Downloaded from YTS.MX
‎(ผลงานอินเตอร์แอคทีฟสเปเชียล ‎จาก NETFLIX)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎ความดันทุรัง
‎ดันทุรังจะออกนอกคอมฟอร์ตโซนของตนเอง
‎ดันทุรังจะฉีกกฎเกณฑ์ทุกข้อ
‎ดันทุรังจะเปลี่ยนทางเดินชีวิต
‎และบางครั้งก็ดันทุรังจะทำทุกอย่างเพื่อความรัก
‎แต่ปัญหาของความดันทุรังก็คือ
‎เราไม่มีทางรู้เลยว่าจะได้เจอ ‎กับสถานการณ์ยุ่งยากแบบไหน
‎(รานวีร์ ซิงห์ นักแสดง)
‎(เสพติดอะดรีนาลิน หนุ่มโรแมนติกคลั่งรัก)
‎(แบร์ กริลล์ส นักผจญภัย)
‎(ปรมาจารย์ด้านเอาตัวรอด ยอดคนใจเด็ด)
‎ให้ตาย แบร์ กริลล์ส
‎ว่าไง พ่อทาร์ซานนำเข้า เมาคลีของผม
‎- ขอหอมฟอดใหญ่ๆ สักที ‎- เราพร้อมแล้ว
‎- ขอต้อนรับสู่เซอร์เบียครับ ‎- ประทับใจจริงๆ
‎บทเรียนแรกเพื่ออยู่รอด
‎อย่าคิดจะสู้กับบาลู
‎เพื่อน ผมผิดเต็มๆ เลย
‎ผมบ้าไปแล้วที่ไปยุ่งกับหมีพวกนี้
‎ผมนี่บ้าจริง เกือบเป็นกะบับรานวีร์ให้หมีกินแล้ว
‎นี่ เราต้องขอบคุณคุณตำรวจเซอร์เบีย ‎ที่ช่วยชีวิตเราไว้นะ
‎- สุดยอดครับท่าน ‎- ขอบคุณครับ โอเค
‎ผมดั้นด้นมาที่นี่เพื่อภารกิจเดียวเท่านั้น
‎นั่นคือตามหาดอกไม้หายากที่พิเศษมากๆ
‎เซอร์บิกา รามอนดา คุณต้องรู้จักแน่นอน
‎(เซอร์บิกา รามอนดา พืชอมตะ ‎พบได้เฉพาะบางแห่งในเซอร์เบีย)
‎(ไม้ประหลาดหายาก ‎คืนชีพได้หลังแห้งตายนานปี)
‎เอาไปฝากใครหรือเปล่า
‎ฝากสุดที่รัก ชีวิตและลมหายใจ ดีพิกาภรรยาผม
‎ไม่มีคำว่าไม่ได้ แบร์
‎ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‎ผมจะฝ่ามันไปให้ได้เพื่อดอกไม้ดอกนี้
‎โรแมนติกเหลือเกินพ่อคุณ
‎โอเค นักบิน ตรงเข้าไปในหุบเขาเลยครับ
‎ไหนขอผมดูหน่อยว่าในเป้ของคุณมีอะไรบ้าง
‎จุดที่เราจะไปตามหาดอกไม้ชนิดนี้
‎เราต้องเดินทางคล่องตัวและรวดเร็ว
‎ฉะนั้นต้องทิ้งสัมภาระที่ไม่จำเป็นไปให้หมด
‎กล้วยแผ่นทอดเหรอ
‎- ขอเถอะ ‎- กระจกเนี่ยนะ
‎กระจกเสริมหล่อน่ะ ‎ความมั่นใจทั้งหมดของผมอยู่ตรงนี้
‎งั้นเลยเหรอ กระจกน้ำหนักเบา
‎และก็เป็นเครื่องมือเอาตัวรอดสารพัดประโยชน์
‎พกไปได้
‎น้ำดื่ม ดี แอปเปิ้ล อาหารประทังชีวิต
‎- นี่อะไร ‎- ขนมโคกี้กับโลล่า
‎แม่ผมนวดแป้งด้วยหัวใจ ‎แล้วฝากมาให้เรา ให้ลูกชายสุดที่รัก
‎เวลาต้องเดินทางไกล
‎แม่ๆ ชาวอินเดียจะทำขนมที่อยู่ท้องให้
‎ขนมนี่หนักมากเลย
‎ผมไม่มีเจตนาจะลบหลู่แม่ของคุณนะ
‎แต่ให้ท่านทำให้กินใหม่ ‎ตอนเรารอดกลับไปได้แล้วกัน ทิ้งไปก่อน
‎เหลือสองอย่าง ‎พลุหรือตะขอเกี่ยวกับเชือกยาวพิเศษ
‎เลือกได้แค่อย่างเดียว คุณว่าไง
‎ตาคุณแล้ว เลือกให้ผมหน่อย
‎พี่แบร์ให้เลือกแค่อย่างเดียว
‎พลุ หรือตะขอเกี่ยวพร้อมเชือก
‎ชะตากรรมของผมอยู่ในมือคุณแล้ว
‎คุณเลือกตะขอเกี่ยว ‎ซึ่งผมเชื่อว่ามีประโยชน์มากทีเดียว
‎ผมจะพกใส่เป้ไว้ ขอบคุณนะ
‎ไปลุยกัน คุณพร้อมไหม
‎การเดินทางครั้งนี้ ‎มีอุปสรรคใหญ่ๆ รออยู่มากมาย
‎ภูมิประเทศมหาโหด หุบเขาสูงชัน
‎แม่น้ำเย็นจัด นักล่าสุดอันตราย ‎และสภาพอากาศแปรปรวน
‎ตายๆ
‎แม่เจ้าโว้ย ให้ตาย
‎ตลอดการเดินทางนี้
‎คุณ เหล่าผู้ชมคือผู้กำหนดก้าวต่อไปของผม
‎แต่เรามีเวลาแค่ 36 ชั่วโมง ‎เพื่อไปให้ถึงจุดอพยพ
‎เราต้องรีบทำเวลา
‎ออกเดินทางแล้ว รานวีร์ กังวลล่ะสิ
‎จากใจเลยนะแบร์ ยังไงผมก็ต้องลุยแล้ว
‎คือว่าผมน่ะ รู้สึกเหมือนสูญเสียตัวตนไป
‎ราวกับผมใช้ชีวิตอยู่ในกล่อง
‎อุดอู้ ไร้ชีวิต และปลอมเปลือก
‎ผมอยากให้ภารกิจนี้ ‎นำผมกลับไปหาสัญชาตญาณดิบภายในตัว
‎ซึ่งชีวิตผมต้องการอย่างยิ่ง
‎- ผมก็เลยบอกกับภรรยา ‎- ว่า
‎ว่าผมมีความคิดบ้าๆ ที่จะบุกตะลุยเข้าป่า
‎หาเรื่องผจญภัย และเธอก็เห็นด้วยเต็มที่
‎จนกลายเป็นว่าเธอสั่งให้ผมมาด้วยซ้ำ
‎มาก็มาสุดเลยนะ รานวีร์
‎แถมอันตรายด้วย
‎เป็นการเดินทางที่เสี่ยง คุณมาไกลสุดขอบโลก
‎แต่ก็มีภารกิจด้วยใช่ไหมล่ะ
‎- ตามหาดอกไม้ ‎- ใช่แล้ว
‎การเดินทางค้นหาตัวตนของผมครั้งนี้มีเป้าหมาย
‎- แน่นอน ผมเจอแล้วว่าดอกไม้พวกนี้ขึ้นที่ไหน ‎- ฟังนะ…
‎- คุณรู้เหรอ พาผมไปได้ไหม ‎- ใช่แล้ว
‎เราได้ลุยแน่ แต่เส้นทางนี้ไม่สบาย
‎- ข้อแรก ดอกไม้ชนิดนี้หายากมาก ‎- ใช่
‎ขึ้นเฉพาะในที่สูงและห่างไกล
‎ใช่ นั่นแหละเหตุผลที่ผมอยากเก็บไปให้ภรรยา
‎ทำไมล่ะ
‎เพราะเซอร์บิกา รามอนดา ‎เป็นดอกไม้ที่พิเศษมาก
‎- ดอกของมันบานอยู่ตลอดเวลา ‎- ใช่
‎ทนต่อสภาพอากาศที่เลวร้ายได้ทุกรูปแบบ
‎- มันคือนักสู้สุดทรหด ‎- "มันคือนักสู้สุดทรหด"
‎แล้วก็เป็นของแทนใจ
‎ดอกเซอร์บิกา รามอนดา ‎เหมือนสัญลักษณ์แทนความรักที่ผมมีให้เธอ
‎บานสะพรั่งชั่วนิรันดร์ ‎ไม่หวั่นต่อสภาพอากาศเลวร้าย
‎และมันไม่มีวันตาย ‎เพราะงั้นผมพร้อมลุยแล้วพวก
‎งั้นเราต้องแสดงฝีมือกันหน่อย
‎มีอะไรจัดมาเลย
‎ตอนแรกก็พูดงี้ทั้งนั้น
‎- ไปกัน ‎- จงฟังให้ดี
‎ซิงห์สดุดีแผ่นดินเซอร์เบีย
‎เมื่อกี้ใช้ดินจากตรงนี้เหรอ
‎ดูสิ เจ๋งไม่เบาเลย
‎นี่คือมูลหมาป่า
‎หมาป่าขี้ไว้
‎มา ผมเอาด้วย
‎- ไปเถอะ ‎- เยี่ยม
‎ผมเอาขี้หมาป่ามาป้ายหน้าผากเฉยเลย
‎- เรามีเวลา 36 ชั่วโมง ‎- โอเค
‎เวลาไม่คอยท่าเราไปทุกที
‎มีกล่องจีพีเอสวางไว้ให้บนเส้นทางของเรา
‎จีพีเอสจะนำทางเราไปยังจุดที่มีดอกไม้
‎- ซึ่งเป็นที่หมายของเรา ‎- โอเค
‎ผมจะร่วมทางไปกับคุณทุกก้าว…
‎- เพื่อนยาก ‎- แต่เส้นทางนี้โหดมาก
‎- และเป็นการเดินทางของคุณ ‎- เพื่อนยาก
‎ที่สำคัญคือผู้ชมจะเป็นคนกำหนด
‎ทุกย่างก้าวของคุณ
‎ไม่ว่าตรงหน้าเราจะเป็นแม่น้ำ ‎เหวลึก หน้าผา หรือที่ไหนก็ตามแต่
‎คุณต้องขอให้ผู้ชมตัดสินใจ
‎พลังของคนที่รักคุณรวมกัน
‎มีอำนาจกำหนดความเป็นความตาย
‎ของคุณ
‎เชื่อใจพวกเขาไหม
‎ผมรู้ว่าพวกเขารักผมและผมก็รักพวกเขา ‎ต้องเชื่ออยู่แล้ว
‎- อย่าพลาดล่ะ ‎- ขอร้อง
‎ชีวิตผมเป็นเดิมพัน ไหว้ล่ะ
‎- โอเค 36 ชั่วโมง เวลาไม่คอยท่า ‎- โอเค
‎แม่เจ้าโว้ย
‎ถ้ามองจากตรงนี้ คุณจะเห็นเส้นทางทั้งหมด
‎เราอยู่ที่สูง
‎ต้องโรยตัวลงไปในหุบเขา
‎ตัดผ่านป่าช่วงนั้นเข้าไป
‎ขึ้นไปอีกฝั่ง
‎ที่เห็นจากบนนี้คือเส้นทางสามในสี่ส่วน
‎ผมเตรียมการไว้แล้ว โอเคนะ ‎มีทางเลือกสองทาง
‎- โอเค ‎- ถ้าจะลงไปจากบนนี้
‎ต้องโหนเชือกข้ามหน้าผา
‎ที่ผมขึงไว้
‎พอข้ามไปได้แล้ว
‎ก็โรยตัวลงไปในหุบเขาอีกฟาก
‎หรือเราจะโรยตัวจากหน้าผาลงไปเลย
‎จุดที่ต่างกันก็คือถ้าเลือกโรยตัว ‎เราจะไต่ลงไปพร้อมกัน
‎แต่ถ้าโหนข้ามไป ‎ไม่แน่ใจว่าเชือกรับน้ำหนักสองคนไหวไหม
‎เราจึงต้องไปทีละคน
‎ราชาแห่งป่าบอกว่าผมมีสองทางเลือก
‎โหนข้ามไปคนเดียว ตัวใครตัวมัน
‎หรือให้เขาโรยตัวลงไปพร้อมกับผม
‎ถ้ามีเขาไปด้วย ‎คงพอช่วยให้ใจผมไม่กระโดดหลุดจากอก
‎ผมกลัวตายทั้งสองทางแหละ
‎เลือกมาได้เลย แล้วแต่คุณ
‎โหนเชือกข้ามหรือโรยตัว
‎พลาดนิดเดียว รานวีร์ลาโลกแน่
‎เห็นจุดหมายแล้วนะ ตรงไปตามแนวเชือกเลย
‎ช่วงแรกจะขลุกขลักหน่อย
‎คล้องไว้ให้แน่นแบบนี้
‎- หนึ่ง แล้วก็สอง ‎- โอเค
‎- รับทราบ ‎- โอเค คุณต้องลุยเอง
‎- โอเค ‎- ซ้อมกับอันนี้ดู
‎- โอเค ‎- อันนี้ดันขึ้น บิด แล้วก็ง้างออก
‎ลองดู
‎- ง้าง ‎- โอเค
‎ถอยลงมา จากนั้นก็ทิ้งน้ำหนักตัว
‎แล้วแรงโน้มถ่วงจะช่วยออกแรงครึ่งหนึ่ง
‎- ไปจนถึงครึ่งทาง ‎- โอเค
‎ที่เหลือก็เป็นคิวกล้ามอันบึกบึนของรานวีร์
‎ชีวิตฝากไว้ที่กล้ามแขนพี่
‎ผมจะไปก่อน ถ้าสายขาดก็อย่าตามไปล่ะ
‎พี่แกยังเล่นมุกได้ ผมกลัวจะตายอยู่แล้ว
‎โอเค นี่คือจุดที่คุณต้องปีนลงมานิดหน่อย
‎จนทิ้งน้ำหนักตัวได้
‎พอได้จังหวะก็ไป
‎พี่เขาไปแล้ว
‎พี่ชาย ไหวไหม
‎ไม่มีปัญหา
‎ถ้าอยากพักก็ปล่อยมือพักได้เลย
‎สะบัดๆ ข้อมือให้เลือดเดิน
‎ตุนกรดแลคติกไว้ให้เยอะๆ
‎พี่แกเจ๋งตรงที่ทำเรื่องพวกนี้ได้ ‎เหมือนง่ายนิดเดียว
‎รานวีร์จะได้ผจญภัยเต็มเหนี่ยวแล้ว
‎ช่วงสุดท้ายนะรานวีร์ ต้องไต่ขึ้นเอง
‎ออกแรงไปเยอะเลย โดยเฉพาะช่วงท้าย
‎พวกคุณน่ะนั่งกดเลือกอยู่บนโซฟา
‎ผมนี่กลัวจนขี้หดตดหาย
‎นี่คือประสบการณ์เปิดโลกเลยล่ะ
‎รานวีร์จะได้ไต่ออกจากคอมฟอร์ตโซนสมใจ
‎สมรรถภาพร่างกายของเขาสู้ไหวแน่
‎แค่ต้องพยายามเอาชนะความกลัว ‎และคุมระดับอะดรีนาลิน
‎ที่ระทึกที่สุดก็ตอนกำลังจะทิ้งตัวนี่แหละ
‎พ่อจ๋าแม่จ๋า แค่มองลงไปก็ใจหล่นไปที่ตาตุ่ม
‎มาเร็ว เวลาไม่คอยท่าแล้ว
‎ผมกลัว เขาสอนว่าไงนะ
‎จำได้ไหม ดัน บิด และง้าง
‎ดัน บิด ง้าง
‎ได้ไหม
‎โอเค ลูกพ่อ ไปกันเถอะ
‎ตรงนี้หนึ่ง โอเค
‎สอง
‎นี่แหละๆ รู้กันไปเลย
‎โอเค
‎ดีพิกา จบภารกิจนี้ คุณจะต้องซึ้งใจนะ
‎เขาทุ่มสุดตัวเลย
‎- ฝากชีวิตไว้กับเชือก บ้าฉิบ ‎- ไต่ลงมาเรื่อยๆ นั่นแหละ
‎ไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานานแล้ว หัวใจเต้นรัวเลย
‎มาเถอะรานวีร์ เวลาไม่คอยท่า ไปกันเถอะ
‎"ภัยร้ายไม่อาจกล้ำกราย ‎ผู้ที่องค์เทพคุ้มครอง" ใช่ไหม
‎นั่นแหละ ทิ้งตัวลงมา
‎ตายๆ
‎ตายแน่ ตายแน่ๆ
‎ถึงคิวกล้ามอันบึกบึนของรานวีร์แล้ว
‎เอาโว้ย
‎ไม่ใช่เวลาจะมาพูดตอนนี้ก็จริง
‎แต่ผมมีสิทธิ์เลือกว่าจะพูด…
‎ผมห้อยต่องแต่งอยู่เนี่ย
‎มาเถอะ รานวีร์ ไปต่อ
‎แบร์ก็เร่งจัง ข้างล่างนี่ก็เหว
‎พลาดนิดเดียว รานวีร์ลาโลกแน่
‎แต่เพื่อดอกไม้ ผมต้องลุย
‎แล้วก็ที่รัก ผมลุยต่อแน่
‎ไม่ผิดหวังเลย ดูเขาสิ
‎มาเลย อีกนิดเดียว
‎- ทนไว้ ‎- ขอบคุณองค์เทพ
‎สำหรับใครที่เลือกโหนเชือกข้ามมานะ
‎ผมขอบอกไว้เลยว่าหืดขึ้นคอ
‎แขนผมชา ก้นก็ชา
‎ตรงอื่นๆ ที่พูดออกสื่อไม่ได้ก็ชา
‎อีกนิดเดียว คุณต้องปีนขึ้นมาบนนี้รานวีร์
‎เกี่ยวกับตรงนั้นไว้ก็ได้
‎- ผมช่วยดึงอีกแรง ‎- เอานะ
‎มาเลย จับไว้ก่อน เดี๋ยวผมปลดให้
‎เก่งมาก รานวีร์
‎- สุดยอด เก่งมาก ‎- ตำนาน
‎ผมเล่นกล้ามมาโชว์สาว
‎เส้นเลือดขึ้นชัดแจ๋วเลย
‎รู้สึกล่ำบึ้กขึ้นมาเลย
‎เคล็ดลับคือตื่นมาฟิตทุกเช้า ไม่ได้มาเล่นๆ
‎โหนเชือกข้ามมาเสียเวลาไปเยอะ ‎เราต้องรีบไปอย่าได้หยุด
‎แต่ผมเพิ่งเคยลองเป็นครั้งแรก ‎เลยต้องใช้เวลามากหน่อย
‎เรามีเวลาแค่ 36 ชั่วโมง ‎และนี่ก็ผ่านไปสี่ชั่วโมงแล้ว
‎อย่าคิดแต่จะกดเลือกอย่างเดียว ‎ภาวนาให้เราไปถึงจีพีเอสเร็วๆ ด้วย
‎คุณอยากลองหากล่องจีพีเอสจากตรงนี้ไหม
‎ถ้าหาเจอ เราจะรู้พิกัดเป๊ะๆ
‎ของดอกไม้พวกนี้
‎ผมทำได้ทุกอย่างเพื่อภรรยา
‎ภรรยาคือจีพีเอสนำทางชีวิตผม ไปกันเถอะ
‎- "เมียปลื้ม" ‎- โอเค
‎"ชีวิตปัง" ใครก็รู้
‎ไม่รู้ได้ไง ผมแต่งงานมา 20 ปีแล้วรานวีร์
‎โอเค มาถึงตรงนี้คุณจะมองเห็นป่าข้างล่าง
‎แนวต้นไม้ตรงนั้น
‎คือจุดที่เราจะไป
‎ป่าเป็นทางเลือกที่ดีในการเอาตัวรอดเสมอ
‎ที่กำบัง อาหาร ที่หลบสภาพอากาศเลวร้าย
‎แต่ว่าสัตว์ชุกชุม
‎คุณเคยเจอหนึ่งในนักล่าตัวเบิ้มของที่นี่มาแล้ว
‎แต่นั่นถิ่นพวกมันล่ะ
‎เข้าป่าเมื่อไหร่ เตรียมเจอสัตว์สารพัดรูปแบบ
‎หมาป่า หมี มีเสือไหม
‎- ไม่มีเสือ ‎- ไอ้เสืออยู่นี่ไง
‎ผมคิดมุกนี้ตั้งนาน
‎ก็นะ ยึดอาชีพนักแสดงเถอะรานวีร์
‎ตรงนี้ต้องก้าวระวังๆ เลย
‎- รับทราบ ‎- เนินดินลาดชันทางขวา
‎เข้าใจล่ะ
‎ป่าทึบสุดๆ
‎สูบพลังไปเยอะเลย
‎เรายังต้องไปต่อ แต่ผมว่าพักสักห้านาทีก็ได้
‎น้ำของคุณหมดแล้วใช่ไหม
‎- ไม่ดีใช่ไหม ‎- ก็นะ ที่นี่น้ำคือชีวิต
‎แต่เราอยู่กลางป่า…
‎- แก่นแท้ของชีวิต ‎- เราหาแหล่งน้ำได้
‎พี่เขาเป็นยอดคนนักผจญภัย
‎นี่แหละ ฮีโร่ตัวจริงเสียงจริง
‎แบร์ ใจผมกระหาย ‎อยากทำอะไรหลุดโลกมาตลอด
‎- จริงเหรอ ‎- แต่พูดก็พูดเถอะ
‎- ว่า ‎- ผมยังไม่เคยเข้าป่าอาเรย์ด้วยซ้ำ
‎แต่นี่มาอยู่กลางป่าเซอร์เบีย
‎- ใช่ ‎- อันตรายเพียบ
‎ทั้งหมี หมาป่า ไหนจะคนบ้าบิ่น
‎ไม่เลยพวก ผมไม่เคยเข้าป่าจริงๆ มาก่อน
‎- จริงเหรอ ‎- นี่ครั้งแรกจริงๆ
‎- มาเลย โอกาสทองแล้ว ‎- ใช่ กล้าๆ ไว้
‎โอกาสใหญ่ในชีวิตเลย
‎โอเค เราเข้าใกล้จุดที่หวังว่าจะเจอจีพีเอสแล้ว
‎เราต้องหาทางลัดเลาะขึ้นไป
‎แต่ประมาทไม่ได้เด็ดขาด งานนี้ต้องใช้เชือก
‎โอเค ผมจะดึงเส้นนี้นำไปก่อน
‎แล้วผูกด้านนี้กับตัวคุณ
‎แล้วพอผมบอกว่า "มาเลย" คุณก็ค่อยตามมา
‎- โอเคไหม ‎- ได้ครับ
‎- แต่ต้องระวังมากๆ นะ ‎- โอเค
‎ด้านข้างเป็นร่องเขาลึกขนาบทั้งสองข้างเลยล่ะ
‎ดูอันตรายเอาเรื่องนะเนี่ย
‎แต่ก็เป็นอีกบทเรียนที่ชีวิตจะสอนผม
‎ชีวิตคือการสร้างสมดุล
‎และมีหลุมพรางอยู่ในทุกย่างก้าว
‎แต่ถ้ายังยืนหยัดในทางที่จะไป
‎และมีเพื่อนที่ดีสักคนคอยช่วยเหลือ
‎คุณจะไปถึงที่หมาย และได้รับรางวัล
‎จุดนี้รางวัลคือจีพีเอส ‎แบร์เพิ่งขยิบตาและพยักหน้าให้ผม
‎เวลาเป็นสิ่งสำคัญ ต้องลุยแล้ว
‎สมดุลๆ
‎แม่เจ้าโว้ย
‎โอ้ เพื่อนยาก ท่าไม่ดีแล้ว
‎โอ้โฮ บ้าไปแล้ว
‎โอเคแบร์ ผมเข้าใจคำพูดคุณแล้ว
‎ตรงนี้มันลึกและอันตรายอย่าบอกใคร
‎โอ๊ย
‎โอเค
‎ผมลุยเอง
‎เก่งมาก รานวีร์
‎- โอเค ก้าวยาวๆ ‎- หนึ่ง สอง สาม
‎- โอเค ‎- เก่งมาก
‎โห บ้าจริงๆ ที่มาอยู่บนนี้ได้
‎แม่เจ้าโว้ย
‎(จุดเริ่มต้น จุดโรยตัว จุดโหนเชือกข้าม)
‎(จุดวางจีพีเอส)
‎(เซอร์บิกา รามอนดา)
‎- อากาศบนนี้เบาบางเนอะ ‎- ใช่
‎- เราอยู่สูงเหนือระดับน้ำทะเลนะ ‎- พระเจ้า
‎น่าจะสูง 7,000 ฟุตได้
‎ออกซิเจนในอากาศจะเบาบางกว่า
‎ทุกอย่างถึงได้ยากขึ้น
‎นี่คือจุดที่ผมเก็บจีพีเอสไว้ อยู่ใต้คุณนี่
‎- ระวังหล่น ‎- นี่น่ะเหรอ
‎นี่จีพีเอสเหรอ
‎นับเป็นช่วงเวลาดีๆ ในการเดินทางของเราเลย
‎พอเจอเจ้านี่แล้ว ‎ต่อไปก็พอจะหวังให้ทุกอย่างง่ายขึ้นมาได้
‎ไชโย
‎เยี่ยมเลย แบตใกล้หมดแล้ว ดูสิ
‎ให้ตาย
‎"กำลังไฟต่ำ" เด่นหรา
‎ทำไมล่ะ ผมมาถึงทันเวลานะ
‎เราเสียเวลาไปเยอะตอนโหนเชือกข้ามเขา
‎ผมน่าจะทำเวลาให้ดีกว่านี้ ‎คุณสาธิตให้ดูแล้วเชียว
‎ไม่รู้ผมจะไปพูดพล่ามเม้งแตกใส่กล้องจิ๋วนั่นทำไม
‎"เม้งแตก"
‎โอเค จังหวะนี้จีพีเอสดับไปก่อนจะล็อกพิกัด ดูสิ
‎ดับ เดี้ยงสนิท
‎โอเค สวัสดีผู้ผลิตจีพีเอส ‎คุณมันห่วย สินค้าของคุณมันเส็งเคร็ง
‎- "คุณมันห่วย" ‎- ให้ตาย ท้อชะมัด
‎ไม่เป็นไร เราจะใช้วิธีดั้งเดิม ‎พระอาทิตย์อยู่ทางไหน
‎วิธีดั้งเดิมแบบไหน
‎พระอาทิตย์อยู่ทางนั้น
‎- วิธีนำทางอย่างในสมัยก่อนน่ะเหรอ ‎- ใช่แล้ว
‎พวกเราติดแหง็ก ผู้ชมที่รัก ถึงตาคุณเลือกแล้ว
‎ใช้วิธีนำทางดั้งเดิมกับแบร์หรือกลับไปกู้จีพีเอส
‎กดเลือกและช่วยผมด้วยนะครับ
‎เราจะใช้วิธีนำทางแบบดั้งเดิม
‎หรือกลับไปที่จุดโรยตัวแล้วกู้จีพีเอส
‎พระอาทิตย์อยู่ทางไหน
‎วิธีดั้งเดิมคือยังไง
‎พระอาทิตย์อยู่ทางนั้น เราอยู่แถบซีกโลกเหนือ
‎- โอเค ‎- เราจะหันเข็มชั่วโมงไปทางดวงอาทิตย์
‎โอเค
‎และกึ่งกลางระหว่างเส้นนี้ ‎กับเข็มชั่วโมงและดวงอาทิตย์
‎และ 12 นาฬิกา ซึ่งก็คือทางนั้น
‎คือเส้นชี้เหนือใต้
‎- คุณลองดู ‎- โอเค
‎โอเค เราจะไปทางตะวันตก ต้องไปทางไหน
‎เข็มชั่วโมงตรงพระอาทิตย์
‎- ให้อยู่กึ่งกลาง ‎- วิถีคนเก๋าเขาหากันอย่างนี้
‎- กึ่งกลางเข็มชั่วโมงและ 12 นาฬิกา ‎- โอเค
‎- ทิศตะวันตกก็จะอยู่… ‎- ทางนั้น
‎นั่นตะวันตก ใช่แล้ว
‎แต่ก็มีบางวันเหมือนกัน
‎ที่เมฆครึ้มไปหมด
‎จนต้องมองหาสัญญาณเล็กๆ น้อยๆ ‎ที่จะบอกทิศทางได้
‎ส่วนเส้นทางของเรามุ่งไปทางตะวันตกท่าเดียว
‎- เราก็มาถูกทางแล้ว ‎- โอเค
‎ตอนนี้ก็แค่ต้องไต่ลงไปหุบเขาข้างล่าง
‎เราต้องขึ้นเขาไปอีกลูก
‎แล้วดอกไม้ก็น่าจะอยู่บนยอดเขาตรงนั้น
‎เราทำทุกอย่าง เล่นเอาเหงื่อโซกแถมหมดแรง
‎พอมาถึงก็ไม่ได้จีพีเอส แต่เป็น "จีพีเจ๊ง"
‎แต่พี่แบร์จะพาไปถึงที่หมายแน่นอน ผมมั่นใจ
‎ผมเชื่อมือแบร์
‎โหนเชือกข้ามมาเสียเวลาไปเยอะ แต่หวังว่า
‎เคล็ดลับนำทางเก๋าเกมของแบร์ ‎จะพาเราไปถูกทาง
‎แบร์จงเจริญ
‎ดูลึกมากเลยพี่ชาย
‎- โอเค ‎- ศึกหนัก
‎แต่มีผมคอยจับเชือกอยู่ เพราะงั้น…
‎เอาล่ะนะ คู่หู ไปกันต่อ ลุยไปเลยจ้ะ
‎- เก่งมาก ไปต่อเลย ‎- ครับ
‎ไปต่อจนกว่าจะถึงจุดที่ยืนได้มั่นคง อาจจะไปอีก…
‎- ได้แล้วครับ ‎- เยี่ยม ผมจะลงไปแล้วนะ
‎เชือกหนึ่งเส้นผูกสายใยพี่น้อง
‎- แบร์ ขอพูดอะไรได้ไหม ‎- ว่าไง
‎ไม่จ้อจี้ บอกตามตรง ตอนนี้คอผมแห้งผาก
‎คอแห้ง ใช่
‎อาจเพราะความสูงด้วย ไม่รู้สิ หัวหมุนไปหมด
‎รู้สึกหน้ามืดและขาดน้ำหน่อยๆ
‎นั่นเป็นเพราะความสูงแน่นอน
‎บวกกับร่างกายดึงของเหลวมาใช้มากขึ้นในที่สูง
‎แต่เราไม่มีน้ำเหลือแล้ว ต้องไต่ลงเขาไปเรื่อยๆ
‎จนถึงแอ่งเขา
‎ก็น่าจะเจอแหล่งน้ำหรือลำธารสักแห่ง
‎แวะพักตรงนี้ก่อนไม่ได้เหรอ
‎พักไม่ได้ เราไม่มีจีพีเอส
‎ระบบนำทางเราคงพาเราลัดเลาะไปเรื่อยๆ
‎ต้องไปต่อแล้วก็หาน้ำด้วย
‎- ไปต่อ ‎- ไปต่อ
‎ลุย
‎โอ้โฮ พี่…
‎จีพีเอสแบตหมดกลายเป็นปัญหาใหญ่เลย
‎เราไม่มีเวลาให้พักหรือแวะเติมน้ำ
‎ฟ้าเริ่มมืด แถมมีฝูงหมาป่าอยู่ใกล้ๆ
‎ไม่เป็นไรลูกพ่อ ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‎แค่ภาวนาให้ "ทุกอย่างเรียบร้อยดี" ยังไม่พอ
‎เหลือเวลาแค่ 28 ชั่วโมง ‎และอันตรายเกิดขึ้นได้ทุกลมหายใจ
‎แต่ผมจะทุ่มสุดตัวเพื่อให้ได้ดอกไม้มา
‎- มือทิ่มลงไปเต็มๆ ‎- ไม่เป็นไรนะ
‎- ดูสิ อึหมี ‎- ฮะ
‎ดูขนาดสิ
‎หมียักษ์สีน้ำตาล จะถ่ายมูลลักษณะนี้ออกมา
‎ดูสิ ยังเห็นกากเบอร์รี่และเศษอย่างอื่นอยู่เลย
‎- สดๆ ‎- สดๆ เลยเหรอ
‎ก็ไม่ต้องลุ้นแล้ว เจ้าหมีตัวนั้นอยู่แถวนี้แน่นอน
‎หมีมันขี้อะไรเยอะแยะแบบนี้
‎พี่แบร์ก็บ้ามาก เห็นขี้หมีแล้วดีใจเหมือนเจอทอง
‎ทำหน้าปลื้มปริ่มแล้วก้มลงไปดมเฉย
‎- เจ้านี่เลย ‎- รู้แล้วล่ะ
‎เจ้านี่แหละ หมีตัวเดิมที่ไล่ผมเมื่อเช้า
‎นิ่งไว้
‎หมียักษ์สีน้ำตาล รานวีร์
‎มองตรงมาที่เราเลย
‎เราผ่านไปไม่ได้แน่
‎- มันไม่ชอบขี้หน้าผม ‎- เราแค่ต้อง…
‎หมีจะดุร้ายเวลามีอะไรไปยุ่งกับมัน
‎ตอนกินอาหาร หรืออยู่กับลูกๆ
‎เจ้านี่ไม่ได้อยู่กับลูก
‎ตอนผสมพันธุ์ก็ไม่ได้เด็ดขาด
‎ถ้าไปกวนหมีตอนเข้าด้ายเข้าเข็ม…
‎ผมไม่รู้ว่าเมื่อเช้าผมผิดอะไร แต่มันจ้องจะฆ่าผม
‎อย่างหนึ่งที่ห้ามทำเลยคือวิ่งหนี
‎ถ้าวิ่งหนีในตรอกนี้ เจ้านี่ไล่เราแน่
‎- เอาไงดี แบร์ ‎- ทางหนึ่งคือแกล้งตาย…
‎- ตายแน่ ‎- แค่นอนนิ่งๆ
‎มันอาจจะเดินเข้ามาดู
‎ถ้าเราไม่เป็นภัย มันก็จะปล่อยเราไป
‎หรือใช้อาหารในเป้ล่อมันไปทางอื่น
‎- เรามีแอปเปิ้ลที่ใช้ได้ ‎- ใช่
‎งานเข้าแล้วทุกคน หมีตัวนี้จ้องจะฆ่าผม ‎ไม่มีเวลาแล้ว รีบเลือกเลย
‎จะให้เราแกล้งตาย
‎- หรือยกแอปเปิ้ลให้มันไป ‎- ถอยมาก่อน ถอยดีกว่า
‎แอปเปิ้ลอาจเบนความสนใจมันได้
‎- รีบเลือกเร็วเข้า ‎- เฮ้ย
‎- นิ่งไว้ ‎- เพื่อน มันจะฆ่าผม
‎เลือกเร็ว กดเลือกเลย ‎ช่วยเลือกหน่อย ขอร้องล่ะทุกคน
‎พระเจ้า
‎เอาล่ะ รานวีร์ พักหายใจก่อน
‎เรารอดพ้นอุ้งมือหมีมาได้
‎แต่ก็ออกนอกเส้นทางมา
‎จากที่ต้องไปทางนั้น
‎(จุดโรยตัว ‎จุดวางจีพีเอส)
‎(ตรอกหมีใหญ่)
‎(เซอร์บิกา รามอนดา)
‎จำตอนที่อยู่บนนั้นได้ไหม
‎เราเห็นทุกอย่าง เห็นทิศตะวันตก
‎แต่ตอนนี้ไม่แน่ใจแล้วว่ามันทางนี้หรือทางไหน
‎ทำเข็มทิศเป็นไหม
‎- ไม่ ‎- ไม่ยาก
‎- โอเค ‎- หาใบไม้ใหญ่ๆ สักใบ
‎เจอแล้ว
‎หน้าที่ของคุณคือถือมันไว้ให้ผมเทน้ำใส่ลงไป
‎จำตำรวจบนเฮลิคอปเตอร์ได้ไหม
‎- จำได้ครับ ‎- โอเค
‎พวกเขาให้เข็มกลัดที่ระลึกของเซอร์เบียกับผม
‎เราเลยจะใช้เข็มกลัดนี้
‎- ชนะเลิศ ‎- ดึงเข็มออกมา
‎และทำให้มันเป็นแม่เหล็ก
‎เอาไปถูกับเส้นผมบนหัวไปมา
‎- โอเค ‎- ให้เกิดขั้วแม่เหล็ก
‎จะได้รู้ทิศเหนือกับทิศใต้
‎แล้วเข็มจะหมุนไปหาทิศเหนือ ‎ตามสนามแม่เหล็กโลก
‎โอเค แค่ต้องเติมน้ำลงไป
‎เราจะบีบน้ำออกจากมอสส์ที่หาได้
‎โอเค มีน้ำแล้ว เข็มก็จะลอย
‎นี่ไง เข็มลอยแล้ว
‎เห็นมันหมุนไหม
‎ทางนี้ทิศเหนือ ใต้ ตะวันตก
‎โอเค เราจะพกไปด้วยเพราะวันนี้ยังต้องดูทิศอีก
‎- โอเค ‎- ส่วนตอนนี้เรารู้ทางที่จะไปแล้ว
‎ตะวันตก
‎(ตรอกหมีใหญ่)
‎(จุดวางจีพีเอส ‎จุดพักแรม)
‎(เซอร์บิกา รามอนดา)
‎- ดูตรงนี้สิ เหมาะเจาะและนุ่มกำลังดี ‎- ใช่
‎ใช้ได้เลยล่ะ เราจะตั้งแคมป์ค้างคืนกันที่นี่
‎- คุณเห็นว่าดีเหรอ ‎- แถวนี้มีฝูงหมาป่าด้วย
‎ใช้แนวหินนี่กำบังด้านหลัง ‎อย่างน้อยก็อุ่นใจได้ว่าด้านหลังปลอดภัย
‎ถ้าจำเป็น เราก่อไฟตรงนี้ได้
‎ป้องกันด้านนี้ไว้
‎ยังมีใบไม้พวกนี้อีก
‎พวกนี้คือใบของต้นบีช
‎ใบไม้เป็นฉนวนความร้อนชั้นดี
‎เพราะกันอากาศผ่านได้ แถมเป็นซากเน่าเปื่อย
‎ใบไม้ทั้งหมดนี้กำลังเน่าเปื่อยอย่างช้าๆ ‎ดังนั้นจึงแผ่ความร้อนออกมา
‎ในกระบวนการย่อยสลาย
‎พวกเรามีใบไม้เหลือเฟือเลยล่ะ
‎น้องๆ โรงแรมโฟร์ซีซันส์เลยนะ มาลองดูกัน
‎โอเค ลองดูนะ
‎คุณใช้เป้นั่นเป็นหมอน ส่วนนี่ก็หมอนของผม
‎โอเค
‎ผมเก็บดอกไม้นั่นไปฝากเธอได้เมื่อไหร่
‎นี่จะเป็นชายหาดบนเกาะเติร์กส์และเคคอส
‎มีเรื่องราวไว้เล่าเพียบ
‎เธอจะช่วยฝังทรายผม
‎แบบนี้เลย
‎เราจะถ่ายรูปลงไอจีกัน
‎ทุกคน จบศึกวันนี้ที่เป็นวันแรกของเราแล้ว
‎พี่คนนี้ทำทุกอย่างตามที่คุณต้องการแล้ว
‎ต่อจากนี้ด้วย
‎คุณต้องตัดสินใจว่าจะให้ผมทำอะไร
‎คุณตั้งใจกดเลือก ‎ส่วนผมจะตั้งใจพิชิตดอกไม้หายาก
‎ต้องบอกเลยว่า ‎เตียงใบไม้ของเราสองคนสบายเกินคาด
‎- มันนุ่มมากเลย ‎- ใช่ ไม่อยากเชื่อ
‎พอล้มตัวลงนอน ก็รู้สึกทันทีว่า ‎"โอ้โฮ วันนี้ยาวนานเหลือเกิน"
‎- ใช่ ‎- คุณทำได้ดีมาก รานวีร์
‎กล้าลุยไปสุดทาง เพื่อภารกิจพิสูจน์รักอันยิ่งใหญ่
‎ผมคงเดินไปหลังบ้านแล้วเด็ดมาสักดอก
‎คุณใจถึงจริงๆ นี่ถ้าเธอได้ดอกไม้
‎- แล้วบอกว่า "จ้ะ ดีจ้ะ" ‎- รู้อะไรไหมแบร์
‎พอมาคิดดูแล้ว เธออาจจะตอบแค่นั้นก็ได้
‎เธอคง "ขอบคุณนะที่รัก"
‎"ขอบคุณนะ ทำมื้อกลางวันให้หน่อยได้ไหม"
‎ใช่เลย
‎นี่อาจเป็นภารกิจพิสดารที่ระห่ำ เสี่ยงตาย
‎และเสียเวลาชีวิตที่สุดในประวัติศาสตร์
‎ไม่มีทาง ช่วงเวลานี้ไม่สูญเปล่าแน่นอน
‎สิ่งที่ภารกิจนี้ให้กับผม ผมจะเก็บรักษาไว้
‎ลึกในหัวใจของผมไปตลอดชีวิต
‎- คุณเป็นคนดี รานวีร์ ‎- ผมต้องทำแบร์
‎- คุณเป็นคนดี ‎- มันจำเป็นกับผมจริงๆ
‎คุณเป็นคนจิตใจดีนะ รู้ไหม
‎คุณพูดถูก นอกจากดอกไม้แล้ว ‎การเดินทางเหล่านี้จะพัฒนาตัวเรา
‎นี่คือบททดสอบของเราใช่ไหมล่ะ
‎วันพรุ่งนี้สำคัญมาก พักผ่อนให้เต็มที่
‎ยังมีเรื่องจุกจิกอีกนิดหน่อย
‎- บอกมาเลย ‎- ผม…
‎ติดหมอนข้าง
‎หมาป่าเข้ามาได้เลย
‎ของมันต้องกอด
‎ทีนี้เราก็ได้ทำความรู้จักกันจริงๆ แล้ว
‎ใกล้ชิดเลยล่ะ
‎เห็นทีคงมีสาวๆ ทั่วโลกมากมายอิจฉาผม
‎แต่นาทีนี้ผมเหนื่อยเกินกว่าจะคิดถึงเรื่องอื่น
‎นอกจากอยากพัก
‎แบร์เรียกฐาน ได้ยินไหม
‎ฐานเรียกแบร์ รับทราบ ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‎ครับ ทุกอย่างเรียบร้อยดี แค่จะมายืนยัน
‎พรุ่งนี้เจ็ดโมงเช้า เฮลิคอปเตอร์จะมาถึง
‎ผมจะส่งพิกัดไปให้เลย ทราบแล้วเปลี่ยน
‎- รับทราบ ‎- ขอบคุณทุกคน แบร์ รานวีร์จบการติดต่อ
‎การผจญภัยพรุ่งนี้ต้องสนุกแน่
‎กลับไปนอนต่อกันเถอะ
‎อรุณสวัสดิ์ ที่รัก
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- คุณไปไหนมา
‎วันนี้เป็นวันสำคัญมากจริงๆ ต้องลุยไม่ยั้ง
‎ลุยกันเถอะ
‎โอเค ดีล่ะ
‎- เห็ดน้อยแสนงาม ‎- ใช่
‎เรื่องนี้ต้องบอกไว้ ‎อาหารจำเป็นต่อการเอาตัวรอดเสมอ
‎แต่ถ้าเป็นเห็ด
‎คำแนะนำการเอาตัวรอดคืออย่าไปยุ่งดีที่สุด
‎ผมเดาว่านี่คือเห็ดนางรม
‎แต่ถ้าเราลองเสี่ยงแล้วเกิดเป็นเห็ดพิษ ‎จนเราป่วยขึ้นมา
‎คุณกับผมต้องทิ้งภารกิจหาดอกไม้
‎และเผลอๆ ทิ้งชีวิตไว้ตรงนี้แทน
‎- อดกินเห็ดเหรอ ‎- อดกิน
‎รอกินพิซซ่าแล้วกัน
‎- ที่จริง ผมลองคิดอีกมุมนึงไว้ ‎- ยังไงเหรอ
‎ถ้าผมเก็บดอกไม้นี่ไปให้แล้วภรรยาปลื้มปริ่ม
‎เธออาจจะตกรางวัลให้ผม ‎เป็นพิซซ่าทำเองสุดพิเศษ
‎- อย่างที่คุณว่า "เมียปลื้ม ชีวิตปัง" ‎- ชีวิตปัง
‎ถ้าคุณแต่งงานกับคนที่ทำพิซซ่าเก่ง ‎สามีก็ปลื้มด้วย
‎ที่ผมได้ยินมา ภรรยาของคุณเข้มแข็งมาก ‎เล่าให้ผมฟังหน่อยสิ
‎- จริงครับ ‎- จริงนะ
‎เธอลำบากมามาก
‎กว่าจะขึ้นมายืนอยู่จุดสูงสุด
‎ในทุกๆ ด้านที่ใครจะใฝ่ฝันถึงวงการนี้ได้
‎แต่เธอก็ยังไม่สูญเสียตัวตนที่ทำให้เธอเป็นเธอ
‎รวมถึงตัวตนที่เติบโตมา
‎เธอหนักแน่น อดทน และจิตใจดี
‎และน่ารักกับทุกคนเลย
‎ตอนนี้ผมคิดถึงภรรยามากเลย
‎ใช่ ฟังก็รู้ว่าเธอพิเศษ
‎ครับ พิเศษและก็สวยมาก ‎ผมโชคดีมากที่มีเธอในชีวิต
‎ยินดีด้วย รักษาไว้ให้มั่น นี่แหละสิ่งล้ำค่า
‎โอเค จุดนี้คือพื้นที่โล่งแห่งเดียว ‎ที่เราจะมองเห็นท้องฟ้าโปร่ง
‎และผมมีเซอร์ไพรส์ให้คุณ
‎- เซอร์ไพรส์เหรอ ‎- เดินระวังด้วย รานวีร์
‎อะไรน่ะ
‎ใส่นี่ดีกว่า
‎มีสไตล์อย่างเป็นธรรมชาติ
‎- อะไรกัน ‎- จำได้ไหมว่าใคร
‎(การัน คาปาเดีย หรือเคเค ‎ผู้กำกับโฆษณาและเพื่อนซี้ของรานวีร์)
‎น้องพี่
‎พระเจ้า
‎- ไหวไหม ‎- ไหว
‎- น้องพี่ ‎- โอ้ พี่ชาย
‎สบายดีนะ
‎ไม่อยากเชื่อเลย
‎- แบร์ ดีใจจริงๆ ‎- เคเค ผมก็ดีใจเพื่อน
‎- เป็นไงบ้างครับ ‎- ขอต้อนรับสู่การผจญภัย
‎- ชิ้นส่วนยังอยู่ครบดีไหม ‎- แน่นอน เพื่อน
‎- อยู่ครบนะ ดีๆ ‎- เออสิวะ
‎ผมว่าทั้งสองคน…
‎ไม่รู้ว่าต้องใช้นี่ไหม ‎แต่ผมมีของขวัญมาให้นิดหน่อย
‎ที่จะช่วยในการเดินทาง
‎- เหลือเชื่อเลย ‎- นี่ไงเพื่อน
‎- ยอดเลย จีพีเอสสำคัญกับเรามาก ‎- จีพีเอส
‎นี่จะช่วยร่นเวลา ‎และเพิ่มประสิทธิภาพในการเดินทาง
‎- เยี่ยมเลย ‎- เพราะงั้น…
‎- เอาจีพีเอสมาฝากพี่เหรอ ‎- แบตเต็มด้วย ดีมาก
‎- ใช่ ‎- น้องพี่
‎- ของขวัญจากมาไจ ‎- ขอบคุณ
‎นั่นล่ะ
‎เรามีกันสามคนแล้วก็ต้องคอยเป็นหูเป็นตาให้กัน
‎ไม่ต้องมาจับ
‎พื้นลาดชันเป็นร่องลึกตรงนั้น ‎เวลาเดินลงต้องระวังให้ดี
‎โอเค เราจะมุ่งไปทางนี้
‎ก็ต้องใช้เชือกโรยตัวลงไปข้างล่างนั่น
‎โอเค เราต้องหาที่มัดเชือก
‎มีต้นไหนเข้าตาไหม ผูกเงื่อนบ่วงสายธนูเป็นไหม
‎โอเค เงื่อนจำเป็นที่ต้องหัดไว้
‎ดูนี่ กระต่ายออกจากโพรง ‎วนรอบต้นไม้แล้วกลับเข้าโพรง
‎- "ออกจากโพรง" ‎- ผู้เชี่ยวชาญมาเอง
‎- ถนัดเรื่องเข้าโพรงใช่ไหม ‎- วนรอบต้นไม้
‎"วนรอบต้นไม้"
‎- คุณเชื่อมือเขาไหม ‎- ครับ
‎- แน่ใจนะ ‎- ครับ
‎เงื่อนของเคเคเชื่อได้นะ โอเค
‎ขั้นตอนแรกเรียบร้อย เราจะลงไปทีละคน
‎เริ่มจากผมคนแรก
‎จากนั้นคุณต้องทำตามผมทุกขั้นตอน
‎เอาล่ะ ดูให้ดีนะ
‎ใช้เจ้านี่ แล้วก็เชือก
‎- ใช้สองเส้น… ‎- แล้วก็ดันเข้าไป
‎ง้างห่วงเกี่ยวนิรภัย คล้องสองอย่างนี้เข้าด้วยกัน
‎- แล้วก็… ‎- ข้างในทั้งสองห่วง
‎- คล้องตัวคุณไว้ ‎- โอเค
‎แล้วเราก็โยนเชือกลงไป
‎สวย
‎"วิชายอดคนเก๋า 101 โดยแบร์ กริลล์ส"
‎- พี่ไม่ใส่หมวกกันน็อกเหรอ ‎- ผมจะลงไปก้นเหว
‎ล่วงหน้าไปในลำน้ำ ‎จะได้มองขึ้นมาเห็นพวกคุณชัดๆ
‎และอยู่ห่างจากหินที่จะร่วงลงไป
‎ช่วยกันดูให้แน่ใจว่าเชือกที่ผูกไว้แน่นดี
‎- ได้อยู่แล้ว ผมจะไปทางนั้น เยี่ยม ‎- โอเค
‎แบร์ ปลอดภัยดีไหม
‎สบาย
‎- ระวังตัวด้วย ‎- นายก็ช่วยดูฉันด้วยนะ
‎คล้องเข้าไป แล้วก็เกี่ยว
‎แบร์ มีหวังได้เจอกันตอนคริสต์มาส
‎สามสิบหกชั่วโมง เวลาไม่คอยท่าแล้ว
‎พี่เขายืนแช่น้ำรอนายอยู่ ให้ไวเลย
‎ไม่เบานะ พ่อทอม ครูซชาวปาร์ซี
‎มิชชั่น อิมพอสซิเบิ้ล
‎พร้อมแช่ไข่ในน้ำเย็นจัดไหม
‎แม่เจ้า
‎ถ้าฉันไต่ลงแล้วดูเท่เกินคนนะเคเค
‎อย่าลืมเก็บกรามที่ร่วงพื้นกลับบ้านไปด้วย
‎ผมว่าหมอนี่น่าจะร่ำไรอีกนาน
‎รู้ว่าคิดถึง เข้าใจว่าน้ำเย็น
‎- ไม่ได้ยินเลยพี่ ‎- นายหดหมดแล้ว
‎แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวมันก็กลับมา
‎ก่อนหน้านี้เขาน่ารักมาก
‎ไม่มีล้อกันแรงๆ เลย
‎- ดีที่เขายังไม่เรียกผมว่า "หัวกล้วย" ‎- ยังหรอก
‎- ทรงตัวดีๆ ‎- คงไม่เท่บาดใจไปนะ เคเค
‎- นิ่งๆ นะ ‎- ได้
‎- อย่าหัวทิ่มลงมาก็พอ ‎- ได้
‎ดูดีมาก ทำได้ดี เยี่ยม กางขากว้างๆ
‎- ถ่วงเชือกไว้ ‎- เห็นไหม
‎- นี่แหละดาวบู๊ ‎- พอแล้ว
‎รีบลงมาสักที
‎ระวังนะ
‎ระวังกิ่งไม้แทงก้นนะ
‎- อันไหน ‎- อันที่จ่อหลังนายน่ะ
‎ขออย่าให้อะไรแทงเข้ามา ‎ในรูทวารของฉันวันนี้เลย
‎นี่ต้องคิดคำนวณทุกย่างก้าวเลยแบร์
‎- ใช่แล้ว ‎- ก้าวไปด้านข้าง
‎ฉันว่านายดูป๊อดๆ นะ
‎เก่งมาก
‎- อะไรเนี่ย ‎- โอเค ยืนให้ได้
‎- นั่นแหละ ‎- แม่จ๋า
‎- อะไร กลัวเหรอ ‎- หุบปากไปเลย
‎เราจะมุ่งไปตามกระแสน้ำ
‎ระวังนะ
‎ให้ตายสิ
‎อะไร มีอะไร
‎เย็นเป็นบ้าเลย
‎โอ้ แม่เจ้า
‎แม่เจ้า
‎- เห็นหมาป่าไหม ‎- เหลือเชื่อเลย
‎พวกมันกำลังกินซากสัตว์อะไรสักอย่าง
‎ไม่ว่านั่นซากอะไร ถ้าสภาพยังดี เราก็กินได้
‎นั่นคืออาหารเติมพลังของเรา
‎ผมหิวแล้ว ผมพร้อมลุยไม่เลือก
‎นายบ้าไปแล้วเหรอ
‎เราไม่ได้กินอะไรมาสองวันแล้ว
‎เป็นไปไม่ได้ที่จะอยู่รอดในป่า ‎โดยไม่มีอาหารตกถึงท้อง
‎เจออะไรก็ต้องกินๆ เข้าไป
‎เห็นไหม พวกมันกินไม่สนใจอะไรเลย
‎ถ้าพวกคุณคนหนึ่งทำหน้าที่เบนความสนใจ
‎ย่องเข้าทางนี้แล้วส่งเสียงดังๆ ‎ให้พวกมันตกใจหนีไป
‎ส่วนอีกคนเดิมตามลำน้ำไป
‎แล้วลากซากอะไรก็ตามนั้นลงน้ำ
‎น้องพี่ คนล่อเนี่ยแหละ
‎- เสี่ยงมากกว่า ‎- เป็นเหยื่อล่อ
‎- นายเป็นเหยื่อมนุษย์ ‎- ไม่เอา
‎นายแหละ ไปเร็ว
‎นายไปขู่พวกมันได้ แค่เห็นนายพวกมันก็เผ่นแล้ว
‎นี่หมาป่านะ หมาป่าจริงๆ ไม่ใช่หมาบ้าน
‎- นายไปเถอะ พ่อฮีโร่ ‎- นายเป็นสิงโตนี่
‎- ไม่ ฮีโร่เก่งกว่า ‎- งั้นสิงโตกลัวหมาป่าได้ไง
‎นายสิ ราชสีห์แดนเถื่อน
‎- ไปสิ ‎- ถึงตาคุณเลือกแล้ว
‎การันขู่หมาป่าแล้วรานวีร์ฉกเหยื่อ
‎หรือรานวีร์ขู่หมาป่าแล้วการันฉกเหยื่อ
‎คุณจะให้เราทำยังไง เลือกมา
‎เลือกได้เลย
‎เต้นไป ไปเลยพ่อ เต้นยาวๆ ไป
‎นึกว่าจะแน่
‎- ได้ไหม ‎- โอเค
‎เมื่อกี้สุดๆ ไปเลย
‎- อะดรีนาลินสูบฉีดไม่หยุด ‎- ใช้นี่ไหม
‎ให้ตาย ขอบอกเลย
‎แม่เจ้าโว้ย
‎เอาล่ะ เราจะเดินเลียบตลิ่งไป
‎ไปเร็ว
‎นี่ไง
‎ไอ้หมูอ้วนเอ๊ย
‎หนึ่ง สอง สาม
‎อีกรอบ หนึ่ง สอง…
‎โอเค
‎(จุดพักแรม)
‎(เซอร์บิกา รามอนดา)
‎พระเจ้า
‎เพื่อนยาก ตอนมา นายเหลิงเลยล่ะสิ
‎ติดกับพี่แบร์ ทีนี้ก็ยอมทุกอย่างแล้วใช่ไหม
‎นายนี่นะ
‎เมื่อกี้ระห่ำมาก เพื่อน
‎- ไม่คิดว่าเราจะทำได้ ‎- เป็นไงล่ะ
‎- ฝีมือ ‎- เก่งมาก
‎ขอบคุณมากๆ จริงๆ
‎คุณเลือกไม่เคยพลาด เราถึงมาอยู่ตรงนี้ได้
‎แต่หนังเรื่องนี้ยังไม่จบ จนกว่าเราจะเจอดอกไม้
‎โปรดช่วยเราฟันฝ่าหนทางข้างหน้าด้วยครับ
‎กดเลือกช่วยชีวิตเราพี่น้อง
‎จุดนี้เหมาะจะตั้งแคมป์ย่อมๆ
‎เราอยู่เหนือน้ำ
‎สูงพอจะรอดน้ำป่าไหลหลาก
‎แต่ก็ใกล้แหล่งน้ำ มีต้นไม้เป็นที่กำบัง
‎แล้วก็มีซากไม้แห้งตายจำนวนมากให้ใช้ก่อไฟ
‎สิ่งแรกที่ควรทำตอนนี้คือสร้างที่พักแรม
‎ผมทำคานไว้ตรงนั้นแล้ว
‎เสร็จแล้วเราจะกินอาหารกัน
‎- โอเค ‎- เรียบร้อย มาเถอะ
‎เลือกทำเลได้ดีนะ คุณนายหน้า
‎- นี่ส่วนแบ่งของนาย ‎- ขอบใจ
‎แบร์ คุณต้องปกป้องเพชรเม็ดงามไว้
‎ในกรณีของรานวีร์ก็คือใบหน้าหล่อๆ
‎ต้องมีนะ
‎บ้านหลังน้อยของเรา
‎ถึงจะไม่สมบูรณ์แบบ แต่ก็พอจะคุ้มภัยได้
‎- สถาปัตยกรรมบันลือโลก ‎- โอเค
‎เอาล่ะ มีที่พัก อาหาร และไฟ
‎เตรียมไว้พร้อม เราจะใช้หญ้าแห้งเป็นเชื้อไฟ
‎เคยจุดไฟโดยไม่ใช้ไม้ขีดหรือไฟแช็กมาก่อนไหม
‎- ไม่ เราต้องใช้… ‎- คันชักกับไม้
‎โอเค
‎โอเค ดูนะ ใช้เชือกธรรมดาๆ เส้นหนึ่ง
‎เอาไม้ที่งอได้มาเป็นคันชัก
‎ใช้แค่การเสียดสี
‎โอเคไหม ใช้แผ่นไม้แบบนี้
‎และถ้าหมุนได้เร็วพอ
‎จะเกิดแรงเสียดทานและความร้อน โอเค้
‎ต่อไปก็พันไม้ไว้แล้ววางด้านบน
‎ลองดูด้วยกันนะ
‎- นั่นแหละ ‎- ช้าๆ
‎สีเข้าสีออก สีไปสีมา
‎- สีเข้าสีออก สีไปสีมา ‎- ปล่อยเชือกไว้
‎หมุนไปเรื่อยๆ
‎เชือกนี่โหดชะมัด
‎โอ้ ว้าว มาแล้ว เก่งมาก
‎- โอปา ‎- ติดแล้ว
‎เราก่อไฟสำเร็จ
‎- เก่งมาก ไฟติดแล้ว ‎- ยินดีด้วยเพื่อน เก่งมาก
‎- เก่งมาก ‎- เจ๋งว่ะ
‎พวกคุณเจอกันได้ยังไง
‎เจอครั้งแรกก็ไม่ชอบขี้หน้ากัน
‎ไม่เลย ท่าไม่ดีตั้งแต่แรกเจอ
‎- จริงเหรอ ‎- ใช่
‎ตีกันประจำ มีเรื่องกันตลอด
‎- เหรอ ‎- หมอนี่ชอบทำให้ผมปรี๊ด
‎เหมือนรู้ว่าต้องใช้ไม้ไหนมายั่วโมโหผม
‎- แล้วเขาก็มาหลงรักเพื่อนซี้ผม ‎- เหรอ
‎เธอเทเขา แล้วก็อย่างที่เห็น
‎หมอนี่ไม่ยอมไปไหนเลย
‎- คุณแต่งงานหรือยัง ‎- แต่งแล้วครับ
‎ผมมีภรรยาแสนสวยชื่อนิตยาและลูกที่น่ารัก
‎- พวกคุณสนิทกันหมดไหม กับดีพิกา ‎- สนิทมาก
‎หมอนี่กับดีพิกา ภรรยาเขา
‎- หลงลูกชายผมสุดๆ ‎- ครับ
‎- เป็นเรื่องที่วิเศษมาก ‎- เขานำความสุขมาให้เราทุกคน
‎อธิบายไม่ถูกเลย
‎คุณเองก็เป็นคนมั่นคงและรักครอบครัว
‎ไม่มีอะไรวิเศษไปกว่าครอบครัวแล้ว
‎ผมพยายามเบรกแล้ว แต่เขาชอบสปอยล์ลูกผม
‎บอกจะซื้อลัมโบร์กินีและอะไรก็ไม่รู้ให้
‎จนภรรยากับผมแบบว่า "เบาได้เบา"
‎อายุ 20 เดือนแล้ว เขาต้องชอบแน่
‎- ยอดเยี่ยม ‎- ใครๆ ก็มีลุงคนหนึ่ง
‎- ที่ชอบตามใจ ‎- แน่นอน
‎และผมขอเป็นลุงคนนั้น
‎แน่นอน ลองนึกว่ามีรานวีร์เป็นลุงของคุณสิ ‎แค่นี้สบายแล้ว
‎วิบวับๆ เจ้าหนุ่มน้อย
‎เห็นแก่ตัวจริงๆ
‎เราจะถามอะไรรานวีร์ผู้ยิ่งใหญ่สักหน่อย
‎แต่นี่ไม่ใช่คำถามจากผม ‎ทว่าเป็นคำถามที่คุณอยากรู้
‎คุณอยากให้ผมถามอะไรรานวีร์ อยากให้ผมถาม
‎"รานวีร์ ซิงห์ตัวจริงคือใคร" นอกจอภาพยนตร์
‎และเบื้องหลังฮีโร่ ตัวจริงของเขาเป็นยังไง
‎หรืออยากให้ถามว่า ‎"เขาพบคู่ชีวิตของเขาได้ยังไง"
‎เราพูดถึงดีพิกา ‎สตรีที่เป็นเหตุผลให้เขาออกเดินทางครั้งนี้
‎คุณอยากถามเรื่องอะไร ตัวตนที่แท้จริงของเขา
‎หรือครั้งแรกที่พบศรีภรรยา
‎คุณเลือกได้เลย
‎เป็นเรื่องราวที่สวยงามมาก
‎ผมโชคดีจริงๆ ที่มีเธออยู่ในชีวิต
‎ผมเจอเธอช่วงปี 2012
‎ผมได้เซ็นสัญญาแสดงหนังใหญ่ ‎ของสุดยอดผู้กำกับอัจฉริยะ
‎หนังฟอร์มยักษ์เลย
‎วันนัดอ่านบทครั้งแรก
‎จำได้ว่าผมนั่งอยู่ที่โต๊ะสนาม ‎ที่บ้านริมทะเลของเขา
‎ลมทะเลพัดมาจากทางนี้
‎ผมนั่งตรงนี้ เตรียมพร้อมอ่านบท
‎รู้อยู่แล้วว่าดีพิกาจะมา ‎นี่คือนัดอ่านบทครั้งแรกของเรา
‎และผมก็ตื่นเต้นเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
‎ผมไม่เคยลืมเลย เสียงออดดังขึ้นที่ประตู ‎แล้วผมก็หันไปมอง
‎ประตูไม้บานใหญ่เปิดออก
‎เธอใส่ชุดสีขาวทั้งตัว แล้วลมก็พัดมาตอนนั้นพอดี
‎วินาทีนั้นเหมือนเวลาเดินช้าลง
‎เป็นภาพสโลว์โมชั่นที่เธอเดินผ่านประตูมา
‎ผมสยายปลิวไปตามลม ‎เหมือนภาพฝันของหญิงสาวในชุดขาว
‎- พวก เท่านั้นแหละ ‎- เท่านั้นแหละ
‎- ไปไหนไม่รอดแล้ว ‎- ผมก็คือ…
‎วินาทีนั้นเลย
‎สำหรับผมมันใช่เลย ‎เหมือนรักแรกพบที่ตราตรึงใจ
‎ทุกคนฉุนมากแบร์
‎เพราะตอนนั้นใครๆ ก็หลงรักเธอ ‎เธอเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในอินเดีย
‎และเราก็รู้ว่าสองคนนี้ต้องลงเอยกันแน่
‎วันนั้นผมนี่เป๋ไปเลย ไม่สบอารมณ์สุดๆ
‎แล้วพอผมกับดีพิกาอยู่ด้วยกัน ‎ก็ร้อนแรงเหมือนกองไฟ
‎แค่ประกายเล็กๆ ก็ลุกโชน
‎ระหว่างนั้น
‎ผ่านไปได้สักหกเดือนที่เราคบกัน
‎- ผมก็รู้ว่าเธอคือคนที่ผมตามหา ‎- น่ารักจัง
‎- เรามีซากสัตว์ทั้งตัวอย่างที่เห็น ‎- ครับผม
‎- กลิ่นเน่าเริ่มโชยแล้ว ‎- โอเค
‎เบาะแสก็คือแมลงวัน
‎ที่ใดมีแมลงวัน ที่นั่นย่อมมีหนอนแมลงวัน
‎เจ้าหมูป่าตัวนี้มีพวงอัณฑะที่ใหญ่มาก
‎เนื้อมันเน่าไปแล้ว
‎เลยมีสองทางเลือกที่ยังพอกินได้
‎หนึ่งคืออัณฑะหมูที่มีหนังหุ้มป้องกันไว้
‎ก็เลยยังไม่มีตัวอะไรมากิน
‎อีกทางเลือกคือหนอนแมลงวันซึ่งกินได้
‎ทำไมต้องกินหนอนแมลงวันด้วยล่ะ
‎เพราะหนอนแมลงวันมีโปรตีนมากกว่าเนื้อวัวอีก
‎พวกมันเหมือนน้ำหนองชุบแป้งทอด
‎เหมือนน้ำหนองทรัฟเฟิล จะกินเข้าไปได้ยังไง
‎มันดีนะ ถ้าอยากทำความสะอาดแผล
‎ก็ให้หนอนแมลงวันกินแผลช่วยกำจัดแบคทีเรียได้
‎งั้นกินอัณฑะหมูป่าไหมล่ะ ก็ดูไม่…
‎- นายก็กินอัณฑะสิ ‎- ฉันอดอาหารอยู่
‎การเดินทางคราวนี้เจ๋งตรงที่…
‎อดอาหารอะไร ห้านาทีก่อนบ่นหิวใจจะขาด
‎คุณไม่ใช่ผู้สร้างความทรงจำในการเดินทางครั้งนี้
‎- ก็จริง ‎- รานวีร์
‎- ไม่ครับ ขอเถอะ ‎- คุณคิดว่าไงครับ
‎- อยากเห็นรานวีร์… ‎- ไม่เอาน่า แบร์
‎- เคี้ยวหนอนแมลงวัน ‎- ไม่เอา แบร์
‎หรืออยากเห็นเขากินอัณฑะหมูคำโต
‎- ไม่เอา ‎- เลือกได้เลย
‎คืออย่างนี้นะพวก
‎- พี่แบร์บอกว่า ‎- ไม่มีทางอื่นแล้ว
‎เนื้อหมูป่าเน่าไปแล้ว เรากินไม่ได้
‎ก็เลยต้องกินน้ำหนองชุบแป้ง ‎ซึ่งก็คือหนอนแมลงวัน
‎คุณจะให้ผมกินแมลงหรืออัณฑะหมูป่า
‎คุณคือเจ้าชะตาผู้มีอำนาจเพียงหนึ่งเดียว
‎คุณเลือกได้เลย เราจะทำตามบัญชา
‎ดูท่าจะละลายในปาก
‎น่าสนใจที่หลายๆ คำในอินเดีย
‎ใกล้เคียงกับคำอังกฤษมากใช่ไหม
‎อย่าง "ป่าเขา" และ "ละลาย"
‎ผมรู้สึกเหมือนเราสองประเทศ ‎มีสายใยที่ตัดไม่ขาด
‎ครับ
‎อินเดียเป็นประเทศหนึ่งที่ผมชอบที่สุดในโลก
‎ผมชอบความหลากหลาย
‎เราคุยกันแล้วก่อนหน้านี้
‎แล้วทุกอย่างก็ร้อนไปหมด
‎ใช่ไหม
‎อาหาร อากาศ
‎- คนก็ฮ็อต ‎- ผู้คน
‎มีหัวใจที่อบอุ่น ร้อนแรง
‎หัวใจที่อบอุ่นเสมอ ผมปลื้มนะ
‎เห็นได้ชัดมากในคนอินเดีย สัมผัสใจได้เลย
‎ครับ
‎พร้อมจะกินอัณฑะหรือยัง
‎ไม่
‎โอ้โฮ ร้อนๆ
‎- โอเค มา ชนๆ ‎- ชน
‎ของผมตรงกลางยังเย็นๆ เละๆ อยู่เลย
‎เคล็ดลับคือต้องเลิกคิดว่ามันคืออะไร
‎- ก็ไม่แย่นะ ‎- ใช่
‎กินให้หมดเลย รานวีร์ จะได้ไม่เสียของ
‎- ไม่ ‎- ไม่เป็นไร ฉันอิ่มแล้ว
‎- วันสำคัญมาถึงแล้วพวก ‎- ใช่แล้ว วันนี้แหละ
‎- โอเค เราจะรื้อค่ายทิ้ง ‎- พี่ชาย
‎คว้าเชือก สายรัดนิรภัยและเป้ ‎จะได้เดินทางกันต่อ
‎แบร์ พี่ชาย ต้องบอกลากันตรงนี้แล้ว
‎เป็นการเดินทางที่สุดยอดมาก ‎ใจฉันก็อยากพานายไปหาดอกไม้นั่นนะ
‎แต่นี่คือการเดินทางของนาย ‎และนายต้องพิชิตมันด้วยตัวเอง
‎คุณเป็นคนดีจริงๆ ยินดีที่ได้ร่วมเดินทางกันนะ
‎- ขอบคุณมากแบร์ สุดยอด ‎- ผมเห็นเขามีกำลังใจขึ้นมาเลย
‎- จริงๆ ‎- ขอบคุณมากครับ
‎- นายจะไปแล้วเหรอ ‎- ฉันต้องไปแล้ว
‎แล้วเจอกันนะ พี่ชาย โชคดีนะ
‎ดูแลตัวเองนะ
‎- เวลาไม่คอยท่า ‎- ครับผม
‎เราใช้เวลาในภารกิจนี้มากกว่าที่ตั้งใจไว้
‎ตอนนี้เหลือเพียงไม่กี่ชั่วโมง
‎เราต้องรีบหาดอกไม้ให้เจอโดยเร็วที่สุด ‎แล้วไปที่จุดอพยพ
‎ถ้าได้ดอกไม้มาแต่ไปถึงจุดอพยพไม่ทัน ‎เราก็ต้องติดอยู่ที่นี่
‎หรือถ้าชวดดอกไม้ ภารกิจทั้งหมดก็จะล้มเหลว
‎แบร์ บอกตรงๆ ผมไม่ไหวแล้วจริงๆ
‎- ผมรู้ ‎- ให้ตาย
‎คุณเก่งมากแล้ว
‎เราจะค่อยๆ ไต่ขึ้นไปทีละนิดๆ นะ
‎พอไปถึงบนนั้น ค่อยตั้งหลักใหม่ ‎และมุ่งหน้าไปจุดต่อไป
‎เราอยู่ใกล้มากแล้ว
‎ทุกก้าวจากนี้จะพาเราเข้าใกล้จุดหมาย
‎ลุยต่อ
‎ฮึบ
‎ขุดพลัง…
‎ที่ซ่อนลึก…
‎ในตัวเอง
‎เซอร์บิกา รามอนดา แกเสร็จฉันแน่
‎(เซอร์บิกา รามอนดา)
‎(จุดพักแรม)
‎เราต้องขึ้นไปตรงนั้น ‎ยอดเขานั่นคือจุดหมายของเรา
‎ขึ้นไปถึงแล้วจะเจอสันเขา
‎และดอกไม้ที่เราตามหา
‎- ปีนไปไม่ไหวหรอกมั้ง ‎- ปีนได้เพราะเรามีเชือก
‎ในเป้ของคุณกับผมยังมีเชือกเหลืออีกเยอะ
‎เรามีตะขอเกี่ยวและม้วนเชือกสำรองนี่อีก
‎โอเค ผมหยิบเชือกออกมาให้
‎โอเค
‎สุดยอด นี่คือถ้วยรางวัลดีๆ นี่เอง
‎ถ้ามาถึงนี่ แต่ไม่พกปืนยิงตะขอเกี่ยวมาด้วย
‎ก็คงต้องติดแหง็กอยู่ที่นี่
‎ขอบคุณมากๆ ที่เลือกหยิบปืนยิงตะขอเกี่ยวมา
‎- โอเค ทีนี้ก็มายืนตรงที่ผม ‎- โอเค
‎เราจะเล็งไปที่เชิงผาแรก
‎ให้ตะขอไปยึดกับช่องหินเล็กๆ
‎- หรือรอยแยกบนนั้น ‎- โอเค
‎ทีนี้ก็แขนเหยียดตรง
‎ใช้อีกมือประคองให้นิ่ง นั่นแหละ ผมจัดการให้
‎โอเค เราจะยิงมันขึ้นไปบนนั้น
‎นับสาม สอง หนึ่ง
‎เอาเลย ดึงเลย
‎- นั่นแหละ ‎- เกี่ยวโดนเฉยเลย
‎โอเค ทีนี้ก็ต้องติดจูมาร์ไว้กับเชือก
‎ดึงอุปกรณ์ช่วยไต่ขึ้น
‎ไต่ขึ้นไปถึงเชิงเขา จากนั้นก็สวมหมวกนิรภัย
‎แล้วเดี๋ยวผมจะสอนคุณใช้จูมาร์หลักสูตรด่วนจี๋
‎- เพื่อไต่ผาหิน ‎- "จูมาร์" เหรอ
‎เราจะปีนขึ้นไปจากตรงนี้ แล้วเมื่อถึงหน้าผา
‎เราจะสาวเชือกขึ้นไป
‎โอเค จากนั้นเราจะไต่สลับพัก ‎เป็นช่วงๆ จนไปถึงยอด
‎โอเค บทเรียนใหม่แกะกล่องของคุณนะ รานวีร์
‎ทำตามผมแบบนี้ คล้องไว้
‎นี่เรียกว่า "จูมาร์"
‎ดันขึ้นไป
‎ใช้น้ำหนักตัวทั้งหมดช่วย
‎ออกแรงดึง มือนี้กับมือนี้ดึงเชือก แล้วดันตัวขึ้นไป
‎ทีนี้ก็ห้อยตัวพักได้
‎จะดันให้สูงอีกก็ได้ ใช้มือทั้งสองข้าง
‎ห้อยตัวพัก ค่อยๆ ไต่ขึ้นไป
‎เจ้านี่มีอะไรรับประกันไหม
‎ไม่มีหลักประกันอะไรทั้งนั้น
‎เราโยนหลักประกันทิ้งไปราวๆ 36 ชั่วโมงก่อน
‎พูดอีกก็ถูกอีก
‎เข้ามาใกล้ๆ ผม
‎โอเค เอาล่ะนะ
‎นั่นแหละ
‎- แล้วก็ล็อก ‎- ดัน
‎ใช่ ดึงเลย
‎นั่นแหละ ทีนี้ก็ดึงตัวเองขึ้นมา
‎เลื่อนขึ้นมา
‎นั่นแหละ
‎เวลาต้องพัก ก็ปล่อยเลย เยี่ยม
‎ห้อยต่องแต่ง
‎กระโดดเบาๆ ก็ได้ มันจะช่วยทุ่นน้ำหนัก
‎คุณคอยช่วยผมฝ่าฟันทุกอุปสรรคมาได้
‎คุณเลือกทางที่ถูกต้องเสมอ ผมถึงได้มาอยู่ตรงนี้
‎เหลืออีกแค่นิดเดียวเท่านั้น
‎งานนี้โหดหินสุดแล้ว
‎เก่งมาก ครึ่งทางแล้ว
‎ช่วยพูดตามผมได้ไหม
‎บทสรรเสริญหนุมาน
‎"ไจ บาจรัง บาลี" พูดเป็นเพื่อนผมได้ไหม
‎- ไม่รู้สิ ‎- ผมรับประกันเลย
‎นี่คือประโยคเรียกพลังขั้นสุด
‎พูดช้าๆ นะ
‎- ไจ ‎- ไจ
‎- บาจรัง ‎- บาจรัง
‎- บาลี ‎- บาลี
‎นับสามแล้วพูด หนึ่ง สอง สาม
‎ไจ บาจรัง บาลี
‎- ไจ บาจรัง บาลี ‎- ใช่ ไหวอยู่แล้ว
‎- สบายมาก ‎- ไปกัน
‎ใช้ขาได้เลย จุดนี้ใช้ขาช่วยได้เยอะ
‎ห้อยตัวไว้ก่อน
‎ดันที่จับขึ้น
‎- ดันขึ้น นั่นแหละ ‎- ดัน
‎ไม่ยอมแพ้โว้ย
‎โอเค ไปกันเถอะ
‎แบร์ ผมไม่อยากหยุดแค่นี้
‎แต่ไม่รู้ว่าร่างกายมีแรงเหลือพอไหม
‎ผมไม่แน่ใจอีกต่อไปแล้ว
‎ผมยังใจสู้และตั้งใจจริง
‎แต่ไม่รู้แล้วว่ายังมีเรี่ยวแรงพอหรือเปล่า
‎ไหวแน่นอน ร่างกายคนเรามีศักยภาพอีกมากมาย
‎มากกว่าที่เรารู้ด้วยซ้ำ
‎คุณสอบผ่านฉลุยแน่ ดึง
‎- มา ‎- มา ลุยกันต่อ
‎พลังใจของรานวีร์หยุดไม่อยู่จริงๆ
‎บ้าเอ๊ย
‎ฮึดสุดท้ายแล้วรานวีร์ คุณทำได้
‎นึกถึงทุกอย่างที่คุณผ่านมาได้สิ
‎เราจะพิชิตภารกิจนี้แบบปังๆ
‎แบร์ ผมไม่ไหว หมดแรงแล้ว
‎ไหวสิ เชื่อผม
‎สองวันมานี้ ผมเห็นมากับตา
‎ตอนนี้คุณทรมาน ผมรู้ แต่คุณทำได้ ‎มาเถอะ ฮึดสุดท้ายแล้ว
‎คิดถึงดีพิกา คิดถึงดอกไม้
‎คิดถึงทุกสิ่งที่คุณผ่านมาได้
‎ไม่ยอมแพ้หรอกโว้ย
‎แค่นี้หยุดฉันไม่ได้
‎ฮึดเข้าไว้
‎เก่งมาก รานวีร์
‎บ้าเอ๊ย
‎บ้ามาก
‎ผมไม่เคยบอกว่าการเดินทางนี้ง่ายดาย
‎แต่บอกว่าถ้าคุณไม่ยอมแพ้และทุ่มเทสุดพลัง ‎คุณทำสำเร็จแน่
‎หลายคนคงเลือกที่จะยอมแพ้ไปแล้ว
‎คนไม่ใช่น้อยเลย
‎แต่คุณก็ผ่านมาได้
‎คุณเอาชนะมันได้จนมาถึงนี่
‎รู้ไหม
‎บ้ามาก
‎ผมเต็มที่แล้ว
‎ผมทุ่มสุดตัว
‎แล้วแม่งทำได้
‎จะขาดใจตาย ‎ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแรงเฮือกสุดท้ายมาจากไหน
‎ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมมีพลังนั้นอยู่ในตัว
‎นั่นแหละคือพลังใจ
‎พลังจากที่อื่นนอกเหนือจากพลังกาย
‎อย่างที่เราภาวนาไว้ในตอนแรก
‎คุณเป็นหน้าเป็นตาของประเทศ ‎ที่มีความบากบั่นไม่ย่อท้อ
‎มุ่งไปข้างหน้าตลอดเส้นทาง
‎แทนพลังแห่งรักที่มีค่ายิ่งกว่าดอกไม้
‎เพราะรักจึงยอมทุกอย่างใช่ไหมล่ะ
‎ถ้าไม่ทุ่มเทก็ไม่มีทางได้มาครอง
‎ภูมิใจในตัวคุณนะ เก่งมาก
‎แต่เรายังต้องหาดอกไม้อีก
‎เรามาถึงแล้ว
‎ตอนนั้นผมไม่ไหวแล้ว
‎คิดว่ายังไงก็ไม่มีทางทำได้
‎แต่แล้วพลังก็มาจากที่ไหนสักแห่ง
‎เป็นประสงค์ของเทพเบื้องบน
‎ผมขอขอบคุณทุกคนมากๆ
‎คุณตัดสินใจถูกต้องทุกย่างก้าว
‎จนผมมาถึงนี่ได้
‎แบร์บอกว่าเซอร์บิกา รามอนดา ‎รอเราอยู่แถวนี้แล้ว
‎เราเหลือเวลาอีก10 15 นาที ‎ก่อนครบกำหนด 36 ชั่วโมง
‎- ต้องหาดอกไม้ให้เจอ ‎- ใช่
‎- ลุยเลย ‎- เฮือกสุดท้ายแล้ว
‎คุณหาฝั่งนี้ ผมจะไปดูอีกฝั่ง
‎ผมเห็นมันแล้ว
‎เจอแล้ว ผมหาเจอแล้ว
‎- จริงเหรอ ‎- ตรงนั้น
‎ใช่เลย นั่นแหละ
‎- ใช่ ‎- ใช่ ขึ้นเด่นเป็นสง่า
‎- ไชโย ‎- โอเค ใจเย็น เราจะใช้เชือกช่วย
‎โอเค คุณคล้องนี่ไว้
‎คุณปีนลงไปเลย ‎ผมจะช่วยดึงทุ่นน้ำหนักให้เท่าที่ไหว
‎อาจจะใช้วิธีคว่ำตัวถอยหลังลง
‎ไต่ลงไปถึงริมหน้าผา
‎- หันเข้าหาคุณใช่ไหม ‎- ใช่ น่าจะใช้ได้
‎- โอเค ‎- โอเค ผมพร้อมแล้ว
‎ไปเลย ด่านสุดท้ายแล้ว เวลาไม่คอยท่า ลุยเลย
‎อย่ามองลงไป อย่ามอง
‎วางมือให้ดี
‎จะบ้าตาย
‎ให้ตาย
‎- เชือกที่ผมมีใกล้จะไม่เหลือแล้ว ‎- โอเค
‎- ต้องลงไปอีกไหม ‎- ใกล้แล้วแบร์
‎ให้ตาย
‎- เป็นไงบ้าง ‎- ได้มาแล้ว
‎- เวลาไม่คอยท่า ‎- รู้แล้ว
‎- ได้ไหม ‎- ได้มาแล้ว
‎ไชโย
‎พวกพี่ไม่ได้มาเล่นๆ
‎แม่เจ้าโว้ย
‎อย่าทับนะ
‎ไชโย
‎- สวยจริงๆ ‎- สวยมาก
‎- งดงามจริงๆ ‎- สมกับที่เป็นสัญลักษณ์แทนใจ
‎คุณบุกป่าฝ่าดงมาถึงนี่ก็เพื่อดอกไม้ดอกนี้
‎ไม่อยากเชื่อ
‎ยินดีด้วย
‎เรื่องหนึ่งที่ผมไม่กังขาเลย ‎ก็คือความรักที่คุณมีให้ศรีภรรยา
‎ผมรู้ซึ้งเลย
‎พูดถูกเลยเพื่อน ‎ดอกไม้นี้เป็นตัวแทนทุกสิ่งทุกอย่าง
‎เราต้องหาทางเก็บรักษามันด้วย
‎- ผมไม่ทันคิด… ‎- โอเค
‎- ไม่ทันคิดเรื่องนี้เหรอ ‎- ไม่มีในสมองเลย
‎นั่นถึงเป็นหน้าที่ผมไงล่ะ
‎ตอนที่เจอดอกไม้แล้วให้เก็บไว้ในนี้
‎ดอกไม้ก็จะปลอดภัย
‎เวลาไม่คอยท่าแล้ว
‎รานวีร์ คุณนี่โรแมนติกจริงๆ
‎ที่รัก ผมเคยบอกไปแล้ว แต่จะย้ำให้ฟังอีกที
‎ผมกล้าพูดเลยว่าคนรักอย่างผมมีคนเดียวในโลก
‎ถึงทุกคน…
‎ความรักของคุณมอบพลังให้แก่ผม
‎เราน่าจะมองเห็นจุดรับตัวได้จากบนนี้
‎ทหารจะมารับเรา
‎สิ่งหนึ่งที่ผมรู้ก็คือพวกเขาตรงเวลาเสมอ
‎ไม่เกินสองนาที
‎ทางนี้
‎- ทำไมไปอีกทางล่ะ ‎- แย่แล้ว
‎พวกเรากลืนไปกับผืนหญ้า
‎เขาไม่เห็นเราแน่
‎มีของที่ช่วยได้
‎ขอให้เราใจตรงกันทีเถอะ
‎เชื่อมือผมได้เลย
‎- ทีนี้ล่ะ ‎- ทีนี้ล่ะ
‎โอเค
‎- เอาล่ะ จัดไป ‎- อัจฉริยะ
‎- ลุยเลย ‎- ลุย
‎ลุยเลยพวก
‎กลับรถแล้ว พวกเขาเห็นเราแล้ว
‎เก่งมาก รีบไปเร็ว
‎ไปเร็ว
‎เยี่ยมมากรานวีร์ คุณทำสำเร็จ
‎โอเค ลุยภารกิจต่อไปกัน
‎ภารกิจอะไร
‎คุณต้องชอบแน่ แต่มันเป็นความลับสุดยอด
‎คำบรรยายโดย: มนฐิตา เฉื่อยทอง