Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Πρώτος και Ολυμπιονίκης…
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΜΟΝΤΡΕΑΛ 1976
ο Μπρους Τζένερ!
Τελείωσε.
Πάντα είχα αυτά τα θέματα μέσα μου,
αλλά χωρίς αυτά δεν νομίζω ότι θα είχα πετύχει όσα πέτυχα.
Ήμουν τόσο μέτρια.
Βασικά, ήμουν κάτω του μετρίου.
Ήμουν δυσλεξική,
είχα ζητήματα ταυτότητας.
Αλλά στη γυμναστική στην πέμπτη,
ο προπονητής λέει "Τρέξτε γύρω απ' τις καρέκλες".
Έκανα τον πιο γρήγορο χρόνο στο σχολείο.
Τότε η ζωή μου άλλαξε για πάντα.
Αν ήμουν μέτρια,
καλή μαθήτρια, χωρίς ζητήματα ταυτότητας,
δεν θα χρειαζόμουν τα σπορ.
Το χρειαζόμουν,
επειδή ήμουν διαφορετική.
Δεν το ήξεραν,
αλλά στην ψυχή μου ήμουν διαφορετική.
Έτσι, έπλασα αυτόν τον Μπρους.
Ο Μπρους ήταν καλός άνθρωπος. Ο Μπρους έκανε πολλά
και είμαι πολύ περήφανη για όσα κατάφερε.
Ειλικρινά,
θα ήθελα να τον τιμήσω.
Ξέρετε όμως κάτι;
Η Κέιτλιν πάντα ζούσε βαθιά μέσα μου.
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
ΜΑΛΙΜΠΟΥ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
Έλα, μικρή!
Έλα εδώ.
Τι κάνεις; Τι; Το ξέρω.
Ένα χαριτωμένο πλάνο εδώ.
Είμαστε στη Χαβάη και παίρνω την Κένταλ και την Κάιλι
και τις σηκώνω στον αέρα έτσι.
Είχαν ξετρελαθεί.
Αυτό είναι ενδιαφέρον.
Έχω ρεκόρ Γκίνες
για το πόσο γρήγορα έφτασα ένα εκατ. ακόλουθους στο Twitter.
Μέσα σε τέσσερις ώρες και τρία λεπτά.
Ξέρεις ποιον νίκησα;
Ο Μπαράκ Ομπάμα το έκανε σε 5,4 ή κάτι τέτοιο.
Του έριξα μία ώρα.
Εδώ είχα κορνιζάρει "Χρόνια πολλά, μπαμπά".
Χτυπάει το κινητό.
Είναι μέσα.
Η μαμά είναι.
Σε βιντεοσκοπούν.
Δεν χρειάζομαι τέτοια, καλή μου.
Το ξέρω. Μην ανησυχείς.
Θα σε πάρω σε λίγο.
-Σ' αγαπώ. -Σ' αγαπώ. Γεια.
Γεια σου.
Η μαμά.
Η μαμά μου
είναι 92, τα έχει 400
και με έχει στηρίξει τρομερά.
Με έχει στηρίξει πολύ, αφού
έχασα τον μπαμπά μου πριν τη φυλομετάβαση.
Μετανιώνω που ο μπαμπάς μου δεν ήξερε την ιστορία μου.
Είχα καλή σχέση με τον μπαμπά μου.
Ήμασταν πάντα κοντά λόγω των σπορ.
Αγαπούσε τον Μπρους, το αγόρι του.
Δεν ήξερε όλη την ιστορία μου.
Όταν ήμουν δέκα, 11,
τρύπωνα στην ντουλάπα της μαμάς
και αν έλειπαν οι γονείς μου, στολιζόμουν,
δοκίμαζα διάφορα,
έβαζα λίγο κραγιόν.
Έτρεμα μήπως μ' έπιαναν, αλλά δεν συνέβη.
Ήταν τρομερό ταμπού.
Πάντα αναρωτιόμουν "Μήπως το κάνω για την αδρεναλίνη;
Αυτό μ' ενθουσιάζει; Απλά αγαπώ το ρίσκο;"
Πάντα είχα ένα μπέρδεμα στην ψυχή μου.
Μετά ανακάλυψα τα σπορ
που έγιναν αυτή η αρένα, όπου μπορούσα να ξεφεύγω.
Όπου μπορούσα να λάμψω.
Από σπορ, του άρεσε το μπάσκετ.
Μετά το μπάσκετ, του άρεσε ο στίβος.
Μετά τον στίβο, το θαλάσσιο σκι.
Ήταν πολύ ανταγωνιστικός.
Επειδή ήμουν δυσλεξική
και δεν είχα εμπιστοσύνη στον εαυτό μου πνευματικά,
δεν είχα φανταστεί ότι θα σπούδαζα,
αλλά μία μικρή σχολή στο Λαμόναϊ, Άιοβα, το Γκρέισλαντ Κόλετζ,
μου έδωσε υποτροφία για φούτμπολ.
Εκεί γνώρισα την Κρίστι.
Γνώρισα τον Μπρους την πρώτη μέρα.
Αυτό το άτομο που δεν είχα ξαναδεί, ήρθε τρέχοντας…
ΚΡΙΣΤΙ ΣΚΟΤ
…και είπε "Έρχεσαι σινεμά μαζί μου την Παρασκευή;"
Κι εγώ είπα…
"Εντάξει".
Κι έφυγε τρέχοντας.
Ήταν πολύ διασκεδαστικός
και δεν ήξερε πόσο όμορφος ήταν.
Ήταν το αγόρι της διπλανής πόρτας.
Θυμάμαι ότι μιλούσαμε για τη γυμναστική
και μου είπε "Μ' αρέσει η γυμναστική".
Κι άρχισε τις αναστροφές και τις ανάποδες τούμπες στον αέρα
και δεν σταματούσε.
Ήταν αναπάντεχο κι εντυπωσιακό
κι έβλεπα ότι μπορούσε να κάνει τα πάντα.
Μπορούσε να κάνει τα πάντα.
Ήταν 2 Ιανουαρίου 1969.
Ήμουν αμυντικός και πήγα να μπλοκάρω ένα σουτ.
Ξέφυγα, ήμουν μπροστά.
Ετοιμαζόμουν να πηδήξω
κι ο αμυντικός με πέτυχε στο γόνατο,
καθώς ήταν στο έδαφος.
Μπαμ.
Το διέλυσε.
Σκέφτηκα "Εδώ τελειώνουν τα σπορ. Τελείωσα.
Δεν νομίζω να τη βγάλει το γόνατό μου".
Τον θυμάμαι να πηγαινοέρχεται με τον γύψο
και καθόταν μουτρωμένος.
Κακοδιάθετος. Ήταν φρικτή περίοδος για εκείνον ο τραυματισμός.
Δεν ήξερα τι θα έκανα. Δεν ήξερα αν το γόνατο θα επανερχόταν.
Δεν πίστευα ότι θα το ξεπερνούσα
και δεν ήξερα τι θα γινόμουν.
ΕΛ ΝΤΙ ΓΟΥΕΛΝΤΟΝ
Ο Γουέλντον, ο προπονητής στίβου,
τον βρήκε και είπε
"Νομίζω θα ήσουν καλύτερος στο δέκαθλο".
Τα υπόλοιπα είναι γνωστά.
Είχα εντυπωσιαστεί με τον Μπρους, γιατί σε άκουγε
και είχε τη λαχτάρα να κάνει ό,τι καλύτερο μπορούσε.
Δεν είχα ιδέα τι με περίμενε,
αλλά δευτεροετής αγωνίστηκα στο πρώτο μου δέκαθλο.
ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΤΖΕΝΕΡ
Αυτός ο αγώνας
άλλαξε τα πάντα.
Ένας αγώνας.
Θυμάμαι να πηγαίνω στην εκκίνηση
και η αδρεναλίνη χτύπησε κόκκινο.
Έτσι!
Ο παλμός μου πήγε από το 80 στο 180 με τη μία.
Και σκέφτηκα,
"Αν ένα αγώνισμα μού ταιριάζει, αυτό είναι".
Με συνάρπαζε. Η ιστορία μου με συνάρπαζε.
Το 1912,
ο νικητής του πρώτου δεκάθλου ήταν ο Τζιμ Θορπ
κι ο βασιλιάς της Σουηδίας τού είπε
"Είσαι πραγματικά ο καλύτερος αθλητής στον κόσμο".
Σου δίνουν αυτόν τον τίτλο.
Έγινε η εμμονή μου.
Ο ΤΖΕΝΕΡ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΤΟ ΔΕΚΑΘΛΟ
Εκείνη τη χρονιά, έσπασα το ρεκόρ της σχολής στο Γκρέισλαντ.
Τελειόφοιτη, το 1972, μπήκα στην πρώτη μου ολυμπιακή ομάδα.
Ήμουν ένα τίποτα.
Δεν έπρεπε να μπω στην ομάδα, αλλά μπήκα.
ΜΟΝΑΧΟ 1972
Ήταν το πιο συναρπαστικό αθλητικό γεγονός της ζωής μου.
Δέκαθλο. Δέκα αγωνίσματα.
Πέντε αγωνίσματα την πρώτη μέρα και πέντε τη δεύτερη.
Τα αγωνίσματα αντικρούονται.
Μπορείς να φουσκώσεις για τη σφαιροβολία,
αλλά στο άλμα εις ύψος δεν θα μπορείς να πηδήξεις.
Πού είναι η ισορροπία;
Όχι μόνο σωματικά,
αλλά και ψυχικά.
Ο ανταγωνισμός είναι πολύ έντονος.
Κανείς δεν υπερισχύει του δεκάθλου.
Δεν είχα ελπίδα.
Βγήκα δέκατος.
Μετά, όμως, έγινε το πιο σημαντικό.
Θέλησα να μείνω, να παρακολουθήσω την τελετή.
Δεν είχα ξαναδεί απονομή Ολυμπιακών
ζωντανά.
Στάθηκα στο πλάι
και είδα αυτόν τον τύπο, τον Νικολάι Αβίλοφ της Σοβιετικής Ένωσης,
κι εντυπωσιάστηκα από αυτό το πλάσμα.
Μόλις είχε κερδίσει το δέκαθλο.
Τον είδα να παίρνει το μετάλλιό του.
Είπα στον εαυτό μου,
"Αυτό είναι.
Αυτό εκεί θέλω".
Όταν επέστρεψε
ο Μπρους, μιλούσε πολύ για τον Αβίλοφ.
Θυμάμαι να μιλάει για τον Αβίλοφ σαν να ήταν θεός.
Ο Αβίλοφ ήταν πολύ ταλαντούχος αθλητής.
Άσκησε μεγάλη επιρροή στη ζωή μου.
Είχε καλές δεξιότητες.
Ήταν ταλαντούχος. Προφανώς δούλευε σκληρά.
Ήταν εξαιρετικά δυνατός πνευματικά.
Τα είχε όλα.
Ήταν από την ψυχροπολεμική Σοβιετική Ένωση.
Η Σοβιετική Ένωση είχε αθλητικά φυτώρια για μικρά παιδιά
όπου τα προπονούσαν, τα ετοίμαζαν, τα έβαζαν σε ειδικά σχολεία
και καλλιεργούσαν αυτούς τους μεγάλους αθλητές.
Αυτός ήταν ο Αβίλοφ.
Πάντα πίστευα
"Δεν θα μ' επέλεγαν σ' αυτές τις ομάδες".
Γινόταν ένας πόλεμος μέσα μου.
"Είσαι πραγματικά τρανς;
Είσαι γκέι;"
Δεν ήξερα τίποτα σχετικά, οπότε κρατάς το στόμα σου κλειστό.
Αλλά σκέφτηκα "Αν για τα επόμενα τέσσερα χρόνια
κάθε στιγμή κάθε μέρας
δοκιμάζω τον εαυτό μου να δω πόσο καλή μπορώ να γίνω;"
Μια ευκαιρία να αποδείξω την αξία μου, την αρρενωπότητα,
να αποδείξω στον κόσμο ότι αξίζω ως άνθρωπος.
Αν κερδίσω ένα ολυμπιακό χρυσό,
ίσως αποδείξω ότι αυτά τα ζητήματα δεν υπάρχουν.
Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ήταν τόσο σημαντικό.
Αλλά ήξερα ότι πάλευε με αυτήν τη δυσαρέσκεια μέσα του.
Οπότε παντρευτήκαμε
και του είπα
"Μπορώ να σε στηρίξω,
να σε βοηθήσω με τις συναντήσεις στίβου,
ας το κάνουμε".
Πήρα μεταγραφή στο Σαν Χοσέ και μετακομίσαμε την άνοιξη του 1973.
Βρήκα ένα διαμέρισμα δίπλα στο Σίτι Κόλετζ του Σαν Χοσέ
και αυτό που ήταν πίσω κι έβλεπε στον στίβο,
είπα "Αυτό είναι".
Πάμε για τρέξιμο, Μπερθ; Έλα, πάμε.
Τα λέμε σε μία ώρα.
Η ζωή μου μεταξύ 1972 και 1976,
πολύ απλή.
Ξυπνούσα και προπονούμουν.
Η Κρίστι κι εγώ ζούσαμε σ' ένα δυάρι
και θέλαμε σκύλο.
Βρήκα στην εφημερίδα δέκα κουτάβια
κι αυτή στεκόταν στην άκρη.
Η Μπέρθα έγινε η καλύτερή μου φίλη.
Ερχόταν στις προπονήσεις.
Της έσκαψα τρύπα να περνά κάτω απ' τον φράκτη
Έλα, Μπερθ!
Προπονούμουν έξι μ' οκτώ ώρες τη μέρα, κάθε μέρα, 365 μέρες τον χρόνο.
Και συνέχιζα.
Χωρίς προπονητή.
Έκανα όλη την προπόνηση μόνη μου, ήμασταν οι δυο μας.
Μπρους, 15,1. Διόλου άσχημα.
Λίγο πιο γρήγορα.
Η δεκαετία του '70.
Δεν έβγαζες χρήματα απ' τον αθλητισμό. Η τελευταία χρονιά τού ερασιτέχνη.
Οπότε, έπιασα δουλειά ως ασφαλιστής
και η Κρίστι ήταν αεροσυνοδός.
Μεταξύ μας, τα καταφέρναμε.
Και τα Σαββατοκύριακα
αγωνιζόμουν σε συναντήσεις στίβου ανά τον κόσμο.
Τη νύχτα, ονειρευόμουν τους αγώνες. Την τεχνική.
Είχα εμμονή με το να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ.
Στ' αριστερά, ο Μπρους Τζένερ.
Δεν είναι το καλύτερό του αγώνισμα.
Δεν είμαι καλός σπρίντερ,
οπότε τα 100 μέτρα ήταν πάντα πρόκληση.
…αλλά πασχίζει να πετύχει τον χρόνο.
Ήμουν απογοητευμένος…
επειδή ήθελα να τα πάω καλύτερα.
Ήταν εκπληκτικός αθλητής,
αλλά πάντα δυσκολευόταν με τα εμπόδια.
Έλα, Μπρους!
Ο Μπρους χρειαζόταν κάποιον να προπονούνται μαζί.
ΒΙΝΣ ΣΤΡΑΪΚΕΡ
Αυτή είναι απ' το Σίτι Κόλετζ κι αυτός είναι ο Μπρους.
Ήταν τότε που προπονούμασταν.
Ήμασταν γυμνασμένοι τότε.
Κρέμεται στο χέρι μου.
Διάβασα ένα άρθρο,
ότι ο Τζένερ είχε κερδίσει μια συνάντηση.
Είχε τη φωτογραφία ενός ωραίου τύπου να τρέχει.
Σκέφτηκα "Θα πάω στο Σαν Χοσέ".
Και πάω στη ΧΑΝ και τσουπ, να σου ο Μπρους.
Έκανε βάρη.
Με πλησιάζει και μου λέει "Θέλω να προπονηθώ για δέκαθλο".
Απάντησα "Έλα μαζί".
Αρχίσαμε να τρέχουμε μαζί, τον στίβο μαζί.
Ξεκινήσαμε τα βάρη μαζί.
Το πιο δύσκολο είναι να περάσεις τα βάρη από πάνω σου.
Τα βάζεις στα γόνατα, ξαπλώνεις,
κλωτσάς το ένα πόδι και μετά το άλλο. Ένα πίσω σου…
Προπονούμασταν και μιλούσαμε για τον Αβίλοφ.
Ο Μπρους έλεγε "Αυτόν πρέπει να κερδίσω για να νικήσω".
Να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ του.
Οπότε κάναμε επολέ-ζετέ.
Δεν πρόκειται για απλά βάρη. Είναι αθλητική κίνηση.
Φτάσαμε πάνω από 135 κιλά.
Ακόμα και μετά τα βάρη, πηγαίναμε ξανά για τρέξιμο.
Έλεγε για τα 1,500 μέτρα
κι ότι θα περνούσε τον Αβίλοφ.
Κάθε μέρα γινόταν και πιο γρήγορος,
πιο δυνατός.
Πήρε φόρα κι άρχισε να κερδίζει.
Ο Μπρους Τζένερ αναπτύσσει τρομερή ταχύτητα.
Και το άλμα.
Καλό άλμα.
Ακούτε το βογκητό.
Πάντα ένιωθα πνευματικά πιο αδύναμη απ' όλους.
Αυτό έγινε το προσόν μου.
Ήμουν πολύ πιο αφοσιωμένη.
Ήμουν πιο ασίγαστη.
Δεν μου είχε πει κανείς να το κάνω. Δεν με μεγάλωσαν έτσι.
Ήμουν εγώ. Ήθελα να είμαι η καλύτερη απ' όλους.
Να προπονούμαι πιο σκληρά απ' όλους,
επειδή το χρειαζόμουν αυτό στη ζωή μου.
Τη χρονιά πριν τους Ολυμπιακούς είχε αρχίσει να γίνεται γνωστός.
Ο Μπρους Τζένερ του Σαν Χοσέ.
Θέλει να βελτιώσει το ρεκόρ του στους Ολυμπιακούς του Μόντρεαλ.
Ήξεραν ότι ήταν φαβορί απέναντι στον Αβίλοφ.
Μεγάλη πίεση.
Έρχεται μεγάλη χρονιά;
-Αυτό ξαναπές το! -Θα το πάρουμε;
Ο Φρέντι κι εγώ θα είμαστε στην τριάδα.
Μας βλέπω, ο Φρεντ, εγώ κι ο Αβίλοφ.
-Και οι Ολυμπιακοί του χρόνου; -Απέχουν 11 μήνες.
Έχω τις ίδιες πιθανότητες με όλους και μάλλον καλύτερες, να κερδίσω.
Ελπίζουμε να είμαστε στους πρώτους.
Ο μόνος τρόπος ν' αγωνιστώ και να κερδίσω είναι τα δώσω όλα.
Εστιάζω στους Ολυμπιακούς.
Θα θυσιάσω ό,τι χρειαστεί.
ΕΝΑ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΘΕΛΕΙ Ο ΤΖΕΝΕΡ - ΤΟ ΧΡΥΣΟ
Στα 1,500, ο Τζένερ τρέχει για τον τίτλο.
ΠΑΝΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ
Τζένερ.
Ξαφνικά, ο Τζένερ έχει αντίπαλο.
Θα τον βοηθήσει,
αφού έτσι θα παλέψει για τα επτά δευτερόλεπτα.
Ο Τζένερ παλεύει.
Δεν θέλει να χάσει από κανέναν,
ειδικά απ' τον Αργεντίνο Τίτο.
Ορίστε. Τον περνάει.
Μου φαίνεται απίστευτο,
δεν θα μπορούσα να είμαι πιο χαρούμενος κι ενθουσιασμένος.
Πόσα σημαίνει για σένα,
για τα παιδιά σου, που είδαν τον μπαμπά τους να κερδίζει;
Είναι ξεχωριστό που τα έχω εδώ. Ευτυχώς μπόρεσα να κερδίσω.
Σ' ευχαριστούμε πολύ, τι τρομερός πρωταθλητής.
Εδώ πέρα, αυτό δεν θα είναι ποτέ…
Μπράβο του.
Βλέπω τη νίκη του Τάιγκερ
και καταλαβαίνω πόση δουλειά έχει βάλει σ' αυτό.
Όλοι έχουμε να ξεπεράσουμε εμπόδια στη ζωή μας.
Όλοι έχουμε πράγματα να διαχειριστούμε.
Και τα τελευταία 11 χρόνια, έχει περάσει πολλά.
Σωματικά, ψυχικά,
σκάνδαλα, τα πάντα όλα.
Αμηχανία.
Αλλά το ξεπέρασε. Κάτι που με στενοχωρεί
είναι ότι τα παιδιά μου, που είναι τόσο κοντά μου, δεν ήταν εκεί όταν αγωνιζόμουν.
Κυρίες και κύριοι του Πλάτσμπεργκ,
είναι μεγάλο μου προνόμιο…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΦΟΡΝΤ
…και τιμή
που βρίσκομαι εδώ στο Πλάτσμπεργκ.
Να σας συγχαρώ όλους
που καταφέρατε να μπείτε στην ολυμπιακή ομάδα του 1976.
Εκ μέρους όλων των Αμερικανών,
καλή τύχη, ο Θεός να σας ευλογεί.
ΤΟ ΠΛΑΤΣΜΠΕΡΓΚ ΧΑΙΡΕΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΟΜΑΔΑ 1976
ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΕΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΗΠΑ
-Μπρους, υπογράφεις τη φωτογραφία; -Φυσικά.
Θα είμαι εδώ για λίγες μέρες, οπότε βγάζουμε όσες θέλετε.
-Ορίστε αυτή. Εντάξει. -Ευχαριστώ!
Είσαι τόσο καλός!
Πώς είναι; Ορίστε. Εντάξει. Αρκετά καλή.
-Άλλη μία! -Ευχαριστώ!
-Είσαι εδώ, φίλε. -Εδώ;
Μας έβαλαν όλους σε βανάκια και μας πήγαν στο Μόντρεαλ.
Ένα από τα κίνητρά μου
ήταν ότι δεν θα το ξαναέκανα αυτό ποτέ μετά τους Αγώνες.
Είχα αφήσει πολλά για να βρεθώ εκεί.
Κι αν νικούσα, έχανα, ισοβαθμούσα.
Ό,τι και να γινόταν, είχα τελειώσει.
Όταν έφτασα στο Μόντρεαλ, είχα άγχος.
Ήμουν αγχωμένη.
Ήμασταν περίπου 70.
Η οικογένειά μου.
Οι γονείς του, φυσικά.
Ξαδέλφια,
φίλοι.
Οι αθλητές παίρνουν εισιτήρια,
οπότε ο Μπρους και η Κρίστι με ρώτησαν "Θες εισιτήριο;"
Εννοείται! Πάω στο Μόντρεαλ.
Αυτόγραφα του Μπρους Τζένερ εδώ!
Η Κρίστι κι εγώ μιλούσαμε και είπαμε
"Πρέπει να έρθει η Μπέρθα". Ήταν σε κάθε προπόνηση.
Πρέπει να πάει στους Αγώνες.
Οι Ολυμπιακοί είναι το μεγαλύτερο γεγονός στον κόσμο.
Πάνω από 200 χώρες συγκεντρώνονται για καλό,
αναδεικνύοντας ό,τι καλύτερο έχει η ανθρωπότητα.
Βίωσα το μέγεθός τους, την παρέλαση,
την ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων,
τα χρώματα, τη χώρα.
Είναι μεγαλύτερο από ό,τι έχεις κάνει στη ζωή σου.
ΑΒC ΜΟΝΤΡΕAΛ 1976
Από το Μόντρεαλ, οι Αγώνες της 21ης Ολυμπιάδας,
αποκλειστικά στο ABC Sports.
Σήμερα, όλα ξεκινούν από το νέο Ολυμπιακό Στάδιο.
Την επόμενη εβδομάδα, έχουμε το δέκαθλο.
Το πιο απαιτητικό αγώνισμα του ολυμπιακού στίβου, το δέκαθλο…
Δέκα αγωνίσματα σε δύο μέρες, κλείνουν με τα εξοντωτικά 1,500 μέτρα.
Ο νικητής θεωρείται ο καλύτερος αθλητής στον κόσμο.
Στο τέλος, λένε ότι θα είναι ο Μπρους Τζένερ των ΗΠΑ
κι ο Αβίλοφ της Σοβιετικής Ένωσης.
Είναι πολύ δύσκολο που το δέκαθλο είναι στα τέλη των Αγώνων.
Τρομερή δημοσιότητα, πας εκεί
και μετά περνάνε σχεδόν δύο βδομάδες απ' τις τελετές έναρξης,
πριν ξεκινήσεις το δέκαθλο.
Δεν ήθελα να μιλώ σε κανέναν.
Αφήστε με στην ησυχία μου.
Ο Μπρους Τζένερ, θέση τρία.
Ο Ντικ Σαπ έχει δύο αθλητές από κάθε ομάδα
στα στούντιο του CFCF στο Μόντρεαλ. Καλημέρα, Ντικ.
Καλημέρα. Ελπίζω να μην είναι τόσο νωρίς όσο είναι εδώ.
Μπρους, το αγώνισμά σου ξεκινά την Πέμπτη.
Έχω άλλες τρεις μέρες πριν ριχθώ στη μάχη.
Η δουλειά έχει γίνει. Χθες ήταν η τελευταία προπόνηση.
Τώρα τρεις μέρες ξεκούραση. Δεν κουράζομαι
και προετοιμάζομαι πνευματικά για τον αγώνα.
Έγινε, κύριοι. Σας ευχαριστώ.
Δεν προπονούμουν για την τηλεόραση.
Ούτε για να πληρωθώ.
Προπονούμουν σκληρά οκτώ ώρες τη μέρα
για να σταθώ στο ίδιο βάθρο με τους προηγούμενους.
Ήθελα τον τίτλο του καλύτερου αθλητή στον κόσμο.
ΔΕΚΑΘΛΟ - ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ
…των αγωνισμάτων στίβου των Αγώνων της 21ης Ολυμπιάδας.
Μόλις μπήκα στο στάδιο,
κοιτάζω
και βλέπω τον Αβίλοφ στο βάθος του στίβου.
Στους 8,454 βαθμούς το παγκόσμιο ρεκόρ του Αβίλοφ.
Το αγώνισμα ξεκινά στις 10:00 και συνεχίζεται όλη μέρα,
με πρώτο αγώνισμα τα 100 μέτρα.
Είναι τρομακτικό.
Όταν έχεις επενδύσει τόσο χρόνο κι ενέργεια
και δουλειά σε κάτι τέτοιο
και μία προσπάθεια.
-Έλα, Μπρους! -Πάμε!
Έλα, Μπρους!
Νομίζω ότι έπεσε κάτω από τα 11!
Καθώς επιβράδυνα,
επιβράδυνα κάπως δύσκολα.
Ίσως τα πήγα καλά.
Όταν ανέβηκε ο χρόνος μου στον πίνακα,
είχα κάνει 10,94.
Το πιο γρήγορο κατοστάρι της ζωής μου.
Σκέφτηκα "Όπα!"
Με 10,94,
έχουμε 819 βαθμούς για τον Τζένερ, οπότε…
Δεύτερο αγώνισμα στο δέκαθλο, το άλμα εις μήκος.
Περιμένουμε να διακριθούν ο Αβίλοφ
κι ο Κράτσμερ, και η κατάταξη…
Ο Αβίλοφ είναι πολύ καλός άλτης,
δεν θέλω να μείνω πολύ πίσω.
Θα δούμε τον Μπρους Τζένερ στο άλμα εις μήκος.
Δεν είναι απ' τα δυνατά αγωνίσματα του Μπρους Τζένερ,
το ατομικό του ρεκόρ είναι στο 7,21
κι έχουμε καλό άλμα απ' τον Τζένερ!
Πολύ καλό άλμα από τον Τζένερ!
Καλό άλμα.
Καλό φαίνεται.
-Και 7,05! -Τι είπες ότι ήθελε;
-Ήθελε 7,21… -Το πέτυχε!
ΟΥΙΛΙΑΜ & ΕΣΘΕΡ ΤΖΕΝΕΡ
Δεν είναι τόσο καλό όσο θέλει.
Αυτό με εκνεύρισε,
αφού ετοιμαζόταν ο Αβίλοφ.
Τώρα ο υπερασπιστής του τίτλου, Νικολάι Αβίλοφ.
Στρωτά. Με σιγουριά.
Στη βαλβίδα! Καλό πάτημα στη βαλβίδα.
Τέλειο πάτημα.
Έδωσε ώθηση για να πιάσει τα πολύτιμα εκατοστά.
Και είναι καλό άλμα. Είναι 7,52 για 925 βαθμούς.
Με αυτό το άλμα ο Αβίλοφ ανεβαίνει στην κατάταξη.
Πάμε, Τζένερ!
Ωραία ρίψη από τον Τζένερ!
Έριξα λίγο πάνω από 15,3 μέτρα
που με ανέβασε στη δεύτερη θέση.
Περνάμε στο αγαπημένο αγώνισμα του Νικολάι Αβίλοφ.
Είναι εξαιρετικός στο άλμα εις ύψος.
Ο Αβίλοφ παρακολουθεί τον Τζένερ των ΗΠΑ,
που δοκιμάζει τo 2,03,
που θα είναι ατομικό ρεκόρ για τον Τζένερ.
Έκανα δύο προσπάθειες.
Δεν το πέρασα.
Είμαι στην τρίτη και τελευταία προσπάθεια.
Θυμάμαι να στέκομαι εκεί, να ετοιμάζομαι.
Και να κοιτώ τον πήχη και να λέω
"Αν δεν το καταφέρω,
τελείωσε".
Ναι!
Ο Μπρους Τζένερ! Το πέρασε άνετα.
Και 882 βαθμοί για τον Τζένερ.
Ο Μπρους έχει ενθουσιαστεί. Και γιατί όχι;
Ας πάμε στον αθλητή που θεωρεί αυτό το αγώνισμά του.
Ο πήχης στο 2,14.
Το πέρασε!
Ούτε που το ακούμπησε!
Ο Νικολάι Αβίλοφ περνάει τα 2,14.
Στο δέκαθλο αυτό μεταφράζεται σε 975 βαθμούς
και είναι νέο ατομικό ρεκόρ για τον Αβίλοφ,
που περνά δεύτερος.
Από πέμπτος, δεύτερος. Ακολουθούν Τζένερ και Ζάιλμπαουερ.
Το πέμπτο αγώνισμα του δεκάθλου ανδρών, τα 400 μέτρα,
και μία εξαιρετική επίδοση από κάποιον
μπορεί ν' αλλάξει την κατάταξη,
αν και χρειάζεται εκπληκτικός χρόνος
για ν' αλλάξει κάτι στους τρεις πρώτους.
Τέσσερα χρόνια σκεφτόμουν αυτό το τετρακοσάρι.
Το πώς ήθελα να το τρέξω.
Εκκίνηση.
Έγκυρη εκκίνηση. Καθώς περνούν τη στροφή…
Και σκέφτηκα
"Θα κάνω την πιο γρήγορη δεύτερη στροφή της ζωής μου".
Και κοιτάω τη γραμμή στη στροφή
και σκέφτομαι
"Μη σταματήσεις".
Πλησιάζουμε στη γραμμή τερματισμού με τον Μπρους Τζένερ μπροστά.
Περιμένουμε τον χρόνο του Τζένερ.
Και είναι 47,51 για 923 πόντους.
Στην κατάταξη μετά από πέντε αγωνίσματα,
βλέπετε πως μόνο 35 βαθμοί χωρίζουν την πρώτη τριάδα.
Αύριο έχουμε τα επόμενα πέντε αγωνίσματα.
Έχεις κάτι να πεις στον Αβίλοφ;
Δεν θα το έλεγα. Εμείς…
Τα πάμε πολύ καλά.
Αστειευόμαστε,
όταν πέρασα το 2,04 του χαμογέλασα
και μου είπε "Μπράβο".
Όταν πέρασε το 2,10 έκανα το ίδιο.
Τα πάμε πολύ καλά. Δεν υπάρχει έχθρα.
Είδα ένα παράθεμα κάποτε,
"Αγαπώ τους αντιπάλους, με βελτιώνουν".
Έτσι και με τον Αβίλοφ.
Θα είναι ο καλύτερος αγώνας της ζωής μας.
Είμαι 35 βαθμούς πίσω. Ακολουθούν τα καλά μου αγωνίσματα.
Κι αυτό γίνεται πρόβλημα.
Παίζεται ένα χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο
κι εσύ υποτίθεται πως πρέπει να κοιμηθείς.
Κι έβρεχε όλη νύχτα.
Σκέφτεσαι τις πιθανές μεταβλητές.
"Κι αν χάσω;"
Για να είμαι ειλικρινής,
με κατατρόμαζε.
Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά,
κι άκουγα αυτό το τικ-τικ.
Το ρολόι χτυπούσε.
Με κάθε χτύπο του ρολογιού,
πλησιάζει το τέλος των σπορ.
Ξύπνησα το επόμενο πρωί. Το έδαφος ήταν μούσκεμα.
ΔΕΚΑΘΛΟ - ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ
Η φλόγα τρεμοπαίζει λαμπερή εδώ στο Ολυμπιακό Στάδιο
σε μία δροσερή, μουντή και υγρή μέρα εδώ στο Μόντρεαλ.
Οι δεκαθλητές μας περνάνε στο έκτο αγώνισμα
με αυτήν την κατάταξη και μόλις 35 βαθμούς να χωρίζουν τους τρεις πρώτους.
Τα εμπόδια είναι τρομακτικό αγώνισμα.
Εύκολα μπορείς ν' αποτύχεις.
Αν δεν περάσεις το εμπόδιο, αν πέσεις, τελείωσες.
…χωρίς τα μπλοκ και φαίνεται πως…
Ο Ντίξον σταμάτησε. Είναι εντελώς…
Πριν από εμένα, ένας άλλος Αμερικανός, ο Φρεντ Ντίξον,
γλίστρησε στη λωρίδα του. Του διέλυσε τον χρόνο.
Ο Ντίξον τερματίζει σε πάνω από 18 δεύτερα.
Είχε τελειώσει.
Έχασε τόσους βαθμούς που βγήκε εκτός συναγωνισμού.
Ο Μπρους αγχώθηκε πολύ.
Περνάμε στη δεύτερη σειρά.
Σε αυτήν έχουμε τον Νικολάι Αβίλοφ.
Είναι δυνατό του αγώνισμα.
Ο Αβίλοφ είναι δεύτερος πίσω από τον Κράτσμερ μετά από πέντε αγωνίσματα.
Ας δούμε τον Αβίλοφ στη λωρίδα τέσσερα. Δείχνει δυνατός.
Κι έχει το προβάδισμα.
Ανεβαίνει ο Σαμάρα. Ο Φρεντ τρέχει πολύ δυνατά.
Ο Ζάιλμπαουερ της Αυστρίας δεύτερος
κι ο Σαμάρα τρίτος.
Ο Αβίλοφ με καλό χρόνο στα εμπόδια.
Έκανε 14,20 δεύτερα.
Νέο ατομικό ρεκόρ γι' αυτόν το 14,20.
Κι 939 βαθμοί γι' αυτόν τον χρόνο.
Προσθέστε τους στους 4,315 και μένει στη διεκδίκηση.
Περνάμε στην τελευταία σειρά.
Συμμετέχει ο Μπρους Τζένερ των ΗΠΑ.
Υπήρχε μεγάλη πίεση.
Αν χτυπήσεις το δάχτυλό σου στο εμπόδιο και πέσεις, τελείωσε.
Δεν με νοιάζει ο χρόνος μου. Θέλω να βγάλω την κούρσα.
Ο Τζένερ ξεκινά πολύ καλά κι ο Μπρους περνάει τα εμπόδια.
Δεν τα χτυπά. Δεν έχει ρίξει κανένα.
Νικητής ο Σκορόνεκ της Πολωνίας.
Ο Γκεμίς της Γαλλίας τρίτος κι ο Τζένερ δεύτερος.
Ο χρόνος του Τζένερ είναι 14,84.
Που του δίνει 866 βαθμούς.
Μπορεί να κούνησε το κεφάλι του, αλλά σίγουρα θα χαίρεται που τελείωσε.
Στην κατάταξη μετά από έξι αγωνίσματα
έχουμε Αβίλοφ, Κράτσμερ και Τζένερ μπροστά.
Ο Ντίξον εκτός.
Θα εστιάσουμε τώρα στους Νικολάι Αβίλοφ και Μπρους Τζένερ,
αφού μεταξύ αυτών θα κριθεί.
Και περνάμε στα καλύτερά μου αγωνίσματα.
Για να είμαι ειλικρινής, είπα για τους άλλους
"Τελείωσε. Άντε σπίτι σας. Είναι δικό μου".
Αυτό κι αν ήταν βογκητό, έτσι;
Είναι μέσα;
Ναι, μάλλον.
Στους 8,454 βαθμούς, το παγκόσμιο ρεκόρ του Αβίλοφ.
Ο Τζένερ, στα 26 του, αποκαλείται ο τέλειος δεκαθλητής.
Είναι ο επικρατέστερος.
Πάμε, Τζένερ!
Ο Τζένερ στο άλμα και…
Περνά άνετα τον πήχη,
και τα πάει καλύτερα απ' ό,τι φανταζόταν.
Πάμε, Τζένερ!
Όταν φτάνεις στο ακόντιο, το ένατο αγώνισμα του δεκάθλου,
το σώμα ικετεύει για έλεος.
Ο Μπρους Τζένερ με καλύτερη επίδοση στο ακόντιο τα 69,4 μέτρα.
Αν το πλησιάσει αυτό,
δεν τον αγγίζει κανείς.
Άσ' το. Είναι καλή ρίψη.
Είναι πάνω από 67 μέτρα για τον Μπρους Τζένερ.
Το σύνολό του διαμορφώνεται στους 7,904 βαθμούς.
Ο Αβίλοφ τρίτος.
ΔΕΚΑΘΛΟ - ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΝΙΑ ΑΓΩΝΙΣΜΑΤΑ
Τελείωσαν ένα-ένα τα αγωνίσματα και απομένει μόνο ένα.
Το πιο δύσκολο αγώνισμα.
Το τελευταίο αγώνισμα, τα 1,500 μέτρα, η ουσία του δεκάθλου.
Αγωνίζεσαι δύο μέρες, δέκα ώρες τη μέρα.
Περνιέσαι για σκληρός;
Τα 1,500 είναι για τους σκληρούς,
και ήταν το δυνατό μου αγώνισμα.
Επειδή δεν φοβόμουν τον πόνο.
Είναι από τις στιγμές
που γέμισε ασφυκτικά αυτό το πελώριο στάδιο.
Η προπόνηση, οι συζητήσεις, η ψυχική προετοιμασία
έχουν γίνει.
Τώρα παίζεται το χρυσό μετάλλιο κι εμείς περιμένουμε την εκκίνηση.
Για μένα, δεν ήταν μόνο το χρυσό μετάλλιο.
Ήταν να σπάσω το παγκόσμιο ρεκόρ.
Ήθελα να περάσω τους 8,600 βαθμούς, επειδή δεν είχε ξαναγίνει.
Ήθελα να το κάνω μπροστά στον Αβίλοφ.
Αν το καταφέρω, θα έχω πετύχει όλα όσα ήθελα ποτέ να κάνω.
Δεν θα έτρεχα αργά.
Ο Μπρους Τζένερ φαίνεται χαλαρός και άνετος.
Με χρόνο 4,35,8 ή καλύτερο,
θα κάνει νέο παγκόσμιο ρεκόρ.
Ο Αβίλοφ θα πρέπει να τον κερδίσει με 22 δεύτερα διαφορά.
Στην κούρσα σκεφτόμουν ρυθμό, ρυθμό,
τι κάνω, πού είμαι στον αγώνα.
Και πέρασα τον Αβίλοφ στον πρώτο γύρο.
Τότε συνειδητοποίησα ότι μπορώ να τα καταφέρω.
Μπορώ να σπάσω το παγκόσμιο ρεκόρ. Το βλέπω.
Αρκεί να προσπαθήσω να το πιάσω.
Θα περάσει τη γραμμή εκκίνησης εκεί
στα 2,16 με 2,17.
Αν όχι… Τι στο καλό κάνει;
Τρέξε, Μπρους! Πάμε!
-Πάμε, Μπρους! -Μη σταματάς, Τζένερ!
Εμπρός, Μπρους! Πας πολύ αργά!
Ήξερα, ερχόμενος στο αγώνισμα,
ότι, όταν πρέπει, τρέχω.
Μου απέμεναν 300 μέτρα και είπα,
"Δώσε ό,τι σου έχει απομείνει. Εμπρός".
Ανεβάζει ταχύτητα.
Ο Μπρους Τζένερ μπαίνει στην ευθεία.
Πλησιάζει τον Λιτβινένκο!
Θέλει το παγκόσμιο ρεκόρ.
Το ατομικό του ρεκόρ είναι 4,13,6.
Ο Λιτβινένκο κρατάει.
Ο Μπρους Τζένερ πασχίζει.
Κι ο Τζένερ τρέχει δυνατά.
Κι ο χρόνος;
Είναι 4,11,41!
Ο Μπρους Τζένερ έριξε το παγκόσμιο ρεκόρ στο δέκαθλο!
ΝΕΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΡΕΚΟΡ
Το πλήθος όρθιο,
επευφημεί αυτήν την τιτάνια προσπάθεια…
ΤΖΕΝΕΡ - ΗΠΑ - ΧΡΥΣΟ
του 26χρονου απ' το Σαν Χοσέ της Καλιφόρνια.
Ο Νικολάι Αβίλοφ περπατά τόσο κουρασμένα.
ΝΙΚΟΛΑΪ ΑΒΙΛΟΦ - ΕΣΣΔ - ΑΡΓΥΡΟ
Ο πόνος του δεκάθλου.
Ο Τζένερ είναι όρθιος κι αρνείται ν' αφήσει να τον καταβάλει η κούραση.
Θεούλη μου!
Όσο γρήγορα και να έτρεχα,
δεν θα έπεφτα ποτέ στον τερματισμό.
Έχω περάσει πολλά στη ζωή μου,
και πάλεψα να φτάσω εκεί.
Και κανείς δεν ήξερε
τι πραγματικά σήμαινε εκείνη η στιγμή.
ΝΕΟ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΡΕΚΟΡ
ΜΠΡΟΥΣ ΤΖΕΝΕΡ ΗΠΑ ΜΟΝΤΡΕΑΛ 1976
Όταν κέρδισε,
ήταν εκπληκτικό. Και…
ήρθε να με αγκαλιάσει.
Πέρασα από το κάγκελο και μου έδωσε μια αγκαλιά και
είπε "Τα καταφέραμε".
Ήταν υπέροχη αυτή η στιγμή που μου χάρισε.
Είπε "Τα καταφέραμε".
ΤΕΛΕΤΗ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΔΕΚΑΘΛΟΥ
1. ΤΖΕΝΕΡ ΗΠΑ 8,618 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΡΕΚΟΡ
Όταν ήταν πάνω στο βάθρο,
έβλεπα το πρόσωπό του,
τον ήξερα και ήξερα ότι πάσχιζε να μην κλάψει.
Με κοίταξε, με είδε να κλαίω και γέλασε.
Στέκομαι στο ίδιο βάθρο όπως τόσοι άλλοι πριν από εμένα.
Αλλά είμαι τρομοκρατημένος.
Πώς θα είναι η ζωή μου από εδώ και πέρα;
Δεν δαγκώνω!
Έτρεχες στα 1,500 μέτρα και είπα
"Αν μπορείς να τρέξεις έτσι, μπορώ να κόψω το τσιγάρο!"
-Και το εννοώ. -Σύμφωνοι! Μη φύγεις.
Πέρασα πολλά εμπόδια.
Πέτυχα όσα μπορούσα να πετύχω.
Μπρους Τζένερ, Ολυμπιονίκης.
Κορυφή του κόσμου.
Αλλά ήμουν το ίδιο άτομο με τα ίδια ζητήματα.
Θυμάμαι την επόμενη μέρα ξύπνησα, πήγα στο μπάνιο.
Το μετάλλιο ήταν εκεί.
Δεν φορούσα τίποτα εκτός απ' το μετάλλιο,
κοίταξα στον ολόσωμο καθρέπτη και είπα
"Τι, διάολο, έκανες;"
Έχω τη χαρά να καλωσορίσω τον Ολυμπιονίκη δεκάθλου.
Ο Μπρους Τζένερ είναι μαζί μας.
Μπρους.
Και μετά, ο Μπρους Τζένερ.
-Ο Μπρους Τζένερ. -Ο Μπρους Τζένερ.
Θα έχεις βαρεθεί τα συγχαρητήρια,
αλλά τι εκπληκτική επίδοση που ήταν.
Ναι, έχουν περάσει επτά βδομάδες απ' το τέλος των Αγώνων
και η ζωή μου έχει αλλάξει.
Μετά τους Αγώνες γινόταν πραγματικός συνωστισμός,
ταξί σταματούσαν στον δρόμο
να σου σφίξουν το χέρι.
Ο Χάρκινς αποκάλεσε την προσπάθεια του Τζένερ στο Μόντρεαλ
"Μία από τις πλέον εξαίρετες επιδόσεις της δεκαετίας".
Στην αρχή, ήταν ωραίο. Ήταν ήρωας.
Ήταν ο απόλυτος ήρωας. Ο καλύτερος αθλητής.
Ξαφνικά, βρίσκεσαι στο προσκήνιο.
Όπου κι αν πας, ο κόσμος σε ξέρει. Είναι διαφορετικό.
Είμαι ο Μπρους Τζένερ. Η κούρσα κερδίζεται στην εκκίνηση.
Έπλασα αυτόν τον χαρακτήρα, τόσο δημόσια…
τον "Μπρους" που δεν μπορώ να τον ξεφορτωθώ;
Προετοιμαζόμουν χρόνια γι' αυτήν τη στιγμή.
Έδωσα πολλά χρόνια, έφαγα πολλά Wheaties,
αφού ένα πλήρες πρόγευμα με Wheaties είναι νόστιμο και θρεπτικό.
Το λέει ο Μπρους Τζένερ. Είναι το πρωινό των πρωταθλητών.
Περνούσαμε πολύ χρόνο μαζί ακόμα και μετά τους Ολυμπιακούς,
αλλά είχε πολλά. Διαφημίσεις, ρόλους…
Με τις αθλητικές σου ικανότητες, είσαι γεννημένος γι' αυτό.
Κάτσε. Τι είναι όλα αυτά;
Έπρεπε να προχωρήσει, αλλά έτσι είναι η ζωή.
Άρθρο στο Sports Illustrated
έλεγε ότι θα είσαι επιτυχημένος όλη σου τη ζωή. Ισχύει;
Πιστεύω πως η υπόλοιπή μου ζωή θα είναι πιο ενδιαφέρουσα
λόγω του Μόντρεαλ, αλλά δεν ξέρω για επιτυχημένη.
Ήταν δύσκολο να πάρουμε μία ανάσα,
μηδέν ιδιωτικότητα.
Για την Κρίστι κι εμένα, η δυναμική της σχέσης ήταν διαφορετική.
Όλες οι νεαρές στον κόσμο θα λένε
"Να ο πρωταθλητής του δεκάθλου" και…
Είμαστε κοντά με τη σύζυγό μου
και της είναι δύσκολο καμιά φορά
αυτή η άμεση αλλαγή στη ζωή μας.
Η αλλαγή ήταν δύσκολη για μένα.
Αλλά τώρα ξέρουμε ότι υπήρχαν άλλα ζητήματα.
Οι Ολυμπιακοί ήταν ο μεγαλύτερος περισπασμός απ' το ποια ήμουν.
Φοβήθηκα ότι ίσως έπρεπε να αντιμετωπίσω τον εαυτό μου.
Ο κόσμος λατρεύει τέτοιες ιστορίες.
Ο τυπικός Αμερικανός, η σύζυγος που εργάζεται.
Δεν θα ανταποκρινόμουν στις προσδοκίες.
Αν και είχαμε θέματα στον γάμο,
θέλαμε οικογένεια.
Κάναμε τον Μπερτ.
Να τος. Μπερτ Τζένερ.
Πόσων ημερών;
Πέντε ημερών.
Πες τους κάτι, Μπερτ.
Ορίστε. Θες το μικρόφωνο;
Βέρος Τζένερ. Πάει για το μικρόφωνο.
Μπερτ, εδώ!
Να η μαμά!
-Μπερτ! Γεια! -Να η μαμά!
Από τότε που θυμάμαι,
ήξερα ότι ο μπαμπάς είχε κάτι διαφορετικό.
Πριν τους Ολυμπιακούς, ο μπαμπάς μου ήταν ένα τίποτα…
ΜΠΕΡΤ ΤΖΕΝΕΡ
Κανείς δεν την είχε ακουστά.
Μετά τους Ολυμπιακούς ήταν η καλύτερη στον κόσμο,
που ήταν ευχή και κατάρα μαζί.
Λατρεύω να είμαι μπαμπάς.
Τα παιδιά μου ήταν υπέροχα,
μα ήταν άλλος ένας περισπασμός απ' αυτό που είμαι.
Μου είπε κάποτε πως ήταν πολύ δυστυχισμένος.
Εγώ το πήρα ότι ήταν δυστυχισμένος μαζί μου.
Ήταν ένα τεράστιο μυστικό στη ζωή μου που δεν μπορούσα να συζητήσω.
Εκείνη δεν ήξερε ότι πάσχιζα μ' όλα αυτά στο κεφάλι μου.
Δεν ήθελα να ξέρει ο κόσμος ποια είμαι.
Τον έβλεπα να χρειάζεται να πιαστεί από κάτι
και του είπα,
"Όταν δεις ψυχολόγο, τότε θα επιστρέψω σπίτι".
Δεν το έκανε.
Δεν αλλάζει κάτι.
Νόμιζα πως όταν χωρίσαμε με την Κρίστι
θα καταλάβαινα τον εαυτό μου.
Βασικά απομονώθηκα απ' τον κόσμο.
Βρέθηκα μόνη σ' ένα σπιτάκι στο Μαλιμπού.
Υπέφερα άσχημα από δυσφορία φύλου.
Ήταν η αρχή της χειρότερης εξαετίας της ζωής μου.
Θυμάμαι, ήμουν στο σπίτι της γιαγιάς μου.
Ήρθε ο πατέρας μου να με πάρει.
Κι αυτό ήταν…
τουλάχιστον δέκα χρόνια αφού είχαν χωρίσει.
Δεν βρισκόντουσαν.
Αυτό ήταν όταν ο πατέρας μου είχε πει στη μαμά ότι…
εκείνος… εκείνη είχε αρχίσει τη μετάβαση.
Θυμάμαι, έβλεπα τηλεόραση
και στις ειδήσεις
είχαν ένα ρεπορτάζ από τη Διεμφυλική Ένωση του Όραντζ Κάουντι.
Κατά μέσο όρο, περίπου μία φορά τη βδομάδα κάπου στις ΗΠΑ
ένα άτομο υποβάλλεται σ' εγχείρηση αλλαγής φύλου.
Η εγχείρηση είναι πιο συνηθισμένη
απ' ό,τι νομίζει το κοινό.
Τους πήρα, είπα ότι έψαχνα ψυχολόγο.
Δεν μπορούσα να πω το όνομά μου
και για πρώτη φορά κάθισα
και προσπάθησα, με τη βοήθεια επαγγελματία, να καταλάβω ποια είμαι.
Στην αρχή μού ήταν δύσκολο να καταλάβω.
Ξεκίνησε τις ορμόνες
και την ηλεκτρόλυση για να φύγει το μούσι και…
Δεν θα ξεχάσω να σηκώνομαι στη μέση του μαθήματος στην έκτη τάξη,
αφού ήμουν έτοιμος να βάλω τα κλάματα.
Δεν ήξεραν γιατί,
αλλά έφυγα τρέχοντας απ' την τάξη.
Κι έκλαιγα στον διάδρομο.
Δεν ήταν επειδή ο πατέρας μου θα έκανε μετάβαση. Ήταν…
επειδή φοβόμουν ότι ο πατέρας μου θα έκανε τη μετάβαση
και θα έφευγε και δεν θα τον ξαναέβλεπα.
Ναι, ήταν δύσκολες στιγμές.
Προσπάθησα τη μετάβαση, αλλά φοβόμουν πολύ.
Φοβόμουν πολύ.
Πέντε, έξι μήνες μετά, γνώρισα την Κρις και ήταν τέλεια για μένα.
Μ' έβγαλε απ' τη μαυρίλα
κι επέστρεψα στη ζωή ως Μπρους.
Αφού δεν μπορώ να κάνω το άλλο, ας είμαι ένας καλός Μπρους.
Κρις, δέχεσαι τον Μπρους για σύζυγο;
Να τον αγαπάς και να τον τιμάς;
Δέχομαι.
Πάμε. Ένα, δύο, τρία, χαμογελάστε!
Μπρους, χαμογέλα!
Ορίστε.
Ένα φιλί για την υπέροχη, έγκυο σύζυγό μου στο σπίτι μας.
Είσαι έτοιμη; Αυτό είναι. Εντάξει.
Να τα παιδιά μας. Ενθουσιασμένα που πάνε πίσω σχολείο.
Έρχονται.
Πάμε πρώτα με την Κλόι.
Είσαι ενθουσιασμένη για την πρώτη μέρα στο σχολείο.
Με τη στολή σου. Να η Κίμπερλι. Ναι…
Λάτρευα να είμαι μπαμπάς. Λάτρευα να τα πηγαινοφέρνω.
Λάτρευα να τους δίνω συμβουλές και να τα μεγαλώνω.
Πρώτο στο ημερολόγιο, το κουκλοθέατρο.
Πάμε!
Γεια σου, Κάιλι!
Αλλά το ζήτημα δεν έφευγε.
Ό,τι κι αν γίνει, να ξέρεις ότι ο μπαμπάς σ' αγαπά
κι ότι είσαι ένα υπέροχο κορίτσι.
Μου δίνεις ένα φιλί;
Ακόμα γυρίζουμε. Εντάξει.
Τι πρέπει να πούμε;
Πρέπει να πούμε "Γεια σας, είναι Χριστούγεννα του 1997!"
Θεέ μου, πάει πολύ γρήγορα!
Πάει πολύ γρήγορα!
Ναι!
Πειραματιζόμουν πολύ.
Σκέφτηκα "Ίσως μπορώ να επιβιώσω με cross-dressing στα κρυφά
και να κρατήσω τον Μπρους".
Είμαι στην εκκίνηση και πέτυχα τους μικρούς Τζένερ.
Ήρθε ο Μπρόντι;
Θυμάμαι, μία φορά ήμουν στο Marriott στο Ορλάντο, Φλόριντα.
Είχα μόνο μία μονόωρη παρουσίαση όλη μέρα.
Ο υπόλοιπος χρόνος δικός μου.
Σκέφτηκα, "Θα πάρω το αμάξι και θα κάνω βόλτες".
Αυτήν τη μικρή ελευθερία.
Οδήγησα για μία ώρα κι επέστρεψα
και διασχίζω το λόμπι προς το ασανσέρ…
περνώντας απ' το μπαρ
κι αυτός ο τύπος έρχεται τρέχοντας
και μου λέει "Λατρεύω τις τρανς".
Εξαφανίστηκα, βρόντηξα την πόρτα.
Η καρδιά μου βροντούσε, είχα τρομοκρατηθεί
και σκεπτόμουν "Παραλίγο να με πιάσουν".
Αλλά έμαθα ότι ήμουν πολύ άνετα έτσι.
Σας ευχαριστώ!
Μετά η σειρά…
Ήταν μία άμεση αλλαγή.
Ο κόσμος ήταν διαφορετικός.
Ήταν δύσκολο, επειδή είχα πολλά μυστικά
και προσπαθούσα να ζήσω λίγη απ' τη ζωή μου στα κρυφά.
Ο Μπρους και η Κρις χώρισαν μετά από 22 χρόνια γάμου.
Εννοείτε "Μπράβο, Μπρους".
Μπρους, χαίρεσαι που είσαι ελεύθερος και πάλι;
Όταν η Κρις κι εγώ χωρίσαμε,
αποφάσισα "Δεν αντέχω άλλο. Θα το κάνω ".
Μπρους, βγαίνεις με τη Ρόντα;
Έκανα κάποιες επεμβάσεις,
μα ήθελα να το κρατήσω μυστικό,
αφού δεν είχα μιλήσει στα παιδιά μου σχετικά.
Κι έβγαινα απ' την πίσω πόρτα του ιατρείου
όπου έκανα μία μικρή τραχειοτομή.
Και ήταν μια φωτογραφία
που θα δημοσίευε η TMZ.
Βγάλαμε την είδηση
ότι ο Μπρους Τζένερ είχε πάει σε πλαστικό του Μπέβερλι Χιλς
να βγάλει το μήλο του Αδάμ.
Μπρους, έκανες χειρουργείο; Κάποιο σχόλιο;
Να μη συζητιέται ο επαναπροσδιορισμός σου;
Είπες στις κόρες σου να μη μιλήσουν;
Κένταλ, ταράχτηκες με την αλλαγή φύλου του;
Τα παιδιά μου τα έβλεπαν όλα αυτά
κι ακόμα δεν τους είχα πει τι γινόταν.
Ήταν η χειρότερη στιγμή εκείνης της περιόδου.
Καταλαβαίνεις; Επειδή είμαι καλύτερος γονιός.
Μα δεν ήμουν τότε.
Έλα.
Να οι κατσίκες.
Δεν θα ξεχάσω όταν μού είπε ότι θα έκανε φυλομετάβαση.
Είχαμε πάει βόλτα με τις κατσίκες
και είπα, "Μπαμπά, το ξέρω εδώ και δεκαετίες".
Αλλά υπήρχε κάτι στην ειλικρίνεια και…
την εγγύτητα και…
Ο πατέρας μου χαλάρωσε τις άμυνες,
κάτι που δεν βλέπω συχνά.
Ήταν μία συζήτηση που θα θυμάμαι με τρυφερότητα
περισσότερο από κάθε άλλη με τον μπαμπά μου.
Ήταν τρομερή στιγμή στη ζωή μου.
Το τελευταίο εμπόδιο που έπρεπε να ξεπεράσω
ήταν η πίστη μου στον Θεό.
Έτσι, κάλεσα τον πάστορά μου και του είπα την ιστορία μου
και βασικά τον ρώτησα
"Πώς με βλέπει ο Θεός; Κάνω το σωστό;"
Και δεν πήρα ποτέ απάντηση.
Αλλά μία ζωή κρυβόμουν.
Δεν μπορούσα να είμαι ο εαυτός μου.
Ήθελα να σφαλιαρίσω τους πάντες
και να πω "Χέστε με. Αυτή είμαι εγώ.
Δεχθείτε το".
VANITY FAIR - "ΝΑ ΜΕ ΛΕΤΕ ΚΕΪΤΛΙΝ"
Κυρίες και κύριοι, η θαρραλέα, η εκπληκτική Κέιτλιν Τζένερ.
Θυμάμαι όταν πήρα το δίπλωμα οδήγησης.
Κέιτλιν Μαρί Τζένερ, φύλο Θ.
Και τα καλά νέα.
Ακριβώς στη μέση.
Σκέφτηκα "Για κάτσε. Μπορώ να κάνω ό,τι έκανα;"
Ξέρεις; Έτρεχα με αμάξια, πετούσα αεροπλάνα,
έπαιζα γκολφ και τέτοια. Έπρεπε να τα παρατήσω όλα;
Μετά από λίγο σκέφτηκα "Είναι γελοίο".
Ναι. Οπότε παίζω γκολφ και παίζω καλύτερα από ποτέ.
Στρίψε!
Δεν έστριψε.
Πολύ γλυκόπικρη στιγμή, ήμουν ενθουσιασμένη. Από την άλλη,
έσβηνα τον Μπρους από προσώπου Γης.
Μερικές φορές λένε "Η Κέιτλιν κέρδισε τους Αγώνες".
"Η Κέιτλιν ήταν". Λέω "Όχι, ο Μπρους κέρδισε τους Αγώνες".
Δεν έχω πρόβλημα να το πω αυτό.
Του το αναγνωρίζω. Το έκανε.
Ήμουν αυτή εγώ και όλη μου η ιστορία;
Ούτε κατά διάνοια. Είμαι πολλά περισσότερα.
Όμως, τιμώ αυτό που κατάφερε
και πάντα λέω πως ήταν ο Μπρους, αφού ο Μπρους το έκανε αυτό.
Εκ των υστέρων, αναρωτιέμαι…
αν ο μπαμπάς δεν ήταν τρανς, αν θα είχε κερδίσει.
Αναρωτιέμαι πόσο κίνητρο ήταν από
τη λαχτάρα γι' αποδοχή από μία ομάδα ανδρών που δεν είχε ποτέ…
δεν είχε νιώσει
ότι την αποδέχονταν
ούτε είχε νιώσει μέρος της.
Μόλις έγινα 70.
Δεν μου απομένει και τόσος καιρός.
Πάντα αναρωτιόμουν ένα πράγμα.
Τη μέρα που πας στον Άγιο Πέτρο,
και στέκεσαι,
ρωτάς τον Θεό "Γιατί;"
Γιατί έχω αυτό το θέμα στο μυαλό μου;
Αναρωτιέσαι "Υπάρχει λόγος;"
Πας εκεί και λες "Έκανα καλή δουλειά;"
Ελπίζω να πει "Ναι.
Μεγάλωσες μια υπέροχη οικογένεια.
Επιτέλους έζησες τη ζωή σου αληθινά".
Μόνο αυτό μπορώ να κάνω και να προχωρήσω.
Είναι ένα νέο κεφάλαιο. Ας δούμε τι μπορεί να κάνει η Κέιτλιν.
Τέλος.
Υποτιτλισμός: Ιωάννα Δανδόλου