Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΕΝΑ ΨΥΧΑΓΩΓΙΚΟ ΣΟΟΥ ΤΟΥ NETFLIX
Καλωσορίστε την Τέιλορ Τόμλινσον!
Σας ευχαριστώ πολύ!
Ευχαριστώ!
Ευχαριστώ πολύ!
Ευχαριστώ!
Εκτιμώ πολύ που είστε εδώ. Ήταν μια δύσκολη διετία.
Έκοψα αφέλειες σε μια φάση. Το πράγμα χόντρυνε.
Δεν τις ήθελα καν. Ήθελα απλά να ρωτάνε αν είμαι καλά.
Και πιάνει.
Ανεβάζεις μια σέλφι
και όλοι σχολιάζουν "Τέλεια, μπράβο!" Μετά σου στέλνουν μήνυμα
"Είσαι καλά;"
Έκανα το εξής. Έκοψα αφέλειες
και δυο μέρες μετά, πήρα για πρώτη φορά παραισθησιογόνα μανιτάρια.
Με το που τα πήρα,
σκέφτηκα "Αυτά έπρεπε να κάνω πρώτα".
Μάλλον δεν θα είχα κάνει αφέλειες αν με συγχωρούσα.
Ξέρετε τι, όμως; Οι αφέλειες είναι σαν να έχεις πάρει μανιτάρια.
Κοιτάς όλη την ώρα τους φίλους σου με ύφος "Φαίνομαι περίεργη;"
Θα μου το λέγατε αν φαινόμουν περίεργη, σωστά;
Είναι διαφορετικό με την κακή έννοια; Όχι, άλλαξα γνώμη. Δεν το κάνω.
Πολύ αργά; Έγινε ήδη;
Εντάξει, θα είμαι αυτό το άτομο.
Ξεκίνησα πάλι ψυχοθεραπεία. Εσείς κάνετε;
Κυρίως γυναίκες. Αυτό είναι το πρόβλημα.
Δύσκολα τη συνεχίζεις.
Η παλιά ψυχοθεραπεύτρια είπε πως όταν συνδέομαι με κάποιον, με σαμποτάρω.
Σκέφτηκα ότι έλεγε μαλακίες
κι εξαφανίστηκα.
Μετά… επέστρεψα σ' αυτήν,
γιατί τελικά έκανα σχέση με άτομα
που έκαναν ακριβώς το ίδιο σχόλιο για τη σκατένια μου προσωπικότητα.
Ξέρετε, το ρομαντικό ποσοστό, που σκέφτεσαι
"Αμάν! Μάλλον εγώ φταίω!
Οι κριτικές με θάβουν ομόφωνα.
Μαλακία".
Μετά από έναν άσχημο χωρισμό λίγα χρόνια πριν, κοίταξα τον εαυτό μου και είπα
"Τέιλορ, πέντε στους πέντε άντρες πιστεύουν ότι στους τσακωμούς
φέρεσαι σαν ρακούν που παγιδεύτηκε σε σακούλα.
Ίσως πρέπει να πάρεις Klonopin
ή να κάνεις το εμβόλιο για τη λύσσα".
Τώρα είμαι σε αγωγή.
Κανείς άλλος; Αντικαταθλιπτικά;
Αγωγή; Ναι.
Τι παίρνετε; Φωνάξτε.
Zoloft, Lexapro.
Για δείτε. Όλοι εδώ!
Θεέ μου! Κι εγώ παίρνω κάτι.
Δεν θα πω τι, είναι προσωπικό θέμα, αλλά…
Κάνω πλάκα. Παίρνω διάφορα. Klonopin, για τις κρίσεις πανικού.
Χαίρομαι τόσο που το παίρνω, γιατί πριν από αυτό,
με έπιανε κρίση πανικού
όταν έπρεπε να είμαι κάπου.
Είναι η χειρότερη στιγμή, γιατί πρέπει να κρατήσεις
την κρίση λες και είναι χέσιμο που δεν προλαβαίνεις να κάνεις.
Καταλαβαίνετε; Όταν λες "Εντάξει,
έβγαλα το 60% από μέσα μου.
Δεν τελείωσα, μα πρέπει να πάω στη δουλειά.
Θα ασχοληθώ μετά με το υπόλοιπο
ή θα πάω εκεί στην τουαλέτα αν δεν είναι κανείς άλλος".
Παίρνω κάτι για τον ύπνο,
γιατί βλέπω εφιάλτες. Δεν έχει πλάκα αυτό.
"Ξύπνησα ουρλιάζοντας…"
Η αγωγή για τον ύπνο είναι φοβερή.
Δεν σταματά τους εφιάλτες, αλλά σε συγκρατεί όταν τους έχεις.
Ακούγεται άσχημο, αλλά πριν
ξυπνούσα τρομαγμένη στη μέση της νύχτας,
ενώ τώρα κοιμάμαι
μέχρι να ολοκληρωθεί ο εφιάλτης.
Αυτό βοηθά να έχεις ένα τέλος.
"Α, με μαχαιρώνει στο τέλος.
Εντάξει, ανατροπή, κύριε Σιάμαλαν".
Νόμιζα ότι έπαιρνα και αντικαταθλιπτικό. Τελικά δεν παίρνω.
Παίρνω έναν σταθεροποιητή διάθεσης
που χρησιμοποιείται ως αντικαταθλιπτικό.
Το αστείο είναι
πως ό,τι σου δίνουν χρησιμοποιείται για διαφορετικά πράγματα.
Οπότε, δεν ξέρεις τι έχεις
μέχρι να βρεις τον σωστό συνδυασμό,
και μετά ψάχνεις μόνη σου τα χάπια στο Google.
Έπειτα από χρόνια δοκιμών,
βρήκα τον σωστό συνδυασμό για εμένα.
Πριν από έξι μήνες, λέω "Ας τα γκουγκλάρω".
Φαίνεται πως ό,τι παίρνω
χρησιμοποιείται κυρίως για τη διπολική διαταραχή.
Πάω ξανά στην ψυχίατρο και λέω "Να σου πω,
παίζει να…"
Και απαντάει "Α, ναι!"
Λέω "Έτσι το ανακοινώνεις στον κόσμο;"
Λέει "Όχι, βέβαια. Δεν ξέραμε.
Χαίρομαι που το βρήκαμε". Της λέω "Εμείς;"
"Αλήθεια δεν ήξερες ότι είμαι διπολική;" Και λέει
"Όχι, βέβαια. Δώσαμε αγωγή για άγχος και κατάθλιψη".
Και λέω "Μάλιστα. Γιατί αυτό είναι
σαν να δίνεις χάπι στο σκυλάκι μέσα σε τυράκι".
"Δεν ξέρω πώς νιώθω με τέτοια διάγνωση", λέω. Και απαντά
"Αν σε κάνει να νιώθεις καλύτερα, μη λες
'Είμαι διπολική.' Λέγε 'Έχω διπολική'".
Αυτό μοιάζει πολύ με όποιον λέει
"Είπα ότι γίνεσαι μαλάκω".
Χαίρομαι που τώρα ξέρω ότι είμαι διπολική.
Έχω τα σωστά φάρμακα, δαχτυλίδι διάθεσης, τα καταφέρνω.
Όμως, όταν το έμαθα, ήταν δύσκολο να το χωνέψω.
Κι έχω χωνέψει πολλά χάπια.
Γιατί όταν μαθαίνεις κάτι τέτοιο,
σκέφτεσαι "Πω πω, θα το πω σε άλλους;
Πρέπει να το πω;
Κι αν το πω,
είμαι αρκετά σέξι
ή/και ταλαντούχα ώστε να αποτελώ έμπνευση;"
Αν το έχω εγώ και κάποιος άλλος,
και ο άλλος μάθει ότι το έχω,
θα νιώσει καλά ή άσχημα με αυτήν την πληροφορία;
Όταν διαγνώστηκα εγώ, μου αράδιαζαν ονόματα.
"Ξέρεις ποια άλλη είναι διπολική;
Η Σελίνα Γκόμεζ".
Και λέω "Αυτό, όντως, με κάνει να νιώθω καλύτερα.
Είναι πολύ όμορφη.
Καλά, θα είμαι διπολική".
Δεν μεγάλωσα
σε οικογένεια με ευαισθησίες για την ψυχική υγεία.
Ήμασταν πολύ θρήσκοι.
Δεν ξέρω αν πήγατε ποτέ να πείτε στον συντηρητικό μπαμπά σας
ότι έχετε ένα πρόβλημα ψυχικής υγείας. Δεν πάει καλά.
Στο λύκειο, έλεγα "Μπαμπά, νομίζω πως έχω κατάθλιψη".
Κι απαντούσε "Πρωτεΐνη θες. Φάε μια κουταλιά φυστικοβούτυρο".
Πολλοί μπαμπάδες αντιδρούν το ίδιο τρομαγμένα,
κρατιούνται γερά από ένα δοχείο φυστικοβούτυρο, σαν να είναι η λύση,
σαν σωσίβιο σε καταιγίδα.
"Θα περάσει!"
Η μόνη συμβουλή ψυχικής υγείας που πήρα απ' τον πατέρα μου
ήταν στις κρίσεις πανικού στο λύκειο που δεν ήξερα τι ήταν κι αγχωνόμουν.
Έλεγα "Δεν ξέρω τι να κάνω όταν το παθαίνω αυτό".
Και λέει "Λοιπόν.
Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι: όταν νιώθεις έτσι,
απομακρύνσου όσο πιο πολύ μπορείς απ' τα άτομα που νοιάζεσαι,
μέχρι να νιώσεις αλλιώς".
Λες και συμβουλεύεις λυκάνθρωπο.
"Κρύψου στο δάσος, ώσπου να μην είσαι πια τέρας.
Μην αφήσεις να σε δουν έτσι. Δεν θα σε δεχτούν γι' αυτό που είσαι".
Είχα φίλους που με τρόμαζαν για την αγωγή.
Έλεγαν "Πήρα αντικαταθλιπτικά.
Δεν μου άρεσε όπως ένιωθα. Δεν ήμουν ο εαυτός μου".
Τώρα που τα παίρνω εγώ, λέω "Ούτε εγώ είμαι! Τέλεια".
Και νιώθω να είμαι ο εαυτός μου.
Απλά κάποιος κάθεται πάνω μου και λέει "Ησύχασε.
Μη μιλάς. Θα τα καταστρέψεις όλα.
Να βοηθήσουμε θέλουμε.
Θα είχες παντρευτεί αν απλά έβγαζες τον σκασμό.
Θυμάσαι τότε; Ναι, κι εμείς. Να βοηθήσουμε θέλουμε. Κοιμήσου.
Βρες άλλη περιπέτεια".
Σε προειδοποιούν και για τις παρενέργειες.
"Ίσως μειωθεί η επιθυμία σου για σεξ".
Αλήθεια, μου συμβαίνει αυτό από τότε που ξεκίνησα την αγωγή,
μα δεν ξέρω αν μειώθηκε η επιθυμία μου για σεξ
ή αν αυξήθηκε η αυτοεκτίμησή μου.
Καταλάβατε;
Δεν έχω διάθεση ή απλά δεν χρειάζομαι επιβεβαίωση; Ποιο απ' τα δύο;
Γιατί η κατάθλιψη σε γονατίζει
και λες "Μήπως να κάνω κάποιον χαρούμενο όσο είμαι εδώ κάτω;
Μην πάει χαμένο".
Αν δεν γελάτε, συγχαρητήρια για τη σεροτονίνη σας.
Αν αναρωτιέστε τι είναι η σεροτονίνη, μην ανησυχείτε, έχετε αρκετή.
Δεν ήξερα αν θα έλεγα γι' αυτά πάνω στη σκηνή,
αλλά μετά χρειαζόμουν υλικό και λέω "Πες τα όλα. Καιγόμαστε".
Αλήθεια, ξαφνιάστηκα
που ένιωθα άσχημα, γιατί με θεωρώ ανοιχτόμυαλη.
Κανείς δεν πρέπει να νιώθει άσχημα αν διαγνωστεί με ψυχική ασθένεια.
Είναι απλά πληροφορίες που βοηθούν
να φροντίζουμε καλύτερα τους εαυτούς μας.
Ναι.
Δεν είναι κακό να είσαι διπολικός. Είναι σαν να μην ξέρεις να κολυμπάς.
Μπορεί να ντρέπεσαι να το πεις και να δυσκολεύεσαι να πας κάπου.
Μα υπάρχουν μπρατσάκια.
Αν πάρεις τα μπρατσάκια σου,
μπορείς να πας όπου διάολο θέλεις.
Ίσως κάποιοι να πείτε "Τέιλορ, αν με κοροϊδέψουν για τα μπρατσάκια;"
Αυτοί δεν ενδιαφέρονται αν πεθάνετε,
οπότε ποιος νοιάζεται;
Ας πάνε να γαμηθούν αυτοί.
Δεν ξέρω.
Επομένως, πάρτε τα μπρατσάκια σας.
Δεν είναι ωραίο να μην ξέρεις κολύμπι
και να πηδάς στα βαθιά της πισίνας μεταφέροντας το πρόβλημα στους άλλους.
Να χτυπιέσαι λέγοντας "Καλά είμαι!" και να σου λένε "Κυριολεκτικά πνίγεσαι".
Να έρχεται ωραίος και καλός τύπος να σε βοηθήσει
και να λες "Δείτε, ξέρω κολύμπι".
Και να σου λένε "Όχι, τον κρατάς κάτω απ' το νερό.
Έκανες τον Κέβιν μπρατσάκι
κι αυτή η σχέση δεν είναι δίκαιη για εκείνον".
Κάποιος επιπλέει δίπλα σου ανάσκελα και λες "Τι είναι αυτό;"
"Ένας που οι γονείς του τον βοήθησαν στην πισίνα…
ώσπου έμαθε να μην πνίγεται.
Ορίστε τα μπρατσάκια σου".
Φοβόμουν να πω σε φίλους για τη διπολική. Νόμιζα ότι θα μ' έβλεπαν αλλιώς.
Μετά το είπα σ' όλους, και κανείς δεν το έκανε. Πολύ αγενές.
Έχω φίλους που μου είπαν ότι είναι διπολικοί και είπα "Εσύ; Κάνεις πλάκα".
Όταν το είπα εγώ σ' αυτούς, είπαν "Ναι, στέκει.
Τώρα βγαίνει νόημα".
Το λέω στον καλύτερό μου φίλο, τον Ντάστιν,
και λέει "Η ψυχική σου ασθένεια ήταν σαν να έχεις δεύτερο όνομα.
Δεν ήξερα ποιο είναι, μα ήξερα ότι έχεις."
Πολύ καλό.
Αυτά δεν είναι σχόλια που είχα από ερωτικούς συντρόφους.
Δεν ήταν αυτά που μ' έκαναν να ζητήσω βοήθεια.
Με όποιον έβγαινα μου έλεγε ότι έχω πρόβλημα εμπιστοσύνης,
αυτό το λένε οι ψεύτες όταν τους παίρνεις πρέφα.
"Έχεις πρόβλημα εμπιστοσύνης". Εσύ έχεις σέξι συνάδελφο και κλειδωμένο κινητό.
Έχω πρόβλημα εμπιστοσύνης, αλλά το κέρδισα, εντάξει;
Πραγματικά το κέρδισα.
Με κεράτωσαν στη σχολή. Το αγόρι μου τότε
πήγαινε στα κρυφά με σεξεργάτριες.
Ή με πόρνες, αν είστε μεγάλοι κι αγνοείτε πόσο άσχημη είναι αυτή η λέξη.
Καμιά φορά, οι μεγαλύτεροι μπερδεύονται.
"Τι είναι η σεξεργάτρια;
Αυτό κάνει η εγγονή μου στο Instagram;"
Όχι, είναι απλά σέξι. Σαν να παίζει με κούκλες.
Άλλο πράγμα είναι αυτό.
Η εγγονή σου… Δεν κάνει αυτό.
Δεν είναι αληθινό. Δεν γίνεται να λες πλέον "πόρνη".
Είναι σαν να λες κλόουν μια κωμικό.
Κυριολεκτικά, δεν είσαι λάθος, μα είσαι μεγάλος μαλάκας, οπότε…
Είπα στην ψυχολόγο μου ότι με κεράτωσαν έτσι
και δεν απάντησε αυτό που ήθελα,
δηλαδή, "Καημένο μου παιδί, αυτή η θεραπεία είναι δωρεάν".
Αντιθέτως, είπε "Μπορεί να είναι αυτοεκπληρούμενη προφητεία".
Λέω "Α", λέει "Αυτό είναι κακό".
"Άρα, μπορώ να λέω ότι έχω αυτοεκπληρούμενη προφητεία;
Είναι και η Σελίνα Γκόμεζ αυτοεκπληρούμενη προφητεία;"
"Τι σημαίνει αυτό;" ρωτάω.
Λέει "Καμιά φορά, περιμένουμε ότι κάποιος θα μας φερθεί άσχημα,
και του φερόμαστε σαν να πάει να μας φερθεί άσχημα, ώσπου το κάνει.
Πίστεψες ότι θα σε απατήσει και φέρθηκες σαν να πάει να σε απατήσει,
μέχρι που το έκανε και μετά είπες 'Είδες;'"
Και λέω "Α.
Είμαι μάγισσα".
Και λέει "Κοντά έπεσες. Μαλάκω είσαι.
Πρέπει να…" Λέω "Καλά, το μόνο που άκουσα να λες ήταν 'Γκρίφιντορ!'"
Δουλεύω πάνω στο πρόβλημα εμπιστοσύνης.
Ήμουν χειρότερα πριν από τη θεραπεία.
Στην πρώτη συνεδρία, της λέω
"Το αγόρι μου μου απαντά στο τηλέφωνο λέγοντας 'Γεια, όμορφη'".
"Ποιο το πρόβλημα;" με ρωτά. Λέω "Δεν ξέρω ακόμα.
Μα όταν μάθω ποια είναι η όμορφη…"
"Λες να είσαι εσύ;" με ρωτάει.
Λέω "Συγγνώμη, νόμιζα ότι εδώ κάναμε δουλειά".
Τώρα λέω ότι είμαι νόστιμη,
μα ήμουν άσχημο παιδί με ειλικρινείς γονείς, κι αυτό σε στιγματίζει.
Αν είσαι άσχημο παιδί με ειλικρινείς γονείς, δεν έχει σημασία αν ομορφύνεις.
Πάντα όταν ακούς "Είσαι όμορφη σήμερα",
σκέφτεσαι "Ναι, καλά, ξέρω την αλήθεια".
Όταν ήμουν 10, ρώτησα τον μπαμπά μου αν ήμουν όμορφη.
Απάντησε "Κοίτα…
δεν είμαι ο πιο ωραίος, σωστά;
Όμως κάθε μέρα ξυπνάω και προσπαθώ.
Κάνω ντουζ, φοράω ένα ωραίο κοστούμι
και τα πάω καλά!"
Κι έφυγε για δουλειά.
Κι εγώ έγινα κωμικός, μάλλον.
Αυτό απάντησε στη δεκάχρονη κόρη του.
"Έτσι είμαστε εμείς, πατατομούρα, αυτό το χαρτί μάς έλαχε.
Ξεβρομίσου και ζευγάρωσε,
αυτά μπορείς να κάνεις. Μην κοιμηθείς με βρεγμένα μαλλιά.
Κάνα καπέλο θα βοηθούσε, να καλύψει το κεφάλι.
Συγγνώμη που το έχεις σε τέτοια ποσότητα".
Πιστεύω ότι είμαι όμορφη, με μεγάλο κεφάλι.
Το ξέρω γιατί όλα μου τ' αγόρια μού έχουν πει
"Αγαπώ το μεγάλο κεφάλι σου".
Το λατρεύω αυτό,
κάνουν κομπλιμέντο για κάτι που μισείς πάνω σου,
όπως "Αγαπώ τα μαλακά σου μπράτσα". Και λες "Εντάξει.
Αλήθεια; Εγώ αγαπώ τα περίεργα μπαλάκια σου. Πώς σου φάνηκε;
Πώς σου φαίνεται να σε αποδέχονται;"
Είμαι εφιάλτης.
Ό,τι καλό κι αν κάνεις ή πεις, εγώ ξινίζω.
Ένας είπε ότι το φλερτ μαζί μου είναι σαν να γρονθοκοπεί νερό.
Και λέω "Γιατί; Επειδή είναι μάταιο
ή επειδή φαίνεσαι χαζός όταν το κάνεις;"
Λέει "Το άκουσες;" Λέω "Ναι, το άκουσα".
Και μετά με κεράτωσε, οπότε, η προφητεία εκπληρώθηκε!
Δεν μπορώ να το αποφύγω. Στην αρχή μιας σχέσης,
θεωρώ πως ό,τι καλό κάνει
είναι κάτι που κάνει σε όλους,
κι εγώ δεν θα την πατήσω με αυτό το μπαλέτο, κύριε.
"Αυτά κάνεις, λοιπόν;
Ανοίγεις την πόρτα του συνοδηγού για μένα; Αυτά κάνεις;
Έτσι τις ρίχνεις;
Καλό. Σίγουρα θα πιάνει.
Ώστε αυτά κάνεις;
Έρχεσαι στην κηδεία του παππού κρατώντας την ομπρέλα, μη βραχώ;
Αυτά κάνεις;
Έτσι τις ρίχνεις;
'Ωχ, μη βραχείς'. 'Ωχ, βράχηκα'. Καλά τώρα.
Δεν είμαι πρωτάρα. Κάποτε είχα δύο παππούδες.
Αυτά…
Αυτά κάνεις;
Πεθαίνεις στο διπλανό κρεβάτι
στα 86 σου χρόνια κρατώντας μου το χέρι για πάντα;
Αυτά κάνεις; Έτσι ρίχνεις γκόμενες;"
"Μα είμαστε μαζί 60 χρόνια".
"Είσαι γυναικάς και το ξέρω!
Μη με θάψετε μαζί του. Πεθαίνει με άλλες πίσω απ' την πλάτη μου.
Δεν έχω αποδείξεις, ψάξτε το κινητό του όσο τα κάνει στην πάπια."
Γι' αυτό κάνουμε ψυχοθεραπεία.
Ο κόσμος φοβάται να κάνει, νομίζει ότι θ' ακούσει "Είσαι χάλια".
Δεν πάει έτσι, μόνη σου λες "Είμαι χάλια".
Η ψυχοθεραπεύτρια λέει "Ωραία, ας ξεκινήσουμε από αυτό".
Η ψυχοθεραπεία βοηθάει να καταλάβουμε γιατί είμαστε χάλια.
Ξεκινάς και λες "Ορίστε τι πάει χάλια μ' εμένα",
εκείνη τα απλώνει όλα στον τοίχο
σαν να λύνετε μαζί ένα έγκλημα. Τι πλάκα!
Παίρνει έναν κόκκινο σπάγκο, σαν αυτόν των αστυνομικών
που έχουν όταν τους βγάζουν απ' την υπόθεση γιατί έκαναν ζαβολιά,
κι αρχίζει να ενώνει ό,τι πάει στραβά μ' εσένα
με το αντίστοιχο παιδικό τραύμα σου.
Και λες "Θεέ μου, γι' αυτό είμαι έτσι".
"Γι' αυτό είσαι έτσι", απαντά.
Και λες "Τώρα διορθώθηκα;" "Όχι, προς Θεού!" απαντά.
- "Όχι βέβαια". - "Τι θα κάνω τώρα;"
"Θα έρχεσαι κάθε εβδομάδα
με την πιστωτική σου". Λες "Τι; Θα διορθωθώ ποτέ;"
"Δεν ξέρω, την πιστωτική φέρε!"
Ανακάλυψα πολλά στην ψυχοθεραπεία. Τρώω συναισθηματικά. Το κάνει κανείς σας;
Ωραία, επτά άτομα.
Οι υπόλοιποι: "Τρώμε ίσα για να χορτάσουμε
κι ευχαριστούμε τον Θεό για την ευκαιρία.
Το φαγητό είναι καύσιμο".
Αν είστε τέτοιοι, άντε γαμηθείτε, ειλικρινά.
Σας επιστρέφω τα χρήματα, δεν χρειάζομαι στήριξη.
Είμαι μια χαρά.
Αν δεν ξέρετε τι είναι να τρως συναισθηματικά,
είναι να τρως όταν νιώθεις άσχημα συναισθήματα.
Όταν είμαι στεναχωρημένη, αγχωμένη ή ξύπνια, τρώω για να ηρεμώ.
Αν δεν ξέρετε αν το κάνετε,
ρωτήστε τον εαυτό σας τα εξής.
Πρώτον, όταν τρώτε νάτσος έξω,
αγχώνεστε λίγο μήπως σας βλέπουν άλλοι άνθρωποι;
Πιστεύετε ότι τα νάτσος σερβίρονται με κουρτίνα; Εγώ, ναι.
Τα καλύτερά σας γεύματα
τα φάγατε στο αμάξι στις 11 το βράδυ;
Κάτω από μια λάμπα που τρεμοπαίζει;
Έχετε φάει ποτέ μπράουνι
όσο νιώθατε καλά
κι ευχόσασταν να είστε θλιμμένοι,
ώστε να είναι πιο νόστιμο το μπράουνι;
Μάλλον είστε περισσότεροι από επτά.
Βρήκα τη μέρα στην παιδική μου ηλικία που άρχισα να τρώω συναισθηματικά.
Ήμουν οκτώ κι έτρωγα ένα μπέιγκελ στην κουζίνα.
Έρχεται ο πατέρας μου.
"Άσε κάτω το μπέιγκελ. Πρέπει να σου πω".
Και μου είπε ότι πέθανε η μαμά μου.
Κάπου στον εγκέφαλό μου κάτι έκανε "κλικ".
"Όταν σταματάς να τρως ψωμί,
πεθαίνει κόσμος".
Πήγα για μάθημα σαν άγγελος θανάτου.
Όλοι έλεγαν "Πάτησες σκατά, θα πάνε όλα στραβά",
εγώ έλεγα "Αν σταματήσεις να τρως ψωμί, η μαμά σου είναι νεκρή.
Δεν το ξέρατε, τώρα το μάθατε".
Ψεύδιζα όταν ήμουν οκτώ. Σας το λέω, εμένα κανείς δεν μου το είπε.
Έναν χρόνο μετά, κάποιος με πήρε παράμερα
και είπε
"Η δασκάλα λέει ότι έχεις πρόβλημα ομιλίας".
"Τι είναι πρόβλημα ομιλίας;" ρώτησα.
"Σίγουρα το έχω εγώ;
Τα πάω περίφημα".
Και λέει "Δεν είναι κακό, απλά προφέρεις διαφορετικά.
Λες 'χ' αντί για 'σ'.
Σου λέει κάτι αυτό;" Και λέω
"Χίγουρα θα είχα παρατηρήχει
αν έλεγα 'χ' αντί για 'χ'.
Ελπίζω να βρείτε το σωστό άτομο.
Αν έχετε επιπλέον ερωτήσεις, θα είμαι στις κούνιεχ".
Ξέρω ότι τα αστεία για νεκρές μαμάδες δεν είναι ωραία.
Το ξέρω. Κι αν νιώθετε άσχημα,
δεν ξέρω τι να πω. Ας δουλεύατε σκληρότερα για να είστε εσείς εδώ πάνω.
Σοβαρά, δεν θέλω να νιώθει κανείς άβολα με αυτό.
Τόσο πολύ δεν θέλω, που έλεγα ψέματα.
Έλεγα ότι οι γονείς μου είναι χωρισμένοι, ώστε να μην πω ότι η μαμά μου πέθανε.
Πήγαινε πολύ καλά,
μέχρι που πρόσφατα το ανακάλυψε μια φίλη και θύμωσε πολύ.
"Πέθανε η μαμά σου;
Είχες πει ότι οι γονείς σου χώρισαν".
Της λέω "Όντως χώρισαν!
Τους χώρισε ο Θεός".
Ζουν και οι δύο γονείς της, άρα δεν έχει ιδέα πόσο αστείο είναι αυτό…
Θα το καταλάβει κάποια στιγμή.
Αυτό το αστείο είναι βραδυφλεγές.
Σαν τον καρκίνο που σκότωσε τη μαμά μου.
Καλά, εντάξει.
Άκου τι θα γίνει, Βοστώνη.
Θα πάμε άλλα έξι λεπτά με αστεία για νεκρές μαμάδες.
Ξέρω τι σκέφτεστε: "Όχι, έξι λεπτά είναι πολλά".
Δεν θα το καταλάβετε. Θα το πάω με το μαλακό.
Τοποθέτησα τη νεκρή μαμά μου απαλά
σ' ένα ωραίο φέρετρο, με αστεία για πούτσες και αναφορές στην ποπ κουλτούρα.
Υπάρχει κάτι για όλους σε αυτά τα έξι λεπτά.
Θα γελάσετε, θα κλάψετε, θα ξεχάσετε ότι πέθανε.
Ξέρω ότι σκέφτεστε πολλά τώρα,
"Είμαστε καλοί άνθρωποι, πώς να γελάσουμε με αστεία για νεκρές μαμάδες;"
Είμαι εδώ για να σας πω ότι αν προσπαθείτε να είστε καλοί σε μια κωμωδία,
χάνετε τον χρόνο σας.
Το να είσαι καλός σε σόου κωμωδίας
είναι σαν ανακύκλωση σε θεματικό πάρκο.
Είσαι ήδη εδώ και μέρος του προβλήματος. Σήκωσε τα χέρια και διασκέδασέ το.
Και ξέρω ότι είστε καλά άτομα.
"Σε ξέρουμε εδώ και 25 λεπτά,
είναι απαίσια όσα σου έχουν συμβεί".
Σ' ευχαριστώ, Βοστώνη.
Μα πρέπει να σκέφτεστε ότι το κακό έχει συμβεί ήδη
και τώρα μιλάω γι' αυτό σε ένα μικρόφωνο,
μπροστά από κόσμο που πλήρωσε για να είναι εδώ,
άρα τώρα το κακό είναι τα χρήματα.
Νομίζετε ότι θα ήμουν τόσο πετυχημένη
σ' αυτήν την ηλικία αν η μαμά μου ζούσε;
Όχι βέβαια!
Δασκάλα θα ήμουν, θα αγαπούσα τον εαυτό μου
και θα καθόμουν στο σκοτάδι μ' εσάς την πλέμπα, εντάξει;
Είναι στον παράδεισο, εγώ είμαι στο Netflix, όλα μια χαρά.
Αυτό το έχω πει στην ψυχοθεραπεία.
Και η ψυχοθεραπεύτρια απάντησε
"Πρέπει να ξαναρθείς αυτήν την εβδομάδα".
Στεναχωριούνται γιατί ήμουν οκτώ, που είναι υπέροχη ηλικία να χάσεις γονιό.
Είσαι τόσο χαζό, που με το ζόρι καταλαβαίνεις τι γίνεται.
Στα οκτώ μου σκεφτόμουν
ότι μόνο οι πριγκίπισσες της Disney έχουν νεκρές μαμάδες.
Οπότε, χάλια η φάση, αλλά θα γίνω σέξι;
Μετά μπήκα στην εφηβεία,
"Τελικά, ο Θεός με μισεί, απογοήτευση".
Πλάκα κάνω. Ο Θεός δεν μισεί κανέναν πια.
Όμως έχετε διαβάσει την Παλαιά Διαθήκη; Διάολε.
Η Παλαιά Διαθήκη είναι ο αγαπημένος μου δίσκος της Τέιλορ Σουίφτ.
Το ένα χιτ μετά το άλλο.
"Δεν πιστεύεις σε μένα;
Φίδια! Κοίτα τι μ' ανάγκασες να κάνω".
Είμαι λευκή γυναίκα άνω των 20,
θα συγκρίνω την Τέιλορ Σουίφτ με τον Θεό, εντάξει;
Είναι ο μόνος θεός στον οποίο πιστεύω.
Δεν βλέπω τον κανονικό Θεό να ανακαινίζει την παλιατζούρα του
και πρέπει να το κάνει, γιατί όσοι την έχουν τώρα είναι άχρηστοι.
Ωριμάζεις γρήγορα αν χάσεις νωρίς έναν γονιό.
Είδα ένα πτώμα όταν ήμουν οκτώ, δηλαδή είδα ένα πτώμα πολύ πριν δω
μια πούτσα.
Αυτά τα πράγματα δεν μένουν μέσα σου με αυτήν τη σειρά,
σύμφωνα με τα βιβλία για την ανάπτυξη των κοριτσιών.
Αν και θα έπρεπε, ξέρετε γιατί; Μια πούτσα.
Πολύ πιο τραυματικό απ' τη νεκρή μαμά σου.
Θεέ μου, πολύ χειρότερο. Βλέπω τη μαμά μου,
"Αυτή μου μαγείρευε, τώρα είναι ακίνητη".
Βλέπω πούτσα για πρώτη φορά,
"Ποιος έβγαλε τα μάτια του Τζάμπα Χατ;
Δεν έχεις κάνει τίποτα για μένα.
Δεν είπα 'Σκαθαροζούμης' ούτε μία φορά!"
Δεν έχω δει πολλές πούτσες ούτε θέλω να δω άλλες.
Δεν είμαι εναντίον των αντρών, μου αρέσετε για κάποιον λόγο,
μα όταν βλέπεις μια νέα πούτσα, υπάρχει ένα διάστημα προσαρμογής.
Έτσι δεν είναι; Ένα γρήγορο… Κι επιστρέφουμε.
Έχω μείνει καιρό σε σχέσεις,
γιατί δεν ήμουν έτοιμη να δω μια καινούργια πούτσα.
Δεν το χωρούσε το κεφάλι μου, κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Δεν έβγαινε από μέσα μου. Ούτε έμπαινε, για την ακρίβεια.
Και…
Όσες πούτσες κι αν έχεις δει, όταν βλέπεις μία καινούργια,
είναι σαν να πηδάς μέσα σε κρύα πισίνα.
"Κάτσε να κολυμπήσω λίγο, να συνηθίσω.
Αυτή είναι πιο βαθιά από την προηγούμενη, αλλά δεν πειράζει.
Όλα καλά. Γι' αυτό έχουμε τα μπρατσάκια μας.
Για κάτι τέτοιες στιγμές".
Έλεγχος της αναπνοής. Έλα, θεάρα μου, το 'χεις.
Από όλα τα γεννητικά όργανα,
οι πούτσες φαίνονται πιο φιλικές. Σηκώνονται,
χαίρονται που σε βλέπουν, κουνιούνται. Δεν ξέρω από σεξ.
Σαν μπροστινές ουρές.
Θα το γκουγκλάρω, εντάξει.
Εικασίες. Δεν έχω δει αιδοίο, ούτε το δικό μου. Χριστιανή είμαι.
Έχω ακούσει, όμως,
ότι είναι τρομακτικά εκεί κάτω. Μια τρομακτική, σκοτεινή τρύπα.
Τρύπα; Συγγνώμη, τι;
Κάθε φορά που μου βάζουν δάχτυλο, σκέφτομαι "Τι ευκολόπιστος,
δεν ξέρω καν πού οδηγεί αυτό."
Μπορεί εκεί να φυλάω τη διπολική διαταραχή μου. Μπορεί…
να βρισκόταν εκεί. Βασικά, αν τη βρεις, ξύσ' τη λίγο να βγει.
Σαν τεστ ΠΑΠ ψυχικής υγείας.
Όχι έτσι. Πρέπει να γατζώσεις το δάχτυλο,
όπως όταν πνίγεται ένα μωρό, κατάλαβες;
Αν κάνεις αυτό, τη σπρώχνεις πιο μέσα.
Αν γατζώσεις το δάχτυλο, την τραβάς έξω, έτσι βγαίνει.
Μ' αρέσει αυτό το αστείο. Είναι παρατραβηγμένο,
αλλά μαθαίνεις κάτι που μπορεί να σώσει μια ζωή.
Μ' αρέσει η ιδέα ότι, μετά από χρόνια, κάποιος θα λέει
"Χάρη σ' αυτό το αστείο για πούτσες υπάρχει τώρα η ανιψιά μου".
Το πιο τρελό είναι ότι η μαμά μου πέθανε από καρκίνο.
Είδατε; Σχεδόν το ξεχάσατε.
Μετά ο μπαμπάς παντρεύτηκε ξανά και η μητριά μου νόσησε από καρκίνο.
Είναι καλά, ηρεμήστε. Δεν θα σας το έκανα πάλι.
Είπε ο Θεός στον πατέρα μου. Και…
Με το που νόσησε, τ' αδέρφια μου κι εγώ είπαμε "Γαμώτο.
Ο μπαμπάς σκορπάει τον καρκίνο;"
Ήταν καρκινογόνος. "Μην του ζεστάνεις τίποτα στα μικροκύματα.
Νομίζω πως έτσι το κάνει".
Αν του πέθαινε κι άλλη, θα το γράφαμε στο προφίλ χριστιανικών γνωριμιών.
Να ξέρουν τουλάχιστον
ότι "Τα χημικά που περιέχει ενδέχεται να προκαλούν καρκίνο.
Καβαλήστε με δική σας ευθύνη".
Νομίζω πως κάποιοι δεν πιστεύετε ότι ζει.
Είναι μια χαρά. Χαρούμενη, υγιής, υπέροχη.
Τη φωνάζουμε μαμά. Όταν παντρεύτηκαν, η λέξη δεν ήταν πιασμένη.
Οπότε, ναι, είναι η μαμά. Ποιος νοιάζεται;
Αν παραιτούνταν η διευθύντρια του σχολείου
κι ερχόταν άλλη, δεν θα λέγαμε "Από εδώ η Λίσα".
Διευθύντρια είναι, κατέχει πλέον τη θέση.
Ήμασταν μικροί και ο μπαμπάς ξαναπαντρεύτηκε τόσο γρήγορα,
που νομίζω ότι απλά ήλπιζε να τις αλλάξει σαν τον Ιντιάνα Τζόουνς,
πριν πάρει κανείς χαμπάρι.
Πεθαίνει το χάμστερ, κι οι γονείς, αντί να εξηγούν στα παιδιά τον θάνατο
αγοράζουν ένα καινούργιο που του μοιάζει
και λένε "Η Κόνι είναι, απλά τώρα δαγκώνει". Περίπου αυτό έκανε.
Αλλά με μαμάδες.
Μα δεν μιλούσα γι' αυτά.
Δεν μιλούσα για τη μαμά που πέθαινε, δεν ήθελα να νιώθουν άβολα οι άλλοι.
Όπως οι περισσότεροι με παιδικά τραύματα, δηλαδή, περίπου όλοι εδώ πέρα.
Αν λέτε "Εγώ δεν έχω τραύματα, έχω υπέροχους γονείς, καλή παιδική ηλικία
κι αυτή η 'κωμωδία' δεν μου φαίνεται αστεία"…
Μπράβο.
Ελπίζω να είναι το χειρότερο βράδυ της ζωής σας.
Γιατί ακούγεται σαν δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα
κι ίσως χρειάζεστε μια άλλη οπτική.
Οι περισσότεροι έχουμε παιδικά τραύματα κι όταν ενηλικιωνόμαστε,
λέμε "Τα κατάφερα, δεν με απασχολεί άλλο.
Κανένα πρόβλημα, μπορώ να καταφέρω τα πάντα".
Αρχίζεις να θάβεις βαθιά όσα σου συνέβησαν ως παιδί,
μέχρι που να μην τα σκέφτεσαι άλλο.
Και πάει καλά για αρκετό καιρό.
Ώσπου μια μέρα,
κοπανάς το δαχτυλάκι στο κράσπεδο,
σε πιάνει ένα ανεξέλεγκτο κλάμα
στη μέση του δρόμου και λες "Αυτό είναι κάτι άλλο.
Σ' αυτό το δαχτυλάκι έκρυβα το τραύμα μου.
Τώρα το χτύπησα και ξεχύθηκε παντού.
Πάει".
Αν δεν το αντιμετωπίσεις, θα σε επηρεάζει με τρόπους που δεν συνειδητοποιείς καν.
Εγώ κατάλαβα ότι, επειδή η μαμά μου πέθανε νέα,
έχω την παράλογη σκέψη ότι θα πεθάνω κι εγώ νέα,
γι' αυτό ζω έντονα και ανθυγιεινά
σε όλη μου την ενήλικη ζωή. Δεν σταματάω ποτέ,
δουλεύω συνεχώς,
πρέπει να πετύχω στόχους, αλλιώς είμαι ένα τίποτα,
αρραβωνιάστηκα πριν από μερικά χρόνια
γιατί πρέπει να παντρευτώ πριν πεθάνω.
Γαμάτος τρόπος να κάνεις πρόταση γάμου.
Τον ονομάζω "Η βόλτα που θα θυμάσαι". Έτσι τους ρίχνω εγώ.
Πρώην αρραβωνιαστικός πλέον.
Δεν μ' αρέσει καθόλου η λέξη, ακούγεται σαν κατάρα, σωστά;
"Πρώην αρραβωνιαστικός". Απαίσιο.
Δεν είμαστε φίλοι,
όχι επειδή είναι κακό άτομο, το αντίθετο.
Δεν ξέρω αν ήσασταν με κάποιον και μετά μάθατε ότι έχει διπολική.
Είναι το γνωστό "Θέλημα Θεού".
Νομίζω πως ήμουν φοβερή σύντροφος όταν τίποτα δεν πήγαινε στραβά.
Όταν ήταν όλα καλά, ήμουν καταπληκτική.
Μα αν κάτι πήγαινε στραβά,
εφιάλτης.
Σαν τα καρφιά που πατάς όταν επιστρέφεις ενοικιαζόμενο αμάξι.
Όσο προχωράς, είναι όλα τέλεια.
Μα αν κάνεις έστω και λίγο όπισθεν, σου πετσόκοψα τα λάστιχα.
Και μετά "Τι; Το γράφει η πινακίδα".
Και λες "Ναι, το ξέρω,
έκανα ένα λαθάκι, μα τέτοια αντίδραση είναι τρε…
Άλλα σαμαράκια δεν αντιδρούν έτσι".
"Τότε, να πας σ' αυτήν!"
Δεν είμαστε φίλοι με τον πρώην,
βρίσκω περίεργο να είστε φίλοι με έναν πρώην.
"Θ' αράξουμε, θα φάμε παγωμένο γιαούρτι". Παγωμένο γιαούρτι;
Ξέρω τι γεύση έχεις.
Δεν θα δοκιμάσω γιαούρτι μαζί σου, ψυχάκια.
Έχουν γεύση "Κέβιν μετά το τρέξιμο" στο κατάστημα;
Έχουν, αλατισμένη καραμέλα είναι. Και πάλι…
Αφού διαλύθηκε ο αρραβώνας, πήγα στο πατρικό σπίτι
για τις γιορτές. Όποιες γιορτές έχει ο καθένας.
Πολλοί φίλοι μου νοικοκυρεύονται. Κάποιοι απλά συμβιβάζονται. Τέλος.
Γνωρίζετε τέτοια ζευγάρια;
Όλοι γνωρίζουμε ένα ζευγάρι
που το ένα άτομο είναι πολύ πιο σέξι
και πιο γαμάτο από το άλλο.
Ζευγάρια που ονομάζω "σταφίδες με επικάλυψη σοκολάτας".
Μπορείς να τα βάλεις μαζί αυτά τα δύο αν θες.
Όμως, όποτε τα βλέπεις, λες "Σοκολάτα, τι ακριβώς κάνεις;
Μπορούσες να είχες όποιον θες. Την καραμέλα, το μαρσμέλοου,
το φυστικοβούτυρο, που άκουσα ότι θεραπεύει την κατάθλιψη.
Κι εσύ διάλεξες να είσαι με τη σταφίδα;
Χωρίς παρεξήγηση, σταφίδα, είσαι υπέροχη, σ' αγαπάμε, το γλυκό της φύσης.
Αλλά, ξέρεις, εσύ ανήκεις στη βρώμη.
Αυτό δεν κολλάει, σωστά;
Δεν φοβάσαι ότι μια μέρα
θα έρθει κάποιος και θα σου γλείψει τη σοκολάτα;"
Διασκεδάζω γιατί βλέπω ζευγάρια να κοιτιούνται,
"Είμαι σοκολάτα ή σταφίδα;
Είμαστε και οι δύο σοκολάτα, ε; Με επικάλυψη σοκολάτας.
Είμαστε σαν τα σοκολατάκια με γέμιση. Εγώ είμαι η γέμιση
κι εσύ το κέλυφος
γιατί έχεις δύναμη, κι αν μ' αφήσεις, θα καταρρεύσω".
Κάποιοι σκέφτεστε "Είμαι βρώμη και είμαι μια χαρά".
Μίλησα με την πιο ευτυχή παντρεμένη μου φίλη,
αφού ακύρωσα τον αρραβώνα. Μην το κάνετε.
Η πιο ευτυχής παντρεμένη φίλη σας δεν θυμάται πώς είναι να πληγώνεσαι.
"Τώρα τι θα κάνεις;
Αρχίζεις το ψάξιμο; Βρήκες κανέναν;"
Της λέω "Όχι, θα εστιάσω στην καριέρα μου για λίγο".
"Γιατί δεν εστιάζεις και στην καριέρα και σε μια σχέση;" ρωτάει.
Πώς να της το εξηγήσω
με τρόπο που να καταλαβαίνει; Γιατί δεν εστιάζω και σε καριέρα και σε σχέση;
Έχεις βρεθεί σε κίνηση, όπου η λωρίδα σου είναι σταματημένη και η διπλανή προχωρά;
Μπαίνεις στη διπλανή κι αμέσως σταματά, ενώ η προηγούμενη αρχίζει να κινείται.
Επιστρέφεις στην προηγούμενη
και, μόλις το κάνεις, σταματά πάλι να κινείται.
Αφού το κάνεις αυτό για λίγο ακόμα, κάποια στιγμή λες
"Λοιπόν. Γιατί γαμιέται έτσι;"
Λέει "Δεν ξέρω αν το πιάνω.
Με τον Τζον μπαίνουμε στις λωρίδες οχημάτων υψηλής χωρητικότητας".
Μα πού είναι το μωρό σου; Θα μου πέσει κατά λάθος.
Μπήκα γρήγορα σε άλλη σχέση,
αφού ακύρωσα τον αρραβώνα.
Δεν το προσπάθησα, αλήθεια.
Πολλές φίλες μού είπαν να μείνω μόνη για λίγο,
να πάρω μια γάτα. Καλά, ούτε καν.
Δεν είχα ποτέ διάδραση με γάτα που να με κάνει να νιώσω καλά.
Οι γάτες έχουν την ίδια αντίδραση που έχω εγώ όταν βλέπω
συμμαθήτριες από το γυμνάσιο.
Δηλαδή…
Όχι! Έτσι κάνουν όλες οι γάτες.
Δεν ψήνομαι να έχω αυτό στο σπίτι.
Δεν έψαχνα για σχέση.
Ήθελα μια ωραία, σέξι περιπέτεια,
πράγμα δύσκολο, γιατί τα μούτρα μου μοιάζουν τόσο αθώα,
που οι άλλοι νομίζουν ότι βρήκαν σχέση ζωής.
Όποτε λέω "Ας πηδηχτούμε", οι άντρες λένε "Όχι, εντάξει,
αλλά μπορείς να γνωρίσεις τη μάνα μου.
Μάλλον θα τα πήγαινες καλύτερα σε αυτό παρά στο σεξ."
Και δεν κάνουν λάθος.
Μπορώ να γνωρίζω όλη νύχτα τη μαμά σου. Άγνωστο γιατί με συμπαθούν τόσο.
Κάποτε, ήμουν μ' έναν και τα πηγαίναμε χάλια. Βγήκα με τη μαμά του
για φαγητό, μήπως με συμβουλεύσει.
Βάζει το χέρι της πάνω στο δικό μου
και λέει "Τέιλορ, ο γιος μου μοιάζει στον πατέρα του.
Κι αν γυρνούσα πίσω τον χρόνο,
δεν ξέρω αν θα διάλεγα να παντρευτώ ξανά τον πατέρα του".
Της λέω "Μου σώζεις τη ζωή τώρα πάνω από αυτό το πιάτο;"
Ήταν σαν ταινία που ο μεγαλύτερος σε ηλικία θυσιάζει τον εαυτό του
για το κοινό καλό. Ήταν σαν τον Γκάνταλφ.
"Πέτα, ανόητη!"
Κακή μαμά και σύζυγος, αλλά πολύ καλή φίλη.
Θεέ μου! Γυναικεία αλληλεγγύη. Ποιος νοιάζεται για τον γιο;
Τη σκέφτομαι κάθε μέρα.
Ούτε το αγόρι μου έψαχνε για σχέση
όταν γνωριστήκαμε. Οι στρέιτ άντρες σπάνια ψάχνουν.
Οι γυναίκες ξαφνιάζονται αν κάποιος τις φέρνει σε οργασμό
κι οι στρέιτ άντρες ξαφνιάζονται αν μια γυναίκα τούς βγάζει συναισθήματα.
Οι γυναίκες λένε "Μ' έκανε να τελειώσω τρεις φορές".
Οι άντρες λένε "Δηλαδή,
μου αρέσει πολύ, ρε φίλε.
Μιλούσαμε όλη μέρα, δεν ήθελα να τη χτυπήσω. Γάμησε!
Είναι σαν φίλη μου. Δεν ξέρω, θέλω να της γλείψω την καρδιά μάλλον".
Οι στρέιτ άντρες νιώθουν περήφανοι όταν ερωτεύονται. Είναι χαριτωμένο.
Λένε "Σ' αγαπώ".
Ναι, ρε φίλε, το 'ξερα ότι μπορείς.
Όταν οι γυναίκες ερωτεύονται: "Σ' αγαπώ".
Πάλι, μωρή; Έλεος πια.
Εσένα πρέπει ν' αγαπάς πρώτα, όλο το προσπερνάς!
Πρώτα eat, pray και μετά love!
Θεέ μου. Δεν πειράζει, ξαναδοκιμάζεις σε ενάμισι χρόνο.
Το αγόρι μου με περνάει επτά χρόνια,
πρέπει να γυρίσω στον μπαμπά για κάτι θέματα.
Οι μεγαλύτεροι είναι καλύτεροι.
Είναι καλύτεροι. Δεν χρειάζεται να αγοράζεις αντιόξινα,
απλά τα έχουν στο σπίτι τους.
Τα βγάζουν μετά το δείπνο, σαν σφηνάκι.
"Ροζ χυμό, μωρό μου;"
"Ναι, αμέ, γεια μας".
Οι μεγαλύτεροι δεν σε λένε "ωραία" ή "σέξι".
Σε λένε "εκθαμβωτική, πανέμορφη". Πολυσύλλαβα πράγματα.
Θα έπαιρνε ώρα σ' έναν εικοσάχρονο για να τα νοικοκυρέψει στο μυαλό του.
Ούτε οι μεγαλύτεροι είναι ωραίοι ή σέξι. Είναι γοητευτικοί,
μεγαλοπρεπείς. Σαν παλιές φωτογραφίες του παππού, μην τις πολυκοιτάς.
Έχετε βρει σε κανένα σκονισμένο κουτί;
"Καλέ, ποιος είναι αυτός; Α, δεν πρέπει. Εντάξει".
Δεν είστε συγγενείς στη φωτογραφία.
Είναι το παρελθόν, γκρίζα ζώνη.
Χειρότερο. Φωτογραφία των γονιών σας όταν ήταν νέοι και σέξι.
Θυμώνετε,
γιατί ποτέ δεν θα διάλεγαν εσάς.
Εγώ είχα δει φωτογραφία του πατέρα μου. Δεν του μιλούσα μετά.
"Θα με παρατούσες σε ντράιβ ιν, ρε πρωταγωνιστή του Γκρηζ!"
Λέει "Τι;" Λέω "Τέρμα οι αγκαλιές και δεν θέλω να το συζητήσω".
Πάντα είναι άβολα στην αρχή μιας σχέσης.
Ειδικά αφού έχεις ακυρώσει έναν αρραβώνα,
γιατί δεν σου βγαίνει να πεις ρομαντικές αηδίες.
Ακόμα κι αν θες, το θεωρείς γρουσουζιά.
Κι όταν ακούς "Να είμαστε μαζί για πάντα", λες "Ναι, φάση θα είχε.
Δεν μπορώ να ξαναπώ 'για πάντα'.
Πρέπει να κερδίσω ξανά την εκτίμηση,
οπότε, ναι, παρομοίως".
Είναι άβολα,
πρέπει να λες απ' την αρχή τι θες στο σεξ.
Ο λόγος που ξέρεις τι θες
είναι επειδή κάποιος άλλος σ' το έχει κάνει.
Αλλά δεν το λες έτσι.
Πρέπει να το φέρεις πλαγίως.
"Μωρό μου, ξέρεις τι θα ήταν ωραίο;
Τώρα μόλις το σκέφτηκα.
Ξέρεις τι με εμπνέει το σώμα σου να κάνω;"
Από μέσα σου λες
"Κάν' το όπως το έκανε ο Κρεγκ. Μπορείς να το κάνεις όπως ο Κρεγκ;
Δεν έκανε τίποτα σωστά πέρα απ' αυτό.
Να τον πάρουμε τηλέφωνο, να ρωτήσουμε;
Δεν είναι κάτι, ενήλικες είμαστε.
Θυμάσαι όταν ρυθμίσαμε το ρούτερ;
Έτσι είναι κι αυτό. Μια φωνή στο τηλέφωνο που λέει τον κωδικό.
Αυτό είναι για μένα πλέον.
Βέβαια, τον μπλόκαρα όταν μου το ζήτησες.
Μα όταν μπλοκάρεις έναν αριθμό, το κινητό τον αποθηκεύει σε άλλον φάκελο".
Κάποιοι θα τσακωθούμε στο αμάξι, όπως μάθατε μόλις.
Πρέπει να λες τι σ' αρέσει στο σεξ
και να ξέρεις τι μπορείς και τι δεν μπορείς να πεις.
Χρόνια λέω ότι εμένα μ' αρέσει το λίγο πιο άγριο σεξ.
Δεν τους το λέω έτσι, λέω "Είμαι κατεστραμμένη".
Οι στρέιτ άντρες μην το πείτε.
Αν ακούσετε στρέιτ άντρα να λέει "Είμαι κατεστραμμένος", τρέξτε!
Θα σας κόψει τα δάχτυλα.
Καμιά φορά νομίζεις ότι σ' αρέσει κάτι.
Νόμιζα ότι ήθελα βρομόλογα στο σεξ,
τελικά θέλω μόνο αυτά που έχουμε συμφωνήσει να λέγονται.
Λες ότι σ' αρέσουν τα βρομόλογα, πετάει κάτι απαίσιο
και λες "Όχι, αυτό δεν αναφέρεται στους κανονισμούς".
Μια φορά στο σεξ, ήμουν από πάνω κι αυτός έλεγε
"Κοίτα την!"
Λες κι έκανα τα πρώτα μου βήματα.
Πιάσε την κάμερα, μωρό,
γιατί δεν ανεβαίνω εδώ ξανά.
Οι γονείς μου δεν παρακολουθούν πλέον τα σταντ απ μου.
Κανείς χριστιανός δεν θέλει να βλέπει την κόρη του
να μιλά μία ώρα για κατάθλιψη και πούτσες. Δεν διασκεδάζει.
Οι γονείς μου δεν έχουν σκοτεινό χιούμορ.
Εγώ έχω και χαίρομαι γι' αυτό.
Αν γελάς με τα χειρότερα που σου συμβαίνουν
την ώρα που σου συμβαίνουν,
καμιά φορά σώζεσαι. Για παράδειγμα,
να ένα αστείο που δεν θα τους αρέσει.
Ξέρατε ότι όταν καλείς μια γραμμή βοήθειας για αυτοκτονίες
και διακοπεί η κλήση, δεν σε ξανακαλούν αυτοί;
Θα περίμενε κανείς να πατούν το κουμπί επανάκλησης,
αλλά τι ν' ασχολείσαι τώρα,
"Χάσαμε άλλον έναν, πάμε για μεσημεριανό!"
Μερικοί σκέφτεστε "Συνέβη στ' αλήθεια;"
Ναι, κάποια χρόνια πριν και ήταν και γαμώ τα γέλια.
Ήμουν στο πάτωμα ενός ξενοδοχείου.
"Η καριόλα με γράφει, όσο εγώ γράφω σημείωμα αυτοκτονίας;
Δηλαδή, μ' έχουν αφήσει στο 'διαβάστηκε', όχι στο 'κρεμάστηκε'. Καινούργιο αυτό.
Σκληρό".
Δεν θύμωσα καν. Παίζει έτσι να εκπαιδεύουν τους εθελοντές.
Τύπου "Κάποια βράδια
έχουμε πάρα πολλές κλήσεις.
Οι Παρασκευές έχουν κίνηση. Τότε θα πρέπει
να επιστρατεύσεις την κρίση σου.
Ας πούμε, εγώ περιμένω ν' ακούσω ένα όνομα μιας λευκής προνομιούχας,
όπως Τσέλσι, Κέλσι ή Τέιλορ.
Είναι οι σολομοί που πετάω ξανά στο νερό κι ελπίζω να βρουν τον δρόμο τους".
Ακόμα κι αν θύμωνα, τι να έκανα; Ν' άφηνα κακή κριτική;
"Ένα αστέρι, πέθανα.
Θα θέλατε να έχω πεθάνει μετά από αυτήν την κριτική".
Είπα αυτό το αστείο στο Τέξας
και μια κοπέλα, λευκή, στην ηλικία μου, φώναξε
"Οι χρόνοι αναμονής είναι απαράδεκτοι!"
Έχει δίκιο. Εγώ πιστεύω
ότι αν καλείς συχνά,
πρέπει να υπάρχει ένα πρόγραμμα ανταμοιβής.
Όπως όταν ταξιδεύεις συχνά με μια αεροπορική.
Έτσι και στις γραμμές βοήθειας.
Καλείς και ακούς "Πληκτρολογήστε τον αριθμό των πόντων σας".
"Καλώς ήρθες και πάλι… Τέιλορ."
"Βρίσκεσαι στο επίπεδο 'διαμαντένιο μενταγιόν'.
Είσαι τρίτη στη σειρά αναμονής.
Θα ήθελες να αναβαθμιστείς πετώντας άλλο άτομο έξω;"
Οι γονείς μου είναι ακόμη πολύ θρήσκοι.
Μάλιστα, ο μπαμπάς
επέμενε να προσευχόμαστε φωναχτά στα εστιατόρια πριν φάμε
Εντάξει, άμα το θες τόσο, αλλά συντόμευε.
Το αντίθετο έκανε. Μεγάλες, περιγραφικές προσευχές, γεμάτες προσωπικές λεπτομέρειες
που κανείς δεν συμφώνησε να ειπωθούν
και που δυσκολεύουν την εφηβεία. Ο μπαμπάς να λέει δημόσια
"Κύριε, ευχαριστούμε για το φαγητό που τρώμε όλοι μαζί.
Ευχαριστούμε που η Τέιλορ έγινε πια γυναίκα
και που έχει βοήθεια στα μαθηματικά".
Λέω "Μπορείς να μη φωνάζεις ότι έχω περίοδο και δεν ξέρω αφαίρεση;
Ο Θεός γνωρίζει".
Γι' αυτό λέω άνετα τα αστεία για τους γονείς μου. Άμα πουν
"Βγάζεις τ' άπλυτά μας στη φόρα μπροστά στον κόσμο",
τους λέω "Εστιατόριο η Πατρίδα, 1998.
Πέντε τραπέζια γύρω μας άκουσαν
ότι χέστηκα πάνω μου το προηγούμενο βράδυ.
Ό,τι θέλω θα λέω".
Δεν είμαι πλέον θρησκευόμενη.
Κάποιοι φίλοι μου άρχισαν να είναι ως ενήλικες, πολύ θλιβερό.
Αν σε μεγάλωσαν θρήσκο και πλέον δεν είσαι, αλλά οι ενήλικες φίλοι σου
γίνονται τώρα, είναι σαν ο Θεός να είναι ο μαλάκας πρώην
που τώρα την πέφτει στη φίλη σου
κι εσύ αναγκάζεσαι να το βλέπεις στο Facebook.
"Έχεις γνωρίσει τον Θεό; Είναι φοβερός".
"Ναι, μεγάλωσα μαζί του. Ένας μαλάκας είναι".
Σου είπε ότι έχεις πληγωθεί και τον χρειάζεσαι;
Αυτό κάνει, έτσι σας ρίχνει.
Αυτό λέει σε όλους.
Μην πιεις ό,τι σου δώσει. Έτσι και το πιεις, μετά πάει,
τρως το σώμα του, μπαίνει μέσα σου το άγιο πνεύμα, έχουν ολόκληρο σύστημα
στην αδελφότητα που λέγεται εκκλησία.
Πού αλλού έχουν λατινική αρίθμηση;
Ακούγομαι σαν να μισώ τη θρησκευτική μου ανατροφή.
Ισχύει, άρα το αστείο πέτυχε. Αλλά…
Αλήθεια, αν έπρεπε να σκεφτώ κάτι θετικό
σχετικά με αυτό,
σίγουρα θα μπορούσα, με αρκετό χρόνο και χρήματα, αλλά…
Μου δημιούργησε προβλήματα. Έχω σοβαρά προβλήματα εμπιστοσύνης
και μ' έκανε να είμαι παράξενη,
με τρόπους που ακόμη ανακαλύπτω.
Για παράδειγμα, πρόσφατα ανακάλυψα ότι αυνανίζομαι λάθος.
Εντάξει, σταματώ. Λοιπόν…
Στην εκκλησία που πήγαινα,
τα παιδιά είχαμε ομάδες νέων. Εκεί μας έλεγαν
"Μην κάνετε σεξ". Κι εμείς λέγαμε "Εννοείται".
Μετά έλεγαν "Ούτε ν' αυνανίζεστε".
Τα κορίτσια λέγαμε "Εντάξει, δεν ξέραμε καν ότι μπορούμε"
και τ' αγόρια έλεγαν "Γιατί;"
Και…
Μας το εξήγησαν ως εξής.
Λέει ο πάστορας
"Αμαρτία δεν είναι η πράξη του αυνανισμού, εντάξει, παιδιά;
Ούτε ο οργασμός. Ακόμα κι αν έχετε ονείρωξη,
ευχαριστείστε Τον για το δωράκι και καλή σας μέρα.
Αλλά τι σκέφτεστε όσο αυνανίζεστε;
Αυτή είναι η αμαρτία.
Η λαγνεία στην καρδιά σας.
Οι αμαρτωλές σκέψεις στο μυαλό σας.
Αυτό είναι η αμαρτία".
Οπότε, ενηλικιώνομαι, θέλω να αυνανιστώ και σκέφτομαι "Λοιπόν,
αν δεν σκεφτώ τίποτα…
θα μπορώ να πάω στον παράδεισο.
Άδειασε το μυαλό σου, κατέβα, κάν' το,
τα λέμε, Χριστούλη, σωστά;
Άγγιξε μόνο το λυχνάρι".
Έτσι έκανα σε όλη την ενήλικη ζωή μου.
Οι φίλες μού λένε "Κάνε διαλογισμό". Νομίζω πως κάνω.
Το εννοώ όταν λέω στην ενήλικη ζωή μου,
γιατί δεν είχα αυνανιστεί μέχρι να ενηλικιωθώ.
Φοβόμουν μην πάω στην κόλαση, εντάξει;
Ήρθα πρώτη φορά σε οργασμό με το αγόρι μου, όταν ήμουν φοιτήτρια.
Ξέρετε πόσο ντροπή είναι ο πρώτος οργασμός να προκαλείται από άλλο άτομο;
Είναι σαν να σου δείχνει μεσίτρια το σπίτι σου.
"Κι από εδώ είναι το δεύτερο μπάνιο".
"Δεύτερο μπάνιο;"
"Είστε 19 χρόνια εδώ,
δεν ψαχουλέψατε ποτέ μόνη σας;"
"Ψαχούλεψα κάποτε, μα φοβήθηκα μη θυμώσει ο Χριστός.
Ναι, δεν μου ανήκει το μέρος,
μου το νοικιάζει ο από πάνω και…
αν πλημμυρίσω το υπόγειο,
δεν μου επιστρέφει την εγγύηση.
Υπάρχει κάτι άλλο να μου δείξετε;"
"Ναι, από εδώ το κουδούνι".
"Τόσο σημαντικό είναι το κουδούνι;"
"Το κουδούνι είναι το μόνο που μετράει", μου λέει.
"Δεν μπαίνει κανείς αν δεν αγγίξει το κουδούνι".
"Μα εγώ το άγγιξα". "Δεν πίεσες αρκετά, να φωτίσει".
Έτσι αυνανιζόμουν στην ενήλικη ζωή μου
και το είπα πρόσφατα σε μια φίλη μου.
Είπατε ποτέ κάτι φωναχτά και διαπιστώσατε ότι δεν έπρεπε να το κάνετε;
Το είπα τόσο χαλαρά. Δεν το σκέφτηκα καν.
"Ναι, δεν σκέφτομαι τίποτα όσο το κάνω".
Μου λέει "Τι;". Ακούμπησε κάτω το πιρούνι. "Τι;
Δεν σκέφτεσαι τίποτα;"
"Όχι, κάτι σκέφτομαι, προφανώς".
"Τι σκέφτεσαι;"
"Διάφορα, όπως 'κοντεύω, καλός χρόνος'.
Σκέψεις που κάνεις σ' ένα ταξίδι,
όπως 'σταθερά χέρια, μην κοιμάσαι.
Ανυπομονώ να φτάσω για να φάω.
Ας βιαστώ, να προλάβω το Taco Bell', ξέρεις".
Μου λέει "Τέιλορ, πολύ παράξενο,
γιατί δεν βλέπεις μια τσόντα σαν κανονικός άνθρωπος;"
Της λέω "Δεν μ' αρέσει".
Όταν βλέπω τσόντες, σκέφτομαι
"Ξυρίζεστε κι εκεί; Είμαι κουρασμένη και κρυώνω".
Δεν είμαι κατά της τσόντας. Δεν είμαι σαν αυτούς
που λένε "Οι τσόντες καταστρέφουν τη σχέση".
Δεν νιώθω έτσι.
Ένας γκόμενός μου γούσταρε τσόντες με μασάζ,
που η μασέζ το κάνει στο τέλος με τον πελάτη,
επομένως, όταν κάναμε σεξ,
μου έκανε μασάζ!
Να πώς μια τσόντα κάνει καλό!
Η φίλη μου είχε φρικάρει. Μου λέει "Τέιλορ,
αυτός ο καλογερικός αυνανισμός που κάνεις
είναι πιο τρομακτικός και περίεργος
απ' όλες τις τσόντες που έχω δει και τις έχω δει σχεδόν όλες.
Υπάρχει τέτοια ποικιλία στο ίντερνετ,
που… απλά πήγαινε σπίτι και γκούγκλαρε 'πορνό για γυναίκες', εντάξει;
Σ' το υπόσχομαι, κάν' το".
Πάω σπίτι και το γκουγκλάρω
για να μην είμαι πια η παράξενη.
Και με περίμεναν πολλές εκπλήξεις.
Το πρώτο αποτέλεσμα που εμφανίστηκε
ήταν ένα λινκ για το Disney Plus όπου έχει όλες τις ταινίες των Avengers.
Πολύ πέρα δώθε πάει, για μένα. Πάρα πολλές ιστορίες.
Πάνω που πιάνεις τον Λόκι, εμφανίζεται ο Κάπτεν Αμέρικα.
Απ' την αρχή.
Άλλη ταχύτητα, άλλη πίεση και τώρα βγήκε ένα ρακούν;
Όχι.
Το δεύτερο αποτέλεσμα ήταν
μια ιστοσελίδα όπου αληθινά ζευγάρια
αναρτούν ερασιτεχνικό πορνό. Ναι,
αληθινά ζευγάρια λένε "Είμαστε τόσο χαρούμενοι κι ερωτευμένοι,
που σκεφτήκαμε να τραβήξουμε εμάς να κάνουμε έρωτα
και να το ανεβάσουμε στο ίντερνετ για σένα, που είσαι μόνη σου.
Πιάνει; Είσαι υγρή;"
"Όχι στο σωστό σημείο, όχι.
Αλλά συγχαρητήρια, έχετε κάτι ξεχωριστό".
Το τελευταίο αποτέλεσμα που εμφανίστηκε
δεν ήξερα ότι υπάρχει. Είναι κάτι που λέγεται ηχητικό πορνό.
Είναι αυτό που λέει. Όχι πλάνα, μόνο ήχος.
Δεν υπάρχει πορνοστάρ, είναι ηθοποιός φωνής σε πορνό
που αφηγείται ερωτικές καταστάσεις.
Είναι σαν πόντκαστ, αλλά μην το ακούς όσο οδηγείς.
Αφού είναι "για γυναίκες", σημαίνει ότι υπάρχει ιστορία, σωστά;
Όποιος θέλει, ακούει, δεν ελέγχουν.
Δεν αρπάζουν το μικρόφωνο και λένε "Την πέταξε έξω, μωρή!"
Σε πάνε με το μαλακό.
Αυτό που βρήκα έχει διάρκεια 20 λεπτών.
Θα σας το στείλω αν μου στείλετε μήνυμα.
Στα πρώτα 12 λεπτά,
η ιστορία είναι ένας άντρας που σε καθησυχάζει
μετά από ένα τροχαίο που είχες.
Αυτό είναι τα προκαταρκτικά.
Σας λέω, έχυσα τόσο δυνατά…
Δηλαδή,
δεν έφτασα καν στο σεξ.
Ήταν μόνο η παρηγοριά. Έλεγε "Όλα καλά, πάρε βαθιές ανάσες, μην ανησυχείς.
Θα το τακτοποιήσει η ασφαλιστική".
"Θεέ μου, ναι! Γι' αυτό έχουμε ασφαλιστική!"
Όταν είπε "Τι άλλο να κάνω; Θέλεις να σε γλείψω;"
Λέω "Ευχαριστώ, έχω Allstate. Είμαι σε καλά χέρια".
Ευχαριστώ, Βοστώνη, είσαι καταπληκτική.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Δεν έχω λόγια, το εκτιμώ πολύ. Ευχαριστώ.
Είστε υπέροχο κοινό. Ειλικρινά ευχαριστώ.
ΤΕΪΛΟΡ ΤΟΜΛΙΝΣΟΝ
ΑΝ ΕΣΕΙΣ Ή ΓΝΩΣΤΟ ΣΑΣ ΑΤΟΜΟ ΕΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ Ή ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ,
ΒΡΕΙΤΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ - ΣΤΟ WANNATALKABOUTIT. - COM
Υποτιτλισμός: Βέρα Σολωμίδη