Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Witam El Paso i Juárez.
Dziś w Warsztacie Raya zmierzą się
Gigantico i El Topo rodem z El Paso.
Do tego uwielbiany i znienawidzony exótico, Duży Beltran!
Patrz!
No zobacz te bice.
Jakie bice? Świrujesz.
- Kurwa. - Tylko patrz.
Jak ten drugi.
Tak będę się bujać, jak rozwalę El Topo.
Powodzenia, młody.
- Co tam, Pete? - Przywitałeś się z rywalem?
Nie chce się przygotować? Pewnie.
- Dobra. - El Topo!
Wolisz kopać dziury czy być dziurą?
Co to za wąsik?
Zapuściłem go dla ciebie, kochanie.
Lubisz, jak cię łaskocze.
A to bezczel!
Zdejmij maskę i zostań exótico.
- Gerardo, czemu stale się spóźniasz? - Powiedz mu coś.
Daj mu buzi!
Przestań się wygłupiać!
Z boskiego ringu Warsztatu Raya
będzie państwa zabawiać kat z Tijuany.
Gigantico!
Zmierzy się w widowiskowej walce z kimś,
kto wypełza tylko w nocy, żeby nie złapali go granicznicy.
Oto najohydniejsza kreatura na ulicy Mariscal.
El Topo!
Pilnuj jej, bo drugiej nie mam.
Zatłucz go!
Dajmy im konkretne show.
Improwizuj ze mną.
Powąchaj moje dupsko!
Wstawaj, jebany El Topo!
Pedał.
Pieprzony pedał.
Mocniej!
Walczcie!
Pedał!
Wyjazd stąd, frajerze!
Spójrzcie na pierdolonego Topita.
Wyglądasz na gościa,
który lubi być na czworakach.
Tak jest!
El Topo lubi w dupsko!
Panie i panowie!
Tę widowiskową walkę zwycięża kat z Tijuany.
Gigantico!
Facet nie ma za grosz finezji.
Kompletnie.
Ziomek się nie pierdoli.
W przeciwieństwie do ciebie, głupku.
Było całkiem nieźle, mały.
Powtórzysz walkę z Gigantico w przyszłym tygodniu.
Znowu z nim?
Zlituj się, Pete! Ciągle robimy to samo!
Chcesz walczyć czy nie?
Jeszcze nie pora spać. Noc jest wciąż młoda.
Oto zapaśnik o sile tysiąca motyli,
który oczarowuje egzotycznym stylem.
Duży Beltran!
Spadaj!
- Wywalcie go! - Wynocha!
Pieprzona cipa!
W dynamicznej i romantycznej konfrontacji...
Zaczynamy! Jeden, dwa...
Jeden, dwa, trzy, koniec!
Ręka!
Właśnie tak! Cofnij się!
Panowie, to koniec.
Pokonany, jak zwykle.
Właśnie tak!
Cześć, Saúl. Śmigaj.
- Tak? Dobra. - W porządku.
Wiem, że ją zabiją.
Drago cię widzi i nic nie robi.
Uspokój się.
Kto ci tak powiedział?
Doktor Roberto dzwonił przed chwilą.
Przecież Roberto...
Ale ma kolczyki.
I jaki błyszczący pierścionek.
Pasowałby mi jej styl?
Ale kolczyki czy kulawa noga?
Wredoto. Mówiłam o kolczykach.
Ona go zabije.
Odetnie mu tlen.
Jezabel działa?
Wczoraj wieczorem działała.
Docisk był schrzaniony.
Pomożesz mi dostarczyć pranie?
Tak, niech tylko skończę z szyciem.
Odpadło mi kilka guzików.
Jakiego mam zdolnego syna.
Kiedyś uszczęśliwisz jakiegoś chłopaka.
Tylko nie umawiaj się z gnojkami.
To ty jesteś ta nowa?
Jak masz na imię?
Przelicz ubrania i sprawdź, czy niczego nie brakuje.
Wszystko się zgadza.
Nigdy nic nie ukradłam. Masz jakiś problem?
Od dawna mnie wnerwiasz. Zawiniłam ci czymś?
Przestań, mamo. Jedźmy już.
Ile jej płacą?
Połowę tego, co tobie.
Nie rozkładaj nóg, bo skończysz jak ona.
Jedźmy już! Siadaj!
Właśnie tak! Mocno!
Mocno!
Dalej.
Dobrze. A teraz?
Dalej!
Razem.
Tak!
Dobrze. Tak jest.
Właśnie tak.
Dobrze. Widzimy się jutro.
Przyszedłeś potrenować czy popatrzeć?
Widziałem twoją walkę w Coliseum.
Bywam tam.
Lady Anarchia.
- Sabrina. - Saúl.
- Cześć. - Miło cię poznać.
- Też tam walczysz? - Nie.
Czasem walczę w Warsztacie Raya.
Moi uczniowie tam walczą, ale ciebie nie widziałam.
Od jak dawna walczysz?
Od dziecka.
Prawdziwe walki toczę od kilku lat.
W przyszłym tygodniu zmierzę się z Gigantico z Tijuany.
Ale chcę coś zmienić.
Odwrócić role.
Pokażę gnojkowi, gdzie jego miejsce.
Dam mu do wiwatu.
Nieźle. Chcesz popracować?
Wejdź na ring.
- Mogę? - Jasne.
OK.
Dawaj.
Niech zgadnę.
Stale każą ci odgrywać antagonistę?
Nie widzą we mnie potencjału.
Pod jakim pseudonimem walczysz?
El Topo.
Kret. Urocze.
Kurwa.
Wszystko gra?
Mogłabym cię uczyć.
To niemożliwe.
- Nie mam kasy. - Cicho. Wykombinujemy coś.
Wróć jutro.
- Dobra. - OK.
W porządku.
Lecę odebrać córkę.
Jezu.
Po ilu treningach ci dorównam?
Po stu.
Przynajmniej.
Dobra.
El Topo.
Dobra.
Wyciśnij trzy okrążenia. Jazda!
Szybciej.
Ruchy! Szybciej!
- Dość! - Co teraz?
Wstawaj, migiem.
Świetnie. Teraz upadnij.
Wyciągnij dupsko.
- Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć. - Tak jest.
- Siedem, osiem, nie. - Jeden, dwa, trzy!
- Cztery, pięć... - Nie.
Koniec będzie, kiedy ja tak powiem.
Zdrówko.
Za mężczyzn.
Uda mi się coś ugrać z Gigantico?
Saúl...
Próbujesz walczyć, jakbyś był El Hijo del Santo.
Nie pasuje ci to.
Masz do wyboru różne style walki.
Nie musisz odgrywać antagonisty.
Nie chcesz występować jako exótico?
Nie.
Im nie dają wygrywać.
- Co słychać, synu? - Co tam?
Długo jeszcze?
Jeszcze troszkę.
Niech opróżnią popielniczkę.
- Chcesz coś? - Taco.
- Tak jest. - Tylko nie ociągaj się.
Nie będę.
Znasz ich?
Nie.
Jego z widzenia.
Jest luchadorem.
Mówią na niego El Comandante.
Chcesz się przywitać?
Nie znam go, mamo.
- Mogę cię przedstawić. - Nie, dzięki.
- Chodźmy. - Nie.
- Synu. - Nie, mamo.
Chodź.
Kochanie.
Przepraszam, El Comandante?
Tak.
Mój syn też jest luchadorem.
Jest gwiazdą. Mówią na niego Pięść Szatana.
Co za zbieg okoliczności.
Walczy też pod pseudonimem El Topo.
Mówi, że jest bardzo dobry.
Za bardzo się stresuję, żeby chodzić na jego walki.
Cześć. Jestem Yocasta.
Anna. To mój mąż Gerardo.
Małżeństwo mojej córki Andreíny z dr. Ernestem Rangelem,
pani Kassandra de Contreras...
Potrącisz z napiwku?
No tak. Mamie też.
- Cześć. - To mój Saúl.
- Mamo! - Zupełnie jak jego ojciec.
- Gdzie masz szluga? - Kopcisz dwa.
Nie widziałam, kiedy wyszedłeś.
Daj mi mojego.
Wykapany ojciec.
Masz po nim oczy.
Usta.
Nawet włosy.
Po chuja tu przyjechaliśmy?
Jedźmy już stąd.
Nadal byłby z nami,
gdybyś mnie posłuchał.
...za srebrną maską skrywa się zdumiewający Santo.
Ależ gorące powitanie.
Mariachi grają, tłum wiwatuje i klaszcze.
Grupa ludzi, która...
Widzisz? To El Santo.
Synu, mam dla ciebie prezent.
Robi widowiskowe wejście.
Wybitny z niego luchador i aktor.
...możesz mi pokazać.
- Cicho. - Idzie Kanarek.
Spójrzcie tylko.
Oto mistrz równowagi.
Sami widzimy, co było po trzecim upadku.
Facet chce rozgościć się na ringu.
Oszałamiający skok!
Ale go przypiął!
Co za skok! Niesamowite.
- Ty ich zaprosiłeś? - Nie ja.
Nie zapraszałem...
Wiesz, kto potrafi dobrze zrobić brwi?
Veronica Castro.
Prawda?
Takich specjalistek jest mało.
Miała świetną fryzurę.
Racja.
- Robiła wrażenie. - Jestem spóźniona.
Nie przypominam już nikogo.
Tak jest lepiej.
Znacznie lepiej.
Proszę. Jak leży?
- Dobrze. - Świetnie.
Jaka Roszpunka.
I jak?
Nie czekaj na mnie.
Nie będę.
- Idź wcześnie spać. - Pa.
Powiedzieć ci coś?
Pamiętaj, że jeszcze nie skończyłem.
Przecież to exótico.
Ale zwycięzca.
Ale tu dziś ludzi.
Tak jest. Dasz radę.
Głowa do góry, nie przejmuj się nimi.
Zostaw to mnie.
Tylko weź się w garść.
Szykuj się, jesteś następny.
Słuchaj, dziś będzie inaczej.
Kim jesteś?
Jego trenerką.
Lady Anarchia?
Tak.
- Jestem wielkim fanem. - Tak?
Dziś Gigantico będzie walczyć z exótico,
czyli tym gościem.
Ale słuchaj tego.
Exótico wygra walkę.
Pora odwrócić role.
Gigantico poszedł na to?
Nie. To niespodzianka.
To przestańcie marnować mój czas. Występujesz jako El Topo.
Gigantico!
Nastąpiły zmiany w harmonogramie.
Przed nami konkretna jatka
i oszałamiający debiut nowego zawodnika.
Oto luchador rodem z El Paso.
Cassandro!
Wrestler exótico!
Wypieprzaj stąd, łajzo.
Złamiesz kark, pedale!
Dalej, Cassandro!
Dalej!
Spadaj!
Ty pedale!
Gigantico cię rozwali. Jesteś zerem, pedale.
Pieprz się!
Gigantico!
Włosy!
Skurwiel!
Tak jest!
Widzicie?
Cassandro!
- Cassandro! - Gigantico!
Cassandro!
Postaw go!
Saúl!
Panie i panowie!
Zwycięzcą tej widowiskowej walki
jest kat z Tijuany.
Gigantico!
Bez takich chujowych numerów.
Zasady wrestlingu trzeba szanować, jasne?
Co?
El Comandante.
Widziałeś mnie?
Pogadamy w sobotę.
W sobotę?
Jadą na wycieczkę.
Na dwa dni.
Tak? To długo.
Muszę lecieć.
Widziałeś moją walkę?
Pogadajmy o tym u mnie.
Więc widziałeś.
Tak, skarbie.
Widziałem cię.
Zniszcz ich!
A kogo to licho przywiało?
- Witamy! - Dziękuję!
- Czekaliśmy na ciebie. - Dzięki.
Super. Wchodź. Jestem Lorenzo.
Witaj w moim barze. Mogę postawić ci piwko?
Oczywiście.
Sabrina, jego trenerka.
- Zamawiaj, co chcesz. - Cholera, to...
Komendant policji Gomez Pulido.
Znasz go?
Tylko z gazet.
Chodź.
- Niedługo wrócę. - Jasne.
Co słychać, Lorenzo?
Nowy idol ludu.
- Cześć, miło poznać. - Nawzajem.
- Cześć. - Siema.
Jak się masz?
- Przepraszam. - Pogadajmy.
Usiądź.
Dziękuję.
Świetny występ.
Zaskoczyłeś nas.
Serio?
Tak.
Wiesz, jak mówią na to w korridzie?
„Zejście faraona”.
Czułem się świetnie. Widownia była zadowolona.
Zgadza się.
Chciałem wysłać Gigantico na walkę do Monterrey,
ale przez ciebie zaczynam wątpić.
Jesteś bookerem?
W tym jebanym życiu można mieć wiele ról.
Chcę być twoim przyjacielem.
- Mogę? - Pewnie.
Mój przyjacielu.
Do tej pory walczyłem tylko w Juárez.
Wszędzie jest tak samo.
Ludzie są pierdolnięci.
Dlatego lubią zapasy. Świat jest popieprzony.
W pewnym sensie zapaśnik walczy ze złem.
Z ringu snuje opowieść, w której dobro pokonuje zło.
I tyle.
Tak jest na całym świecie. W Chinach, Japonii, Monterrey.
Wszędzie ten sam syf.
Chcę walczyć wszędzie.
W Japonii, Chinach i Monterrey...
- Wiadomo. - W stolicy.
Już chcesz występować wszędzie.
Najpierw rozwiąż ten problem.
Felipe, pozwól.
- Czego ci trzeba? - Znasz go?
Nie znam.
Przyjrzyj się dobrze.
To jest...
Saúl. Cassandro!
- Cassandro. Exótico. - Mówisz?
- Jesteś zapaśnikiem? - Tak.
Dobrze.
Miej na niego oko.
Oprowadź go i dopilnuj, by dobrze się bawił.
Oczywiście. Ma się dobrze bawić.
Wszystko gra?
Załatwię ci, co chcesz.
Dziękuję.
Nie sądziłem, że siedzicie we wrestlingu.
Lorenzo jest bookerem.
- Naprawdę? - Tak.
Powiedział mi o pojedynku w Monterrey.
Facet jest w czołówce. Zajmuje się wszystkim.
Skąd ten towar? Czyściutki.
Szkoda, że nie byłeś na walce i nie poznałeś Cassandra.
Kogo?
- Cassandra. - Tak.
Nie kręci mnie to.
Wolę kluby ze striptizem.
Przykra sprawa,
bo to ładne show.
- I to bardzo. - Podobają mi się maski.
- Serio? - Tak. Fajne są.
Jaką nosisz maskę?
- Żadnej. - Serio?
- Nie masz maski? - Nie.
Żadnej maski!
- Jesteś inny. - Jak zawsze.
- To dobrze. - Tak. Przystojniak z ciebie.
Dzięki.
Gdyby Cassandro tu był, powiedziałby ci wiele rzeczy.
Na przykład...
że chce cię pocałować.
Ale Cassandra tu nie ma.
To dobrze, bo mam laskę i nie chcę kłopotów.
Też mam chłopaka.
- Serio? - Jest duży i bardzo silny.
Dobra.
Sorki, że wróciłem tak późno.
Obudziłem cię?
- Obudziłem cię? - Nie.
Obudził mnie telefon, który dzwonił przez cały ranek.
Było niesamowicie.
Naprawdę fajnie. Wpadnij kiedyś.
Nie przemyślałeś tego.
Nie pomyślałeś, co powie tata, kiedy się dowie.
A na pewno się dowie i wścieknie.
Synku.
Nie chodzi tylko o to.
Musisz na siebie uważać.
Pamiętasz, co zrobili synowi Silvii w zeszłym roku?
Podoba ci się?
Pospiesz się, Saúl.
Podoba ci się nad rzeką?
Ładnie tu, prawda?
Patrz.
Powiedz, dobrze się bawisz?
Dziękuję, kochanie.
Eduardo, skarbie!
Lepiej idź stąd.
- Jak leci? - Dobrze.
- Jak tam dziewczyny? - Dobrze.
- Dobrze się bawią? - Tak, wszyscy.
Nie chcę, by dzieci ją widziały.
Wyprosiłem ją.
Widziałam twoją mamę w tłumie.
Mówisz?
- Tak! - OK.
Dobra.
Gotów?
Zawsze.
Panie i panowie!
Rozpoczynamy show.
W walce wieczoru z Błękitnym Płomieniem zmierzy się...
Powitajmy Cassandra!
Sabrina, tutaj.
Dalej.
Walka ma być czysta.
Dalej, Cassandro!
Pedał!
Stul ryj, to mój syn!
Wszystko dobrze, Cassandro?
Gra?
Raz, dwa, trzy.
Pedał!
Załatw go, Cassandro!
Puść go.
Poddajesz się?
Dalej.
Mocno!
Spokojnie, to może być wbrew zasadom.
Pedał!
Cassandro!
Dawaj na środek!
Skup się. Wstawaj.
Dawaj!
Nieźle.
Cassandro!
Jeden, dwa...
Nie wtrącaj się!
Wynocha!
Powalisz go!
Cassandro!
Buziak!
Cassandro wygrywa.
Podwójna stawka dla wszystkich.
Pieprz się, biały śmieciu. Ja nie przegrywam z exótico!
Podwójna?
Podwójna.
Cassandro!
Jeden, dwa, trzy!
Aplauz!
Mój idol!
Cassandro!
Widziałaś ten szalejący tłum?
Matko Przenajświętsza!
Dobry Boże!
Pomyśl, co by było na stadionie lub arenie.
Wszystko w swoim czasie, synu.
Martwisz się?
Prawda?
Martwisz się reakcją taty.
Idź się bawić, tylko nie wracaj za późno.
Odwieźć do domu?
- Przestań. - Lepiej cię odwiozę.
- Nie jestem kaleką. - Na pewno?
Pamiętaj, co powiedział lekarz.
- Weź leki. - Nie rób scen.
Nie robię.
Idź się bawić, znajomi czekają.
- Nie zrób z siebie głupka. - Ty też nie.
Brakowało mi twoich ust.
Czekaj.
Nie spieszymy się.
Dobra.
Najpierw coś zjedzmy. Zrobię nam drinki.
Dobra.
- OK. - Uczcijmy to.
Wszechświecie, dziękuję, że mogę być sam
z Gerardo.
Sam na sam.
Przepraszam.
Cassandro woli być na górze.
Jestem całkiem inny niż on.
Nie lubię, kiedy mówisz o nim, jakby był prawdziwą osobą.
Jest też śmiałkiem.
I śmieszkiem.
Jest seksowny...
Nie uważasz, że jest?
Tak, jest.
Podobałeś mi się bardziej jako zwykły luchador.
Spokojnie, jeszcze dorośnie.
Lubię cię takim, jaki jesteś.
Lubisz ruchać słabiutkie kreciki.
Zamknij się.
Ty sukinsynu!
Gdzie jest teraz Cassandro?
Zaraz...
Dobra.
Skoczę po piwko.
Dobra.
Chodź, mamo!
Gotów.
Nie, synu.
Dalej!
- Zostaw mnie. - Zabiorę cię do fajnego miejsca.
Chodź, wystarczy.
Czemu nie dasz mi spokoju?
Ta miejscówka ci się spodoba.
Zobaczysz.
Ładnie tam.
Tam mieszka facet, którego ubóstwiam.
Robiłam mu pranie i uwielbiałam jego zapach.
- Singiel? - Żonaty. Ma dwoje dzieci.
- Nie ma dla mnie ratunku. - Bynajmniej.
Znowu to samo.
Patrz.
Obok tamtego krzywego drzewa
mieszka stara syfiara.
Zawsze dawała mi masę uwalonych koszul.
Paskudztwo!
A jej mąż?
Walił konia ze trzy razy dziennie.
Ich ręczniki były aż sztywne.
Dosłownie stały same.
Naprawdę? Kurde.
- Powalone. - No nie?
Nie wiem, co z nimi zrobili.
Spójrz, mamo.
- Wybacz ten ordynarny język. - Spójrz.
Jesteśmy na miejscu.
„Na sprzedaż”.
Nie stać nas.
Zaufaj mi.
Powalczę w innych miastach, a resztę pożyczę.
Zobaczmy go.
Chodź go obejrzeć.
Mamo?
Za domem czeka niespodzianka.
Chodź.
Pospiesz się.
Chodź.
Świetnie.
Będziesz kiedyś łysy.
Nawet tak nie mów!
Wypluj to.
Gdy tu zamieszkamy, przebuduję basen, by miał kształt serca.
- Serca? - Tak.
Dlaczego?
Bo chcę i jestem gejem.
Synu.
Piękny. Z żółtą kuchnią.
Chcę go kupić jak najszybciej.
Gdzie twój tata?
Zapomnij.
Masz co opowiadać.
Wcale nie.
Jakoś ci nie wierzę.
Dobra.
Mama poznała go na imprezie.
Była młodziutka. Od razu wdali się w romans.
To trwało latami, a on miał żonę.
Potem gromadkę dzieci.
Mama była w nim zakochana po uszy. Nadal jest.
Poznałeś go?
Tak.
To on pokazał mi zapasy. Zabrał mnie na kilka walk.
Nie widujecie się już?
Dawno go nie widziałem.
Wyszedłem z szafy, mając 15 lat.
Ojciec jest bardzo...
zakochany w Jezusie.
Więc przestał przychodzić.
A twój gdzie?
- Kto to? - Imigranci, mamo.
Przechodzą przez granicę.
Zaproś ich do środka.
Nakarm ich.
W lodówce jest chili.
Już sobie poszli.
Pewnie są głodni.
I spragnieni.
Już poszli.
Czasami przechodzą z dziećmi.
Skończyły ci się?
Bierzesz je?
Tak, synku.
Skończyły mi się wczoraj.
Zabawimy się, blondi?
Imprezka na wynos?
Tak, ale...
Nie twierdzę tak. Wiadomo, że w Teksasie...
To dużo. Nie dam rady.
- Dobry wieczór, Lorenzo. - Co słychać?
Co tam?
Zastanawiam się nad Monterrey.
Potrzebuję kasy.
Posłuchaj...
Monterrey to zamknięty temat.
Mam coś innego.
Palacio de los Deportes w Meksyku!
El Hijo del Santo chce zrobić wielkie show
i szuka rywala, który mu dorówna.
Wyjątkowego i godnego przeciwnika.
Mam walczyć z El Hijo del Santo?
- Tak jest. - Sam nie wiem.
To nie lada zadanie.
Nie spieprzę tego!
Myślisz, że w to wejdzie?
- Raczej nie. - To jak będzie?
Tylko pytam. Gadaliśmy już o tym.
W porządku, Lorenzo.
Interesy z tobą to przyjemność.
Zawsze o tym marzyłeś.
I to dużo pieniędzy.
Podobno będzie tam 22 000 ludzi.
Tak.
Kupię mamie dom.
Jestem z ciebie dumny.
Pojedź ze mną.
Zgódź się.
Nie.
Bądź moim facetem. Zgódź się.
- Będę cię oglądać. - Z domu.
Ze swoimi dziećmi i żoną.
Na sofie.
Dużej jak w kinie.
- Nie rozumiesz. - Bo?
- Nie masz... - No czego?
Czego nie mam?
Rodziny?
- Pierdol się! - Saúl!
Tylnymi drzwiami!
Pieprz się!
Co ty wyprawiasz? Wracaj!
Wracaj, Saúl!
Kurwa!
Nie leć w chuja i chodź do domu.
Niech wszyscy nas zobaczą!
- Cicho. - Wszyscy! Dzieci, Anna...
Zamknij się.
Uspokój się.
Spokój.
Pozostali mówią, że robisz się zbyt sławny.
Co masz na myśli?
To chyba dobrze.
Przeginasz.
Więc to moja wina?
Sugerujesz, że to moja wina?
Wcale nie.
Martwię się o ciebie.
Wcześniej...
Wszystko było poukładane.
Tak. Leciałem na jebanko, gdy ty miałeś ochotę.
Gdy nie miałeś, usuwałem się w cień.
Odejdź od niej.
Dobrze słyszałeś.
Cześć.
Przykro mi.
Jej serce przestało bić.
Jezu, nie wiedzieliśmy, co robić.
Pogrzeb jutro o 14.
- A kwiaty? - Zajmę się tym.
Dajmy Saúlowi pobyć przy matce.
To dobry dzień na śmierć.
Będzie cię obserwować w stolicy.
Jak wszyscy.
Będziesz w TV.
Cholera.
Cassandro, witaj. A ty, jak się nazywasz?
- Sabrina. - Miło mi.
Jestem Ricardo. Mój wujek czeka na ciebie.
Pokonać El Hijo del Santo.
Ci ludzie muszą cię czcić.
Nie może się doczekać, by cię poznać.
Pokaże ci co nieco.
Widział to na jakimś filmie.
Polubisz ich, to fajne chłopaki.
To przecież El Hijo del Santo.
- Legenda. - Wiem.
- Żywa legenda. - Posłuchaj.
Odpocznij sobie. Meksyk to szalone miasto.
Nas nie wciągnie.
Proszę dwie tequile.
Sabri.
Co to? Weź to zostaw.
Zostaw!
Skonsumuję sobie po walce.
Schowaj to do kieszeni.
W porządku.
Dobra.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Bardzo cię kocham.
Masz.
Saúl!
Masz ochotę?
Tak.
Jesteś z północy kraju?
Skąd wiesz?
Poznałem po akcencie.
- Chihuahua? - El Paso.
Czyli koleżka emigrant.
Witaj, rodaku.
- Dzięki. - Co cię tu sprowadza?
Szukałem ciebie.
Ale tak poważnie.
Prawda jest taka...
że jestem luchadorem.
Jutro walczę z El Hijo del Santo.
Akurat.
- Mówię prawdę. - A ja jestem Selena.
I co?
Widziałem plakat na ulicy.
Seksowny z ciebie gość.
Na żywo jesteś inny.
Bo to lucha libre.
Lucha libre.
A ja jestem wolny.
Sabri!
Sabri.
Sprzedali dom.
Ten na wzgórzu.
Nie ma już chaty z basenem w kształcie serca.
Ktoś ją kupił.
Po ptakach.
Mama i ja
mieliśmy sobie tańczyć...
w salonie z kominkiem i palić szlugi w kuchni.
Była tam ogromna żółta kuchnia.
Kuźwa.
Przyjechałem tu, żeby zarobić na ten dom.
Wystarczy już.
Ostatni.
I ani jednego więcej.
Rzucam to.
- Saúl. - Koniec.
Saúl.
Hej.
- Chodź. - Nie.
Już dobrze.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Przyjechało zobaczyć cię 22 000 ludzi.
A nie mówiłem? Udało nam się.
Rodzina będzie oglądać cię z domu?
Nie.
Nie, bo...
Może tata obejrzy walkę.
Taką mam nadzieję.
Santo!
Santo! Dawaj!
Santo!
Panie i panowie, witajcie w Pałacu Wrestlingu!
Dziś olśni nas swoją osobą
wybitny zapaśnik z El Paso w Teksasie.
Wymuskany przystojniak prosto z salonu piękności.
Powitajcie go gromkimi brawami.
Oto Cassandro!
Sprawdzę cię, Cassandro.
Dziękuję.
A teraz, panie i panowie,
powitajmy potomka legendy.
Oto wielki spadkobierca srebrnej maski.
Powitajcie go gromkimi brawami.
El Hijo del Santo!
Santo!
Zapraszam na środek.
Wypieprzaj, cipo.
Nie daj mu wygrać, Santo!
Jeden, dwa...
Puszczaj!
Jestem dobry, puść mnie.
Santo!
Jebać spedalonego exótico!
Łap się lin, Cassandro!
Co z tobą?
Pedał!
Cassandro!
Brawo.
Trzymał mnie na barkach.
Tłum szalał.
Gadałem z ekipą Santo.
Możemy zrobić show w Nowym Jorku, Bostonie
albo gdzieś indziej.
Jaki on jest na żywo?
- Miły. - Zdjął maskę w szatni?
Co ty. Nigdy jej nie ściąga.
Podobno nawet w łóżku.
- Serio. - Tak?
Ile zarobiłeś?
Wystarczająco. Zamów coś.
To samo.
Jak leci?
Możemy spokojnie gadać, bo myślą, że rozmawiamy o El Santo.
Musimy być razem.
Potrzebuję cię.
Pokazał ci swoją kolekcję masek?
Co?
Santo pokazał ci wygrane maski?
Dobra, możemy wciąż spotykać się potajemnie.
Wiesz co?
Teraz możesz przychodzić do mnie.
Wtedy ona się nie dowie.
Obiecuję, że nikomu nie pisnę ani słowa.
Nigdy. To nasz sekret.
Ona już wie.
Jeśli nie przestaniemy, zostawi mnie i zabierze chłopców.
Będzie rewanż?
Chyba tak.
- Ale nie wiem kiedy. - Czym jeszcze się chwalił?
Pokazywał maski.
Wszystko.
Pokazał mi maskę Ultramana,
pas Blue Demona juniora i maskę Huragana Ramireza.
Wszystkie trofea, a miał ich w bród.
Normalnie mózg staje.
Podobno jest bardzo miły i wszystkich traktuje dobrze.
Kuźwa, Saúl, udało ci się.
Bujasz się z gwiazdami.
Gratulacje, Saúl.
Udało ci się. Gratuluję.
Hej, Felipe.
- Mów. - Masz coś?
Tak, w biurze.
Chodźmy.
Jak bardzo jesteś skuty?
- Konkretnie. - Ekstra.
Saúl idzie się migdalić z gangusem.
Nie przeszkadza mi, że jest gejem,
ale czy musi tak się z tym obnosić?
Co racja, to racja.
Boję się, że w toalecie do mnie podejdzie
- i coś od niego złapię. - Chyba śnisz.
Zawijam się, chłopaki. Cześć.
- Już? - Cześć.
Bierz mi z ręki jak ptaszyna.
- Proszę. - Dobra.
Nie mogę.
Nic się nie stało.
Nie przejmuj się.
Wszystko gra.
Przepraszam.
Do zobaczenia, czarusiu.
Posłuchaj.
Chcę być twoim przyjacielem. Zgoda?
Dobrze. Chcę się uczyć.
Masz zadatki na gwiazdę. Wiem, co mówię.
Mam do tego nosa.
Zaufaj mi.
ROZMOWY Z EL HIJO DEL SANTO
Witam w kolejnym odcinku mojego programu.
To trofeum zdobyłem w Palacio de los Deportes.
Pokonałem wielkiego luchadora, który wtedy był nieznany.
Tamtego wieczoru narodziła się wielka gwiazda.
Powspominamy tamte wyjątkowe chwile na ringu z kimś,
kogo wielce podziwiam i szanuję.
Przetarł szlaki gejowskiej społeczności we wrestlingu.
Odmienił oblicze exótico.
Dzisiaj w programie gościmy
mojego drogiego przyjaciela exótico Cassandro.
- Witaj, przyjacielu. - Dziękuję.
- Walczymy czy rozmawiamy? - Nie walczymy.
Racja. Zapraszam na towarzyską pogawędkę.
Cassandro, nasza publiczność uwielbia pewien temat.
- Tajemnice gwiazd. - Oczywiście.
- Opowiedz nam coś. - Dobrze.
Jeśli chodzi o mnie,
to najbardziej inspirują mnie kobiety.
Dorastałem wśród kobiet i dzięki nim odkryłem,
kim jestem, kim chcę zostać i co chcę osiągnąć.
Podziwiam Matkę Teresę, siostrę Juanę Inés de la Cruz,
Marię Curie i księżną Dianę.
Lady Anarchię, moją przyjaciółkę i trenerkę.
Zawsze stała za mną.
Oraz, oczywiście, moją mamę,
bo dzięki niej jestem, kim jestem.
Jak mimo tylu przeszkód i trudności
udało ci się osiągnąć sukces? Zdradź swój sekret.
Byłem wierny sobie.
Byłem sobą.
I tyle.
Jaki będzie kolejny etap w twojej karierze?
Mam zaszczyt ogłosić, że ruszamy w światową trasę.
Pokażemy meksykański wrestling całemu światu.
Oczywiście.
Zawitamy wszędzie.
Cassandro, pewien młodzieniec
bardzo chce ci coś przekazać.
- Oczywiście. Gdzie on jest? - Proszę.
Stoi przed nami.
Cassandro, zawsze marzyłem, by z tobą porozmawiać.
Obejrzałem wszystkie twoje sobotnie walki.
Widziałem cię na żywo pięć razy.
Zbieram też akcesoria z twoją podobizną jak ta figurka.
Widzisz?
Wiesz...
Kilka miesięcy temu
wyszedłem z szafy przed tatą.
Tata okazał mi zrozumienie i jest tu dziś ze mną.
Bez ciebie nie dałbym rady.
Brawo!
Dziękuję, Cassandro!
Gdy Sara powiedziała, że dzwoniłeś, nie uwierzyłem jej.
Myślałem, że nie chcesz mnie już widzieć.
Ja myślałem to samo o tobie.
Podobno jesteś naprawdę dobry.
Widuję plakaty z tobą na mieście i w kościele.
W zeszłym tygodniu widziałem mural z tobą.
Jak to było walczyć z El Hijo del Santo?
Nie oglądałeś?
Cóż...
Nie chciałem patrzeć na to, co się stało z moim synkiem.
Potrzebowałem cię.
Był taki etap w życiu, gdy cię potrzebowałem.
Już tak nie jest.
I nic w tym złego.
I co?
Nie wybrałem sobie tego, kim jestem.
Ja też nie.
Przed wami pochodzący z El Paso
Cassandro!
Gotów?
Tak.
Exótico!
Dalej, Exótico!
Napisy: Aleksandra Domke-Jarre
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger