Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ESTOXO BÁSICO DE POCIÓNS
NETFLIX PRESENTA
RÚA PANCAKE
DELIRIO DE DANZA
AMABLE - VERDADE ESCOITAR - SEN INSULTOS
SEN BROMAS LEMBRAR XANTAR E PANTALÓNS
BASEADA EN IVY + BEAN, DE ANNIE BARROWS E SOPHIE BLACKALL
CÁNTICO
FEITIZO DE ESQUECEMENTO
Beba!
Onde andas?
Tes que ver isto!
Estou na casa árbore, Eva!
Pantasmas e espadas, Beba!
E un duque malvado!
O LIBRO DO BALLET
Giselle namórase dun duque.
A el gústalle, pero en realidade vai casar cunha princesa.
A Giselle rómpelle o corazón e morre.
Ai, o corazón! Morrín.
A súa pantasma intérnase no monte
e coñece outras pantasmas co corazón roto, as villi.
Que malo es, duque malvado.
Todas arrodean o duque e mediante a danza… mátano!
Toma arabesco!
Quero ser Giselle!
Vale, empeza ti sendo Giselle.
Ti podes ser unha villi.
Con uñas moi, moi longas.
Non, mellor un duque malvado para darlle patadas na cabeza.
Pero anda con ollo, porque teño unha espada.
Afasta, pantasma de Giselle!
Que cousas se lle ocorren.
Outro sábado de Beba.
Suponse que é unha superheroína ou que?
Duque malvado!
As villi van por ti!
Máis ben unha superparviña.
A túa danza é demasiado para min!
Nancy.
A por el, villi.
Matádeo bailando.
Ides probar a miña espada!
Cortareivos esas perniñas danzantes!
Matámoste bailando!
E agora toca patearche a cabeza!
Estades a xogar ao béisbol?
Podo ser o lanzador?
Leo! Xenial.
Podes ser o duque e Eva e eu seremos Giselles.
Giselles? Iso que é?
É un ballet.
Hai uniforme?
Hai mallas.
- Ata logo. - Non sexas parvo, Leo.
Damos saltos e patadas na cabeza!
Pobre Leo, non sabe que o ballet consiste en matar inimigos bailando.
Iso é!
Beba, e se aprendemos a bailar ballet en serio?
De verdade.
A avoa enviouche isto?
Sempre quería apuntarme a baile.
- E non querías? - Eu son moi zoupona e non teño ritmo.
Pero é un bo momento para explorardes os vosos intereses.
Adiante coas clases de ballet!
- Si! - Estivo tirado.
Pídello á túa mamá e listo.
E como a túa mamá dixo que si, a miña tamén ten que dicilo.
Nin de broma.
Pero estou destinada ao ballet.
Abonda, Nancy. Colle o pan.
- Dende cando estás destinada ao ballet? - Dende hoxe.
O mellor, as patadas na cabeza. Mirade isto!
Anda con ollo, pernas longas.
Será tirar os cartos, deixaralo en dúas semanas.
Pero teño que ir ás clases, mamá.
É un bo momento para explorar os meus intereses.
E tamén tiñas que ir a ximnasia?
E tocar a trompeta?
E xogar ao béisbol.
Cóllea, Beba!
Deixáchelo todo.
Non vou deixar ballet.
Encántame o ballet.
Claro que o vas deixar. Apóstoche cinco dólares.
Trato. E dobro.
Dez dólares. Nunca o vou deixar.
Claro que si.
Non chegarás nin a aprender as cinco posicións.
A min custoume.
Un momento. A Nancy deixácheslle ir a ballet?
Non é xusto.
- Quérela máis cá min. - Si.
- O amor non ten que ver con isto. - Por favor.
Que o faga.
Quero os cartos.
Vale, Beba, podes ir a ballet.
Si!
Para!
Cunha condición.
O que sexa, o que ti digas.
Non podes deixalo.
Tes que ir todo o curso.
Todas as clases. Sen deixalo e sen queixarte.
Prométocho, mamá. Xúrocho con cuspe.
A promesa abonda. Pasa lavar as mans.
Dúas veces.
Si!
Ballet? Polo menos non lle deu polo claqué.
Bonjour. Bienvenue.
Douvos a benvida ao Estudio de Danza Ledicia.
Sorrío só con ver as vosas caras alegres.
Non só son o voso instrutor,
senón un bailarín máis.
E preguntarédesvos, por que bailo?
Porque cando bailo, o meu corpo e alma voan!
Son o voso mestre, o voso maître de ballet, o señor Ledicia.
Pero aquí podedes chamarme monsieur Joie.
Así é como se di o meu nome na belle France.
O berce do ballet.
Aquí son monsieur Joie, c'est moi.
"Llua"?
- Joie significa ledicia. - "Ua"?
- "Xua"? - Joie. Mirade.
Joie.
- "Xa"? - "Xua"?
- Joie! - Coma "gua gua".
- "Xua"? - Que?
Joie.
Como vos saia.
Si, monsieur Joie.
Cando diga o voso nome,
erguede a man.
Eric?
Emma?
Zuzu?
Je m'appelle Zuzu, monsieur Joie.
Je suis très abraiado.
Bonne.
- Quen sodes vós? - Alumnas. Eva e Beba.
Que levas aí posto?
Un disfrace de duque malvado.
Para Giselle.
Dóeme a vista!
Cambiádevos, mademoiselles.
Isto é ballet, non un circo.
Maman, por favor.
Melanie.
Excelente, monsieur Eric.
Case es coma min de pequeno.
Case.
Como se che dá tan ben?
Co zoupón que es!
Non sei.
Grand battement, plié.
Ben.
Beacoup formidable.
Monsieur Joie, pódolle preguntar algo?
- Si. - Cando couceamos cabezas?
Cando facemos o ballet divertido?
Que é o "ballet divertido"?
Coma en Giselle. Espadas e pantasmas asasinas.
Oh, ese "ballet divertido".
Peut-être logo de aprender o básico.
En catro ou cinco minutos… Digo, anos!
Anos?
Agora todos xuntos.
Tendu, grand battement, grand battement, plié.
Outra vez!
Tendu, grand battement, grand battement, plié…
Pero isto que é?
Miña mamá di que debo bailar coma se ninguén mirase.
Entendo por que che dixo iso.
Sigue o ritmo, mademoiselle!
Sigue o ritmo!
Ensínolle eu, monsieur Joie. Así, Eva.
Non.
Sen música.
Imaxina que es unha gacela.
Unha Giselle? Co duque e pantasmas villi?
Non!
Unha gacela, o animal.
Correndo polas planicies africanas, estirando as pernas con soltura.
Abonda.
Abonda!
Imos esquecer a gacela, agora a marchar.
Marchade. Xeonllos arriba, marchade.
Vós non. Sodes estudantes de ballet.
Só marcha Eva e parece que Beba tamén.
Fun a peor.
Todos se rían. Non quero volver.
Eu tampouco.
Non estamos destinadas ao ballet, Eva.
Estamos condenadas.
Mamá, queda moito para os 13.
Non queda tanto.
Nancy, podes relaxarte un pouco?
Estou en primeiro.
En primeiro, mamá.
Xa convertemos fraccións en decimais.
Estudamos a puberdade. As de sexto non.
Nin as de cuarto, e aínda así hai moitas con pendentes.
Nancy, por favor.
Ola, nenas. Como foi ballet?
- Valo deixar? - Estivo xenial.
Si, foi moi divertido.
Imposible. Nin de broma. Odiáchelo.
Seguro que monsieur Joie te comeu viva.
Non, encantounos.
E encantámoslle a el.
Ata usou a palabra gacela.
Somos as estrelas da clase.
Podemos cambiar a aposta.
Dobre ou nada.
Vinte dólares a que vós, parviñas, nunca seredes as estrelas.
- Rapazas! - Prepárate a quedar sen un can.
En realidade, prepárome para ser rica.
Vinte dólares!
Nancy, por favor. O coche non é un casino.
Que tramades, rapaces?
Corremos unha maratón.
A terceira deste ano.
FEITIZO DE ESQUECEMENTO
É a nosa única esperanza.
Un feitizo non servirá. Prometín que non o deixaría.
Escoita. Feitizo de esquecemento.
Viaxa no tempo e borra o pasado.
Se o facemos ben,
non lembrarán nin que falamos de ballet
ou que pagaron as clases.
Beba, queres ir a clases de capoeira?
Hai moito tempo que non vas a clases, a ningunha.
Perfecto!
Mamá esquecerá a promesa e Nancy a aposta.
Que precisamos?
Primeiro, dez moscas mortas.
- Moitas grazas. - É un pracer. Lembro…
Lista?
Nin sabía como deixalo esponxoso.
Como fas para que espese? Se lle botas améndoa…
Ai!
- Creo que rompín o xeonllo en ballet. - Oh.
Vaia negrón teño!
- Pintaches o xeonllo? - Non.
Rosas e ortigas, moscas e maleza, borrade o pasado, aliviade a tristeza!
Ah!
Eva!
Acabas de tirarme moscas?
Lembras que día é hoxe?
Si. O día no que tiraches insectos e follas na cea.
Sabes como se chama o teu antropólogo favorito?
E ti sabes que imos cear agora?
Lembras unha promesa
que che fixen hai moitísimo tempo?
A semana pasada?
Cando dixeches que non ías deixar ballet?
Carainas, éche bo o feitizo!
Acabas de enfeitizarnos?
Por que?
Porque queremos deixar ballet.
Foi terrible.
Son terrible.
Pensei que sería divertido, pero todos riron.
Ruliña.
Non tes por que ir a ballet.
Se non é o teu, podes deixalo.
- Non te enfadas? - Claro que non.
Quero que probes cousas,
así descubrirás que te apaixona e que non.
Xa descubriches algo. O ballet non é o teu.
Ven aquí.
Nin o penses.
Es moi inxusta. Á mamá de Eva non lle importou.
Eu non son a mamá de Eva.
- As mamás somos diferentes, coma vós. - Eva e eu somos iguais.
O ballet tampouco é o meu, por que non podo deixalo?
Porque fixeches unha promesa.
Quero que aprendas a comprometerte, Beba.
O ballet é difícil,
pero se lle pos empeño, ao mellor se che dá ben.
Ou morro de aburrimento. Esas cousas pasan.
Ou acaba por gustarche.
En calquera caso, sobrevivirás.
Algún día, ata me darás as grazas.
Veña, vaite bañar.
Non, xa me mandaches bañarme onte.
Beba, directa á cama.
Apago a luz en dez minutos.
Wanda Rich ao aparello.
Posición, Nena Grizzly?
Nena Grizzly? Estás aí?
Beba!
- Beba? - Estou aquí e non estou de humor.
- Arruináronme a vida. - Obrígate a seguir indo?
Si. Ata intentei chorar.
Díxome que non choromicara.
Que mal.
Se segues indo a ballet, eu tamén terei que ir.
Non tes por que.
Eu fun a que te meteu nisto.
Foi idea miña.
Segura?
E se caes centos de veces?
Non o deixarei.
E se dás tantas voltas que che sangran os pés
e sáenche bostelas, logo cáenche, e sangras aínda máis?
Nin así non o deixarei.
E se rin de ti?
Terei que aturalo.
Creo que estamos condenadas.
Ti e mais eu.
Condenadas a bailar.
Grupo un.
Moi ben.
Grupo deux.
Bonne.
Grupo trois.
Grupo Eva e Beba.
Vamos!
- Si! - Non.
Oh, mademoiselles.
Fantástico, Zuzu.
Lembrade. Que somos?
Gacelas.
Veña, mes enfants, tranquilos.
Fantásticas novas.
Este ano, por primeira vez,
non imos facer un recitaliño aquí no estudio,
senón que imos formar parte do Festival do Movemento.
Un Delirio de Danza en 26 actos.
Por iso elixín algo très unique para esta actuación.
Algo con maxia e suspense.
Unha historia de dúas criaturas máxicas que se namoran.
Unha serea…
Zuzu.
- Si! - E un cabalo de mar, Eric.
Chámase Voda baixo o mar.
- Eric. - Non temos que bicarnos, non?
Non.
Ben… oui.
Non.
Expresaredes as emocións mediante a arte da danza.
- Todos comigo. Cando bailo… - O meu corpo e alma voan?
O meu corpo e alma voan. Iso é, Zuzu. Merci.
Emma, ti es o peixe tropical que os casa.
- Si! - Vaia!
O resto asistides á voda con agasallos.
Bailades.
"Tra-la-la-des."
Monsieur Joie?
E Beba e eu que facemos?
Si, volas dúas.
Fascinaravos saber que aceptei o desafío coreográfico.
Collín os vosos erráticos…
Como o diría? Movementos.
E transformeinos en arte.
Seredes unhas simpáticas luras
que gardarán a beira, moi beira, do escenario.
Os vosos tentáculos menearanse coa marea
asegurando o éxito da voda.
Simpáticas luras?
E moi agradecidas, porque a invitación prohibe nenos e luras.
E o mellor de todo! Este ano a actuación celebrarase…
no teatro Burroughs, cun aforo de 300 persoas.
Non é por ser coma as demais.
É que os pendentes son chulos, mamá.
Van co meu estilo.
Díxenlle o mesmo á avoa aos teus anos.
Quería tinguir o pelo de verde.
De verde?
Si.
E deixouche?
Non.
Non me deixou.
Eva? Beba?
Que foi?
Nada.
Seguro, meu ben?
Desta volta dóevos o xeonllo de verdade?
Bonjour, madame.
- Podemos arrincar? - Bonjour, madame.
Nancy.
Ola, Harold.
Chámome monsieur Joie.
Monsieur Joie.
- Como lles vai a estas dúas? - Si, vailles…
Nunca tivera unhas bailarinas en potencia tan…
Creo que non hai palabra en francés para describilas.
Esqueceron os seus anuncios para o gran recital.
Au revoir!
Abur, Harold.
Un recital, fantástico.
- Tedes bos papeis? - Si.
Bos papeis coma estrelas do espectáculo, non?
Así é, Nancy.
- Sempre en escena. - Si?
Vaia coas novas bailarinas do ano.
AS SIMPÁTICAS LURAS: EVA E BEBA
Sodes as dúas simpáticas luras?
Que vergoña!
Nancy, podes ser amable coa túa irmá por unha vez?
Xa son amable.
Estou desexando ver a Beba vestida de simpática lura.
Ninguén vai rir, Beba. Todos estaremos moi orgullosos.
Pon o cinto.
ESCOLA EMERSON ELLIOT
Eric, meu ben, tiñas que pintar o peixe, non a ti mesmo.
Perdón.
Tedes dez minutos e logo colgamos os peixes.
E os vosos pais deben firmar os permisos canto antes.
Se non, non podedes ir á excursión.
De que te ris?
De nada, é só o peixe que pintades.
Zuzu díxome que faredes de peixes no recital.
E bos peixes si que sodes!
A ti que che importa? Non vas vir.
Eu vou coa miña irmá.
Encántanos o ballet.
Quen máis vai ao festival de danza?
Eu vou, Paisley.
Festival de danza?
Non sabía que bailabas, Eva.
Non pode ser.
Non vos preocupedes. Veñen ver baile, non meneos.
E menos aínda simpáticas luras meneándose.
Eu vou polas simpáticas luras meneándose.
Que é unha lura exactamente? Teñen tinta, non?
E uns tentáculos moi raros.
Xa vale. Quen quere o cangrexo de ferradura?
É un artrópodo, un fósil vivinte.
- Quérelo? - Grazas, profe.
E este pequeno invertebrado. Unha lura!
Todo teu, Dusit.
Fago ballet.
Son moi parva.
Son Eva e Beba.
Iso só foi o comezo, Beba.
Toda a escola vai rir de nós.
E Nancy tamén. Verá que non somos as estrelas
e gañará 20 dólares.
Traballarei toda a vida para pagarllos.
Algunha forma haberá de zafarnos.
Nada é imposible.
Ser boa en ballet é imposible.
Si.
Pero non sería imposible romper unha perna.
Eva, non deberiamos facer isto.
Xa sabes que cando Eric rompeu o brazo,
a primeira vez,
case se lle vía o óso saíndo.
Pode que romper algo non sexa boa idea.
Pero que tal unha…
escordadura?
Au revoir, recital!
Ata outra, tentáculos!
Isto non foi boa idea!
Ao mellor abonda cun negrón.
- Que tal? - Parecemos idiotas.
Luridiotas.
Non hai tentáculos abondos.
Deberiamos ter dez.
- Non serán oito? - Dez.
Tentáculos. Ten é dez en inglés.
Non vos queixedes.
Porque, rapazas…
ides fabulosas.
- Pero viches… - Que tal?
- Que vos parece? - Moi luras.
A que si?
Moi riquiñas.
Non mintas. Estaste rindo.
Non, atragoeime cunha galleta.
Sabes que quedaba ben?
Algo no pescozo, coma unha bufanda.
- E un lazo? - Un lazo, si.
O problema é que son poucos tentáculos.
E máis tentáculos, obviamente.
E unhas ventosas.
Estades de broma, non?
Non temos tentáculos dabondo.
Si, claro, agora o problema son os tentáculos.
Nancy.
Morro de ganas de vervos.
As estrelas do espectáculo.
Só está celosa.
Ídelo facer xenial, nenas.
Outra forma haberá que non sexa romper un óso.
Seguro que non funciona o feitizo de invisibilidade?
Non hai feitizo que nos axude.
Ao mellor podemos agocharnos na casa árbore
con provisións para dez anos?
Seguro que o pincharían e nos obrigarían a ir.
E se fuximos e punto?
Encántame fuxir. Onde imos?
Que tal ao parque?
- Hai un policía cun can e pode ulirte. - Abur, Katrine.
- Grazas polos disfraces. - Non hai de que.
Ata mañá.
A cear en media hora, Eva.
Firmeiche o permiso para o acuario.
Méteo na mochila.
PERMISO DOS PAIS
DATA: 21 DE XUÑO
Como non o vimos antes? Le isto!
"Permiso para ir ao acuario."
É o mesmo día que o recital.
Podemos fuxir e agocharnos no acuario.
Cando nos atopen, o festival de danza xa terá rematado.
Si!
Vamos, Eva!
Coidado cos coches.
Andade con ollo.
Cruzade a rúa, veña.
Guau!
A nosa nova casa.
En canto nos perdan de vista, agochámonos.
Eva, Beba, non quededes atrás.
- Imos. - Imos.
Non quero perdervos.
Benvidos ao acuario.
Hoxe haberá unha sesión especial de adestramento de golfiños ás 14:00…
Que levades na mochila?
Nada da túa incumbencia.
Trouxen cebo para os tiburóns.
Será unha boa papatoria.
Unha carnizaría.
Dásme un pouco?
Eu tamén quero ver unha papatoria.
- Encántanme os tiburóns. - Que tal aí abaixo?
Escoitade todos. Achegádevos, por favor.
- Vide. - Este sitio é xenial!
Eva, Beba, vide co resto, por favor.
Hoxe visitaremos a primeira planta, vale?
Atopade un compañeiro.
Eric, Paisley non puido vir. Queres ir con Vanessa?
Si, profe.
- Vamos alá! - Si, profe Aruba-Tate!
Que pasada!
Guau!
Aquí hai tiburóns?
Algún gran tiburón branco? Ou de calquera outra cor.
Dusit, deixemos traballar ao noso guía.
- As preguntas despois, vale? - Oh!
Este é o fogar dos leóns mariños, que son as focas máis veloces.
Guau!
- Guau! - Mirade iso!
Poden alcanzar os 40 quilómetros por hora, o que lles axuda a cazar sardiñas.
- Que bonitos! - Aínda que non lles gusta moito xogar…
cos tiburóns, son moi bos surfeiros.
Guau.
Eric, non toques o cristal.
- Non queremos accidentes. - Beba, hai que marchar.
Guau!
Dusit, garda o cebo, por favor.
MAPA DO ACUARIO
Poderiamos agocharnos aquí.
CRIATURAS ABISAIS
Vaia!
É perfecto.
Moi íntimo. Pídome esta!
Esta para min.
Que pasou?
Non sei.
Intenta atopar unha luz.
Ten que estar por aquí.
Nada.
Atopei algo!
Mi madriña!
O océano está repleto de misterios,
pero ningún tan misterioso coma as criaturas abisais.
Eva?
Xa o entendo.
Isto mostra como é a vida no fondo do mar.
Mira.
Preparádevos para ver algo abraiante.
Que diaños é iso?
O extraordinario rape abisal ten unha espiña luminosa
coa que atrae as vítimas ata os seus afiados dentes.
Creo que prefiro ir ao recital.
Eu tamén!
Nestas augas negras asexa o dragón das profundidades,
a lura xigante.
Observa e agarda,
lista para atacar.
Tedes a valentía precisa para enfrontarvos ós seus tentáculos?
Aí están. Grazas.
Eva, Beba, onde estabades? Tiñádesme moi preocupada.
Levamos un bo susto.
Un susto de morte.
Porque vos perdestes?
Si… Perdémonos.
Pobriñas. Síntoo moito. Non pasa nada, estades a salvo.
Díxenche que non morreran.
Non dixen que morreran. Dixen que as comería un león mariño.
Xa pasou. Estades aquí e a salvo.
Grazas, profe Aruba-Tate.
Vimos as anguías e vós non.
Dan moito medo.
Non tanto coma unha lura xigante.
Hipnotizounos cun ollo raro e enorme.
Beba, as luras non hipnotizan.
Aquí non hai luras xigantes.
Ninguén ten unha lura xigante.
Unha lura xigante? Como chegastes ás Criaturas abisais?
Iso está noutra planta.
Eva?
Perdéstesvos adrede?
E que pensei que…
Foi culpa miña, profe Aruba-Tate. Non lle bote a culpa a Eva.
Perdémonos un pouco e logo díxenlle de ir cara a alá,
pero era o camiño equivocado.
Entón díxenlle que había unhas escaleiras polas que podiamos baixar xuntas.
- Outra vez, grazas por todo. - De nada. Deica logo.
Clase, marchamos nun minutiño.
Eva, Beba,
sabedes que se non podo confiar en vós
non vos poderei levar a máis excursións, verdade?
Síntoo, profe Aruba-Tate.
Eu tamén o sinto moito. De verdade.
Sei que podedes colaborar e portarvos mellor en casos así
e que podedes facer cousas xeniais.
Eric díxome que actuades todos esta noite nun recital de danza.
Teño moitas ganas de ir.
Todos aos vosos asentos, nenos.
Dámoslles a benvida ao Delirio de Danza desta noite.
Un Festival de Movemento en 26 actos.
- Incrible, impresionante… - 26 actos?
Odio que fagan estes recitais tan eternos.
Non me refiro aos teus, ruliña. Os teus son xeniais.
Non pasa nada. Vai ser xenial.
Xenial para min. Eses 20 dólares son meus.
É imposible que estas luridiotas sexan as estrelas.
INTERMEDIO
Por favor, tomen asento.
O acto 14 comezará nun minuto.
Cinco.
Dez.
Quince.
Vinte.
Corda de seguridade. Case lista.
Esperade.
Arriba.
Dálle brío, maman. Non temos todo o día.
Balea arriba.
Gústanvos as miñas aletas?
Coma un peixe de verdade.
Fai forza coas costas, maman.
Maman!
Vós estades moi simpáticas,
o cal é bo porque no programa
di que sodes unhas simpáticas luras.
Monsieur Joie non viu unha lura na vida.
As luras xigantes non son simpáticas para nada.
Quen ten a purpurina?
Purpurina, très important!
E as miñas estrelas?
Onde están as estrelas?
Onde estades?
- Je suis ici, monsieur. - Ai!
Non.
Non podedes bailar cos tentáculos.
Aínda que pensándoo ben,
talvez sexa mellor así.
Quen son os peixes?
Sentide a auga. Observade o coral.
Mademoiselles Eva e Beba.
Dende logo, tedes uns bos tentáculos.
Só vos pido que non tiredes o decorado.
Mon Dieu!
Aos vos postos! Acto 14, imos nós!
Tout suite! É dicir, ao escenario!
Ao escenario!
O acto 14 vai comezar.
Amanda, mira.
Canto talento.
Vaia!
- Son Eva e Beba de verdade? - Que zouponas.
Erguede os brazos.
Eva, aquí! Rápido!
Xira.
- Coidado, Beba. - Perdoa, Eva.
Vinte dólares.
Temos que ir atrás?
Tes razón, Eva.
As luras son o contrario de simpáticas.
As luras non quedarían aquí meneándose.
As luras asexan entre as sombras
ata que é hora de atacar, coma as villi de Giselle.
As luras pasan de apostas coas súas estúpidas irmás.
Ás luras non lles importa que rían delas.
Ás luras non lles importa nada.
Reinan os mares.
Atenta á purpurina.
Agora.
Dálle, veña. Máis rápido.
Zuzu!
Veña, simpáticas luras. Axudade a esta balea.
Que riquiñas.
Non.
Abride paso ás luras!
Cando bailo, o meu corpo e alma voan!
Ben feito!
Adiante co espectáculo!
Saímos! Rematamos!
Non volveremos nunca ao escenario!
Nin seguir na primeira posición. Podemos facer o que fan as luras.
Lura xigante contra balea!
Luras!
Falan de nós?
Luras!
Vamos, luras!
Luras!
Sempre luras!
Brava!
Encore!
Tiñas razón en que non o deixaran.
Logo disto mellor que o deixen.
Grazas a Deus.
- Si. - Trescentas persoas animándonos?
Aínda non o creo.
Fomos as estrelas, Eva.
Beba,
só vos podo dicir unha cousa ás dúas…
Gañástelo.
E ti gañaches isto.
Déixasme poñer pendentes?
Cambiaches de idea?
Xa hai tempo que me convenciches. Só agardaba o momento perfecto.
Vinte dólares, Eva. Vinte! Somos ricas!
Son teus, Beba.
Son nosos. Xa escoitaches a miña irmá, gañámolos.
En que os deberiamos gastar?
Podemos facer moitas cousas xuntas.
Teño algunha que outra idea.
Ti non?
Eva, Beba, vide.
Fostes as salvadoras. Vide.
Lura contra lura!
Adiante, luras!
As luras son as mellores!
DESCUBRE A PRIMEIRA AVENTURA DE EVA E BEBA
Que fas, Beba?
A Focha da Perdición.
Axudádesme? Será divertido.
A única que vai caer nesta focha
es ti.
- Pídello á nena nova? - A Eva?
Sempre está a ler. Ata le no recreo.
- E Beba? - O único que fai e correr e facer ruído.
Só che quero lavar o uniforme!
Coñeces as regras.
Á terceira vai a vencida.
Vou escapar.
Sígueme.
Acabo de aprender un feitizo para bailar para sempre.
Mamá quere que veñas, xa!
Imos polos patios para sorprender a Nancy e enfeitizala.
Prepárate para bailar para sempre!
Vaia!
Toma!
Crávoo.
Non!
Unha lura grande.
Maman.
Au revoir!
Battement. Battement. Marcha.
Corten!
Subtítulos: Abraham Díaz López