Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Tyler!
Respira.
DUBÁI, EMIRATOS ÁRABES UNIDOS
Múltiples feridas de bala.
Vía aérea aberta.
Fixemos todo o posible.
Sería boa idea pensar nun límite.
Irmá, é inxusto deixalo así.
Non me vou render.
Como dis?
Vai á merda.
Imos contar desde cinco.
Catro, tres, dous...
Non apures.
Vaite a casa, queres?
Ou que? Atropelarasme o pé?
É o que podo facer.
Grazas por manterme con vida, Nik.
Teño ganas de ver a onde me leva a vida.
Quizais non o cres,
pero é difícil deixar que un ser querido morra.
Ti loitaches por volver.
Só tes que descubrir por que.
KOIORI, XEORXIA
Zurab.
Teño novas do cárcere.
Estenderon dez anos a pena de teu irmán.
CÁRCERE DE TKACHIRI XEORXIA
Gobernador.
Zurab. Un pracer, coma sempre.
Como estás, meu amigo?
Tiven momentos mellores.
Un dos touros bos enfermou.
Temos que matalo e enterralo antes de que contaxie ós outros.
E queres as miñas condolencias?
Imos dar un paseo, queres?
Dixeches que era urxente.
Oín que esta mañá firmaches unha ampliación
da condena de meu irmán por dez anos.
Tirou a un axente da DEA dun tellado.
Esixírono os estadounidenses.
Cando eramos pequenos,
prometín protexer a Davit a todo custo.
Meu pai nunca me deixou esquecelo.
Impedín que o extraditasen ós Estados Unidos.
Segue nun cárcere xeorxiano.
Ata permitín que a súa familia viva alí con el.
Non esquezas quen che deu o teu cargo. Nin o motivo.
Síntoo, non podo facer máis.
Un dos touros bos enfermou.
Xa mo dixeches.
Aí estás! Tes bo aspecto.
E esa camisa? Perdiches unha aposta?
- Non che gusta? - Non.
Comprareiche unha. Que talle usas? O 44?
Adelgazaches un pouco, non?
Cala.
Eu tamén te estrañei.
Quería que te desconectase.
Non é verdade. Mentes.
Teríasme feito un favor.
Pois prométocho para a próxima.
Que coincidencia, túa irmá dixo o mesmo.
Que demo é isto?
Un regalo.
De nada.
Trouxestes as galiñas?
Comémolas.
- E miña cadela? - Tamén.
Cristo, Yaz.
É broma. Está dentro.
- E que fago agora? - O que queiras.
Podes facer sendeirismo, aprender a tecer...
Acadar a iluminación, xa sabes.
Isto vaiche gustar.
Veña, tío. Mandareite a camisa.
E isto que é?
Recollemos a túa casa. Só atopamos isto.
A túa vida enteira colle nunha caixiña.
Ó mellor deberías cambialo.
Cando te volverei ver?
Cando poidamos celebrar algo.
Feliz xubilación!
Que che dean.
Ola!
Non deixaría que te comesen.
Canta razón tes.
Non os espertes. Cústalles quedar a durmir aquí.
Ven.
Non.
Non?
Hoxe non.
Fai semanas que non ven o sol.
Non poden sobrevivir así. É moi duro para eles.
Duro?
Así ten que medrar.
Podemos escondernos noutro sitio.
Si, aquí protéxenos teu irmán,
pero non quero que meu fillo sexa nagazi.
O último que preciso agora é que fales.
E que vas facer?
Arrastrarme á túa cela?
Esqueciches que es miña muller?
Non a túa propiedade.
Debería crialos eu só?
Non te botariamos en falta.
Mamá, estás ben?
Pensei que estabas a durmir.
- Seguro que estás ben? - Si.
Síntoo.
Non pasa nada, cariño.
Tranquilo. Non vai pasar nada.
Ó mellor papá leva razón.
Teño que ser duro para medrar.
E facerme nagazi.
Isto é fermoso, si, pero o té?
Non é tan bo.
Non tes leite, por certo.
Perdícheste?
Es Rake?
Preguntei eu antes.
A miña resposta depende da túa.
Rake é o mito de Bombai,
a lenda que sacou ó periodista do Congo
e salvou o alcalde de Río de dúas bandas.
Sería todo un pracer,
pero admito que non cumpres as expectativas.
Caíches dunha ponte?
Deixa a cunca, sobe ó coche e vai tomar polo cu.
Non es moi amable.
E iso que temos unha amiga que che ofrece un traballo.
Eu non teño amigos.
Pois esta persoa
pensa que es o único que pode facelo.
Eu non estou tan convencido. Podes sequera apertar un gatillo así?
Ves por que non tes amigos?
Xa podes volver e dicirlle que non me interesa.
Si?
E se fose túa exmuller? Mia?
Ese can leva unha Valentino?
Si, regalouma un amigo.
Mia ten problemas?
Non, pero súa irmá si.
En que se meteu?
Nun cárcere xeorxiano cos seus dous fillos.
Encerraron alí ó seu marido, imaxínalo?
- Chámase Davit... - Davit Radiani. Lémbroo.
A última vez que o viches,
levaría bolsas de pasta co seu irmán Zurab,
pero oito anos despois teñen un imperio.
Chámanse Nagazi.
Significa "pastores".
Os irmáns naceron na guerra.
Medraron nela. Endureceunos.
Cando eran nenos, fuxiron da guerra civil
só coas súas vidas
e chegaron a Armenia.
Acolleunos seu tío, Avtandil.
Aínda hoxe leva el as operacións.
En Armenia, víronse nunha guerra nova.
Para sobrevivir nas rúas de Iereván, fixéronse criminais.
Traficaron con drogas de pequenos e graduáronse a mercenarios.
Crían que eran soldados elixidos por Deus.
Cando volveron a Xeorxia,
eran heroes do pobo.
Ofrecían algo moi importante ós seus recrutas: unha familia.
Forxáronse lealdade coma a dunha seita.
Con iso, crearon basicamente
unha operación de mil millóns.
Teñen a tódolos políticos nos petos.
O país é practicamente seu.
De non ser polos EUA, Davit sería libre.
Onde están?
No cárcere de Tkachiri.
Agora escóitame, e abre ben as orellas.
Na miña opinión experta, o problema non son Davit e os gardas,
senón as dúas bandas que están en guerra alí.
A ela só querería matala unha delas. A ti, ámbalas dúas.
Se fose ti, e evidentemente non o son,
entraría en silencio e esconderíame,
porque cando descubra que levaron á súa familia
podes estar seguro que seu irmán virá por ti con todo,
e refírome ó exército nagazi enteiro.
Soa divertido.
Comezamos en seis semanas e cobramos.
No que respecta á política, estás só.
Se todo sae ben, non te pillan nin te disparan,
vémonos á saída e douche un biquiño.
Se non... Foi un pracer.
COSTA AMALFITANA
Podemos facer chegar armas a Seúl mañá pola noite.
Meu irmán Yaz entregaraas persoalmente.
Teño entradas para o partido.
Perdoa, chámote agora.
Tyler.
Boas, Nik. Mira unha cousa.
O da xubilación non me presta.
Teño un traballo.
Hai nove meses estabas morto.
Pero agora non. Deberías ter o diñeiro na conta pronto.
De que falas? Por que acudiron a ti?
Non o sabes, Nik? Agora son un mito.
Creo que o coma xogou cos teus recordos.
Son eu quen che da os traballos.
Tamén me dixeches que atopase a razón pola que volvín.
Descubrámola.
- Non vas ir ó partido. - Cago na hostia.
Obxectivo nun minuto.
As mans súanme moito ultimamente.
Non me gusta. Terei o azucre en sangue baixo.
E como o sabes?
- Vino en TikTok. - Esquece o TikTok médico.
- Estás dos nervios. - Pero teño que falar disto.
E cando o fago, o móbil escóitame e amósame máis TikToks médicos.
Pois borra TikTok.
Vaia idea de merda.
- Estás listo? - Imos.
Equipos, ollos abertos. Todo ben.
Fai un frío de carallo.
Se non queren durmir así, que non maten xente por diñeiro.
Phoenix está en Alfa. Equipos dous e tres en espera.
207 desbloqueada.
Tes cinco minutos.
Foise a luz en todo o recinto.
Vou mirar.
Ola.
Sandro, esperta. Ímonos.
Vístete.
Quen é ese home?
Vainos sacar de aquí.
Cálzate.
Onde imos?
Cóntocho despois.
Papá?
Que non fale.
Vainos sacar de aquí.
Teu pai espera fóra.
Non vos apartedes.
Ide.
- Saio co paquete. - Ben, recibido.
Síntoo, nena.
Veña.
Código vermello. Seguridade, pechen as saídas.
Erro de seguridade. Gardas, código vermello.
Alarma, violación do perímetro. Pechen as saídas.
Movede o cu. Cada vez hai máis xente.
Estamos listos.
Merda, entrade aí! Movédevos!
Non empurres!
Está asustado.
Pois agora vai estar arrepiado.
Alerta, violación do perímetro. Pechen as saídas.
Non vos movades.
Quedade aí.
Atrás!
Atrás.
Veña!
Yaz, busca a saída.
Estou niso.
Por onde, Yaz? Axúdame.
Esquece Bravo, moita xente. Á esquerda, ós condutos de carbón.
Recibido, imos.
- Cara arriba? - Si. Aí en dous minutos.
Non teñas medo. Sube, eu vou agora.
Veña.
Si.
Vale.
Onde levas os meus fillos, cabrón?
Lercha.
Tyler, temos que marchar.
Leva os nenos a Charlie!
- Que pasou? - Problemas.
Veña, imos.
- E meu pai? - Veña.
- Imos. Suxéitaa. - E meu pai?
Tódolos equipos a Charlie, xa!
Disturbios na praza. Pechen as saídas.
Todas as unidades ó patio da prisión. Pechen as saídas.
Código vermello. Seguridade, pechen as saídas.
Algunha ruta que non pase polo patio?
Negativo.
- Merda. - Ten que haber outro camiño.
Non te separes e dálle uso a iso.
Pechen as portas. Gardas ás paredes.
Vai!
Atrás! Movédevos!
Rake, axuda!
Rake!
Tira do anel!
Ei!
Axuda!
Non!
Axúdame!
Tyler!
Socorro!
Estás ben?
Estamos en Charlie, abride.
Apartádevos. Entramos en tres, dous, un...
Por que tardastes tanto?
- Xa o saben, témonos que ir. - Sábeno desde hai tempo.
Interceptamos comunicacións de nagazi. Veñen armados.
Saben que o xefe morreu.
- E seu irmán? - Saberémolo agora.
E os nenos?
No coche. Imos xa.
Agarrádevos.
Todos ben? Nenos, estades ben?
E papá? Dixeches que viña connosco.
Reunirémonos máis tarde.
Poñede iso e agochádevos.
Merda.
Coidado, veñen por diante.
- Recibido. - Homes de Zurab.
Equipo tres, adiante. Tesnos detrás.
Vale. Nik, acaba con estes.
Xa estou niso.
Un inimigo caeu.
Tiramos ós dous últimos. Seguide.
Mantede a formación.
- Recibido. - Recibido.
Contacto, vira á dereita.
Fillo de puta.
Merda, veñen varias motos e un UTV de clase militar.
Xuntádevos, que non pasen.
Son nagazi. Soldados. Asasinos.
Eu tamén.
Déronnos!
Eagle caeu.
Quitádemos de enriba.
- Deben saber o de Davit. - Iso parece.
Que é o que saben?
Caeu a segunda.
- Por que nos disparan os do tío? - Estades ben?
Nik, tes as últimas detrás.
Que te sigan, vou a toda marcha.
Rápido!
Fun rápido bastante?
Cres que es gracioso?
UTV á esquerda.
Obxectivo todo recto.
Agarrádevos!
Non saben que estamos no coche?
Equipo Bravo, estamos a dous...
Merda!
Hostia!
- Veña, con coidado. - Ide!
Recargando!
Tranquila, estou aquí.
- Déronlle á nena! - Vale.
Pola porta da dereita. Imos a pé, chegamos en 60 segundos.
Esquerda!
Ide á dereita! Seguídeme!
Veña, non vos separedes.
Equipo catro, imos a pé! Estamos a 20 segundos.
- Yaz, fréaos. - Vale.
Pasan aliados.
Yaz, un botiquín.
Vale. Xa o teño.
Doe!
Mamá, doe!
Está moi mal?
Brazo roto. Precisa un médico.
Veñen helicópteros armados.
Vou á locomotora.
- Yaz, ven ti. - Vale.
Tirei un, o outro segue aí.
Recibido.
Equipo Reaper en posición.
Movédevos.
Reaper 1 e 2, parade este tren.
Recibido, imos á locomotora.
Imos!
Reaper 1 caeu.
Entro!
Nik, todo ben?
Nik?
Estás ben?
Mellor ca el.
Merda, abaixo!
Cúbreme.
Chegamos ó final da vía. Para o tren.
Non teño freos.
Que dis?
Yaz, amarra á familia. Imos sen freos.
- Case estamos. - Aguantade.
O equipo espera na fin da vía.
Vai ser unha chegada dura.
Máis tarde!
Síntoo.
Tiñan moitos recursos.
O líder era dos bos.
Só hai catro ou cinco persoas que puideron facernos isto.
Foron os chechenos?
Non é o seu estilo.
Non se organizan así.
Alguén buscaba vinganza.
Co irmán que tes, a lista é longa.
Non.
Non foi por vinganza.
Foi outra cousa.
Tranquila.
- Coidado co brazo. - Vale.
Onde está papá?
Non temos tempo, túa irmá precisa axuda.
Non vou sen el.
- Túa irmá precisa axuda. - Eu non vou!
Teu pai non vai vir.
Está morto?
Matáchelo ti?
Matáchelo?
Por favor, Sandro.
Ai, Sandro.
- Escoita. Ei! - Cabrón!
Escoita! Ía matar a túa nai, sabes?
Era el ou ela.
Sandro.
Davit!
Tentei protexelo.
Isto é protexelo?
Pelexa polo teu irmán ata a última gota de sangue!
Un equipo médico completo.
Vémonos na rúa Donau-City.
Aterramos en Viena en 45 minutos.
Grazas.
Case chegamos.
Estás ben? Precisas algo?
Teño fame.
Vou mirar que temos.
Para. Podería atragoarse.
Sei coidar da miña filla.
Tranquila, só quere axudar.
Non sexas condescendente.
Hai un médico esperando. Tenta descansar.
Desde cando falas xeorxiano?
Desde sempre.
Non o sabe?
Estivo casado coa miña irmá.
Grazas por avisar.
Íacho dicir. Ó aterrar.
Es moi valente.
Está cabreada contigo.
Adoita pasar.
Debín quedar alí.
Estarían máis seguros sen min.
Ei, cala. Sabes que iso non é certo.
Case chegamos. Ides ser libres.
Levareivos a un lugar seguro. Prométoo.
Grazas, Tyler.
Diga?
Tío, son Sandro.
Sandro? Onde estás?
Meu pai ía matar a miña nai?
Sandro...
Contesta!
Non atendas a nada que diga túa nai, vale?
Foi ela.
Ela matou a teu pai, entendes?
Leva moitos anos querendo apartarte del.
E agora estás co home que o matou.
Onde estades?
Es nagazi. Sé fillo de teu pai.
A onde ides?
Lembras cando te coñecín en Bruxelas?
Mia traballaba no Parlamento.
Si, estabas co teu fillo.
Eu tiña 19 anos.
El era un bebé. E eu tamén.
Mira, sei o que pensa túa irmá de min.
Non podo arranxalo, pero quero que saibas que...
É o peor que lle pode pasar a un pai.
Ver morrer o seu fillo.
VIENA, AUSTRIA
Grazas.
A traballar. Quéroos nun avión en seis horas.
- Varios visados. - Merci.
Que bo.
Deberías descansar.
Están cos papeis.
Por que non mo contaches?
Síntoo...
Non preciso desculpas. Preciso confiar en ti.
Non diría que non a isto.
Se era importante para ti.
Éo.
Grazas, doutor.
Non podo imaxinar
como os criaches ben entre eses homes.
Pero sobrevivistes.
Evitaches que os danaran.
Atopaches a forma sen nada. Sen ninguén.
Sei como é iso. Estiven na túa pel.
Todos merecemos outra oportunidade.
Cres que fas o ben?
Que me salvaches?
Que es un heroe?
O que pense eu non importa. Páganme para facer o que outros non poden.
Como matar a meu pai.
Miña nai contratouche para iso, non?
O que fixo ela foi arriscalo todo para vos protexer.
Para salvarvos da prisión do voso pai.
El non quería. Fóra, mataríannos.
- Quen? - Os inimigos de Nagazi.
Virían por nós.
Levounos alí para protexernos.
- Levouvos para controlarvos. - Non se fiaba de miña nai.
Esperta, rapaz.
Sabía que vos sacaría de alí
e daríavos unha vida fóra, non atrapados con el.
Os fillos bos non abandonan ós pais.
- Os pais bos non lles obrigan. - El non nos abandonou.
Isto é o máis importante que vos vou pedir nunca.
Arranxemos esta profanación.
Viñeron á nosa casa e mataron a nosa familia.
Os nosos irmáns.
Por lei divina, deben morrer pola nosa man.
Sodes meus irmáns. A miña vida perténcevos.
Seguireite ata a mesma fin.
A miña vida perténceche.
E a miña.
Desperdicias as súas vidas.
Este camiño non ten boa fin.
"Pelexa polo teu irmán ata a última gota de sangue."
Non esquecín as leccións de meu pai.
E ti?
Coñecías a meu fillo.
Xogastes na praia. Non sei se o lembras.
Tería a túa mesma idade.
A última vez que o vin
estaba nunha cama de hospital.
Tiña ceras e folios tirados pola habitación.
Encantáballe debuxar.
Fun despedirme porque me mandaban a Afganistán
e sabía que era posible que morrese antes de volver.
Fun ó hospital e alí estaba, debuxando na cama.
Tes razón. Eu...
Funme.
O último que soubo foi que o abandonei.
Pero túa nai non o fixo.
Quedou anos co teu pai para protexervos.
A pesar do todo o que lle fixo, víralo ou non,
quedou para protexerte a ti e á túa irmá.
Non che vou mentir, isto vai ser aínda máis duro,
pero tes que coidala. Vaite necesitar.
Podes estar aí coma ela estivo convosco
ou deixar que teu pai vos separe.
Depende de ti.
Non foi sempre así.
Perdón.
Non pasa nada.
Non. Está de camiño.
Rapaz, que fixeches?
Ataque polo norte. Imos!
Preparádevos.
- Marchamos. - Que pasa?
Atopáronnos.
Baixade no ascensor e saíde pola porta con calma.
Eu vou ó garaxe e abro camiño cos coches blindados.
Veña.
Arriba ou abaixo?
Baixarán eles. Terán máis opcións.
E os nenos?
VÉMONOS NO CALELLO DE ATRÁS.
- Que fixeches? - Perdón, mamá...
Sandro, que fixeches? Como puideches?
Non lle importades!
Vainos matar!
Os nagazi son a miña familia.
Eu son túa familia.
E Nina!
- Abaixo! - Agachádevos!
Veña.
Helicóptero no tellado. Ataque en pinza.
Veña, imos. Movédevos.
- Abrirémosvos un camiño. - Grazas.
Metédevos no coche.
Sandro!
- Sandro, espera! - Vou por el.
Yaz, non!
Merda.
- Vai co seu tío. - Nik, non perdas contacto.
Precisamos reforzos!
Segue, vai polo neno!
Tyler...
Agachádevos!
Ei! Ven aquí!
Oe!
Volve aquí!
Sandro.
Rapaz, volve.
Confía en min. Non o fagas.
Ven.
Volve con túa nai.
Non lle fagas caso.
Fixo todo isto para protexerte. Volve!
Volve connosco.
Sandro.
Volve coa túa familia.
Merda!
Nik!
Nik, estás ben?
Non foi culpa de miña nai.
Ela só quería sacarnos de alí.
Entra e queda no coche.
Vixía ó neno.
Vai!
Granada.
Estades ben?
Tyler, ten ó rapaz. Seguímolos a pé.
Imos á rúa. Busca unha saída.
Agarrádevos.
Equipo tres, parádeos.
Rápido.
Están arriba.
Obrígaos a que volvan entrar.
Tyler, estamos acurralados. Apura!
Estou indo.
Parádeo!
Esperade aquí.
Temos permiso para atacar? Hai tiradores no tellado.
Permiso concedido.
Policía!
- Nik, ó tellado. Tíraos! - Recibido.
Lista? Xa!
Imos!
Recargo!
Vide comigo.
Estamos no ascensor. Imos ó tellado.
Xa!
Estamos subindo, xusto detrás de vós.
Recibido.
Queren atraparnos. Capturade o helicóptero.
Eu vou desde o piso de abaixo para distraelos.
Derrotámolos e buscamos unhas camisas.
Pois pona esta vez.
Esquéceo.
- Equipo un, van para aí. - Listos.
Vós vixiade a entrada. Os demais imos arriba.
Ei.
Estás ben?
Todo vai saír ben.
Síntoo moito.
Sinto que te arrastrara a isto.
Ei.
Non tes que desculparte.
Vouvos sacar de aquí e levareivos coa túa irmá.
Vai matar a miña nai?
Se querías que vivise,
non chamaras.
Yaz, precísote ó sur do piso 57.
Quedade aquí.
Vai coa familia. Isto é cousa miña.
Vai!
Vou desfrutar ó matarte.
Ponte á cola.
Ela débeche importar moito.
Ben.
Agora sabes como é perder un ser querido.
Confías en min?
Non debería?
Vai coa familia.
Traidora!
Yaz!
Si. Estás ben?
Veña, imos.
Veña.
Teño á familia. Subimos.
Vou para alí.
Veña, seguide.
Yaz?
Merda.
Yaz.
Sube, Nik!
Tyler, que pasa?
Ti sigue voando, Nik.
- Estou aquí. - Afogo.
- Perdón. - Yaz!
Ei, Yaz, colega!
Yaz, mira para min.
Queda comigo, colega. Estou aquí!
Si, tío...
Yaz!
Non!
Que pasou?
- Mia! - Keto.
- Mia. - Keto.
Pensei que non te ía volver ver.
Búscanos todo o país.
Pois vai, sube ó avión.
Hoxe perdemos dez nagazi.
Bos soldados.
Xa basta.
Non teñas medo.
Todo sairá ben.
Sé un exemplo para Sandro.
Non lle serves de nada morto
nin nun cárcere austríaco.
Como podo ser un exemplo para el
se escapo?
Preguntémoslle a Deus.
"Non teñas medo, estou contigo."
"O Señor está preto do aflixido."
Coñézoa. Lina.
Pensaba que Deus
te deixara xordo para poder murmurarte ó oído,
pero agora só escoito a túa ira.
Sabes con quen te comparaba meu pai?
Lembras o grilo daquela película?
O que se pousaba no nariz do neno?
Sempre lle chiaba ó oído.
Unha e outra vez, sen parar.
Recórdalo?
E onde está teu pai agora?
Onde está teu irmán?
Sempre souben que me esperaba unha bala,
pero non que sería da túa pistola.
Cariño.
Creciches moito.
A tía Mia vainos levar a un lugar seguro.
Sandro vai vir con nós?
Fíxenche un café. Con leite e dous terróns.
Non tiña ninguén máis a quen pedirllo.
Seino. Non pasa nada.
Sei que non queres escoitar isto...
Perdón por non estar alí.
Perdón por non estar, por non quedar...
Debín quedar por ti e por el.
Tiñas razón. Non quero escoitalo.
Por que non quedaches?
Precisábanme en Kandahar e...
Precisabámoste nós.
- Sempre estaba fóra... - Por que non quedaches?
- Tiña ordes e non podía... - O carallo.
- Por que non quedaches? - Non podía...
Non podía arranxalo.
Estou mirando o meu avión, pero non podo subir.
E por que?
Porque non podo vivir sabendo que segues por aí.
Onde está o neno?
Crees que quere saber de ti?
Creo que o confundiches.
Dime onde estás e rematamos o noso.
Queres negociar?
No aeroporto da igrexa de san Xurxo.
Non penso negociar.
Non o fagas.
Queda con ela e ídevos.
Abre a porta!
Tyler!
Sergo!
Apura.
Ven.
Quérelo? Aquí o tes.
Isto é cousa nosa. Déixao ir.
Non. Vai quedar aquí.
Deus deume a misión de mostrarche o mesmo inferno.
Cumprir a Súa vontade supón ás veces un sacrificio.
Só é un neno.
Dubida de min.
Dispara e consúmete nunha vida de culpa.
A vida está abandonando o teu corpo.
Paseino peor.
Vai. Quítalle a pistola.
Non cho vou repetir.
Dálle a pistola.
Agora equilíbraa na man e apúntalle á cabeza.
Es un covarde.
Covarde?
Covardía é matar a un home desarmado nun cárcere.
Dixen que lle apuntes.
É o home que matou a teu pai.
Víngate.
Aperta o gatillo.
Non pasa nada.
Vaia decepción.
Baixa a arma.
Podes vingarte polo teu irmán,
pero custaralle a vida,
así que baixa a arma!
Voulle voar a cara a este cabrón.
Nik,
o rapaz.
Boa chica.
Vai á merda.
Síntoo.
Moitísimo.
Nunca...
pararei.
CÁRCERE DE SCHWARZAU
CÁRCERE DE GRAZ-KARLAU
- Ola. - Ola.
Como están?
Ben. A salvo.
En protección de testemuñas.
Axudeina a negociar cos EUA.
Deulles rutas comerciais, contas bancarias, nomes...
Pero os estadounidenses quitáronllo todo.
Na miña cabana, no terceiro taboleiro desde a cheminea,
hai un millón en efectivo. Podes darllo.
Vin porque quería...
Grazas, Mia.
Sei que nunca o dixen.
Por facer o que eu... non puiden.
O último que viu de ti non foi abandonalo.
Foi como ías salvar xente.
Foi moi valente cando chegou a fin.
Dixo que quería selo coma seu pai.
El víate así.
Adeus, Tyler.
Isto parece Sorrisos e lágrimas, non?
Á fin pilláronte.
Cousas que pasan.
E se puidese sacarte?
A cambio de que?
De outro traballo.
Non sen o equipo. Non a vou deixar.
Xa pensaba que dirías iso.
Rake.
Rake. Que divertido de dicir.
Nunca me dixeches o teu. Tamén o é?
Non importa.
E que importa?
Para quen traballo.
E quen é?
Un cabrón dos bos.
Encantarache.
BASEADO NA NOVELA GRÁFICA "CIUDAD" DE ANDE PARKS
Subtítulos: Marcos Carou Balado