Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
PARAGWAJ PEDRO JUAN CABALLERO
BRAZYLIA PONTA PORÃ
AGENT SPECJALNY SENAD
FILM OPARTY NA PRAWDZIWYCH WYDARZENIACH
Piłka w powietrzu, upada na środku boiska.
Rzut wolny.
Nie mogę nawet posłuchać meczu w spokoju.
Jak leci?
Rozwiąż go, Jaszczur.
No już!
Przepraszam, Miranda.
Widzieliśmy się już ile razy?
Trzy? Cztery?
Wyglądasz mi na dżentelmena. Człowieka prawego.
Dlatego złożę ci propozycję.
Mówiłem już, że nic nie wiem.
Jeszcze nie powiedziałem, czego od ciebie chcę.
Zagrajmy w grę.
Ja pytam, a ty odpowiadasz.
Dobrze?
Dobrze.
Jak nazywa się człowiek...
który donosi na policję?
Jest taki jeden, ale nie wiem, jak mu na imię...
ani z kim rozmawia.
Odzywa się do nas raz w tygodniu,
ale przysięgam na Boga, że nie wiem, kim jest.
Nie było tak trudno, prawda?
Możesz wracać do domu.
Nie. Nie wystarczy.
Zobaczmy.
Pomówmy o przyszłości.
Ale nie twojej czy mojej,
tylko jej.
Wiemy, że twoja córka potrzebuje leczenia.
A ojciec zrobi wszystko, by ocalić życie dziecka, prawda?
Wiemy, że musi być leczona za granicą.
W Stanach...
- albo na Kubie. - Na Kubie.
Wysłałem tam ludzi, którzy dysponują najlepszą technologią.
Wiemy też, że nie masz grosza przy duszy.
Pokryjemy wszystkie koszta.
Tu jest opłata za bilet.
Tu – za zakwaterowanie.
A tu są koszty leczenia.
SZACOWANA KWOTA: 147 000 $
Jeśli to kwestia pieniędzy, to już została rozwiązana.
Miranda, wiem, że jesteś lojalny wobec swoich ludzi,
co dobrze o tobie świadczy.
Ale uważam, że najważniejsza w życiu
jest rodzina.
Dostajesz szansę na to,
by uratować życie córce.
Wystarczy nam tylko jego imię.
A jutro twoja córka będzie w samolocie na Kubę.
W szpitalu już na nią czekają.
Jednej rzeczy nie rozumiem.
Mam być baronem narkotykowym...
tym sukinsynem,
mordercą.
A ty masz być tym dobrym człowiekiem,
ale wciąż nie chcesz współpracować, nawet jeśli chodzi o życie twojej córki.
Podaj to imię, do cholery!
Spokojnie.
Kurwa!
- Julio. - Słucham?
Julio Santana.
Czyż to nie nasz „Capote”?
Mówi wam, że jego matka jest pacjentką na oddziale geriatrii.
I że odwiedza ją co poniedziałek,
ale to nieprawda.
Wtedy kontaktuje się z nami.
Moi ludzi pójdą to teraz sprawdzić.
Jestem z ciebie dumny.
Dobra robota, Miranda.
Jak dobrze.
Lubię szczęśliwe zakończenia.
Teraz ten człowiek wróci do domu,
odbierze córkę i pojadą prosto na lotnisko.
Zaczekaj.
Musisz poprosić o specjalne pozwolenie,
by wziąć urlop.
Chodź, przytul mnie.
Idź.
Właściwie będzie to permanentny urlop, skurwielu!
- Czerwony, 2,99, Alfa, na miejscu. - Przyjąłem. Kontynuuj.
Ruszamy.
DOKI
Cholera, zjechała się telewizja!
Co oni robią? Szybko, idziemy!
- Stać! - Proszę, wejdźcie.
Śmiało.
- Co się dzieje? - Czekamy na was.
- Co to jest? - Proszę.
Co tu się dzieje?
Żadnej prasy!
Ortiz, co tu jest grane?
Nie mogę teraz rozmawiać. Proszę, wyjdźcie.
Czego tu szukacie?
Ortiz, mówiłem: żadnej prasy!
Wyjdźcie stąd!
Idźcie sobie, do cholery!
Trwa transmisja na żywo
z największej operacji przeprowadzonej w tym roku przez SENAD
w walce z przemytem narkotyków.
Niestety doszły do nas informacje,
że nic nie znaleziono.
Po raz kolejny nasi agenci stali się obiektem kpiny.
Jesteśmy tu od 6.00.
Zobaczmy, co się dzieje, bo słyszę jakieś krzyki.
Agenci SENAD wdali się w bójkę
najpewniej spowodowaną frustracją.
Spróbujemy z nimi porozmawiać,
- ale nie w tej chwili... Co za wstyd.
Znowu to samo.
Banda kretynów.
...za nami widzimy magazyn...
Są pośmiewiskiem całego kraju.
Po wejściu znaleziono stół pełen przekąsek.
Ibañez?
A niech mnie!
On też dał się ograć?
Ibañez, oszukali cię!
Zostaniemy tu do końca dnia...
Cholera.
Skurwysyn!
KRAJOWE BIURO DS. NARKOMANII
MINISTER SENAD
Ibañez, cały ten szum w mediach
był ciosem poniżej pasa.
Jak to możliwe, że mieliśmy taki przeciek informacyjny?
Co gorsza, wdaliście się w bójkę.
I to w miejscu publicznym.
Straszny wstyd, Ibañez!
Chcesz wiedzieć, skąd przeciek?
Powiedz mi.
Po zakończeniu operacji
poprosiłem wszystkich o oddanie telefonów.
Wszyscy napisali komuś wiadomość,
że wracają do domu na obiad.
Większość tych telefonów to jednorazówki.
Niektórzy napisali do prasy.
Każdy powiedział o operacji komuś z zewnątrz.
Panie ministrze, tak nie może dalej być.
I nie chodzi tylko o moje dobre imię.
Śmieją się z nas wszystkich.
Tak już jest z służbą publiczną, Ibañez.
Raz na wozie, raz pod wozem.
Trochę jak w piłce nożnej, wiesz?
Czasem nasi nie mogą strzelić bramki,
a innym razem strzelają z połowy boiska.
Może tym razem informatorzy zawiedli,
ale następnym razem odniesiemy sukces.
Nie mówię o jednym informatorze
czy jednej wtyczce.
Mówię, że cała jednostka jest skorumpowana do szpiku.
Może następnym razem to my wezwiemy prasę?
Będzie czas przygotować się na występ przed kamerą.
DZIAŁ GRANICZNY PARAGWAJ – BRAZYLIA
Zajmij się nim, José, dobrze?
To twój syn, ale moje dziecko.
Bez obaw, Angie.
Idziemy tylko do pracy.
To jego pierwsza wycieczka z chłopakami.
Jeśli masz z tym problem,
to pozwólmy mu zdecydować.
Seba...
zawsze chcieliśmy z twoją mamą, żebyś studiował.
Zwłaszcza mama,
ale powiedz, czego ty chcesz.
Zostać w domu czy jechać ze mną?
Mamo, wiesz, że nie lubię się uczyć.
Poza tym czy spotka mnie coś lepszego niż praca z ojcem?
- Uważaj, to niebezpieczni ludzie. - Seba,
- to dla ciebie. - Zwariowałeś, José?
- Czy to konieczne? - Albo masz jaja, żeby nosić broń,
albo walisz w gacie.
Pa, kochana.
Pewnie, że mam jaja, tato.
Słuchaj, Seba.
Ci goście już wiedzą, że chcemy więcej forsy.
Ale nie wiedzą, że zażądamy udziałów w przychodach.
Wiesz dlaczego?
To tak robi się prawdziwe pieniądze.
Jeśli odmówią, koniec z lądowaniem u nas.
Mendoza, dlaczego jedziesz tędy?
Przez policję. Rolnicy zabarykadowali drogi.
Policja? Zatrzymaj się, do cholery!
Kurwa!
Co tu się stało?
To jego syn.
Co tu się stało, skurwielu?
Nie wiedzieliśmy, szefie.
A ty, Turk...
Zmywajcie się stąd.
Tak jest.
Mogę w czymś pomóc?
Dzień dobry. Szukam pułkownika Fernandeza.
Raczej emerytowanego pułkownika.
A w jakiej sprawie?
Kto chce z nim rozmawiać?
Moi przełożeni chcieliby zamienić z nim parę słów.
Jest teraz zajęty,
proszę przyjść kiedy indziej.
- Kto to, Elvira? - Nikt taki, kochanie.
Pułkowniku, jestem porucznik Basilio Aldana.
Aldana... Jakiś związek z porucznikiem Apoloniem Aldaną?
Był moim ojcem, pułkowniku.
Coś takiego.
Twój ojciec był dobrym człowiekiem i wybitnym żołnierzem.
Dziękuję, pułkowniku.
Jest pułkownik potrzebny w kwaterze głównej sił zbrojnych.
W kwaterze głównej? Dobrze więc.
Co? Dlaczego?
Nie możesz iść tak ubrany.
Ale to pilna sprawa, prawda?
Tak jest.
Słyszysz, Elvira?
- Chodźmy. - Tak jest.
Nie wytrzymam z nim.
Mieliśmy jechać do kwatery głównej.
Zgadza się, pułkowniku.
Skoro tak...
to czemu zbaczamy z trasy?
Aldana, słyszysz mnie?
Mam rozkaz dowieźć tam pułkownika.
Nie działa klimatyzacja?
Otwórz okno, gorąco tu.
Nie kombinuj.
Żyjesz tylko ze względu na swojego ojca.
Rozmawiasz z pułkownikiem.
Mów – dokąd mnie wieziesz?
Jesteśmy na miejscu.
PAŁAC PREZYDENCKI ASUNCIÓN, PARAGWAJ
Niektórzy z was pewnie myślą:
„Licho nie śpi”.
To prawda.
Nadzoruję SENAD.
Zostałem mianowany przez prezydenta.
Jestem wdzięczny, że mój poprzednik zgodził się
przekazać mi swoją funkcję.
Tych, którzy mnie znają, proszę o podniesienie rąk.
A ty to nie...
Agent specjalny Ibañez, do usług.
Co z tobą? Dlaczego nie podniosłeś ręki?
Uznałem to za niepotrzebne, panie ministrze.
Słuchajcie, panowie.
Moim pierwszym rozkazem jest,
byście wszyscy wzięli dzień wolnego.
Zostaną jedynie strażnicy na służbie.
Jutro zaczniemy pisać nowy rozdział.
Chcę, by wszyscy byli wypoczęci.
To wszystko. Spocznij.
Słyszałem, że musisz się odlać.
Co?
Idź do toalety i poczekaj, aż się rozejdą.
Potem idź do mnie do biura.
- Jasne? - Tak jest.
Aldana, chodź ze mną.
Nikomu tu nie ufam, chłopcze.
Niektórzy są skorumpowani albo niekompetentni.
Inni jedno i drugie.
Ostatnia operacja...
była haniebna.
Żenująca.
Dowodziłem nią i biorę na siebie pełną odpowiedzialność.
Wygłupialiście się w telewizji krajowej,
braliście się za łby.
Co z wami nie tak?
Myślę, że niezbędne jest
przetasowanie kart i ponowne ich rozdanie.
Przetasowanie i rozdanie? Nic takiego, Ibañez.
Trzeba spalić całą talię kart
i zacząć wszystko od zera!
Wydałem już rozkaz wydalenia wszystkich odpowiedzialnych.
Nie chcę ich tu.
Powierzyłem to Aldanie.
Odeślemy ich do Lagerenza lub Chaco.
Byle nie tutaj. Niech się smażą na pustyni.
W porządku.
Choć nie wiem, jak chcemy prowadzić działania,
jeśli odsyłamy połowę oddziału na pustynię.
Jestem w pełni decyzyjny.
Jesteś pod moim dowództwem. Nade mną jest tylko prezydent.
Stworzymy nowy oddział.
Czas na rekrutację.
I wiem, od czego zacząć.
VIÑAS CUÉ WIĘZIENIE WOJSKOWE
Stać! Kim jesteście?
Dokąd to?
Trochę szacunku. Zwracasz się do nowego ministra SENAD.
No świetnie. Nowym ministrem został jakiś stary trep.
Ibañez, przedstawiam cię najgorszemu sierżantowi w historii
i mojemu najlepszemu kumplowi.
Starszy sierżant sztabowy Fariña.
- Agent Ibañez. - Fariña.
Miło cię poznać. Nie musisz być taki spięty.
Fariña pomoże nam przy rekrutacji.
Nieważne, czy to weterani, świeżaki, czy są z innej planety.
Najważniejsze, żeby byli uczciwi.
Rozumiesz, Fariña? Lojalni.
- Osadzony Gorostiaga. - Pułkowniku.
Spocznij.
Jaki masz problem z agentem Ibañezem?
Nie mam z nim żadnego problemu.
Choć dowodził operacją, która przyniosła nam wstyd
i miałem nieprzyjemność brać w niej udział.
Poza tym nie widzę problemu.
To prawda. Kiepsko przez nią wypadliśmy.
Dlatego tu jesteśmy.
Ja jestem tu, bo dałem w mordę pułkownikowi Ortizowi.
Ty też dlatego?
Nie wymądrzaj się, Gorostiaga. Okaż trochę szacunku, do cholery.
Twoje akta wskazują na to, że niezły z ciebie żołnierz.
Ukończyłeś akademię z wyróżnieniem.
Pracowałeś z armią amerykańską.
Jesteś członkiem SEAL.
Studiowałeś w Brazylii, Boliwii, Kolumbii.
Jak widać, twój jedyny problem jest z autorytetami.
Jak żołnierz do żołnierza, pułkowniku...
Kiedy dowódcy tracą twarz,
ich podwładni tracą do nich szacunek.
To niezupełnie wojskowe nastawienie.
Dlatego zostajesz wybrany.
Mogę wiedzieć do czego, pułkowniku?
Lubisz, kiedy ci cholerni narkobossi z nami pogrywają,
tak jak robią to od bardzo dawna?
Nie masz dość ciągłych porażek?
Czy starczy ci jaj tylko na to, żeby uderzyć marnego dowódcę?
Do tego nie potrzebne są ani jaja, ani mózg.
Tu nie chodzi o jaja,
tylko o robienie tego, co słuszne.
Jeśli ktoś robi pośmiewisko ze mnie albo mojej jednostki...
nie zawaham się użyć siły.
Masz nierówno pod sufitem? Ja też.
Ciesz się, że dam ci tym razem nauczki.
W czym cholerny problem? Nikomu nie ufasz?
Ufam tylko tym, którzy rozmawiają ze mną w cztery oczy,
jak pułkownik teraz.
Nie dbam o całą resztę.
Dokładnie takiego nastawienia potrzebuję.
Będziesz pracował z Ibañezem.
Stworzycie nowy oddział specjalny.
Ty dowodzisz.
Wszyscy staniemy przed sądem bożym.
Czytamy:
„Póki żyję, powiada nasz Pan, każdy przede Mną uklęknie
i każdy język wyspowiada się i uczci Pana,
ofiarując się w ten sposób Bogu”.
- Oto słowo pańskie. - Chwała Tobie, Panie.
Angelito, pamiętaj, że zawsze możesz na mnie liczyć.
I że zaopiekujemy się twoją rodziną.
Moja rodzina leży pod ziemią.
Potrzebują jedynie kolejnej garści ziemi.
RANCHERZY
RODZINA ASSADÓW
Udawajmy, że byłeś dobry dla naszej rodziny.
Ich śmierć nie jest moją winą,
ale leży mi na sercu.
Nie mydl mi oczu, Salcedo. Wiem, jak jest naprawdę.
Nie chcę, byście były same. Samotność nikomu nie służy.
Modlę się do Maryi, żeby pomogła wam...
odnaleźć dobrą ścieżkę.
Kawę pijam bez mleka ani cukru.
Nasz szef to niezły as, kolego!
Ciała Assada i jego syna jeszcze nie ostygły,
a on już posuwa wdowę.
Dlatego zawsze mówię,
że kobiety nie są ludźmi.
Trzeba na nie uważać.
Być bardzo ostrożnym,
bo inaczej cię zostawią i zaraz pójdą do innego.
Znam się na babach.
Idzie szef.
Stary, odpadasz! Idź do domu.
Fariña, ci czterej od ciebie są do bani.
Znalazłem ich w ciągu pięciu minut. To amatorzy.
To wszystko, co masz? Żadnych poważnych kandydatów?
Czterech? Jest pięciu.
Pięciu?
Jest i piąty. Ten ci umknął.
Wstań i przedstaw się.
Co jest? Nie mówisz po hiszpańsku?
Mówi, żebyś się pokazał.
Rozumie hiszpański, ale lepiej mówić do niego po guarani.
Mogę coś powiedzieć?
Snajper Czamorro, do usług!
Dobrze, Czamorro.
Trzeba rozważyć wiele czynników.
Żołnierzu, przedstaw się.
Sierżant Ayala, kapitanie.
Ale wszyscy mówią na mnie „Shakes”.
Nie przeszkadza ci to w strzelaniu?
Wszyscy o to pytają, kapitanie.
Drżenie ustaje, gdy mam palec na spuście.
Ale masz tę przypadłość, żołnierzu.
To nic wielkiego.
To dobry żołnierz. Ma nierówno pod sufitem, ale nie mamy lepszych.
Spocznij, Shakes.
Wchodzi do zespołu, Fariña.
Tak jest.
Fariña, co to za jeden?
Rusek,
chodź tu.
Ten wygląda na trochę stukniętego.
Rusek, pokaż kapitanowi.
Zaufaj mi, kapitanie. Będzie nam potrzebny.
Rewelacja!
Kontynuować, sierżancie?
Ale on silny!
SENAD – KWATERA GŁÓWNA
- Gorostiaga. - Co?
Twojemu zespołowi brak dyscypliny.
Ci nowi, których tu sprowadziłeś.
Co o nich wiesz?
Są młodzi, świeżo po akademii,
nieskorumpowani.
Do tego trafili tu z polecenia.
Jedynym, którego znam dłużej, jest Espínola.
Co tam masz?
Znalazłam coś ważnego.
Chyba wyraziłem się jasno:
chcę trzech kopii transkrypcji.
Chciałam oszczędzić na czasie i papierze. To bardzo ważna sprawa.
Słuchaj, panienko,
rozumiem, że to twój pierwszy tydzień,
ale czas, żeby ktoś ci powiedział, jak tu pracujemy.
Ten facet to Ibañez,
nasz szef. Wykonuję jego rozkazy,
bo jest moim przełożonym. Ciebie też to obowiązuje.
Kiedy daję ci rozkaz, musisz go wykonać,
bo jestem wyższy rangą.
Rozumiesz?
Możemy porozmawiać?
Tak.
Nie słyszałaś, co mówiłem?
Jestem agentka Jara.
Betty, tak?
Zdaję sobie sprawę, że nie przywykłaś do hierarchii służbowej.
Musisz wiedzieć, że tu, w SENAD,
trzymamy się jej.
- Chyba już o tym rozmawialiśmy. - Tak, rozumiem.
Ale mówił pan też, że jeśli informacja jest pilna,
wolałby pan ją usłyszeć bezzwłocznie.
Co jest tak pilne, że nie mogę tego usłyszeć pierwszy?
Dziękuję.
Zobaczmy. Przetłumaczyłam wszystkie słowa,
które mają różne znaczenia i zastosowania,
co oznacza, że dane wyrażenie może mieć różny przekaz
zależnie od tego, kto mówi i do kogo.
Jest za mało kopii.
Na nagraniach znalazłam wyrażenia slangowe,
które zależnie od tego, skąd pochodzą, mogą oznaczać coś innego.
Przetłumaczyłam z guarani i portugalskiego.
Spisałam możliwe znaczenia
- i uzupełniłam niekompletne... - Agentko...
...fragmenty na taśmach.
- Znalazłam też... - Agentko...
...coś, co może być istotne.
Wracaj do pracy.
- To rozkaz. - Juan, zamknij się na chwilę.
Betty, do rzeczy. Co to za informacja?
Za dwa dni wszystkie telefony,
które mają podsłuch, będą w jednym miejscu.
Wszyscy na ziemię!
- Na ziemię, powiedziałem! - Na ziemię! Czysto!
- Czysto! - Wszędzie czysto!
Ostatni pokój!
Imponujące. Świetnie wykonana praca.
Powinniście mieć tu więcej kobiet.
Podali współrzędne miejsca spotkania?
Ile znasz języków? Sześć? Siedem?
Nie rozumiem, dlaczego chcą się spotkać.
Jak nauczyłaś się tylu języków?
Była mowa o informatorze?
Mogę mieć prośbę?
Jedno pytanie naraz, proszę.
Spotkają się na ranczu Assada.
Mówię w pięciu językach, ale rozumiem osiem.
Zdaje się, że to wesele.
Raczej nie wdowy, bo wciąż jest w żałobie.
A musiałam wziąć się za naukę, żeby coś osiągnąć.
Nie, Ibañez, nie wspomnieli o informatorze.
Dlaczego przyjęłaś tę pracę?
Właściwie to staram się o pracę w ONZ,
ale wciąż czekam na telefon.
Muszę pracować.
Nie mam już rodziców i mieszkam ze schorowanym dziadkiem.
Nie miałam wyjścia.
Wiesz, do kogo on się tu zwraca?
Nie.
Nie mogę do tego dojść po samych głosach.
Dobrze byłoby dopasować ich głosy do twarzy.
Tylko tak mogłabym połączyć te rozmowy.
Mogę coś zaproponować?
Może wysłalibyście kogoś na ten ślub?
Myślałam... że jak to na ślubie...
będzie dużo gości.
Mógłbyś podać się za gościa,
a ja poszłabym z tobą.
Tylko w ten sposób zrozumiem, kto co mówił.
Muszę zobaczyć ich twarze i dopasować do nich głosy.
To naprawdę ważne.
Posłuchaj, Betty, doceniamy twoją pracę,
ale mówisz o zadaniu przeznaczonym dla agentów terenowych.
A nie dla analityka.
Przecież to wesele.
Ludzie chodzą na nie z partnerami.
Prawda? Wolałbyś iść sam?
Jeśli tam pójdę, oszczędzimy dużo czasu.
Kompletnie jej odbiło, Ibañez.
Nie ma mowy. To niepotrzebne ryzyko.
Wszystko, co tu robimy, wiąże się z ryzykiem.
Ale w ten sposób zgromadzimy więcej danych
i oszczędzimy dużo czasu.
Na pewno nie pozwolę na to cywilowi.
Nie została przeszkolona.
Nie mogę wziąć za nią odpowiedzialności.
Nie wiem, po co w ogóle o tym rozmawiamy.
Nie wiesz nawet jak się tam dostać, prawda?
Mamy pewien plan.
Betty dowiedziała się, kto będzie grał na weselu.
Zgadnij kto.
Złamasy!
Co za barany!
To ma być próba?
Tak się nie da!
Nawet nie grasz w tonacji, cymbale! Co z tobą?
Ty tam, przestań żreć, głupku.
Ogarnijcie się. Jeśli zagramy tak na żywo, zabiją nas.
Kretyni! Jestem Roberto Vallejos. Weźcie się w garść.
To tylko trzy akordy! Dajcie spokój.
Robię sobie przerwę, a kiedy wrócę,
lepiej, żebyście grali jak z nut!
Żadnych pomyłek, jasne?
Słyszysz, idioto? Obudź się!
Na co się gapisz, kretynie?
Trzymaj, wsadź to sobie w dupę. Może ci pomoże.
Banda cymbałów, wywalę ich wszystkich
i załatwię sobie nowy zespół.
Roberto Vallejos, tylko ja i moja muzyka.
Gdzie zostawiłem skręty?
Jakieś tu miałem.
Przez całą noc Możesz być moim kotkiem
I pokażesz mi to Co próbowałaś ukryć
Wszystkie...
Myślałem, że to glina.
Nie.
Wystraszyłeś mnie. Chcesz?
Agent specjalny Ibañez, dział antynarkotykowy.
Ach...
To kapitan Gorostiaga, siły specjalne.
Cześć.
Panie Vallejos, jestem pana fanem.
Naprawdę?
A w życiu.
IMPREZA W KAŻDĄ SOBOTĘ
To w celach leczniczych.
Z kim wychodzisz, kochanie?
Mówiłam ci, dziadku, że to z pracy.
Aleś ty zazdrosny. Z mamą też tak było?
Tak, napędzałem stracha twojemu ojcu.
Zawsze jak dzwonił i ja odebrałem, od razu się rozłączał.
Bał się mnie.
Nie podoba mi się, że pracujesz w nocy, skarbie.
Nad czym ostatnio pracujesz?
Jedyną nocną pracą, jaką znam, jest...
Starczy, dziadku, to nie tak.
Mówiłam ci już, że idę na wesele
z kolegą z pracy. Jego kuzyn się żeni.
Podobnie jak za twoich czasów
panowie zapraszają panie na wesela.
Umawiasz się z szefem?
Jeśli jest żonaty, wykiwa cię.
Powie, że zostawi dla ciebie rodzinę.
Dziadku!
Nie narób sobie kłopotów, kochana.
Nie rób tego.
Dziadku, przestań.
Dobrze wiesz, że z nikim się nie umawiam.
Wiesz też, że gdybym wzięła ślub
i miała tysiąc dzieci, zamieszkałbyś ze mną.
Uważaj na siebie, skarbie.
Bez obaw, będę unikała kłopotów.
Dobry wieczór paniom.
Dobrze się bawicie? Dzięki, stary.
Przepraszam, szefie. Wszystko okej?
Zjeżdżają się goście
i chciałem spytać, czy mam mieć na kogoś oko.
Powiedz tylko słowo.
Odpręż się. Baw dobrze, napij się rumu,
przeleć laskę, cokolwiek. Chcesz koki?
Mamy wszystko, jesteśmy na imprezie!
Dzięki, szefie. Wypiję za ciebie.
Przepraszam.
Czemu jeszcze nie sprzątnąłeś tego kapusia?
Skurwiel ma szczęście, że żyje.
Nigdy nie mów mu, co naprawdę myślisz.
Nie ma co go zabijać.
Niech sobie poużywa.
Gdzie twoja wybranka?
Żebym ja wiedział.
Proszę, mamo. Nie chcę tego robić.
Wolałabym się zabić.
Zabić, María José?
Zabili twojego ojca i brata, odebrali mi wszystko.
Popatrz na mnie. Za każdym razem, kiedy rozchylasz nogi,
myśl o jednym:
o zemście.
Tak już jest, María José.
Krew za krew.
Zobacz. Będzie twoja każdej nocy.
- Podoba ci się? - Co za kobieta.
Chodź.
Myślałem, że się rozmyśliłyście.
Jakbyśmy miały wybór.
Pięknie pachniesz, kochana.
Nie mogę uwierzyć, że mi to robisz.
Ryzykuję nie tylko życiem. Narażam swoje dobre imię.
Jestem Roberto Vallejos, dumny Argentyńczyk. Nie wierzę.
Kompletnie wam odbiło.
Nie będę udawał, że jakaś laska jest moją dziewczyną.
Nie ma szans.
Popatrz na ten dom.
Nawet nie chcę myśleć, kto może tu mieszkać.
Załatwiliście mnie. Na dobre. Teraz będę w gazetach.
Cicho już.
Zamknij mordę!
- Chcesz? - Jasne.
Co robisz? Odbiło ci?
- Roberto Vallejos we własnej osobie. - Tak.
Słucham cię na okrągło.
Często to słyszę.
To pewnie dzięki moim hitom.
W środku...
Tak, słyszałam nagrania.
Dużo gadasz, ciągle kupujesz prochy.
Jak mówiłam Ibañezowi i Gorostiadze:
„Wszyscy mówią, że Roberto Vallejos pali najlepsze zioło w kraju”.
To też często słyszę.
Zrobisz nam zdjęcie?
Proszę.
Selfie będzie lepsze.
- Dzięki. - Nie ma za co.
Lubisz cumbię? Nieźle. To na pewno ty, Betty?
Wiesz, jak mam na imię, Gorostiaga,
ale nic o mnie nie wiesz.
Ej...
przymierz.
Co ty tu robisz? To niebezpieczne.
- Zbieram informacje. - Informacje?
- Tak? - Dobrze.
Będziesz robić za inteligentkę.
W środku jest kamera. Widzimy to, co ty, jasne?
- Dobrze, będę pamiętała. - Tylko nie gap się na mnie całą noc.
Wiem, że dobrze wyglądam w garniturze.
Widać, że pożyczony.
Pa.
- Jak leci? - Zapraszam.
Salcedo, przyjacielu!
Mój ulubiony artysta.
- Ale wyglądasz! - Dzięki.
Miło panią poznać.
Roberto Vallejos, dumny Argentyńczyk.
To Betty. Jest...
- Jesteśmy razem. Od niedawna. - Tak. Od wczoraj.
Miło was poznać.
- Jesteśmy zakochani. - Mnie również. Ładnie pani pachnie.
Jak się pan ma?
To jak, zagrasz dla nas?
Śmiało, śpiewaj i tańcz. Ja zajmę się tą pięknością.
- Tak? Ale... - Nie ma potrzeby. Uwielbiam imprezy.
Zwłaszcza te, na których nikogo nie znam.
Nigdy nie wiadomo, jak się wszystko skończy.
- Zagraj dla mnie, kochany. - Właśnie tak.
- Dobra. - Przepraszam.
Szczęściarz z ciebie.
Jeśli gotuje tak, jak się rusza,
jadłbym nawet jej spalony ryż.
To Anibal, poznałam go po głosie.
Chyba pracuje w regionie Chaco, ale nie mam pewności.
To Mały Braulio. Myślałam, że będzie wyższy.
Nienawidzą się z Salcedo.
Patrzą sobie wzajemnie na ręce.
Powiedz, Salcedo...
Teraz kiedy poślubił córkę Assada...
czy to znaczy, że pasy startowe są twoje?
Coś mi tu śmierdzi.
Mały Braulio, nazywaj to, jak chcesz.
Powiem tylko, że od teraz
nasze rodziny będą współpracować lepiej niż za czasów naszych ojców.
Chwila, Salcedo.
Tyle, ile płaciłem Assadowi...
mam teraz płacić tobie?
Zwariowałeś?
Mam w głowie nowy model biznesowy.
Od dziś połowa tego, co wyląduje u mnie, jest moja.
Oszalałeś?
Albo to, albo ląduj sobie na lotnisku Pettirossiego.
Każdy z nich
walczy o pozycję „boga chmur”.
Mówię wam, że Salcedo już nim jest.
Wiecie, co nie daje mi spokoju?
Salcedo dopuścił nas do nich, jakby miał to gdzieś.
Dlaczego?
Ma o nas aż tak niskie mniemanie, że na nas nie uważa?
Fajna impreza, nie?
Tak, proszę pana. Moje gratulacje.
Dziękuję.
Więc pracujesz dla Roberto?
Tak, jest moim szefem.
Nie chciałbyś spróbować czegoś nowego?
Pracować dla mnie.
To miło z pana strony, ale pozostanę lojalny panu Vallejosowi.
Dobrze mnie traktuje.
Nie mówię o Vallejosie,
tylko ministrze Fernandezie.
Mam w waszych szeregach wielu swoich ludzi.
Wszyscy pracują dla mnie,
a ja sowicie im to wynagradzam.
Pieniądze gwarantowane.
Słuchaj, dam ci telefon,
jeśli jesteś zainteresowany.
Jak mówiłem, to miło z pana strony,
ale nie jestem zainteresowany.
Wiesz co... Mam ogromny szacunek...
do naprawdę odważnych ludzi.
Nie to, co te inne miernoty.
Lubię ludzi konkretnych.
Javier, idziemy na zdjęcia?
Jak sobie życzysz, kochana. Chodź.
Obejmij mnie.
Do zobaczenia, wąsaczu.
Proszę o chwilę uwagi.
Chciałbym wznieść toast.
Jest tu tyle miłości,
jest wypisana na twarzach!
Więc kieliszki w dłoń.
- Zdrowie młodej pary! - Zdrowie!
Ruszamy z muzyką!
Złapali nas, spadamy stąd.
Wtedy nie zostało nic
poza wycofaniem się.
Cóż, przynajmniej udało się ich zidentyfikować,
co może nam się przydać.
I to bardzo.
Salcedo ukazał nam swoich wrogów.
Nie wiedział, że potrzebujemy tylko ich twarzy.
Jedną z osób jest Santana,
nasz informator, ale nie możemy mu ufać.
Tak, jak mówi Gorostiaga,
nie obchodzi ich, co na nich mamy.
Wiecie dlaczego?
Bo nigdy im nie zagroziliśmy.
Tym razem ich zniszczymy.
Teraz wiemy, jak wyglądają,
więc nasza dzielna agentka Betty przeanalizuje pozostałe nagrania,
a kiedy będziemy mieli potrzebne informacje,
skopiemy Javierowi Salcedo dupę tak mocno,
że nawet jego wnuki będą miały problem z siedzeniem.
- Zaczynamy. - Przyjąłem.
SIŁY POWIETRZNE
Ciężarówka nadjeżdża.
Sukinsyn!
Zielone światło.
Na ziemię! Ręce na głowę!
Szefie, wszystko w porządku?
Mogę w czymś pomóc?
Możesz mi pomóc na 141 milionów różnych sposobów.
Co się dzieje? Dlaczego mi to robisz, szefie?
Co jest? Nic nie rozumiem.
Zamknij się i siadaj.
Widzisz...
muszę spytać cię o coś ważnego.
Które telefony mają podsłuch?
Chcę też wiedzieć,
czy złamali nasz szyfr, czy nie.
Nie wiem, o czym mówisz, szefie.
Przysięgam.
Daj spokój. Chyba nie chcesz, żebym się pogniewał?
- Nie, szefie. - Nie chcesz tego.
Nie chcę, szefie.
Dobrze wiem, że jesteś wtyczką i pracujesz dla SENAD.
Tak naprawdę wiem to od jakiegoś czasu.
Ale pozwoliłem na to.
Słuchaj: to proste.
Czegoś wciąż nie rozumiem.
Skoro ty nie wiesz o dostawach,
to skąd wie o nich SENAD?
Odpowiedz.
- No już. - Nie wiem, szefie.
Niewiele wiem.
Przysięgam.
Jestem ich informatorem.
Ale dawno się ze mną nie kontaktowali.
Dante, proszę.
Przysięgam, że nie mam z tym nic wspólnego.
Jestem z rodziny.
Z twojej rodziny!
Zamknij mordę!
Łamiesz mi serce.
Bo naprawdę cię lubiłem.
Spokojnie.
Twoje życie niewiele dla mnie znaczy.
Proszę...
Jesteś jak jagnię.
Tysiące mogą paść z mojej lewej i prawej strony...
w imię Chrystusa...
Dzień dobry, mamo.
Jak się masz? Mogę kawy?
Z mlekiem?
Nie wiedziałam, że jesteś w domu.
Nie słyszałam, jak wróciłeś.
Późno wróciłem.
Dlaczego?
W czym problem?
Czy mężczyzna nie może spędzić nocy
z żoną we własnym domu?
Ożeż!
A niech mnie.
Cześć, piękna.
Coś niewiarygodnego.
Wrócisz do domu na obiad?
Nie rób sobie problemu.
Wyjeżdżam na kilka dni –
mamy dostawę.
Samolotem.
Co za banda kretynów.
Wszystkich ich zwolnię.
Co to, kurwa, jest?
Przepraszam. Nie wiedziałem, że to ty.
Stój! Rzuć broń!
Ręce do góry!
Trzymaj je na widoku, do cholery!
Rzuć broń!
Nie ruszaj się! Na ziemię!
- Pokaż ręce! - Ani mi drgnij, skurwielu!
- Ostrożnie. - Przepraszam.
Klej jeszcze nie wysechł.
Fajny. Twój?
Minister zrobił ich tyle, że nie starczyło mu miejsca u siebie.
Myślę, że jest inny powód.
Jest wdzięczny za twoją pracę
i chciał ci w ten sposób podziękować.
- Tak myślisz? - Tak.
Myślę, że to wy robicie całą robotę.
Nieprawda.
My tylko walczymy tak, jak potrafimy.
Bez informacji, które zdobywasz,
jesteśmy jak we mgle.
Dziękuję, Gorostiaga.
Ja wciąż uważam, że powinnam robić więcej.
Chociaż pewnie każdy tak ma.
Ale dzięki.
Kończysz już?
A co?
Ja też zaraz się zbieram.
Mogę cię podrzucić do domu. Późno już.
Zawsze wracam sama.
Nie trzeba.
Wiem, zauważyłem.
Zawsze jesteś sama. Chciałem cię podrzucić.
W porządku?
Dobrze.
- No to pójdę po kurtkę. - Dobrze.
Co jest, Ibañez?
Teraz?
Nie możemy z tym poczekać do jutra rana?
No dobra.
Będę za 15 minut.
Betty...
Śmiało, nie martw się o mnie.
I tak muszę czekać, aż wyschnie klej.
Idź, bez obaw.
Pa.
To, co powiedziałaś...
o tym, że czujesz, że powinnaś robić więcej.
Tak?
Przypomniało mi to słowa mojego dziadka.
Nie był człowiekiem wiary,
ale to, co powiedział, przypominało modlitwę.
Na zawsze wryło mi się to w pamięć.
Mawiał:
„Jestem małą częścią wszechświata...
ale beze mnie wszechświat nie jest kompletny”.
Dobranoc, Betty.
Co z tobą, skarbie?
Wszystko w porządku?
Tylko mnie wystraszyłeś.
Co to za samolot?
To z pracy, dziadku. Nic ważnego.
Tak, ale...
Dumny Argentyńczyk! Jak leci?
- Fajne włosy. - Nie dotykaj.
Nie mam nastroju na żarty.
Co się dzieje?
Zadzwoniłem, bo ktoś chce z wami rozmawiać.
Kto taki?
Nie podoba mi się to, Ibañez.
Przestań, schowaj broń, baranie!
Myślisz, że chcę was tu sprzątnąć?
Oszalałeś. Pracuję tu.
Z tobą nigdy nie wiadomo.
Nie tutaj.
- Dobra, chodźmy. - Czekaj.
Chcą z rozmawiać tylko z nim.
Jeśli coś mu się stanie, to twoja wina.
Wiesz, dlaczego zginęli mój mąż i syn?
Pani Assad, co pani tu robi?
Obaj nie żyją,
bo zadarli z tymi skurwielami.
Dlaczego nas pani wezwała?
Mąż był przekonany,
że ci ludzie potrzebują nas do transportu,
ale wiesz co?
Mylił się.
Teraz mój syn nie żyje.
Przykro mi z powodu pani straty.
Niedługo będzie dostawa.
To bardzo ważny towar.
A wyląduje na jednym z naszych pasów.
Dlaczego miałbym pani wierzyć?
Dante jest pani zięciem.
- Niezła rodzina, co? - Właśnie.
W porządku, nie musisz mi wierzyć. Rób swoje.
Proszę zostawić to mi.
Panowie, toast.
- Pijemy za nowy SENAD. - Nowy SENAD!
Fariña, ilu ich było?
W magazynie jakaś ósemka.
- A was? - Pięciu.
Coś ci wyjaśnię. Kiedy łapiesz narkobossa na gorącym uczynku,
wszyscy srają w gacie. Nikt nie chce zginąć. Na pewno nie my.
Nie zmyślam.
Co myślisz, Betty?
Nie wiem, Gorostiaga.
Wierzę, że śmierć codziennie zagląda nam w oczy,
a my możemy jedynie odpowiedzieć pewnym spojrzeniem.
Co to znaczy?.
Ty mi powiedz. Miałeś to napisane na Facebooku.
Aleś ty głęboki, Gorostiaga.
- Witajcie. - Witaj.
Toast za ministra Fernandeza.
Fariña, co to ma znaczyć?
Alkohol a pracy?
Bez takich, przyjacielu.
Znam ministra od 20 lat.
Wie, jak zepsuć imprezę.
Nie świętuję małych zwycięstw.
Przed nami długa droga.
Nie ma czasu na imprezy.
Usiądźcie.
Panie ministrze, dostaliśmy z Gorostiagą cynk o ważnej dostawie
drogą powietrzną
między jutrem a 24 października.
Wiemy, gdzie wyląduje?
Zgodnie z informatorem – na jednym z lotnisk Assada.
Wiemy, że należy do niego
dziesięć lotnisk.
Teraz do jego żony.
Te są zalane, więc odpadają.
Zostały Vakareta, Laguna Tuerta,
Old John, Villa Emilia, Toro Rey, Kuarahy i Poncho Azul.
Problem w tym, że są od siebie oddalone o kilkanaście kilometrów.
Jedynym sposobem
byłoby obserwowanie ich z lasu.
Musimy wziąć pod uwagę fakt, że po wylądowaniu
piloci nie wyłączają silnika.
Robią to tylko czasami,
w każdym razie przeładunek to kwestia minut.
Jeśli nie będziemy znali dokładnego miejsca, nie uda nam się ich złapać.
Chyba że złamiemy ich szyfr.
Pracujemy nad tym.
Zmienili telefony,
ale robimy, co w naszej mocy.
Betty z chłopakami założą im podsłuch.
Tak jest. To tylko kwestia czasu.
Mam nadzieję, bo nie mamy informacji,
a wszystko dzieje się właśnie teraz.
Słuchaj, Gorostiaga,
moja praca nie sprowadza się do wyciągnięcia broni
i strzelania.
Nawet pilot nie wie, gdzie będzie lądował.
Dowiaduje się na chwilę przed,
a sama wiadomość jest zaszyfrowana. Przeanalizowaliśmy wszystko.
Treść wiadomości ciągle się zmienia.
To znaczy?
To znaczy, że nie przechwycimy dostawy na czas.
Mamy siedem lotnisk. Ustalmy to drogą eliminacji.
W jaki sposób?
Te są w środku pola.
To prawda. Pośród 400 hektarów pól marihuany.
Właśnie. Co, jeśli je podpalimy?
Z uwagi na dym
te trzy lotniska będą nieaktywne.
Więc zostają tylko Vakareta,
Laguna Tuerta, Poncho Azul i Old John.
To cztery lokalizacje. Tu jest las.
Mogę pojechać tam z jednostką
i czekać na instrukcje.
Betty złamie szyfr,
a wtedy powiemy ci co robić, Gorostiaga.
Dobrze mówię, Betty?
Oczywiście.
Co się stało, Espínola?
- Podejdź. - Espínola, co jest?
- Dostaliśmy paczkę, ministrze. - Co to?
- Sukinsyn! - Cholera!
Fariña, natychmiast podpal te pola.
Gorostiaga, przygotuj jednostki do wyjazdu.
Tak jest.
A ty, Ibañez, dowiedz się, który to pas.
Tak jest.
CZERWONA STREFA
Ale tu parno w nocy!
Pierwsze noce zawsze są najgorsze.
Nie, Shakes, wszystkie są tu takie same.
- Cholera. Rusek! - Mały Rosjanin.
- Co jest? - Zgłodniałem.
Masz szczęście, że przyniosłem to.
Zobaczysz, jak tu się je.
Weź.
Nie tak, kretynie.
Musisz to upiec.
Czujecie to?
Jakby toaleta publiczna.
- Cholera, Czamorro! - Cuchniesz jak skunks!
Co się dzieje w Vakareta, Czamorro?
Tylko złoty deszcz, kapitanie.
Co wąchasz?
Cholera.
- Rusek, daj mi nóżkę. - Co?
Podsadź mnie.
Nie wiesz, o co chodzi?
Chodź, pokażę ci.
Patrz.
Skup się.
Spleć dłonie w ten sposób, ja postawię tu nogę,
ty mnie podniesiesz, a ja tam wejdę.
Nóżka.
Dla mnie to bardziej „rączka”.
No już.
Cholera jasna!
Coś ty zrobił? Teraz jestem tyłem.
Robisz to nie tak.
- Rusek! - Chrzanić to, ja idę.
Baza do jednostki. Odbiór.
Jednostka do bazy, przyjąłem.
U nas spokojnie.
Czekamy na informacje.
Jesteśmy wdzięczni za kawał dobrej roboty,
którą tam odwalacie. Odbiór.
Przyjąłem. U nas nic nowego,
ale również doceniamy waszą pracę, żołnierzu.
Bez odbioru.
To oni, prawda?
Są cali?
Tak. Wracaj do domu, jutro dokończymy.
Oni nie wrócą dziś do domu. Możemy chociaż być dla nich wsparciem.
Cholera, Gorostiaga, przyjacielu.
Mówią, że to najbrzydsi mają farta.
Czamorro, skąd jesteś?
- Z Pilar, kapitanie. - Naprawdę?
Mieszkają tam najpiękniejsi Paragwajczycy.
To urodziłeś się w nie tym mieście, Czamorro.
Jasne, przystojniaku.
Nie zwracaj na niego uwagi.
To w Pilar uczyłeś się kamuflażu?
Coś ci opowiem, kapitanie.
Udawajmy, że nikt nas nie słucha.
Mój dziadek opowiadał mi historię
z wojny o Chaco.
Dowodził jednostce patrolowej. Był mądrym człowiekiem.
Wiedział, jak się schować.
Zabijał tygrysy, dziki, potrafił tropić zwierzynę.
Więc nauczył mnie, jak upolować jaguara.
Upolować jaguara?
Tak, kapitanie.
Moczył ubrania w krowim moczu,
bo jaguary rzucą się na każde mięso.
Mówił: „Jaguary są przebiegłe, synu.
Wyczują wszystko z bardzo daleka...
dzięki czemu wiedzą, co się do nich zbliża.
Wiedzą, czy to człowiek, czy karaluch.
By je zabić, trzeba wspiąć się na wysokie drzewo
i czekać. Obserwować ruchy.
A kiedy zacznie podchodzić...
wtedy strzelasz mu...
pomiędzy oczy”.
Pa, kotku.
Właśnie dlatego tak trudno mnie wytropić, kapitanie.
Jesteś jednocześnie łowcą i zwierzyną.
Właśnie tak.
A więc walenie szczochem u was rodzinne.
Shakes, ty gnoju.
Kapitanie.
Kiedy ślub?
Jaki ślub? Czyi?
Mój?
Nic takiego. To nie dla mnie.
Nawet z tą nadąsaną, kapitanie?
Z tą, co lubi rozwiązywać zagadki.
Nie wiem, o czym mówisz. To jakby w innym języku.
To oczywiste, że cię lubi.
Wiesz co, kapitanie?
Jej oczy mają kształt serca, jak ta emotikona.
Naprawdę?
- Mówiłem ci. Wisisz mi stówę. - Nie, cymbale.
Dupki dwa.
A ty, Rusek? Masz kogoś?
Nie, kapitanie.
Nie? Mieszkasz z rodziną?
Nie, sam.
A twoi rodzice?
Zginęli, kiedy byłem mały.
Moi też.
Jak wylądowałeś w operacjach specjalnych?
Dzięki starszemu sierżantowi Farinie.
Był przyjacielem mojej mamy.
Adoptował mnie po ich wypadku.
Tak tam trafiłem.
Fariña to dobry człowiek.
Kapitanie...
Naprawdę myślę,
że Betty na kapitana leci.
Banda głupków!
Wezmę pierwszą wartę.
Odpocznijcie. Przed nami długi dzień.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Rusek!
Krowie szczyny wabią jaguary,
a ludzkie – inne zwierzęta.
Baza, tu Gorostiaga, test sprzętu.
Przyjąłem.
Dobranoc, panowie.
Stary, poratujesz drobnymi?
Skurwiel.
Co jest, stary?
Ptaki cię rozpraszają?
Przestań żartować.
Wiesz, jak tu jest.
W lesie im ciszej, tym niebezpieczniej.
Spokojnie, zajmiemy się tym.
Zostawcie wszystko.
Idźcie do domu.
Do swoich rodzin.
Macie w tym moje wsparcie.
Ja tu zostanę,
by kontynuować operację.
No już.
Nie zginął z twojej winy.
Jeśli nie z mojej...
to z czyjej?
Był w akademii. To ja go odszukałem.
Zakończył już służbę i był gotowy na emeryturę.
Poszedłem do niego.
Dałeś mu szansę ponownie odżyć.
Był żołnierzem i musiał żyć jak żołnierz.
Dałeś mu do tego okazję,
a on zgodził się dla ciebie pracować, kochany.
Jaki sens to ciągnąć? Już nie żyje.
Nie miałby ci tego za złe, Ramón.
Ci pieprzeni narkobossi...
zmieniają zasady gry.
Boję się, Elviro.
Nie przeżyję, jeśli coś ci się stanie.
Myślisz, że mogłabym cię zostawić
po tylu latach?
Nigdy, kochany!
Dlaczego nie śpisz, skarbie?
Mam pracę, dziadku. Wielu ludzi na mnie polega.
Układasz drużynę piłki nożnej?
O czym mówisz, dziadku?
Te imiona na twojej liście.
Te tutaj.
Balú był obrońcą dla Cruzeiro przez długie lata.
Dobry zawodnik.
Potem Adilio. Świetny zawodnik.
Miał talent,
ale nikt go nie zna,
bo był w cieniu Zico.
Tostao, środkowy napastnik.
Ci dwaj – Zeti i Gilmar – to bramkarze.
A tych trzech to pomocnicy.
Ta piątka to obrońcy.
Cafú był świetnym piłkarzem.
Dlaczego nie mówiłaś, że lubisz piłkę?
Dzień dobry, panie ministrze.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Jesteśmy w komplecie.
Brakuje Betty.
Nie tylko jej.
Straciliśmy kontakt z jednostką.
Gorostiaga wykonał telefon próbny,
ale sygnał nagle się urwał.
Nie mamy łączności
Zrobione! Imiona są kluczem!
Dziadek mi pomógł.
Kluczem jest piłka nożna –
imiona brazylijskich zawodników.
Zobaczcie. Balú, Alemao, Aldair...
- Tu jest klucz. - Możesz je powtórzyć?
Tak: Balú, Aldair, Alemao,
potem Mazinho...
W takim razie musi tu być jakiś wzór.
Szyfr łamią podstawowe informacje o drużynach.
To może ustawienie 4-4-2, to typowe 4-3-3,
jak widać tutaj.
To lewy obrońca, to prawy,
linia obrony, tutaj dwóch środkowych.
Pomocnicy: prawy, lewy,
a ten środkowy.
Więc musimy nasłuchiwać
imienia piłkarza grającego na którejś z tych pozycji.
Zgadza się.
Doskonale. Dobra robota.
Jak przekażemy te informacje Gorostiadze i jego drużynie?
Jak to? Co się stało?
Zgubiliśmy ich gdzieś w tych lasach. Nie mamy łączności.
Ktoś musi im powiedzieć.
OPERACJA SAM DYM
Do snajperów: pierwszy i drugi na pokład.
Snajperzy w drodze na pozycję drugą.
Snajper na pozycji.
MARYNARKA WOJENNA
Spokojnie, niech przejadą.
Jadą na swoje farmy.
Ci ludzie pomagają nam na polu.
Spokojnie, Shakes, przyjacielu.
To ja, Ibañez.
Zgubiłeś się?
Cholera, ale szczęście, że was znalazłem.
Ktoś musi mu powiedzieć.
Lepiej my mu powiedzmy.
Ja i Shakes – jako jego drużyna.
Fariña był jaguarem. Te skurwiele popełniły wielki błąd.
To wiele znaczy, że przyszedłeś
nam powiedzieć, Ibañez. I dzięki za informacje.
To moja praca. Powinniśmy dziękować za to Betty.
Oboje świetnie się spisaliście.
Mamy potwierdzenie, że to sprawka Dantego.
- Tak. - Tak.
To on patrolował te pasy startowe.
Osobiście.
Plan jest następujący:
jutro, kiedy powiedzą nam, który to pas...
udamy się tam.
Ustawię Shakesa 200 metrów dalej...
i wszystkich ich wystrzelamy,
nie zostawiając śladu.
Potem wrócimy do domu.
Taki jest plan, Ibañez.
Jeśli to zrobimy,
musimy załatwić sobie dobrego prawnika,
bo będziemy odpowiadać za morderstwo.
USTAWIENIE 4-3-3
Djalma S.
Sprawdźcie „Djalma S”.
Djalma Santos grał w Palmeiras.
Był prawym obrońcą.
Ale i środkowym. Cholera!
Wtedy obrońcy nie grali tak agresywnie jak teraz.
Jeśli dobrze myślimy,
to musi być prawy obrońca.
Vakareta.
Przekażcie informację szybko i bezpiecznie.
Już, nie ma czasu do stracenia.
Betty!
Djalma S. Powtarzam: Djalma S.
Tu baza. Odbiór.
Przyjąłem. Vakareta. Bez odbioru.
Kapitanie, mamy zielone światło. To Vakareta.
Obudź wszystkich!
Ibañez! Wszyscy na nogi, już!
Chodź, Ibañez.
PAS STARTOWY VAKARETA
Dzień dobry, panie Dante.
Będzie pan dziś używał pasa?
Nie twoja sprawa.
Wracaj do szopy.
- Idź stąd. - No już, spadaj!
Pieprzony wieśniak.
Uwaga, wszyscy.
Zaraz będzie dostawa.
Trzy ciężarówki,
pięć lub sześć uzbrojonych celów z krótką i długą bronią.
Shakes, daj Ibañezowi swój M4.
To jest pas startowy.
My jesteśmy tutaj.
Pierwsza ciężarówka jest tutaj,
druga tutaj, a trzecia tutaj. Tu jest szopa.
Rusek, Czamorro,
idźcie tutaj i zabezpieczcie pierwsze auto.
Ibañez, ty idziesz ze mną. Obejdziemy szopę
- i zabezpieczymy pozostałe dwa auta. - Dobra.
Shakes, ty pilnuj tej okolicy.
- Gotowi? - Gotowi.
- Jaguar? - Jaguar!
- Pięścią, Ibañez. - Wal się, Shakes!
Jaguar!
Do akcji!
Ruchy! Samolot wylądował!
Naprzód!
Szybciej, do cholery!
Ruchy!
No dalej, kurwa!
- Gotowy? - Tak.
- Stać, wydział antynarkotykowy! - Stać!
- Na ziemię, kurwa! - Rzucić broń!
- Nie ruszaj się, skurwielu! - Nie podnoś się!
- Odłóż broń! - Skurwiel.
- Odłóżcie broń! - Nie ruszać się!
- Na ziemię! - Na ziemię! Odłóżcie broń.
No dalej, kurwa!
- Nie ruszaj się! - Na ziemię!
Patrz na mnie!
Pamiętasz mnie?
Sukinsyn, lojalny szczur.
We własnej osobie.
Człowiek, którego zabiłeś, strzelając mu w plecy. Pamiętasz to?
Fariña? Ten gnój smaży się w piekle.
Wiesz, kim był ten gnój?
Moim przyjacielem. To starszy sierżant Fariña!
No już, zabij mnie, do cholery!
Wcale nie jesteś ode mnie lepszy.
Dalej, strzelaj!
Jesteśmy tacy sami!
Śmiało, strzelaj!
Nie masz jaj, sukinsynu.
Nic a nic! Jesteś zerem!
Wiesz co, może i jestem sukinsynem, ale nie jesteśmy tacy sami!
Nie masz jaj!
Czarna bez cukru.
Czego chce twój przydupas?
Domowe sprawy. Nie przejmuj się.
Halo.
Jak?
Gdzie, do diabła, jest Dante?
Co?
Nie, już tam jadę.
Co się stało?
Co jest, Javier?
Zebrały się wszystkie klauny.
Nie miałaś być
na lotnisku Pettirossiego i ssać glinie fiuta?
Panowie, od dziś przejmuję pełną kontrolę nad pasami startowymi.
Zrozumiano?
Dobrze, proszę pani.
Moje uszanowanie.
Dragon, potrzebne nam wsparcie powietrzne.
Incydent w strefie operacyjnej. Jeden ranny.
Powtarzam: mamy jednego rannego.
Proszę o potwierdzenie przybycia
minutę przed lądowaniem. Odbiór.
Tu Dragon. Przyjąłem. Jesteśmy w drodze.
MATERIAŁY DOWODOWE
Minutę przed lądowaniem.
PARAGWAJSKIE SIŁY POWIETRZNE
GANG NARKOTYKOWY ROZBITY SENAD WYMIERZA SILNY CIOS PRZEMYTNIKOM
- Gratulacje, panowie. - Dziękujemy.
Przykro mi z powodu Ruska.
Ciężko uwierzyć, że nie ma z nami Fariñy.
Nie, Gorostiaga,
my, świry i marzyciele, zawsze jesteśmy obecni.
Nieważne, gdzie jesteśmy ciałem.
Blondyn,
moja mama biega szybciej od ciebie.
Rusek... nóżka.
Jak się z tego wyliżę, do będzie „piąstka”.
Gorostiaga...
Co ty tu robisz, Betty?
Tu nie jest bezpiecznie.
Panie ministrze, mogę zrobić panu zdjęcie?
Tutaj, z oddziałem.
- Zdjęcie! - Żadnych zdjęć.
Chodź, Rusek. Nie marudź.
Czekajcie na nas!
Dobra robota, Rusek. Uśmiech.
Czekaj.
Chcą rozmawiać tylko z nim.
Jeśli coś mu się stanie, to twoja wina.
Jeśli czekacie na jakiś gag,
to nic z tego.
FILM UZNANY PRZEZ KRAJOWY WYDZIAŁ KULTURY PARAGWAJU
I MINISTERSTWO KULTURY ARGENTYNY
Napisy: Peter S.