Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
101. Take vier.
Bedankt.
Rekruteren is alles.
Ik ben Jose Sanchez.
Ik spreek je aan omdat ik recruiter ben voor Abercrombie & Fitch.
Ik zoek parttime medewerkers voor een winkel.
Niks bijzonders, zo'n 5 tot 15 uur per week. We nemen knappe mensen aan.
EEN NETFLIX -DOCUMENTAIRE
Toen ik op de middelbare school zat, was A&F de populairste winkel.
Het was zo'n winkel waar je beslist doorheen wilde lopen.
Het was 'n popcultuurfenomeen.
Het was een enorme sensatie. Als je geen Abercrombie droeg, was je niet cool.
Ik herinner me de druk om erbij te horen. 'Had ik maar zo'n Abercrombie-ding.'
Nu denk ik anders. Toen was 't cool om eruit te zien als de rest.
Een blonde man met blauwe ogen…
…gespierd alsof hij uit graniet was gehouwen…
…die droeg Abercrombie & Fitch.
Wat het verkocht, was ambitieus. -Ambitieus.
Ambitieus.
Dit is het perfecte beeld van een all-American jeugd.
Ik liep langs de winkel en dacht: wat is er zo bijzonder aan?
Iedereen is zo dun en wit.
Studentenvereniging, kostschool, WASP, toplaag, corpslid met geld.
Als ik Abercrombie-kleding droeg…
…voelde ik me anders, alsof het iets zou veranderen.
Er is een reden waarom mensen van dat merk houden.
Uitsluiting maakt deel uit van onze maatschappij.
Ik zag Abercrombie & Fitch voor het eerst…
…toen ik een tas zag met 'n halfnaakte, knappe witte man erop…
…in zwart-wit. Ik dacht: wat is dat?
Abercrombie verkocht een droom.
Het was bijna die van jou, die van 'n jong iemand.
Ze verdienden zo veel geld met het verkopen van kleren…
…maar ze adverteerden met naakte mensen. Dus…
Hoe meer fotosessies met A&F…
…hoe meer je je op je gemak voelt als je halfnaakt bent.
De kleren die je showt, heb je niet aan.
Als je er als volwassene op terugkijkt, kan het schokkend zijn.
Maar als tiener vond je het gewoon cool.
Ik had genoeg geld gespaard om een topje te kopen.
Ik droeg 't zo vaak mogelijk zonder raar te lijken.
Op de arm stond 'Abercrombie & Fitch'. Dus zo van: 'Kijk, ik ben cool.'
Op m'n school waren er meisjes die de jongens uit de tassen knipten…
…en die foto's in hun kluisje ophingen.
Ik vond de posters en de foto's mooi en al m'n boeken waren ermee gekaft.
Abercrombie ging op de rug en een foto op de voor- en achterkant.
De kleding was gewoontjes.
Het was het label op de kleding en Abercrombie op je borst.
Dat was bijna een ereteken.
Ik associeerde het merk met studenten, rugbyspelers.
Met witte jongens die ongewone sporten zoals lacrosse beoefenden.
Ze hadden niet net als andere firma's een beroemdheid.
Dat je denkt: ik word straks Brad Pitt. Dat word je niet.
Misschien word je ooit zo'n Abercrombie-vent.
Heel onschuldige, kleine dorpsmensen.
Zij die de kleren kochten, zaten ook in de campagne.
Waar kom je vandaan? -PA, schat. Amish County, PA.
New York. -719.
Pittsburgh. -Dallas, Texas.
Connecticut.
Ik ging naar Stanford en m'n eerstejaars kamergenoot…
…had de catalogus met al die halfnaakte…
…rugby spelende, roeiende Abercrombie-jongens.
Op z'n kast maakte hij een hele collage van die mannen.
Er hingen zeker wel 50 knipsels van halfnaakte Abercrombie-kerels…
…op de kast van z'n slaapkamer.
Toen merkte ik dat het echt iets van witte mensen was.
Ik groeide op in Washington, DC, en ging naar de Sidwell Friends High School…
…zoals Malia en Sasha Obama en Chelsea Clinton.
Dus een zeer elite privéschool in Upper Northwest Washington, DC.
Ik hield van hiphop en r&b…
…dus mijn ontwerpers waren toen FUBU en Mecca…
…en die van urbanwear, wat eind jaren 80, begin jaren 90 was ontstaan.
Toen ik op Sidwell kwam, hoorde ik over Abercrombie & Fitch.
Ik wist niet wat er zo speciaal was aan dat merk…
…maar op Sidwell moest je het hebben.
Ik weet nog dat ik kinderen zag die rijker waren dan ik met die kleren aan.
Ik wilde deel uitmaken van die look.
De superlage jeans die je blote buik en navel lieten zien, waren beslist in.
Zelfs beroemdheden droegen ze.
Abercrombie & Fitch gebruikte mensen voordat ze doorbraken.
Taylor Swift, Jennifer Lawrence, Channing Tatum.
Ashton Kutcher.
Heidi Klum.
January Jones.
We keken naar reclames die ons vertelden wat cool was.
Tijdschriften waren echt belangrijk, omdat er geen sociale media waren.
De MTV Video Music Awards en de tv-show House of Style…
…gaven het binnenland toegang tot dingen die ze normaal niet zouden zien.
Verwelkom 98 Degrees bij TRL.
Trends die aan de oost- of westkust begonnen, werden nu op MTV getoond…
…en via hun kanalen.
Stijlen trokken veel sneller door 't land. Hetzelfde gebeurde in winkelcentra.
Die winkelcentrumcultuur was alles. Je ging winkelen met familie.
Je hing er rond met vrienden.
We gingen elk weekend naar het winkelcentrum.
M'n vrienden en ik gingen stiekem naar het winkelcentrum om rond te hangen.
Met onze schooltassen en ons katholieke schooluniform.
Het was de plek waar iedereen de tijd doorbracht.
Toen ik 16 werd, wist ik dat ik daar wilde werken.
Stel je een zoekmachine voor waar je doorheen kunt lopen.
Of een online catalogus die een echte plek is.
Je moest naar het winkelcentrum om te weten wat je moest dragen.
Heel cool.
Naarmate er meer opengingen en mensen erheen trokken…
…werden ze sociale gelegenheden.
Op één plek voldeden ze aan vele interesses.
In speciaalzaken kon je specifiek zijn over wat je wilde kopen.
Je gaat naar Hot Topic als je iets punk bent.
Je gaat naar Pac Sun als je liever 'n surferlook wilt.
Je gaat naar Abercrombie & Fitch voor 'n corpsbal-look.
Veel merken hadden 'n corpsbal-look, maar qua ontwerpers…
…was het ongetwijfeld Ralph Lauren, Tommy Hilfiger, Nautica.
Een van de eerste merken die jeugdcultuur en sexappeal combineerde…
…was echt Calvin Klein.
Wat is dat nou weer?
Een jurk. -Volgens wie?
Calvin Klein.
Het is net ondergoed.
Abercrombie creëerde een middenweg…
…tussen de sexy look die Calvin Klein verkocht…
…en de all-American corpsbal-look die Ralph Lauren verkocht.
Je wilt wat iemand die cool is in jouw ogen draagt.
Dus het werd: 'Als ik Tommy Hilfiger maar had, zou ik cool zijn.'
Of de GUESS-jeans. Lieve hemel.
Sommig spul was… Je kon het niet kopen. Abercrombie & Fitch was iets goedkoper.
Net ambitieus genoeg…
…maar niet zo duur dat het buiten je bereik lag.
Het fundamentele idee is dat mode ons verbondenheid…
…zelfvertrouwen, coolheid, sexappeal verkoopt. In veel opzichten…
…verkoopt die eigenlijk als laatste kledingstukken.
Herinner je je de eerste keer dat je naar 'n Abercrombie-winkel ging?
O ja.
Ik weet nog dat ik binnenkwam en dat het gevoel me overspoelde van…
…mijn God, ze hebben het gebotteld.
Alles wat ik aan school haat, hebben ze uitgekristalliseerd…
…en in een winkel gestopt.
Het eerste wat je ziet, zijn twee knappe jongens bij de voordeur.
Dus probeer erlangs te komen zonder dat ze je afleiden of intimideren.
Ik begon er vlak voor de kerst.
Ze droegen ook een kerstmuts. Dus kerstmuts, topless en jeans.
Een van de briljante dingen van Abercrombie…
…waren de bruine luiken voor de ramen en 'n grote afbeelding bij de hoofdingang.
Je zag pas wat er in de winkel lag als je naar binnen ging.
Geen enkele andere winkel deed dat. Ze dwongen je naar binnen te gaan.
Het had een bepaalde uitstraling.
Je wist dat je in de buurt was, omdat je muziek hoorde.
Keiharde muziek en ouders haatten het.
Knallende nachtclubbeats.
Enorme afbeeldingen van mannen met ontbloot bovenlijf.
De hele winkel moest 'n ervaring zijn waar men naar binnen ging en rondhing.
Het werd gezien als een all-American look…
…en ik beschouwde mijzelf ook als 'n all-American meisje.
Ik vond die look mooi.
Het is een bepaald geurtje dat alleen een Abercrombie-winkel heeft.
Je wordt getroffen door de geur, de geur van Abercrombie.
Een muskusachtige, mannelijke geur als je erlangs loopt.
Ik zag werknemers rondlopen die dat geurtje op dingen spoten.
Ik krijg makkelijk migraine, dus dat was zwaar voor me.
Ik liep in en uit, vanwege hoofdpijn. Tieners vonden het lekker.
Ik kreeg 't vaak gratis en het rook… Hun eau de cologne rook erg lekker.
M'n moeder was geen fan van de winkel.
Ik weet nog dat ze vroeg: 'Waarom winkel je daar?'
Het personeel was vreselijk. Bij de firma hadden we het erover.
Het was hun taak niet op je te letten en te doen alsof je ze irriteerde.
Pardon.
Ja?
Iemand bij MADtv had vast bij Abercrombie gewerkt, of z'n broer…
…want ze wisten precies wat de Abercrombie-cultuur was.
Er is één kleedkamer. Er is 'n rij. Kun je er nog een openen?
Nee.
Ze overdreven niet.
Heb je de sleutel?
Nee, gast.
Ik denk dat Dutch 'm heeft. Dutch, heb je de sleutel?
Ze leggen het gevoel goed vast van: waar ben ik? Wat is dit voor plek?
Storm, heb je de sleutel?
Ja. Sorry.
Elk onderdeel van Abercrombie…
…werd gepland.
Door Mike.
VOORMALIG CEO
De winkels, het product, alles. Hij was degene die het goedkeurde.
VOORMALIG ABERCROMBIE & FITCH-CEO, MIKE JEFFRIES
WEIGERDE COMMENTAAR TE GEVEN VOOR DEZE FILM
Als handelaar rapporteerde ik aan Mike.
We waren non-stop samen.
Ik was z'n tweede aanwinst.
Hij had een pure missie en dat was Abercrombie opbouwen.
Jeffries stond bekend als zwijgzaam in het openbare leven.
Hij was niet iemand die veel tv- of persinterviews gaf…
…maar als persoon was hij erg charismatisch.
Michael Jeffries, 'n aantrekkelijke man uit Zuid-Californië.
Fit, heel intelligent.
Gereserveerd, zou ik zeggen. Niet verlegen, gereserveerd.
Hij had een pure missie en dat was Abercrombie opbouwen…
…en succesvol maken.
Wat motiveerde hem vooral?
Net als iedereen: financiële beloning.
BEGIN JAREN 90
Jeffries komt bij Abercrombie…
…als 't nog onderdeel is van Les Wexners winkelimperium in Columbus, Ohio.
Het is dus een van de merken van The Limited.
Als 25-jarige ging ik naar iedereen met winkelruimtes en zei ik:
'Ik heb 'n idee voor 'n winkel. Verhuur je me ruimte?'
Iedereen wees me af.
Ik had geen geld, geen winkel, enkel een idee.
Leslie H. Wexner is een van de grote retailgenieën van Amerika.
Hij is het brein achter veel huidige winkelketens in het land.
Hij stond bekend als de Merlijn van de Mall.
Les Wexner bouwde merken als volgt.
Of hij nam 'n bestaand merk en zocht 'n nieuw concept…
…dat in dat merk leefde. En als 't succes had, spon hij 't uit.
Of hij kocht een merk waarmee 't slecht ging.
Abercrombie bestond al 100 jaar.
Het begon als een merk voor de buitenmens, een typisch americana-erfgoed.
EB White beschreef de etalages van de winkel…
…als een mannelijke droom.
Ze leverden aan elite sporters.
Toen hij aftrad, ging hij op safari. Hij bewees zichzelf als groot wildjager.
Ze verkochten aan Teddy Roosevelt…
…Ernest Hemingway.
Ze kregen financiële problemen.
Les Wexners bedrijf kocht Abercrombie en probeerde het merk te renoveren.
Het was een firma die scheerschuim, boeken, visspullen en al die dingen had…
…die oude mannen als Teddy Roosevelt graag wilden hebben.
Toen Les het kocht, probeerde hij dat na te bootsen, maar dat werkte niet.
Toen haalde hij Mike Jeffries erbij, een mislukte CEO van Alcott & Andrews.
Dat was een damesmerk voor professionele zakenvrouwenkleding.
Hij huurt Mike Jeffries in en zegt: 'We proberen 't nog eens.'
En toen ontstond het idee van Abercrombie zoals we dat nu kennen.
We wilden het coolste merk zijn voor de 18- tot 22-jarigen.
Als Mike daar komt, draagt hij instappers en 'n kaki broek.
Uiteindelijk gaat hij over op de jeans-en slipperlook.
Hij bedacht een formule die werkte.
Hij vond een manier om het erfgoed van Abercrombie…
…zoals het was opgericht in 1892, gericht op elite, bevoorrechte mensen…
…te combineren met deze zeer sexy, seksuele beelden.
Het moest exclusief zijn.
Hij was er trots op dat het een exclusief merk was.
Dat gaf iets wat hij als cool beschouwde.
We maakten posters met daarop: 'Zo is Abercrombie wel.
Zo is Abercrombie niet.'
Abercrombie is een golden retriever. De poedel is niet Abercrombie.
De Abercrombie-student rijdt in een Jeep, niet in een sedan.
Mode is een sector die berucht is vanwege z'n weinige marktonderzoek.
Ze willen mensen niet geven waarom ze vragen…
…maar ze laten vragen naar wat jij aanbiedt.
EFFECTENBEURS VAN NEW YORK
In 1996 bracht Mike Jeffries Abercrombie naar de beurs.
Ze waren geen deel meer van Les Wexners imperium.
Het merk stond aan de top.
Hij hield kwartaalbijeenkomsten, zoiets als massale rally's rond het kampvuur…
…om te bespreken hoeveel winst we maakten.
Zo van: 'Geld, geld.'
De eerste werknemers hadden allemaal aandelen.
Ik was op 't juiste moment op de juiste plek.
Ze lanceerden Abercrombie Kids.
En toen verkocht Hollister 'n soort Californische droom.
Abercrombie & Fitch had het monopolie van de kleding van die levensstijl.
Leslie Wexner werd erdoor miljardair.
Ze bouwden een enorme campus, een soort universiteitscampus.
Een van de eerste grote firma's die dat deed.
Het idee erachter was: werk is leven en leven is werk.
Iedereen ging de hele nacht door, want 't was net alsof je met vrienden was.
M'n team noemde het de zevende klas, omdat het zo voelde.
Mike hield etentjes bij hem thuis, enorme, gecaterde, gekke evenementen.
Er werd gefeest, geflirt.
Daarna feest met de kelners, nadat hij naar bed was gegaan.
David Leino tatoeëerde zichzelf met Abercrombie.
Ik bedoel maar, dit werd een ding.
Het was als een ziekte. 'Abercrombie is het helemaal.
Als je je er niet helemaal voor inzet, kom dan niet hier.' Dat was de cultuur.
Het was je leven, maar het was geen slecht leven.
Je gaat drie, vier, vijf avonden per week uit.
We begonnen met twee Ierse autobommen, 'n drankje.
Zo begonnen we onze avond. Dat wilde Abercrombie.
We werden gezien als een coole groep.
De eerste week dat ik bij Abercrombie werkte…
…vertelde de HR-vertegenwoordiger dat je de naam kon schrijven met hondenpoep…
…en op een honkbalpet kon zetten en voor 40 dollar kon verkopen.
Ze zei: 'Zo ver zijn we nu. Geweldig.'
Mike Jeffries gebruikte vanaf het begin z'n vaardigheden…
…en de middelen die hij van Wexner kreeg om met marketing te beginnen.
Een bedrijf zou nu niet meer zo opgezet worden.
Nu zou het via Instagram gaan.
Abercrombie zou op OnlyFans zijn. Snap je wat ik bedoel?
VOORMALIGE HOOFDREDACTEUR
Ik was hoofdredacteur zolang de A&F Quarterly bestond.
Quarterly, The Quarterly, A&F Quarterly, magalog…
Ze verwezen allemaal naar hetzelfde.
VOORMALIG MEDEREDACTEUR
Het team was schrikbarend klein.
Witte kerels uit het Noordoosten zetten dit ding in elkaar.
We waren allemaal superjong. Ik was 21, 22.
Ik had het geluk dat ik als pas afgestudeerde…
…aan de grootste mensen in de mode-industrie moest rapporteren.
Het voelde amateuristisch.
Dat was de mentaliteit van Savas en Bruce Weber.
Ik vond altijd dat mannen, net als vrouwen…
…waardering nodig hebben voor zichzelf en hoe ze eruitzien.
Pak 'm.
Je kunt de impact van Bruce Webers esthetiek…
…niet overschatten.
Mike zette alles op dat paard in.
De Abercrombie-esthetiek is die van Bruce Weber.
Deze vrolijke groepsfoto's, jonge mensen…
…seks, americana, golden retrievers, op het platteland.
Bruce Weber is de bestbetaalde fotograaf. Hij was beroemd.
Hij werkte voor Calvin Klein, voor iedereen…
…en hij maakte een prachtig boek, Bear Pond.
Ik had nog nooit zoiets gezien. Toen wist ik dat ik gay was.
Elke gay die ik ken heeft… Ik beslist. Daar ligt een exemplaar.
Abercrombie en Bruce Weber maakten videomateriaal.
Dit is Brandon, take één. Klapper.
We maken een musical en je moet dansen. Dans je?
Niet echt, maar ik doe alsof en dat is meestal goed genoeg.
Voor iedereen die oplette, was het duidelijk…
…dat er veel gays bij betrokken waren.
Het briljante van het merk was dat…
…het hun doelklant te boven ging, zoals de hetero corpsbal.
Na m'n studie ging ik naar San Francisco en werkte ik bij XY Magazine…
…een tijdschrift voor jonge gays.
Veel middelbare scholieren stuurden ons hun foto's…
…en een essay of 'n ervaring van hoe 't was om dat openlijk op school te zijn.
Eind jaren 90 kon je in Iowa nog gay zijn…
…en denken dat je de enige was.
Meer van die jongens gingen Abercrombie dragen.
Die modewereld en dat soort mannelijkheid, wat het ook betekende…
…verscheen eind jaren 90.
NADAT JE HEBT GEWORSTELD LIJKT DE REST IN HET LEVEN MAKKELIJK
Veel mensen zagen die advertenties en video's…
…en dachten: dit vertegenwoordigt mijn fantasie.
Bruce Weber geeft gays dit typische ding terug.
Hij neemt de schaamte uit het verleden weg…
…de afstand tot directe seks, seksgrappen of homoseksualiteit.
Het is een afstand.
Hij is niet de eerste die Bruce Weber-jongens creëert.
De geschiedenis gaat terug tot 't oude Griekenland.
Abercrombie vroeg me de muurschilderingen te maken voor z'n winkels.
Deze homo-erotische, maar mooie jongens die met elkaar omgaan.
Ze doen je denken aan het eeuwige en dat alles voor altijd goed is.
Take één, klapper.
Ik ben de okselman.
Abercrombie vond een niche door kersverse modellen te zoeken.
Grote, sterke kerels uit het binnenland van Amerika.
Ik zei: 'O ja, weet je wel, ik kom uit Minnesota om als model te werken.'
Ik zag er, denk ik, uit als wat ze altijd publiceerden.
Ik kom uit Nebraska. Ik was aanvoerder van de football- en worstelteams…
…homecoming-koning en zo.
Abercrombie-model worden was niet m'n grote droom.
Ik zat dronken in 'n bar en een dame…
…blijkbaar een talentenjager voor Abercrombie, zei:
'Kom morgen naar de winkel. Je ziet er goed uit.'
We namen 'n paar Polaroids en drie weken later was ik in Brazilië.
Dat was de eerste keer dat ik de oceaan zag en buiten Nebraska kwam.
De crew suggereerde onszelf te zijn, origineel te zijn…
…te doen wat we wilden, in bomen klimmen, in het water springen.
Als Bruce zag dat je iets natuurlijks deed…
…in de wildernis ging je bijna zeker op de foto.
Er zaten jongens in 'n boom die zeiden:
'Hé, Bruce. Het is een boom en ik zit erin.'
Of je deed gewoon push-ups op een stoep.
Die gespierde kerels hadden te veel testosteron.
Ze probeerden indruk te maken op de vrouwen.
De mens op z'n basale niveau.
Drie, vier keer per jaar hadden we Bruce Weber-foto's om op te hangen.
Als je enthousiast bent over de onthulling van de Bruce Weber-foto's…
…wie kies je dan als vertegenwoordiger van Abercrombie & Fitch?
Er zijn andere merken voor iedereen.
Dat is Abercrombie & Fitch.
Ik moest dit soort mensen rekruteren…
…zodat ze een ambiance konden creëren.
Hoe denk je dat 't zal gaan?
Best goed.
Elke winkel richtte zich op een bepaalde campus…
…en probeerde de mooiste corpsleden te rekruteren.
Als een corpslid populair was, vroegen de anderen: 'Oké, wat draagt hij?'
Dat wilden ze nadoen.
We dachten dat als we de juiste jongens van de juiste corpsen…
…de kleren lieten dragen en tot ambassadeurs ervan maakten…
…dat andere mensen dat wilden nadoen. Het was pre-digitaal influencer-marketing.
Als manager bij Abercrombie leren ze je al heel vroeg rekruteren.
Je moet rekruteren…
…niet alleen rekruteren, je moet aantrekkelijke mensen rekruteren…
…en aantrekkelijk ziet er zo uit. We hadden letterlijk een boek.
De A&F-look vertonen…
…is een enorm belangrijk onderdeel van de algehele ervaring…
…in de Abercrombie & Fitch-winkels.
Onze mensen in de winkel zijn een inspiratie voor de klant.
Een netjes gekamd, aantrekkelijk, natuurlijk, klassiek kapsel is acceptabel.
Dreadlocks zijn onacceptabel voor mannen en vrouwen.
Gouden kettingen zijn onacceptabel voor mannen.
Vrouwen mogen een dunne, korte, subtiele zilveren ketting dragen.
Merkvertegenwoordigers moeten te allen tijde geschikt ondergoed dragen.
Natuurlijk.
Amerikaans.
Klassiek.
De A&F-look.
Geen enkel ander winkelmerk ging zo ver als Abercrombie.
Ze regelden tot in detail hoe alles er in de winkel uitzag…
…zelfs de persoon die het magazijn schoonmaakte.
Jeffries was een extreme… Hij was een micromanager.
Als je naar de winkels keek, waren die compleet smetteloos.
Ik bedoel, Mike gaf om elk detail.
Hij stond bekend om z'n onverwachte winkelbezoeken.
Hij gaf erom hoe winkels eruitzagen en wilde ze zelf zien.
Veel mensen noemden ze blitzes.
Stel dat het bezoek op vrijdag was.
Maandag, dinsdag, woensdag, donderdag werkte je 's nachts door.
We moesten zorgen dat alles smetteloos was.
Alles werd afgestoft. Er was nergens stof. De kop van de eland zag er schoon uit.
Maar het belangrijkste was wie er die dag werkte.
Sommige mensen hield je alleen voor zo'n bezoek.
Het was niet: 'Hé, je winkel haalt de omzet niet.'
Maar: 'Je moet meer mooie mensen aannemen.'
Het hoogtepunt, toen we wisten dat we het hadden gemaakt…
…was toen LFO uitkwam met 'Summer Girls'.
Dat LFO-nummer.
'Summer Girls.'
ik hou van meiden die Abercrombie & Fitch dragen
ik hou van meiden die A&F dragen
als ik één wens had, nam ik ze
ik vind het te gek… Iets met zomer. …de zomer
Het kwam uit in de zomer. 'We doen iets goed.'
ik hou van meisjes die Abercrombie & Fitch dragen
als ik één wens had, nam ik d'r
sinds die zomer is ze weg…
Dat was waarschijnlijk het coolste wat Jeffries ooit was overkomen.
Toen wist hij dat hij had gedaan wat hij wilde.
Uit puur creatief oogpunt was hij een waanzinnig genie.
Hij weet wat hij doet en wil en hij denkt: het boeit me niet wat anderen doen.
Ik ga doen wat ik mooi en cool vind.
En dat deed hij. Hij voerde 't uit.
M'n eerste contact met Abercrombie was 'n catalogus die ik opeens ontving.
Geen idee hoe ik op hun lijst kwam.
Ik herinner me die lachende, stoeiende jongelui.
Ik dacht: als ik op de universiteit zit, ga ik misschien met m'n vrienden…
…zo gearmd op een veld rondhangen en springen en, weet ik veel…
…op 'n hoopje liggen, zoals in deze catalogi. Ik weet 't niet.
Ik ben Phil Yu. Ik heb een blog, genaamd Boze Aziatische Man.
Ik praat over m'n Aziatisch- Amerikaanse identiteit in m'n gemeenschap.
Ik weet nog dat lezers me foto's stuurden met:
'Heb je dit gezien bij Abercrombie?' En dat waren die T-shirts.
Bedrukte T-shirts waren voor ons onze persoonlijkheid.
Het ging razendsnel. De bedrukte T-shirts waren eenmalig.
Je moest dus continu kunst produceren.
Al die stomme slogans kwamen van ons. We hadden geen copywriters.
Ze wilden dat we oneerbiedig en grappig waren…
…relevant voor de studenten van onder en begin twintig.
Een van de thema's was Boeddhafeest…
…met een grote, dikke, Aziatische cliché-Boeddha.
Ik weet nog dat ik een kick kreeg van:
'West Virginia, geen badmeesters in deze genenpoel.'
Ik lachte toen en nu denk ik: dat is echt beledigend en problematisch.
Het tweede shirt dat aan de orde kwam, was 'Nog een Juan voor onderweg.'
Daar stond een ezel op met een taco en een sombrero.
Iedereen herinnert zich…
…gebroeders Wong, met 'n reclame voor een fictieve wasserette.
De slogan was: 'Twee Wongs maken het wit.'
Popcultuur-oriëntalisme, nietwaar?
Ze ontleenden alles aan hoe mensen Aziaten zien…
…als ze naar Amerikaanse media kijken.
Hoe gaat 't, lekker ding?
Het zijn het kitscherige lettertype en de karikaturen…
…van de Aziaat met konijnentanden en spleetogen. 'Twee Wongs maken het wit.'
Aziatische Amerikanen horen vaak dat ze zich gedeisd moet houden…
…niet moeten dwarsliggen.
Vooral omdat velen van ons kinderen van immigranten zijn. Maar…
…op dat moment dacht ik: je mag er boos over zijn.
Ik weet niet waarom…
…maar de jeugd, de consumenten, droegen die T-shirts dolgraag…
…dus we bleven ze maken.
En ze waren goedkoop. Je verkocht ze met 85% winst.
Als zoiets gebeurde, stelde ik me altijd 'n scenario voor waarin iemand…
…al was het er maar één, zei: 'Misschien is dit geen goed idee.'
Ik stond erbuiten, maar ik zeg je dit.
Twee leden van 't hoofdteam waren Aziatische Amerikanen.
Daarom werd het goedgekeurd.
Nu sta ik echt even te kijken.
Wat? Hadden ze een Aziatische ontwerper?
Misschien was die er, dan is die ene Aziaat je dekmantel.
Hem wordt dan gevraagd: 'Vind je het beledigend?'
Gaat hij dan zeggen: 'Nee. Ik bedoel, ja'?
Of gaat hij boos worden en zeggen: 'Dit is beledigend voor m'n identiteit'?
In deze zakelijke, benauwde omgeving waar iedereen om je heen wit is?
Volgens mij is dat geen veilige plek voor zoiets.
Dit infame racistische product maakte veel Aziatisch-Amerikaanse studenten woedend.
Ze raakten hen daar waar: 'Dit hoorde m'n ding te zijn, voor mij.'
Toen begon de reactie onder Aziatisch- Amerikaanse studenten te groeien.
Er zijn altijd mensen die het verdriet achter zoiets niet zien.
Ze zien het gewoon als iets grappigs.
Het protest was geweldloos en ordelijk, behalve op de parkeerplaats…
…toen iedereen naar huis ging.
Laten we 't hebben over het Two Wongs-shirt.
Dat is een van de T-shirts die ik me herinner.
Mike haalde alles uit de winkels terug. We verbrandden ze…
…om te zorgen dat niemand de koopwaar kreeg.
Maar ze hielden de 'Nog een Juan voor onderweg'. Het was duidelijk 'n ezel.
Ze insinueerden natuurlijk iets.
Arme publicist die dit moet schrijven.
Eigenlijk zeiden ze: 'We dachten dat Aziaten de shirts geweldig zouden vinden.'
Dat komt uit een persbericht van Abercrombie.
We probeerden altijd snel van begrip te zijn en zo.
Ik weet dat we een paar fouten hebben gemaakt.
We gaven onze verantwoordelijkheid toe…
…en zetten het zo snel mogelijk recht.
We leerden ervan en gingen verder.
Toen kwamen we in de problemen. 'Doe dat niet weer.
Maar doe iets wat erop lijkt.'
Dat soort shirts wordt natuurlijk van bovenaf goedgekeurd.
Wie weet wat er achter de schermen gebeurde.
Ze werken in een bubbel, nietwaar?
Ze werken ergens waar ze niet zien wat het betekent…
…voor de consument, 'n Aziatisch kind dat die shirts ziet…
…en denkt: wat is dit voor onzin? Of verward is: moet dit cool zijn?
Ik zie alleen dit van mezelf als ik naar popcultuur kijk.
Misschien moet ik dit accepteren als Aziatische Amerikaan.
De eerste keer dat ik me bewust werd dat het imago voor mij problematisch werd…
…was toen Sam Raimi's Spider-Man met Tobey Maguire in 2001 uitkwam.
Flash, 't was per ongeluk.
In de strips is Flash Thompson Peter Parkers grootste pester.
Hij was altijd al een grote, blonde klootzak.
In de film draagt hij de hele tijd Abercrombie-kleren. Dat vond ik erg.
Ik dacht: dat is niet goed. Dat wist ik. Snap je wat ik bedoel?
Want er was iets veranderd, dus…
Wat betekende Abercrombie daarvoor voor jou?
Het was een coole jongen die zoiets nooit zou doen.
ABERCROMBIE IS WAARDELOOS
In 2003 was ik retailjournalist bij The Wall Street Journal…
…en bezocht ik winkels in New York.
Een collega en ik liepen 'n winkel van American Eagle Outfitters binnen.
Ze begon meteen met de manager te praten. 'Hoe ben je hier terechtgekomen?'
'Ik was districtsmanager voor A&F en ben toen overgestapt.'
M'n collega zei: 'Wat interessant.
Het is een iets andere cultuur, zorgen voor een positief merkimago.'
Toen begon die manager te huilen.
Ze zei: 'Ik ben hier zo gelukkig. Ik mag aannemen wie ik wil.'
Ze gebaarde naar de man die vrouwen naar de kleedkamer bracht…
…'n lichtgekleurde zwarte man met dreadlocks.
M'n collega knikte, ze begreep wat er werd gezegd.
Er ontging me duidelijk iets.
Dus ik begon mensen te interviewen die Abercrombie & Fitch op hun cv hadden.
Ik hoorde dat de meesten om hun uiterlijk waren gerekruteerd.
Ik merkte dat ze ook mensen ontsloegen.
Dat was wat me echt raakte. Was dat wel legaal?
Ik vond eindelijk een manager die zei:
'Je moet al je werknemers rangschikken…
…op 'n schaal van cool tot geweldig. Als ze niet minstens cool zijn…
…moet je ze van de lijst halen.'
Wat hun omzet ook was.
Het enige wat ertoe deed, was dat de werknemers van wie je foto's nam…
…om naar het hoofdkantoor te sturen, sexy waren.
Dat is toch illegaal? Nietwaar?
Ik werd nooit voor veel uren ingepland. Dus ik ging naar een van de managers…
…en vroeg: 'Mag ik meer dagdiensten?'
Hij zei: 'Die zijn er niet. Ze zitten vol. We hebben alleen nachtdiensten.'
Ik weet nog dat ik tegen hem zei: 'Ik hou niet van stofzuigen…
…noch van ramen lappen.'
Hij zei: 'Maar Carla, je bent zo'n goede glazenwasser.
Je bent er zo goed in.' Ik zei: 'Ik kan met iemand ruilen.
M'n vriendin wil best deze vier uur werken.
Ze wil best 's nachts werken.'
'We willen niet dat jullie ruilen. Als je die dienst kreeg, kreeg je die.'
Ik klaagde tegen m'n vriendin: 'Ongelooflijk. Wat is dit?'
Ze zei: 'Dat is omdat je zwart bent. Er werken geen andere zwarte mensen.'
Toen ze dat zei, dacht ik: diep in m'n hart weet ik dat.
Ik weet het, maar misschien kan ik er iets aan doen.
Dit is een firma. Dit is niet één persoon die me tegenhoudt.
En daarna stond ik niet op de planning.
Ik weet nog dat ik vroeg: 'Wat moet ik doen? Werk ik hier nog?
Ik sta al twee maanden niet ingepland.'
Hij zei: 'Jawel. Blijf ons bellen.'
Ik wist dat ik was ontslagen en vertrok. Er was geen ontslagbrief.
Er was niemand die me belde. Het was voorbij.
Onze winkel was in de buurt van de universiteit.
Die staat bekend als UCI, Universiteit van Chinezen en Indiërs.
Die is 75% Aziatisch. Koreanen, Indiërs, Chinezen, Japanners.
Het was dus geen verrassing…
…dat veel personeel van Aziatische afkomst was.
Het kerstseizoen was achter de rug en we kregen een briefje.
'Als je geen loonstrookje hebt, ben je voor dit seizoen ontslagen.'
M'n naam stond niet op de lijst…
…dus ik sprak m'n andere vrienden.
'M'n naam stond niet op de lijst en die van jullie?'
Ze zeiden: 'Ook niet.' En ik zei: 'Wat raar.'
Toen spraken we onze assistent-manager, 'n Aziatische Amerikaan.
De echte reden was volgens hem dat na de blitz…
…een van de mensen van de firma veel Aziaten in de winkel had gezien.
Hij zei: 'Het personeel moet er zo uitzien.'
Hij wees naar een Abercrombie-poster met een wit model erop.
Het deed pijn, omdat ik 'n positieve ervaring had met de firma.
En dan zeggen ze je: 'Nee, we willen je niet om je uiterlijk.'
Dat was heel pijnlijk.
Ik haalde alle posters weg.
Omdat ik er niet uitzag zoals die mensen op de foto…
…werkte ik daar niet meer.
Ik was boos.
Maar wat kun je doen? We waren 21. Wat doe je?
Het leek heel expliciet. Ik ging naar de winkel.
Ik sprak degene die er werkte. Ze zei: 'Sorry. We kunnen je niet weer aannemen.'
Ik vroeg: 'Waarom niet?'
Ze zei: 'M'n manager zei dat dat niet kan, omdat er al te veel Filipino's werken.'
Ik zei: 'Meen je dat?' Ze keek heel gegeneerd en zei: 'Ja.'
Ik had nooit gezegd dat ik Filipijns was. Dat was 'n gok van degene die daar werkte.
Ik vertelde het m'n ouders en aan goede vrienden.
Toen ze het hoorden, waren ze het met me eens dat het gestoord was.
Men wist niet wat te doen, m'n ouders evenmin.
Wat zeg je tegen je kind als iemand zegt dat ze je niet aannemen om wie je bent?
Ik sprak erover met m'n moeder en die zei simpelweg:
'Het verbaast me dat je er wilde werken. Je was goed genoeg om schoon te maken…
…maar die winkel heeft het voor mij duidelijk gemaakt…
…dat ze geen mensen zoals wij wilden. Ik had echt niets anders verwacht.
Alles aan die winkel schreeuwde dat we anders waren. We pasten er niet.'
In elke chique boetiek…
…zie je verkopers die eruitzien alsof ze van een modepagina af komen.
Winkeliers zoeken personeel wiens look kleding verkoopt.
Maar kan die look een vorm van rassendiscriminatie worden?
Daar wordt de firma A&F van beschuldigd.
De negen aanklagers beweren ontslagen of niet aangenomen te zijn…
…omdat ze niet wit genoeg waren.
Als ik wel werd ingepland, moest ik op sluitingstijd komen.
Ik was een van de aanklagers in de Abercrombie-zaak.
Ik heb hier twee aanklagers in deze zaak: Anthony Ocampo en Jennifer Lu.
Ik ben een van degenen die Abercrombie aanklaagde.
We wilden de mensen vertegenwoordigen die dit was overkomen…
…ze 'n stem geven en zorgen dat Abercrombie verantwoordelijk werd gesteld.
All-American is niet 100% wit.
Een Mexicaans-Amerikaanse vriend werkte voor MALDEF…
…hun Juridisch Bijstands- en Onderwijsfonds.
Hij werkte voor Tom Saenz.
Het bleek dat Tom meer geruchten had gehoord…
…over discriminaties bij Abercrombie.
In dit geval kon ik naar de winkel gaan…
…en toetsen wat onze cliënt ons had verteld, dus dat deed ik.
Ik ging naar de A&F-winkel en keek wie de winkelmedewerkers waren.
Daarna stak ik letterlijk de gang over en ging ik naar 'n soortgelijke winkel…
…naar Old Navy, Banana Republic of Gap.
Het contrast was frappant.
In die andere winkels zag je personeel dat er Zuid-Californisch uitzag.
Er werkten vooral jonge mensen van kleur.
Bij Abercrombie & Fitch waren er bijna alleen witte winkelbedienden.
Het was niet één persoon die ze 'n baan weigerden…
…hoe vreselijk en onwettig dat ook is.
Deze werkwijzen werden overal in het land…
…in honderden winkels toegepast en troffen duizenden studenten.
Het was moeilijk mensen te vinden die aanklagers konden zijn.
Dat komt deels omdat er zo weinig mensen van kleur…
…bij Abercrombie & Fitch werkten.
M'n jongere zus sms'te me, belde me.
Toen sms'ten we niet. Dat was veel te duur.
Maar ze belde me en zei: 'Ik zag iets op het internet over Abercrombie & Fitch…
…'n geding over rassendiscriminatie.
Jou hebben ze beslist op je ras gediscrimineerd.
Bel ze.'
Ik zei: 'Ik vraag me af of wat mij overkwam "erg genoeg" was.'
Weet je? Als ik het ze vertel, zeggen ze dan gewoon: 'Zet het van je af'?
Ergens dacht ik nog steeds: zo erg was het niet.
Als je naar dingen als racisme, seksisme of homofobie kijkt die…
Het hoeft er niet 'zo slecht' uit te zien. Iemand hoeft je niet…
Niemand hoeft me 'neger' te noemen in Abercrombie & Fitch…
…om het 'erg genoeg' te maken.
Maar weet je, 19-jarige Carla dacht: ik weet het niet.
Nooit zag ik zulk expliciet racisme.
Ik was zo kwaad. Ik was razend en dat ging nooit meer over.
Toen ze me vroegen deel te nemen aan de rechtszaak, dacht ik: oké.
Dit is een kans om Abercrombie hun onzin aan te vechten…
…dat ze zeggen 'n all-American merk te zijn.
Maar ze houden dit imago van all-American in stand…
…door witte mensen aan te nemen en mensen van kleur te ontslaan.
We vroegen naar hun ervaring met het werk voor Abercrombie…
…of met sollicitatiepogingen.
Er kwamen thema's naar voren zoals de sterke voorkeur voor witte mensen…
…boven Afro-Amerikanen, Latino's, Aziatische Amerikanen…
…iedereen die niet bij die look paste.
Ik was het zat elke week m'n lijst met doorgekraste namen te krijgen.
Die zei in feite dat ze er niet goed genoeg uitzagen.
Ik kan m'n ondergeschikten niet in de ogen kijken en zeggen…
…tegen ze liegen en zeggen: 'We hebben niet genoeg uren.'
Omdat ze niet mooi genoeg waren.
Jahan vertelde ons wat Abercrombie zei.
We werden niet raciaal gediscrimineerd.
We waren niet mooi genoeg om in de verkoop te werken.
We zijn gewoon lelijk.
Het was lachwekkend. Toen we samenkwamen, zeiden we: 'Is dit 'n grap? Allemachtig.'
Het zal wel beter zijn dan te zeggen:
'We hebben die mensen gediscrimineerd.' Het was echt bespottelijk.
ABERCROMBIE BEËINDIGDE DE RECHTSZAAK MET EEN SCHIKKING.
Abercrombie werd in een groepsvordering aangeklaagd…
…omdat mensen van kleur achter moesten werken.
VIDEO'S VAN HET MAGAZIJN
Abercrombie & Fitch ontkende de aanklacht, maar kwam tot een schikking.
Abercrombie wist dat ze veel te verbergen hadden…
…en bood ze meteen 'n grote schikking.
Abercrombie & Fitch moest bijna $50 miljoen betalen…
…en veranderingen doorvoeren.
Abercrombie stemde in met een instemmingsdecreet.
NAAST DE SCHIKKING TEKENDE ABERCROMBIE EEN INSTEMMINGSDECREET.
ZE ZEGDEN TOE HUN REKRUTERINGS-, WERVINGS- EN MARKETINGPRAKTIJKEN TE VERANDEREN.
ABERCROMBIE MOEST ZICH ZES JAAR LANG BIJ DE RECHTBANK MELDEN.
ER WAREN GEEN EXPLICIETE SANCTIES VOOR HET NIET VOLDOEN AAN MAATSTAVEN.
Abercrombie moest de functie van hoofd diversiteit creëren.
Aan de ene kant een geweldige kans om 'n zaak te kiezen die je echt nodig heeft.
De vraag is of ze je wel willen.
Ik werd gebeld door 'n wervingsbureau. 'Er is een kans in Ohio.
Bij het merk A&F.' Ik zei: 'Dat ken ik niet.'
Dus ik ging naar het winkelcentrum.
Ik liep rond, winkelde, keek en zei: 'Het is anders.'
VOORMALIG HOOFD DIVERSITEIT
Ik begon te zien waar het om ging: een merk opnieuw uitvinden…
…vanuit het oogpunt van D&I, wat op dat moment geen functie was.
Er was geen afdeling, vakgebied, noch personeel.
Ik moest bedenken hoe dat er ging komen. Ik dacht: je hebt tot God gebeden.
Je zei dat je iets groots wilde. Nu zegt Hij dat dit het wellicht is.
Ik vroeg aan wie ik zou rapporteren. Dat was het belangrijkste om te weten.
Ik wist dat het aan de CEO en voorzitter zou zijn.
Het werk had inherente uitdagingen.
Ik moest bedenken hoe ik die ging aanpakken.
Het draaide vooral om…
…het creëren van een merk met minder contradicties.
U VROEG HET ONS EN WIJ HEBBEN GEANTWOORD.
DISCRIMINEERT UW BEDRIJF GEEN MENSEN OP BASIS VAN UITERLIJK?
Elke dag benaderen we mensen met onze mentaliteit die diversiteit omarmt.
Kom bij mij werken in New York. -Arizona.
Florida. -België.
Spanje. -Hongkong.
Duitsland. -Het VK.
Iemand als ik in die omstandigheden en situaties…
…begrijpt dat dit misschien een vorm van 'tokenisme' is.
Of je zegt: 'Ik doe daar niet aan mee'…
…of je ziet het als een kans…
…om die deur nog verder te openen voor mensen zoals jij…
…en anderen die niet per se die toegang of kans hebben gehad.
Ik was 'n paar jaar recruiter en bouwde relaties op…
…met vanouds zwarte hogescholen en universiteiten.
Als bruine man die erg wit lijkt en alleen Abercrombie & Fitch draagt…
…want dat zijn we op de campus verplicht…
…krijg je aan het begin boze blikken, en terecht.
Toen ik daar kwam…
…was 90% van het personeel wit.
Na vijf of zes jaar was meer dan 53% niet-wit.
Toen ik overstapte naar m'n functie bij Diversiteit en Inclusie…
…had ik m'n eerste bijeenkomst met de leiding van de winkel.
Ze hadden het over wat we in de winkels wilden.
Er was een vrije gedachtewisseling over schoonheid…
…over wie wel of niet knap was of dat iemands neus zus of zo was.
Ik dacht: ongelooflijk dat we over mensen praten…
…en hun trekken zo ontleden.
Of, na een sollicitatiegesprek, stond er alleen 'nee' op het papier.
Ik kon het echt niet geloven. Ik was geschokt.
Merkvertegenwoordigers werden nu…
…of 'impact' genoemd, dan ging je naar achteren…
…of 'model', dan mocht je in de winkel staan.
Het idee was dat als ze hun minimumloon- werknemers 'modellen' noemden…
…Abercrombie met alles kon wegkomen waarmee een modellenbureau kon wegkomen.
Na het instemmingsdecreet zeiden ze nooit dat ze er goed uit moesten zien.
Ze waren voorzichtiger om dat woord niet te gebruiken.
Maar na het het instemmingsdecreet mochten ze ze wel 'modellen' noemen.
Dat was opgelost. Maar er was niets veranderd.
En als 'n lelijk mens voor model solliciteerde?
Die kwam op gesprek en onderging hetzelfde sollicitatieproces als de rest.
Dus voor en na het decreet hadden ze net zo'n kleine kans op 'n baan?
Ja.
Het instemmingsdecreet dwong de leiders totaal niet te veranderen.
De hele leiderschapsstructuur bleef bestaan.
Op dat moment had Jeffries nog bijna 10% van de aandelen.
Er was dus totaal niets veranderd.
Veel van die dingen komen van bovenaf.
Onder Jeffries en Bruce Weber zagen we echt verontrustend gedrag.
DIT ZIJN CLAIMS TEGEN WEBER.
HIJ REAGEERDE NIET OP ONS VERZOEK OM COMMENTAAR
EN HIJ IS NOOIT AANGEKLAAGD OF VERVOLGD
Bruce Weber kon van z'n macht profiteren, omdat hij zo berucht en extreem was.
Bruce stond erom bekend dat hij van…
…jonge mannen hield.
Hij nodigde je uit en probeerde z'n veilig-onveilig-ding.
Je legde je hand op je borst…
…en hij legde z'n hand op jouw hand om je te ontspannen.
Dan zei hij: 'Ik laat je hand zakken. Zeg me wanneer ik moet stoppen.'
M'n hand bewoog niet.
Dus hij zei: 'We laten je hand zakken en als ik…'
Ik zei: 'Zo is het goed.'
Er was een man die door Bruce werd gebeld. Hij werd uitgenodigd om te komen eten.
'Hé, kom langs. Ik ga eten. Speel met m'n honden.'
Hij ging erheen en daarna zag ik 'm niet meer.
Drie dagen later gaat opeens de telefoon. Ik denk: ik weet wie dat is.
'Hé, Bobby. Ik stuur je een auto om te komen eten.'
Op dat moment denk ik: ik ga wel of niet naar huis.
'Ik ga het niet redden.'
Hij zegt: 'Je moet komen, goed voor je carrière.'
Dus ik zeg: 'Nee, het is oké, maar heel erg bedankt.'
Na 'n minuut of zo gaat m'n telefoon over.
Na nog geen twee minuten gaat hij weer over. Ik denk: wat?
Ik neem op en hij zegt: 'Hé, Bobby. Helaas lig je eruit. Je vlucht is geboekt.
Pak je koffers. Je vlucht gaat vanavond.'
En toen was het einde verhaal.
En dan had je Michael Jeffries.
Het was alsof hij er gewoon was om lol te hebben tijdens de shoots.
Hij viel duidelijk ook op jonge mannen.
Maar hij was zo raar dat… Wie weet waar hij van hield.
Het leek alsof ze constant 'n nieuwe stap in de procedure invoerden.
Bijvoorbeeld dat je een afgesloten tent in moest.
Daar zaten alleen Bruce Weber en Michael Jeffries.
Het was een interview om te zien of ze je persoonlijkheid leuk vonden…
…wie je was en wat je te bieden had.
Toen hij Abercrombie runde, verkocht hij altijd kleren aan vrouwen en meisjes.
Maar wat de meeste mensen zagen en waarop ze reageerden…
…was het mannelijke imago en de mannelijke vorm.
Volgens mij besefte Mike niet dat hij ook een gay-icoon was.
Men wist of vermoedde dat hij gay was…
…maar hij was erg gesloten over z'n privéleven.
Begin jaren 2000 zat Mike Jeffries nog in de kast.
Hij was getrouwd geweest, had een zoon. Z'n vrouw had geen actieve rol.
Uiteindelijk kwam z'n levenspartner, Matthew Smith, in de firma.
Innerlijk was er waarschijnlijk veel aan de hand met Mike Jeffries.
Weinig mensen waren ervan op de hoogte.
Hij was de weg kwijt. Het liep echt uit de hand.
Hij onderging vreselijke plastische operaties.
Hij wilde jong zijn.
Hij streefde jeugdigheid na, het oude verhaal.
Ik was gefascineerd door Mike en door de firma.
Mike was een vreemde, bizarre, interessante man.
Ik wilde dolgraag over de firma schrijven en dolgraag naar hun hoofdkantoor…
…de Campus genaamd.
BESTE PLEK OM JE CARRIÈRE TE BEGINNEN
Ik werd gebeld door 'n redacteur van The New York Times Magazine…
…waarvoor ik al 'n tijd schreef.
'Wil je een verhaal schrijven over Abercrombie & Fitch?'
Ik zei: 'Natuurlijk wil ik dat. Hoe heb je toegang gekregen?'
'We zijn uitgenodigd.'
Ik vraag me nog steeds af waarom Mike zoveel aanbiedingen afwees…
…om over z'n merk te schrijven, maar opeens was ik er.
Hij had het erover. Hij zei: 'Dit is een diva-vrije zone.'
In zekere zin was hij de diva. Hij nam alle beslissingen.
Ze hadden modelwinkels op de Campus.
Ik zag hoe hij erdoorheen liep en keek hoe de jeans op elke mannequin zaten.
Toen ik daar zo liep…
…uitte hij z'n duidelijk traditionele kijk…
…op mannelijk- en vrouwelijkheid.
Hij zei dingen als: 'Hij moet meer op een man lijken.'
Voor de mannequin: 'Ze mag er niet te potig uitzien.'
Z'n exacte woorden.
Hij ging door de rekken van Abercrombie-meisjeskleren.
Hij pakte een ribfluwelen broek die hij, denk ik, te mannelijk vond.
Hij zei: 'Voor wie ontwerp je, verdomme? Voor potten op driewielers?'
Die taal ging iets verder…
…dan wat meestal impliciet was en werd expliciet.
Oftewel: we ontwerpen niet alleen voor mannen en vrouwen…
…meisjes en jongens, maar voor sexy vrouwen en sexy mannen…
…en sexy meisjes en sexy jongens…
…en sexy betekende hetero sexy, niet 'potten'.
Ik wilde hem graag psychologisch analyseren.
Ik wilde uitzoeken…
…wie die vent was.
Ik vroeg 'm naar alle geruchtmakende controversen, de rechtszaken…
…en hij werd ongelooflijk defensief.
Hij zei uiteindelijk dingen die te eerlijk waren.
Hij zei: 'Sluiten we mensen buiten? Absoluut.
Niet iedereen kan onze kleren dragen. Ik wil ook niet dat iedereen ze draagt.'
Hij zei voor de coole jeugd te gaan.
Hij had 't over, en nogmaals dit woord, de all-American coole jeugd.
Hij maakte min of meer een afgod van de all-American jongen.
Hij was niet de enige in de modewereld die dit soort dingen geloofde…
…maar hij was kennelijk de enige die dat hardop zei.
Toen ik twee dagen later Ohio verliet, kreeg ik een e-mail…
…dat ze hun deelname aan het verhaal introkken.
Dus ik kon 't niet voor The New York Times Magazine doen.
Ik schreef 't artikel voor Salon.
Toen het uitkwam, kreeg het wat aandacht…
…als profiel van deze grillige, zeer succesvolle mode-CEO.
Dus als je in 2006 openlijk zei dat je als merk mensen buitensloot…
…was dat blijkbaar niet ongewoon.
Wat Abercrombie voor mij uniek maakt, is dat ze zich er niet voor schaamden.
Ze gingen er echt voor. Ze namen bepaalde mensen aan.
Ze wilden een bepaalde look. Die hadden de advertenties ook.
Het idee dat je diversiteit en inclusie moest bespreken en moest zorgen…
…dat iedereen zich vertegenwoordigd voelde, was er niet.
Ze voerden de buitensluiting op en zeiden: 'We verkopen een levensstijl.
Onze winkelvertegenwoordigers moeten eruitzien als op onze advertenties.
We willen dat deze levensstijl met ons wordt geassocieerd.
We distantiëren ons niet van discriminatie wat betreft onze smaak, onze esthetiek.'
Een van de redenen dat ik geen Abercrombie droeg…
…behalve dat het ontzettend duur was, was dat het onmogelijk was.
Ik was de arme, dikke gay. Het doelwit van pesterij.
Op een avond was ik laat op en zat ik op het internet te surfen.
Dat stelde toen weinig voor.
Er was vooral nieuws. Toen zag ik dat artikel…
…over Jeffries. Ik had nog nooit van 'm gehoord. En ik las dit citaat:
'Op elke school heb je coole kinderen en minder coole kinderen.
Wij gaan voor de coole kinderen.
Voor de aantrekkelijke, all-American jeugd met veel vrienden.
Sluiten we mensen buiten? Absoluut.'
Ik ontdekte dat het zeven jaar oud was.
Hij had 't zeven jaar geleden gezegd en niemand had er iets aan gedaan.
Iemand die zo veel macht had. Toch? Want daar gaat het om.
Hij was niet alleen CEO van een kledingfirma.
Hij was de schepper van coolheid.
Dus ik start een petitie om A&F te vragen zich te excuseren…
…en grote maten te gaan maken.
Uiteindelijk maak ik een perslijst met 200 namen…
…en stuur ik dit persbericht naar honderden mensen…
…en ga ik slapen.
Een interview, let wel, uit 2006…
…met Abercrombie & Fitch' CEO, Mike Jeffries, is viraal gegaan.
Als je op zoek bent naar een extra grote damesblouse, heb je pech.
De trendy retailer-CEO wil er niks van weten.
Hij gaat te ver.
Hij is al tig keer te ver gegaan. Winkel niet langer bij A&F.
Ze zeiden letterlijk 'dikke wijven'.
Het verschijnt op Twitter en gaat plotseling viraal…
…en er is een enorme campagne om Mike Jeffries te verdrijven.
Je zou 't goed doen als Kim Kardashian haar kont in je kleren kon persen.
Hij is niet aantrekkelijk. Hij is een oude heks.
Ik ben nog nooit op zo'n racistische plek geweest als A&F.
Waardeloos vanbinnen en vanbuiten. En hun kleren zijn te duur.
Het maakt niet uit of deze tieten in je T-shirts passen.
Ik kom niet naar je winkel.
Firma's die alle maten hebben, krijgen volgens hem problemen.
Als je niemand uitsluit, prikkel je niemand.
Laten we 'm nog eens bekijken.
Je beoordeelt mensen op hoe cool ze zijn door naar ze te kijken.
Je neemt enkel mooie mensen aan, waarom geen goede werknemers?
Ik interviewde 'n meisje dat 'n boycot had geleid.
Ze zei: 'A&F heeft de grootste impact op mensen van m'n leeftijd.'
Meisjes denken dat ze heel dun moeten zijn.
Jongens denken dat ze het atletische imago moeten hebben…
…dat ze in de winkels en advertenties zien.
Ze zei dat er voor haar en haar vrienden geen merk was…
…dat meer invloed had.
Op de middelbare leed ik aan anorexia, dus ik wist hoe schadelijk die woorden…
…en retoriek konden zijn voor jonge mensen.
En ze spraken tot hen, nietwaar? Die waren hun klanten.
Ze zeiden dat als ze er niet op 'n bepaalde manier uitzagen…
…als ze niet een bepaald type waren, ze niet in hun kleding thuishoorden.
Hierover werd wekenlang gepraat en geschreven.
Toen kregen we een telefoontje van A&F.
'Wil je naar Ohio komen om ons te helpen…
…dit op te lossen? Misschien kunnen we iets regelen.'
Ik was er zelf, de CEO van de Nationale Eetstoornis Associatie…
…een campagnevoerder van Change.org en twee andere eetstoornisdeskundigen.
Ik sprak niet alleen over discriminatie op basis van maten, waarom die slecht is…
…maar ook over waarom het een stom ondernemersbesluit was.
Als 60% van je doelgroep grote maten draagt, waarom accepteer je ze dan niet?
En dan komt 't team binnen.
Ze lachen, zijn vrolijk en wit. Op één persoon na…
…het hoofd diversiteit. Natuurlijk was dat een zwarte man.
'Wij gaan voor de coole kinderen.' Wat dacht je toen je dat hoorde?
Daar geef ik geen antwoord op.
Wat jij denkt dat ik vond, is correct. Ik bedoel…
Dus we zitten aan die lange vergadertafel…
…en ik zeg: 'Wacht even. Waar is Mike Jeffries?'
Hij was niet komen opdagen.
Ik haalde stapels van onze 2000 pagina's met petities uit de doos.
Ik vroeg: 'Waar is die doos voor?'
En ik kwakte ze op dramatische wijze voor elke leidinggevende neer.
Ik zei:
'Elk van deze stapels petities vertegenwoordigt duizenden mensen…
…die ertegen zijn wat jullie als merk doen.'
Hun hoofd diversiteit keek behoorlijk beledigd.
Hij pakte 'n boekje.
Hij probeerde me uit te leggen dat ze een ongelooflijk divers bedrijf waren…
…en hoe ze zich voor diversiteit in de winkels hadden ingezet sinds z'n komst.
Hij gaf me dat boek, ik keek ernaar en gooide het naar hem terug.
'Dit betekent niks. Kijk eens rond. Jij bent de enige van kleur.'
Hoe hoger je komt, hoe ouder en witter het wordt.
Die mensen waren er al heel vroeg bij. Ze zeggen je wie er Abercrombie uitziet.
Ja, je hebt de cijfers op winkelniveau, maar hoe zit het op vicepresidentsniveau…
…en met de mensen in je raad van bestuur?
Dat wordt een systeemkwestie en een veel grotere uitdaging.
Dat is niet iets wat je in een jaar met exorbitante werving kunt oplossen.
Het hogere management bleef wit.
De meeste zorgen in 't decreet kwamen uit de winkels.
Nogmaals, ze waren 90% van je werknemerspopulatie.
Daar concentreerden we ons op.
Je zou het een glazen plafond kunnen noemen voor alle mensen van kleur.
Bij een nieuwe lichting regionale managers keek je altijd even.
'Zit er iemand bij? Nee.'
Ik zou alle managers van kleur met wie ik heb gewerkt en die ik echt waardeerde…
…tekortdoen als ik niet minstens zei dat het niet niet racistisch was.
'Niet niet racistisch.'
Het echte bewijs van de betrokkenheid van de leiders kwam aan het licht…
…toen 't decreet eindigde.
Op het eerste gezicht hebben ze zich beslist verbeterd.
Maar het kwam niet in de buurt van wat ze hadden beloofd…
…en het was niet bindend en dat is het grote probleem.
ABERCROMBIE WERD NOOIT SCHULDIG BEVONDEN VAN SCHENDING VAN HET INSTEMMINGSDECREET.
MAAR VOLGENS DE AANGESTELDE TOEZICHTHOUDER…
…VOLDEED A&F HERHAALDELIJK NIET AAN CRITERIA MET BETREKKING TOT MINDERHEDEN.
Toen het decreet eindigde, begon je de zogenaamde 'uitputting' te zien.
Nietwaar? Ze hadden zoiets van…
Dan begin je verzet te zien. 'Moeten we dit echt doen?
Moeten we er echt zoveel geld voor uittrekken?' Dus…
…waren we echt geëngageerd? Of niet?
Ik ken Todds positie.
Een ongelooflijk moeilijke situatie waarin we gemarginaliseerde mensen plaatsen.
We zeggen: 'Oké, los alle problemen op.'
Hij moest wel falen. Daarom vertrok hij uiteindelijk, denk ik.
Ik ben altijd voorzichtig met hoe ik over m'n ervaring praat…
…want toen ik wegging, zag het er anders uit dan toen ik het overnam.
Al met al…
…vind ik dat een succes.
Oké.
MODEBLOGGER
Ik ben Samantha Elauf…
…geboren en getogen in Tulsa, Oklahoma.
Ik solliciteerde bij Abercrombie & Fitch.
Ze stelden één vraag die nu grappig is, maar als een minderheid viel het me op.
En die was: 'Wat betekent diversiteit voor jou?'
Ik dacht: oké, hier pas ik wel tussen.
Tijdens het gesprek droeg ik jeans, een witte basic top…
…en een zwarte sjaal, traditioneel gedragen.
Ze zei dat ze me zou laten weten wanneer ik langs kon komen.
Ik weet nog dat m'n vriendin me sms'te.
'Ben je al gebeld? Wanneer word je ingewerkt?'
Ik zei van niet en zij zou het navragen.
Telkens als ze het vroeg, deed de manager heel raar.
Na het gesprek belde ze de districtsmanager…
…omdat ik 'n zwarte hoofddoek droeg. Destijds hadden ze een niet-zwart beleid.
Hij zei: 'De kleur maakt niet uit. Ze kan hier niet werken.'
Dat was de eerste keer dat me zoiets overkwam.
Bij m'n moeders vriendin vertelde ik later wat er was gebeurd.
Ze zei dat ik contact moest opnemen met CAIR…
…de Raad van Amerikaans- Islamitische Betrekkingen.
Na m'n contact met hen maakten ze m'n verhaal openbaar.
Ze besloten m'n zaak in te dienen bij het EOC…
…om te zien of het 'n rechtszaak konden worden.
En toen werd het menens.
Overal zag je m'n foto en mensen stuurden berichtjes.
Ze tweetten de gekste dingen.
Op 'n gegeven moment las ik geen reacties meer.
Voor elke positief, bemoedigend woord kreeg ik zo veel haat.
Ik kreeg 'n paar doodsbedreigingen.
Het waren eerder haatbetuigingen jegens m'n religie en m'n keuzes.
Maar tegelijkertijd waren er zelfs moslims die zeiden:
'Waarom wil je voor Abercrombie werken?'
Ze zeiden ook: 'Ga terug naar je land.'
Grappig, want ik ben geboren en getogen in Tulsa, Oklahoma. Waar moet ik heen?
Abercrombie hield voet bij stuk en besloot dat ze gelijk hadden.
Hun advocaten probeerden 't te vergelijken met een honkbalpet dragen.
Ze zeiden: 'We laten 'n werknemer geen honkbalpet dragen.'
Maar er is een groot verschil tussen een hidjab en een honkbalpet.
Ik weet nog dat ik m'n telefoon pakte. Die ontplofte zowat.
Het Hof had 'n lijst met 100 zaken die ze wilden inzien.
De mijne was er een van.
Dat zei nogal wat.
Ten eerste dat een firma dat toestaat. Heel ongewoon.
De meeste firma's zouden willen schikken…
…omdat ze bang zijn voor de publiciteit, of ze nu winnen of verliezen.
Hun argument was dat als ze me aannamen, ik hun merk zou schaden.
Dat zou weer hun verkoop schaden.
Ik zou dus hun cijfers schaden. M'n uiterlijk paste niet bij hun beleid.
Vandaag verwierp het Hooggerechtshof dat argument met acht stemmen tegen één.
De rechters zeggen dat A&F in strijd met de Civil Rights Act van 1964 handelde.
Als rechter Scalia zegt dat je discrimineert, doe je echt iets fout.
Acht stemden in m'n voordeel, één niet.
De enige rechter die tegenstemde, was Afro-Amerikaans.
Ik zeg niet dat je als Afro-Amerikaan…
…aan mijn kant moet staan, want we zijn anders, maar ik was verrast.
Zelfs nu nog zeggen mensen: 'Je stond in m'n geschiedenisboek.'
Of ze hebben over me gelezen, of ze hadden het bij hun studie over me.
Ik denk niet dat ik toen besefte wat ik had gedaan.
A&F ging helemaal naar het Hooggerechtshof.
Discriminatie was niet zomaar iets.
Het was niet één citaat in zeven jaar. Het was hun merk, hun identiteit.
Ze verankerden zich in discriminatie op elk niveau.
A&F was toen bijna synoniem met schandaal.
Het ging niet om de kleding…
…of te veel logo's die uit de mode raakten.
Het was meer: 'Dit merk wordt problematisch.'
Analisten zouden zeggen dat dit alles de kledingverkoop stoort.
KWARTAALPRESENTATIE
Het tweede kwartaal bleek moeilijker dan verwacht.
We zijn niet tevreden met onze resultaten…
…en werken hard om de trend voor het derde kwartaal en erna te verbeteren.
HET VERVAL VAN A&F
Abercrombie werd irrelevant onder Mike Jeffries.
Maar Mike Jeffries verdient veel geld.
Hij werd vervolgd door aandeelhouders die zeiden:
'Waarom betaal je jezelf $40 miljoen per jaar…
…als je nog geen 10% van de aandelen hebt?'
Ik vond een handleiding…
…voor hoe je Mike Jeffries in 't bedrijfsvliegtuig moest behandelen.
Vliegtuignormen.
Een handleiding van 47 pagina's voor de Abercrombie & Fitch-jet.
Het is onmogelijk te overdrijven hoe specifiek de instructies waren.
Als de passagiers een koud gerecht eten…
…mag de bemanning geen warme maaltijden eten.
Het soort instructies dat het publiek nooit te zien krijgt.
Als Michael of een gast iets vraagt, antwoord je met: 'Geen probleem.'
Dit moet worden gebruikt in plaats van: 'Goed' of 'Momentje'.
De veranderingen die hij voor 't bedrijf invoerde…
…waren geweldig voor een korte periode, maar ze waren niet houdbaar.
Er was geen langetermijnstrategie.
'Laten we het zo groot mogelijk maken en kijken wat er gebeurt.'
Je wilt niet dat je merk te snel populair wordt…
…want zulke merken gaan altijd in rook op.
Abercrombie heeft problemen.
CEO Mike Jeffries lijkt 't niet te weten.
In de jaren 2000 begonnen de zaken voor Abercrombie te veranderen.
De klant begon te veranderen.
Bij tieners verloor het z'n luister.
DIT IS DE MEEST GEHATE WINKEL VAN DE VS
Het was niet cool.
Als je Abercrombie & Fitch droeg, was het net een bouwvakkersoutfit.
Als bouwvakker trek je werkschoenen aan naar 't werk…
…en als je thuiskomt, doe je die en de rest uit en ga je douchen.
Je trekt iets anders aan om te doen wat je dan gaat doen.
Zo was onze Abercrombie & Fitch-kleding.
Zij die vroeger waren gepest, groeiden op.
Ze wilden geen geld uitgeven daar waar ze zich rot voelden.
Dus Abercrombie & Fitch…
Een deel van die aura verdween…
…omdat uitsluiting de basis was van hun succes.
En uitsluiting was niet langer zo cool.
Hier het laatste nieuws. De CEO van Abercrombie & Fitch stapt op.
Op zondag 7 december telefoneerde hij nog met leidinggevenden…
…en maandag 8 december kwam hij niet werken.
Hij is nooit meer gekomen en veel mensen hebben 'm sindsdien nooit meer gezien.
JEFFRIES NEEMT PENSIOEN VAN $27 MILJOEN MEE
De mensen dachten dat Mike permanent zou blijven.
Je zit daar en denkt: hoelang zullen ze zulk gedrag tolereren?
Dit soort commentaar, dit soort leiderschap?
Je denkt dat hij nooit weggaat. Toen hij eindelijk ging…
…dacht ik: wauw. Ze zijn eindelijk van hem af.
Op een gegeven moment komt er aan alles een einde.
TEGENWOORDIG
Les Wexner is verwikkeld in schandalen.
Ik ga naar 'n vergadering. Bedankt.
Les Wexner maakte bekend dat hij aftrad als CEO van L Brands.
Hij blijft onder de loep vanwege z'n nauwe band met Jeffrey Epstein…
…de veroordeelde zedendelinquent en in ongenade gevallen financier.
Hij gaf niet alleen z'n hele fortuin aan Epstein…
…hij liet Jeffrey ook handelen als 'n Victoria's Secret-modelscout.
Een van de voornaamste redenen…
…dat Jeffrey Epstein zich constant kon omringen…
…met heel sexy jonge vrouwen…
…was dat ze dachten dat hij ze succes kon brengen.
Klapper in The New York Times.
Bruce Weber schuldig aan jarenlang seksueel wangedrag en misbruik.
Bruce Weber werd natuurlijk door legio modellen aangeklaagd.
Bruce zei dat ik gespannen was en deed wat ademhalingsoefeningen met me.
Op dat moment verstijfde ik en wist ik niet hoe te reageren.
De hele ervaring was angstaanjagend en vernederend.
Bruce ontkent de aanklacht.
Hij zei The New York Times: 'In m'n carrière…'
…heb ik vele naaktmodellen gefotografeerd. Ik heb ze nooit onzedelijk betast.'
Eén aanklacht werd afgewezen. In 2021 schikte hij twee aanrandingszaken…
…van ex-modellen voor onbekende bedragen zonder schuldbekentenis.
Er zijn geen verslagen van modellen over seksueel wangedrag van Mike Jeffries.
Veranderingen vinden meestal plaats als degenen die zorgen uiten, kunnen aangeven…
…op welke manieren een firma geld verliest door haar maatregelen.
Dan komen er veranderingen.
Een merk herpositioneren en vooruithelpen is vaak lastig.
Dus ja, het ging niet altijd even soepel.
We zijn niet meer de firma van weleer.
We konden onze social mediakanalen en geschiedenis zuiveren.
Mike Jeffries werkt sinds 2014 niet meer bij de firma.
Een woordvoerder van Abercrombie zegt dat ze…
…'nu 'n plek van verbondenheid zijn en niet een waar je "in moet passen".'
In hun verklaring stond dat CEO Fran Horowitz in de winkels…
…'het licht aandeed' en 'de muziek uit'. Ze wil 'de klanten horen.'
Het is slim om 'n breed scala aan mensen…
…te vertegenwoordigen die zich betrokken voelen bij je merk.
Het is ook slim om te discrimineren en uit te sluiten.
Er zullen altijd mensen zijn die zichzelf als coole kids willen zien.
Maar het is fascinerend te zien…
…hoeveel merken zich nu inzetten voor het idee dat iedereen cool is.
Ze doen het nu anders wat betreft de diversiteit van modellen.
Abercrombie & Fitch kondigt plannen aan om…
…geen werknemers meer aan te nemen op basis van hun uiterlijk.
Dat zal de eerste nieuwe werknemer een fijn gevoel geven.
Jammer dat we het niet eerder hebben gedaan.
Abercrombie & Fitch is eerder illustratief dan uitzonderlijk.
Ze vonden het kwaad niet uit. Noch klasse. Ze hebben het alleen verpakt.
Het vertegenwoordigt de slechtste delen van de Amerikaanse geschiedenis…
…wat betreft de kosten, de wervingspraktijken, de beelden.
Het is alles wat we willen dat Amerika niet is.
We denken allemaal dat we het zijn ontgroeid en beter zijn geworden.
Ik weet niet wat het over ons zegt dat het zo lang zo populair was.
Waarschijnlijk dat we aardig gevonden wilden worden.
We werden ergens verblind door ons eigen licht.
We dachten: we zijn geweldig en succesvol. Maar sociale media bestonden toen niet.
Er waren waarschijnlijk net zo veel mensen als nu…
…die haatten wat we deden, beledigd waren…
…zich uitgesloten en niet vertegenwoordigd voelden.
Maar ze hadden geen platform om het te uiten en nu wel.
Misschien is het geen nieuw massaal sociaal bewustzijn.
Maar nu horen we iedereen en moeten we luisteren.
Er is een beperking aan hoe merken de daad bij 't woord voegen.
Als het erop aankomt, probeer je iets te verkopen, toch?
Kun je echt diversiteitsinclusie verkopen als je eigenlijk een V-hals wilt verkopen?
Ik hoop dat firma's beseffen…
…dat ze een cruciale rol spelen in het vormgeven van cultuur…
…van gesprekken…
…van welke mensen in deze maatschappij worden gewaardeerd.
Het verhaal van Abercrombie is een ongelooflijke aanklacht…
…tegen onze cultuur…
…van tien jaar geleden. Het was een cultuur die enthousiast…
…een bijna witte, traditioneel Amerikaanse wereldvisie omarmde.
Het was een cultuur die schoonheid definieerde als dun, wit en jong.
Een cultuur die graag mensen uitsloot.
Hebben we dat nu opgelost?
Nee.
Ondertiteld door: Trudy Kok