Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
HOMBRES G - ONENAK
Barkatu, lagun diezadakezu?
- Bai, noski. - Mila esker.
- Zer adin du haurtxoak? - Hiru hilabete.
- Nola du izena? - Lorenzo.
- Ederra zara, Lorenzo, ezta? - Kaixo.
-Zertan lagunduko dizut?
Marta Bertoldiren liburu bat nahi dut.
- Jakina. Zein? - Socias du izena.
DAVID, 1989KO IRAILA
- Damaso, kafe bila noa. Zuk nahi? - Ez, mila esker.
Kaixo, David. Layla naiz, Layla Morales.
Espero nirekin gogoratzea, 30 urte pasa direlako jada.
Espero hau izatea zure zenbakia. Asko kostatu zitzaidan aurkitzea.
Ez dakit dakizun zineman aritzen naizela.
Zuzendaria naiz, eta, aurten, omenaldia egingo didate Seminci-n.
Bi aste barru, Valladolidera noa, eta zurekin elkartu nahiko nuke.
Zuk ere nahi baduzu, deitu edo mezua bidali.
Ados? Besarkada bat.
SEMINCI - MORALESI OMENALDIA
Kaixo, Layla. Zurekin oroitzen naiz, jakina,
30 urte pasa badira ere, eta ez da makala, gero.
Badakit zinema zuzendaria zarela, eta gustatuko litzaidake zu ikustea.
Ni Valladoliden bizi naiz oraindik,
esan noiz iristen zaren, eta elkartuko gara.
Elkarrekin bazkal dezakegu, afaldu, kafea hartu edo nahiago duzuna.
Zenbat denboraz egongo zara hemen?
Beno, besarkada handi bat, hitz egingo dugu.
David, hau poza zu entzutea!
Eta zeinen ongi elkartu nahi izatea.
Asteazkenean, 5ean, iristen naiz eta astebetez geratuko naiz.
Omenaldiaren egunean salbu, libre egongo naiz.
Hortaz, ia edozein momentutan elkar gaitezke.
Ongi baderitzozu, iristen naizen gauean afalduko dugu.
Bai, noski, ederki. Bostean lekua hartuko dut eta afalduko dugu.
Idatziko dizut, jatetxeko helbidearekin, ados?
Salto batez jaiki naiz gaur.
Zartaginera bota ditut bi arrautza.
Itzulipurdika joan naiz komunera.
Dutxatzean xahutu dut gela.
Zeren gaur...
Egun on, xingartxo.
- Xingartxo! Korrikarik ez! - Aizu, xingartxo. Nora zoaz?
Nora zoaz, zozoa?
- Eman walkmana, nirea etxean daukat. - Ezetz.
Angel, azkenean arazoa izango dugu.
- Arazoa? - Ez da ezer gertatzen.
- Ea zer entzuten zuen baboak. - Ikus dezagun.
- Hombres G. - Hombres G?
- Aberaskumeak dira. - Ez da hala, normalak dira.
Xingartxo, aberaskumea zara.
- Lasai, aberaskume! - Betaurrekoak ez. Ez dira nireak.
Lasai hadi.
Tira, zozoa, eman.
- Gero arte. - Mila esker betaurrekoengatik.
- Zer duzu? - Ezer ez.
Etsaiak ditudala badakit.
Gaur gauean ez naiz izango haiekin.
Bihurtuko naizelako gizotso.
Zinez ez dudala bakarrik egingo lo.
Zeren gaur,
gaur ziur baietz,
ongi pasatuko dudala.
Egundoko aitzurra harrapatuko dut.
Narras eta irriz joango naiz etxera.
Bihar agian egingo dut siesta.
- Baina gaur gauean ez. - Gaur gauean ez.
Gaur gauean
susmoa dut ongi pasatuko dudala.
Tira, ikus dezagun
telefono-agendan zer ote dagoen.
Batek daki.
Marta,
Maria del Mar, Ana...
Elena etxean da? Ez dakit.
Baina ongi pasatuko dut.
Ongi pasatuko dut.
Salto batez jaiki naiz gaur.
Eskurik gabe kendu dut pijama.
Itzulipurdika joan naiz komunera.
Etxekoei eman dizkiet egun onak.
Zeren gaur,
ez dakit zergatik,
baina ongi pasatuko dut.
Ongi pasatuko dut.
Pasatuko dut...
Oso ongi.
Pasatuko dut... Oso ongi pasatuko dut.
Oso ongi.
Oso ongi pasatuko dut.
Oso ongi.
Pasatuko dut... Oso ongi pasatuko dut.
Oso ongi.
Pasatuko dut... Ongi pasatuko dut.
ONGI PASATUKO DUT
Pasatuko dut... Pasatuko dut...
ongi.
David.
- Zertan zabiltza? - Zer?
Ezertan.
Tira, berandu goaz.
Paco, askotan esan dizut zozoek baino ez daramatzatela bi uhalak.
- Egia da. - Aizu!
Gero arte.
Nor da hori?
Ez dakit.
David, ni berriz ere.
Ez dakit mutilak ere Valladoliden bizi diren,
eta haiekin elkartzen zaren,
baina haiekin ere egon nahiko nuke.
Asteotan Almudenarekin kontaktuan izan naiz,
baita ez dut besteen berririk.
Egia esan, aspaldi ez ditudala mutilak ikusten.
Hemen bizi dira, bai.
Antolatuko dut, nahi baduzu, eta ziur gogoz egongo direla.
Ederki! Zu ikusteko irrikaz nago.
Hau urduritasuna! Musu bat.
- Atera Winston-a. - Ezin izan dut ekarri.
Arraioa, Paco. Erretzen badugu, gehiago errespetatuko gaituzte.
Baina aitak ez zuen paketea gau osoan askatu.
Horrela ezin da. Inolaz ere.
Zure betaurrekoak dira?
Bai.
Ez badugu serio hartzen, iaz bezala egongo gara.
Entzun, gauza bat bururatu zait.
- Zer gauza? - Nik uste atera...
Nanoak! Modako nanoak!
Nano ez, Jainkoarren.
Zer berri, Tormo? Zer berri, "Einjel"?
Zer berri, mozolo?
Zertarako agurtu oilarrak?
Lehen akatsa. Arreta piztea.
Isil hadi, Robocop.
Hurrena ez adarra jo. Txantxati!
Badugu hamaiketakoa. Hara, niretzat.
- Aio, Robocop. - Mila esker.
Bai, hobe duzue joatea.
Zer bururatu zaizu?
Agian, nota okerragoak ateraz, oilarrek bakea ematen digute.
Nola egingo dugu?
Azterketetan nahita poto eginez.
Edo zerbait galdetzen dutenean, eskua ez altxatuz.
- Hala-holakoa izatea? - Hori da.
Guztiek egiten dutena egitea eta inori atentzioa ez ematea.
Good morning in the morning.
- Ogitartekoa kendu dizute. - Egiaz, eman diet, nolabait.
Asko gosaldu dut, eta ez dut batere goserik.
Luis, esan genuen nano gure artekoa zela soilik.
Egia da. Sorry. Barkatu mila aldiz. Sentitzen dut.
- Tabakorik bai? - Baiezkoa. Erre nahi?
Baiezkoa.
Nabaritu duzue, ezta?
Bai. Zer?
Kolonia bota dut. Kristoren ongi usaintzen du.
Aitarena da. Varon Dandy.
Honetaz ziur gaude?
Bai, zergatik? Zer ba?
Tira, Paco. Mentoldunak dira. Suabeagoak.
Eta erre ordez, eskuan hartu, eta plantak egiten baditut?
- Egiaz, guk berdin egin dezakegu. - Primeran.
Akerrak berriz huts egin du?
- Zenbat urte ditu dagoeneko? - Misterioa da hori.
Ikasturtea hasi da, nanoak.
Ongi entzun, mesedez.
Aldatzen saiatu behar dugu.
Baliteke gustatzen ez zaizkigun gauzak egin behar izatea,
ezin dugu baboak izaten jarraitu.
Yes, very well fandango.
Goazen.
David.
Paco! Paquito, zer moduz?
Hobeto zaude?
Oraindik flipatzen ari naiz.
Ezetz asmatu nor jarri den nirekin kontaktuan.
Idatzi dit, ahots-audioa bidali dit, nirekin elkartu nahi duelako.
- Nor? - Layla.
- Zein Layla? - Layla, Layla.
- Layla Morales? - Hortzei begira zaude?
- Ez. - Hortzei begira zaude, Paco.
- Ezetz. - Baietz, begira zaude.
David, ezetz.
Ba bostean dator.
Antza, nirekin pasa nahi du gaua,
ni ikusteko, nik uste,
eta beste gau batean, talde osoarekin afaldu.
- Hortzei begira zaude. - Ezetz.
- Seminci-ra dator... - Ikusi duzu zer hortz dituzun?
Ez zara hiru urtetan etorri.
David, ezagutzen zaitut.
Arrasta eman, flipatu egiten duzula,
eta zartakoak hartzen dituzula.
- Nik? Zergatik? - Nola, zergatik?
Zer uste duzu? Laylak eta nik...?
Ez duzu usteko hark...
Hara, faborez. Mesedez, ez egin ametsik, Paco.
- Zer arraio da hau? - Hau kotoia da, ados?
- Badakit. Baina nik uste... - Ez duzu hori ukitu behar.
Ados.
- Layla pertsona nabaria da orain. - Bai. Eta zer?
- Eta zer? Oscar bat du, eta zuk... - Nik liburu-denda. Arazorik?
Beno, bai, liburu-denda.
- Geldi egongo zara? - Egarri naiz. Gutxi irteten da.
Ba eskatu.
Nahiko, mila esker.
Atzera bota burua.
Esan dit ikusi nahi nauela, eta gaua nirekin pasa.
- Baina zuekin ere afaldu nahi du. - Gurekin ere, ezta?
- Noski. - Ados, oso ongi. Utzi ura hor.
- Ez didazu minik emango, ezta? - Ez dizut minik emango.
- Eta odolik? - Odola bai.
Ikasleak ikasten du
aurretiaz.
Urteroko leloa.
Baina, aurten, are gehiago. Zergatik?
- Zergatik? - Maroto, ez hitz egin niri.
Zergatik?
Nik neuk erantzungo dut.
Hau delako zuen azken urtea eskolan.
Eta zurea ere, Fernando.
Hemendik ateratzen ez bazara, zuzenean soldadutzara joango zara.
Hortaz, neurriak hartuko ditugu. Daniela Bravo, hartu Daviden lekua.
- Zatoz hona. - Ni?
Ez, nire izeba. Tira. Hala, ikasten lagunduko diozu.
Tira, azkar. Jarri zuzen.
Luis, mesedez. Zer gertatzen da azken ilaran?
Ez egin niri begirada periferikorik.
Ez egin begirada periferikorik.
Kar-kar-kar eta kar-kar-kar. Ongi, ba.
- Ari nintzenez... - Egun on.
Aurten ez dizue balioko gutxienekoa egiteak. Pedro!
Aurten ez dizu balioko gutxienekoa egiteak.
Bai?
Kaixo.
Neska berria, Layla Morales.
- A, Layla. - Kaixo.
Kaixo, Layla, zer moduz? Eseri Almudenarekin.
- Ciao. - Zer moduz?
Ongi, ongi.
- Kaixo. - Almudena naiz.
- Ni Layla. - Ongi, ba
lehen eguna denez, iazkoa berrikusten hasiko gara...
Ez negar egin.
Ez negarrarazi ni.
- David! - Zer?
Ez esan "zer", nagusitxoa zara.
Esaten nenbilen iazkoa berrikusten ari garela,
eta galdetu dizut nork idatzi zuen "El buscón".
Ez naiz oroitzen.
Nola ez duzu ba jakingo? Zuk guztia dakizu beti.
Ba ez.
- Ez? - Ez.
Francisco.
Ni ere ez naiz oroitzen.
Iaz guztietan 10 atera zenuten eta.
Benetan inork ez dakiela?
Benetan inork ez dakiela nork idatzi zuen "El Buscón"?
Francisco de Quevedo.
Oso ongi, horixe da.
On Francisco Gómez de Quevedo Villegas y Santibáñez.
Oso ongi, Layla.
Maite zaitut.
Maite zaitut, maite zaitut.
Maite zaitut.
Makilatzat jarri dute berriz.
- Espazio txikiagoak. - Isildu, Robocop.
Isiltzen naiz, baina txikitu espazioak.
Eta indarrez botatzen dute.
Entzuten ari zara?
Ez.
Zer duzu?
Neska berria inoizko neskarik ederrena da.
Harekin maiteminduta zaude?
Bai.
- Ez begiratu, badatoz. - Zer moduz, baboak?
Zure betaurrekoak gustuko ditut.
- Eta nik zureak, antipare. - Zure walkmana ederki entzuten da.
- Flipatzen dit. - Horrela hobe.
Mila esker.
Angel, mesede pertsonala eskatu behar dizut.
- Bota, xingartxo. - Eman betaurrekoak, amaren oparia dira.
- Urtebetetze oparia izan ziren. - Ezta pentsatu ere.
Eman.
Tira.
Gero eman behar nizkion. Tori.
Walkmana ere bai.
Tori. Walkmana ere bai.
- Lasai. - Goazen.
Eman behar nion.
Goazen gimnasiora, orain hutsik dago eta.
- Zuen laguntza behar dut. - Jakina.
Zertan?
Gainditzen.
Bestela, lanbide-heziketan sartuko naute.
Zuek guztietan "bikain" ateratzen duzue, ezta?
Ikastea kostatzen zait.
Askotan irakurri arren, ezin ditut buruan gorde.
Gurekin, gordeko dituzu, zin degizut.
Ados.
Angel eta beste errepikatzaileen kontra babestuko zaituztet.
- Guk oilarrak deitzen diegu. - Oilarrek ez dizuete ezer egingo.
Baina, mesedez, ez dezala inork jakin.
- Ulertuta? - Ulertuta.
Neska berria gustatzen zaizu, ezta?
- Ez. - Gustatzen zaio, bai.
- Pixka bat. - Limurtzen lagunduko dizut.
Lagunek elkarri laguntzen diote, Daniel.
- David. - Hori.
Fernando Akerrarekin? Benetan?
Bai. Camel batzuk erre ditugu.
- Gogorrak ziren. - Eta eskua eman dugu.
- Tu egin ondoren. - Arraioa, a ze zorte txarra.
Futbolean nenbilen, eta ezin izan naiz egon.
Zu makila zinen.
Futbolak hainbeste flipatzen nau,
non makila izatea ere gustuko dudan.
Eta, Paquito, gorenera iristeko,
- behetik hasi behar duzu. Hala da. - Aizue...
Zer?
Aurten utziko didazue nano izaten?
- Ez! - Zergatik?
Ba hargatik. Zu ez zara inoiz nano izango.
- Nano jaiotzen zara, ez bihurtu. - Ulertzen?
- Ospa. - Ez da bidezkoa.
- Beti berdin. - Alde. Badator gure lagun Fernando.
Zoazte pikutara!
Zer berri, kapitaina?
Luis naiz, ni ere zure laguna izan naiteke.
Hobe ezetz.
- Aker deitu ahal dizut? - Ez. Eta, faborez, baxu hitz egin.
- Eta Fer? - Ezta ere.
Ba Ferdinand deituko dizut, politagoa dela.
Ea.
- Erlijioa ematen ez duen inor? - Ni.
Etika-irakaslerik ez dugunez, erlijio-eskoletan
bakarrik joango zara liburutegira.
Ados.
- Segi! - Ezta pentsatu ere.
- Bai zera. - Baietz!
Ezetz!
ERREBELDEAK - S.E. HINTON
Zergatik esertzen zara horren urrun?
Niri esaten didazu?
Bakarrik gaude.
Hain zuzen.
Beno.
Layla naiz.
Hara. David.
- Ez duzu erlijiorik? - Ez.
Ni etika-gizona izan naiz beti.
Hombres G gustatzen zaizu?
Ikaragarri.
- Niri ere bai. - Itzel.
Amorrua ematen dit batzuek aberaskumeak direla esatea.
- Ez dira aberaskumeak. - Ez.
Aberaskumeez barre egiten dute.
Aberaskume batekin alde egin zuen.
- Halakoak balira, ez lukete esango. - Jakina. Mutil trauskilak dira.
Lehen punkak ere baziren.
- Ez nekien hori. - Ba hala da.
Baina orain normalak dira.
Zertan zenbiltzan? Matematika ikasten?
Ez, begira.
- Film baten modukoa da. - Bai.
Oso gustuko dut zinema.
- Nik ipuinak idazten ditut. - Benetan?
Erakutsi behar dizkidazu.
Ei, zer ote, gazte?
- Zer egiten duzu hemen? - Nik ere etika daukat.
- Zergatik? - Ez naizelako batere sineslea.
- Layla naiz. - Ni Luis.
Baina Robocop deitzen didate, hankarengatik.
Nik Luis deituko dizut. Ez zaizkit ezizenak gustatzen.
- Niri ere ez. - Ezizen politak daude.
Adibidez, guk nano deitzen diogu elkarri.
- Flipatzen gaituelako. - Ez.
Hori iaz zen. Orain ez.
- Ez? - Ez.
- Lastima. Asko gustatzen zait.
- Batzuetan erabiltzen dugu. - Bai, batzuetan bai.
Hombres G taldeak disko berria atera du.
Joango gara Galerías Preciados-era hartzera?
- Orain? - Ez gaitu inork zaintzen.
Tira, ez izan kakatiak.
Harrapatzen bagaituzte, kristoren zigorra izango dugu.
Bai, baina harrapatzen bagaituzte,
gero zigortuko gaituzte, orain ez.
- Aizu, Laylarekin afaltzearena? - Bai, zer?
Felixi esango diot?
Nik uste hobe dela bikoterik gabe, ala?
- Zuk zer esango duzu ba. - Paco.
David, Paquito!
Presidente!
Luis!
- Beno, beno. Zer moduz? - Zer moduz?
Primeran zaude, motel. Dotore zaude. Zer egin duzu?
Zera...
- Hobeto zaude? - Pixka bat, bai.
Paquito!
Dedio, ilea jarri duzu.
Pixka bat. Madrilen.
Ikaragarri ongi doakizu. Nire etxea erakutsiko dizuet.
Ederki! Zu ikusteko irrikaz nago. Hau urduritasuna. Musu bat.
- Urduri dagoela esan du. - Ez. "Hau urduritasuna" esan du.
- Hori esan du. - Gauza bera da.
Gauza bat esan behar dizuet.
Pertsona famatuak, famatu izateaz gain, pertsonak gara.
-Luis, zu kaikua zara.
- Paquito! - Zer esan nahi du horrek?
Zerikusirik al dute ogiak eta intxaurrek?
- Erasoa bota nahi duela. - Bai, ziur baietz.
- Baietz ba! - Ezetz, motel.
Badakizu bikoterik duen? Google-n bilatu duzu?
- Bai. - Nik pixka bat ere bai.
- Eta? - Bazegoen...
- Aktore batekin zegoen. - Ezaguna, gainera.
Duela hilabete batzuk harekin zegoen.
Ikusten? Erabat libre dago.
Egin gabekoak bete nahi ditu. Eta, horregatik, urduri dagoela,
irrikaz dagoela, joan zaitezen.
Luis, mesedez, ez gogoa berotu.
Itxaropen ustelak izango ditu, eta gaizki pasatuko du.
- Nola bilduko da Laylarengana? - Eta zergatik ez?
Zuen laguna naiz, eta ez nauzue inoiz deitzen.
- Serio? Harekin konparatzen zara? - Ez.
Baina ahotara ekarri duzunez,
zer da garrantzitsuagoa:
Oscar bat irabaztea
ala Valladolid taldearen presidentea izatea?
Nik argi daukat.
Gainera, nire adinarekin.
Ea, presidente, ni etorri naiz esatera
Laylak guztiokin afaria egin nahi duela.
Eta zu ere gonbidatuta zaudela. Kito.
Arazorik ez, txoriburu.
Zurekin nauzu behar duzun guztirako.
- A ze astuna. - Aizu, Almudena afarira doa?
Bai.
Batek galdetu bitartean,
ni erdian jarriko naiz, ezkutatzeko.
- Besteak hartu, eta irtengo gara. - Ederki.
Itxaron.
- Ez duzu erosiko? - Ez, zertarako?
Ez larritu, 14 urte baino gutxiago ditugunez,
harrapatuz gero, ez goaz erreformatoriora.
Harrapa gaitzakete?
Ziurrenik ez. Zer duzue? Ez duzue inoiz lapurtu?
Nik ez, baina hasteko irrikaz nago.
Tira, nik gauza asko lapurtu ditut.
Luisekin kezkatuta nago, haren aita polizia delako.
-Eta zer? Polizia baten semea gehiago errespetatuko dute.
Noski troski. Nik hartuko dut zinta.
Ongi Luis. Zu bai ausarta.
Goazen.
Itxaron.
Zinta
neuk hartuko dut.
Io sono il Capone della mafia.
Io sono il figlio della mia mamma.
Tu sei un stronzo di merda.
E un figlio di Troia in Venezia.
Venezia.
Egun on, jauna.
Ez zenukete eskolan egon behar?
Ezezkoa. Bonba-abisua egon da.
GRAPO agian? Izan liteke. Baina ez da % 100 ziurra.
Tira.
- Zer nahi duzu? - Diskoa erosi nahi dut amarentzat.
Baina ez dakit zein.
Zer musika gustatzen zaio?
Izugarri gustuko du Mari Trini.
Topo egin genuen oporretan, Torreviejan, Alacanten.
Ba erosi Mari Triniren diskoa, ezta?
Arrazoi, morroi.
- Luis, goazen? - Noski.
Ba beste batean etorriko naiz.
Gauzak hausnartzea gustatzen zait.
Agur, Ben-Hur.
E!
Aizu!
Goazen elkarrekin Italiara,
marradun jertsea erostera.
Mafiaz paso egin,
eta hondartzan bainatuko gara.
Goazen elkarrekin Italiara,
marradun jertsea erostera.
Mafiaz paso egin,
eta hondartzan bainatuko gara.
Ez datorrela! Ez datorrela!
Gelditu! Ez dator.
Ez datorrela!
Nanoak, nanoak, nanoak!
- Nanoak, nanoak, nanoak! - Geldi, mutilak.
Zer gertatzen da?
Tira, goazen!
- Goazen, motel! - Goazen!
- Tira, David!
E! Zertan zabiltzate!
Zure aurpegiarekin oroituko naiz!
Nor da gizon hori?
Ez dakit.
Arraioa, ze dotorea.
Ez al duzue gehiagotan lapurtu?
Bai, baina gauza handiagoak.
Noski, noski.
Zergatik aldatu zara eskolaz?
Monjek kanporatu ninduten.
- Serio? - Bai.
AKABO GONAK!
Ikasturte amaieran, kapera barruan pintada egin nuen:
"Akabo gonak".
- Ez! - Bai.
Monjek ikusi zutenean, bihotzekoak eman zien kasik.
Neska txatxu batek salatu ninduen, eta kanporatu ninduten.
Zergatik idatzi zenuen?
Ez zait gustatzen gona eramatera behartzea.
Baina gona daramazu.
Baina nik nahi dudalako.
Zu bai itzel, motel.
Zer ordu da? Itzuli beharko genuke.
Hezur-haragiak dira, azala pasata.
Tira, goazen.
Izugarri gustatzen zaizkit etika-eskola hauek.
Aizu, zure ilea gustatzen zait.
Apar pixka bat jartzen dut.
Ez, ez, ez, ez.
Ez negarrik egin.
Ez negarrarazi ni.
Eman,
eman eskua.
Saiatu, laztana,
barrez ikusi nahi zaitut.
Estu besarkatu,
etorri niregana korrika.
Maite zaitut, maite zaitut, maite zaitut,
eta zugan pentsatu besterik ez dut egiten.
Zuretzako bizi eta arnasten dut.
Maite zaitut.
Maite zaitut...
Bazatoz?
Zer esan ohi da honelakoetan?
Ezer ez.
Kaixo!
Kaixo.
Zertan lan egiten duzu?
- Liburu-denda daukat. - Zeinen polita.
- Bai, beno... - Ezkonduta zaude?
Dibortziatuta.
- Seme-alabarik? - Ez.
- Nik ere ez. - Bai, badakit.
Nola dakizu?
E... Google.
- Espiatu nauzu? - Ez.
- Noski, noski. - Pixka bat bai.
Baina deskuiduan!
Zuri buruzko albistea ikusi nuen Interneten.
Asko poztu nintzen, bide batez.
Sakatu nuen, eta bat eta beste, zuri jarraitzen bukatu nuen.
Noski. Hobe zelatatzea, idaztea baino.
Beno, ez dakit...
Barkatu, badakizue zer eskatu?
Ez dut begiratu ere egin.
- Unetxo bat? - Noski, unetxo bat.
Ez dakit.
Aizu, ez dizut esan,
baina benetan pozten naiz lortu duzun guztiaz.
Jarraitzen dizut, eta zure filmak ikusten ditut.
Azkena asko gustatu zitzaidan.
Mila esker. Nik ere ikertu zaitut.
- Ni? - Bai.
Ez zenuen askorik aurkituko.
Zure eleberria. Eta erosi nuen.
Horregatik deitu didazu, dirua itzultzeko?
Ez dut irakurri oraindik.
Irakurtzeke daukat. Zergatik ez zenuen gehiago idatzi?
Ez dakit.
Ez zen ezer gertatu atera zenean,
eta gutxi saldu zen...
Kritikak ez ziren onak izan.
Denok izan ditugu kritika txarrak.
Baina zuk New York Times-en eta nik Valladolideko Heraldoan
eta probintziatako lau blogetan, horiek bai txarrak.
- Ez, ez. Erantzun. - Ez, lana da.
Arraroa iruditzen zait doinu mexikarrarekin entzutea.
Beno, bizpahiru urtetan nire doinua galdu nuen,
baina espainiarren antzera hitz egiten saia naiteke.
Baina arraro sentitzen naiz.
- Mexikarrak eder ematen dizu. - Mila esker.
Bikotea duzu?
Ez. Eta zuk?
Hori ez dago Google-n?
Layla, hor balego, dagoeneko jakingo nuke.
Hau da, bilatu dut, baina datu berrienak ez datoz.
Hobe aurkitu duzunaz hitz egitea, mesedez.
Orain bai. Norbaitekin nago duela gutxitik.
Baina zaila da.
Aukera dezagun zer jan, goseak hilik nago eta.
Ez zara inoiz itzuli, ezta?
Ez. Sarritan izan naiz etortzekotan, baina...
gauza bat dela, bestea dela, ezin izan dut.
Baina, aurten,
une aproposa zen, argi eta garbi.
Zergatik zen aproposa?
Oso gaizki pasatu dut azken hileotan.
Krisialdian nago. Ez dakit zer egin nire bizitzarekin.
Itzuli nahi nuen,
eta ikusi itzultzea eta berriz elkartzeak...
Ahaztu, ez dut horren serio jarri nahi.
Ez, ez zara serio jarri. Ezin hobeto ulertzen dizut.
- Orain hobeto zaude? - Gutxi gorabehera.
Hilabete batzuez Espainian egotea pentsatzen ari naiz.
Hara, zeinen ongi.
Bazenekien hemen gertatzen den gidoi bat dudala?
- Valladoliden? - Bai, duela gutxi bukatu dut.
Eta filmatuko duzu?
Nahiko nuke.
Los Angelesen superheroi-filmak eskaintzen dizkidate soilik,
eta ez dakit hori egin nahi dudan.
Eta zer egin nahi duzu?
Horixe aurkitu nahian nabil.
- Hau al da zure hotela? - Bai.
Hotela bihurtu zela ikusi nuenean, hemen ostatatzea eskatu nien.
Besteekin elkartuko gara afaltzera?
Antolatzen ari naiz.
- Almudenarekin hitz egin nuen. - Oso ongi.
Bai.
Oso ongi pasa dut.
Nik ere oso ongi pasa dut.
Zer egingo duzu bihar?
Potrozorria!
Hankamotz, zango oker, maritakoi!
Oso ongi. Maritakoi oso ona da.
Sarritan egiten duzue?
Kirolariak ez al dira egunero entrenatzen?
Gu ere bai.
Hala, eskolan esaten dizkigutenean, ez digu eragiten kasik,
prest gaudelako.
Tira, Luis. Zure txanda.
Mortadelo, lau begi,
antipare, burusoil zikina!
Ez da burusoila.
Etorkizuneko irainetarako ere prestatzen gara.
Atzealdean azala ikusten zaizu.
- Zer? - Nahikoa da.
Ez duzue berriz egin behar.
- Azala atzean? - Pixka bat.
Nik babestuko zaituztet.
Primeran. Eta zuk "oso ongi" aterako duzu.
Pacok zientziekin lagunduko dizu,
eta nik gaztelania, gizarte zientziak eta ingelesarekin.
Nik beste guztiarekin.
- Ez dago gehiago. - Egia da.
Arratsaldetan, nire etxea hutsik dago.
Hemen ikas dezakegu.
Eta asteburuetan,
Pacoren gurasoak herrira doaz eta nirekin geratzen da.
Hortaz, larunbatetan,
- haren etxera joan gaitezke. - Ile ederra izan dut beti.
- Zerekin hasiko gara? Mate? - Ez.
Ikasteko denbora dago. Zure planarekin hasiko gara.
Zer plan?
NESKA BERRIA LIMURTZEKO PLANA.
Lehena: pentsa dezala neska asko dituzula txoratuta.
Zergatik?
Hargatik.
Hobe da hark pentsatzea beste bat gustatzen zaizula.
Zertarako balio du hark pentsatzea beste bat gustuko dudala,
bera gustatzen bazait?
Ez badidazue kasurik egingo, gaizki gabiltza.
David, faborez eta arren.
Jarraitu, Ferdinand.
Bigarrena: pentsa dezala oilarra zarela.
Horixe bera.
Neskek oilarrak gogoko dituzte.
Haiek bezala izan eta jantzi behar duzu.
Eta hori da guztia.
Baina, orduan, ez naiz ni izango.
Hortxe dago koska. Harrapatu duzu.
- Ez da besterik egin behar? - Ez.
Bi horiekin nahikoa izan behar luke.
Zuek biek lagundu behar duzue, taldea garelako.
Horregatik Robocop-i etikan hasteko esan nion.
- Dei nazakezu Luigi? - Ez, Robocop ongi dago.
Itzel. Ni % 100 prest.
- Gauza bat bururatu zait. - Bota, motel.
Eta Hombres G-ren zinta berria erosten badiot?
Oparituko diot, lapurtu dudala esango diot,
eta ausarta naizela pentsatuko du.
- Ideia ona, gustuko dut. - Ideia ikaragarria.
Ez.
- Ez? - Ez.
- Zergatik ez?
Ezetz ba. Zuk azaldu, Fer.
- Usteko du gustuko duzula. - Eta gustuko dut.
Ezin du jakin. Bestela, zureak egin du.
Noski! Ulertzen, "Deivid"?
Eta zer egin behar du?
Esan diodana!
Esan diona!
Zer zen?
Ez badidazue kasu zipitzik egingo, banoa, ados?
Fernando, ez joan, mesedez.
Zin degizut astakirten hauek kasu egingo dizutela.
Gainera, zuk maitasunaz mordoa dakizu, ezta?
Ba dezente dakit.
Fernando, ohorea da zure laguna izatea.
Ez gara inoiz auzoko ederrenak izan.
Maroto, zu ez, astun hori!
- Zergatik? - Hargatik.
Ez gutxi, ez asko, ez buruari eragiteko.
Maroto, eman egingo dizut.
Orain diskoteketara goaz.
Hankan hozka egingo dizute, kontuz ez bazoaz.
Edanean ibili.
Erokerietan ibili.
David, serio hitz egin behar dugu.
Maroto, utzi bakean, oso okupatuta nago eta.
- Bakarrik zaude. - Berdin zait, Maroto. Utikan.
Zergatik Fernando Akerra nano izan daiteke, eta ni ez?
Ez izan astuna. Ezetz esan dizugu. Kito.
Kaixo.
A ze barreak atzo, ezta?
- Ongi egon zen. - Barreak zergatik?
- Bazindoazen, ala? - Ez.
Berri ikaragarria!
Neska puska den nire bizilagun horrek esan dit
zurekin txoratuta dagoela esateko.
- Benetan? - Bai.
Sarri gertatzen zaio.
Ezagutu bezain laster, neskak txoratzen dira.
- Ño! - Hara. Zeinen ongi, ezta?
Tori, opari bat.
- Niretzat? - Bai.
- Lapurtu duzu? - Noski.
Zergatik oparitzen diozu?
Gogoko dudalako. Aio Pelaio.
Kaixo.
- Paco, ikusteko betaurrekoak ez. - Arraioa.
Maroto, gaurkoa gehiegizkoa da.
Gustura gaude eta.
- Azkenean, ikusiko duzu. - Zer pasa da?
- Kasetea eman dio, gogoko duelako. - Kaka!
Baina nik ongi egin dut, ezta?
Zintarena ez da ona?
Ez.
- Egun on. - Good morning in the morning.
- Fernando! - Ez!
Zertan zabiltzate?
Ez dakit.
Lau orduz egon ginen, hizketan etengabe,
denbora pasa ez balitz bezala. Gauza ongi zihoan.
- Nolakoa da? - Nolakoa zer?
- Nolakoa da maila pertsonalean? - Goragoko maila batean dago.
Baina, era berean, nolabait...
Nola jokatu daki. Oso umila da.
David, uste duzu zurekin bildu nahi duela.
- Berriz? Ezetz, Paco. - Zartakoa hartuko duzu.
- Hamaika aldiz esan dit. - A ze matraka!
Edonor maitemintzen da harekin, ez dut ukatzen.
Baina ni orain... Beste bide batetik doa.
Berriz egongo zarete afariaren aurretik?
- Elkartuko dira gero. - Bai zera.
Eta denbora batez Espainian egotea pentsatzen ari da.
- Ezin isildu zu. - Ea, David, David, David, David...
Emango dizudan aholkuarekin, ziur arrakasta duzula.
Ez hasi zure pitokeriekin.
Pitokeriak? Noizbait huts egin dizut?
Noizbait? Beti.
A ze itsuskeria.
Entzun Fernandori, begi ona du eta.
Begi ona? Lau aldiz dibortziatu da.
- Beno... - Fernando!
Hara, ezin dizuet ezer kontatu.
Bi helduren arteko solasaldia izan dugula esan dizuet.
Ez hasi umekeriekin. Nola usteko dut Laylak eta nik...
Hala balitz ere!
- Ez da hala. - Hala balitz ere!
Kristorena hartuko duzu.
- Berriz! - Ile gehiago duzu.
Indartzekoa.
Erdipurdi atera zait, ezta?
Eskerrik asko, Pedro. Eseri.
- Bai, hobe. - Bai, hobe, hobe.
Tira. Hector, zure txanda.
Ez dut txirula ekarri,
atzo txakurrak hondatu zuelako.
Jakina.
Eta nik sinetsi behar dut?
Ezin da gezurra izan, ezin dudalako horrelakorik asmatu.
Entzun beharrekoak.
Beno, nork jo nahi du txirula?
Abesti bat jo dezaket?
Oso ongi, tira.
Atera, hobeto entzuteko.
Nahi duzunean.
Aizu, txiki.
Etorri nirekin.
Badakit zu nola zoriontsu egin.
Lotsak askatu.
Zatoz eta hemen eseri.
Kendu berokia, hor utzi.
Zatoz, fida zaitez nirekin.
Nahi dudan bakarra da
zu irribarrez ikusi.
Nahi dudan bakarra da
elkarrekin dantza egin.
Eta lotsak askatu
eta nahi baduzu,
bularretakoa ondoren.
Lotsak askatu.
Lotsak askatu, mesede hori egin.
Dantzatu rock-and-roll hau nirekin.
Ongi pasatu, besterik ez dut nahi.
Zapatak kendu, galtzak erantzi.
Itzali guztia, telebista ezik.
Lotsak askatu, sentituko zara askoz hobeki.
Nahi dudan bakarra da
elkarrekin dantza egin.
Lotsak askatu, eta nahi baduzu
bularretakoa ondoren.
Ilea askatu.
Utz iezadazu
ilea laztantzen.
Askatu.
Nahi dudan bakarra da
elkarrekin dantza egin. Lotsak askatu
eta, nahi baduzu,
bularretakoa ondoren.
David.
- David! - E?
- Gero eta okerrago doa. - Zergatik?
- Zuri begira dago etengabe. - Hori ona da, ezta?
Ez. Hirugarren puntura pasa behar dugu.
- Bi zeuden soilik. - Orain hiru daude.
Pacoren gurasoak larunbatetan kanpoan daude, ezta?
- Goazen buelta bat ematera? - Ez, itxaron.
Paco, kendu betaurrekoak, askoz hobeto zaude eta.
Arraioa!
- Bihar arte, baboak. - Agur.
Aizue!
A ze astakirtenak.
Ez al du gaizki usaintzen?
- Zure motxila da. - Ez.
Bai.
Kaka da?
- Kaka da! - Kaka da, ze nazka!
- Ze nazka!
Paco, arnasa hartu.
- Arnastu. - Ez egin botaka.
- Arnastu. - Ez botaka egin.
Arnastu. Bestela, ez da joango.
- Arnastu. - Neskak datoz. Goazen.
- Ze nazka! - Tori.
- Goazen. - Zer da?
- Ondoezik nago. - Badatoz.
Goragalea daukat.
- Paco, jarrera normala. - Irentsi gorakoa.
- Pasa da, pasa da. - Irentsi gorakoa.
- Tori motxila. - Lasai. Badatoz. Ados.
Jarraitu niri, denari baietz esan.
- Harro jokatuko dugu? - Bai, hobe.
- Arazorik ez. - Jarrera normala, Paco.
- Gure zain zeundeten? - Ez.
- Bai. - Bai.
- Zergatik itxaroten zeundeten? - Ezin dugu esan.
- Jai batera gonbidatuko zaituztegu. - Horixe.
-Jai batera?
- Jai asko antolatzen ditugu. - Ez nekien.
Sekretuak direlako.
Usain txarra dago.
- Ez dut sumatzen. - Usain ona dago.
- Non da jaia? - Pacoren etxean.
- Zer? - Itzel!
- Noiz da? - Larunbat honetan ez, hurrengoan.
Oraindik ez da ziurra.
- Bai, bada. - Bai, bada.
- Zer ordutan? - Jaien orduan.
Seiak eta laurden, seiak eta erdi.
Baina ez da erabat ziurra.
- Bai, bada. - Bai, bada.
- Usain txarra dago. - Ez.
- Usain ona dago. - Usain ona, bai.
Eta gonbidatuta gaude?
- Pentsatzen ari gara. - Bai.
- Gonbidatuta zaudete. - Gonbidatuta zaudete.
Jakin dezazuela gure jaiak basatiak direla.
Bai? Zer zentzutan?
Ba agian telebista hartzen dugu, eta balkoitik behera bota.
- Edo sofaren bat. - Nor joango da jaira?
- Jende asko. - Kaixo.
Ei, zer moduz? Oso eder zaude.
- Isil zaitez! - Handiago gogoratzen nuen.
Bai, nik ere. Txikitan guztiak erraldoia dirudi.
Valladolidek erraldoia zirudien.
Aizu, zeri buruzkoa da hemen gertatzen den gidoi hori?
Zuri eta niri buruzkoa.
- Zuri eta niri buruzkoa? - Ba, horixe, guri buruzkoa,
mendeko lapurretari buruzkoa, nanoei buruzkoa...
Ia berdin jarraitzen du, ezta?
Zu eta ni esaten duzunean, zertaz ari zara zehazki?
Ba horixe, gutaz. Musikal bat da.
- Musikalak gorroto ditut. - Ez esan hori.
Benetan? Agian, irakurri beharko duzu.
Honi erantzun behar diot. Itxaron.
Kaixo?
Bai, e-maila jaso dut.
Noski, baina ez al genien denbora gehiago eskatu?
Bai.
Ez, hori ez dut negoziatuko.
Ados.
Jakina, ongi. Agur.
- Superheroiak? - Bai.
Oso tematuta daude.
Film hori egin nahi duzu?
Kontua da, horrelako filmetan, gauza gehiago daudela jokoan.
- Hara, noski. Dirua. - Ez da dirua soilik.
Hori eginez gero, nahi dudana egin ahalko dut.
Barkatu.
Itxi behar dugu.
Barkatu, bagoaz. Mila esker sartzen uzteagatik.
Arren, ohorea da, Laia.
Irakasleekin argazkia egin dezakegu orain?
Bai, noski.
Mila esker, esango diet.
Abiatuko gara, Laia?
Aizu, zergatik utzi zenion gutunak idazteari?
- Zer? - Zure gutunak.
20 urte genituen, eta gero eta gutxiago idazten genuen.
Distantzia... Zergatik?
Niretzat garrantzitsua zen, eta erantzuteari utzi zenion.
Neska batekin hasi nintzen, eta zuk ere mutila zenuen, ezta?
Eta zer?
Arrazoi duzu.
Badakizu nire liburua ere guri buruzkoa dela?
Hara.
Zergatik ez zenidan bidali?
Zuri ez gustatzea beldur nintzen.
Zer egingo duzu bihar arratsaldean?
Liburu-denda ireki beharko nuke. Zer ba?
Beno, ba ezer ez. Leku batera gonbidatu nahi zintudan.
Beno, ez da munduko ekonomia hondatuko nik egun batez ixteagatik.
Ez dugu nire etxean jairik egingo.
- Zer moduz? - Oso ongi.
Sekulakoa izan da!
Primeran. Gauza mordoa antolatu behar da.
Ez da ezer antolatu behar.
Fernando, arren!
Ikasi behar dugu. Bestela, ez duzu gaindituko.
- Ikasteko denbora dugu. - Jakina.
Zer antolatu behar da, Fer?
- Ezer ez! - Dena.
Zer edari erosi, nor gonbidatu...
Alkohola behar dugu, mutil trauskila zarela ikus dezan.
Trauskila izan nahi baduzu,
begiratu niri, eta nahi duzuna kopiatu.
Keinuak, esapideak... Lotsarik ez, motel.
Gurasoek hilko naute.
Bai astuna!
Hiltzen bazaituzte, gero izango da, ez orain.
- Zer? - Aizue, nanoak.
Jaitsi naiteke zuekin askaltzera?
Ez, Maroto. Alde egin!
Utzi espiatzeari, berri-ipurdi!
Berekoiak!
Arraioa.
Beste gauza bat, jaiaren egunean guztiak alkandoraz.
Egun garrantzitsuetan alkandora jarri behar da.
Nik badut arrebaren bataiokoa. Izugarri polita da.
Tergalezkoa. Horrekin, dena esanda.
Zuria?
- Urdin argia. - Hobeto.
David, zatoz etxera.
Etxeko lanak egingo ditugu.
Gero egingo dituzu, zure aita etorri da.
- Beno, oraintxe nator. - Agur, Ben-Hur.
Gorriak ikusiko ditu.
- Kaixo. - Kaixo.
- Zertan zaude hemen? - Zurekin hitz egin nahi dugu.
- Zergatik janzten zara horrela? - Ez dakit, gustatzen zait.
- Arropa hori gustatzen zaizu? - Bai.
Eskolatik deitu digute.
Esan digute etikan izena eman duzula.
Zergatik?
Ez dudalako Jainkoaren kontua ulertzen.
- Zer ez duzu ulertzen? - Jainkoaren kontua.
Baina zer kontu ez duzu ulertzen?
Ez daukat argi. Zalantzak ditut.
David, Marotoren ama etorri da.
Esan dit ikusi zintuela Galerias Preciados-erantz korrika.
- Eskola orduetan. - Gezurra da!
Mari Cruz erotuta dago.
- Ez dago erotuta. - Zuk esan zenidan eta.
Pixka bat xelebrea da, besterik ez.
Tira, zurekin hitz egin nahi genuen,
eta esan asko maite zaitugula biok.
Eta banatu izanak ez dauka
batere zerikusirik zurekin.
- Ziur? - Bai, noski.
Nik baietz uste nuen.
Ez, laztana. Ziur ezetz.
- Ez! - Ez nahastu
Kontu zeharo desberdinak dira.
Ados.
- Erlijiora itzultzea nahi duzue? - Ez.
Nahi duzuna egitea nahi dugu.
- Ados? - Ados.
Arratsalde on, andereño.
Poltsa hori emango zenidake, atzeko poltsa hori?
- Hau? - Ez, atzerago dagoena.
Ados.
Aizue!
Sinetsarazi nien uste nuela nire erruz dibortziatu direla,
- eta errietarik ez. - Zeinen azkarra.
Zu bai itzel, motel.
Nireak ere dibortziatuta daude.
- Bai? - Bai.
Nireek kristorena maite dute elkar, flipatuko zenuke zenbat.
- Eta kamera hau? - Ekitaldi-aretoko kamera.
- Badabil? - Jakina.
- Bai, ezta? - Bai.
Bai.
Metraje laburrekoa egin dezakegu!
Zer da hori?
- Film bat, baina laburra, ezta? - Bai.
- Txikitatik egin nahi dut. - Ez digute erabiltzen uzten.
Zuzendaria pertsona gaiztoa da.
Ba hartzen dugu, eramaten dugu,
filma egin, eta itzultzen dugu.
Zer?
Kamera lapurtuko dugu?
Arraioa, Paco, nork esan du lapurtu?
- Maileguan hartu. - Maileguan, ez zara enteratzen.
- Horixe, metraje laburrekoa egiteko. - Zer da hori?
Paco, motel, ezta bat ere. Zer izango da ba.
Film bat, baina laburra.
Eta nik zuzenduko dut.
Zertaz egiten duzu barre?
Hara, neskak aktoreak dira,
ez dira zuzendariak, ezta?
Ez.
Neskok nahi duguna egiten dugu. Ulertzen?
Beno, horrela esanda...
- Nork idatziko du gidoia? - Nik.
- Eta zer da gidoia? - Zer gertatuko den idazteko lekua.
Jakina, baina Pacok idatziko du, ezta?
Ez, nik idatziko dut.
Baina Pacok betaurrekoak ditu.
- Eta zer? - Nola, eta zer?
- Idazleek betaurrekoak dituzte. - Hori egia da.
Ezetz, nik idatziko dudala.
-Idazle onek, esan nahi dut.
-Davidek nahi badu, idatz dezala.
- Bai, nik idatziko dut. - Zuen kontu.
Pentsatu behar dugu kamera nola eskuratu.
Eta aktoreak bilatu.
Ba paper nagusian,
zentzu guztietan itzela den norbait nahi baduzue,
hementxe nauzue ni.
Hautatuta.
- Benetan? - Bai.
Aktore neska behar dugu.
Pentsatuko dugu, eta guztion artean erabaki?
Ez, ez da behar.
- Almudena. - Oui, c'est moi.
Flipatzen nau.
- Zer ordu da? - 103 edateko ordua!
- Bromarik ez, faborez. - Zazpiak dira.
Gogoratu: Celedonio zazpitan doa.
Putza!
Ate guztiak ixten ditu,
eta ezinezkoa da leihoetatik sartzea.
Benetan, ez eman bueltarik.
- Ezin bada, ezin da. - Itxaron.
Gauza bat egin dezakegu:
eskolak bukatzean,
ezkutatuko egingo gara.
Ikastetxean igaroko dugu gaua,
eta, goizean, Celedoniok irekitzen duenean, bagoaz.
- Ideia ezin hobea da. - Bai horixe!
- Ez dugu Maroto gonbidatuko, ezta? - Nahi duzuna.
Zerbait gertatzen al zaizu?
Ez.
Nik uste baietz.
Eta kontatu ahal didazu, e?
Nik uste iazko moduan gusturago nengoela.
-Zer esan nahi du horrek?
Ba ez genituen gauza arriskutsuak egiten.
Delitu penalak, adibidez.
Eta neskarik gabe genbiltzan,
sekulakoak ziren gauza askotan jolasteko.
Nik neskekin ere egotea gustuko dut.
Eta jolas horiek umeenak dira.
Orain ez gaude inoiz gure kasa, guk bakarrik, nanoak.
Jadanik ez ditugu 12 urte.
Luisek eta nik bai.
Nik azaroan betetzen ditut, eta Luisek, Gabonetan.
Baina nik ez.
Eta 13 urterekin, bizitza desberdin ikusten duzu.
Gauzak gertatzen zaizkizu.
Maitasuna heltzen denean, ezin duzu kontrolatu.
Sentimendu izugarri bizia da.
Lagun izateari utziko diogu?
Ez, ez horixe. Hori ez da inoiz gertatuko.
Eta zaharrak garenean, eta 45 edo gehiago ditugunean,
eta ni idazlea naizenean, eta zu, zientzialari ezaguna,
lagunak izaten jarraituko dugu.
Hitzematen didazu?
Ez, zin degizut.
Galdera pertsonala egin diezazuket?
Heldu zinenetik, galdera pertsonalak egin dizkidazu etengabe.
Tira. Ahal duzu, bai.
- Batzuetan zorrotzegia naiz, ezta? - Baina gustatzen zait hori. Bota.
Zenbat urtez egon zinen ezkonduta?
E... Ezkonduta...
- Hamabi urtez. - Hamabi!
Bai, hamabi urte.
Eta, beno, azkenik erabaki nuenean
aita izan nahi nuela, ba...
beste batekin maitemindu zen, eta utzi ninduen.
Eta pasa nuen... Beno orain ere...
Gainditzen ari naiz.
- Gaizki pasatu nuen. - David, sentitzen dut.
Bai, beno. Eta zu?
- Zer? - Seme-alabak.
Beno, bikote batekin, uste nuen izango nituela,
baina oso gaztea nintzen.
Bai, Arturo, ezta? Arturo Granados, idazlea.
Google.
Baina gustatzen zait. Idazletzat gustatzen zait.
- Hortaz, jakingo duzu utzi genuela. - Bai, bai.
Horren ondoren, etenik gabe lan egin nuen.
Duela lau urte, aktore batekin hasi nintzen.
Ryan du izena.
- Baina duela gutxi utzi genuen... - Badakit.
- Google. - Google.
- Zertarako hitz egin. - Ez, ez, ez.
- Dena dakizu jada. - Ez, ez. Mutil ilehori hori da?
- Bai. - Bai, Google.
Pixka bat ergela dirudi.
Beno, elkarrekin gaude berriz.
- Txantxa da. - Ez.
- Beno, ongi, ezta? - Lasai, nik ere uste dut batzuetan.
Oscarren aurretik jakin izan nuen beste batekin zebilela,
eta utzi nuen.
Hartara, azken hilabeteetako beheraldia, ezta?
Bai, besteak beste.
Azukrea...
Kanela pixka bat.
Kanelatxoa. Oso ongi, izugarri gustatzen zait.
- Prest. Eman, Robocop. - Eta zer izen du horrek?
Pantera-esnea.
Zer iruditzen? Gustatzen zaizu?
Ikaragarri. Hau ona, klariona!
Historian eta bizitza osoan probatu dudan gauzarik goxoena da.
Probatu. Izugarri gustatuko zaizu, motel.
- Goxoa dirudi. - Pixka bat nahi?
Ez, eskerrik asko. Hobe gero hartzea.
- Irabiakia dirudi. - Bai.
Askatu alkandorako lehen botoia. Ezkongabeek hala eramaten dute.
- Bai? - Noski.
Ezkonduek lotuta eramaten dituzte guztiak.
Ez nekien.
Ba orain badakizu. Ez ahaztu inoiz.
Fernando, badakizu Hombres G oso lagunak direla?
Gu laurok bezala.
Talde askok elkarrekin jotzen dute, baina ez dira lagunak.
Eta Rafa, gitarrista, besteak baino nagusiagoa da.
Gu laurok bezala.
Gainera, osaba batek esan dit neska guztiak dituztela atzetik.
Ba gu laurok bezala.
Ez dakit mozkorrik zauden, edo egongo zaren.
Badakit gurekin zaudela tabernan.
Ostirala da.
Neskarik politenak
aurkituko dituzu bertan.
Ez gehiago pentsatu,
zatoz gure tabernara.
Garagardo litroak bazterretan,
neska guztiek abesten dituzten kantak.
Hartu anana-zukua,
eta ron pixka bat bota.
Zer duzu? Mozkorrik al zaude?
Gure tabernan zaude.
Etortzen utzi dizut, baina ez hitz egin nirekin.
Baietz.
Maroto, ez egin keinurik. Etxera bidaliko zaitut.
Barkatu! Jan, dantza ala zerbait egin dezaket?
- Ongi etorri, neskak. - Kaixo.
Sartu. Ez zikindu ezer.
- Ez, ez, lasai. - Izugarri aspertuko naiz.
Hobe hemen gelditzea. Ados?
Iritsi dira, hemen daude.
Ados, egin esan dizudan guztia.
- Harroarena egin. - Bai.
- Asko edan. - Bai.
- Asko erre. Ziur musu ematen duzuela. - Bai, ados.
- Tira. - Eman egurra!
Zer gertatzen da?
- Eta gaizki egiten badut? - Zer?
Musu ematea. Ez dut inoiz musu eman.
Zuk askori emango zenien musu, ezta? Edo askoz gehiagori ere.
Begira, ez dizut ez ezetzik, ez baietzik emango.
Zu bai itzel, motel.
Nola ematen da musu?
Lehengusuak esan zidan hobe dela ahoa gutxi irekitzea.
- Ahoa ireki behar da? - Bai.
- Arraioa. - Entzun.
Garrantzitsuena da begiak ez ixtea, zer gertatzen den ikusteko.
Gai zara. Berarekin joan, Robocop.
Goazen.
Zer moduz?
Primeran!
Ez dut ikusten oso jai basatia denik.
Oraintxe hasi delako. Ikusiko duzue ze nahastea gero.
- Pantera-esne pixka bat nahi? - Jakina.
Zatoz nirekin, mademoiselle?
Goazen.
Silvia, goazen.
Banoa.
- Zuk ez duzu pantera-esnerik nahi? - Ez, ez dut alkoholik edaten.
Eta zigarro bat?
Erretzea umemokoen kontua da.
Nik ere hala uste dut.
- Eta zergatik erretzen duzu? - Uzten ari naiz.
Kontua da zaila dela, mende erortzen zarelako.
Nikotinaren kontua da.
Jakina.
Hobe uzten baduzu.
Erretzaile batekin musu ematea ziur nazkagarria dela.
Silvia, Almudena, dantzan egin nahi?
Zertan zabiltza? Zertan zabiltza? Zertan dabil mutil hau?
- Zertan ari zara? - Harekin dantza egingo dut.
- Ezin duzu. - Zergatik?
Ezin duzulako. Ikasi urrezko bi arauak.
Bat: mutilek ez dute kanta lasairik dantzatzen.
Bi: ez dute edaten martinia limoiarekin.
- Zergatik? - Hargatik.
Edozer edan, baina martinia limoiarekin ez.
Ezta pipermint ere.
- Ez dakit zer den. - Nik ere ez, baina ez edan inoiz.
Tira, goazen.
Abesti honekin izugarri identifikatzen naiz.
"Badakit lotsagabea baino ez naizela,
baina utzi neskei niregana hurbiltzen".
Ni naiz.
Tira, motel, utzi begiratzeari behingoz,
eta goazen hezurrak mugitzera.
Aizu, zuk uste Fernandok badakiela zer esaten duen?
- Nola? - Gauza arraroak esaten ditu.
David, faborez! Faborez!
Oilarrak etorri dira.
Benetan?
Tira, Aker, ez dugu ezer txarrik egingo.
Tragoxka bat eta bagoaz.
Neskekin pixka bat ibili, eta kito. Zin degizut.
Zer duzu?
- Mugi naiteke? - Ez, hemen geratu.
Arraioa!
- Tira, Paco, tira. - Ene!
- Ongi zaude? - Ez.
- Ai ene. - Arnas hartu, arnas hartu.
David, Layla barruan dago.
Pasa, hau gure kontu.
Tira, Paco, tira.
- Kaixo. - Kaixo.
Uste nuen nirekin dantza egingo zenuela.
- Ez dut abesti lasairik dantzatzen. - Ez?
- Ez. - Lastima.
Nik gustuko ditut,
eta dantzatzen dituzten mutilak are gehiago.
Batzuetan dantzatzen ditut. Gaur mina daukat bikietan.
Paco, mila esker gonbidatzeagatik.
Mesedez, ez zikindu gehiago.
- Ez dugu ezer zikindu. - Pitokeriarik ez.
- Guztiak kanpora! - Lasai, Robocop. Ziur gosez zaudela.
Baboa! Goazen guztiok barrura.
Paco, ez joan!
Paco, itxaroteko esaten dizut!
Kaixo.
- Zertan zabiltza, Tormo? - Ezertan.
Ene! Arraioa!
Lasai, mesedez. Ados?
Zertarako egiten duzue korrika?
- Lasaitu, mesedez. - Huts egin dizuet.
- Ezetz. - Bai.
- Ezetz, Fernando. - Bai, huts egin dizuet.
Baina asko dira.
- Barkatu. - Nanoek ez dugu barkamenik eskatzen
- Ulertzen? - Polizia deituko dugu?
Polizia deituz gero, gurasoek guztia jakingo dute.
Ez da inor deitu behar. Paco, eutsiko diozu bakarrik?
- Ez. - Ederki.
- Fer, David, nirekin. - Ezetz esan dizut.
Lagun, ni naiz polizia.
-Itxaron hemen.
- Nora zoazte? - Ez dakit.
- Ez utzi bakarrik. - Eutsi!
- Mesedez, ez joan. - Itxaron!
Benetan esaten dizuet.
Uste nuen edozein unetan erreformatoriora zindoaztela.
Baina, zergatik?
Nola, zergatik? Ez delako...
Gelara sartu zinenetik,
- erokerietan zeundeten etengabe. - Bazter-nahaslea zinen.
Zuek kakatiak zineten.
- Zuk beti gauzak puzten. - Gauzak puzten!
Muntatu zenutena... Eta planaren kontu hura?
- Zer plan? - Zer plan? Kamerarena.
Hutsik gabeko plana zen. Izugarri antolatua zegoen.
- Ideia bikaina. - Faborez!
Elkarrekin egoteko aitzakien bila zenbiltzaten beti.
Eta zer?
- Edozein aitzakia. - Ez, ez.
Hark egon nahi zuen nirekin, aizu.
Beno...
- Pixka bat bai. - Eta zuek biak?
Zuek ere etengabe...
- Zoragarria zen. - Gure artekoa magia hutsa zen.
Magia hutsa. Zer egin horrekin?
Inbidiaz daude.
- Beno, eta zuk zer? - Nik zer zertaz?
Nor gustatzen zitzaizun? Ez genekien ezer.
Konta dezala.
- Tira, tira. - Nor?
- Esan, esan. - Nor?
Tormo gustatzen zitzaidan.
- Zer? - Bai zera, adarra jotzen zabiltza.
- Tormo? - Mutil puska zen.
- Mutil ederra zen. - Bazen, egia esan.
Baietz, ederra zela?
- Zu gogaitzen zebilen beti. - Agian zu, ni pozten ninduen.
- Baztertzen zintuen. - Ezetz.
Gauza bat esango dizuet.
Zintzoa naiz, eta oso diskretua. Ez dizuet ezer kontatuko.
- Kontatuko duzu, Paco. - Ez galdetu.
- Paco, kontatu. - Ez nago nahikoa mozkor.
Ez zaitut bakean utziko, kontatu arte.
- Bost kopa. - Bost kopa. Zuk lagundu.
Badakizue Layla Espainian egongo dela denbora batez?
Bai, horixe zen asmoa.
Benetan? Valladoliden ala Madrilen?
Ezin dut Espainian geratu jada.
- Zer? - Zer ba?
-Zergatik ez?
- Baina lanarengatik ala zer? - Bai.
Afariaren aurretik deitu didate kontatu nizun filmarengatik.
Film bat eskaini didate.
Zeinen ongi.
- Bai, ezta? - Zorionak.
- Mila esker. - Zorionak.
- Bai. - Zeinen ongi.
Ryanekin egon nahiko duzu, noski.
Bai, noski.
Goazen kopa bat edatera, ezta?
Joan, joan. Nik ezin dut.
- Ezin duzu? - Ez.
- Pacok aitortu behar du. - Badakit, beno.
Mozkortu ezazue.
Ordubete barru konferentzia dut Los Angelesekin.
- Orain? - Bai, bederatzi ordu gutxiago dira.
- Uste nuen zortzi zirela. - Bederatzi dira.
Bihar elkar ikusiko dugu, ezta?
Noski, noski.
- Zu bazatoz, ezta? - Bai, bai.
Hemen dago.
Zergatik dago hor?
Aita lanean ez dagoenean, etxean uzten du.
- Non dago zure aita? - Ospitalean.
- Gaixo dago? - Ez.
- Zergatik dago ospitalean? - Minbizia dauka.
Bai, minbizia dauka. Baina ez dago gaixorik.
- Hilko da? - Ez, ezta gutxiago ere.
Zergatik ez du pistola ospitalera eramaten?
Mantalarekin dago egun osoan. Non eramango du?
Jakina. Hori izango da.
Goazen, Luis?
Luis deitu nauzu?
Nahiago duzu Luigi?
Ez, Luis ongi dago.
Guztia hondatzen ari dira.
Ez kezkatu, Paquito. Hemen daude nanoak.
Isilik!
Isil hadi, mozolo.
Jaun-andreok aurrean nauzue denok!
Alde egin!
Txo, erotuta al zaude?
Erotuta ez, oso erotuta.
Mugi azkar, bikingoak datoz eta!
Kalera, Pink Floyd!
- Ikusiko dugu elkar. - Astelehenean, eskolan.
Utikan!
Lasai, Tipex eta ogi-mamiarekin konponduko dugu.
Etxea hondatuta dago.
Bai zera.
Cristasol-a hartu, eta txukun-txukun utziko dugu.
Maroto, lagun!
- Nanoa izan nahi duzu? - Bai!
Zure unea iritsi da! Lagundu garbitzen.
Pikutara joan.
Alde batera!
Beno, saiatu naiz.
Non dago Layla?
Tormorekin. Hark bai zortea.
Gelako mutil katxarroenak begiz jota dauka.
Ziur zopa-janean bukatzen dutela.
Hau inbidia.
Goazen?
Aio Pelaio.
Agur, Luis.
Agur, Almudena.
Maitasuna kaka hutsa da.
Ez, maitasuna gauzarik politena da. Ezta, Fer?
Jakina.
Ikusiko duzue David Laylarekin bilduko dela.
Zuk segi harroarena egiten, funtzionatzen du eta.
Ez.
Berdin dio zer egiten dudan.
Laylaren moduko neska bat Tormoren moduko batentzako da.
Ez da gure modukoentzat.
Ez zizun esan ez zela Espainian geratzen?
Ez, baina normala da.
Gainera, bikotea dauka. Ondo nago.
Benetan esaten dizut modu berezian begiratzen zizula.
Ezetz, gizona!
- Eta bi horiek? - Denak emanda dabiltza.
Erabat denak emanda. Luis ez al dago ezkonduta?
- Baina bikote irekia da. - Nola, bikote irekia?
Ba trukeak eta guzti egiten dituzte.
Flipatuta nago. Zuk bazenekien?
Zu oso klasikoa zara, David. Bizimoduak asko aldatu dira.
Maitasuna aldatu da.
Orain, badituzu Tinder, swinger-ak, trukeak...
- Gauzak gertatzen dira. - Zer gauza?
Gauzak.
Zuk eta Felixek bikotea ireki duzue jada?
- Bai? - Zer dela-eta irekiko dut.
- Gutxi daramazuelako. Ikusiko duzu! - Gutxi, bai zera. Zortzi urte.
Hurrengoak... Nanoak!
Nanoak?
Nik eskatu dut. Goazen.
- Nanoak? - Benetan?
Presidente!
Logelan negarrez nago.
Inguruan dena da laino.
Aberaskume batekin joan zen.
Ford Fiesta zuria eta jertse horia zituen.
Ikusten ditut parkean,
gaizki sentitzen naiz musukatzen direnean.
Maritxu horri hartuko diot mendekua,
eta lepoa hauts minez bete.
Sufri ezazu, ergel!
Itzuli iezadazu neska,
ala hauts min artean bihurrituko zara.
Sufri ezazu, ergela!
Itzul iezadazu neska,
ala hauts min artean bihurrituko zara.
Aupa nanoak!
David.
- Badut informazioa. - Zer informazio?
Goizean goiz esnatu, eta ikertzera etorri naiz.
- Goazen, barrura guztiak. - Bai, don Agustin.
Kamera lehenbailehen hartu behar dugu.
- Datorren astean. - Zergatik?
Fidatu nirekin.
-Jolas-orduan elkartuko gara guztiak, ados?
Ados.
Zer duzu?
Dotore etorri zara. Arropa normalarekin.
Celedonio zortziak eta erdietan iristen da.
Zabaltzen du, eta ate guztiak irekita utzi.
Orduan irten gintezke.
Itzel pastel.
Eta noiz egingo dugu?
Beranduenez, datorren astean.
Zergatik?
- Hargatik. - Orduan, ados.
Nik ezingo dut.
Bi hilabetez zigortu naute, atera gabe,
jaia muntatzeagatik.
Zer esan dute tiroaz?
Esan nien erratzaren makilarekin kolpea eman genuela.
Gurasoek dena sinesten dute.
Arazorik ez, Paco. Zu gabe egingo dugu.
David eta ni ikastetxean geratuko gara,
eta besteek kanpotik lagunduko diguzue.
Bakarrik geratuko zarete?
- Zenbat eta gutxiago, are eta hobeto. - Ados.
Paco, amari esango diot zure etxean nagoela.
Almudena, esan nireari zurekin nagoela.
-Noski troski.
Beharrezkoa bada, zuk eta nik ere batera lo egin dezakegu.
- Ez da beharrezkoa. - Beno.
Orain, entzun, eta plana kontatuko dizuet.
Bostak eta erdietan, guztiak etxera doazenean,
David eta ni komunean ezkutatuko gara.
Celedoniok alde egin arte itxarongo dugu
eta, orduan, lasai aterako gara.
Ikusten? Plan ezin hobea da.
Arraioa, Layla!
A ze aurpegia!
Bakarrik gaude.
- Erraza izan da, ezta? - Bai.
- Kamera hartu eta prestatuko dugu? - Bai, goazen.
- Aizu, gidoia eman behar didazu. - Bukatzen ari naiz.
Ados, baina bihar eman, bukatuta ez badago ere.
Zergatik horrenbesteko presa?
Hargatik. Irakurtzeko irrikaz nagoelako.
Egun gehiago baditut, hobeto egongo da.
Norbait dago! Azkar, korrika!
Ezin liteke.
David, lasai.
Harrapatu arren, ez da ezer gertatuko.
David. David, arren, benetan.
- Bueltan etorri zaizu. - Ergel halakoa!
Sinetsi duzu, a ze aurpegia.
Bihar arte itxarotea baino ez dugu egin behar.
- Tira, Luis, utzi kamera eramaten. - Ezetz.
- Ziur oso pisutsua dela. - Oso eroso nago. Ez dut behar.
Hara, ados.
Pistola ekarri duzu?
- Ez. Armak ez dira onak, Almudena. - Izan liteke.
Begira, hor daude.
- Hartu kamera eta joan. - Ezetz, Luis.
- Baietz. - Ez zaitut bakarrik utziko.
- Ez zaizu ezer gertatuko. Zoaz! - Luis, ezetz!
- Zurekin geratuko naiz. - Almudena, kasu egin.
- Kamera salbatu. - Ados, kamerarengatik egingo dut.
Robocop!
- Begira zeinekin egin dugun topo. - Nora doa hori?
- Utzi joaten. - Arratsalde on.
- Zu ikusteko gogoz nengoen. - Zer nahi duzue?
Freskagarri batera gonbidatu.
- Baboa! - Nora zoaz zozo hori?
- Zaborrontzira. - Putakumea! Aska nazazu!
- Tira, utzi. Utz ezazu, txo! - Alu hori! Askatu!
- Gustatuko zaio. - Alua!
- Honetara. - Putakumea!
- Ikusiko duzue! - Utzi bakean, mesedez!
Isildu, Almudena. Ez izan astuna.
Ezer egiten badiozue, akabatuko zaituztet!
Zuk gu akabatu, bai zera!
- Mozoloa! - Zozoa!
Aupa!
- Tori, zozoa. - Zer moduz?
- Kabroia! - Hortxe, bota orain.
Tira.
Aizu, mozolo!
- Mozolo hutsa zara! - Irinetan pasatuko dut hau.
Kito!
- Gabon. - Kabroia!
- Agur. - Musu bat.
Aluak!
Agur, Almudena.
Bihar arte.
- Ongi zaude? - Noski.
- Lagunduko dizut? - Ez dut behar.
Eta kamera?
Hor atzean, ezkutatuta.
Aupa! Irabazi dugu!
- Zer? - Irabazi dugula.
A ze astakirtenak. Astakirtenak!
Ez dute kamera ikusi.
Galdu dute, eta ezta konturatu ere. A ze ergelak.
Arropa zikindu dizute.
Izebak garbituko dit, eskuz edo garbigailuan.
Eta gauero dutxatzen naizenez, honek ez dit eragiten.
Eta zu? Ongi zaude?
Bai.
Horixe da axola zaidan bakarra.
Bat,
bi eta hiru.
Ez!
Tira, beste behin.
Bat, bi eta hiru.
Kaka!
Ezinezkoa da biak aldi berean jotzea.
Bada beste modu bat.
Zein?
Ez daukat nori buruz idatzi.
Haserretzen den inor ez, eztabaidarako inor ez.
Tira.
Eta ez daukat norekin
bizirauten saiatu.
Ez daukat norekin dantza egin
oinutsik Madrildik.
Zu ez bazaitut,
nire ondoan ez bazaude,
musukatzen eta besarkatzen ez banauzu,
zer egingo dut zu gabe?
Zu ez bazaitut.
Ikusten? Bazegoen modu bat.
OMENALDIA LAYLA MORALESI
Zubitoa ez zait ongi ateratzen oraindik.
Ez, ederki ateratzen zaizu.
Noiz ikasi duzu jotzen?
Ikasten ari naiz.
Etxean daukagun CCC ikastaro batekin.
Aita tunako kidea zen.
Nire gurasoak eskasak dira.
- Eskasak? - Bai.
Pertsona batzuk egundokoak dira, eta beste batzuk eskasak.
Zer gertatzen da?
Tormo gustatzen zaizu, ezta?
Ez.
- Aurreko egunean harekin joan zinen. - Ez nintzen harekin joan.
Etxera joan behar nuen,
eta eta nire kaleraino laguntzen tematu zen.
Baina ez zait gustatzen.
Zu egundokoa zara.
Eta Tormo eskasa da.
Beno, imajinatuko duzuen bezala,
niretzat, sari hau jasotzea
ohore izugarri handia da.
Izan ere, karreran eman dudan urrats bakoitzean,
bidelagun izan ditut kale hauetako oroitzapenak
eta nirekin ibili ziren pertsonenak.
Arrakasta txiki guztien ondoren,
eta baita porroten ondoren ere,
nire buruari galdetzen nion
axolako zitzaien
edo, besterik gabe, nirekin oroitzen ziren.
Egunotan, egiaztatu dut...
egiaz, hala dela,
eta inoiz ahaztuko ez dudan oparia izan da hori.
Valladoliden bizi izan nintzen 12 urte izan nituen arte.
Hemen egin nuen guztia lehen aldiz.
Bueno, ia guztia.
Eta lehen aldia ez da onena izaten;
bai, ordea, garrantzitsuena.
Maitemindu ere egin nintzen,
maitasuna zer zen ez nekienean.
Orain lo egingo dugu, ezta?
Bai.
Sariren bat irabazteko zortea izan dudanean,
amari eman diot.
Ez dut etxean eduki nahi, eta ezer lortu dudala pentsatu.
Baina sari hau nirekin izango dut beti,
nire lekua non dagoen gogorarazten didalako.
Eta mutil bati dedikatu nahi diot, txikitan harekin
abesten bainituen Hombres G taldearen kantak,
zinema-zuzendari izatearekin amesten nuen bitartean.
Mila-mila esker.
Aupa!
Hemen daude.
A ze ezustekoa eman didazun!
Ez da horrenbesterako.
Ez dela horrenbesterako? Ikastetxean sartu zara,
mutil batekin egin duzu lo, eta ez dela horrenbesterako?
Ba ez.
Zertan zenbiltzaten hemen, ordu txikitan?
Bideokamera maileguan hartu nahi genuen.
Eta non dago bideokamera?
Non dagoen bideokamera.
Tira, David, mesedez. Non dago?
Luisek dauka.
- Zertarako nahi zenuten? - Film laburra egiteko.
Baina noiz egingo zenuten?
Mexikora bizitzera goaz bi egun barru.
- Txo, informazioa daukat. - Konta iezaiozu.
- Esan. - Almudenak esan dit
Layla gaizki dabilela mutilarekin, uztear dagoela.
David, hau da unea. Ausartu zaitez.
- Esan zer sentitzen duzun. - Ezetz, Fernando. Bihar badoa.
Uste nuen ez nuela esaldi hau inoiz esango.
Baina Fernandok arrazoi du.
- Zertan? - Erratuta nengoen.
Zurekin txoratuta dago.
Ez dakit naturako zer fenomeno arrarok eragin duen
halako emakume bat zurekin txoratuta egotea.
Baina halaxe da.
Saria dedikatu dizu.
Eta diskurtsoa?
Eta diskurtsoa, zer?
Zer da gerta daitekeen okerrena?
Ezetz esatea?
Hobe da hori gertatzea, eta ez hilabete batzuk barru,
pentsatzen hastea: "Eta esan izan banio?"
"Eta ausartu izan banintz?".
"Izan banu" horiek kaka zaharra dira.
Itotzen gaituzte. Ultzera baten modukoa dira.
Txikitan, ez zenuen "izan banu" bat ere eduki.
Zer demontre, arrazoi duzue.
Laranja gutxi dauka.
Mila esker etortzeagatik. Ohorea izan da.
Urte askotarako eta eskerrik asko.
Mila esker etortzeagatik, hurren arte.
- Bai. - Plazera izan da.
Eskerrik asko zuei.
Hurren arte.
David.
Hau Pablo da, nire ordezkaria. David.
- Urte askotarako. - Kaixo, urte askotarako.
- Ongi zaude? - Bai, nahiko nuke...
- zurekin kontu batez hitz egin. - Bai, noski.
Pablo, unetxo bat emango diguzu?
Bai, alkatearekin afaldu behar dugu.
- Bai. - Bost minutu, Pablo. Unetxo bat.
- Beste bat ekarriko dizut? - Ez, eskerrik asko.
Barkatu.
Layla, zergatik nirekin elkartu nahi zenuen?
- Zart! - Ez, serio ari naiz. Zergatik?
Beno,
zertan zenbiltzan jakin nahi izan dut beti.
Eta nola egongo ote zinen.
Eta beno...
Badakit ez duela zentzurik,
baina Ryanekin izandakoaren ostean, ohartu nintzen...
nire erlazio denak txarrak zirela, zurekin izan nuena salbu.
Hamahiru urte genituen, arraioa.
Baina beste zazpiz elkar idatzi genuen, ezta?
Ez du zentzurik. Badakit.
Ez dakit zentzurik duen. Ni pixka bat nahastuta nabil.
Zu hona zatoz, bizitza hankaz gora jartzen didazu.
- Ez dut hankaz gora jarri. - Jarri duzu, horixe baietz.
Halakoan esaten duzu Espainiara itzuliko zarela.
Gero, kontatzen duzu bazoazela, ezer ez balitz bezala.
Geratu nahi dut, David. Azaldu nizun.
Baina ezin diot ezetz esan eskaintza horri.
Bai...
Ez didazu erantzun oraindik.
Zergatik ikusi nahi ninduzun?
Zeren...
Ez dakit, berdina zinen ikusi nahi nuen.
Eta bai. Zoragarria zara oraindik ere.
Gainera, David, zurekin guztia erraza da.
Orain, nire bizitzan ezer ez da erraza.
Gainera, zure liburua irakurri nuen. Nola ez nuen irakurriko?
Guri buruzkoa da, gure istorioa da. Hunkitu ninduen, gustatu zitzaidan.
Zergatik ez zenidan esan?
Ez dudalako ulertzen.
Liburu ederra idazten duzu guri buruz, eta ez didazu bidaltzen?
Zer pentsatu behar dut?
Zergatia azaldu nizun.
Gauza bat esango dizut, baliteke burugabea iruditzea.
- Baina esan behar dizut. - Bota.
- Tira, ados. - Layla, benetan.
- Segundo bat, mesedez. - Joan behar dugu.
Ez daukagu denbora gehiagorik. Esan, David.
Esan.
Esan nahi nizun ni...
Zu bihar bazoaz, berdin dio.
Ezer ez, eskerrik asko. Aste zoragarria izan da, benetan.
Eta zu zoragarria zara.
Eskerrik asko. Pablo, ahal duzu.
- Barkatu, sentitzen dut. - Ez, arren.
- Urte askotarako, Daniel. - David.
- Bai, hori. - Elkar ikusiko dugu joan aurretik?
Bai.
Beno, zer?
Hartuko dugu tragoxka bat?
Bai.
Tira, goazen.
Izugarri beldurtu gara, laztana.
Bai, David. Ezin duzu horrelakorik egin.
Sentitzen dut.
Zer gertatzen da?
Gauza oso tristea gertatu da.
Amarekin oso haserre nago.
Zergatik?
Nik poliziaz janztea nahi nuelako.
Heroiek bezala.
Ez dit jaramonik egin.
Ez zidan uzten sartzen, aita ikusteko.
Pikutara bidali dut.
Hemen geratuko naiz nahi dudan arte.
Nire aita delako, eta gogoa dudalako.
Agian, ez diet utziko lurperatzen.
Ba zurekin geratuko naiz.
Jakina, horregatik egin nahi zuen lapurreta horren azkar.
Zeinen azkarra den.
Barkatu zure gurasoei kontatzeagatik.
Baina garrasika hasi zitzaizkidan,
eta, gero, Laylaren amari deitu ziotenean,
garrasika hasi zen.
Ez larritu, Paco.
Eta mila esker egin duzun guztiarengatik.
Ez, nanoen artean ez ditugu eskerrak ematen,
ezta barkamena eskatu ere.
Almudena asko gustatzen zait.
Gustatzen bazaizu, esan.
Baina, Fer,
hobe da harroarena ez egitea.
Neskei mutil normalak gustatzen zaizkie.
Izan liteke.
Kontua da...
Gauza bat esaten badizuet, hitzeman ez zaretela haserretuko.
- Noski. - Jakina.
Egiaz, ez dakit bizitzaz esan nizuen bezainbeste.
Neska bakarrari eman diot musu.
Uste dut herrian izan zela.
Ez dut inoiz neska-lagunik izan.
Gainera, ez zait erretzea gustatzen.
Eskuan daramat, baina erre gabe.
Zergatik ez zenigun esan?
Ez daukadalako lagun askorik.
Beldur nintzen, egia esanez gero,
nitaz paso egingo zenutela.
Sentitzen dut.
Fernando, bi gauza.
Lehena, zuk inork baino gehiago dakizu bizitzaz.
Eta B, nanoa izango zara betiko.
Argi eta garbi?
- Doluminak. - Baita nireak ere.
Eskerrik asko.
Amak ez dio Laylari etortzen utzi.
Super zigortuta dago.
Aizue, mutilak!
Benetan sentitzen dut, Luis.
Ama.
Laylari agur esan behar diot.
Ikastetxera badoa, bertan agurtu.
-Eta ez badoa?
Ez badoa,
sentitzen dut, baina zuk eskolara joan behar duzu.
Eta gaur zurekin noa, kamera itzuli behar da eta.
Tira, azkar ibili.
Luis!
Zer duk, ordea, karakola eta barea?
Zer moduz zaude?
Erdipurdi. Baina eusten diot.
Ama animatu behar dudalako.
- Ez zoaz eskolara, ezta? - Ezezkoa.
- Joatea behar duzu? - Beste gauza bat behar dut.
Baina berdin dio.
David, edozer egiten dut zuregatik. Ulertzen?
Bota.
Ez dut uste Layla ikastetxera joango denik
eta gidoia eman behar diot.
Ikus dezagun ulertu duzuen. Gogoratu:
"do" edo "does"
gehi subjektua, gehi infinitiboa, gehi osagarriak.
Bai? Adibidez...
Does your sister phone your mother every day?
Tira, hiru esaldi bakoitzak zuen koadernoetan.
Tira.
Ez izan nagiak.
Formula ulertzen baduzue, eta ongi aplikatzen baduzue,
ingelesa erdi-ikasita duzue.
Ba horixe.
Bai?
Luis.
- Zergatik etorri zara? - Ongi nago.
Ziur?
Zure lana irakastea da, eta egunero zatoz.
Ba nirea ikastea da, eta egunero nator.
Primeran.
Amak ez dio utzi jaisten.
Sentitzen dut.
Zer berri, Luis?
Zureak egin du.
Arraioa, ze nazka. Txiklea itsatsi dit.
Arraioa!
Atzekoak isilik!
Nola liteke bat ere asmatu ez izana?
- Tira. - Bost esalditatik, bat ere ez.
Entzun didazu? Ezer ez?
Baina, guztiak gaizki? Guztiak?
Joan.
Horrela ez gabiltza ongi.
Arreta jarri behar da. Bestela, ez dago modurik.
Don Agustin, estualdia daukat!
- Zer? - Estualdia dudala.
Estualdia?
Zer duzu?
Botaka egingo duzu?
David!
Aizu, David!
Kaixo, David zara?
- Bai. - Hau daukat zuretzat.
Layla!
Goazen!
Layla! Layla!
Layla!
ONGI PASATUKO DUT
LAYLA MORALESEK IDATZITAKOA. DAVID SALDAÑAREN LIBURUAN OINARRITUA.
Noiztik zenekien bazindoazela?
Amak esan zidan jaiaren ondorengo gauean.
Ez nizun esan, ez nuelako nahi azken egunak tristeak izatea.
Zertarako nahi zenuen gidoia, ez bagenuen filma egingo?
Zurekin oroitzeko.
ONGI PASATUKO DUT
Izenburua gustatzen zait.
Protagonistak zu eta ni gara.
Benetan?
Nik ere badut gauza bat zuretzat.
Entzun.
Liburu zaharrak irekitzen dituzunean...
Zu zara.
Bai.
Zubitoa ez zait ongi ateratzen oraindik.
Ez duzu gogoratzen zein den.
Irri egin eta ordu-erdira,
ohartuko zara
horrenbeste pentsatu duzula,
ezen ez duzun oroitzen zer egun den ere.
Kalera salto egingo duzu
oroitzapenen bila.
Farolak mugitzen dira,
haize handia dago.
Ez nuen osorik grabatzeko denborarik izan.
Sentitzen dut.
Zure begi handiak irekitzen dituzun bakoitzean
nire irribarrea ikusiko duzu, garagardoz bustita,
eta lagunak nire alboan,
zure lekua hartzen.
Nirekin oroituko zara, zutik barran.
Irribarrez eta jakinik zu atzean zaitudala,
gauza bera buruan.
Egia da, zertarako engainatu?
Inoiz elkartuko ez diren bi iman gara.
Urteek egingo dute aurrera,
eta jarraituko dugu elkarri begira.
Layla.
Mesedez.
Joan behar dugu.
Ados.
Astero idatziko dizut.
Nik ere bai.
Layla, gidoia!
Zuk eduki. Emango didazu.
Tori.
ONGI PASATUKO DUT
Zure gidoia.
Nirea bidali nizun.
Nire eleberrian oinarrituta dago.
Ez joan.
Ezin dut. Joan behar dut.
Baina itzuliko naiz.
Hitzematen dizut.
Aio, Pelaio.
Bi iman gara.
Hala esan duzu, eta ez musikak, ez denborak
ezin gaituzte banatu.
Eta zuretzat abesten jarraituko dut,
eta nire abestiak entzungo dituzu
taberna berdinean.
Eta barran egongo naiz,
zu, nire atzean.
Etxera iristean,
zain izango dut
nire gitarra.
Zuk eduki.
Emango didazu.
AMAIERA
Salto batez jaiki naiz gaur.
Zartaginera bota ditut bi arrautza.
Itzulipurdika joan naiz komunera.
Dutxan xahutu dut gela.
Zeren gaur, susmoa dut
ongi pasatuko dudala.
Etsaiak ditudala badakit.
Gaur gauean ez naiz izango haiekin.
Bihurtuko naizelako gizotso.
Zinez ez dudala bakarrik egingo lo.
Zeren gaur,
gaur ziur baietz,
ongi pasatuko dut.
Egundoko aitzurra harrapatuko dut.
Narras eta irriz joango naiz etxera.
Bihar agian egingo dut siesta.
- Baina gaur gauean ez. - Gaur gauean ez!
Gaur gauen
susmoa dut ongi pasatuko dudala.
Tira, ikus dezagun
telefono-agendan zer ote dagoen.
Batek daki.
Marta, Maria del Mar,
Ana. Elena etxean da?
Ez dakit.
Baina ongi pasatuko dut.
Aizu, Paquito.
Aurrekoan, azkenean ez zenuen sekretua kontatu.
Egia da. Kontatu, kontatu.
BBBko hirugarren mailan, Tormorekin zirrika aritu nintzen.
- Tormorekin? - Tormorekin, Tormorekin.
- Zu bai itzel, motel! - Ez!
Ez, ez!
- Maroto? - Bai.
Zer egiten duzue hemen?
Astero elkartzen gara.
- Benetan? - Noski.
- Zergatik ez didazue deitzen? - Zuri?
- Bai. - Zuk zer uste? Kontu egin.
Etorri nirekin abestera. Modestia-ren abesti bat eskatu dut.
- Alde egin, Maroto. - Zergatik?
Lagunekin etorri izan ez banintz, zuekin trago bat hartuko nuke.
Ongi pasatuko dut.
Oso ongi pasatuko dut.
Oso ongi.
Ongi pasatuko dut. Oso ongi.
Pasatuko dut... Ongi pasatuko dut.
Oso ongi.
Ongi pasatuko dut.
Oso ongi.
Oso ongi!