Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
İrlanda'da büyümek,
geleceğin hep başka bir yerde olduğunu hissettirirdi.
Bizim Dublin'imizde, sanki hiç şu an yoktu,
geçmişi ya da geleceği bir kenara bırak.
U2 son iki yılında şarkılarını yeniden gözden geçirdi.
Grubumuzda,
tutunabileceğimiz her türlü geleneğe karşı yabancılaşmış hissediyorduk.
Ve aklımızı kurcalamaya başlayan soru,
"Bu hikâyenin neresinde olduğumuzdu?"
Bono & Edge eski bir dostlarını bu yeniden tahayyül edilen şarkıları
canlı olarak çalarken izlemesi için davet etti.
Fıstık ezmeli şekerlemeleri arıyorum.
Onlar nedir?
Sadece yiyeceğine dokunmak istemiyorum.
Peki, bak, şimdi dokundun... Tamam. Sağ ol.
...uçağa biniş için. Teşekkürler.
- Peki, adın ne? - Felix.
Felix mi? Ben de Dave.
Seni gördüğüme sevindim. Dublin'e gitmeye çalışıyorum.
Kendine iyi bak. Sağ ol.
Bu geceki programın neden muhteşem olduğuyla ilgili bir şey daha var.
Bu, dünyadaki en büyük, en muhteşem,
en heyecan verici, en etkili rock and roll grubu.
Bayanlar ve Baylar, bir kez daha, U2.
U2, bayanlar ve baylar.
- Selam Dave. - Ah, inanmıyorum.
- Tekrar görüştüğümüze sevindim. - Ben de sevindim.
Beni de dahil ettiğiniz için teşekkürler.
İnanmıyorum. Kendine nasıl beklentiler oluşturmuşsun.
Yazarlık, şiir ve düz yazı, müzisyenlik.
Unuttuğum bir şey var mı?
Özgüvenim... hiç bu kadar düşmemişti.
Şunu söylemek isterim ki kapı şimdi kapalı.
Senle yakın arkadaş olmayacağız.
Geçmişindeki seni seviyor musun?
Hayatının şu noktasında dönüp geriye bakmayı?
Hayır.
Peki. Tamam, istediğimiz sadece buydu. Çok sağ ol.
Haydi... Müzikten bahsedelim.
Yıllar süren tahayyülden sonra bazı şarkıların sözlerini değiştirdin.
Bazılarının belki baştan hiç tamamlanmadığını da düşündün.
Evet, öyle.
Bu kadar uzun süre etrafta olunca, bir nevi kaçınılmaz olarak
ortaya çıkan o yapaylığı söküp çıkarmak istedik.
Salgının yarattığı izolasyon ortamında, soru şuna dönüştü:
"Her şeyin kabuğunu söküp aldığınızda geriye ne kalır?"
Neresinden alıyorsun?
Peki, tamam. Başından alalım.
Salgın sırasında ne yaptığımı bilmek ister misin?
- Ne yaptın? - Kaligrafi.
- Sahiden mi? - Evet.
İyi bir noktaya geldim.
- Vay. - Evet.
Bono & The Edge A SORT OF HOMECOMING with Dave Letterman
Bir köprü inşa edeceğiz Denizin ve karanın üzerinden
Bu gece için...
Turneler arasında, Larry yaralanmış
ve Adam bir sanat filmi çekmeye gitmişken...
Eve geliyorum
...Edge'le David Letterman'ı Dublin'e çağırıp şarkılarımızdan konuşmak istedik.
İki, üç, dört.
Ve kesinlikle bir parçam onları sanki ilk kez dinliyormuş gibi
duymak istiyordu.
Konser Provası
Ve kendimize o sinir bozucu soruyu sorduk,
"U2 gibi bir rock müzik grubunun etkisini
çekip alırsak, bu şarkıların ayırt edici bir özelliği kalır mı?"
Bir saniye.
Teknik, ses biraz düşük.
Adam meşgul ve Larry bir şey yapamazken,
Bono & Edge Dublin'deki müzisyen, arkadaş ve öğrencileri
yardıma çağırdı.
Tamam.
Tempoyu nasıl artırırız bilmiyorum. Deneyelim mi?
Onlar diye bir şey yok
Bam!
Yani, biraz tempoyu artıralım.
Onlar diye bir şey yok
Ah, pardon.
İşte böyle.
Onlar diye bir şey yok
Sadece biz varız
Arpej şeyi.
Sanki enstrümanını gıdıklıyormuş gibi yapmak işe yarayabilir.
Güzel.
Onlar diye bir şey yok
Her şey sönümlendiğinde...
Sadece biz varız
Sadece sen ve ben
Sadece biz varız
Ben ve sen
Onlar diye bir şey yok
Ve hepiniz, şarkının sonunu söylerken
bir nevi bir enerji alanı oluşturun, tamam mı?
Sadece biz varız
Harika.
Mekâna bak be!
Çok güzel bir müzik ortaya çıktı
ve "Yüce Dave"i de Dublin'e getirebildik.
Nerede... Dave nerede?
Amanın! Hâlâ canlılar.
- Ah, David Letterman! - David.
- Selam millet. - Selam.
Merhaba.
- Merhaba. Nasılsın? - Merhaba. Nasılsın?
Buna ne diyorsun?
- Ah, evet. Vay. - Vay.
- Buraya ilk gelişin mi? - Dublin'e ilk kez geliyorum.
Doğrusu, evden ilk kez çıkıyorum.
Bu dükkândan biraz bahseder misiniz?
InDub Reggae Dükkânı.
-İrlanda'daki tek reggae dükkânı. - Tek mi?
Evet, İrlanda'da tek.
Ben peynir tekeriyle ilgileniyorum.
Hiç bütün bir peynir tekeri almadım.
Arkadaşlarım için iki şapka almak istiyorum.
- Peki. - Baş ölçüleri...
Biri şu kadar, diğeri de şu kadar.
Peynir taşıyan yaşlı bir adama yardım edecek kimse var mı?
U2 yürüyüş turuna katılan herkese hoş geldiniz demek isterim.
Bazı gruplar vardır, onları dinleyince,
önümde sokak manzaralarının açıldığını görürüm.
Ve Dublin ve U2 birbirine derinden bağlıdır.
1977 yılının Ekim ayında, The Clash adlı büyük İngiliz punk müzik grubu...
THE CLASH DUBLİN'DE
...Trinity Üniversitesi'nin Sınav Salonu'nda iki konser verdi.
Kalabalıkta genç ve oldukça hassas Bono da vardı.
The Clash'i sahnede bu öfkeli şarkıları söylerken izlemek
onun için bir uyanış anı oldu.
Daha sonra, belki katılmazsınız ama dünyadaki en büyük grup olduklarında,
Dublin'in bu tarafını sahiden hiç unutmadılar
ve onlar için yaptığı hiç bir şeyi.
Sıcak yemek olabileceğini söylemişlerdi.
Haydi geri dönelim.
Özellikle yapmak istemediğin şeye.
Siz çocuklar bir araya geldiğinizde kaç yaşındaydınız?
1976'da, 15 yaşında falandım.
On beş mi?
Şu.
11 yaşındayken, bir sene şu okula gittim.
Beni okuldan attılar.
Atmasalardı, bu adamla tanışamayacaktım.
- Sahiden mi? - Aynen öyle.
Grupla ilişkinden bahseder misin?
Ne zaman başladı?
1982 yılı Şubat ayında.
ANTON CORBIJN FOTOĞRAFÇI
- Onlarla yakınlaştın mı? - Bir bakıma.
Yüzünüze güneş ışığı gelsin.
Yani, sizin işiniz gölgelerle, değil mi?
Ama sen ailenin bir parçasısın.
Onlarla tanıştığından beri, açıkçası onlarda bir değişiklik gördün mü?
Biliyor musun, onlar değişmediler. Bunu söylemeliyim.
- Yaklaşın. - Tamam, Edge.
Bu takvim çekimin.
Pazartesi sabahı
On sekiz yıldır ağarıyor gün
"Ne zamandır?" dedim
"Ne zamandır?" diyorum
Öylesine bir...
Grubun belirli bir zamanda
belirli bir lise kültüründen doğduğunu söyleyebilirim.
Çok memnundum
Mount Temple Ortaokulu
Bu ülkemizdeki sosyal bir deneydi.
Mezhep farkı gözetmez, her dinden insan gelebilir
ve benim için daha önemlisi, kızlar ve erkekler bir aradadır.
Erkekler ve kızlar Okula gider
1978 Mezunları Mount Temple Ortaokulu
Ve kızlar çocuk yapabilir
Yani, buna benzemeyen
Arkadaşlarımızla birlikte tamamen kendi kültürümüzü yarattık.
Sokak çetemizin adı Lypton Köyü'ydü.
Nedenini hatırlayamıyorum.
Ve Lypton Köyü'nde, tüm arkadaşlarımıza kendi benzersiz takma adları verilmişti.
İşte orada "Edge" adını aldım.
Bono'nun Köy'deki adı "O'Connell Caddesi'nin Vokal Bono'su"ydu.
-İşitme cihazı mağazasının adı mı? - Evet.
Ve bu bir parçası olduğumuz
muhafazakar topluma karşı direnişin bir kısmıydı.
- Yani buradaki Edge. - Evet.
Bono.
Sonra buradaki Adam.
Ve bu da Larry.
Onların orijinal Köy isimlerini duyunca,
neden onları kullanmadıklarını anlarsın.
Larry'ninki... O "Reçel Kavanozu" olarak bilinirdi.
Reçel Kavanozu mu?
Adam "Bayan Burns"tü.
Bas gitarcının adı "Bayan Burns."
Evet.
Ruhumuz var, canımız var
Kardeşlerim ve ben kontrolden çıkmışız
Cumartesi öğleden sonraları eğlenceli bir şeyler
yapmak dışında bir arzumuz yoktu.
Ama sonra, tuhaf biçimde, birlikte çalmaya başladıkça,
ki başlangıçta berbattık,
aramızda bir kimya olduğunu fark ettik.
Benim takma adım, "Ahmak."
Evet.
David Letterman "Ahmak"
Birbirimizi en son 2000'lerin başında gördük.
2000lerin başı. Konserinizle meşguldük.
ŞARKICI-SÖZ YAZARI
Konuklarımız Bir Zamanlar filminde oynamış
iki yetenekli şarkıcı-söz yazarı...
O günlerde, seninle işte geldi, sağ ol ve iyi gecelerden başka
bir şeyden bahsettiğimizi sanmıyorum.
Kafanı odandan dışarı çıkarmazdın. Hızlıca selamlaşırdık.
Büyük olaydı.
Bir de hepimize, "David'ten uzak durun" demişlerdi.
- Ve gözümün içine bakmamanızı. - O da söylenmişti, evet.
Selam Glen. Çok güzeldi. Affedersin.
Gözlerin, bu arada, inanılmaz güzel.
Sağ ol David.
Nerede olduğumuzu anlatır mısın?
Dublin'deyiz. Yani, Greystones'dayız.
Yani biz bir nevi "sahilin kenarında koyun eğimindeyiz"in güney ucundayız.
Joyce'u alıntılamak istersek. Öyleyiz... Evet.
Geleli bir dakika bile olmadı ve Joyce alıntılıyorsun.
Tanrım.
Seninle birlikteyim. İrlandalılıkla seni etkilemem gerekli.
Dostların U2'dan bahsedeceğiz.
Evet. Yani, onları neredeyse hayatımın başından beri tanıyorum.
On yaşındayken amcam beni Police müzik grubunu izlemeye götürdü
ama açılış grubu U2'ydu.
-İnanmıyorum. - Evet. Evet.
Ve herkes, tüm, yani...
Bu adam sahneye çıktı ve sanki şöyleydi... bu adam çılgın.
Herkes giderken "Onlar kimdi?" diyordu.
Onlar İrlandalı'ydı. Onlar Dublin'liydi.
Benimle aynı kasabadandılar.
Biz de hepimiz onlara kafayı taktık.
Başka hiçbir müziğe benzemiyordu.
YAZAR & GAZETECİ
Sadece İrlanda'da değil, Amerika ya da İngiltere'den de haber alıyorduk.
U2 tamamen farklıydı.
Bana söylediğinde dışarıdaydım
Bana ihtiyacın olduğunu söylediğinde
Yani sadece Amerika'da değil ama küresel olarak,
neden insanlar bu müziğe böyle duygusal yaklaşıyorlar?
İlk kez "Takip Edeceğim" şarkısını radyoda duyduğumda,
o zamanlar herkes her şeye ne kadar
karşı olduğunu göstermeye çalışıyordu,
U2 samimiyetiyle bir şey ifade etmeye çalışıyordu.
Bir amaçları vardı ve müziklerinde bir ciddiyet vardı,
bunu kolayca reddedebilirdin.
Çünkü Bono... ondaki saflık bir nevi rahatsız ediciydi.
Neden, ah, neden?
İlk albüm çıktığında... 18 yaşında olmalıyım.
Yani biz çocuktuk, sahiden, bu işe başladığımızda.
Geleceğiniz için bir öngörünüz falan var mıydı
yoksa gündelik, haftalık bir şey miydi?
Bu, konserlerimiz ve yani canlı U2 seyiricisiyle ilgiliydi,
bize sürekli devam etme ve ileri gitme duygusu veren oydu.
Tam bir ezber bozucuydu.
U2 bir nevi çığır açtı ve tüm dikkati kendi üzerine çekti.
Yani, o zamanki tüm gruplardan, bir anda daha başarılı oldu.
Camdan dışarı bakıyordum Kaybolmuştum
Kimse U2'nun böyle ünlü bir grup olabileceğini düşünmemişti.
Çünkü onlar biraz tuhaftı ve...
Ama onlarda bir şey vardı. Bir şey vardı...
Şarkılarında bir mesaj vardı.
Sağ olun. Tanrı sizi korusun.
DUBLİN PROJESİ
Yarın U2 konserine gitmek ister misin?
Bedava U2 konseri var.
Evet.
U2 müzik grubunu tanıyor musun?
- Evet. - Onları hiç canlı izledin mi?
İzlemedim, inan ya da inanma.
- Burada bir konser verecekler. - Evet.
- Yarın gece. - Evet.
Konsere gelmelisin.
Sadece adımı ver ve içeri gir.
Sadece, "Dave gelebileceğimi söyledi" de.
Evet, tamam. Çok isterim. Memnun olurum.
Evet, gitmelisin... Tanrı aşkına, gitmelisin. Evet.
Benim işim burada biter.
Ama bence şimdi ilginç olan, bence şöyle bir şey var...
başa geri dönüyorlar.
En büyük rekabetin güvende olmak istemek.
20 milyon albüm satmış olmak çok iyi hissettiriyor
ya da ne kadarsa.
83'TEN BERİ YAPIMCI & ORTAK
Ve bunun manasını anlıyorsun.
Ama, "Hayır, bunu değiştirecegiz.
Ve izleyicimizi de oraya getireceğiz" demek.
Bu ısınma şarkısını nasıl söyleyeceksin Edge?
Dur tahmin edeyim.
Oradaki en büyük düşmanınız ileri adım atma korkunuzdur.
Bak, sorun şu ki nereye gideceğimizi söylemiyorlar.
Kendimiz bulacağız.
Dert etme.
AMBASSADOR SİNEMASI DUBLİN
Biraz zor bir gün değil mi?
Çok hoş.
Evet. Onları ilk kez görecek olmak.
- Ne mekân ama. - Evet.
- Fantastik. - Evet, evet.
Yaptığın her şey hâlâ konfor alanın içinde mi?
Nadiren.
Evet... Sahiden nadiren konfor alanımdayım.
Bunun grup için de zor olduğunu düşünüyorum
çünkü onlara da izin vermiyorum.
Bana göre, müzik ve şarkı yazmak sadece, yani, bir kalp ameliyatı gibi.
Vay be.
Çok teşekkürler.
Teşekkürler.
Bu gece neden burada olduğumuz hakkında fikrimiz var mı?
Bu deneyimi yaşadığınız için çok, çok mutlu olacaksınız.
Hazır mısınız?
Bono ve Edge.
Evet!
Işıklar sönüyor
Karanlık
Kafanın içi vahşi ormanlar gibi Kalbine söz geçiremiyor
Bir duygu çok daha güçlüdür Bir düşünceden
Gözlerin kocaman açık
Ve ruhun da öyle Paha biçilemez o
Aklın sürtebilir orada burada
Merhaba, merhaba
Merhaba!
Vertigo diye bir yerdeyiz
Orası nerede?
O keşke bilmeseydim dediğim her şey
Hissedebileceğim bir şey verdin bana
Evet!
Gece delik deşik
Kurşunlar gökyüzünü yırtarken Altın sarısı mürekkeple
Onlar ışıldar, çocuklar Rock and roll çalarken
Dans edemeyeceklerini bilirler
En azından onlar biliyor
Ritme karşı koyamadığımı
Hesabı istiyorum
Kırmızı ojeli kız Boynunda İsa kolyesi
Ritme kaptırmış kendini
Dur, dur, dur
Ah
Merhaba, merhaba
Merhaba!
Evet, Vertigo adlı bir yer
Orası nerede?
O keşke bilmeseydim dediğim her şey
Hissedebileceğim bir şey veriyorsun bana
Hissedebileceğim
Bana dostunu söyle Sana kim olduğunu söyleyeyim
Anlıyor muyuz?
Ah, evet
Bunun hepsi
Bunun hepsi senin olabilir
Hepsi
Bunun hepsi senin olabilir
Sadece bana istediğimi ver Böylece kimse incinmesin
Merhaba, merhaba
Merhaba!
Vertigo diye bir yerdeyiz
Orası nerede?
O keşke bilmeseydim dediğim her şey
Ama bana bir şey veriyorsun
Aşkının bana öğrettiğini hissedebiliyorum
Nasıl, nasıl
Aşkın bana öğretiyor
Nasıl diz çöküleceğini
Diz çöküleceğini
Evet, evet
Grubun kökeni her zaman dinî, Hıristiyanlık etkisiyle bağlantılı.
Bu bana sıra dışı geliyor.
Amerika'daki bir rock and roll grubuyla karşılaştırınca,
orada çocuklar garajlarında ot çekiyor ve kızlarla buluşmak istiyor.
Oraya geleceğiz.
Bu İrlanda'dan dolayı mı?
Yani, sana bir harita çizmeliyim.
Peki, yani...
Sana kabataslak bir İrlanda çizene kadar bekle.
Tamam, neredeyse böyle bir şey.
Kuzey Denizi'nde küçük bir adada yaşıyoruz,
ara sıra görülen kötü hava ve bazı zor komşulardan dolayı vahşi bir ortamdayız.
Ve Kuzey İrlanda ülkesinde...
Kuzey - İrlanda İngiltere
...Kuzeyli Protestanların sayısı Katoliklerden fazla.
Sınır çizilmesine ne sebep oldu?
Bizim Bağımsızlık Savaşı'mız.
Burada kimden nefret edeyim?
Ben... Birinden nefret etmek istiyorum.
Büyük bölünmenin bir parçasıyım.
Şeyden nefret etmek istiyorum... İngilizler olur mu?
- Hayır. Hayır. - Tamam.
Kimi sevmiyorsan ben de sevmiyorum.
Peki en önemli farklılık hâlâ din olabilir mi?
Yani, evet.
ŞİMDİ ÖZGÜR DERRY'YE GİRİYORSUNUZ
Biz çocukken Kuzey İrlanda Sorunu'nun ortasında kalmıştık.
Bir protestoyu durdurmak için çağırılan İngiliz birlikleri 13 Katoliği öldürdü.
Biz grubu kurarken arka planda sürekli tıp tıp damlayan su gibiydi.
İNGİLİZ BİRLİKLERİ ÇEKİLİYOR
Yani, biz de inancımızı ifade edecek bir yol arıyorduk,
bu açıkçası dinî değildi.
70'lerin sonlarında İrlanda'da bir hareket vardı,
buna Karizmatik Yenilenme deniliyordu.
Ve bazı dindar insanlarla tanıştık.
Özellikle, mal mülkleri yoktu.
Çok disiplinli bir hayatları vardı.
Onları izlemeye değer diye düşündük.
Ve onlar da bizi olduğumuz gibi kabul eder göründüler.
Ama, bir süre sonra, daha çok geleneksel kilise gibi olmaya başladılar.
Ve işte o zaman onların önderleri bize geldi ve şöyle dedi,
"Bakın, Tanrı için tam zamanlı çalışmalısınız, rock and roll'la olmaz."
Müzik vazgeçmemiz gereken bir şeydi
çünkü bu insanlara göre rock and roll anlamsızdı.
Ve esas iş bozuk bir dünyayı onarmaktır.
Edge de bir tür...
Evet, ızdırap içindeydi.
Yani grubu dağıtabilecek kadar ciddiye alındı bu durum.
Evet.
Çünkü güya faydalı olacaksak, müzikle, yani, ne...
Bu nasıl görünecek?
Birkaç haftamı sahiden neyin doğru olduğunu anlamaya çalışarak geçirdim.
Hâlâ aklımızı kurcalıyordu
ve esas cevap Edge'in başladığı
bir şarkı şeklinde geldi.
Ve sonra bir gün, bu öfke açığa çıktı.
Yazamamanın, bir rock and roll grubunda olmalı mıyım sorusunun
cevabını bilememenin verdiği yılgınlık.
Gelecekte nelerin saklı olduğunun.
O dönemde kaç yaşındaydın?
21 belki.
Bugünkü haberlere inanamıyorum
Gözlerimi kapatamıyorum Aklımdan da çıkartamıyorum
Bu bir simyaydı.
Ve onu izliyordum. Arka tarafında duruyordum.
İçsel öfkenin dışa dönüşümünü gördüm.
Daha ne kadar? Bu şarkıyı daha ne kadar söylemeliyiz?
Daha ne kadar? Daha ne kadar?
Bu gece Bir olabiliriz
Bu gece
Ve şöyleydim, "Oh! Bu yüzden bir müzik grubunun üyesiyim."
- Evet. -"Bu yüzden bu adamla birlikteyim."
- Ve o şarkı, "Pazar Kanlı Pazar," - Evet.
müziğimizin kendisi dışında bir şey ifade edebileceğini hissetmenin bir yoluydu.
Elimizde U2'nun Red Rocks Amfiteatr'ında RTÉ ulusal kanalındaki çekimi var.
Ah, evet.
Hım, ah, ah
Baştan, onların zirveye ulaşmaya çalıştıklarını söyleyebilirdiniz.
Bırak gitsin!
Yani İrlanda'nın kuzeyinde, Amerika'da Katolikler ve Protestanlar hakkında
şarkı söyleyen bir adam var.
U2 gidip milyonlarca Amerikalı'nın önünde bizi savundu.
Ve bunu TV'de görebilmiştik ve çok şaşırmıştık.
Söyle, "Artık yeter"
- Artık yeter - Artık yeter
Artık yeter Gözyaşlarını sil
- Kan çanağına dönmüş gözlerini sil - Pazar Kanlı Pazar
Gözyaşlarını sil
-Çünkü bu bir ilahiye dönüştü... - Evet.
...çaresizliğin, arzuların ilahisine...
Pazar Kanlı Pazar
...sadece bunu ifade etmek bile, her ne kadar kasvetli bir düşünce de olsa,
onu söze dökmek insanlara bir sürü cesaret ve teselli verdi.
Bundan öyle bıktım ki
Yani şu anda, İrlanda'da barış hâkim.
Önünde sonunda, ne zaman bilmiyorum,
umarım ben hayattayken sınır kaldırılır
çünkü bu boyuttaki bir adada bir sınır olması biraz gülünç.
Ve kuzey ve güney umarım birbirlerine biraz daha saygı gösterirler.
Bu güzel olurdu.
Sinema olmadan önce, bu kısım Rotunda Hastanesi'nin parçasıydı, bu salon.
Ben burada doğmuşum. Evet, öyle.
Brendan Behan demiş ki,
"Rotunda'da doğmamışsan, gerçek bir Dublinli değilsindir."
İşte böyle.
Sıradaki şarkı Dublin hakkında yazdığımız gerçekten ilk şarkı.
1970'lerde, Dublin şimdikinden çok farklıydı.
Çok farklı bir ülke.
Çok kötü.
Biz de şarkının adını "Kötü" koyduk.
Ya caysam ve bırakıp gitsem
Kendimi tekrar iki parçaya ayırsam
Yapabilseydim Bilirsin yapardım
Yapabilseydim
Yapardım
Boşver gitsin
Teslim ol
Bu teslimiyetin bir şarkısı
Bunların herhangi biri başka bir yerde gerçekleşebilir miydi?
Sadece birbirinizi tanıdığınız için değil ama Dublin önemli.
İrlanda siyah beyazdan renkliye geçerken buradaydık.
BARIŞ ADALET İÇİN KIZ KARDEŞLER
Bu ruhsuz hayat çizgisini bırakabilseydim Rüzgâra
KUZEY İRLANDA 98 REFERANDUMU
Ülke kendi kimliğini bulmaya çalışıyordu.
Biz kimiz?
Bize yutturulmaya çalışılan bu efsaneye kanacak mıyız?
Yoksa daha sıra dışı bir şey mi olacağız?
Işığa
Ve U2'nun dört üyesinin de ülkeyle ortak noktası budur.
Ancak o zaman her şeye sahip olabilirsin
Her şeyini verirsen
Ancak o zaman her şeye sahip olabilirsin
Her şeyini verirsen
Hu-hu Hu-hu
Hu-hu
Gitmesine izin vermek için
Ve böylece unutulup gitmesin diye
Gitmesine izin vermek için
Ve böylece unutulup gitmesin diye
Gözlerim fal taşı gibi açık
Fal taşı gibi açık
Uyumuyorum
Ah, yok
Uyumuyorum
Ah, yok
Gördüğünüz gibi, yanılmadım, değil mi dostlar? Muhteşem bir gece.
Bu arada, Croke Park Stadyumu'nda bu gece kimin konseri var biliyor musunuz?
Adam ve Larry'nin.
Evet. Duyduğuma göre... Harika geçiyormuş.
- Bu güzel. - Eminim öyledir.
Şarkı yazmakla ilgili size bir soru sorayım.
Bir şarkı yazarken, şarkı şöyle bitince...
Hu-hu Hu-hu
Kim... Bu ilham kimden geliyor?
Çünkü... Sahiden, bu hoş ama kim "Tamam, burada şunu yapacaksın" diyor...
Hu-hu
Büyük sorular sormayı seviyorum, bu yüzden "hu hu?" ile başladık.
Hı-hı.
Sonra "neden"e geçeceğiz.
- Yani, sonra "neden-neden"i dinleyeceğiz. - Evet.
Ve "ne zaman" da yolda.
Muhteşem bir gece, değil mi dostlar?
"Neden" U2 sorusuna dönecek olursak, "neden"de kalmalıyız.
Ve bence grup da bu konuda hemfikir.
Evet, eğlendirmek istiyorlardı ama tek istedikleri eğlendirmek değildi.
Büyük bir şey yapmak istiyorlardı.
İnsanları ruhen etkileyen bir şey.
İşte "neden" sorusunun cevabı bu.
Konser sahnesinde bir grup olarak büyüdük.
Yaptığımız şeyi böyle öğrendik.
Ve "İsimsiz Sokaklar Şehri"nin müziğini yaptığımda,
kendime özel, bir nevi zihin egzersizi belirledim,
"İzleyici olsaydım ne dinlemek isterdim?"
Ne aklımı başımdan alırdı?
Lütfen bunu tekrar yap
çünkü bu hayatımda tekrar yaşayacağım bir deneyim değil, yani...
"İsimsiz Sokaklar Şehri" bir şarkı için sıra dışı bir birleşim.
Sözler pek net değil.
Ama sözlerdeki önerme çok önemli.
Ve önerdiği şey,
birlikte gidebileceğimiz yüce bir mekânın olduğu.
Gelmek istiyor musun?
Koşmak istiyorum
Saklanmak istiyorum
Duvarları yıkmak istiyorum Beni içeride tutan
Erişmek istiyorum Ve dokunmak ateşe
İsimsiz Sokaklar Şehri'nde
Grubumuz bir kimya deneyi oyunu gibi.
İsimsiz Sokaklar Şehri'nde
Kimyasal reaksiyon izleyicimizle bizim aramızda.
İyi bir grubu muhteşem yapan şey bu.
Hâlâ yapıp sonra yakıp kül ediyor aşk
Yakıp kül ediyor aşk
Ve oraya gittiğimde
Seninle birlikte gidiyorum
Elimden gelen bir tek bu
"İsimsiz Sokaklar Şehri"yle 11 Eylül saldırılarından altı ay sonraki
XXXVI. Amerikan Futbolu Şampiyonluk Maçı arasındaki bağlantıyı açıklar mısın?
Amerika kavramıyla ve bunun benim için ve dünya için anlamıyla
çekişmemi yeniden hatırladım.
Ve bu hassas bir zaman.
11 Eylül 2001
Biraz teşvik edici olmak istemiştim,
bu, normal bir gösteriyi
akan isimler anıtına dönüştürmekti.
ABD Hava Yolları 11 Sefer Sayılı Uçuş
Şampiyonluk Maçı devre arası gösteri zamanıdır.
Ama en büyük gösteriler duygulardır.
Ah
Maneviyat ve din arasındaki bağı
anlamaya başladım.
Sen bunu hissediyorsun ve bu öyle gün gibi ortada olan bir şey değil.
Ama elbette somut bir şey.
Elimizden gelen bir tek bu
Benim için de öyle. Bunu hissetmek istiyorum.
Bana tavsiye edilen tedavi.
Şarkı yazma duygusu değil de şarkı tarafından söylenme duygusu
Biraz sanatsal geliyor ama öyle değil...
Senden geldiğini şiddetli biçimde hissediyorsun.
Ve Brian Eno bize şöyle demişti,
"Havalı olmak gibi şeylerle ilgilenmemelisiniz.
Bu sizin için pek havalı olmaz.
- Sadece kendiniz olun." - Doğru.
Geriye dönüp baktığımda U2'nun olayının bu olduğunu görüyorum,
aşkın müzik.
O stüdyoda olduğun için,
binadan atlayıp uçabileceğine inanma cesaretin olmalı.
Gönül yeni açan bir çiçek
Taş zeminden fırlayıvermiş
Ama hiç oda yok
Kiralık bir yer yok bu şehirde
Senin bahtın kara
Ve icabına bakmak zorunda olduğun
Trafik sıkışmış
Kımıldayacak yer yok
Bir arkadaş bulursun sandın
Seni bu yerden çekip çıkartacak
Senin de ona yardım eli uzatabileceğin
Lütfuna karşılık
Güzel bir gün
Kıyamet kopuyor, sen istiyorsun ki Güzel bir gün olsun
Evet, evet, evet
Yoldasın
Ama gidecek bir yerin yok
Çamura batmışsın
Onun hayal gücünün dehlizlerinde
Seviyorsun bu şehri
Doğru görünmese bile
Avucunun içi gibi biliyorsun
O da seni biliyor
- Güzel bir gün - Gün
Geçip gitmesine izin verme
- Güzel bir gün - Gün
Evet, evet
Dokun bana hemen
Götür beni o başka yere
Aşkı öğret bana
Umutsuz vaka değilim biliyorum
İlginç olan bu.
Ne zaman samimiyetsizlik başladı?
Çünkü bence U2'yu kurtaran bu oldu.
Onlar da rock yıldızı şeyini aldılar
ve yaptıkları şeye mizah girdi.
Çünkü onlar öncüydü.
Onlar Hıristiyan bir dünya görüşüyle Amerika'ya giden adamlardı
ve aniden rock yıldızı oldular.
Aniden başka bir trendeydiler ve sahiden işe yaradı.
Ağzında bir yaprak tutan kuşa bak
Selden sonra Tüm renkler ortaya çıktı
Gün
- Güzel bir gündü - Gün
Geçip gitmesine izin verme
- Güzel bir gün - Gün
Evet, evet
Dokun bana hemen
Götür beni o başka yere
Ulaş bana
Umutsuz vaka değilim biliyorum
Senin olmayan şeye Şimdi ihtiyacın yok
Bilmediğin şeyi Hissedebilirsin nasılsa
Senin olmayan şeye Şimdi ihtiyacın yok
Nasıldır bir kuş olmak
Yardıma ihtiyacım var çünkü İrlanda genç nüfuslu bir ülke.
Deniz havası almak için yalnız dolanıyorum
Ve duyduğuma göre büyüyen İrlanda dinî olarak kontrol edilmişti.
Ve sonra bu değişti ve bu değişim çok hızlı oldu.
Bu, burada nasıl gerçekleşti?
U2'nun ortaya çıktığı dünya,
bir nevi özgürleşen bir toplumdur
ama şimdi geri gidiyor. Anlatabildim mi?
"Sahiden değişmek istiyor muyuz? konusunda tedirginlik yaşıyor.
Sahiden daha modern olmak istiyor muyuz?"
Ve bu grup da tam bunun ortasına doğdu.
Ve bence onlar bir tür eleştirel köprü kurdular...
...muhafazakar bir toplum olmakla şimdiki oldukça açık
ve hoşgörülü toplum arasında.
İnanmıyorum. Bunlar gerçek elmas mı?
Tanrım.
Dave, Dave.
Bunlarla dışarı çıkamazsın.
Bu kültürde bir kadın gibi giyinmekte çok para var.
DRAG QUEEN & AKTİVİST
- Bu, İrlanda'ya ilk gelişin mi? - Evet.
Biraz daha çok dışarı çıkmalısın.
Bu hayatımın her veçhesi için geçerli.
Hayatımdaki bir çok şeyde olduğu gibi,
işleri cehalet noktasından yürütüyorum.
Benim gizlim saklım yok.
-İstediğini sorabilirsin. - Tamam. Peki.
- Hiçbir şey beni şaşırtamaz. - Evet, bu güzel.
İrlanda'nın eşcinselliğe karşı en baskıcı ülkelerden biriyken
şimdi bunun tam tersi olduğunu söylemek yerinde midir?
Evet.
Herhangi bir cinsellik belirtisini kesinkes baskılayan bir ülkede büyüdüm.
Tüm 80'ler boyunca Dublin, o gri, ısrarlı biçimde normal,
türden bir yerdi, bilmem anlatabiliyor muyum?
Eşcinselliğin adı bile duyulmamıştı.
Yani, ben 80'lerde bir lise öğrencisiyken,
U2 albümleri... Her yerde karşımıza çıkıyordu.
Bir çocuk olarak bunlara tepki veriyor muydun?
Bak, vermiyordum.
Ben insafsızca U2'yu kötülüyordum çünkü bana göre, o zamanlar onlar
bu kültürün ayrılmaz bir parçasıydı, bir tür kendimi reddedilmiş hissettiğim
heteroseksüel çocuk rock kültürü.
Ben de ülkeyi terk ettim.
Japonya'ya gittim... yaşamak ve çalışmak ve bunu yapmak için.
Ve orada yaşarken U2 gelip bir konser verdi.
Ve görmeye başladım ki
aslında insafsızca kötülediğim U2 ile bu U2 aynı değildi.
Tokyo'da sahnede gördüğüm dışa dönüktü, anlıyor musun?
Seksi ve eğlenceliydi.
Sen kıymetli bir taşsın
Belki fazla abartıyorum ama sonunda geri dönüşümün
- sebeplerinden biri kısmen onlardı. - Vay. Evet.
Üç yüz altmış derece
Evi yakıp kül etmek
Senin Bono ve grupla sahnede bir videonu gördüm.
Ah, doğru.
Aşk
Eşcinsel evliliği referandumundan hemen sonraydı.
EVET! KAZANDIK!
İrlanda dünyada halk oyuyla
eşcinsel evliliği getiren ilk ve tek ülkeydi.
Burada araya gireceğim.
Bono sana mikrofonu verdi, ne söylediğini hatırlıyor musun?
Sahiden yok.
Senin gibi insanlara bir şey söylemek ister misin?
Bu karşılarına çıktığım
en heteroseksüel kitle olabilir sanırım.
Bunu bir kontrol etmem lazım Dave.
Bu kulağa iş gibi geliyor ve çalışmayı sevmiyorum.
Yani sadece, benim gibi insanlar adına, size çok teşekkür etmek isterim.
Buna sahiden minnettarız.
Haydi evlenelim.
Evet, yıllar içinde yolumu buldum
ama bu ben değiştiğim için değil.
Hâlâ aynı salağım.
Ama bu ülke çarpıcı şekilde değişti.
U2 İrlanda'nın kendi ayakları üstünde durmasını sağlayan şeyin bir parçasıydı.
Yani aslında, biz kendimize özgüyüz.
O zaman da ve şimdi hâlâ bunu takdir ediyorum.
Yani, ne güzel. Peki bana sormak istediğin bir şey var mı?
Evet, sanırım sen her zaman bir nevi gösterişsiz bir moda ikonuydun Dave.
Şimdi çekici bir adama benziyorsun.
Çekici adam... Şimdi kaç yaşındasın?
- Yetmiş beş. - Yetmiş beş.
Çekici görünen, 75 yaşında birisin.
- Sen çekici görünen... - Göğüs ağrımla ne yapacağım?
Göğsün ağrıyorsa ve burada ölürsen bunu yıllarca fırsata çevireceğim.
Dışarıya bir mavi levha asacağım, "Dave Letterman"...
"burada öldü."
Evet.
Dünyada öldüğüm bir sürü sahne var.
- Evet. - Ama burada ölmekten onur duyardım.
Bunun için sağ ol.
Çok teşekkürler.
Çalışmaların özelde zor bir tercihte bulunduğunu gösteriyor.
Darmadağın oldun ve belki bir ültimatom var.
Şimdi hangi yöne gideceğiz?
Bu yöne mi şu yöne mi?
Bize şarkını ver
Şarkını
Ve bence o gerilimin senin yaratıcılığına
katkıda bulunduğunu düşündün.
Bu kesinlikle doğru.
Hani, eğer Keith Richards'la konuşsaydın...
Yani, onun her zaman çok iyi olduğu şeylerden biri ikilikti.
O şöyle derdi, "İkilik. Bu Mona Lisa'dır. O yüzdür."
Üzgün mü? Mutlu mu?
Açığa çıkmış
İkilik, göz yaşlarının şarkısıdır ama dans ediyorumdur.
Bu U2 tarzıdır.
Tam ortasındasındır.
Her çatışmayı çözmem gerekmediğini fark ettiğimde
bir sanatçı olarak hayatımda farklı fırsatlar belirdi.
Aslında, olunması gereken yer tam çatışmanın ortası.
Daha iyiye gidiyor mu?
Hislerin değişmedi mi?
Senin için böylesi daha mı kolay?
Suçlayacak birini buldun
Tek aşk dersin
Tek hayat
Gecenin ortasında tek bir şey var gereken
Tek aşk
Onu paylaşmalıyız
Seni bırakır gider bebeğim
İtinayla sevmezsen
Seni hayal kırıklığına mı uğrattım?
Ağzında kötü bir tat mı bıraktım?
Sanki hiç aşık olmamış gibi davranışların
Ve benim öylece gitmemi istiyorsun
Peki, bu gece artık geç oldu
Kötü sözleri gün ışına çıkarmak için
Biz tekiz ama aynı değiliz
Birbirimizin yükünü hafifletmeliyiz
Birbirimizin yükünü hafifletmeli
Tek
Buraya af dilemeye mi geldin?
Yoksa ölüyü diriltmeye mi geldin?
İsa'lık yapmaya mı geldin
Yatağındaki cüzzamlılara?
Çok şey mi istedim?
Çoktan çok
Bana hiçbir şey vermiyorsun
Artık elimde kalan bu
Biz tekiz ama aynı değiliz
Evet, incitiyoruz birbirimizi
Sonra tekrar incitiyoruz
Aşkın bir tapınak olduğunu söylüyorsun
Aşk evrensel bir yasa
Aşk bir tapınak
Aşk evrensel bir yasa
Benden içeri girmemi isteyen sensin
Sonra süründüren de sensin beni
Artık tutunamıyorum
Sende olana
Sende olan tek şey acı olunca
Tek aşk
Tek kan
Tek hayat
Yapman gerekeni yapmalısın
Tek hayat
Birlikte
Kız kardeş
Erkek kardeş
İrlanda neredeyse yüz yaşında ve grup da neredeyse 50 yaşında.
Hangisi daha az muhtemel:
İrlanda'nın yüz yaşında ve her zamankinden iyi olması mı, grubun 50 olması mı?
Bu soruyu şöyle cevaplayabilirim,
bu kadar uzun süredir bir grup olmamız muhtemelen daha kayda değer bir şey.
Bir nevi birlikte çalışarak büyüdük
ve grubumuz sayesinde tüm dünyaya mal olmayı öğrendik.
Yani muhtemelen, bir yere kadar,
bu kadar uzun süredir U2'da olarak biraz kurumsallaştık.
Yaratıcılık içeren bir alanda herhangi bir süre arkadaşlarımla
çalışabilir miydim bilmiyorum.
Geçmişte şansımızı biraz fazla
zorlamış olabileceğimiz bir çok zaman oldu bana kalırsa.
Arkadaşlık, bizi biz yapan en derin şeylerden biri.
Ama bunu süreç içinde kaybedebilirdik ve buna emek vermemiz gerekiyor.
Grubu zor duruma sokuyor musun?
Evet, yapıyorum.
Aktivistliğim, grup da bunu kabul edecektir,
çok modası geçmiş bir iş.
Eğer bir rock and roll grubundaysan
senin için önemsediğin değerlerin tam karşısındakilerle
aynı fotoğraf karesinde olmak istemezsin.
Ve bunu onlara yaptım.
Ve... Ve bunun birkaç açıdan olağan dışı olduğunu söylemek isterim...
KUZEY CAROLINA CUMHURİYETÇİ SENATÖR
...yani, bu ikimizin imajı için de kötü.
Jesse Helms'le birlikte çalışırken ve birlikte harika işler yaptık...
Helms, HIV ile mücadele için 500 milyon dolar bütçe artışı istedi
...Edge şunu dedi, "Lütfen, ne yaparsan yap, Jesse Helms'i getirme,
bizzat o ABD Ulusal Sanat Vakfı'nı feshetti,
onu bir U2 konserine getirme."
Ve ben onu bir U2 konserine getirdim.
- Bu bizim için çok zordu. - Evet.
Bunun yarattığı ciddi bir gerilim oldu.
Sanırım, bunu yapmazdım. Muhtemelen yapmazdım.
Evet, bu... Bu biraz tuhaf oldu. Tuhaf oldu.
Yani, bir grup olarak yarattığımız şeyi
bu alanlarda harcamayı tercih ettiğim nakde çeviriyorum.
Ve onlar da genelde beni destekliyor.
Ama onların sabrını zorladığımı biliyorum.
Peki, siz yaşlandıkça bu ilişkinin güçlendiğini hissediyor musun?
Evet. Bence biz birbirimizin yaradılışımızı kabul ediyoruz
ve yaradılışlarımız... bir tehdit oluşturmuyor.
Bir de biz rekabet içinde değiliz.
Bu... Bu, kanımca, birbirimize saygı göstermemizin bir şekli.
Evet, evet.
Olağan dışı bir ilişkimiz var.
İzleyiciye genellikle söylediğim gibi, Edge gelecekten geliyor.
Ve ona genellikle "Nasıl olmuş?" diye sorduğumda,
o her zaman "Daha iyi" diye cevap verir.
- Selam millet. - Bu dijital.
Aslında bu ben değilim. Bu bir video değil.
- Aklım karıştı. Bu sen değilsin. - Yok.
- Bu bir insan değil, değil mi? - Hayır.
Bu benim avatara dönüşmüş hâlim.
...sanal versiyonum. Bir kopya. Hayal edin bunu şu noktaya taşıdığımızı...
Ben sadece...
Bunu her zaman iyilik için kullanacağına söz ver, kötülük için değil.
Sende hoşlanmadığım...
Sende hoşlanmadığım şey...
Edge'de hoşlanmadığım şey, onun bana ihtiyacının olmaması.
Yani, tüm bunları kendi yapabilirdi,
beste yapma, şarkı söyleme, sahneye çıkma, çalma, üretme, tek başına.
Ama yapmıyor.
Çünkü o kadar eğlenceli olmaz.
Korkmuyorum Bu dünyada hiçbir şeyden
Bana söyleyebileceğin her şeyi
Çoktan duydum zaten
Tek yaptığım bulmaya çalışmak Güzel bir melodi
Söyleyebileceğim bir şarkı
Kendi kendime
En yakın arkadaşlarınız en iyi tartışmayı yapabileceğiniz kişilerdir.
Ve bulabileceğim neredeyse en iyi tartışma işte burada duruyor.
Dik durmak istiyorsun
Kendi yükünü taşımak
Bu gözyaşlarının Gittiği bir yer yok bebeğim
Edge'e hayatımı emanet edebilirim.
Aslında, ona hayatımı emanet ettim.
Evet. Bu doğru bir karardı.
"Bir Ana Takılıp Kaldın."
Evet
Kendini toplamalısın
Bir ana takılıp kaldın
Şimdi de kurtulamıyorsun ondan
Zamanla her şey yoluna girer deme
Şimdi bir ana takılıp kaldın
Ve çıkamıyorsun dışarı
Ve gece bitmediyse hâlâ
Ve gün sonsuz değilse
Ve yolun engebeliyse
O taşlı patika boyunca
- Ve gece sona eriyorsa - Ve gece sona eriyorsa
- Ve gün sonsuz değilse - Ve gün sonsuz değilse
Ve yolun engebeliyse
O taşlı patika boyunca
Bu sadece bir lahza
Bu da geçecek
Vay. Bu... Burada kendini İrlanda'da hissediyorsundur, ha?
Buranın adı ne? Burası Forty Foot mu?
- Evet. - Forty Foot.
Söyleyin bize... Neden buradasınız? Ve... Ve sonra, neden?
Yüzmek için buradayım.
- Ama bir bahsi mi kaybettiniz? - Hayır.
Rutini bize anlatın.
Her sabah, bir grup yüzücü burada toplanıyoruz.
- Her mevsim mi? - Her mevsim.
- Yaz, ilkbahar, kış, sonbahar mı? - Evet.
Merhaba, herkes nasıl?
İyiyiz.
- Orada Noel Baba şapkalı bir adam var. - Her gün burada yüzer.
- Onun ben olduğumu söyleyeceğiz. - Tamam.
İşte oradayım. Dave orada.
Dave'le yüzmemi ve senmiş gibi mi davranmamı istiyorsun?
Evet, lütfen. Çünkü şu anda soğuktan donuyorum.
Katılmak ister misin?
Yok. Suya girmeden de o sesi çıkarabilirim.
O yosun mu?
İnanmıyorum!
Sanki bir gemi batmış da biz de kurtulanları bulmuşuz gibi.
- Nasıldı? - Gerçekten çok güzeldi.
- Hoşuna gitti mi? - Muhteşem hissediyorum.
- Hayatta olduğuna memnunsun? - Evet. Bu harika.
Girerken başka birisin, çıkarken başka.
- Bunu duymak güzel. - Muhteşem bir değişim. Dene.
Evet, hotele geri dönüp bunu havuzda deneyeceğim.
Evet.
Geleneksel olarak, bu sadece erkekler içindi.
ERKEKLER YÜZME MEKÂNI
- 1974'e kadar... - Evet, evet.
...sonra kadınlara da izin verildi.
Kadınlar buraya akın edip
atladığında ve orada çıplak yüzdüklerinde buradaydım.
Burada çok hoş bir ortam var.
Asla yüzünde bir gülümseme olmadan sudan çıkmazsın.
Ve herhangi bir sıkıntın varsa...
- Herhangi bir sıkıntın varsa, uçup gider. - Yüzündeki gülümsemeyi anlıyorum.
- Yüzünde donup kalmış gibi. - Muhtemelen öyle.
Suyun sıcaklığı ne kadarmış bir bakalım.
O kadar yaklaşamam.
- Oraya o kadar yaklaşamam. - Hayır, ancak bu kadar.
Beni çok yaklaştırmamanızı söylemiştim.
Şimdi gitmem lazım. Ayakkabılarım ıslandı.
Peki, Forty Foot adamına hoş geldin diyelim.
- Forty Foot'taydı... - Evet.
- ...ve koyda biraz suyla oynadı. - Teşekkürler. Ben...
Haberlerde vardı, üstümü çıkardım ve 45 dakika yüzdüm.
Son üç günde Dublin'i öyle gezdin ki...
- Hani, ben... - ...biz geçen yıl öyle gezmedik.
Şu da kısmet oldu.
Bir yere gittik ve Dublin Hızlı Treni'ne bindik.
ve Glen'le iki saat geçirdik.
Yani, işte bu.
Yani sakal yarışına girdiniz. Glen Hansard ve sen.
Güzel sakalları var ama ben...
Eğer onun yakınında olma şansı yakalarsanız,
mavi gözleri sizi hipnoz edecektir.
Ah, tanrım, bayanlar ve baylar,
Bir Moya Cannon şiiri var
bu şiirde galiba şarkıları almak fikrinden çok bahsediliyor
ve şarkılara ne olduğu, nereye gittikleri ve müziğin nereye gittiğinden.
Şiirin adı "Şarkıları Taşımak."
Taşıyacak az şeyi olanlardı her zaman
şarkıları taşıyanlar.
Derin bir ahenk... ****.
Yazdığım her şiir **** ile biter.
- Tamam, sanırım bu kez hatırladım. - Peki.
Tamam, bir kez daha.
Taşıyacak az şeyi olanlardı her zaman,
şarkıları taşıyanlar
Babil'e, Mississippi'ye -
malsız mülksüz bu sonunculardan bazıları
kendi bedenleri bile kendilerine ait değildi
yine de, üç yüz yıl sonra, Afrika'nın derin ahengi,
gizlendi kalplerinde, kemiklerinde,
dünyanın şarkılarını taşırlar.
Ülkemi terk edenler için,
Downings'ten ve The Rosses'tan kızlar
Shetland'ın kuzeyinde ringa balığı teknelerini takip edenler
gittikleri gibi denizin gümüşünü sökenler
ya da Horn Head ve Ranafast'tan çocuklar,
Derry Gemisi'ne binen, Bir barakada bir halat üzerinde uyuyan,
şarkılar onların ruhunun kuruşudur,
kalplerinin saf metali,
başka altınla takas etmek için,
Kulağa doğru ve pürüzsüz gelen diğer şarkılar
günlerinin çam kalaslarının üstünden atıldıklarında.
Yani bu fikir... taşıdığımız şeyin şarkılar olduğu...
- Evet. - ...elimizde hiçbir şey kalmasa da.
GELENEKSEL İRLANDA BARI
Tarihi galip olanlar yazar.
Evet.
Acı çekenler de şarkıları yazarlar.
Yani İrlanda'da bir sürü şarkımız var.
Bazen sabahları uyanıyorum
Kızıl bir kadın yatağımın başında
- Ne zamandır sarhoş olmadın? - 34 yaşımdan beri.
"34 yaşımdan beri." Tamam, nazar değmesin.
- Bir yürüyüş görmek ister misin? - Evet.
Şunu izle.
Tamam, bu bir yürüyüş... Dublin yürüyüşü. Hazır mısın?
Evet. Peki.
- Oldukça hoş. - Dublin.
-Şöyle mi? - Evet. İşte bu.
- Burası mı? - Burası.
Uzun zamandır buraya gelmemiştim.
Merhaba.
Merhaba, merhaba.
Selam. Ne haber?
Adın ne? Oliver. Ben Dave.
Kabul.
Bu çok güzel.
Glen!
- Selam. - Seni gördüğüme sevindim.
Sanırım gözlerimi seviyorsun.
Tamam.
Bu muhteşemdi. Sağ olun.
Bunun milli marş olması gerekir, ha?
İstediğini söylüyorsun
Altın bir yüzüğün üstünde bir elmas
Hikâyenin anlatılmadan kalmasını
Aşk ateşinin sönmemesini
Tutamadığımız tüm sözler
Beşikten mezara kadar
Tek istediğim sensin
Vay, millet. Bu çok etkileyiciydi.
MARSH'IN KÜTÜPHANESİ
Şarkı sözlerini kaydettiğinden bahsetmiştin...
- Evet. - ...bir aygıta.
Yani, sahiden gecenin bir yarısı olabillir,
bir fikirle uyanırım.
Yataktan çıkıp telefonumu ve bir gitar bulmam gerekir.
Bu sabah telefonuma baktım, 6000 ses kaydım var.
Bak, bunu yapabilmek, cidden, sizin yaptığınız büyülü bir şey gibi.
Yani, senin için de büyümüz var.
Senin için "Forty Foot Adamı" adında bir şarkı yazacaktık.
Bu ne zaman oldu? Ne zamandır...
- Sadece alt katttayken. - Bu sabah saat 03.00'te.
- 03.00'te başladım. - Sahi mi?
Yani benim için yaptığınız tüm bu şey fırından yeni mi çıktı?
Evet.
- Bu çılgınca. - Tekrar deneyelim.
- Denemek ister misin? - Evet. Tamam.
- Ne zaman başlayacağımı söyle. - Sözleri ve her şeyi yazdınız.
Evet.
Bir, iki, üç, dört.
Bu Forty Foot adamını sevdik
Elinden gelenin en iyisini yapmaya devam ediyor
Onu neredeyse unutuyorduk orada Sandymount Kumsalı'nda
Coşkuyla katılmak da planının bir parçasıydı
Gergince gülebilirsin
Alttan alta gördüğümüz bu
Bu kısmını sen dene.
Çok heyecanlı değil
Çok korkutucu eğil
Şimşek gibi hızlı
Bu Forty Foot adamı
Ah, evet
Ah, dostum.
O seyahat eder...
- Ah, dostum. - Hiç sevmiyorsunuz bu...
- Tamam. - Ah, dostum.
Kesinlikle doğru olan cümle, "Elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışır."
Ve bunu her gün her dakika kendime söylemeliyim.
Hayatımda bir sürü güzel şey oldu.
Bu... listede en tepeye yerleşebilir.
Yani, sanki insanlar arayıp ısmarlama U2 şarkıları sipariş edebiliyor gibi.
Yani, onun bilemem.
Açıkçası, mesele ilham meselesi.
- Ah, bu çok fazla. - Bize ilham verdin.
Peki, yayınlamayı ne zaman konuşacağız?
- Yayınlamak mı? Hey, yavaş ol. - Evet.
Yavaş ol Letterman.
HAIZ ŞİRKETİ Dublin
En muhteşem şarkı yazımı hiç bitmeyendir...
ama bir son arayışı içinde olmaktır.
Daha ne kadar Ne kadar bu şarkıyı söylemek zorundayız?
Ne kadar, ne kadar?
Çünkü bu gece
Bir olabiliriz
Bu gece, bu gece
Bu gece
Coşkuyu artıralım.
Gözlerindeki yaşı sil
Bunun sözleri yeniden piyasa sürme için tekrar yazıldı.
Evet, bu doğru.
Bunca yıl sonra "Pazar Kanlı Pazar"ı tamamlamak ne büyük heyecan.
Derry'ye geri dönüp onu şimdiki zamanda yazmak.
O zamanlar bu şarkıyı bu şekilde asla yazamazdım.
Burada cinayet mahalinde
Bir romanın başlangıcı
Gerçekler açığa çıkmayacak
Neden ağlıyor bu kadar çok anne?
Şimdi din düşmanı mı oldu Kutsal ruhun rehberliğinin?
Esas savaş henüz başladı
İsa'nın kazandığı zafer nerede?
Teşekkürler.
Peki, şimdi tek istediğim şu soruya cevap vermen, "Bir şarkıyı nasıl yazıyorsun?"
Henüz bir cevap alamadım.
Ayrıntılara çok girmeden
ama akortlar tüm melodinin temelidir.
Yani, aslında, melodiye girmeden önce,
doğru akortu bulmamız gerekir.
Edge'e bu konuda katılmıyorum.
Söylemem gerekirse, çünkü sadece "Tek"e ne yaptığını bir düşün.
Akortları değiştirdin.
Aynı melodi. Aynı sözler.
- Bunu yeni yaptın. - Aslında, yapmadım.
Perdeyi değiştirdik, akortları değil.
İyi iş çıkardık. Neredeyse 50. yıldayız,
- Marsh'ın Kütüphanesi'nde her şey dağıldı. - Dağılıyor.
Yani, evet ama bunu hâlâ yapıyor olmanız
ve bundan yorulmamış olmanız gerçeği
ve hâlâ...
Yani, kesinlikle U2'dan ayrılmayı düşündüm
- ve herkesin bunu düşündüğünü biliyorum. - Hayır.
- Evet, biz... - Hayır.
Hayır, bunu hepimiz düşündük ve bu sahiden...
Düşündünüz ama kapıdan dışarı çıkmadınız.
Ama bu sahiden doğru bir içgüdü, sorgulamak
ister gitmekle ilgili bir düşünce olsun
ve U2'nun tüm dört üyesine bunun getirecekleri olsun.
Ve devam etmek istememin sebebi
sesimde ve şarkı söyleyişimde bir şeyin kıpırdanışıdır.
Ve henüz ortada olmayan bir şarkıyı yazma arzusu.
Henüz yaratmadığımız bir şarkının peşinden o ilk hevesle koşuyoruz.
MÜHENDİS
- Başka bir şarkı dinlemek ister misin? - Evet.
Ben Bono'yu seviyorum
"Setleri Aşan Dalga"yı deneyelim çünkü burada tatmin edici bir vokal olmadı
Tamamen farklı bir şey yapalım.
Bu on yıldır yapım aşamasında bir şarkı.
Kıyıdaki her seti aşan dalga
Sıradakine şöyle der Bir tane daha olacak
Ve her kumarbaz bilir ki kaybetmek
Gerçekten orada olma sebebindir
Yazın korkusuzluktum
Şimdi bir telesekretere konuşuyorum
Esintide her düşen yaprağa
Rahat bırak
Gidiyorsan
Sen yoluna ben yoluma gidiyorsak
Ve öyle yapıyoruz
Akıntıya karşı çok mu çaresizdik?
Sevgilim, sokaktaki her köpek
Yenilgiye aşkımızın farkında
Ayaklarımızın yerden kesilmesine hazır mıyız
Ve setleri aşan her dalgayı kovalamayı bırakacak mıyız?
Yani, şarkı yazımının başında tek yapılan aslında bir taslak çizmektir.
Bazen, hani, bir şarkıya yeni başlamışsındır
ve bitirmek 20 yılını alır.
Ama sonra bu şarkının bu anı beklediğini fark edersin.
Evet.
Deniz bilir tam nerede duracağını Boğulmak günah değil
Kalbimin nerede olduğunu biliyorsun Seninkiyle aynı yerde
Daha iyi başlangıçlar gördük Başladığımız yerde duruyoruz
Başladığımız yerde
Gidersen
Sen yoluna ve ben de yoluma
Bu kadar mı
Bu kadar mı çaresiziz buna karşı?
Bebeğim, sokaktaki her köpek
Yenilgiye aşkımızın farkında
Ayaklarımızın yerden kesilmesine hazır mıyız
Ve setleri aşan her dalgayı kovalamayı bırakacak mıyız?
Setleri aşan her dalgayı
Başka biri gibi hissediyorum. Uzanmam lazım.
-Üzgünüm. - Ben de.
Sahi mi?
Setleri aşan her dalgayı
Bence Dublin'in hepimize verdiği şey
sıradan hayatlarımızla sahici bir bağdır.
Arkadaşlarımız 15, 16 yaşındaki arkadaşlarımızla aynı.
Grubun tüm üyeleri,
biz korunduk, sanırım, burada olarak rock and roll şöhretinin
en kötü aşırılıklarından.
- Ne yazık ki. - Evet...
İki, üç, dört.
Sanki o oda gibi Dumanın henüz havalandırıldığı
İstemedin O kırdığın kalbi bile
Onu korumak senin görevin
Sadece onlardan birine ihtiyacın olabilir
Sonunda buldum gerçek ismimi
Beni tekrar gördüğünde ben ben olmayacağım
Hayır, olmayacağım babamın oğlu
Senin bildiğinden daha fazlasıyım
Burada gördüğünden daha fazlasıyım
Olmama izin verdiğinden daha fazlasıyım
Bileceğinden daha fazlasıyım
Bir ruhta tek beden
Görmüyorsun beni ama göreceksin
Görünmez değilim
Rüya görmem O şekilde
O kadar çok aklımdan geçmezsin bile
Yalnız biraz olsun düşünmeye başlamadıysam
O soğuk günleri
Ve senin soğuk hâllerini
Eriyorlar Yüzün kardan gibi
Senin bildiğinden daha fazlasıyım
Burada gördüğünden daha fazlasıyım
Olmama izin verdiğinden daha fazlasıyım
Senin bildiğinden daha fazlasıyım
Bir ruhta tek beden
Görmüyorsun beni ama göreceksin
Görünmez değilim
Haydi bir şey deneyelim.
Şöyle söyleyeceğiz, "Onlar diye bir şey yok. Sadece biz varız."
Siz de katılabilirsiniz.
Onlar diye bir şey yok
Sadece biz varız
Onlar diye bir şey yok
Sadece biz varız
Biraz tempoyu artıralım.
Onlar diye bir şey yok
Sadece biz varız
Onlar diye bir şey yok
Sadece biz varız
Onlar diye bir şey yok
Çok teşekkürler.
Şu anda kafam çok güzel.
Söylemek istediğim bir şey var.
Buradaki herkese teşekkür ederim.
Daha önce bunun gibi bir şey yaşamadım.
İrlanda'ya da teşekkür etmek istiyorum.
Yani, tanrım, ne eğitim ama.
Glen, o sakalınla Tanrı seni korusun.
Ve ev sahiplerim Bono ve Edge'e teşekkürler.
Misafirperverliğiniz için teşekkürler.
Bu odadaki herkesi Tanrı korusun.
Sağ olun efendim.
Bu arada Dave, yeni tarzını sevdim.
Söyleyeyim de.
Bunu neden aldım sanıyorsun?
Bunu senden aldım.
Geçmişe dönüp bakınca, bu çok açık görünüyor
ama U2'nun esas mucizesi
ihtiyaç duyduğumuz her şey, ihtiyaç duyduğumuz her insan,
her zaman yanı başımızdaydı.
Yani bu, buna başladığımız yer.
- Bu gerçekten inanılmaz. - Evet.
Rastladık Bu Forty Foot adamına
Küçük adamızda bir dev
Neredeyse kaybedecektik onu Sandycove Kumsalı'nda
Ama o...
Coşkuyla katılmak da planının bir parçasıydı
Ve canavar denizin altında değildi
Ah, canavar oturuyor yanımda
Ve o korkutucu değil
Hu-hu
Isırmıyor bile
Hu-hu
Dili sanki bir şimşek gibi
Hu-hu-hu
Forty Foot adamı
Bir yabancıya ihtiyacın olabilir Kendini görmek için
Dışarıdan bir gözün çok faydası dokunur
Onun tek gözü var Ama şimdi onu patlatacak
O şefkatli, paylaşımcı bir tek gözlü dev
Buna hiç şüphe yok
O kadar da korkutucu değil
Hu-hu
Isırmıyor bile
Hu-hu
Dili sanki bir şimşek gibi hızlı
Hu-hu-hu
Forty Foot adamı
Ah, ne muhteşem bir keşif
Ah ve buldum Gergince gülüyoruz
O kadar da korkutucu değil
Hu-hu
Isırmıyor bile
Hu-hu
Şimşek gibi bir dil
Hu-hu-hu
Forty Foot adamı
Alt yazı çevirmeni: Bahar Bilgen-Şen