Downloaded from YTS.MX
Dünyanın her yerinde bayramlar coşkuyla kutlanır.
Bu kutlama; ziyafet, festival,
tören, gösteri, yürüyüş
Official YIFY movies site: YTS.MX
ya da parti şeklinde olabilir.
Önemli olan, birliktelik duygusu ve geleneklerdir.
Los Angeles'ta Pentatonix adlı a cappella grubunun
yani, bu arkadaşların…
en sevdikleri gelenek, istisnasız her yıl hayranları için
Noel şarkıları söylemek.
Ama bu yıl, işi biraz ağırdan almışlardı.
Bayram haftası yaklaşıyordu. Çok az zamanları kalmıştı.
Bir mucizeye ya da en azından tatil sihrine ihtiyaçları vardı.
PENTATONIX DÜNYA TATİLİ
Peki.
Kayıt Stüdyosu, Hollywood
Şunu bir deneyelim. Ses kontrol.
Havaya girmek için önce bir kez söyleyelim mi?
-Başlayalım mı? -Deneyelim mi?
-Deneyelim. -Hadi.
Ben isterim.
Bir, iki, bir, iki, üç, dört…
Hâlâ iyiyiz.
-Evet. Güzel söyledik. -İşte bu.
-Ama bize yeni şarkılar lazım. -Evet.
Neredeyse bir yıldır Noel albümü çıkarmıyoruz.
-Evet. -Yani, iyi bir şey olmalı.
Söyledik. Söyledik. Söyledik.
Başımız dertte galiba.
Dünyadaki bütün Noel şarkılarını söylemişiz.
Söyledik. Söyledik. Söyledik.
Çocuklar, bir fikrim var.
Sakın "gitar" deme.
Gitar kullansak nasıl olur?
-Aman tanrım. -Evergreen'de olduğu gibi mi?
Evet ama elektrogitara ne dersiniz?
Matt, bu konuyu konuşmuştuk.
-Ama gitar çok güzel bir şey. -Sadece insan sesi kullanıyoruz.
Evet anne. Gerçekten baktırman lazım.
Evet, doğal bir renk değil.
Tamam, kapatmam lazım. İşteyim.
-Pardon, sen kimsin? -Galiba yanlış odaya…
Çocuklar, benim. Sizi kurtarmaya gelen menajerinizim.
Menajerimiz değil.
Mecburen menajeriniz oldum. Janet tatilde ve harika fotoğraflar paylaşıyor.
-Janet'i nereden tanıyor? -Janet işte.
Çok gergin görünüyorsunuz.
Hissettiğim şey bu mu?
Bakın, sizi suçlamıyorum. Gerçekten suçlamıyorum.
Şirket, albümü bütün dünyada yayınlayacak.
Yani, dünyadaki herkese
cazip gelecek bir albüm yapmak zorundasınız.
Bu arada, müziğin nerede kaldığını soruyorlar.
Onlara son durumu aktarayım.
-Ben olsam… -Bir şey söyleme.
Ellerinde bir şey yok.
Hiçbir şey yok.
Çocuklar, üzgün bakın. Üzgün bakın.
-Dur. -Tamam. Gönderdim!
-Sakın gönderme o… -Yaşasın.
Vay be. Hemen yazdılar.
Çıldırdılar. Aman tanrım.
Durun bakalım Bay Menajer. Durun.
Durum kontrolümüz altında. Sadece biraz düşünmemiz lazım.
İyi fikir.
Biraz ara verip toparlanalım.
Çünkü kayıt teknisyeni bulmayı unuttuğumu fark ettim.
Zaten mikrofonlar da bir yere bağlı değil, yani…
Evet, ben de onu merak etmiştim.
-Pardon. -Evet.
Tamam! Bakın, ne diyeceğim.
Mola odası. Evet.
Beş dakika mola verelim. Mola verin ve mola odasına girin.
-Evet. -İyi fikir.
-Mola odasına girelim. -Tamam. Ben de bir video izleyip
albüm kaydı, master, miks işlerini öğreneyim, tamam mı?
-Ne diyor bu? -Tamam.
-DJ oldu. -İyi şanslar.
-Tamam. -Teşekkürler. Bu iş bende!
-Peki. -Menajeriniz burada!
Aman tanrım.
MOLA ODASI Posta Odası
Ne? Hepiniz bunları görüyor musunuz?
İnanılmaz bir yer.
Burası neresi?
Bir stüdyoda niye bu kadar büyük bir posta odası var?
Bu işte inanılmaz bir yan var.
İnanılmaz olan ne, biliyor musun?
Mitch'in bu odaya uyumu.
Teşekkür ederim. Buna "Baston Şeker Şıklığı" diyorum.
Arkadaşlar, kapı yok oldu.
Eyvah. Bu hiç iyi değil.
Merak etmeyin!
Merak etmeyin! Ben hallederim.
Şifreyi ezberlemiştim. İşte tam burada.
Favori şarkımın notalarıydı. Ama hangi favori olduğunu hatırlamalıyım.
-Burada kapalı kalmadığımızı söyleyin. -Peki, burada kapalı kalmadık.
Ama kaldık.
Hayır. Bu değilmiş.
Telefon da çekmiyor.
Burada ne yapabiliriz ki?
Sanırım bu mektupları okuyabiliriz.
Bu, çok büyük bir suç.
Ama hepsi bize yazılmış.
Vay canına.
Dünyanın dört bir yanından gelmişler.
Avustralya'dan var. Fransa'dan var.
Bu, Arendelle'den gelmiş.
Nasıl hâlâ erimemiş?
Iowa'dan. Daha önce hiç Iowa'dan mektup almamıştım.
Sayısız hayran mektubu var.
Bunu Scott'ın annesi göndermiş.
Bunu da. Bunu da.
-O da hayranımız. -Bir saniye.
Paniğe kapılmak istemiyorum
ama bir albüm çıkarmamız lazım ve biraz korkmaya başladım.
Kevin, buna panik denir.
Gerçekten mi? Buradaki mektuplar uçuyordur tabii.
Bu, Japonya'dan gelmiş.
"Sevgili Pentatonix.
Size kocaman bir Noel selamı göndermek ve iyi seneler dilemek istedim."
Adım, Masahiro.
Tokyoluyum.
TOKYO, JAPONYA
Birkaç yıl önce, bir öğretmenim bana bir şarkınızı dinletti.
Bu beni şarkıcı olma hayalimin peşinden gitmeye teşvik etti.
Şarkı söylemek
Bunun için seneye yurt dışında bir müzik okuluna gideceğim.
Açık konuşacağım.
Tokyo'dan ayrılmak beni ürkütüyor.
Ama nereye gidersem gideyim memleketimin anılarını da götüreceğimi biliyorum.
Özellikle de Noel zamanının anılarını.
Tokyo Skytree'den Tokyo İstasyonu'nun çevresindeki süslemelere kadar her şeyi.
Elbette, en sevdiğim anılarım arasında ailemle yaşadıklarım da var.
Her zaman muhteşem bir Noel yemeği hazırlamaya özen gösteririz.
Japonya'da Noel'de pek çok farklı yemek yenir.
Mandalinalı tavuk isteyen?
Tavuk, makarna salatası…
Bunda ne var?
Avokado, turp filizi ve peynir.
Annem daima bizi şaşırtır.
Dana yanağına mı sarılmış?
İnanılmaz!
Sizi bilmem ama,
bence Noel yeni anılar kazanmak için mükemmel bir zaman.
Bu yıl, Noel'in her anının tadını çıkarmaya gayret edeceğim.
Noel, aynı zamanda Yuya'nın doğum günü.
Onunla doğduğumuzdan beri arkadaşız.
Bu yıl ikimiz de hayallerimizi gerçekleştirmek için uzaklara gideceğiz.
Yuya, keşiş olmak için eğitim alacak.
-Tabağı kesiyorsun. -Tabii ki kesmiyorum.
Buna "dağa gitmek" deniyor.
Yani, birkaç yıl görüşemeyeceğiz.
Umarım beni unutmaz.
Beni hayallerimin peşinden gitmeye teşvik ettiğin için sağ ol Pentatonix.
Bunun bir maceranın başlangıcı olduğunu biliyorum
ve arkadaşlarım ve ailem bana destek olduğu için çok mutluyum.
Her gittiğim yere evimden bir parçayı da götürüyorum.
Umarım sizin de size eşlik eden güzel anılarınız vardır.
Masahiro.
"Umarım sizin de size eşlik eden güzel anılarınız vardır.
Masahiro."
Çok güzel bir söz. Ve doğru da.
Noel'i Noel yapan, anılardır.
Yani, bence bu albümü yapmanın her anının tadını çıkarırsak
insanlara sevinç veren ve hiç eskimeyen bir müzik üretebiliriz.
Bu çok güzel bir şey
ve Masahiro'nun hayallerinin peşinden gitmesine çok sevindim.
Belki bir gün beraber turneye çıkarız.
-Evet. -Olabilir.
-Tekrar Japonya'ya gideriz. -Evet.
Bu, İtalya'dan gelmiş.
Bakalım ne yazıyor.
"Sevgili Pentatonix.
İtalya'da gayda çalan çobanlar olduğunu biliyor muydunuz?"
Etiyopya'da Noel'in
7 Ocak'ta kutlandığını biliyor muydunuz?
Bu çok hoşmuş. Noel Baba Avustralya'ya gidince
Ren geyiklerini dinlendirip onların yerine kanguru kullanıyormuş.
-Çok hoş. -Çok komik.
-Yerinde. -Doğru.
Çok hoşuma gitti.
Hayran mektuplarını çok sevsem de bu odadan çıkmak zorundayım.
Evet.
Sesimi duyan var mı? Kimse var mı?
Tamam, hayır. Sorun yok. Halledeceğim.
Birkaç kişiyi arayacağım.
Sizi hemen çıkaracağım. Tamam mı?
Peki. Peki.
-Biraz sakinleşmem lazım. -Evet.
-İyiyiz. -Otur oraya. Sorun yok.
Sonuçta, denemeye değerdi.
Bir saniye!
Neler oluyor böyle?
Bir saniye. Bu…
Bu, Grenada'dan.
Çok ilginç. Annem de Grenadalıdır.
"İyi bayramlar Pentatonix.
Umarım bu harika günlerin tadını çıkarıyorsunuzdur.
Size güzel Grenada adasından yazıyorum."
Grenada.
Grenada, Karayiplerde çok küçük bir ada ve ben burayı çok ama çok seviyorum.
Yeni bir Noel albümü hazırladığınızı biliyorum
ve onu özel birine ithaf etmeyi düşünüp düşünmediğinizi merak ediyorum.
Adım, Sabrina.
Birkaç yıl önce büyükannemi kaybettim
ve yılın bu döneminde daima onu çok özlerim
çünkü bayramlar aile ve arkadaşlarımızla bağımızı güçlendiren günlerdir.
-Günaydın Emma. -Günaydın.
Güzel bir yemek yapacağım.
-Ne güzel. -Oil Down yapacağım.
Hindistan cevizi var mı?
-Elbette. -Güzel.
Bu senin.
-Sağ ol Emma. -Bir şey değil.
Hep birlikte yaptığınız ilk yemeği hatırlıyor musunuz?
Elbette hayır.
Benim hatırladığım ilk yemekte büyükannem vardı.
Evet.
Şimdi de bayram vesilesiyle ailece yemek yapmak istiyorum.
Bu dönemde onun ruhunu hep yanımda hissediyorum.
Siz de gelir misiniz?
Tabii.
Dünyanın her tarafına dağılmış Grenadalılar var.
Hepimizi birbirimize bağlayan unsur, adamızdır.
Onun doğası, insanları ve elbette yemekleridir.
Herkese selam!
-Evet. -Mutlu Noeller.
Her Noel'de
ailemle nehir kıyısına gideriz ve büyük bir tencere yemek yaparız.
Çok eğleniriz.
Büyükannem çok güzel yemek yapardı.
Oil Down'ı onun eski bir tarifine göre yapıyoruz.
-Mutlu Noeller. -Evet. Kesinlikle.
Bu bence Grenada'da Noel'i kutlamanın mükemmel bir yolu.
İçinde bol bol ekmek ağacı meyvesi, mantı, calalu ve Hindistan cevizi sütü var.
Renkleri Grenada bayrağını temsil ediyor.
Kimse büyükannem kadar güzel yapamaz
ama bizim yemeğimiz de güzel oldu.
Büyükannemden bu gelenekleri ve Grenada sevgisini
aldığım için çok şanslıyım.
-İşte. -Evet!
Birliktelik duygusunu yaşamanın en güçlü yolu,
sokaklarda şarkı söyleyip dans etmek.
İlahi söyleme geleneğinin bizdeki şekli bu.
Bir kamyonun arkasına doluşup müzik yapıyoruz.
Bir tür parti.
Grenada'dan Mutlu Noeller.
Sevgiler, Sabrina.
ÖZEL POSTA
"Not: Albümünüzü ithaf edecek birini arıyorsanız
belki büyükanneme ithaf edebilirsiniz.
Grenada'dan Mutlu Noeller."
Öyle yapalım.
Belki büyükannesine ithaf etmeliyiz.
Tanrım, bu… Bu mektup pek çok anıyı canlandırdı.
Düğünümü hatırlarsınız.
Kerkede çayı içip siyah pasta yemiştik.
Annem Grenada kültürünü yansıtmak istemişti.
Çocukken pazar sabahları annem bize
dört dörtlük bir Grenada kahvaltısı hazırlardı.
Baharatlı sıcak çikolata, tuzlu balık ve mısır ekmeği olurdu.
Annem bu yiyeceklerin bizi bir araya getirmesini isterdi.
Çocukken siz de Sabrina'nın adada yaptığı gibi yemek yapma partileri
yapar mıydınız? Yoksa…
Hayır, çünkü o yemekleri yapmak bir hafta sürüyor.
-Yani, annen tek başına yapıyordu. -Evet.
Kentucky'de çevremizde Karayiplerden gelen kimse yoktu.
Ama annem hâlâ pek çok Grenadalıyla haberleşir.
-Hoş. Harika. -Güzel.
Evet ya. Sabrina ve büyükannesi…
Bu bana kendi büyük büyükannemi ve büyükannemi hatırlattı.
Noel Gecesi'nde gelir ve bize yemek yaparlardı.
Bütün akşamı Noel yemekleri yapmakla geçirirlerdi
ve hepimizin uykusu gelirdi.
Peynirli makarnanın kokusu ve havası…
-Çok güzeldi. Her şeyiyle. -Nefis.
Size geleceğim. Müthiş.
Haklısın. Gerçekten tadına bakmalısın.
Ama bu gelenekler çok önemli ve…
Mitch?
Mitch.
Mitch!
İyi misin? Ne yapıyorsun?
Hâlâ sinyal yok. Hiç çekmiyor.
Buranın duvarları kurşundan mı?
Kar mı bu?
İçinde bir şey var.
Çocuklar, bu mektup İzlanda'dan gelmiş.
İzlanda'ya bayılırım.
Hayatımda gördüğüm en güzel yer.
Sevgili Pentatonix. Adım, Eva. İzlanda'da yaşıyorum.
Sizin yaşadığınız yer de farklı olmayabilir
ama Noel burada gerçekten çok büyülü bir zamandır.
REYKJAVIK, İZLANDA
Yılın her şeyin mümkün olduğu zamanıdır.
Burada gündüzler birkaç saat sürüyor.
Belki de bu yüzden, karanlıkta dolaşan
büyülü yaratıkların anlatıldığı pek çok masalımız var.
Noel'den önceki gecelerde Yule Adamları dağlardan iner.
Pencereye bir ayakkabı bırakırsak
gizlice gelir ve usluysak bir hediye bırakırlar.
Ama yaramazlık yaptıysak çürük patates bırakırlar.
Yule Adamları çoğu zaman yaramazlık yaparlar.
Tencereleri yalar, sosis çalar, kapıları çarpar, sürekli yemek ararlar.
Yule Adamları'nın büyüsü yüzünden evin her tarafında garip şeyler olur.
Anne babalarımız bize uslu durmazsak
Yule Adamları'nın annesi Grýla'nın bizi yiyebileceğini söyler.
Grýla, dağda yaşayan büyülü bir troldür.
Bu yetmezmiş gibi, Grýla'nın kedisi daha da korkunçtur.
Noel'de yeni giysiler giymeyen çocukları yer.
Annem babam, müzisyen ve müzik öğretmeni.
Ben keman ve piyano çalıyorum.
Bir koroda şarkı söylüyorum.
Erkek kardeşim dokuz yaşında. Adı, Leo.
Sesi çok güzeldir.
Rapçi olmak istiyor.
Ailemin müzikle ilgilenmesi çok güzel.
Çok güzel oluyor Eva.
Büyülü yaratıklarla ilgili bütün masallar eğlenceli.
Ama benim Noel döneminde en çok sevdiğim şey, ışık ve sevinç getiren büyü.
Kışın neredeyse bütün gün karanlıkta yaşarız.
Hemen herkes Noel ışıkları yakar ve bütün şehir çok güzelleşir.
Işıkları izlemeyi unutma.
-Görüşürüz. Seni seviyorum! -Ben de seni! Görüşürüz.
Herkes güler ve gülümser
ve dünya çok mutlu bir yer gibi görünür.
Şarkı söylemek, gerçekten hayatımın önemli bir parçası.
Arkadaşlarımla şarkı söylemek için ormana gitmek
beni gerçekten çok mutlu ediyor.
-Merhaba. -Merhaba. Mutlu Noeller.
Umarım Noel'de kar yağar.
-Evet. -Evet.
Noel'in büyüsüyle ilgili en çok neyi sevdiğimi seçmek zorunda kalsaydım
şarkı söylerken oluşan büyüyü seçerdim. Daha büyülü bir şey yok.
Özellikle de beraber söylerken. Tıpkı sizin yaptığınız gibi.
Müziğinizi ve sihrinizi dünyayla paylaştığınız için teşekkürler.
İzlanda karanlık olabilir
ama bir araya gelip şarkı söylerken hepimiz ışık saçıyoruz.
Mutlu Noeller! Eva.
Eva'nın beraber şarkı söylemenin gücünden bahsetmesi hoşuma gitti.
İlk kez beraber şarkı söylememizi hatırlıyor musunuz?
-Tanrım. Evet. -Evet.
Dünyanın en garip duygusuydu.
Dün gibi hatırlıyorum.
Eski a cappella grubumun evindeydik.
Doğru! Evet.
Bizimle kalıyordunuz, yeni tanışmıştık
ve ilk kez beraber söyledik.
Evet, anında bir bağ kurmanın büyüsü çok güzeldi
ama yıllar içinde birbirimizi tanıdıkça,
son on yılda birbirimizin olgunlaşmasını
izledikçe bence bu büyü daha da büyüdü.
Artık çok daha anlamlı ve özel.
-Katılıyorum. -Çok güzel.
Bence Eva haklı.
Birlikte şarkı söylememiz büyülü bir şey.
Ve bunu her zaman yapabiliyoruz.
Ne dediğinin farkında mısın?
Birlikte şarkı söylememiz büyülü bir şey.
İşte böyle dışarıya çıkacağız!
Hay aksi. Hayır.
İşe yarar sanmıştım.
Üzücü.
Üstelik çok güzel söyledik.
Doğru.
Bakın, uçak postası.
Yine Scott'ın annesinden mi?
Annem PTX'i çok seviyor, tamam mı?
Tamam. Öyledir.
"Sevgili Pentatonix.
Hepinize iyi bayramlar.
Size Batı Afrika'dan, Gana'dan yazıyorum."
Adım, Kwame. 13 yaşındayım.
Sizin gibi ben de müziği çok seviyorum.
Müzik benim için beni ben yapan geleneklerle ve kültürle
bağ kurmanın bir yolu.
Bayram günlerini çok seviyorum çünkü yaşadığım yerde…
AKRA, GANA
…bu dönemde müzik her yerdedir.
Her yerde büyük bir şenlik vardır.
-Merhaba. Ne yapıyorsunuz? -Merhaba.
-Salata. -Babana yardım et.
Ülkemizde bayramların en önemli yönlerinden biri yemeklerdir.
Kelewele yapıyoruz. Tamamen Gana'ya özgü bir yemektir.
Hey, hey. Daha değil.
Yemek için şükrediyoruz.
Yemeği olmayanların bulabilmelerini ve doymalarını sağla.
Gana jollof pilavı. Afiyet olsun.
Afiyet olsun.
Gerçi benim tabağımda jollof yok.
Bugün pazara gitmek istiyorum.
Pazarda biraz dolanıp plaja gitmek iyi olur.
Peki, ahenema ve kente giyecek misin?
Sence kolların kente giymeye uygun mu?
Muhtemelen değil ama eğlenceli olacak.
Göreceğiz.
Peki. Gidip giyinin.
Tamam, gidelim.
Kente, rengârenk bir kumaş.
Memleketimizin giysisi.
Oraya Aşanti Bölgesi deniyor.
Kente insana kraliyet ailesindenmiş hissi verir.
Kralların ve kraliçelerin giysisidir.
-Merhaba, merhaba. -Şef.
Babam bir rapçi ve benim ilham kaynağım.
-Sağ olun. -Elbette.
Evet, öyle.
Babam bana tarihimizi ve modern kültürümüzü
yansıtan modern bir müzik yapmanın güzelliğini öğretti.
Ayrıca, Gana'da bayramların
insanlara kendilerini ifade etme şansı verdiğini de öğretti.
Bu, yılın en sevdiğim zamanı.
Bence önemli olan her şey bir araya geliyor.
Hem nereden geldiğim hem de şu anda kim olduğum.
Müziğin zaman içindeki değişimini çok seviyorum.
Gana'daki müziğin geleneklerimizden beslenmesini de çok seviyorum.
Bayram günlerindeyiz. Sana kültürel mirasımızı göstereyim.
Baba, hadi.
Her yerde, farklı nesillerden insanlar birlikte kutlama yapıyor ve hepsi
müziği çok seviyor.
Babam gençliğinde de böyle olduğunu söylüyor.
Şimdi bu geleneği bana aktardı ve ben de onu sürdüreceğim.
Bu, kimliğimi yaşadığım bir zaman.
Umarım bir gün bütün bunları bir sonraki nesille paylaşabilirim.
Gerçekten haklı.
Ben de Noel şarkılarında bunu seviyorum.
Nesilden nesle aktarılıyorlar ama onları güncelleyip
kendi şarkın hâline getirebiliyorsun.
Hepimiz müziğin içinde büyüdük
ama ona ilk ne zaman âşık oldunuz?
Annemle televizyon izleyip şarkı dinlerdim ve sürekli "Ben de
bunu yapmak istiyorum" derdim.
Nihayet, sekiz yaşımdayken beni şan dersine yazdırdı.
İlk müzikal tiyatroya da o zaman katıldım.
Müziğe gerçekten âşık olduğumu orada hissettim.
Artık bunu başkalarına da aktarabileceğimi hissediyorum.
Bu çok hoşuma gitti.
Ben de sekiz yaşındaydım ve şarkı söylemeyi çok istiyordum.
Sürekli şarkı söylüyordum. Sonunda annem beni country müziği revüsüne soktu.
-Güzel. -Çok hoş.
Uygun bir kostüm giydim.
-Kemer tokası ve kovboy şapkası taktım… -Vay. Vay.
…ve George Strait'in klasiği "Ace in The Hole"u söyledim.
Şarkı söyleyip insanları gülümsetmek çok güzeldi.
Buna âşık oldum ve ömür boyu bunu yapmaya karar verdim.
Evet, ben de.
Galiba dört beş yaşlarımdaydım.
Babamın müzisyen rahip olduğunu biliyorsunuz.
Piyano çalıp şarkı söyler.
Bir gün kilisedeyken "Evde söylediğimiz gibi
burada da söyleyelim" dedi.
Sonra mikrofonu aldım, şarkı söylemeye başladım
ve herkes coştu.
Vay be.
Dört yaşındaki Matt'i hayal ediyorum.
Bu hikâyeler çok güzel
çünkü sadece bir albüm yapmadığımızı hatırlamamızı sağlıyor.
Müzik yoluyla hikâye ve geleneklerimizi de aktarıyoruz.
-Bu çok güzel. -Evet.
Müziğimizin dünyanın her yerinden
farklı insanları etkilemesi çok güzel.
Evet, öyle. Gerçekten çok güzel.
Burada kapalı kaldığımız için neredeyse sevineceğim.
Selam kız. Ne haber?
Zamanım var tabii. İşte bir sorun çıktı sadece.
Bir sonraki bayram partimizi planlamaya başlamalıyız.
Cilveli bir Ren geyiği gibi giyinmeyi düşünüyorum.
Tamam. Peki, cilveli Noel süsleri nasıl olur?
-Kirstin, bu sana gelmiş. -Ne…
Aman tanrım. Şuna bak.
-İçine bak. -Sağ ol.
Pinyata bu.
Bunlar Meksika'da Noel'in çok, çok özel bir parçasıdır.
Acaba içinde ne var?
MEKSİKO ŞEHRİ, MEKSİKA
Sevgili Kirstin. Adım, Natalia. Meksiko Şehri'nde yaşıyorum.
Sana niye pinyata gönderdiğimi merak etmiş olabilirsin.
Çünkü senin ailende de Meksikalılar olduğunu duydum.
Meksika'nın kültürel mirasına ve geleneklerine
duyduğum sevgiyi senin de paylaşıp paylaşmadığını merak ettim.
Natalia.
Mutfağa gelip bana yardım eder misin?
Ne yapıyoruz?
Tamale.
Sevindin mi?
Evet.
Biraz da salsa koyalım.
Her zaman iyidir.
Meksika'da bayram dönemi çok özeldir.
Sadece her yer rengârenk ve çok canlı olduğu için değil,
bana ne kadar harika bir ailem olduğunu
hatırlatan bir dönem olduğu için de.
Başka kimler geliyor?
Kardeşim.
Tamam. Eugenia.
Büyükbaban da.
Tito!
Evet. Ama Juan Carlos gelmiyor.
Onu çok özledim.
Noel'de bütün ailemiz toplansa da,
abim üç yıldır bu kutlamaları kaçırıyor
çünkü yurt dışında okuyor.
Eksikliğini en çok Noel'de hissediyorum.
Bu hediye mükemmel olmalı çünkü abim için.
Keşke açarken yüzünü görebilseydim.
Şu olsun!
-Turuncuyu mu beğendin? -Evet.
-Bundan ve şundan lütfen. -Elbette.
Her yıl, bayram döneminde Posadas'a katılırız.
Posadas, Noel Gecesi'nden önce kutladığımız bir gündür.
-Merhaba! Mutlu Noeller. -Merhaba! Hoş geldiniz!
Merhaba! Hoş geldiniz!
Sizi görmek çok güzel.
-Hoş geldiniz! -Size hediye getirdik.
Ooo!
Bunyuelo yaptım.
En sevdiğimiz şarkı olan "Las Posadas"ı söyleriz.
Posadas'ın ne olduğunu biliyor musun?
Hayır.
Posadas, Meryem ile Yusuf'un bebek İsa'nın doğumu için
Nasıra'ya gelişini temsil eder.
Sevginin, yuvanın ve ailenin yüceltildiği bir gündür.
Juan Carlos ve ben pinyataları çok severiz.
Gözlerimi bağladıklarında ve beni döndürdüklerinde çok güleriz.
Her zaman ilk sırayı bana verir.
Bu yüzden genellikle deneme fırsatı bile bulamaz.
Pinyatalar Beytüllahim yıldızını temsil eder.
O, hepimizi evimize götüren kılavuz ışıktır.
Abimi eve getiren pinyata, umabileceğim
en iyi Noel hediyesiydi.
Ailen Meksikalı olduğuna göre,
umarım sana gönderdiğim pinyata seni evine getirir
ve Noel'i bizimle kutlarsın.
Meksika'ya gelmen mümkün değilse
bayramı ailenle ve sevdiklerinle geçirmeni diliyorum
çünkü ailenle bir araya gelmek, benim için gerçek Noel hediyesi.
Çok güzeldi.
Bunu saklayacağım.
Bazen evimizi bulmak için biraz yardıma ihtiyacımız oluyor.
Noel döneminde aileyle zaman geçirmek
ve gelenekler çok önemli.
Ve bence ailemde birlikte
yemek ve başka yiyecekler yapmanın bunda büyük bir payı var.
Maalesef artık babamı kaybettik.
Ailemizdeki önemi çok büyüktü.
Onun ruhunu nasıl yaşatabileceğimizi, bunun için ne yapabileceğimizi konuştuk
ve bence anlatacağımız hikâyelerin ve sürdüreceğimiz geleneklerin…
-Evet. -…bunda çok büyük bir payı olacak.
Mutfakta tamaleler ve bunyuelolar yapmak ve gerçek anlamda aile zamanı geçirmek de
-bunun bir parçası. -Evet.
Sanırım Noel'i ailenle birlikte geçirmek gerçekten çok özel bir şey.
Özellikle de şimdi yeni aileler kurarken, değil mi?
Bildiğiniz gibi, ben evlendim.
Noel'i karım Sarah'yla ve onun ailesiyle geçirmek çok özel bir deneyimdi
çünkü nasıl büyüdüğünü ve Noel'i nasıl kutladığını görme fırsatı buldum.
Bunu duymak çok güzel.
Benim de Kaia diye bir kızım var
ve ben de onunla aynı şeyi yapmayı çok seviyorum.
Şimdi onun da Noel için kendi anıları olacak.
Karım Leigh'yle ben
ona yeni aile gelenekleri hâline gelecek anılar yaşatıyoruz.
Şu anda ailelerimizle bir arada olmayabiliriz
ama siz de benim ailemsiniz.
Kendi seçtiğim ailem.
Ben de öyle hissediyorum. Sizi çok seviyorum.
Tek tek her mektubu okumayı çok istiyorum.
Hepsi bize verilmiş birer hediye.
Bize bayramın gerçek anlamını gösteriyorlar.
Evet. Ve bu pırıltılı zarfı çok sevdim.
-Mitch, bence oku. -Evet, haklısın.
DCappella'dan geliyor.
Bayram dönemini bizim kadar seven bir a cappella grubu.
"Mutlu bayramlar Pentatonix.
Müziğin insanları bir araya getirme gücüne her zaman inandık.
Özellikle de bayramlarda.
Bu nedenle bayram albümlerinizi çok seviyoruz.
Yenilerini bekliyoruz. Sevgiler, DCappella."
Çok hoş.
Haklılar.
Dünyanın her yerinden gelen şu mektuplara bakın.
Gerçekten de insanları bir araya getirebiliyoruz.
Evet, aslında ne kadar çok ortak yönümüz olduğunu gördük.
Nerede olursak olalım.
Kendimize bakalım.
Çok farklı ailelerden geliyoruz ve bayram geleneklerimiz farklı
ama bir araya gelip mükemmel bir uyum yaratabiliyoruz.
İşte gerçek büyü bu.
Sanırım şu anda hepimiz aynı şeyi düşünüyoruz.
-Dünya küçük. -Bu odadan çıkmalıyız.
Yani, dünya küçük demek istedim.
-Bir daha olmasın. -Şapşal.
Dünya küçük! Tabii ya!
Unuttuğuma inanamıyorum. Disney parklarında hep binerim.
Peki.
-Aman tanrım! Yaşasın! -Olamaz! Özgürüz!
-Çıkalım çocuklar! -Yaşasın, çıkalım!
-Aman tanrım. Özgürüz. -Yaşasın!
Özgürüz.
-Aman tanrım. Evet! -Özgürüz.
Vay be.
-Evet! -Bir şey değil.
Seni görünce bu kadar sevineceğimi sanmazdım.
-Herkes öyle der. -Evet.
-Yaşasın. Başardık. -Yaşasın.
Bana dava açmayacağınızı yazıp imzalayın sadece.
Tamam mı? Tamam! Yaşasın!
-Peki. -Tamam. Şu anda umurumda değil.
-Sağ ol. -Görüşürüz.
-Sorun değil. Ben… -Teşekkürler.
Benim burayı kapatmam lazım. Kapatacağım.
Birazdan gelirim.
Tamam, onları hapsetmiş olabilirim.
Ama dünyanın en iyi gruplarından birinin
bayram büyüsünü yakalaması için mükemmel bir senaryo yarattım.
Onları milyonlarca hayran mektubunun
ve çok az oksijenin olduğu bir odaya kapatmak yetti.
Harika bir kayıt teknisyeni bulmam da iyi oldu.
İşte gelmiş geçmiş en iyi bayram albümü böyle yapıldı.
Pardon ama niye hâlâ buradasın?
Kendinle röportaj mı yapıyorsun?
Hayır, yapmıyorum.
Bütün başarıyı sahiplenmek istiyorsun, değil mi? İnanılmaz.
-Bu… -Biliyor musunuz?
Bırakalım, sahiplensin.
O odada kapalı kalmasak bu albümü yapamayacaktık.
Yani, teşekkürler.
Ve…
Biraz detoneydiniz ama olsun.
Sence sürekli Oil Down yediğimi söylemesem mi?
Bir tadına bakayım.
Sizce Olivia Rodrigo'nun büyülü posta odası var mıdır?
Çünkü ona bir sürü mektup yazdım.
Sizin parmaklarınız da kâğıt kesikleriyle doldu mu?
Matt gitar istiyordu ama ben bir çello buldum.
Bu geziler bana uçuş mili kazandırır mı?
Kimse "a cappella" kelimesinin anlamını bilmiyor mu?
Bu elbiseyi boşuna giymiş oldum.
#BastonŞekerŞıklığı şimdiden trend olmuş.
Vay be.
Annem "Bütün mektuplarımı aldınız mı?" yazmış.
Evet, tam 42 tane.
Mektuplar çok güzel ama bundan sonra e-posta atın.
Hemen dönerim! Bir şey alıp çıkacağım.
Sadece…
Olamaz!
Bakar mısınız? Orada kimse var mı?
Alt yazı çevirmeni: Hayrullah Doğan