że jesteś moją żoną?
Ale nie własnością.
Może sam je wychowam, co?
Nikt by nie tęsknił.
Mamo, wszystko w porządku?
Myślałam, że śpisz.
- Na pewno nic ci nie jest? - Na pewno.
Przykro mi.
To nic, kochanie.
Nie martw się. Wszystko będzie dobrze.
Może tata ma rację.
Muszę się zahartować.
I dołączyć do Nagazi.
Piękny widok, poważnie. Za to herbata?
Taka sobie.
I mleko ci się skończyło.
Zgubiłeś się?
Ty jesteś Rake?
Zapytałem pierwszy.
Moja odpowiedź zależy od twojej.
Jeśli nim jesteś, to jesteś mitem Mumbaju.
Legendą, która wyciągnęła pismaka z Kongo
i rozwaliła dwa gangi, by ocalić burmistrza Rio.
Byłbym zaszczycony.
Ale chyba miałem zawyżone oczekiwania.
Co jest? Spadłeś z mostu?
Odstaw kubeczek, wskocz do autka i wypierdalaj.
Nieładnie tak.
Zwłaszcza że nasz wspólny znajomy zaoferował ci robotę.
Nie mam znajomych.
Ta konkretna osoba
uważa, że tylko ty się do tego nadajesz.
Ja? Mam wątpliwości. Dałbyś nawet radę pociągnąć za spust?
I dlatego nie masz znajomych.
Idź i powiedz temu, kto cię przysłał, że nie reflektuję.
Tak?
A jeśli to twoja była? Mia.
Pies ma koszulę od Valentino?
Tak. Dostałem od kumpla.
Mia ma kłopoty?
Nie ona. Jej siostra.
W co się wplątała?
Jest w gruzińskim więzieniu z dwójką dzieci.
Mąż ją tak urządził. Dasz wiarę?
- To Davit... - Davit Radiani. Pamiętam go.
Pewnie ostatnio widziałeś go,
kiedy ze swoim bratem Zurabem opychał działki w Gruzji.
W osiem lat wybudowali sobie spore imperium.
Nazwali się Nagazi.
Podobno to znaczy „owczarek”.
Urodzili się w czasie wojny.
Wychowała ich, zahartowała.
Uciekli przed wojną domową w Gruzji
bez żadnego dobytku
i schronili się w Armenii.
Przygarnął ich wuj Avtandil.
Do dziś zawiaduje ich operacjami.
W Armenii poznali nowy rodzaj wojny.
Żeby przetrwać w Erywaniu, wkroczyli na ścieżkę zbrodni.
Jako nastolatkowie handlowali dragami. Potem zabijali na zlecenie.
Uważali się za żołnierzy wybranych przez Boga.
Do Gruzji powrócili
jako bohaterzy ludu.
Zaoferowali swoim rekrutom coś nie do odparcia... rodzinę.
Zdobyli lojalność na poziomie kultu.
Dzięki temu stworzyli sobie
miliardowy biznes, obracając herą i bronią.
Mają polityków w kieszeni.
Praktycznie rządzą krajem.
Gdyby nie Amerykanie, Davit byłby wolny.
Miejsce?
Więzienie Tkachiri.
Posłuchaj mnie, i to uważnie.
W mojej fachowej opinii problemu nie stanowią Davit czy strażnicy,
tylko dwa uwięzione tam wojujące gangi.
Jeden chce tylko zabić ją, za to oba będą chciały zabić ciebie.
Gdybym był na twoim miejscu, a nie jestem,
wszedłbym tam po cichutku i nie rzucał się w oczy,
bo jak Davit się połapie, że buchnęli mu rodzinkę,
jego braciszek wypuści na ciebie wszystko, co się da,
słowem całą armię Nagazi.
Ubaw po pachy.
Start za sześć tygodni.
Zgarniamy działkę i ze względów politycznych działasz solo.
Jeśli cię nie złapią albo nie zabiją,
dostaniesz ode mnie buziaka.
Jeśli dasz ciała, to miło było cię znać.
WYBRZEŻE AMALFITAŃSKIE
Załatwimy dostawę broni do Seulu jutro wieczorem.
Mój brat Yaz dopilnuje tego osobiście.
Jutro idę na mecz.
Przepraszam, oddzwonię później.
Tyler.
Hej, Nik. Posłuchaj.
Tę całą emeryturę wziął szlag.
- Mam robotę. - Dziewięć miesięcy po śmierci klinicznej.
Ale żyję. Przelew jest w drodze.
O czym ty mówisz? Czemu chcą właśnie ciebie?
Nie słyszałaś? Stałem się legendą.
Śpiączka chyba odebrała ci pamięć.
To ja nakręcam ci robotę.
Chciałaś też, bym się dowiedział, czemu przeżyłem.
Przekonajmy się.
Przegapisz ten mecz.
Jebać to.
Minuta do celu.
Ostatnio strasznie pocą mi się dłonie.
Niedobrze. Pewnie mam niski cukier.
Skąd wiesz?
- Z TikToka. - Nie słuchaj doktora TikToka.
- Już masz paranoję. - Muszę o tym mówić.
Telefon to słyszy i dostaję więcej rekomendacji.
To usuń TikToka.
Beznadziejny pomysł.
- Gotowy? - Jedziemy.
Wszystkie zespoły na pozycjach.
Zimno jak w psiarni.
Nie lubią spać na mrozie, to niech zmienią zawód.
Feniks przybył do Alfy. Zespół drugi i trzeci w pogotowiu.
Otworzyłem 207.
Masz pięć minut.
Prąd wysiadł wszędzie.
Idę sprawdzić.
Sandro, obudź się. Wychodzimy.
Ubierz się.
Kim on jest?
Zabierze nas stąd.
Włóż buty.
Dokąd idziemy?
Później ci powiem.
Tato?
Ucisz go.
On nas stąd wyprowadzi.
Tata czeka na zewnątrz.
Trzymajcie się blisko.
Idźcie.
- Idę z przesyłką. - Zrozumiałam.
Wybacz, mała.
Ruchy.
Kod czerwony. Ochrona, zablokować wyjścia.
Alarm. Straż, kod czerwony.
Uwaga, intruz. Zamknąć wszystkie wyjścia.
Ruszcie tyłki, akcja się zagęszcza.
Jesteśmy gotowi.
Kurwa. Wróć. Właźcie tam.
- Nie pchaj mnie. - Nie strasz go.
Dopiero zacznie się bać.
Uwaga, intruz. Zamknąć wszystkie wyjścia.
Ani kroku.
Nie zbliżać się.
Spierdalaj.
Cofnąć się!
Ruchy!
Yaz, wyprowadź mnie.
Robi się.
Którędy, Yaz? Pomóż mi.
Bravo odpada. Zbytni kocioł. Idź na lewo do zsuwni.
Wykonuję.
- Którędy? W górę? - Tak. Odbiór za dwie minuty.
Nie bój się. Pójdę za tobą.
Chodź.
Zabierasz moje dzieci? Skurwiel!
Dziwka.
Tyler, musimy iść.
Bierz dzieci, będę w Charlie!
- Co tam się stało? - Kłopoty.
Chodźcie.
- Gdzie mój ojciec? - Wsiadaj.
- Jedziemy. Trzymaj ją. - Gdzie ojciec?
Wszystkie zespoły do Charlie. Jazda!
Uwaga, zamieszki na placu. Zamknąć wyjścia.
Uwaga, wszystkie jednostki na plac. Zamknąć wyjścia.
Kod czerwony. Ochrona, zablokować wyjścia.
- Dotrę do Charlie, omijając spacerniak? - Nie.
- Szlag. - Musi być inna droga.
Trzymaj się mnie. Machaj szuflą.
Zamknąć bramy. Obstawić mury.
Dawaj!
Cofnąć się! No już!
Rake! Pomóż!
Rake!
Wyciągnij zawleczkę!
Pomóż mi!
Nie!
Pomóż mi!
Tyler!
Pomóż mi!
Jesteś cała?
Jesteśmy. Otwierajcie.
Uwaga. Wybuch za trzy, dwa, jeden...
Co tak długo?
- Puścili sygnał. Spadajmy. - Już jakiś czas temu.
Przechwyciliśmy rozmowy Nagazi. Jadą uzbrojeni po zęby.
Wiedzą, że szef nie żyje.
- Brat też wie? - Zaraz się okaże.
Gdzie dzieci?
W wozie. Ruszaj.
Trzymajcie się.
Wszyscy cali? Dzieciaki?
Gdzie tata? Mówiłaś, że tu będzie.
Później się z nim spotkamy.
Włóżcie i kładźcie się na podłodze.
Szlag.
Orient. Zagrożenie od frontu.
- Tak jest. - To ludzie Zuraba.
Trójka, dołączaj. Tyler, ochraniamy tyły.
Dobra. Nik, pozbądź się ich.
Już się robi.
Jeden wróg położony.
Położyliśmy pozostałych dwóch. Jedź.
Zachować szyk.
- Tak jest. - Tak jest.
Atak z przodu. Na prawo.
Kurwa mać!
Cholera. Kilka motocykli i uzbrojony UTV klasy wojskowej.
Nie dajmy się rozdzielić.
To Nagazi. Wojskowi. Ci ludzie to zabójcy.
To tak jak ja.
Oberwaliśmy!
Orzeł poległ.
Ogarnij te motocykle.
- Pewnie wiedzą o Davicie. - Na to wygląda.
Co wiedzą?
Kolejny leży.
- Ludzie wujka do nas strzelają? - Jesteście cali?
Nik, jeszcze dwóch. Trzymaj ich na ogonie. Wchodzę na ostro.
Szybciej!
Chciałaś szybciej?
Mam się roześmiać?
UTV po lewej.
Baza przed nami.
Trzymajcie się!
Nie wiedzą, że to my?
Bravo, będziemy za dwie minuty...
Cholera!
Kurwa!
- Uwaga. - Biegnij!
Ładuję!
Już dobrze.
Mała jest ranna! Ruchy!
Biegnijcie do drzwi. Jesteśmy pieszo. Sześćdziesiąt sekund.
Na lewo!
Na prawo! Za mną.
Trzymajcie się blisko.
Czwórka. Jesteśmy pieszo. Dwadzieścia sekund.
- Yaz, przystopuj ich. - Dobra.
Idą swoi.
Yaz, daj apteczkę.
Już się robi.
To boli!
Bardzo źle?
Otwarte złamanie. Potrzebny lekarz.
Uwaga, śmigłowce bojowe.
Idę do lokomotywy.
- Yaz, zastąp mnie. - Jasne.
Trafiłem jeden z dwóch.
Zrozumiałam.
Reaper na pozycji.
Ruchy.
Reaper Jeden i Dwa, zatrzymać pociąg.
Idziemy na przód pociągu.
Wchodź!
Reaper Jeden poległ.
Wchodzę!
Nik, wszystko gra?
Nik?
Trzymasz się?
Lepiej niż on.
Cholera, padnij!
Kryj mnie.
Tory się kończą. Zatrzymaj pociąg.
Hamulce padły.
Żartujesz.
Yaz, zabezpiecz ich. Nie mamy hamulców.
- Dobijamy. - Uwaga.
Mój zespół czeka przy końcu torów.
Czeka nas twarde lądowanie.
- Co się dzieje? - Później się dowiesz.
Przykro mi.
Dobrze to zaplanowali.
Przewodził im agent wysokiej klasy.
Podejrzewamy najwyżej pięciu ludzi, którzy mogą za tym stać.
Czeczeni?
To nie w ich stylu.
Nie organizują takich akcji.
Ktoś szukał zemsty.
Lista chętnych nie jest krótka.
Nie.
Nie chodziło o zemstę.
Raczej o coś innego.
Już dobrze.
- Uważaj na rękę. - Jasne.
Gdzie jest tata?
Nie teraz. Twoja siostra potrzebuje pomocy.
Nie idę bez niego.
- Chodź. Potrzebuje pomocy. - Nie idę!
Twój ojciec nie przyjdzie.
Nie żyje?
Ty go zabiłeś?
Zabiłeś go?
Proszę, Sandro.
Sandro.
- Posłuchaj. - Pierdol się!
Posłuchaj mnie. Chciał zabić twoją matkę.
Jeśli nie on, to ona.
Sandro.
Davit!
- Próbowałem go bronić. - Tak go broniłeś?
Masz walczyć o brata do ostatniej kropli krwi!
Cały zespół medyczny.
Będziemy na Donau-City Strasse.
Za 45 minut lądujemy w Wiedniu.
Dziękuję.
Już niedługo.
Dobrze się czujesz? Potrzebujesz czegoś?
Jestem głodny.
Sprawdzę, co mamy.
Nie radzę. Zakrztusi się.
Potrafię zająć się własnym dzieckiem.
Spokojnie. Próbuje pomóc.
Nie pouczaj mnie.
Lekarz się nią zajmie. Spróbuj odpocząć.
Od kiedy mówisz po gruzińsku?
Od zawsze.
Nic nie wie?
Był mężem mojej siostry.
Dzięki za info.
Miałem ci powiedzieć po wylądowaniu.
Dzielna dziewczynka.
Jest zła na ciebie.
To nic nowego.
Mogłam tam zostać.
- Dzieci byłyby bezpieczniejsze beze mnie. - Przestań.
Wiesz, że to nieprawda.
Jesteś prawie wolna.
Zabiorę was w bezpieczne miejsce. Słowo.
Dzięki, Tyler.
Słucham.
Wujku... to ja, Sandro.
Sandro? Gdzie jesteś?
Ojciec planował zabić mamę?
Sandro...
Odpowiedz!
Nie wierz jej. Słyszysz?
Uknuła to.
To ona zleciła jego zabójstwo. Rozumiesz?
Od dawna planowała wykraść cię ojcu.
A teraz jesteś z gościem, który go zabił.
Gdzie jesteś?
Pokaż, że wrodziłeś się w ojca.
Dokąd się udajecie?
Dokąd?
Pamiętasz, jak poznaliśmy się w Brukseli?
Mia pracowała dla parlamentu.
Tak. Byłaś z synkiem.
Miałam 19 lat.
Był dzieckiem. Ja też.
Wiem, co twoja siostra o mnie myśli.
Nic na to nie poradzę. Wiedz tylko, że to...
Nie ma nic gorszego dla rodzica
niż śmierć dziecka.
WIEDEŃ, AUSTRIA
Dziękuję.
Spieszmy się. Wylatują za sześć godzin.
- Z kilkoma wizami. - Merci.
Pięknie.
Powinieneś odpocząć.
Szykują papiery.
Czemu nie powiedziałeś?
Przepraszam...
Nie potrzebuję przeprosin, tylko zaufania.
Nie odmówiłabym.
Skoro to dla ciebie ważne.
Ważne.
Dziękuję, doktorze.
Nie wyobrażam sobie, jak zdołałaś
wychować je w otoczeniu tych ludzi.
Przetrwałaś.
Ochroniłaś je przed złem.
Znalazłaś sposób, nie mając nic. Sama.
Wiem coś o tym. Też to przerabiałam.
Każdy zasługuje na drugą szansę.
Myślisz, że robisz coś dobrego?
Że mnie ocaliłeś?
Masz się za bohatera?
To bez znaczenia. Ludzie płacą mi, bym odwalał za nich robotę.
Jak zabicie mojego ojca.
Mama wynajęła cię, byś go zabił.
Nie. Naraziła życie, by chronić ciebie i twoją siostrę.
Wydostać z więzienia, gdzie trzymał was ojciec.
Nie miał wyjścia. Zabiliby nas.
- Kto? - Wrogowie Nagazi.
Znaleźliby nas i zabili.
W ten sposób mógł nad nami czuwać.
- Mógł was kontrolować. - Nie. Nie ufał mojej matce.
Obudź się.
Wiedział, że matka zabrałaby was
i wychowała z dala od tego wszystkiego. Z dala od niego.
Dobry syn powinien być przy ojcu.
- Dobry ojciec by go nie zmuszał. - Przynajmniej nas nie porzucił.
To najważniejsze, o co was poproszę.
By powetować tę profanację.
Ścierwo przyszło do nas i wymordowało naszą rodzinę.
Naszych braci.
Boskie prawo nakazuje, by zginął z naszych rąk.
Jesteście moimi braćmi. Moje życie należy do was.
Będę trwał przy tobie aż do końca.
Moje życie należy do ciebie.
Moje też.
Narażasz ich życie.
To nie przyniesie nic dobrego.
„Masz walczyć o brata do ostatniej kropli krwi”.
Nie zapomniałem nauk ojca.
A ty?
Poznałeś kiedyś mojego syna.
Bawiliście się na plaży. Może nie pamiętasz.
Nie dożył twojego wieku.
Ostatni raz widziałem go na szpitalnym łóżku.
Rysował coś. Dookoła miał kartki papieru i kredki.
Uwielbiał rysować.
Przyszedłem się pożegnać przed turą w Afganistanie
i wiedziałem, że może nie dożyć mojego powrotu.
Przyszedłem do szpitala. Siedział na łóżku i rysował.
I masz rację...
Wyjechałem.
Tyle zapamiętał. Że go zostawiłem.
Ale twoja mama została.
Została z twoim ojcem, by cię chronić.
Nawet po tym, co jej zrobił. Czy to widziałeś, czy nie.
Została, by chronić ciebie i twoją siostrę.
Powiem ci szczerze, łatwo nie będzie,
ale będziesz musiał się nią opiekować.
Troszczyć się o nią jak ona o ciebie.
Chyba że dasz się zwieść kłamstwom ojca.
Twój wybór.
Nie zawsze taki był.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Nie. Przyjdzie tu.
Młody, coś ty narobił?
Atak od północy. Ruchy!
Pakujemy się. Jazda!
- Musimy iść. - Co się dzieje?
Znaleźli nas.
Zjedźcie windą. Wyjdźcie spokojnie z budynku.
Zejdę do garażu. Wyjedziemy wozami pancernymi.
Chodź.
Góra czy dół?
Zejdą na dół. Więcej opcji.
A dzieci?
CZEKAM Z TYŁU BUDYNKU.
- Coś ty zrobił? - Przepraszam, mamo...
Sandro... Coś ty zrobił? Jak mogłeś?
Wcale mu na tobie nie zależy.
Pozabija nas!
Nagazi to moja rodzina.
Ja jestem twoją rodziną.
I Nina.
- Na ziemię! - Na ziemię!
Chodźmy.
Helikopter jest na dachu. Otaczają nas.
Jazda! Ruchy.
- Przebijemy się. Wywieziemy was. - Dziękuję.
Wsiadajcie.
Sandro!
- Sandro! Stój! - Złapię go.
Yaz! Nie!
Szlag.
- Pobiegł do wujka. - Nik, utrzymuj łączność.
Wezwać posiłki!
Jedź, Nik. Łap chłopaka.
Tyler...
Schylcie się!
Stój!
Wracaj.
Sandro.
Chodź tu. Wracaj.
Zaufaj mi, nie rób tego.
Chodź tu.
Wracaj do swojej mamy.
Nie słuchaj go.
Zrobiła to, żeby cię chronić. Wracaj.
Wróć do nas.
Sandro.
Wróć do rodziny.
Szlag!
Nik!
Nik, nic ci nie jest?
To nie była wina mamy.
Chciała tylko nas stamtąd wydostać.
Wsiadaj i nie wychodź.
Pilnuj chłopaka.
Idź!
Granat.
W porządku?
Zabrał chłopaka. Nik i ja wychodzimy.
Zabierz nas z ulicy.
Chwila.
Trójka, załatwić ich. Migiem!
Są na górze.
Zapędźcie ich z powrotem.
Tyler, blokują nas. Spiesz się!
Jadę!
Zatrzymać go!
Zostań tu.
Wkraczamy do akcji? Strzelcy są na dachu.
Zezwalam.
Policja!
- Nik! Idźcie na dach. Bierzcie śmigło. - Tak jest.
Gotowi? Jazda!
Teraz!
Ładuję!
Za mną!
Jesteśmy przy windzie. Jedziemy na dach.
Biegnij!
Jesteśmy w windzie. Zaraz za wami.
Tak jest.
Cisną na nas. Idźcie na dach, bierzcie helikopter.
Wysiądę piętro niżej. Odwrócę ich uwagę.
Wynosimy się i kupujemy koszule. OK?
Tym razem ją włożysz.
Za Chiny.
- Jedynka, idą do was. - Czekamy.
Sergo, Konstantine, obstawić wejście. Reszta na górę.
Wszystko gra?
Wszystko będzie dobrze.
Przepraszam.
Za to, że cię w to wciągnęłam.
Nie masz za co przepraszać.
Wyjdziemy stąd. Zabierzemy cię do siostry.
Zabije moją matkę?
Jeśli chciałeś, żeby żyła,
to mogłeś nie dzwonić.
Yaz! Przyjdź na 57. piętro. Od południa.
Zostańcie tu.
Idź po nie. Zostaw to mnie.
Teraz!
Zabiję cię z przyjemnością.
Nie ty jeden byś chciał.
Bardzo ci na niej zależy.
To dobrze.
Dowiesz się, jak to jest utracić ukochaną osobę.
Ufasz mi?
A nie powinnam?
Idź po rodzinę.
Zdrajczyni!
Yaz!
Tak. W porządku?
Chodźmy.
Chodź.
Mam je. Idziemy na górę.
Zaraz będę.
Ruchy.
Yaz!
Cholera.
Yaz.
Startuj, Nik!
Tyler, co się dzieje?
Trzymaj stery.
Nie mogę oddychać.
- Już dobrze. - Yaz!
Już dobrze... Yaz!
Yaz, spójrz na mnie.
Zostań ze mną. Już dobrze.
Yaz!
Nie!
Co się stało?
- Mia! - Keto.
Myślałam, że już cię nie zobaczę.
Cały kraj nas szuka.
To wsiadaj w samolot.
Straciliśmy dziś dziesięciu.
Dobrych żołnierzy.
Wystarczy.
Nie bój się.
Będzie dobrze.
Daj przykład Sandro.
Nie przydasz mu się martwy albo gnijąc w austriackim pudle.
A jaki dam mu przykład, uciekając?
Spytajmy Boga.
„Nie lękaj się, bo Ja jestem z tobą”.
- „Pan jest blisko skruszonych w sercu”. - Znam to.
Myślałem, że Bóg odebrał ci słuch,
by szeptać ci prosto do ucha.
Ale ty słyszysz tylko swój gniew.
Wiesz, do kogo porównywał cię ojciec?
Pamiętasz tego świerszcza z bajki?
Co siedział na nosie chłopaka
i plótł mu bzdury do ucha.
Ćwierkał i ćwierkał bez końca.
Pamiętasz?
A gdzie teraz jest twój ojciec?
Gdzie twój brat?
Zawsze wiedziałem, że czeka na mnie kula,
ale nie sądziłem, że z twojego pistoletu.
Kochanie.
Jak ty urosłaś.
Ciocia Mia zabierze nas w bezpieczne miejsce.
A Sandro?
Zrobiłem ci kawę. Mleko i dwie łyżeczki cukru.
Gdybym mogła, poprosiłabym kogoś innego.
Wiem. Nie ma sprawy.
Wiem, że nie chcesz tego słyszeć...
Żałuję, że mnie wtedy nie było.
Że nie zostałem. Powinienem był...
być wtedy przy tobie. Przy nim.
To prawda. Nie chcę tego słuchać.
Dlaczego nie zostałeś?
Dlaczego?
Potrzebowali mnie. W Kandaharze i...
My cię potrzebowaliśmy.
- Wysłano mnie... - Czemu nie zostałeś?
- Miałem rozkaz... Nie mogłem. - Pieprzysz.
- Nie, czemu? - Nie mogłem...
Nie mogłem, kurwa, nic zrobić.
Stoję tu i gapię się na samolot. Ale nie mogę wsiąść.
A to czemu?
Bo nie spocznę, wiedząc, że nadal żyjesz.
Gdzie chłopak?
Myślisz, że chce mieć z tobą coś wspólnego?
Myślę, że sam nie wie.
Mów, gdzie jesteś, to dokończymy, co zaczęliśmy.
Chcesz negocjować?
Na lotnisku wojskowym. Przy kościele św. Jerzego.
Nie będę negocjował.
Nie rób tego.
Zostań z nią. Zabierz je stąd.
Otwórz drzwi. Otwórz!
Tyler!
Sergo!
Pospiesz się.
Chodź.
Chcesz chłopaka? To proszę.
To sprawa między nami. Daj mu odejść.
Nie, on tu zostanie.
Bóg wyznaczył mi misję, by zesłać na ciebie zemstę.
Czasem wypełnianie Bożej misji wymaga poświęceń.
To jeszcze dziecko.
Nie wierzysz mi?
Pociągnij za spust i pogrąż się w poczuciu winy.
Życie powoli opuszcza twoje ciało.
Bywało gorzej.
Idź i odbierz mu broń.
Nie każ mi prosić dwa razy.
Daj mu broń.
A teraz unieś ją i wyceluj mu w skroń.
Tchórz z ciebie.
Tchórz?
Tchórzostwo to zamordowanie bezbronnego w trzewiach więzienia.
Kazałem ci do niego wycelować.
Zabił twojego ojca.
Pomścij go.
Pociągnij za spust.
W porządku.
Rozczarowałeś mnie.
Odłóż broń.
Możesz pomścić śmierć brata,
ale kosztem jego życia.
Odłóż broń!
Rozwalę mu tę świńską mordę.
Nik.
Chłopiec.
Grzeczna niunia.
Pierdol się.
Przepraszam.
Nigdy...
nie przestanę.
WIĘZIENIE SCHWARZAU
WIĘZIENIE GRAZ-KARLAU
Co z nimi?
Dobrze. Są bezpieczni.
W programie ochrony świadków.
Pomogłam jej wypracować układ z Amerykanami.
Dała im szlaki handlowe, numery kont, nazwiska.
Ale zamrozili jej środki. Nic im nie zostawili.
Pod trzecią deską od kominka w moim domku
jest milion w gotówce. Daj im.
Przyszłam, bo chciałam...
Dziękuję, Mia.
Nigdy nie podziękowałem za to, że zrobiłaś to, czego ja nie... mogłem.
Nie zapamiętał cię jako kogoś, kto go porzucił.
Tylko jako kogoś, kto jedzie ratować ludzi.
Był bardzo dzielny, gdy nadszedł koniec.
Powiedział: „Chcę być odważny jak tata”.
Tak cię postrzegał.
Żegnaj, Tyler.
Sceneria jak w Dźwiękach Muzyki. Co nie?
Miałeś nie dać się złapać.
Cóż, bywa.
Mógłbym cię wyciągnąć.
Niby jak?
Wykonaj kolejną robotę.
Tylko z moim zespołem. Nie zostawię jej.
Domyślałem się, że tak powiesz.
Rake.
Rake. Fajnie się to wymawia.
Nie znam twojego nazwiska. Równie fajne?
To nie ma znaczenia.
A co ma?
To, dla kogo pracuję.
Kto to?
Porąbany skurwysyn.
Polubisz go.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI GRAFICZNEJ „CIUDAD” ANDEGO PARKSA
TYLER RAKE 2
Napisy: Ewa Nowicka