Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΑΛΗΘΙΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Στις 10 Δεκεμβρίου 1983, η δημοκρατία αποκαθίσταται στην Αργεντινή
μετά από επτά χρόνια στρατιωτικής δικτατορίας.
Ο πρόεδρος Αλφονσίν διατάζει να δικαστούν οι αρχιχουντικοί
για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Οι χουντικοί νιώθουν νικητές στον πόλεμο εναντίον των ανατρεπτικών,
δέχονται να δικαστούν μόνο από στρατοδικείο.
Επτά μήνες μετά την έναρξη της θητείας της νέας κυβέρνησης,
η δίκη δεν έχει προχωρήσει.
Η φήμη ότι θα την αναλάβει η πολιτική δικαιοσύνη εξαπλώνεται γοργά.
Αν η στρατιωτική δικαιοσύνη αρνηθεί να αποφανθεί,
θα επιληφθεί το Ομοσπονδιακό Εφετείο
και η απαγγελία κατηγοριών θα ανατεθεί στον εισαγγελέα Χούλιο Στρασέρα.
-Λοιπόν; -Ήρθε και κλειδώθηκε στο δωμάτιό της.
-Κλείδωσε την πόρτα; -Ναι.
Μόλις ήρθε.
Έλα.
Εμπρός, λέγε.
Την πήρε από το σπίτι της Μπετίνα.
Πήγαν σε ένα μπαρ και έμειναν εκεί για λίγο.
-Σε ποιο μπαρ; -Plus Ultra. Γωνία Λιμπερτάτ και Αρενάλες.
Και μετά;
Μετά, έφυγα.
-Σηκώθηκες κι έφυγες; -Ναι, αφού στήθηκα απέξω μια ώρα.
-Δεν μου αρέσει ο τύπος. -Ούτε κι εμένα.
Τι σκαρώνετε; Γιατί ψιθυρίζετε;
-Τίποτα. -Τίποτα.
Ανησυχούμε για τη Βέρο.
Γιατί;
Ο νέος της φίλος είναι πολύ παράξενος.
-Παράξενος; Ξέρεις ότι είναι παράξενος; -Ναι.
Πώς κατέληξες σε αυτό το συμπέρασμα;
Έχω την υποψία ότι μπορεί να είναι χαφιές.
Ίσως προσπαθούν να με παρακολουθούν μέσω αυτής.
Χαφιές;
Σημαίνει κατάσκοπος, μαμά.
Ξέρω τι είναι ο χαφιές, καλέ μου.
Χάβι, πήγαινε για ύπνο.
Πήγαινε.
-Βάλε τις πιτζάμες σου. -Εντάξει.
Μην κοιμηθείς με τη φόρμα γυμναστικής!
Περιμένω μια εξήγηση.
Συναντιούνται στο Plus Ultra. Δεν σου λέει τίποτα αυτό;
Όχι.
Στη γωνία της Υπηρεσίας Πληροφοριών.
Σοβαρολογείς τώρα;
Παρακολουθείς την κόρη μας;
-Όχι. -Χούλιο.
-Έβαλες να παρακολουθούν την κόρη σου; -Ο Χαβιέ τη συνάντησε στον δρόμο.
Χούλιο! Βάζεις τον γιο σου να παρακολουθεί την κόρη σου;
Μόλις σου είπα ότι δεν το έκανα.
Είσαι άρρωστος.
Ξέρουμε ότι είναι ξάδελφος της φίλης της από το σχολείο.
-Εγγονή πιλότου. -Της πολιτικής αεροπορίας.
-Πολίτης πιλότος! -Στις κρατικές αερογραμμές.
Είναι όλοι τους στρατιωτικοί.
Πήγαν εθελοντές στον πόλεμο. Ο παππούς της και ο πατέρας της!
Το συνειδητοποιείς ότι μεγαλώνεις έναν παρανοϊκό;
-Τι; -Γιατί βάζεις μέικ-απ;
Γιατί το θέλω και μπορώ.
Ζούμε σε δημοκρατία, σωστά;
Στο σχολείο μου απαγορεύεται.
Πώς το ξέρεις; Ποτέ δεν έβαλες μέικ-απ στο σχολείο.
-Ακόμα. -Όχι!
-Σταμάτα! -Έλα, Χαβιέ, θα είσαι πολύ ωραίος!
-Ηλίθια! -Πάμε.
Αρκετά, σταμάτα.
Εγώ θα πάω από εδώ.
-Μπορώ να έχω ένα, μπαμπά; -Βεβαίως.
-Θες να πάμε για φαγητό; -Δεν μπορώ σήμερα.
Δεν είπα πότε.
Νόμιζα ότι εννοούσες σήμερα.
-Όποτε μπορείς. -Πολύ θα το ήθελα.
Όποτε μπορείς.
-Αντίο, τα λέμε το βράδυ. -Εντάξει. Αντίο.
Καλημέρα. Τηλεφώνησε ο Μπρούσο.
Κύριε, πήρε ο κύριος Μπρούσο. Είπε ότι ήταν πολύ επείγον.
Σε άκουσα. Και αν δεν θέλω να του μιλήσω;
-Μπορείτε να το κάνετε; -Φυσικά και μπορώ.
-Τι να κάνω αν ξαναπάρει; -Κλείσ' του το.
-Δεν μπορώ, κύριε. -Μπορείς.
Μπορείς και πρέπει. Είναι εντολή.
Κλείσ' το στον Μπρούσο.
-Να θυμάσαι, δουλεύεις για εμένα. -Όχι, κύριε, είμαι μόνιμη υπάλληλος.
Δεν μπορώ να απολυθώ.
Σουζάνα.
Σε παρακαλώ.
Κλείσ' το στον Μπρούσο.
Ευχαριστώ.
-Κύριε. -Σε ικετεύω, μη μου χαλάς τη στιγμή.
-Ο Μπρούσο. -Τι;
Έρχεται εδώ.
-Με αντιπαθείς, έτσι δεν είναι; -Τότε, δεν θα σας προειδοποιούσα.
Έχεις δίκιο.
Άκου.
Δεν είμαι εδώ, έφυγα. Πες του πήγα για φαΐ με την κόρη μου.
-Θα το χειριστώ. -Ευχαριστώ.
4 ΙΟΥΛΙΟΥ 1984, "ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ" ΕΙΔΙΚΗ ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Θα δείτε μια αναφορά που γράφτηκε
από την Εθνική Επιτροπή για τα Εξαφανισμένα Άτομα.
Πληγές που προφανώς θα αντικατοπτρίζονται στις μαρτυρίες...
Πόσο ακόμα; Όχι πάνω από πέντε δευτερόλεπτα. Άκου.
Αυτό που θα παρακολουθήσετε
είναι μόνο η μία πλευρά του δράματος και της βίας στην Αργεντινή.
Ξεκίνησε.
Η άλλη πλευρά, η άλλη πτυχή της,
ξεκίνησε όταν στις ακτές της Αργεντινής
έφτασε η ανατρεπτική τρομοκρατία,
ANTONIO ΤΡΟΚΟΛΙ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
υποστηριζόμενη από μακρινά μέρη...
Γιατί δεν έβαζαν τον Μασέρα να μιλήσει;
-Τέλος. Μέχρι εδώ. -Όχι!
Χάβι, θα την ανοίξεις, σε παρακαλώ;
Αυτή η ανατρεπτική στρατηγική...
-Τι λέει; -Τι περίμενες;
...πολύπλοκη κατάσταση για τη χώρα μας.
Θα ανοίξω εγώ.
Μια φιλάσθενη κοινωνία που δεν είχε...
Τι λέει τώρα; Αυτό είναι χουντικό διάγγελμα.
...ούτε την πολιτική ωριμότητα...
Επιστρέφω αμέσως!
Υποτίθεται ότι θα μιλούσες για τους εξαφανισμένους!
Καταλαβαίνεις τι εννοώ τώρα;
...στη διαβολική δύνη του θανάτου και του τρόμου.
Η κοινωνία μας συγκλονίστηκε, σοκαρίστηκε,
και απαίτησε να τεθεί τέλος στην ανατρεπτική δράση...
Όχι, κατηγορείς τα θύματα!
-Γεια, τι γίνεται; -Πώς είσαι;
-Καλά, εσύ; -Μια χαρά, επίσης.
Οι εξαφανισμένοι.
Μια κατάσταση που έπληξε αρκετούς Αργεντινούς,
μια τραγική και άνευ προηγουμένου κατάσταση
που κηλίδωσε ανεπανόρθωτα την ιστορία μας και συγκίνησε όλον τον κόσμο.
Πολλοί είδαν τους αγαπημένους τους...
να απάγονται από τα σπίτια τους και να παραμένουν έκτοτε εξαφανισμένοι.
Η κόρη μου, Λόρα Εστέλα Καρλότο,
απήχθη μαζί με τον σύντροφό της.
Ήταν 21 χρονών.
Έγκυος 10 εβδομάδων.
Μάθαμε γι' αυτή στη διάρκεια της απαγωγής από ένα ανώνυμο γράμμα,
που έλεγε ότι ήταν ακόμα έγκυος,
ότι έστελνε σε εμένα και στον πατέρα της ένα μήνυμα,
ώστε να έχουμε τον νου μας όταν γεννήσει.
Εκείνη την περίοδο, όπως κάθε άλλη μητέρα,
την έψαχνα, αναζητούσα πληροφορίες.
Η καθημερινή μας ελπίδα ήταν...
ότι θα εμφανιζόταν στο σπίτι κάποτε.
Έχω καταθέσει αιτήσεις. Έχω υποβάλει μηνύσεις...
Ο Μπρούσο είναι μέσα.
Μεγάλε,
θα μπεις μέσα, σε παρακαλώ;
Ναι, σίγουρα.
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Κάτσε, σε παρακαλώ.
Άκου, Μπρούσο, δεν θα διαφωνήσω μαζί σου. Σε σέβομαι και σε εκτιμώ.
Είμαι ευγνώμων για τον διορισμό μου και τα λοιπά,
αλλά ένα μόνο δεν είμαι διατεθειμένος να γίνω. Καταλαβαίνεις;
Ξέρεις τι δεν είμαι διατεθειμένος να γίνω;
-Το φαντάζομαι, Χούλιο. -Ηλίθιος.
Αυτό σκεφτόσουν;
Δεν θα είμαι εγώ ο ηλίθιος
που αναλαμβάνει να υπερασπιστεί κάτι στο οποίο η κυβέρνηση δεν πιστεύει.
-Χούλιο. -Τι;
Ξαφνικά ζούμε στη Χώρα των Θαυμάτων;
Ξαφνικά, όλοι οι δικτάτορες θα πάνε φυλακή.
Ποιος θα τους βάλει φυλακή; Ο Κουταλιανός;
Πιστεύεις πραγματικά ότι το στρατοδικείο θα βάλει τον στρατηγό Βιντέλα στη φυλακή;
Ήταν συνεργοί του, Μπρούσο.
Κι αν δικαστεί από πολιτικό δικαστήριο;
Με λένε "Τρελό", αλλά δεν είμαι.
Αυτό αποκλείεται να συμβεί. Ποιος θα το επιτρέψει; Ο Τρόκολι;
Τον άκουσες χθες βράδυ; Σε παρακαλώ.
Τελείωσες;
Κάτσε κάτω, σε παρακαλώ. Κάτσε, Χούλιο!
Συνειδητοποιείς ότι αν επιληφθεί η πολιτική δικαιοσύνη, πέφτει πάνω σου;
Γνωρίζω πολύ καλά τι απαιτεί η δουλειά μου.
Είμαι εισαγγελέας.
Μπορείς να μου πεις πώς ήταν;
Προτιμώ να μην το συζητήσω, Σίλβια.
-Θα το κάνουν, σωστά; -Δεν θέλω να το συζητήσω, Σίλβια.
Άρα, θα το κάνουν.
Δεν μπορούν.
Μπορούν.
Ξέρεις ότι αν οι δικαστικές αρχές θέλουν δίκη, θα γίνει.
Δεν θα τους αφήσουν.
Δεν το ξέρεις αυτό.
Μήπως γίνεται να αλλάξουμε συζήτηση;
-Για τι θες να μιλήσουμε; -Για τίποτα.
Υπάρχει κάτι που δεν καταλαβαίνω.
Σε παρακαλώ πολύ, μη με μπουρινιάζεις.
-Δεν καταλαβαίνω αν είσαι έτσι... -Σίλβια.
-...επειδή φοβάσαι... -Σε παρακαλώ.
-...ότι αυτό το πράγμα δεν θα συμβεί. -Σίλβια.
Ή φοβάσαι ότι θα συμβεί.
Μερικές φορές, σε νιώθω χεσμένο πάνω σου από τον φόβο σου.
Φυσικά και είμαι χεσμένος πάνω μου.
Φυσικά.
-Τι φοβάσαι; -Τα πάντα, Σίλβια! Τα πάντα!
Το να είναι μια παγίδα,
το να με χρησιμοποιήσουν για κάποιου είδους διαπραγμάτευση.
Το να πάθεις κάτι εσύ και τα παιδιά.
Και δεν θα κάνεις τίποτα; Ξανά;
Μπορείς να το κάνεις, Χούλιο.
Μπορείς.
25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1984
ΔΙΑΡΚΕΣ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ
-Να υποβληθεί. -Μάλιστα, κύριε.
Λοιπόν, σας ευχαριστώ, κύριοι.
ΔΙΑΡΚΕΣ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ
Καλημέρα. Αυτή η απόφαση είναι από το Διαρκές Στρατοδικείο.
"Το Διαρκές Στρατοδικείο αποφαίνεται ότι σύμφωνα με την έρευνά του,
"η νομολογία, οι οδηγίες, οι διαταγές και οι στρατιωτικές εγκύκλιοι
"που εκδόθηκαν για την καταπολέμηση των ανατρεπτικών δραστηριοτήτων,
"ήταν ουσία και τύποις ακαταμάχητες".
-Ακαταμάχητες. -Όπως ακούσατε.
Συνέχισε να διαβάζεις.
"Οι όποιες υπερβολές διαπράχτηκαν από υφισταμένους.
"Το δικαστήριο θα πρέπει να ερευνήσει τα αδικήματα των φερόμενων ως θυμάτων..."
Αδικήματα των θυμάτων;
ΕΦΕΤΕΙΟ
Θα κάνουμε αυτήν τη δίκη;
Συγγνώμη, αλλά πρέπει να παραμείνουμε αντικειμενικοί, αναλογιζόμενοι τον κίνδυνο
και το αν μπορούμε να εγγυηθούμε μια απόλυτα νομότυπη δίκη.
Νομίζετε ότι μπορούμε να το αφήσουμε έτσι; Κατηγορούν τα θύματα.
Όχι τυφλές αντιδράσεις.
Αν δεν αντιδράσουμε άμεσα, αυτή η δίκη μπορεί να μη γίνει.
Ας τους δώσουμε αυτό που δεν έδωσαν στα θύματά τους.
Μια δίκαιη δίκη.
-Και τα στοιχεία; -Τα αναλαμβάνει ο εισαγγελέας.
Και αν δεν τα καταφέρει;
Αν αποτύχει,
θα πρέπει να δοθεί αμνηστία.
Να ειδοποιήσουμε τον εισαγγελέα;
Ειδοποιήστε τον.
-Με συγχωρείτε, κύριε. -Ναι.
-Μόλις ήρθε αυτό. -Ναι.
Να το δω.
Σε ευχαριστώ.
-Γεια. -Γεια.
-Μπαμπά. -Τι είναι;
Συνέβη κάτι;
-Ναι. -Τι;
Ο κος Στρασέρα έχει δουλειά.
Η δίκη θα γίνει.
Θα βάλεις τον Βιντέλα στη φυλακή.
Θα προσπαθήσω.
Και τον Μασέρα.
Όσους ευθύνονται.
Δεν είναι επικίνδυνο αυτό;
Υποθέτω ότι είναι ελαφρώς επικίνδυνο.
Μπορεί να σε σκοτώσουν.
Δεν μπορείς να αρνηθείς;
Όχι.
ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΙΣΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ
ΟΤΙ Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΗ ΑΡΧΗ ΕΧΕΙ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙ...
ΔΙΔΑΚΤΩΡ ΑΛΜΠΕΡΤΟ ΜΟΥΤΣΝΙΚ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
Κύριε Εισαγγελέα.
Καημένε Σούμπερτ.
-Πώς είσαι; -Καλά, δεν θα σου πω λεπτομέρειες.
Σε πήδηξαν για τα καλά, φίλε.
Νόμιζες ότι σε διόρισαν να σκουπίζεις την πίστα,
και τώρα θα πρέπει να χορέψεις.
Γιατί γελάς; Είναι σοβαρό. Πολύ σοβαρό.
-Δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Σκέψου το. -Κάποια στιγμή, θα έπρεπε.
Αλλά τώρα; Αυτήν τη στιγμή;
Όλοι ξέρουν ότι διαπραγματεύονται με τον στρατό.
-Άκουσες τον Τρόκολι; -Ναι, ο Τρόκολι.
Έχεις δίκιο.
Συμφωνώ μαζί σου, απόλυτα.
Ανέκαθεν σου λέω ότι πάμε κατά διαόλου εδώ και 50 χρόνια.
Η νέα κυβέρνηση λέει ότι θα κάνει αλλαγές,
και μετά διορίζει τα ίδια ακριβώς καθίκια με πριν.
Λοιπόν...
θα σου πω κάτι. Άκου.
Κάτι πάει στραβά.
Κάπως αποσπάται η προσοχή, σωστά;
Και δημιουργείται ένα κενό, στιγμιαία.
Μια χαραμάδα. Αυτό μόνο.
Ανοίγει και κλείνει γρήγορα.
Όταν ανοίγει, πρέπει να τρυπώσεις μέσα, και μετά, ναι...
Μόνο τότε μπορείς να κάνεις κάτι.
Τα όσα ήταν αδύνατο να κάνουμε κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, Χούλιο.
Έτσι γίνονται τα σημαντικά πράγματα.
Με ευφυΐα, τόλμη, μυαλό, τρυπώνεις μέσα.
Εννοείς να γράψω ιστορία;
Ναι.
Η ιστορία...
-δεν φτιάχτηκε από τύπους σαν εμένα. -Όχι;
Μη μου πεις.
Ωστόσο, θα είσαι ο εισαγγελέας
στην πιο σημαντική δίκη στην ιστορία της Αργεντινής.
Να φανείς αντάξιος.
Χούλιο, Χούλιο!
Χαίρομαι να σε βλέπω να γελάς.
Έλα.
Κάποιος να σηκώσει το τηλέφωνο, παρακαλώ!
Θεέ μου, με τρελαίνει! Χάβι, μπορείς να το σηκώσεις;
-Εμπρός; -Ο Χούλιο Στρασέρα; Ο ίδιος;
Ναι, ποιος είναι;
Ο πατέρας του Χαβιέ και της Βερόνικα;
-Ποιος είναι; -Αυτός που θα σε σκοτώσει.
-Ξέρεις τι; -Τι;
Πρώτα, θα κανονίσουμε τον γιο σου.
Αλλά θα φυλάξουμε την κόρη σου, είναι ωραίο γκομενάκι.
-Άντε γαμήσου, παλιοτόμαρο. -Για να τη γλεντήσουμε.
-Γιατί δεν μου το λες κατά πρόσωπο; -Πρόσεχε, μαλάκα.
Μην μπλέξεις με αυτό. Θα το μετανιώσεις.
Καλά, θα το έχω υπ' όψιν μου. Ευχαριστώ.
-Ποιος ήταν; -Ένας φίλος.
Μπαμπά;
-Σίλβια! -Ποιος ήταν;
Από εδώ και πέρα, μόνο εσύ κι εγώ θα σηκώνουμε το τηλέφωνο, εντάξει;
Ο τύπος με τις απειλές πάλι;
Τηλεφωνεί όλη μέρα. Τον βαρέθηκα.
Δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει.
Περίμενε.
Τι;
Δεν ξέρω.
-Ας πάρουμε το μετρό. -Εντάξει.
Αντίο. Καλή σου μέρα.
-Μπαμπά. -Ναι;
Να προσέχεις.
Κύριε Στρασέρα, συγγνώμη για την ενόχληση.
Τοποθετήθηκα αρχηγός ασφαλείας σας.
Δεν χρειάζομαι ασφάλεια.
Έμαθα ότι εσείς και η οικογένειά σας απειληθήκατε.
Δεν θα δεχτώ καμία φρουρά.
Σας καταλαβαίνω. Οι απειλές δεν είναι σημαντικές.
Αυτοί που βλάπτουν δεν προειδοποιούν.
-Γι' αυτό... -Κοίτα, φίλε,
δεν θέλω ούτε υπηρεσίες ούτε αστυνομία κοντά σε εμένα και την οικογένειά μου.
Με όλο τον σεβασμό, πήγα σπίτι σας να δω τη σύζυγο και την κόρη σας.
Είμαι υπεύθυνος και για τη δική τους ασφάλεια.
-Το όνομά σου; -Μιρμίγια, κύριε.
-Το επίθετό σου, αστυνόμε. -Μιρμίγια, κύριε.
Το επίθετό σου είναι Μυρμήγκια;
Ναι, έτσι λεγόμαστε. Με "Ι" και "Γ", όχι με "ΓΚ".
-Αυτός είναι ο Ρομέρο. -Χαίρω πολύ, κύριε.
Συγχώρεσέ με, Μιρμίγια.
Γνώρισες την κόρη μου.
Πρέπει να σε προειδοποιήσω.
-Η κόρη μου είναι πολύ κλειστός άνθρωπος. -Είμαι ενήμερος, κύριε.
-Για τι; -Για την ασφάλεια των δικών σας.
Πώς να το θέσω;
-Έπρεπε να κάνω κάποιες έρευνες. -Τι ανακάλυψες;
Τίποτα το ανησυχητικό, κύριε.
-Τίποτα; -Λοιπόν...
-Καμία απειλή για την ασφάλειά σας. -Πες μου τι ξέρεις, σε παρακαλώ. Ξέρνα το.
Ο κος Παντίσα είναι παντρεμένος.
-Το ξέρει η κόρη μου; -Πιστεύουμε ότι δεν το ξέρει.
Σίγουρα δεν το ξέρει.
Ούτε και η κυρία Παντίσα.
Φεύγω.
Τι τρέχει, Μπρούσο;
Καλή η επίσκεψη,
αλλά μου ανατέθηκε η πιο σημαντική δίκη μετά τη Νυρεμβέργη,
γι' αυτό ας μη χάνουμε χρόνο.
Ήρθα να προσφέρω βοήθεια.
Ναι, το 'πιασα, Ατομικό Μυρμήγκι. Σε ευχαριστώ.
Όχι για ασφάλεια.
Όταν χρειαστώ άλλου είδους βοήθεια, θα σου τηλεφωνήσω.
Μην είσαι πεισματάρης.
-Δεν μπορείς να το κάνεις μόνος σου. -Έχω την ομάδα μου.
Μπορώ να δημιουργήσω μια ομάδα, σωστά;
Ναι, αλλά δεν θα είναι εύκολο.
Δεν υπάρχουν πολλοί στο δικαστικό σώμα που μπορούμε...
Πρώτον, δεν υπάρχει "μπορούμε".
Εγώ θα το κάνω. Δεύτερον, έχω συνεργάτες.
-Οπότε... -Δεν έχεις πολύ χρόνο.
Δεν μπορείς να το κάνεις μόνος σου. Εννοώ, μαζί με τον θεατρίνο φίλο σου.
Ο θεατρίνος φίλος μου έχει περισσότερη δικανική πείρα και από τους δύο μας μαζί.
Είναι δικηγόρος εδώ και 30 χρόνια.
Μπρούσο, θα το κάνω, αλλά με τον τρόπο μου.
Δεν θα προλάβεις εγκαίρως.
Άκουσέ με.
-Ο Υπ. Δικαιοσύνης θα στείλει κάποιον. -Όχι!
Θα το κάνω με τους δικούς μου.
Θα πάρω τον Τελετσία, τον Σαλβαδόρ και τον Στούρλα.
Ο Στούρλα είπε όχι;
Ναι, είπε όχι. Δεν θέλει να συμμετάσχει σε αυτό.
Είναι πολύ μεγάλος για τέτοια πράγματα.
-Μεγάλος; Πόσο είναι; -Έφτασε 78 χρονών.
-Κιόλας; -Είναι γέρος.
-Ο Τελετσία; -Είπε όχι.
Εξήγησε γιατί;
Γέλασε.
"Ο Στρασέρα θέλει να βάλει τον στρατό φυλακή;
"Γιατί δεν πάει για πυγμάχος βαρέων βαρών;"
Αστείος τύπος ο Τελετσία. Μαλάκας.
-Ο Τελετσία ποτέ δεν γούσταρε μπελάδες. -Όχι.
-Και ο Σαλβαδόρ; -Ούτε καν του τηλεφώνησα.
Υπέγραψε αίτηση κατά της δίκης.
-Σοβαρά; Τι φασίστας! -Σιγά-σιγά με τα χρόνια, έγινε. Κλασικό.
-Ο Καρίσο; -Όχι.
-Ήταν υποψήφιος του χουντικού Μανρίκε. -Όχι.
Θυμάσαι;
-Ο Τζιράρντι; -Όχι.
Όχι, είναι φασίστας. Τα παιδιά του πάνε σε στρατιωτική σχολή.
-Αλήθεια; -Ναι.
Δεν το ήξερα.
Ο Μπρούνι;
Σούπερ φασίστας.
Ο Έκτωρ Αλκίδης;
Τι; Πέθανε πέρσι.
Μη μου πεις! Δεν το ήξερα. Τι κρίμα.
Από καρδιακή προσβολή.
Θα έλεγε όχι. Ήταν σούπερ φασίστας.
-Στάσου. -Τι;
-Όχι, φασίστας. -Ποιος;
Όχι, είναι σούπερ φασίστας.
Γάμα τα! Δεν υπάρχει κανείς.
25 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1984 ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΕΣ ΑΚΡΟAΣΕΙΣ
Ο "Τρελός" Στρασέρα με σάρκα και οστά.
-Εθνικός Εισαγγελέας. -Πώς είσαι, Βασίλη;
Εδώ, βγάζω το ψωμί μου.
Όπως κι εσύ, υποθέτω.
Ας πούμε ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι να βγάζεις το ψωμί σου.
Αν πρόκειται για τον πελάτη μου,
διορίστηκα δημόσιος συνήγορος από το δικαστήριο.
Δεν φαίνεται να σε ενοχλεί. Κάποιος θα έλεγε ότι πέτυχες το τζάκποτ.
Αν με ενοχλεί; Όχι. Καθόλου.
Αυτό που ειλικρινά με σοκάρει είναι το ότι υπερασπίζεσαι αντάρτες.
Δεν υπερασπίζομαι κανέναν.
-Είμαι κατήγορος. Τη δουλειά μου κάνω. -Καλημέρα, Βασίλη.
Εννοείς να κατηγορήσουμε αυτούς που υπερασπίστηκαν τη χώρα από αντάρτες.
-Τα λέμε. -Πήγαινε, κάτσε.
Αυτό δεν θα πάρει πολύ.
Στις 5:00, ακριβώς.
Καλημέρα.
Εγερθείτε.
Κηρύσσω την έναρξη της προκαταρκτικής ακρόασης της υπόθεσης 13/84,
για τη δίωξη των ακόλουθων αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων.
Αντιστράτηγος Χόρχε Ραφαέλ Βιντέλα...
Με συγχωρείς, νεαρέ.
-Ποιος είσαι; -Λουίς Μορένο Οκάμπο.
-Ελ Μόνο Κάμπο; -Λουίς Μορένο Οκάμπο.
-Είμαι εδώ στις υπηρεσίες σας. -Κανείς δεν με ενημέρωσε.
Είμαι αναπληρωτής εισαγγελέας.
-Τι; -Είμαι ο αναπληρωτής σας, κύριε.
Να προσέλθουν οι κατηγορούμενοι.
Καλημέρα.
Δηλώστε το όνομά σας, παρακαλώ.
Χόρχε Ραφαέλ Βιντέλα, και επιτρέψτε μου να προσθέσω,
αντιστράτηγος του στρατού της Αργεντινής.
Κύριοι δικαστές,
με κάθε δέοντα σεβασμό,
δεν αναγνωρίζω τη νομιμότητα αυτού του δικαστηρίου.
Η υπεράσπιση επιμένει ότι τα αδικήματα εμπίπτουν στη στρατιωτική δικαιοδοσία,
και ως εκ τούτου, θα πρέπει να κριθεί από στρατοδικείο.
Το στρατοδικείο είχε την ευκαιρία του.
Γνωρίζετε την εξουσία του δικαστηρίου να ερευνήσει και να κρίνει.
Δηλώστε το πλήρες όνομά σας.
Ορλάντο Ραμόν Αγκόστι. Δεν αναγνωρίζω τη νομιμότητα αυτού του δικαστηρίου.
-Ονοματεπώνυμο, παρακαλώ. -Ρομπέρτο Εδουάρδο Βιόλα,
και δεν αναγνωρίζω τη νομιμότητα αυτού του δικαστηρίου.
Ομάρ Ντομίνγκο Ρούμπενς Γκραφίνια.
Δεν αναγνωρίζω...
-Χόρχε Ισαάκ Ανάγια. -Μπασίλιο Αρτούρο Λάμι Ντόσο.
-Ναύαρχος Αρμάντο Λαμπρουσκίνι. -Λεοπόλντο Φορτουνάτο Γκαλτιέρι.
Ναύαρχος Εμίλιο Εδουάρδο Μασέρα.
Δεν αναγνωρίζω τη νομιμότητα αυτού του δικαστηρίου.
Πες μου.
Ο Βιντέλα είναι πιο κοντός απ' όσο νόμιζα. Σαν νάνος.
Με το πηλήκιο και τις μπότες φαίνεται ψηλότερος.
-Ποιος είναι αυτός; -Η βοήθεια που περιμέναμε.
Πες μου, Λουίς Μαρία Κάμπος.
Πώς θα μας βοηθήσεις; Σε πόσες δίκες έχεις συμμετάσχει;
Μορένο Οκάμπο.
Καμία δίκη.
Πόσες διώξεις;
-Καμία. -Για όνομα του Θεού.
Τι κάνεις, τότε;
Δουλεύω για τον Υπουργό Δικαιοσύνης. Είμαι καθηγητής.
-Βγάζεις τα προς το ζην, Μολίνα Κάμπος; -Μορένο. Κάπως.
Σε βοηθάει η μαμά σου;
Η μαμά μισεί το γεγονός ότι θα δουλέψω σε αυτήν τη δίκη.
-Τότε, γιατί το κάνεις; -Ίσως γι' αυτό.
-Θέλεις πραγματικά να μάθεις γιατί εγώ; -Σίγουρα.
Είμαστε σόι στρατιωτικών. Έχω θείο συνταγματάρχη.
Αυτό δεν βοηθάει καθόλου.
Η μαμά μου πάει στην εκκλησία κάθε Κυριακή με τον Βιντέλα.
Για κείνη, έκανε το σωστό.
-Δεν θα ακούσω άλλη λέξη. -Πάμε.
Κύριε.
Κύριε!
Κύριε, αφήστε με να τελειώσω, παρακαλώ.
Σκεφτείτε το. Η κυβέρνηση μόλις πήρε την εξουσία.
Μια αδύναμη κυβέρνηση, με τον στρατό στον σβέρκο της.
-Ναι. -Πήρε την επικίνδυνη,
αλλά ορθή απόφαση να τους προσάγει στη δικαιοσύνη.
Γι' αυτό νομίζω ότι είναι καλή ιδέα να έχουμε νέους νομικούς,
αντί για δικηγόρους προάσπισης ανθρώπινων δικαιωμάτων
που θα μπορούσαν να απαξιωθούν ως κομμουνιστές.
Όχι μόνο από τον στρατό, αλλά και από τη μεσαία τάξη
που πρέπει να πείσουμε ότι αυτή η δίκη περιβάλλεται από μανδύα νομιμότητας,
λαμβάνοντας υπ' όψιν την τάση της μεσαίας τάξης
να υποστηρίζει κάθε πραξικόπημα.
Ο Δούρειος Ίππος.
Καταλάβατε;
Έχουμε πέντε μήνες για να υποβάλλουμε αδιάσειστα στοιχεία
κατά εννέα αρχιχουντικών.
Για ανθρωποκτονίες, παράνομη κατακράτηση,
βασανιστήρια και διακεκριμένη κλοπή.
-Χρειαζόμαστε μια ομάδα αμέσως. -Ακριβώς, Μολίνα Κάμπος.
Μορένο Οκάμπο.
Η αστυνομία είναι αφερέγγυα.
Το 90% περίπου του δικαστικού προσωπικού δεν θέλει να εμπλακεί στη δίκη.
Πες καλύτερα το 99%.
-Πρέπει να ψάξουμε αλλού. -Πού; Στη Νομική Σχολή;
Όχι ακριβώς, αλλά κοντά.
Στο Υπουργείο Δικαιοσύνης υπάρχουν νέοι που θα δούλευαν μαζί μας.
-Νέοι; -Ναι. Σε κάθε δικαστήριο.
Χρειαζόμαστε νέους ανθρώπους με λιγότερη εμπειρία.
Λιγότερη από εσένα;
-Αν οι έμπειροι δεν το κάνουν... -Τότε, φέρνουμε τους άπειρους.
Εντάξει.
Αρχίζω να σε συμπαθώ, Μορένο Οκάμπο.
-Το είπα σωστά; -Ναι.
Πλήρες όνομα;
-Λούκα Παλάσιος. -Τζούντιθ Κόνιγκ.
Φεντερίκο Κοράλες.
Επάγγελμα;
Διοικητικά καθήκοντα στο γραφείο του Υπουργού Δικαιοσύνης.
-Επάγγελμα; -Είμαι δικηγόρος.
Αυτήν τη στιγμή, είμαι άνεργος.
-Τι έκανες πριν; -Υπηρετούσα στις ένοπλες δυνάμεις.
-Σε ποιον κλάδο; -Στο Ναυτικό.
Στην ESMA, Σχολή Μηχανικών Πολεμικού Ναυτικού.
Έλα, Φέντε.
-Αστειεύεσαι. -Ναι. Δουλεύω στο Υπουργείο Δικαιοσύνης.
Τι ψήφισες στις τελευταίες εκλογές;
Να πω Αλφονσίν; Ή την αλήθεια;
Δεν ψήφισα.
-Δεν ψήφισες; Γιατί; -Ήμουν 17 ετών.
Η άποψή σου για τον Μπαλμπίν;
Καμία άποψη. Ήταν ένας σημαντικός πολιτικός.
Πολιτικές προτιμήσεις, Εδουάρδο;
Τώρα; Όχι. Καμία, μηδέν.
-Η άποψή σου για τον Περόν; -Ήταν σημαντικός πολιτικός.
Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ;
-Τι; -Ο Ναπολέων Βοναπάρτης;
Ο Ιησούς Χριστός;
Πρέπει να απαντήσω;
Μπορείς να κατονομάσεις πέντε μέλη του τρέχοντος υπουργικού συμβουλίου;
Ναι. Είναι ο... Γκρίσπουν.
-Ο Γκρίνσπουν. -Ένας.
-Τι ψήφισες; -Περονιστές.
-Γιατί; -Είμαι Περονιστής.
Μη μου πεις! Γιατί;
Είναι το μόνο κίνημα που εναντιώθηκε σε όλες τις δικτατορίες από το 1955,
και πάντα θα αγωνίζεται για κοινωνική δικαιοσύνη.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
-Ευχαριστώ. -Εσύ ρώτησες.
Αλλά όχι για να επαναλάβεις τις ίδιες βλακείες που ακούω να λες στο σπίτι.
Μην είσαι επιθετικός, μπαμπά.
Έτσι καταλαβαίνεις, Μάκο.
Γιατί θέλεις να δουλέψεις μαζί μας;
Έχω έναν θείο που τον απήγαγαν για έξι μήνες και μετά βίας τα κατάφερε.
Δουλεύω στη γραμματεία του 14ου Δικαστηρίου.
Κανείς δεν νοιάζεται για το τι κάνετε.
Εγώ νοιάζομαι.
Έχω δύο παιδιά, ένα στεγαστικό δάνειο, και έμαθα ότι δίνετε υπερωρίες εδώ.
Θα κληρονομήσουμε αυτήν τη χώρα, κι αυτό δεν μπορεί να ξανασυμβεί.
Δίνετε υπερωρίες, σωστά;
Με θέλεις εδώ ή όχι; Είμαι μια χαρά εκεί που είμαι.
-Δεν μου αρέσει η παρέα αντι-Περονιστών. -Καλώς ήρθες, Μάκο.
Ο μπαμπάς σου είπε τα καλύτερα για σένα.
Είμαι ο Λουίς Μορένο Οκάμπο, αντιεισαγγελέας.
Αντιεισαγγελέας; Υπάρχει τέτοιο πράγμα;
Μπορείς να ονομάσεις τέσσερις καλεσμένους στην εκπομπή του Μπαντία πριν μια βδομάδα;
-Ναι, έπαιξαν οι Los Abuelos. -Οι Los Abuelos;
Οι Los Abuelos de la Nada. Υπέροχοι.
-Δεν τους έχετε ακουστά; -Όχι.
Πες ένα τραγούδι.
-Τώρα; -Ναι.
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
Εντάξει, πρώτο πρόβλημα. Ο χρόνος.
Πρέπει να διεξάγουμε την πιο σημαντική δίκη στην ιστορία μας
σε λιγότερο χρόνο από ό,τι για να δικαστεί ένας κλεφτοκοτάς.
Είμαστε εδώ τώρα.
Όλα πρέπει να είναι έτοιμα μέχρι τότε.
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1985
Έχουμε μόνο τόσες μέρες.
Τι πρέπει να κάνουμε;
Ό,τι οι φυλακισμένοι.
Εντάξει. Δεύτερο πρόβλημα.
Πρέπει να αποδείξουμε ότι ήταν συστηματικό σχέδιο.
Δηλαδή, όλοι ήξεραν τι συνέβαινε και πώς συνέβαινε.
Και ήταν σε όλη τη χώρα,
κατά τη διάρκεια όλων των κυβερνήσεων που πέρασαν.
Αυτοί είναι υπεύθυνοι.
Δεν μπορούμε να συνεργαστούμε με την αστυνομία, κι αυτή ενεχόταν.
Κι άλλο πρόβλημα.
Τα δικαστήρια δεν δίνουν πληροφορίες. Όταν το κάνουν, είναι αργά.
-Μην ξεχνάτε... -Λιγότερο από κλεφτοκοτά.
-Ναι, αστείε τύπε. -Ας οργανωθούμε.
Πρώτα, ας εντοπίσουμε τα μυστικά κέντρα κράτησης στον χάρτη.
-Η Λα Πέρλα ήταν στην Κόρδοβα. -Τι άλλο;
-Η ESMA. -Ναι, η ESMA.
-Η ESMA, το Ναυτικό. -Τι άλλο;
-Ελ Βεσούβιο. -Τι άλλο;
-Κάμπο ντε Μάγιο. -Εσύ τι λες;
-Πόσος χρόνος έμεινε; -Τέσσερις μήνες και δύο βδομάδες.
Αστείο είναι αυτό;
Είναι αδύνατο. Αποσύρσου.
Αυτό δεν είναι επιλογή.
Τι άλλο μπορείς να σκεφτείς;
Μίλα στη Μαρία Ευγενία.
Διευθύνει τα αρχεία της Επιτροπής. Ξέρει τα κατατόπια εκεί.
Θα σε βοηθήσει.
Η εισαγγελία είπε να εξετάσω όλες τις υποθέσεις.
-Όλες; Ξέρεις πόσες είναι; -Όχι.
-Θα πρέπει να διαλέξεις. -Συνέχισε να μου στέλνεις.
Έχετε κάνει προεπιλογή;
Γουάτς, Μεϊχίντε, Δαλέγο, Αβελανέδα, Βαλένσι...
Θα τις διαβάσουμε όλες.
Όλες;
-Βοηθοί του εισαγγελέα Στρασέρα; -Ναι.
Θα σας δώσουμε όλες τις πληροφορίες που χρειάζεστε.
ΜΗΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΑΪΟΥ
Ελπίζω ο εισαγγελέας να πράξει καλύτερα απ' ό,τι στη δικτατορία.
Αλλά κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, δεν έκανε...
Απολύτως τίποτα. Τίποτα.
"'Μαμά, πες του ότι ο μπαμπάς έφυγε, σε παρακαλώ', είπε.
"Ήταν η τελευταία φορά που άκουσα τη φωνή του.
"Μετά, τον πήραν μακριά".
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ
Η ευθύνη των διαταγών ανήκει στις χούντες.
Αυτοί έκαναν κουμάντο, είναι ξεκάθαρο.
-Αλλά είναι το πιο δύσκολο να αποδειχθεί. -Γιατί;
Οι απαγωγές, τα βασανιστήρια και οι φόνοι έχουν αποδειχθεί ή μπορούν να αποδειχθούν.
Πώς θα αποδείξουμε ότι το ήξεραν;
-Δεν γίνεται να μην το ήξεραν. -Θα πουν ότι δεν ήξεραν τίποτα.
"Ήταν ακραίες ενέργειες υφισταμένων.
"Δεν μπορώ να τους επιβλέπω καταμεσής ενός πολέμου".
-Ναι, αλλά 30.000 ακραίες ενέργειες; -Ναι, έχει δίκιο.
Μπορούν να πουν "Δεν σκότωσα κανέναν. Δεν βασάνισα κανέναν.
-"Δεν διέταξα εξαφανίσεις". -"Δεν έκανα ηλεκτροσόκ".
Χρειαζόμαστε μάρτυρες που τους είδαν στα κέντρα.
Κι αν δεν τους είδε κανείς; Αυτό ήταν μέρος του σχεδίου, σωστά;
Για να μη συνδέονται με τους φόνους και τις εξαφανίσεις.
-Κάποιος πρέπει να τους είδε. -Όχι.
Ας επικεντρωθούμε στο σχέδιο.
Αποδείξτε ότι έκαναν το ίδιο πράγμα σε όλη τη χώρα.
Απήγαγαν ανθρώπους παντού.
Τους είχαν σε μυστικά κέντρα κράτησης.
Τους βασάνιζαν στις ανακρίσεις.
Άνθρωποι εξαφανίστηκαν σε όλη τη χώρα.
Αν μπορέσουμε να το αποδείξουμε αυτό, αποδεικνύουμε ότι ήταν συντονισμένο.
-Αυτό χρειαζόμαστε. -Λοιπόν,
αναλαμβάνουμε τις υποθέσεις και τις οργανώνουμε
ανά κλάδο, έτος, κέντρο κράτησης...
-Ανά περιοχή. -Ανά περιοχή;
-Θα ταξιδέψουμε; -Ναι.
Πού θα ήθελες να πας;
Ευχαριστώ.
-Μας περιμένουν. -Είδες το βουνό;
Το ήξερα. Αυτή η πόλη είναι γεμάτη φασίστες.
Τον ξέρεις αυτόν;
-Δύο τετράγωνα από εκεί. -Όχι, από εδώ. Έλα.
Είσαι σίγουρη;
Εγώ θα πάω από εδώ. Τα λέμε αργότερα.
Γεια.
Γεια, με συγχωρείτε. Καλημέρα.
Ψάχνω τον Χουάν Πάμπλο Νοριέγκα...
Τίποτα εδώ.
Εντάξει, ευχαριστώ.
Ρώτα αυτόν τον τύπο.
Με συγχωρείτε, κύριε;
Δεν γίνεται δουλειά εδώ.
-Φασίστες, σας είπα. -Τι πρέπει να κάνουμε;
Μαζέψτε τους όλους, θα πάμε αλλού.
Τι θα κάνουμε;
Κράτα αυτό.
ΟΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΤΙΣ ΕΠΑΡΧΙΕΣ
Αυτό μπορεί να είναι πολύ σημαντικό, επειδή μπορούν να προσφέρουν
τα μέσα για να παρουσιαστούν περισσότερες περιπτώσεις.
Αυτοί είναι εκπρόσωποι της εισαγγελίας.
Αναζητούμε άτομα που γνωρίζουν πληροφορίες
για εγκλήματα που διαπράχθηκαν στη δικτατορία
για τη δίκη του εισαγγελέα Στρασέρα στο Μπουένος Άιρες.
Για κάθε πληροφορία, όνομα ή στοιχεία...
Αστυνομία, ανοίξτε την πόρτα!
...απευθυνθείτε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης στην οδό Μίτρε 2800, ή πάρτε στο 524096...
Τρεις άνθρωποι με πήραν από το κελί μου. Μου είχαν δέσει τα μάτια.
Με έγδυσαν. Μου έκαναν το λεγόμενο "υποβρύχιο".
Σου χώνουν το κεφάλι σε έναν κουβά νερό μέχρι που δεν αντέχεις άλλο.
Ρωτούσαν παράλογα πράγματα.
"Τι είναι ο κομμουνισμός;" Δεν είχα ιδέα.
Μετά, μου είπαν αν ήξερα πού έμενε ο Φιρμενίτς
ή άλλα ονόματα που δεν ήξερα. Αυτό τους εξόργισε.
...σε αλυσοδένουν και σου δίνουν ένα νούμερο.
Χ-96.
Από εκείνη τη στιγμή, δεν ήμουν πια ο Μάριο Βάλε.
-Έχω δεμένα μάτια. Με χτυπούν με όπλο. -Άνοιξαν το πορτ-μπαγκάζ...
-...με όπλο αναισθητοποίησης. -Άρχισα να κάνω εμετό.
Δεν μπορούσα να πιω νερό. Ήμουν φορτισμένος με ηλεκτρισμό.
Ξέρεις αν οι γείτονές σου είδαν αυτούς που σε πήραν;
Πώς ήξερες ότι ήταν από τον στρατό;
Γεια σου, γλυκιά μου. Τι συμβαίνει;
-Σε περίμενα. -Μάλιστα.
Έγινε κάτι;
Κάθισε, σε παρακαλώ.
Βεβαίως.
-Ο Αβέλ κι εγώ τελειώσαμε. -Ποιος;
Μπαμπά.
Λυπάμαι, δεν μου αρέσει αυτός. Δεν ξέρω αν ξέρεις...
-Είναι παντρεμένος. -Ναι.
Δεν είμαι χαζή, μπαμπά.
Πάντα ήξερα ότι ήταν.
Και ποτέ δεν ρώτησε για σένα.
Δεν νομίζω ότι ξέρει τι δουλειά κάνεις.
Μη με κατασκοπεύεις, εντάξει;
Και μη στέλνεις τον Χαβιέ.
-Τον τρομάζεις. -Εντάξει.
Έχεις πιο σημαντικά πράγματα για να ανησυχείς.
Συγγνώμη.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ - ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ
15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΥΠΟΒΟΛΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ
Κίλμες, Αβελανέδα.
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
Πού;
Στο τρίτο ράφι.
Ένα, δύο...
-Είναι εντάξει αυτό; -Η ESMA πάει σε εκείνο το ράφι.
Είδε κανείς...
Εδώ είναι τρεις από την ESMA.
-Κύριε εισαγγελέα. -Ναι;
Ορίστε οι αποδείξεις σας.
Υπάρχουν 16 τόμοι, 4.000 σελίδες, 709 υποθέσεις και πάνω από 800 μάρτυρες.
Φοβερή δουλειά. Συγχαρητήρια.
-Να υποβληθούν. -Τι;
Θα έρθετε μαζί μας!
-Ελάτε. -Πού;
-Να τα υποβάλουμε! -Ελάτε!
Μόνοι θα τα υποβάλουμε; Όχι. Μαζί.
Ναι, ελάτε μαζί μας.
Τι συμβαίνει;
Ο εισαγγελέας Στρασέρα, επικεφαλής της υπόθεσης.
-Χαίρω πολύ. -Χαίρω πολύ.
Συγχαρητήρια, φίλε.
Πού τους βρήκες αυτούς; Στους προσκόπους;
Προτείνω να δώσετε μεγαλύτερο βάρος στα προφανή αποδεικτικά στοιχεία,
παρά στη νεαρή ηλικία της ομάδας μου.
Να το θυμάστε αυτό.
Ξέρω τι σας λέω.
Καλή τύχη.
Πάμε;
Τα πάντα.
Κύριε!
Εκεί είναι.
Κύριε, σας παρακαλώ.
Μια ερώτηση, κύριε!
Πιστεύετε ότι ο όγκος των αποδεικτικών στοιχείων επαρκεί;
Η ποσότητα και η ποιότητα των αποδεικτικών στοιχείων είναι συντριπτικές.
Επιτρέψτε μου να σας πω, το επιτύχαμε σε χρόνο ρεκόρ.
Χάρη σε όλους αυτούς τους νέους ανθρώπους και τον Μορένο Οκάμπο, τον συνεργάτη μου.
-Σας απείλησαν; -Προτιμώ να αγνοώ κάτι τέτοια.
Αν μου επιτρέπετε.
Κύριε, με συγχωρείτε.
Είναι αλήθεια ότι σας απείλησαν;
Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΚΗ
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΤΡΑΣΕΡΑ
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΣΕΡΑ
Ο ΥΠΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΣΕΡΑ
-Γεια σας, τι κάνετε; -Καλησπέρα.
Συγγνώμη.
-Ωραίο το άρθρο στο περιοδικό. -Ευχαριστώ.
Σαρκαστικά το είπα.
-Δεν σου άρεσε; -Όχι.
Όλοι εδώ το διάβασαν.
-Και αυτό είναι κακό; -Τρομερό.
-Να φύγω; -Ούτε να το σκέφτεσαι.
Είναι οι θείοι σου.
Το τελευταίο που θέλουμε είναι να κιοτέψεις.
Ας πιούμε ένα ποτό.
-Σαμπάνια; -Ναι.
Αυτός ο τύπος σε αναγνώρισε.
Άλλη μία.
Δόξα τω Θεώ, ο θείος σου δεν σε έχει δει ακόμα.
-Πού είναι; -Δεν θα σου πω.
Είναι αλήθεια αυτό; Πολλά;
Μην κοιτάς.
-Μην κοιτάς! -Του είπες ότι δεν στρέφεται εναντίον του;
-Όχι. -Γιατί;
Δεν πιστεύει ότι στρέφεται εναντίον του.
Πιστεύει ότι στρέφεται εναντίον του, της οικογένειας και της χώρας.
Πέρλα;
-Συνταγματάρχα! -Εδώ είσαι.
Πώς είστε; Έχουν περάσει αιώνες!
-Και η γυναίκα σας; -Ταξιδεύει.
-Ξανά; -Ναι.
-Πού; -Στο Μιλάνο.
Ευχαριστώ.
Θείε.
Συγγνώμη που διακόπτω. Μπορώ να σας μιλήσω ένα λεπτό;
Είμαι ο υποστράτηγος Οκάμπο για σένα.
Συγγνώμη, υποστράτηγε.
-Μπορούμε να μιλήσουμε; -Μια ερώτηση, δικηγόρε.
Πιστεύεις ότι θα κερδίσεις τη δίκη;
Δεν ξέρω.
Πιστεύετε ότι ο στρατός έκανε το σωστό;
-Ήταν πόλεμος, συνήγορε. -Του κράτους ενάντια στην κοινωνία;
Ενάντια σε ένοπλες ομάδες που απειλούσαν...
Οι οποίες θα έπρεπε να είχαν δικαστεί για τα φερόμενα εγκλήματά τους.
Όχι να απάγονται, βασανίζονται, δολοφονούνται και εξαφανίζονται.
Λοιπόν, τι συμβαίνει εδώ;
Τι είπαμε; Δεν μιλάμε για πολιτική σε αυτήν την οικογένεια.
-Λουίς, έλα μαζί μου. -Με συγχωρείτε.
Όλοι εδώ πρέπει να ξέρουν...
Όλα καλά, κύριε;
Ναι. Είμαι μια χαρά.
Θέλετε να σας πάω κάπου;
Όχι.
Όχι, ευχαριστώ.
22 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1985 ΕΝΑΡΞΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΑΚΡΟΑΣΕΩΝ
Το Υπουργείο Εξωτερικών λέει ότι ο Κλάιντ Σνόου φτάνει αύριο.
Θα είναι προστατευμένος. Η πρεσβεία συνεργάζεται.
Ναι.
-Θα είμαστε μια χαρά. -Ναι.
-Εντάξει. -Ναι.
Άκουσέ με. Ας μην το πιέζουμε.
-Είναι η πρώτη εβδομάδα, εντάξει; -Ναι.
-Μόνο "ναι" θα λες; -Όχι.
-Λόσα, ένα λεπτό. -Στρασέρα.
Γραμματέα.
-Με συγχωρείς. -Ναι, πείτε μου.
Αυτός είναι βοηθός σου;
Όχι.
Δεν κάνει να είναι εδώ. Πήγαινε να ελέγξεις ποιος είναι.
Εντάξει.
-Κύριε, σας παρακαλώ. -Συγγνώμη, μόλις έφευγα.
Έτσι; Θα τον αφήσεις να φύγει;
Ηρέμησε, νεαρέ. Όλα είναι υπό έλεγχο.
-Όχι, εγώ δεν... -Θα το καθυστερήσουμε...
-Όχι, δεν θέλω να αλλάξω τίποτα. -Χούλιο.
-Μια στιγμή. Τι;
Ήταν κάποιος εκεί.
-Μπορεί να είναι χαφιές. -Πώς το ξέρεις;
Τον βλέπω δεύτερη φορά.
Θα σηκώσει κάποιος το τηλέφωνο; Χτυπάει εδώ και πέντε λεπτά.
-Παρακαλώ! -Σηκώστε το, παρακαλώ.
Εμπρός;
Με κάθε σεβασμό, σας εγγυώμαι ότι δεν υπάρχει βόμβα.
Πώς μπορείς να το εγγυάσαι αυτό;
Είναι προφανές. Απόπειρα τρομοκράτησης της κοινωνίας.
Αυτό είναι προσβολή, κύριε πρόεδρε.
Το καθήκον του δικαστηρίου είναι να φέρει εις πέρας μια ασφαλή διαδικασία,
για κατηγορούμενους και μάρτυρες.
Ασφαλή διαδικασία; Αστείο είναι αυτό;
Οι μάρτυρες κι εγώ απειλούμαστε εδώ και έξι μήνες!
Η υπεράσπιση ισχυρίζεται ότι η ασφάλεια των κατηγορουμένων δεν είναι εγγυημένη.
Κύριε πρόεδρε, είναι ένα τέχνασμα των κατηγορουμένων.
Είναι προφανές.
Το μόνο που θέλουμε είναι να αναβληθεί η έναρξη της δίκης.
Επ' αόριστον.
-Μέχρι να ωριμάσουν οι συνθήκες. -Επ' αόριστον.
Είναι η πρώτη μέρα!
Δεν γίνεται να διακόψουμε την πρώτη μέρα!
Αν διακόψουμε σήμερα, αν δεν αρχίσει η δίκη, δεν θα γίνει ποτέ!
Το μόνο που χρειάζονται είναι μια απειλή βόμβας τη μέρα.
Στρασέρα, μπορείς να το βουλώσεις;
Θα συνεχίσουμε.
-Τι; -Ναι.
Θα προχωρήσουμε κανονικά.
Αυτό το δικαστήριο εγγυάται την ασφάλεια της δίκης.
Η δίκη θα γίνει και αρχίζει σήμερα.
-Τι γίνεται με τη βόμβα; -Ας εκραγεί.
-Συνειδητοποιείτε ότι αυτή η απόφαση... -Είμαι πλήρως ενήμερος.
Τον άκουσες. Είναι πλήρως ενήμερος.
Και κάτι ακόμα.
Οι γυναίκες δεν θα φορούν μαντίλες.
Είναι οι Μητέρες της Πλατείας του Μαΐου.
Πολιτικά εμβλήματα δεν επιτρέπονται. Χωρίς χρώμα, τύπο ή ιδεολογία.
-Το δικαστήριο γνωρίζει πολύ καλά... -Τίποτε άλλο;
Όχι, κύριε πρόεδρε.
-Γραμματέα, ετοίμασε την ακρόαση. -Ναι, κύριε.
Αν μου επιτρέπετε.
Με συγχωρείτε που σας ενοχλώ.
Δεν χρειάζεται να εξηγήσω τη σημασία της δίκης, πόσο μάλλον σε εσάς.
Υπάρχει ένας τρελός που προσπαθεί να τη σταματήσει...
αν δεν βγάλετε τις μαντίλες σας.
Είναι δύσκολη απόφαση, το ξέρω.
Δεν είναι δική μας επιλογή,
αλλά δική σας.
Λυπάμαι.
-Σας ζητώ συγγνώμη. -Ναι.
-Τι θα κάνουμε; -Ας το κάνουμε.
Μην ανησυχείτε.
Κηρύσσω την έναρξη της διαδικασίας
για την εκδίκαση της υπόθεσης 13/1984,
που αφορά τους κάτωθι αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων.
Αντιστράτηγο Χόρχε Ραφαέλ Βιντέλα, ναύαρχο Εμίλιο Εδουάρδο Μασέρα,
ταξίαρχο Ορλάντο Ραμόν Αγκόστι, αντιστράτηγο Ρομπέρτο...
-Είσαι καλά; -Ναι.
Μη φοβάσαι. Πραγματικά δεν υπάρχει βόμβα.
-Το ξέρω. -Εντάξει.
Αντιστράτηγο Φορτουνάτο Γκαλτιέρι,
ναύαρχο Χόρχε Ισαάκ Ανάγια,
ταξίαρχο Αρτούρο Μπασίλιο Λάμι Ντόσο.
Καλούμε ως μάρτυρα τον διδάκτορα Ίταλο Αρχεντίνο Λούδερ.
Διδάκτορα Λούδερ, η κατάθεσή σας θα δοθεί ενόρκως.
Ορκίζεστε να πείτε την αλήθεια, όλη την αλήθεια και μόνο την αλήθεια;
Ορκίζομαι.
Μπορείτε να καθίσετε.
Διδάκτορα Λούδερ, κατά τη διάρκεια της θητείας σας ως πρόεδρος
της εκτελεστικής εξουσίας,
εκδόθηκαν τα εξής διατάγματα. 2770, 2771...
-Ο τύπος που σου έλεγα είναι εκεί. -...και 2772.
Το ερώτημα είναι το ακόλουθο.
Ποια ήταν τα επιχειρήματα που οδήγησαν σε αυτά τα διατάγματα;
Τον Φεβρουάριο του 1975...
...για την παρέμβαση των ενόπλων δυνάμεων της Αργεντινής
στην καταπολέμηση των ανατρεπτικών.
Επέκτεινα την παρέμβαση των Ενόπλων Δυνάμεων σε όλη τη χώρα.
Πρέπει να επισημάνουμε ότι η εντολή εξόντωσης εκδόθηκε
από τη δημοκρατική κυβέρνηση της Μαρία Εστέλα Μαρτίνεθ ντε Περόν,
ζητώντας τη συνδρομή των Ενόπλων Δυνάμεων,
καθώς τότε βρισκόμασταν στα πρόθυρα εμφυλίου πολέμου.
-Σωστά, κύριε; -Ποτέ δεν είπα "εμφυλίου πολέμου".
Πώς θα το ορίζατε, τότε;
Ποτέ δεν μίλησα για πόλεμο.
Αλλά είναι σαφέστατο ότι υπήρχε κίνδυνος κατά της εθνικής ασφαλείας.
-Σωστά; Μόλις το είπατε, διδάκτορα Λούδερ. -Ναι, αυτό είναι αλήθεια.
Αφήστε τον μάρτυρα να επεξηγήσει
αυτήν την τόσο σημαντική λέξη για την υπεράσπιση, "εξόντωση".
Σημαίνει την απόσπαση πληροφοριών με κάθε κόστος;
Βασανιστήρια, απαγωγές,
και τη φυσική εξόντωση ανήμπορων ατόμων;
Θα απαντήσετε.
Σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει φυσική εξόντωση.
Τα διατάγματα σε καμία περίπτωση δεν κινούνται εκτός πλαισίων του νόμου.
Ο μάρτυρας αναγνωρίζει ότι υπήρχε εχθρός και έπρεπε να εξοντωθεί.
Αυτή εδώ η εικόνα δείχνει ένα κρανίο με μια τρύπα στη μετωπική περιοχή,
όπου βλέπετε μια κυκλική οπή που αντιστοιχεί στην τρύπα
μιας σφαίρας που διαπέρασε το μπροστινό μέρος του.
Αυτή η διαφάνεια δείχνει ένα κρανίο με μια τρύπα στη μετωπική περιοχή του.
Μια κυκλική οπή που αντιστοιχεί στη σφαίρα που διαπέρασε το κεφάλι.
Και από το μέγεθος και το σχήμα της, αν και τα οστά ήταν θαμμένα,
μπορούμε να πούμε ότι αυτό το άτομο εκτελέστηκε από απόσταση μερικών μέτρων.
ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΞΕΝΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ
Μεταξύ των ξένων απεσταλμένων, ο Αντουάν Σανγκουινέτι δήλωσε
ότι κατά την επίσκεψή του στη χώρα μας το 1978,
25 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
συγκέντρωσε πολλές καταγγελίες οικογενειών...
...και διεθνών οργανισμών σχετικά με τις υποτιθέμενες εξαφανίσεις;
Λουίς.
26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Καταγγελίες που υποβλήθηκαν από τον ΟΗΕ και τη Διεθνή Αμνηστία.
...ούτε από τις οργανώσεις Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τον ΟΑΚ, ή τα Ηνωμένα Έθνη,
ενάντια στην κυβέρνηση...
Κύριε πρόεδρε, η κατηγορούσα αρχή
διαθέτει τις πολυάριθμες εκθέσεις και καταγγελίες που έχουν υποβληθεί,
πράγμα που αποτελεί σαφή απόδειξη ότι ο μάρτυρας διαπράττει ψευδορκία.
Κύριε Στρασέρα, περιμένετε τη σειρά σας, παρακαλώ.
Συνεχίστε, αντιναύαρχε.
Δεν γνωρίζω σε τι αναφέρεστε.
Όπως έλεγα,
αυτά ήταν γενικά ερωτήματα σχετικά με την πολιτική κατάσταση της Αργεντινής.
Λοιπόν;
Τι;
-Πώς τα πάμε; -Θα έλεγα ότι τα πάμε καλά.
Γιατί αμφιβάλλεις;
Δεν είπα τίποτα. Είπα ότι είμαστε εντάξει.
Τι σκέφτεσαι;
-Τίποτα. -Τίποτα καλό, εννοείς.
Τι θέλεις να πω, Χούλιο;
-Γιατί δεν τα πάμε καλά; -Δεν είπα αυτό.
Αλλά αυτό πιστεύεις.
-Τα πάμε καλά. -Αλλά;
Μίλησα με τη μαμά μου.
-Τι σου είπε; -Τίποτα.
-Τίποτα. Τα συνηθισμένα. -Ποια συνηθισμένα;
Τα συνηθισμένα, Χούλιο.
Νομίζει ότι οι ξένοι εμπειρογνώμονες είναι με τους ανατρεπτικούς.
-Εκστρατεία δυσφήμισης της Αργεντινής. -Λουίς.
Δεν μπορούμε να έχουμε τη μαμά σου μέτρο σύγκρισης.
Πήγαινε στην εκκλησία με τον Βιντέλα.
-Δεν θα την πείσουμε ποτέ. -Όχι, σωστά.
Αν η αποστολή μας είναι να την πείσουμε, την πατήσαμε. Τελείως αδύνατο.
-Ποτέ. -Νομίζεις ότι μπορούμε;
Δεν μπορούμε.
Ποτέ δεν θα πείσουμε ανθρώπους σαν τη μαμά σου.
-Ποτέ. -Εντάξει, Χούλιο. Εντάξει. Έχεις δίκιο.
Είσαι πολύ πεισματάρης. Δεν μπορώ να διαφωνήσω μαζί σου.
-Χούλιο. -Τι;
-Σε χρειάζομαι. -Για τι;
Την αυριανή κατάθεση.
-Τώρα; -Ναι.
Εντάξει.
Υπάρχει αίθουσα αναμονής.
29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
-Μπορεί να μείνει μαζί μου; -Όχι. Μόνο μάρτυρες.
-Πρέπει να μείνεις μέχρι την κατάθεση. -Στην απομόνωση;
Δεν μπορείς να μιλήσεις σε κανέναν.
Καμία επαφή;
Το δικαστήριο απαιτεί να μη δεις κανέναν.
-Εδώ. -Θα καλύψεις και το πρόσωπό μου;
Είναι για την ασφάλειά σου.
Φυσικά, ευχαριστώ. Δέχομαι απειλές εδώ και έναν μήνα.
-Και η ασφάλειά σου; -Ήρθε ένας μια μέρα, και δεν ξαναφάνηκε.
Καλύτερα να μείνεις μακριά από την αστυνομία.
-Και αυτή; -Θα είναι μαζί μου.
Όλη μέρα. Μην ανησυχείς.
Το δικαστήριο καλεί ως μάρτυρα την κα Αδριάνα Κάλβο ντε Λαβόρδε.
Κυρία μου, το παρόν δικαστήριο θα λάβει την κατάθεσή σας κατά την εκδίκαση
των επικεφαλής των στρατιωτικών κυβερνήσεων
στα πλαίσια της "Διαδικασίας Εθνικής Αναδιάρθρωσης".
Η κατάθεσή σας...
Στις 4 Φεβρουαρίου 1977, με απήγαγαν δια της βίας μέσα από το σπίτι μου.
Με έβαλαν σε ένα αυτοκίνητο.
Καθώς το αυτοκίνητο έστριψε στη γωνία,
έβαλαν ένα πουλόβερ στο κεφάλι μου, με πέταξαν στο δάπεδο του αυτοκινήτου,
και με πάτησαν κάτω.
Μετά, άρχισαν να απειλούν ότι θα με σκοτώσουν.
Με έβγαλαν έξω, έβγαλαν το πουλόβερ,
μου έδεσαν τα μάτια σφιχτά με ένα πανί, και έδεσαν τα χέρια μου στην πλάτη μου.
Εκείνη την εποχή, ήμουν εξήμισι μηνών έγκυος,
σε προχωρημένη εγκυμοσύνη.
Με βασάνισαν, παρά την κατάστασή μου.
Με είχαν έγκλειστη για μήνες.
Τα βασανιστήρια ήταν συστηματικά, σταθερά, κάθε είδους...
Το δικαστήριο καλεί την κα Μαρία Κούμπικ.
Καλησπέρα, Χουάν Κάρλος.
Την έβδομη ημέρα της δίκης των πρώην επικεφαλής,
η εκδίκαση ξεκίνησε με τη σπαρακτική κατάθεση της Μαρία Κούμπικ,
μητέρας της εξαφανισμένης Μαρία Κριστίνα Λεφτερόφ.
Ορκίζεστε να πείτε την αλήθεια, όλη την αλήθεια και μόνο την αλήθεια;
Ορκίζομαι.
Η Μαρία Κριστίνα Λεφτερόφ απήχθη και μεταφέρθηκε στην Ταξιαρχία Κίλμες.
Ώρες αργότερα, η μητέρα, αναζητώντας την κόρη της,
επίσης απήχθη και μεταφέρθηκε σε ένα μυστικό κέντρο κράτησης.
Και τα αδέρφια μου ήταν 13, 11, 10, και το μικρότερο, 8.
Μας κατέβασαν από το αεροπλάνο, και μας πήγαν μέσω του αεροδρομίου
σε ένα όχημα, όπου κάλυψαν τα πρόσωπά μας.
9 ΜΑΪΟΥ
Μας είπαν ότι θα έστελναν τη μητέρα μας στο Τουκουμάν.
Εξακολουθεί να αγνοείται.
Μάθατε τι συνέβη στον γιο σας;
Έφυγα αποφασισμένη να κάνω οτιδήποτε, να πάω στο Κάμπο ντε Μάγιο, οπουδήποτε.
Και ένας φίλος μού είπε "Ίρις, μην τον ψάχνεις, τον σκότωσαν".
Σε έναν διάδρομο, μαζί με άλλα άτομα,
συμπεριλαμβανομένης της γυναίκας μου που βασανίστηκε μπροστά μου
και μπορούσα να ακούω όλες τις κραυγές πόνου της.
Κανείς δεν ήξερε τίποτα. "Γιατί την πήραν; Πού;"
Αυτή είναι η περίπτωση κάποιου που δεν γνώριζα και βασανίστηκε για μέρες.
Τον βασάνιζαν ομαδικά, μέρα και νύχτα, ανελέητα,
με όλες τις μεθόδους που έχω αναφέρει, και πολλές άλλες.
Όταν έφυγαν οι βασανιστές, κύριε πρόεδρε, οι φρουροί έκαναν γλέντι.
Άρχισαν να πίνουν και να μεθάνε.
Κάποιος είχε την ιδέα να τον βασανίσουν, και άρχισαν να τον βασανίζουν ξανά.
Αυτήν τη φορά, δεν το έκαναν για πληροφορίες, κύριε πρόεδρε.
Ο μόνος σκοπός αυτού του βασανισμού που κράτησε ώρες
ήταν αυτός ο κρατούμενος να πει
"Παίρνω πίπες και η μάνα μου είναι μεγάλη πουτάνα".
Τον βασάνιζαν ώρες για να τον κάνουν να το πει.
Και δεν το είπε, κύριε πρόεδρε.
Δεν το είπε.
Λυπάμαι που το λέω, αλλά νομίζω ότι είναι σημαντικό,
επειδή αναφέρονται σε ακραίες ενέργειες,
και υποθέτω, για τους κατηγορούμενους, αυτές είναι ακραίες ενέργειες.
Τα υπόλοιπα είναι φυσιολογικά. Απλώς εν ψυχρώ σκληρά βασανιστήρια.
Παρακαλώ, περιγράψτε τα γεγονότα χωρίς να κρίνετε.
Αυτό είναι γεγονός, κύριε πρόεδρε.
Κάποτε ζήτησα από έναν λίγο πιο ανθρώπινο φρουρό να με αφήσει να της μιλήσω.
Με παίρνει, με βάζει στο κελί της Κλαούντια,
ξεδένω τα μάτια μου...
Η Κλαούντια λέει "Πάμπλο, ευχαριστώ για τη δύναμη που μου δίνεις".
20 ΜΑΪΟΥ
Της είχα πει ότι όταν βγαίναμε, θα ξεκινούσαμε μια σχέση.
Μια-δυο φορές, θα μπορούσαμε να πούμε.
Μετά, κάποια στιγμή, μου λέει
"Μη με αγγίζεις, με έχουν βιάσει.
"Όταν με βασάνιζαν, με γύρισαν,
"και με βίασαν από μπρος κι από πίσω".
Το δικαστήριο καλεί την Αλεχάντρα Ναφτάλ.
Με πήγαν σε άλλο μέρος και τα κορίτσια ήξεραν ότι με βίασαν.
Μου είπαν ότι είχαν βιαστεί κι αυτές, επανειλημμένα.
Δεν ήταν δύσκολο για ορισμένους εκεί
να εκμεταλλεύονται εμάς, τις γυναίκες, κατ' αυτόν τον κτηνώδη τρόπο.
Με πρόθεση να διαλύσουν ψυχολογικά το άτομο.
Την πρώτη μέρα που με βασάνισαν, την ημέρα που με απήγαγαν,
και αυτό με έκανε να νιώσω απαίσια,
υπήρχε μια γυναίκα που σερβίριζε καφέδες σαν να ήταν κάτι καθημερινό.
21 ΙΟΥΝΙΟΥ
Θα το αναφέρουμε και θα σας πάμε σε άλλο ξενοδοχείο.
Γυρίζω πίσω, κύριε.
Μας ακολουθούν εδώ και μήνες.
-Η κατάθεσή σου είναι πολύ σημαντική. -Δεν θα καταθέσω.
Σελάγια, ας καθίσουμε.
Ηρέμησε.
Πρέπει να καταθέσεις.
Ο κόσμος πρέπει να μάθει.
Αλλιώς θα χάσεις την ευκαιρία
να ακούσει η χώρα τι έκαναν αυτοί οι εγκληματίες...
Αυτοί οι εγκληματίες;
Ένας από τους βασανιστές δουλεύει για τον δήμαρχο.
Ο γιατρός που έλεγχε αν μπορούσα να αντέξω περισσότερα ηλεκτροσόκ
είναι αρχίατρος σε νοσοκομείο.
Πρέπει να ζήσω ανάμεσά τους.
Τι κάνω εγώ εδώ;
Σελάγια, θα ζητήσουμε ασφάλεια. Μπορούμε να σε προστατέψουμε.
Όχι, δεν μπορούμε.
Αυτή είναι η αλήθεια.
Όσο είναι ελεύθεροι, δεν μπορούμε να προστατέψουμε κανέναν.
Λυπηρό, αλλά αληθινό.
Τα νέα σήμερα είναι ότι, όπως ζητήθηκε από τους μάρτυρες,
η εισαγγελία έπαψε να ανακοινώνει τον ημερήσιο κατάλογο μαρτύρων.
Αυτό, ενόψει των συνεχών απειλών
κατά των μαρτύρων που καταθέτουν καθημερινά.
17 ΙΟΥΛΙΟΥ
Εμπρός;
Μέλος της οργάνωσης Τρίχρωμη Διοίκηση είπε σε μέλος της εισαγγελίας
ότι σε λιγότερο από 48 ώρες...
-Ποιος; -...ο εισαγγελέας θα πέθαινε.
ΑΠΕΙΛΕΣ ΚΑΤΑ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
Κι εμείς έχουμε επίσης απειληθεί.
Η εισαγγελία πρέπει να υποβάλει επίσημη αναφορά
-ή να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες... -Λεπτομέρειες;
Τζούντιθ, έλα, σε παρακαλώ.
Θα τους ενημερώσεις για το τηλεφώνημα που έλαβες νωρίτερα;
Τηλεφώνησε πριν το μεσημέρι, είπε ότι ήταν μέλος της Τρίχρωμης Διοίκησης.
Δεν υπάρχει τέτοια οργάνωση. Μπορείς να γίνεις πιο συγκεκριμένη;
Ένα όνομα; Κάποιο χαρακτηριστικό;
Φυσικά, δεδομένου ότι ήταν ανώνυμο τηλεφώνημα,
δεν μπορώ να δώσω κανένα όνομα ή χαρακτηριστικό.
Πώς ήταν η φωνή του;
Παράξενη και τραχιά. Ελαφρώς γελοία.
-Σαν φωνή φασίστα. -Φασίστα; Τι εννοείς;
Σαν τη δική σας, κύριε συνήγορε.
-Αυτό είναι τρομερή έλλειψη σεβασμού. -Αρκετά.
Ας τελειώνουμε με αυτό και συνεχίζουμε με τις καταθέσεις.
Είτε ο στρατός...
...επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά η επιθετική στρατηγική του κατηγορουμένου.
...να μας πει ο μάρτυρας ότι είχε...
20 ΙΟΥΛΙΟΥ
ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΑΗΔΙΕΣ!
Η βόμβα ανάγκασε την αστυνομία να διπλασιάσει την ασφάλεια στη δίκη,
λόγω συνεχών απειλών κατά του πρόεδρου Αλφονσίν και του εισαγγελέα Στρασέρα.
Όταν ελευθέρωσαν τα αδέρφια μου κι εμένα, είπαν να μη λύσουμε τα δεμένα μάτια μας,
θα μας παρακολουθούσαν.
Μείναμε 15 λεπτά έτσι στον δρόμο.
Τα αδέρφια μου έκλαιγαν, ζητούσαν τη μητέρα μου.
Είδα απέναντι ένα εστιατόριο.
Ήταν γεμάτο.
Ο κόσμος παρακολουθούσε.
Δεν μας βοήθησαν.
Πώς μπορεί κανείς να πιστεύει ότι μια ομάδα παιδιών
είναι επικίνδυνη;
Γέννησα στις 15 Απριλίου.
Ήταν το τρίτο μου παιδί, ήξερα ότι θα ήταν γρήγορος τοκετός.
Ήρθε ένα περιπολικό, με έβαλαν μέσα, και με πήραν από το 5ο Tμήμα.
Μου έδεσαν τα μάτια και με ξάπλωσαν στο αυτοκίνητο.
Με τα χέρια δεμένα πίσω από την πλάτη μου.
Με πρόσβαλαν.
Τους είπα ότι άρχιζε ο τοκετός,
τους είπα να σταματήσουν, ότι δεν ήταν ο πρώτος μου, ήρθε η ώρα.
Δεν έκαναν τίποτα.
Ο οδηγός και ο συνοδηγός συνέχισαν να γελούν.
Μου είπαν ότι δεν είχε καμία σημασία,
επειδή θα σκότωναν εμένα και το μωρό.
Δεν θα έπρεπε να νοιάζομαι.
Δεν ξέρω πώς έβγαλα το εσώρουχό μου
για να σπρώξω το μωρό έξω. Δεν θυμάμαι.
Ούρλιαζα
"Έρχεται, δεν μπορώ να το κρατήσω. Σταματήστε!"
Και, πράγματι, γεννήθηκε το κοριτσάκι μου.
Σταμάτησαν στην άκρη του δρόμου.
Το μωρό μου ήταν υγιές. Ήταν πολύ μικρή.
Έπεσε από το κάθισμα, κρεμόταν από τον ομφάλιο λώρο στο πάτωμα.
Τους παρακάλεσα να με αφήσουν να την κρατήσω, αλλά δεν το έκαναν.
Έκοψαν τον λώρο και συνέχισαν να οδηγούν.
Τρία λεπτά αργότερα, το μωρό μου έκλαιγε.
Ήμουν ακόμα δεμένη και με κλειστά μάτια. Δεν μου την έδιναν.
Πήγαμε σε ένα άλλο μέρος, ένα μεγάλο κτίριο με μαρμάρινη πρόσοψη.
Απόθεσαν το μωρό μου στον πάγκο. Ήταν κρύα, λερωμένη, έκλαιγε.
Με ανάγκασαν να μπω μέσα, έφεραν έναν κουβά,
και με έβαλαν να σφουγγαρίσω το πάτωμα και να καθαρίσω όλους τους πάγκους.
Με ανάγκασαν να το κάνω αυτό, γυμνή, μπροστά στον αστυνομικό.
Μπροστά στους φρουρούς, που γελούσαν.
Μόνο μετά από αυτό μου έδωσαν το μωρό μου.
Το βράδυ πριν αφεθώ ελεύθερος,
η Κλαούντια είπε κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ.
Κάθε 31η Δεκεμβρίου,
παραμονή Πρωτοχρονιάς,
να κάνω μια πρόποση για εκείνη και όλους τους άλλους.
Επειδή η ίδια θα ήταν νεκρή.
Θα θέλατε να προσθέσετε κάτι άλλο;
Κύριε πρόεδρε, το μόνο που θέλω να μάθω είναι
αν η κόρη μου είναι νεκρή ή ζωντανή.
Δυστυχώς, το δικαστήριο δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτό.
Έναν μήνα αργότερα, αποφυλακίστηκα.
Χάσαμε τις δουλειές μας, χάσαμε το σπίτι μας,
χάσαμε τους φίλους μας,
χάσαμε τα πάντα. Αναγκαστήκαμε να φύγουμε από τη χώρα.
Κατάφεραν να με τρομοκρατήσουν, κύριε πρόεδρε.
Ευτυχώς, δεν τρομοκράτησαν τους πάντες.
Υπήρχαν συγγενείς,
μητέρες και γιαγιάδες που αντιστάθηκαν.
Και είμαι εδώ σήμερα, απαιτώντας δικαιοσύνη, χάρη σε αυτούς.
Δεν έχω τίποτα άλλο να προσθέσω.
Κατήγορε, έχετε ερωτήσεις;
Καμία ερώτηση, κύριε πρόεδρε.
Θα κάνει ερωτήσεις η υπεράσπιση;
Καμία ερώτηση.
Η κατάθεσή σας τελείωσε, κυρία μου. Ευχαριστούμε πολύ.
Έχω ήδη φύγει.
Παρακαλώ;
Ναι, θα σας συνδέσω.
Πρέπει να είναι εκεί.
-Λουίς. -Κοίτα.
-Η μητέρα σου. -Ευχαριστώ.
Για να δούμε.
Εμπρός;
Είμαι καλά, μαμά. Ευχαριστώ. Είχαμε καλή ακροαματική διαδικασία σήμερα.
Την άκουσες στο ραδιόφωνο;
Φυσικά το ήξερα, δεν ήξερα ότι θα την άκουγες.
Αλήθεια;
Τι νομίζεις;
Αδριάνα Κάλβο ντε Λαβόρδε.
Έλεγε αλήθεια;
Φυσικά και έλεγε.
Πώς μπορεί κανείς να είναι τόσο σκληρός;
Τόσο σκληρός απέναντι σε μια έγκυο;
Ούτε που νοιάστηκαν για το μωρό.
Αίσχος, ειλικρινά. Αίσχος.
Ποτέ δεν πίστευα ότι θα άκουγα κάτι... τόσο αισχρό.
Ούτε κι εγώ.
Ξέρω ότι είπα άσχημα πράγματα, και ότι διαφωνούμε πολύ.
Δεν είναι εύκολο για μένα
να βλέπω τον γιο μου να κάνει κάτι με το οποίο διαφωνώ κάθετα.
-Λοιπόν... -Έτσι πίστευα πάντα.
Λόγω της παιδείας, της θρησκείας, των γνωστών μου...
Πάντα σεβόμουν τον στρατό, αλλά τώρα...
Τώρα νομίζω ότι έχεις δίκιο.
-Νομίζεις ότι έχω δίκιο; -Ναι, Λουίς, έχεις δίκιο.
Ο Βιντέλα πρέπει να πάει φυλακή.
-Λουίς. -Ναι, μαμά.
Πρέπει να πάει φυλακή.
Δεν ξέρω πόσοι άνθρωποι ακούνε τη δίκη.
Ναι, όλοι πρέπει να την ακούσουν.
Ναι, δουλεύουμε τώρα.
Ετοιμάζουμε την αυριανή ακρόαση.
Είναι ξεκάθαρο ότι οι δυνάμεις συνδέονται μεταξύ τους.
Η υπόθεση Μπετίνι. Όλα τα εγκλήματα σε μια οικογένεια.
Δολοφονούν τον γιο, απάγουν τον πατέρα, και μετά τα βάζουν με τη γιαγιά.
Ηρέμησε, καλά πάμε.
-Τι συμβαίνει; -Δεν μου αρέσει που το λες αυτό.
-Ότι πάμε καλά; -Δεν μου αρέσει αυτό.
Γιατί;
Τα πάτε καλά,
αλλά αν εφησυχάσετε ότι τα πάτε καλά,
μπορεί όλα να πάνε κατά διαόλου, κατάλαβες;
-Προσπαθώ να είμαι θετικός. -Πρέπει να είσαι πιο οξύς από ποτέ.
Είναι αλήθεια, μέχρι τώρα, τα κατάφερες...
να ελκύσεις προσοχή.
Εγείρεις συναισθήματα. Ναι, σίγουρα.
Είσαι εντάξει;
Είσαι καλά ή όχι;
-Απάντησέ μου. -Όχι!
-Είσαι καλά; -Όχι, αλλά ούτε κι εσύ!
Είναι η σειρά της ESMA. Η ESMA είναι σκληρή.
Το ξέρω.
Το ξέρεις.
Πρόσεχε, Χούλιο.
Να προσέχεις.
-Μαμά; -Ναι.
Ήρθε ένα γράμμα. Από το Ναυτικό της Αργεντινής.
Με μια σφαίρα.
Δώσ' το μου.
Κάποιος το άφησε εδώ.
ΚΥΡΙΕ ΣΤΡΑΣΕΡΑ ΘΑ ΣΕ ΕΚΤΕΛΕΣΟΥΜΕ ΣΕ 48 ΩΡΕΣ
Δύο εβδομάδες, αυτό είναι όλο.
-Είπες μία. -Βέρο, δεν έχει σημασία.
Δεν φοβάμαι.
Αυτοί που σκοτώνουν δεν απειλούν. Πασίγνωστο γεγονός.
Διέρρηξαν το σπίτι μας, και η ακρόαση είναι σε μία ώρα.
Σε παρακαλώ, σε ικετεύω.
-Είναι η πιο σημαντική μέρα. -Εντάξει.
Δεν θέλω να σας συμβεί τίποτα.
Δύο εβδομάδες, μέχρι να τελειώσουμε με την ESMA. Αυτό είναι όλο!
-Μέχρι να τελειώσουμε με την ESMA. -Εντάξει.
-Πάμε, παιδιά. Γρήγορα. -Ωραία.
Μέχρι να τελειώσεις με την ESMA.
Κύριε. Τα ΜΜΕ λένε για μια νέα απειλή.
Ότι λάβατε ένα γράμμα στην κατοικία σας.
Ασήμαντο πράγμα.
Πιστεύω ότι περισσότερο από εμένα προσπαθούν να εκφοβίσουν τους μάρτυρες.
Και το κάνουν πολύ αδέξια.
Αν πάθω κάτι, σίγουρα θα υπάρξει αντικαταστάτης.
Ώστε πιστεύετε τις απειλές. Το έχετε αναφέρει αυτό;
Ερευνάται δεόντως.
Οι πηγές μας λένε ότι ήταν γράμμα του Πολεμικού Ναυτικού. Αληθεύει;
Είναι ώρα για την ακροαματική διαδικασία. Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.
Ακούσατε τον εισαγγελέα Χούλιο Στρασέρα.
Σήμερα, αντιμετωπίζει τη δυσκολότερη στιγμή της δίκης των πρώην επικεφαλής.
Η συνεισφορά σου είναι πολύ σημαντική. Είναι αναμφισβήτητο.
Τα ρίσκα που πήρες, τα στοιχεία που έφερες.
Είσαι ένας ήρωας.
Αλλά τα δεδομένα άλλαξαν.
-Η υπεράσπιση θα... -Γιατί άλλαξαν;
Για να είμαι ξεκάθαρος, προσπαθούμε να σε βοηθήσουμε.
-Προσπαθώ... -Δεν καταλαβαίνω γιατί να αλλάξω.
Ξέρεις τι;
Θα προσπαθήσουν να αποδείξουν ότι δεν ήσουν θύμα, αλλά υπάλληλος στην ESMA.
Είναι αλήθεια. Δούλεψα γι' αυτούς με τη βία.
-Ναι, το ξέρουμε. -Δεν έχει σημασία μόνο η αλήθεια.
-Έχει να κάνει με ρίσκα. -Έχω ήδη πάρει ρίσκα.
Ρίσκαρα τη ζωή μου συγκεντρώνοντας όλα αυτά για τη δίκη.
Κοιτάξτε, κύριε, με βασάνισαν, με απήγαγαν...
Με ανάγκασαν να καρφώσω τους συντρόφους μου.
Κάποιοι μπορεί να εξαφανίστηκαν εξαιτίας μου.
Όχι.
Είμαι θύμα και πρέπει να ακουστώ.
Ας απαντήσει ο μάρτυρας αν η χρηματική απολαβή που μόλις περιέγραψε
θα μπορούσε να θεωρηθεί αμοιβή για το έργο του στην ESMA.
Κύριε, αναγκάστηκα να εργαστώ εκεί.
Με ανάγκαζαν να κάνω κάτι που ήξερα ότι είναι παράνομο.
-Δηλαδή, να πλαστογραφώ ταυτότητες. -Καταλαβαίνω.
Σ' το είπα ότι θα τον έλιωνε.
...στην ESMA, εξαναγκάζονταν να προσφέρουν υπηρεσίες.
Κύριε πρόεδρε.
Η κατάθεση του μάρτυρα είναι αρκετά εύγλωττη για να βάλει τέλος
σε αυτήν την απίστευτη παρενόχληση που εφαρμόζει η υπεράσπιση
για να αποδείξει αν ήταν σκλάβος ή όχι.
Η υπεράσπιση έχει το δικαίωμα να κάνει τις ερωτήσεις που κρίνει απαραίτητες.
Το δικαστήριο θα κρίνει αν είναι δέουσες ή όχι.
-Αυτό λέω κι εγώ. -Κύριε εισαγγελέα, σας παρακαλώ.
Σας ευχαριστώ, κε πρόεδρε.
Πείτε μας, λοιπόν.
Μπαινοβγαίνατε όπως το υπόλοιπο προσωπικό;
Όπως οι υπαξιωματικοί ή οι ναύτες;
Μόλις πήρα τη διαπίστευση, ήταν αρκετά παρόμοια.
Ως εκ τούτου, αποδεικνύεται ότι ο τρόπος εισόδου και εξόδου
ήταν παρόμοιος με του υπόλοιπου προσωπικού.
Τον έκαναν να μοιάζει με ύποπτο.
Αν άκουγες τη δίκη σήμερα,
είναι λες και η ESMA ήταν λέσχη, όπου οι κρατούμενοι έκοβαν βόλτες.
Κοίτα, Λουίς.
Αν ήταν να σεκλετίζομαι για κάθε κατάθεση που γίνεται περίπλοκη,
για κάθε ερώτηση από τους δικαστές...
ή για την πίεση της υπεράσπισης, θα τα παρατούσα, θα άλλαζα δουλειά.
-Γιατί αυτή ακριβώς είναι η δουλειά τους. -Και η δική μας να κερδίσουμε τη δίκη!
Στο κατηγορητήριο, στην ποινή, στους δρόμους.
Σε ποιους δρόμους; Τη Λαβάλ ή την Παρανά;
-Μη με πατρονάρεις. -Τι γίνεται;
-Άκου. -Κατάλαβε τα όρια της δουλειάς μας.
Οι μάρτυρες είναι ήρωες. Πρέπει να τους φροντίσουμε.
Είμαστε δικαστικοί λειτουργοί. Κρατικοί αξιωματούχοι.
Δεν ανακατευόμαστε με μάρτυρες ή δικαστές.
Ούτε υποκύπτουμε σε πιέσεις.
Σαφές αυτό; Κρατικοί αξιωματούχοι.
Ξέρεις ότι κάποιοι αξιωματούχοι ένιψαν τας χείρας
και το έπαιξαν χαζοί στη δικτατορία!
Ποιος το έπαιξε χαζός, για παράδειγμα;
Ξέρεις τι εννοώ.
Όχι, δεν ξέρω. Θα ήθελες να μου εξηγήσεις;
-Το αξίωμα δεν σημαίνει τίποτα αν... -Άσε τις υπεκφυγές.
Τι είναι αυτά που λες;
Το δημόσιο αξίωμα απαιτεί να παίρνεις ρίσκα και να μην είσαι συγκαταβατικός.
Δεν παίρνω ρίσκα; Είμαι συγκαταβατικός;
-Δεν μιλάω για σένα. -Μόλις είπες ότι είμαι.
Ότι είμαι χρήσιμος στην εξουσία και το έπαιζα χαζός στη δικτατορία.
Όχι! Αυτό είναι τελείως άλλο.
Θα μου τρίψεις στη μούρη τις εξαφανίσεις που δεν μπόρεσα να ερευνήσω.
Εννοώ κάτι άλλο, Στρασέρα.
Όχι, δεν εννοείς. Ξέρω για τι μιλάς.
Τι νομίζεις ότι κάναμε στη διάρκεια της δικτατορίας;
Βγάλαμε τσουβάλια λεφτά;
Πάρτι στην Πούντα ντελ Έστε;
Απολαμβάναμε τα προνόμια του να είσαι μέλος αριστοκρατικής οικογένειας;
Με θείο συνταγματάρχη;
Και μητέρα που εκκλησιαζόταν με τον Βιντέλα;
Δεν μπορώ να πω για την οικογένειά μου.
Αλλά μπορώ εκ μέρους μου.
Άντε γαμήσου, Μορένο Οκάμπο.
-Άντε γαμήσου, Στρασέρα! -Πολύ καλά.
Μπορώ επίσης να πω εκ μέρους μου.
Εμπρός;
Ο Στρασέρα, ναι.
Καλώς.
Εντάξει.
Εντάξει. Αύριο.
Εντάξει. Σύμφωνοι.
Ο Μπρούσο.
-Τι; -Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω.
Χούλιο. Συγγνώμη.
-Κατ' αρχάς, συγχαρητήρια. -Ευχαριστώ.
Αυτό που έκανες χάρισε ελπίδα σε πολλούς. Κάτσε.
Όχι μόνο εγώ,
όλοι είναι περήφανοι για τη δουλειά που κάνεις.
Ευχαριστώ.
Ο ίδιος ο πρόεδρος είπε ότι ήταν παραδειγματική, ιστορική.
Το εκτιμώ αυτό.
Γιατί μου τηλεφώνησες;
Καφέ;
Ένα ωραίο, ζεστό φλιτζάνι καφέ;
Τι ζητάει ο υπουργός Τρόκολι;
Λοιπόν...
Ανησυχώ για κάτι και πρέπει να με βοηθήσεις.
Να σε βοηθήσω;
Ναι, είναι ευαίσθητο.
Επικρατεί έντονος αναβρασμός στο στράτευμα.
Νομίζουν ότι αυτή είναι η αρχή και οι δίκες θα συνεχιστούν.
Πρέπει να είμαστε υπεύθυνοι.
-Η δικαιοσύνη πρέπει να είναι υπεύθυνη. -Υπεύθυνη;
Εκ μέρους τίνος μου το λες αυτό;
Εκ μέρους της χώρας, Χούλιο. Της χώρας.
Αν υπάρξει στρατιωτική εξέγερση, και ξέρεις πολύ καλά ότι μπορεί να συμβεί,
πόσους νεκρούς θα έχουμε;
Εσένα, εμένα; Τους δικαστές;
Χούλιο.
Δεν το πιστεύω. Τι κάνεις εδώ, Λουίς;
-Θα μου πεις τι ακριβώς είπε ο Μπρούσο; -Είμαι στην τουαλέτα.
Ίσως υποθέτεις ότι είπε κάτι, αλλά να μην ισχύει.
Σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, πες μου τι είπε ο Μπρούσο!
Το επανέλαβα τρεις φορές.
Μας...
Μας ζήτησε να προσέξουμε...
τι καταδίκες θα ζητήσουμε. Να προσέξουμε.
Τι σημαίνει αυτό;
Για παράδειγμα, μόλις σκούπισα τον κώλο μου, προσεκτικά.
Απίστευτο.
Δεν είσαι εντάξει.
Και τι του είπες;
Του είπα ότι...
θα μάθαινε για τις αιτούμενες ποινές
στην τελική μου τοποθέτηση.
-Ότι το δικαστικό σώμα είναι ανεξάρτητο. -Κι αυτός τι είπε;
Είπε...
Αν το δικαστικό σώμα δεν ενεργήσει σωστά, ίσως αποβεί μοιραίο για τη δημοκρατία.
Η Πολεμική Αεροπορία πρέπει να βγει καθαρή.
-Έτσι σου είπε; -Πάνω-κάτω.
-Δηλαδή; Είπε "Πολεμική Αεροπορία"; -Όχι, δεν το έκανε, αλλά το υπαινίχθηκε.
Το "να προσέξετε" και το "Αεροπορία" δεν ήταν στην ίδια πρόταση;
Πίστεψέ με, Λουίς. Είμαστε μόνοι. Ολομόναχοι.
Δεν το βλέπεις;
Προσπαθήσαμε. Πάμε.
-Ευχαριστώ. -Έμπαινε, Χούλιο.
Δες τα καθίκια της Πολεμικής Αεροπορίας.
Μας κοροϊδεύουν κατάμουτρα. Οι μαλάκες!
Εντάξει.
Χούλιο!
Χούλιο, σταμάτα!
Κύριε γραμματέα.
-Σταμάτα! -Θα ζητήσετε από τον εισαγγελέα
να πάψει να κάνει προσβλητικές χειρονομίες στην υπεράσπιση;
-Παρακαλώ. -Χούλιο!
Κύριε Στρασέρα, σας παρακαλώ να τηρείτε ευπρεπώς τις διαδικασίες.
Μπορείς να ηρεμήσεις; Πάψε.
Είμαι ήρεμος.
-Δεν θα το έλεγα. -Θα ηρεμήσω.
Εγερθείτε.
Νέα Εποχή.
Κύριε Γκονσάγα,
υπερασπίζεστε τον ναύαρχο Μασέρα.
Τι θα λέγατε σε κάποιον που παρακολουθεί τη δίκη
και ακούει σε καθημερινή βάση ότι ο ναύαρχος Μασέρα είναι δολοφόνος;
Θα τους έλεγα να σκεφτούν πώς ήταν η Αργεντινή πριν 10 χρόνια.
Η Αργεντινή των ανταρτών και της Ισαβέλ.
Θα ρωτούσα αυτό το άτομο,
τι θα γινόταν αν ο ναύαρχος είχε χάσει τον πόλεμο;
Πού θα ήταν ο πρόεδρος Αλφονσίν;
Και οι δικαστές;
Στη φυλακή ή εκτελεσμένοι.
Όχι.
-Γιατί; -Επειδή όχι.
-Αυτό δεν αρκεί. -Πώς κι έτσι; Λέω όχι.
Τουλάχιστον πείτε έναν λόγο.
Ήταν υπουργός προπαγάνδας της δικτατορίας.
Αρκεί αυτό;
-Εντάξει. -Είναι σημαντικό...
Μεγάλο παιδί είσαι, κάνε ό,τι θες.
-Πρέπει να εξηγήσουμε... -Εντάξει. Αντίο.
Πρέπει να...
Τι;
Ο Μορένο Οκάμπο με θέλει στην τηλεόραση. Στον Νιούσταντ.
Τι απάντησες;
Όχι. Αποκλείεται. Ας κάνει ό,τι θέλει.
-Εμπρός; -Θα σε καταστρέψουν. Αυτό θα κάνουν.
Ναι.
Τι; Να του το εξηγήσω ξανά; Για εικοστή φορά;
Ναι.
-Αυτός επιλέγει. -Μπαμπά.
-Τηλέφωνο. -Όχι.
-Όχι, δεν είναι ο Μορένο Οκάμπο. -Ποιος είναι;
Ξέρεις πού πάμε;
Δεν είναι δουλειά μου να ξέρω.
Αλλά ξέρεις.
Πολύ καλά.
-Ευχαριστώ. -Κύριε εισαγγελέα.
Πώς είστε;
Συγγνώμη για την αναστάτωση,
αλλά αυτό δεν μπορούσε να γίνει στο γραφείο του προέδρου.
Καταλαβαίνω πολύ καλά.
-Θα ενημερώσω τον πρόεδρο. -Ναι, ασφαλώς.
-Ο εισαγγελέας είναι εδώ. -Πες του να περάσει.
Παρακαλώ.
Ο άνθρωπος της ημέρας.
Φαίνεσαι εξαντλημένος.
-Χούλιο. -Καλησπέρα, κύριε πρόεδρε.
Ξέρεις πως αυτό που συμβαίνει
είναι πολύ σημαντικό για την αργεντίνικη δικαιοσύνη.
Ναι, ευχαριστώ.
Είμαστε πολύ περήφανοι.
Διήρκεσε 15 λεπτά ή λιγότερο.
-Και ο Μπρούσο ήταν εκεί. -Ναι, αλλά δεν μίλησε.
Τότε, τι έκανε εκεί;
Πραγματικά δεν ξέρω.
Για να δείξει σύμπνοια με τον πρόεδρο; Ίσως του το ζήτησε ο Τρόκολι.
-Και τι είπε ο πρόεδρος; -Μου είπε ότι...
ενημερώθηκε για τις μαρτυρίες.
Ότι συγκινήθηκε.
Και ότι...
συνάντησε κάτι μάρτυρες. Μόνο αυτός μιλούσε.
Εσύ δεν είπες τίποτα;
Είπα. Τον ρώτησα...
-τι αναμένει από τη δίκη. -Αυτό είναι καλό. Πολύ καλό.
Τι είπε;
Τότε μου είπε "Δεν έχω καμία υπόδειξη για εσάς".
Αυτό μόνο.
Παράξενο, έτσι; Τίποτα άλλο;
Κάτι. Πρέπει να είπε κάτι άλλο.
Λοιπόν, ναι.
Είπε κάτι καθώς έφευγα.
Έτσι μπράβο. Τι είπε;
Είπε,
"Ανυπομονώ να ακούσω την τελική αγόρευσή σου".
-Έτσι είπε; -Ναι.
Εντάξει, είναι πεντακάθαρο.
Τι;
Διαχωρισμός εξουσιών. Τέλεια.
Χούλιο, να γράψεις μια εντυπωσιακή τελική αγόρευση.
Μια φοβερή τελική αγόρευση.
Και πρέπει να είναι συγκλονιστική, επειδή σαφώς πολλά εξαρτώνται από αυτήν.
Ίσως όλα εξαρτώνται από αυτήν.
Εντάξει, το καταλαβαίνω. Μη με αγχώνεις ακόμα περισσότερο.
Χούλιο.
Θα σου πω κάτι που δεν έχω ξαναπεί.
Και το γεγονός ότι ποτέ δεν σου το είπα λέει πολλά.
-Και θέλω να σου το πω τώρα. -Έλα, Σίλβια.
Είμαι περήφανη για σένα.
Ξέρεις τι εννοώ; Πάντα πίστευα ότι ήμουν παντρεμένη με...
έναν γκρινιάρη άθεο, και τώρα έχεις γίνει εθνικός ήρωας.
-Ποιος το λέει αυτό; -Δεν έχει σημασία.
Είσαι εθνικός ήρωας.
Άσε την πατρίδα έξω από αυτό.
Όπως προτιμάς.
Και δεν υπάρχουν ήρωες, Σίλβια.
Ίσως να υπάρχουν, Χούλιο.
Ίσως...
-Εντάξει. -Για να μη λάμπετε.
Έρχομαι.
Πάμε.
Στον αέρα σε τρία, δύο, ένα.
Λουίς Μορένο Οκάμπο, πες μου.
Μισείς τον στρατό;
Όχι, καθόλου. Σέβομαι τον θεσμό.
-Δεν δίνεις τέτοια εντύπωση. -Πολύ κρίμα.
Νιώθω μέλος της στρατιωτικής οικογένειας.
Μη μου πεις.
Ξέρεις ότι σε μισούν οι περισσότεροι στρατιωτικοί;
Δεν ξέρω αν είναι οι περισσότεροι.
Σε κάποιους δεν αρέσει αυτό που κάνουμε, αλλά νομίζω ότι σε άλλους αρέσει.
Νομίζεις ότι υπάρχουν αρκετοί τέτοιοι;
Να σε ρωτήσω κάτι, Μπερνάρδο.
Ξέρεις ποιος ήταν ο Φρανσίσκο Ορτίζ ντε Οκάμπο;
-Συγγενής σου; -Ο προ-προπάππος μου.
Ο πρώτος στρατηγός στην ιστορία της Αργεντινής.
Ο πρώτος-πρώτος.
Νομίζεις ότι θα μπορούσα να είμαι εναντίον του θεσμού του στρατού;
Το θέμα είναι ότι είμαι νομικός.
Ο νόμος είναι η εμμονή μου.
Δεν μπορώ να αφήνω όσους τον παραβαίνουν να τη γλιτώνουν.
Αυτό που θέλουμε ο κος Στρασέρα και εγώ, πέρα από δικαιοσύνη για τα θύματα,
είναι να πάψουν οι εκτελέσεις να είναι πολιτικό εργαλείο.
Αυτό δεν θέλουν όλοι;
-Ναι. Φυσικά. -Αυτό χρειάζεται η χώρα.
Σεβασμό και δικαιοσύνη.
"Η αργεντίνικη κοινωνία και οι νόμοι μάς εμπιστεύτηκαν την αποστολή
"να προστρέξουμε σε εσάς για να αποδώσετε δικαιοσύνη.
"Την ίδια στιγμή,
"είναι αδύνατο να μιλήσουμε για τις χιλιάδες περιπτώσεις,
"και οι επιλεγμένες αδυνατούν να αποδώσουν το μέγεθος..."
-Της γενοκτονίας. -Της γενοκτονίας, ναι.
Τι νομίζεις; Πες μου.
Ακούω προσεκτικά το ακίνδυνο λογύδριο ενός δικαστικού λειτουργού.
Φαντάζομαι χιλιάδες να χασμουριούνται στην Αργεντινή και όλον τον κόσμο,
ενώ θα σε ακούν ζωντανά.
Δεν είναι θεατρικό έργο, Σομιλιάνα.
Ούτε κοινή υπόθεση, Στρασέρα!
Ηρεμήστε λίγο και οι δύο.
-Ναι, ας ηρεμήσουμε. -Εντάξει.
Η αρχή που έκανε ο Χούλιο είναι καλή.
Βαρύγδουπη, αλλά σθεναρή.
Σωστά;
-Ξεκίνα μιλώντας για τη βία. -Ναι, τη βία. Όχι.
Με την ιστορία της βίας στην Αργεντινή.
Και κατόπιν,
την αντίδραση της στρατιωτικής κυβέρνησης.
-Μια μοχθηρή αντίδραση. -Ναι.
Συγκεκαλυμμένη.
-Και άνανδρη. -Ναι, άνανδρη.
-Μου αρέσει. -Κι εμένα.
-Πάμε. -Μια μοχθηρή αντίδραση...
Κοίτα. Πες μου.
Δώσ' τα μου.
Οι μόνες που μπορούσαν να εγκρίνουν την κράτηση ενός ατόμου
πρώτα, από τον Στρατό Ξηράς, έπειτα, σε μυστικό κέντρο του Ναυτικού
και τέλος σε αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας ήταν οι χούντες.
"Οι επίσημες καταδίκες αντικαταστάθηκαν από κατηγορίες.
"Οι ερωτήσεις από βασανιστήρια, και η αιτιολόγηση ποινής από μια...
"λογική Νέρωνα";
Ναι, τι;
-"Λογική Νέρωνα"; -Του αυτοκράτορα.
Όπως λέμε, αντίχειρας κάτω.
Εντάξει.
-Αλλά δεν είναι ξεκάθαρο. -Όχι;
Τι λες για...
"Κίνηση του αντίχειρα του Νέρωνα"; Όχι;
-Ναι. -Ορίστε. Προχώρα.
Κάτσε να δω.
"Τώρα που ο λαός της Αργεντινής έχει ανακτήσει τη διακυβέρνηση
"και τον έλεγχο των θεσμών της,
"αναλαμβάνω την ευθύνη να δηλώσω στο όνομά του
"ότι ο σαδισμός δεν είναι πολιτική ιδεολογία
"ούτε πολεμική στρατηγική, αλλά ηθική διαστροφή".
-"Ηθική διαστροφή"; -"Ηθική διαστροφή".
Λες;
-Παρεκτρεπόμαστε; -Είστε άψογοι.
-Ναι; -Ναι.
Καλησπέρα.
-Η διασημότητα είναι εδώ! -Είσαι...
-Μου επιτρέπετε; -Βεβαίως, κύριε Διάσημε.
Τι λες;
Συγγνώμη.
Τι είναι αυτό;
Για να μη λάμπω, είπαν.
Δεν το κατάφεραν.
Έλαμψες.
Σωστά;
Σήμερα, η δίκη των πρωταιτίων στρατιωτικών μπαίνει σε κρίσιμο στάδιο.
Ο εισαγγελέας Χούλιο Σέζαρ Στρασέρα θα εκφωνήσει
παρουσία των εννέα πρώην ανώτατων αξιωματικών
την τελική αγόρευσή του όπου θα τεκμηριώσει τις κατηγορίες
για τους φόνους και τα σοβαρά αδικήματα που κατηγορούνται οι πρώην χουντικοί.
Όλα τα μέσα ενημέρωσης...
18 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1985 ΤΕΛΙΚΗ ΑΓΟΡΕΥΣΗ
Να προσέλθουν οι κατηγορούμενοι.
Εγερθείτε.
Μπορείτε να καθίσετε.
Η ακροαματική διαδικασία συνεχίζεται
με την τελική αγόρευση του εισαγγελέα.
Ενημερώνουμε τα μέρη ότι, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας,
το δικαστήριο δεν θα ανεχθεί διακοπές ή παρεμβάσεις
εκτός από τον έχοντα τον λόγο.
Επιπλέον, προτείνεται σε όλους τους παριστάμενους
να τηρούν αυστηρά τους κανόνες ευπρεπούς συμπεριφοράς,
όπως επιβάλλει η δικονομία και δεόντως ενημερώνεστε εκ των προτέρων.
Κύριε Στρασέρα, η κατηγορούσα αρχή έχει τον λόγο.
Παρακαλώ.
Κύριοι δικαστές,
η κοινωνία της Αργεντινής,
αλλά και η πανανθρώπινη έννοια της δικαιοσύνης,
μου εμπιστεύτηκαν
την αποστολή να σταθώ ενώπιον αυτού του δικαστηρίου απαιτώντας δικαιοσύνη.
Τεχνικοί και ουσιαστικοί λόγοι,
όπως η απουσία συγκεκριμένου ορισμού
στη νομολογία της χώρας που να περιγράφει επακριβώς
το είδος του εγκλήματος που δικάζεται σήμερα,
και την αδυναμία εξέτασης των χιλιάδων περιπτώσεων μία προς μία,
με οδήγησαν να εκθέσω
μέσα από 17 δραματικές βδομάδες ακροάσεων, μόνο 709 περιπτώσεις
οι οποίες, παρεμπιπτόντως, δεν καλύπτουν
τον ανατριχιαστικό αριθμό των θυμάτων
αυτής που μπορούμε να χαρακτηρίσουμε ως τη μεγαλύτερη γενοκτονία
στην ιστορία της νεαρής χώρας μας.
Η βία κυριαρχούσε σε όλην τη χώρα,
όταν τρεις από τους κατηγορουμένους αποφάσισαν, για άλλη μια φορά,
εν ονόματι των Ενόπλων Δυνάμεων,
να καταλάβουν την εξουσία δια της βίας, απαξιώνοντας τη βούληση του λαού.
Και πώς έδρασε το κράτος μετά από αυτό το πραξικόπημα
απέναντι στους ανατρεπτικούς αντάρτες;
Για να το περιγράψω, κύριοι δικαστές, χρειάζομαι μόνο τρεις λέξεις.
Μοχθηρά, συγκεκαλυμμένα και άνανδρα.
Οι αντάρτες απήγαγαν και σκότωναν.
Και τι έκανε το κράτος για να τους πολεμήσει;
Απαγωγές, βασανισμούς και δολοφονίες σε απείρως μεγαλύτερη κλίμακα.
Και, ακόμη χειρότερα, έξω από οποιοδήποτε νομικό σύστημα.
Και έκτοτε, κύριοι δικαστές,
πολύ πιο σοβαρές συνέπειες προέκυψαν.
Πόσα θύματα της καταστολής ήταν ένοχα για παράνομες δραστηριότητες;
Πόσα ήταν αθώα;
Δεν θα μάθουμε ποτέ, και δεν φταίνε τα θύματα.
Όταν ανατράπηκε η πολιτειακή τάξη, συνέβη μια πραγματική νομική εκτροπή.
Οι επίσημες καταδίκες αντικαταστάθηκαν από κατηγορίες.
Οι ανακρίσεις, από βασανιστήρια.
Και η αιτιολόγηση της ποινής από την κίνηση του αντίχειρα του Νέρωνα.
Ανάμεσα στα πολλά χρέη που αυτό το άνανδρο σύστημα
έχει φορτώσει στην κοινωνία της Αργεντινής, υπάρχει ένα
το οποίο δεν μπορεί να αποπληρωθεί.
Θέλω να το επαναλάβω αυτό.
Η έλλειψη δικαστικής καταδίκης δεν αποτελεί τυπική παράλειψη.
Είναι ζωτικής σημασίας θέμα που αφορά την αξιοπρέπεια της ανθρωπότητας.
Για παράδειγμα, η εγκατάλειψή της οδήγησε στο ακόλουθο.
Ένα άτομο απήχθη επειδή ήταν μέλος των PAF.
Των Ενόπλων Δυνάμεων Περονιστών.
Αλλά ανήκε στην AFP,
την Αργεντίνικη Ομοσπονδία Ψυχιάτρων.
Έχει κανείς το δικαίωμα να αφήσει την Αδριάνα Κάλβο ντε Λαβόρδε
να γεννήσει με χειροπέδες, δεμένα μάτια, στο πίσω κάθισμα ενός περιπολικού,
ξαπλωμένη κάτω, χωρίς να μπορεί...
να κρατήσει το μωρό της;
"Δεν θα ανεχθούμε ο θάνατος να δρα ασύδοτα στην Αργεντινή.
"Αργά, για να μην το πάρουμε είδηση,
"ένας μηχανισμός τρόμου εξαπολύθηκε ενάντια στους ανυποψίαστους
"και τους αθώους".
Αυτή ήταν η ομιλία του ναυάρχου Εμίλιο Εδουάρδο Μασέρα
στις 2 Νοεμβρίου του 1976, στη Σχολή Μηχανικών Πολεμικού Ναυτικού.
Ακριβώς τότε, στους κοιτώνες αξιωματικών της ESMA,
ξαπλωμένη κατάχαμα σε ένα κιλίμι ήταν η Σεσίλια Ινές Κακαβέλος.
Ήταν 16 χρονών.
Με δεμένα τα μάτια, με χειροπέδες στα χέρια της.
Είχε συλληφθεί χάρη στις πληροφορίες που παρείχε η αδελφή της,
την οποία διαβεβαίωσαν ότι απλώς θα την ανέκριναν.
Νόμιζε ότι της έσωζε τη ζωή.
Η Σεσίλια Ινές Κακαβέλος παραμένει, ακόμα και σήμερα, εξαφανισμένη.
Αλλά ας υιοθετήσουμε τη θεωρία του πολέμου που τόσο αρέσει στους κατηγορουμένους.
Μπορούμε να θεωρήσουμε την απαγωγή ανυπεράσπιστων
άγρια χαράματα από ανώνυμες συμμορίες
πράξη πολέμου;
Καλύπτει το δίκαιο του πολέμου βασανισμούς και εκτελέσεις
ατόμων που αδυνατούν να προβάλουν αντίσταση;
Είναι πράξη πολέμου να καταλαμβάνεις σπίτια και να κρατάς ομήρους συγγενείς;
Είναι στρατιωτικοί στόχοι
τα νεογέννητα μωρά;
Αυτή η διαδικασία σήμαινε,
για όσους είχαν το οδυνηρό προνόμιο να τη βιώσουν άμεσα,
ένα είδος κατάδυσης στις μελανότερες πτυχές της ανθρώπινης ψυχής,
όπου η δυστυχία, η αθλιότητα και ο τρόμος
αγγίζουν ερέβη που δύσκολα φαντάζεται κανείς εκ των προτέρων,
και κατανοεί μετέπειτα.
Ο Δάντης Αλιγκιέρι, στη Θεία Κωμωδία,
επιφύλαξε τον έβδομο κύκλο της κόλασης για τους βιαιοπραγούντες.
Για όλους εκείνους που βλάπτουν τους άλλους μέσω της χρήσης βίας.
Και στην ίδια κόλαση,
βύθισε σε έναν οχετό κοχλάζοντος και αηδιαστικού αίματος
ένα συγκεκριμένο είδος καταδικασμένων, το οποίο ο ποιητής περιέγραψε ως εξής:
"Ιδού οι τύραννοι που έκαναν αιματοχυσίες και λεηλασίες.
"Εδώ, θρηνούν για τις ασυγχώρητες αμαρτίες τους".
Για όλα αυτά, κύριε πρόεδρε, η δίκη και η καταδίκη τους είναι σημαντικές
και αναγκαίες για το έθνος της Αργεντινής,
το οποίο έχει αμαυρωθεί από αποτρόπαια εγκλήματα.
Η ίδια η θηριωδία τους μετατρέπει κάθε σκέψη ατιμωρησίας σε τερατώδη.
Εκτός αν η ηθική των Αργεντινών έχει εκφυλιστεί σε πρωτόγονα επίπεδα,
κανείς δεν μπορεί να επιτρέψει οι απαγωγές, τα βασανιστήρια και οι φόνοι
να γίνονται μέθοδοι άσκησης πολιτικής.
Ή "παράπλευρες απώλειες της μάχης".
Τώρα που ο λαός της Αργεντινής ανέκτησε την κυβέρνηση
και τον έλεγχο των θεσμών της,
αναλαμβάνω την ευθύνη να δηλώσω εκ μέρους του
ότι ο σαδισμός δεν αποτελεί πολιτική ιδεολογία,
ούτε πολεμική στρατηγική, αλλά ηθική διαστροφή.
Αυτή η δίκη και η καταδίκη που υποστηρίζω,
αποσκοπεί στην καθιέρωση μιας ειρήνης βασισμένης όχι στη λήθη,
αλλά στη μνήμη.
Όχι στη βία, αλλά στη δικαιοσύνη.
Αυτή είναι η ευκαιρία μας.
Μπορεί να είναι η τελευταία μας.
Κύριοι δικαστές,
θέλω εσκεμμένα να παραλείψω
οποιαδήποτε πρωτοτυπία στην τοποθέτησή μου. Θέλω να κλείσω
με ένα σύνθημα που δεν ανήκει σε μένα,
επειδή ανήκει ήδη σε ολόκληρο τον λαό της Αργεντινής.
Κύριοι δικαστές,
"Ποτέ Ξανά".
Εξαιρετικός. Μπράβο, Χούλιο.
Ησυχία στην αίθουσα του δικαστηρίου.
Πουτάνας φύτρες!
Είστε ένα μάτσο καριόληδες!
8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1985
(ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΡΙΝ) ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ
Καλό απόγευμα.
Όχι, κύριε, δεν έχουμε νέα ακόμα.
Μόλις έχουμε, θα σας ενημερώσουμε.
Κανένα νέο;
Τίποτα.
Έχω εγώ.
-Τους πέτυχα στον δρόμο. -Τους δικαστές;
Ναι.
Πήγαν στην πιτσαρία.
-Τι; Τους ακολούθησες; -Ναι.
-Λοιπόν; -Λοιπόν τι;
-Τι νέα έχεις; -Ήμουν έξω, δεν άκουγα.
Αλλά είδες κάτι. Ήταν χαρούμενοι, ανήσυχοι;
-Θα γίνεις πιο συγκεκριμένος; -Εντάξει.
Εντάξει, πήγαν εκεί στις 2:00 μ.μ.
Κάθισαν κάτω. Ο Μουστάκιας κι ο Σκουρομάλλης στις άκρες.
Ο Νεαρός και ο Γυαλάκιας από τη μία, απέναντι στον Κοντό και τον Κοκαλιάρη.
Παρήγγειλαν μπύρα, μία ο καθένας.
Εκτός από τον Μουστάκια που παρήγγειλε κρασί.
Ίσως ήταν αναψυκτικό.
Πήραν δύο πίτσες. Κρεμμύδι και τσορίθο.
Εντάξει, όχι τόσο συγκεκριμένα.
-Έτσι είπες να κάνω. -Μπες στο ψητό.
Πολύ καλά.
Ξαφνικά, ο Νεαρός έχει μια ιδέα.
Όλοι τον άκουγαν.
Στην αρχή, ο Μουστάκιας κουνούσε το κεφάλι του.
Όταν σταμάτησε, άναψε ένα τσιγάρο
και άκουγε με πολύ σοβαρή έκφραση.
Ο Γυαλάκιας τον κοίταξε.
Κάποια στιγμή, του έκλεισε το μάτι.
Έτσι, ο Σκουρομάλλης
έγραψε κάτι σε μια χαρτοπετσέτα.
Την υπέγραψε, την έδωσε σε όλους,
και όλοι υπέγραψαν.
Εκεί γράφτηκαν οι καταδίκες. Σε μια χαρτοπετσέτα.
Αυτό είναι όλο.
Ο Γυαλάκιας είπε κάτι που τους φάνηκε σημαντικό,
έβαλε στην άκρη τη χαρτοπετσέτα, κι εγώ έφυγα.
-Έφυγες; -Ναι, έφυγα.
-Κρίνω αυτό που πρέπει να κριθεί. -Εντάξει.
Οι δίκες πρέπει να συνεχιστούν...
-Επιστρέφω αμέσως. -Πες μου πώς.
Στρασέρα Τζούνιορ, τι κάνεις εδώ;
-Βγήκα να αγοράσω κάτι. -Θέλεις γλειφιτζούρι;
Εντάξει.
Δύο πακέτα και ένα γλειφιτζούρι για το παιδί.
Οι χαφιέδες δεν τρώνε γλειφιτζούρι.
Ακούστε.
Έχω σχετικές πληροφορίες της τελευταίας στιγμής.
-Κατέληξαν σε συμφωνία. -Σε μια χαρτοπετσέτα.
-Υπέγραψαν. -Μας το είπε.
Το ξέρατε ήδη.
-Για να συνοψίσω, δεν ξέρουμε τίποτα. -Ξέρουμε.
-Κατέληξαν σε απόφαση. -Και οι ποινές;
Δεν ξέρω.
Εμπρός;
Ναι, εγώ είμαι.
Η χώρα θέλει να το μάθει αυτό.
Ποια λες να είναι η ποινή;
Αυτή η δίκη δεν μπορεί να γίνει θεατρικό έργο.
Οι μάρτυρες δεν πρέπει να φοβούνται να καταθέσουν.
Παρακαλώ, βήξε.
Εντάξει, καλά. Θα πρέπει να μείνεις εδώ το βράδυ.
Κοίτα ποιος ήρθε να με επισκεφτεί.
Ο εθνικός ήρωας.
-Συγγνώμη που δεν μπορώ να σηκωθώ. -Φαίνεσαι καλά. Τελείως περδίκι.
Είναι η μορφίνη.
Δεν έχεις ιδέα...
τι χάνουμε όλα αυτά τα χρόνια.
-Τι; -Εμπρός, πες μου.
-Ήρθες να μου δώσεις τα συλλυπητήριά σου; -Δεν ξέρω τι εννοείς.
Έλα τώρα.
Οι ποινές.
Εμπρός, φτιάξε μου λίγο το κέφι.
Μόλις ήρθα από εκεί. Δεν τις ξέρω ακόμα.
Άκου, μπορεί να πεθάνω απόψε.
Δεν θα μπορώ να το πω σε κανέναν.
Έλα.
Εντάξει, τι θέλεις να μάθεις;
Τα πάντα. Κερδίσαμε ή όχι;
Ναι, κερδίσαμε.
Όλοι στη φυλακή;
Σωστά; Ποινές ισόβιας κάθειρξης σε όλους;
Ισόβια σε όλους τους.
-Και η Πολεμική Αεροπορία; -Και η Πολεμική Αεροπορία.
Φυσικά!
Ποιος μπορεί να διανοηθεί ότι δολοφόνησαν τη μισή χώρα,
και δεν είχαν ιδέα;
-Σωστά; -Ναι, είναι γελοίο.
Κράτα το χέρι μου.
Ευχαριστώ, φίλε. Ευχαριστώ.
ΔΙΚΗ ΧΟΥΝΤΙΚΩΝ ΘΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΟΙΝΕΣ ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΩΡΕΣ
-Πώς είσαι; -Καλά.
Ορίστε.
Σήκωσέ το εσύ.
Εμπρός;
Ναι.
-Όχι, ξύπνιος είναι. -Ποιος είναι;
Αλήθεια;
Θα σας τον δώσω. Βγήκαν οι καταδίκες.
Γεια.
Έχω πληροφορίες για τις ποινές.
Εντάξει, πες μου.
Μη με διακόψεις μέχρι να τελειώσω. Θα τις διαβάσω.
-Δεν υπάρχει τίποτα άλλο να πω! -Χούλιο, ας περιμένουμε τον αντίλογο.
Για ποιον λόγο; Ξέρω τι θα πουν.
-Δεν ξέρεις. -Ξέρω.
-Πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος. -Δεν υπάρχει λόγος!
Σου ορκίζομαι. Τα στοιχεία είναι εκεί. Όλα μαζί.
Τα είδαν και τα διάβασαν.
Αποκλείεται να τα ερμήνευσαν διαφορετικά.
Δεν ξέρω. Ας περιμένουμε.
-Γεια σου, μπαμπά. -Γεια σου, γιε μου.
Πώς πήγε;
Άσχημα, γιε μου.
-Γιατί άσχημα; -Άσχημα σημαίνει άσχημα.
-Σοβαρολογείς; -Ναι.
Τι συνέβη;
Οι Γκραφίνια, Ανάγια, Λάμι Ντόσο και Γκαλτιέρι αθωώθηκαν.
-Αθωώθηκαν; -Με άκουσες.
Και οι υπόλοιποι;
Αγκόστι, τέσσερα χρόνια και έξι μήνες. Είναι το ίδιο.
Λαμπρουσκίνι, οκτώ.
Και ο Βιόλα;
-Ο Βιόλα, δεκαεπτά χρόνια. -Δεκαεπτά;
Αυτός ο γέρος δεν θα αντέξει τόσα χρόνια.
Ο Μασέρα;
-Ισόβια κάθειρξη. -Ισόβια κάθειρξη;
Τέλεια, μπαμπά!
-Και ο Βιντέλα; -Ισόβια.
-Έστειλες τον Βιντέλα στη φυλακή; -Ναι.
-Για μια ζωή; -Αυτό θα πει ισόβια.
-Και τον Μασέρα; -Ναι.
Αυτό είναι φοβερό, μπαμπά!
Ναι.
Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για τους άλλους;
Ναι.
-Μπορούμε να κάνουμε έφεση. -Να τους βάλεις όλους φυλακή!
Μαμά! Βέρο! Έβαλε τον Βιντέλα στη φυλακή!
-Χούλιο; -Τι;
Τι κάνεις; Πήγαινε για ύπνο.
Όχι, έχω δουλειά να κάνω.
ΣΥΜΜΟΡΦΟΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΗΚΟΝ
ΝΑ ΑΣΚΗΣΩ ΕΦΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ...
Η Δίκη των Χουντικών ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία
που η πολιτική δικαιοσύνη καταδίκασε μια στρατιωτική δικτατορία.
Παρά τις απονομές χάριτος που ακολούθησαν τη δίκη του 1985,
το αίτημα για μνήμη, αλήθεια και δικαιοσύνη δεν σταμάτησε ποτέ.
Μετά από την επανέναρξη των δικών, πάνω από 1.000 άτομα έχουν καταδικαστεί
για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, και χιλιάδες υποθέσεις εκκρεμούν.
Από το 1985, η Αργεντινή ζει αδιάλειπτα
σε καθεστώς δημοκρατίας.
ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ, 1985
Υποτιτλισμός: Έρρικα Πετρωτού
Επιμέλεια Γρηγόρης Αντωνίου