Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Daar gaan we.
Handen omhoog.
Mooi.
Weet je het nog?
Hoger, Moran.
Prachtig.
Glimlachen. Prachtig.
Fijne verjaardag, lieve oma
Fijne verjaardag voor jou
Dank je wel.
Geen idee. Hier?
-Sorry. Ik heb je quiche weggegeven. -Wie nu?
Mam, doe het rustig aan.
Kom op. Kinderen houden ons jong.
Oké.
Gaat het?
Oma?
-Ben je in orde? -Mam?
Bel een ambulance.
VERPLEEGHUIS
DRIE MAANDEN LATER
Je hoeft dit niet te doen, oma.
Jawel, voor mijn gezondheid.
Dit is beter voor iedereen, geloof me.
Hallo.
Welkom.
-Lukt het? -Ja.
Deze kant op.
Een mooie kamer op de tweede verdieping.
Gaat het?
Hier is het.
Hallo. Ik ben Liesel.
Hoi. Judith.
Je hoefde niet uit te pakken. Ik had het zelf kunnen doen.
Die zijn prachtig.
-Was je een professionele danser? -Een liefhebberij.
-Ik... -Voor ik het vergeet, je medicijnen.
Voor Parkinson en je beroerte, ik bewaar ze wel.
De verpleegsters zorgen
dat je je pillen krijgt.
Ik heb het altijd zelf gedaan.
Je hoeft er nu niet meer aan te denken. Fijn toch?
Perfecte timing.
Ik heb een nieuw recept nodig.
Het is hier wel rustig.
Fijn, ik ben een lichte slaper.
Ik laat jullie alleen. Laat het weten als je iets nodig hebt.
Miss Benson, kan ik u even spreken?
Je hoort hier niet thuis.
Ik ben 70, Josh.
Leeftijd is een getal. Het betekent niks.
Nee, schat.
Dat zeggen oudjes om zich beter te voelen.
Dat klinkt niet als jij.
Door mijn leeftijd kan ik niet dansen of lesgeven of
gelijke tred houden met iedereen.
Je ziet er jonger uit dan iedereen hier.
Maar weet je wat?
Al deze mensen denken hetzelfde.
We denken dat we nog 20 zijn.
Ik weet niet hoe
ik hiermee om moet gaan.
Kun je omgaan... Wat is dat?
Hou op.
Mam, we laten je verder met rust.
Oké.
Ga maar vast. Ik kom later wel.
-Ik blijf hier een tijdje. -Kom maar mee.
Oma moet rusten.
Bel me als je iets nodig hebt.
-Dat zal ik doen. -Oké.
Geen zorgen, ik red me wel.
Tot ziens, oma.
De beste vriend van een jongen is zijn oma.
Boom.
Sorry, ik heb mezelf niet voorgesteld.
Judith.
We zijn kamergenoten, net als op de universiteit.
Dit is geen goed moment, denk ik.
Kijken. Kijken.
Zoek je dit?
Bedankt. Ik raakte bijna in paniek.
Je kent ons 'geen telefoon'-beleid toch wel?
Sorry, wat?
Om de rust en stilte te bewaren,
staan we geen telefoons toe in het gebouw.
-Dat meen je niet. -Het stond in het contract.
Dus geen spannende Insta-updates hiervandaan.
Nog steeds geen antwoord.
-Ze is in orde. -'Ze is in orde'?
Heb je haar kamergenoot gezien?
Het is moeilijk, maar het was haar keuze.
Je had toch kunnen proberen haar om te praten?
Niemand heeft je oma ooit kunnen ompraten.
Onzin. Je wilde niet voor haar zorgen.
Ze is hierheen verhuisd voor ons
toen we haar nodig hadden, maar zij krijgt geen hulp?
Dat is oneerlijk.
Ik ga een film kijken.
Dit is maf. Je kunt er iets van onder de leden krijgen.
Er is iemand van over-leden.
Op je gezondheid.
Nee. Laat los.
Genoeg.
Imogen, tijd om naar bed te gaan. Kom maar mee.
Ga weg.
Nee, kom nu met me mee.
-Ga alsjeblieft terug naar bed. -Ik wil naar huis.
Je bent thuis.
Ik wil gaan. Alsjeblieft. Nee.
Hoe gaat het vandaag?
Wil je straks het terrein zien?
Ik kan tijd maken voor een wandeling.
-Dat zou leuk zijn. -Mooi.
Ik was hier nog niet klaar voor.
Wat ik nog het meest mis, is het dansen.
Maar mijn prognose is niet goed.
Mijn symptomen zijn voorlopig onder controle,
maar wie weet hoelang dat zal duren.
Wat er ook komt,
wanneer of hoe ik achteruitga,
ik wil niet dat mijn familie me zo ziet.
Je ziet er heel goed uit.
Wil je iets leuks zien? Kom.
Gaat het?
Waar breng je me heen?
Mijn laatste safari is al even geleden.
Nou, hier is het.
Het is prachtig.
Toch? Je zou hier met een goed boek willen zitten.
Of een tukje doen en dromen van feeën.
Wat is dit?
Die jongelui. Ze houden drinkfeestjes op het terrein.
We hebben een hek gezet,
maar ze knippen het open met een tang.
Het herinnert me
aan de wilde feestjes die we vroeger in het bos hadden.
We blowden en speelden gitaar, dansten rond het vuur.
Daar heb ik mijn man ontmoet, George.
Het leven was toen makkelijk. Zorgeloos. Een avontuur.
Wat heb je daar?
Ken je haar?
Waarschijnlijk niet.
Kom op.
We moeten waarschijnlijk terug voordat ze alarm slaan.
Je zou een hobby moeten vinden.
Tuinieren?
Er zijn veel dingen die je kunt doen.
Schilderen, handarbeid, zelfs ballet.
Zou je dat niet leuk vinden?
Nee.
Wie wil er een oude vleermuis zien fladderen in een balletpak?
Hier is onze moestuin.
-Liesel. Hoi. -Hoi.
Hallo.
Dames, dit is Judith.
-Ze is gisteravond aangekomen. -Hoi.
-Vers bloed. -Inderdaad.
-Hoi, ik ben Ruth. -Aangenaam.
-Trish. Welkom. -Dank je.
-Alsem? -Ja.
Maak je absint?
Weet je veel over planten?
Nee, maar ik weet iets over absint.
Pas op, jongedame.
Ik zag je niet.
Sorry dat ik je liet schrikken. Ik ben Roland.
Judith. Ik keek naar de...
Geeft niet. Aangenaam kennis te maken.
Ik was van plan naar je toe te komen vandaag om...
We hebben een kaartclubje
en missen een speler voor bridge. Heb je toevallig...
-Bridge? -Wat een cliché.
Maar het is niet zo saai als het klinkt, dat beloof ik.
Ja, zeker. Tuurlijk, dat zou leuk zijn.
Fijn.
Leuk jullie te ontmoeten.
Ja.
Dag.
Tot ziens.
Fijn dat je er bent, Judith.
Met al die spannende activiteiten
wist ik niet of ik wel tijd had.
Ik heb iets meegebracht om op gang te komen.
Kom maar op.
Mijn hemel. Dit is heerlijk. Bedankt, Judith.
We beginnen bij het begin. Familie?
Mijn dochter en mijn kleinzoon, Josh. Hij is 17.
Geniet van het bezoek, zolang het komt. Het wordt snel minder, hoor.
Ik snap het.
Mijn vrienden hebben me verlaten toen ik geen les meer kon geven.
Maar Josh blijft wel komen.
Hij is alles voor me en houdt me jong.
Is dat zo?
Zijn vader stierf toen hij klein was.
We waren allemaal aangedaan natuurlijk,
maar vooral Josh kon er niet mee omgaan.
Na een tijdje moest hij weer het gewone leven van een kind oppakken.
Maar zijn moeder kon dat niet bieden.
Zo groeiden wij naar elkaar toe.
Daar heeft zijn moeder een hekel aan, maar...
Heb jij familie?
Ze komen al lang niet meer.
Zodra je hier bent, tel je niet meer mee in de samenleving.
-Alsof we gevangenzitten. -We zitten in de dodencel.
Ben je getrouwd?
Weduwe.
Hij was een goede man en een groot muzikant en ik mis hem.
Jij?
-Hetzelfde, ik mis mijn vrouw. -Ja.
Het is goed om een partner te hebben.
Soms denk ik dat het moeilijkste van ouder worden is dat ik
Josh niet als volwassen man zal zien.
Genoeg deprimerend geklets.
Wat vind je van je nieuwe thuis?
-Ik moet er nog aan wennen. -Ja.
Je moet het accepteren en doorgaan.
Mensen die dat niet doen, zien er uiteindelijk uit als...
Ik kan er niks van zeggen. Ik was danseres.
Mijn werk hing af van mijn jeugd of de schijn ervan.
Ik begrijp de keuzes van mensen.
Ik heb drie facelifts gehad.
Ik heb elk dieet geprobeerd.
Filler, Botox.
Als ze me hadden gezegd
dat in maagdenbloed baden werkte,
had ik hetzelfde gedaan als Elizabeth Báthory.
Je kunt het ook niet eeuwig volhouden.
Tegen de natuur vechten heeft gevolgen.
Wil je je jeugdige schoonheid behouden? Hebora nachtcrème.
Kom op. Niet...
Laat me los. Nee.
-Laat me los. Ik wil niet. -Leg haar in bed.
-Nee. Stop. -Ontspan je.
Je gedraagt je als een kind.
Nee.
Kan ik je helpen?
Nee. Het gaat wel.
Zie je hem niet?
Pardon?
Zie je hem niet? Hij kijkt naar ons als we slapen.
Heb je het over...
-Nee. -Het is in orde.
Het is Ozzie maar. Het betekent niks.
Zie je? Hij is al weg.
Hier.
Mijn grootvader had Alzheimer de laatste jaren van zijn leven.
Het was alsof
kleine stukjes van zijn geest één voor één verdwenen.
Het spijt me.
Daarom werd ik verpleegster. Ik wilde iets bijdragen.
Mijn grootouders gaven me dit toen ik klein was.
Mooi.
Ik denk graag dat ze over me waken.
Ga je naar bed?
Wat is dat?
Iets om je te helpen slapen.
We willen iedereen een goede nachtrust geven.
Door iedereen te drogeren?
Dat klinkt wel erg dramatisch.
Omgaan met schreeuwende patiënten is moeilijk.
Maar vind je je collega's niet een beetje ruw?
We zijn getrainde professionals. En niemand wordt tegen zijn wil verdoofd.
Maak je geen zorgen. Het duurt een tijdje.
Je zult hier goed passen.
Nee.
Daar. Wat is het? Is ze in orde?
Waar is hij?
Heb je een nare droom?
Nee, verdomme. Hij stond daar.
Is die taal echt nodig?
-Ik ben geen kind. -Duidelijk niet.
Welterusten, dan.
Zuster. O, jij bent het.
-Heb je iets nodig? -Was er iemand in mijn kamer?
Mijn haarborstel is weg.
Ik denk van niet. Ik help je met zoeken.
Iemand heeft hem meegenomen.
-Hij is weg. -Is dit hem?
Ja.
Je was vast gewoon afgeleid. Nieuwe gewoontes.
Iedereen legt hier zijn spullen verkeerd weg.
Nee, het kan me niet schelen.
Wiens beurt was het?
Een makkelijke.
Welk beroep hebben Wilbur en Chick in Abbott and Costello Meet Frankenstein?
Piccolo's.
Hoe zit het met hem?
Hij is hier elke dag.
Hij denkt dat zijn vrouw hem komt ophalen.
Hij vergeet steeds dat ze dood is.
Stel je voor.
Hij had maffiabaas kunnen zijn
of dolfijnen kunnen trainen om moordenaars te worden of wie weet?
Maar nu is zijn geest verdwenen.
Hij is weg.
Ja, maak me maar aan het huilen.
Ik meen het. Het is het allerergste.
Erger dan een lintworm uit je mond trekken?
Erger dan je sleutels in hondenpoep laten vallen?
Veel erger.
Of kleine papiersneetjes tussen al je tenen?
-Of tussen je tanden? -Oké.
Nee. Jij wint.
Het wordt makkelijker, toch?
Boem.
Is daar iemand?
Wat doe je? Je hoort in je kamer te zijn.
Er zat iets op mijn bed.
-Waar was je? -Je bent niet mijn enige patiënt.
Als je per se rond wilt lopen, moet ik je deur op slot doen.
Het zat daar.
-Laat me los. -Rustig. Je doet jezelf nog pijn.
Ik kom zelf mijn bed wel in.
Wil je dat ik Gary bel om me te helpen?
-Hij is daar in de gang. -Is hij daar?
Ik wist het. Hij is het.
Gary heeft wel beters te doen dan in je kamer rondsluipen.
Het is gewoon weer een nachtmerrie. Kom op.
Je moet weer gaan slapen.
Annette.
Wie is het?
Heb je hem eerder gezien?
Waar is je kruisbeeld?
-Judith. Daar ben je. Ga zitten. -Bedankt.
Je ziet er moe uit.
Moeten jullie zeggen.
Ik zou nog denken dat jullie een kater hadden.
Waar was het feest?
Voel je je beter dan gisteravond?
Wat een nachtmerrie.
'Wat een nachtmerrie.'
-Ze behandelen ons als kinderen. -Ja toch?
Het was geen nachtmerrie.
-Ik was wakker. Ik heb iets gezien. -Wat was het?
Iemand die aan mijn bed stond te kijken hoe ik sliep.
Ik weet wat je denkt, maar de vorige avond gebeurde het ook.
Hoe duidelijk kon je het zien?
Nou, het was donker, maar...
Miss Albright, hoe gaat het?
Was je gisteravond in mijn kamer?
-In je kamer? -Rond 1.00 uur.
Welke engerd kijkt naar slapende vrouwen?
Annettes kruisbeeld is weg. Doe jij dat?
-Van oude mensen stelen? -Judith...
Je thee wordt koud.
Hiermee bereik je niks.
-Goed. -Ja.
Goed.
Wat moet ik doen? De politie bellen?
Nee. Niet doen.
Niks dramatisch doen.
Misschien heb je gelijk. Ik mag hem ook niet.
Maar voor de rest
is geen onderscheid kunnen maken tussen werkelijkheid en droom
een teken van dementie.
Ze zullen meteen de diagnose stellen en je medicijnen geven.
Hij heeft gelijk.
Volgens hen heeft geen van ons alles meer op een rijtje.
Geloof me maar.
Als ze tekenen van ziekte zien, behandelen ze je als een invalide.
Kijk om je heen.
Geen van deze mensen mag hier weg.
Niet voor Thanksgiving, Kerstmis, het afstuderen van hun kleinkinderen.
Zodra ze zwakte zien,
is de enige manier waarop je hier wegkomt in een kist.
Miss Albright, is alles in orde?
Ja. Ik wil gewoon een luchtje scheppen.
Wandelen moet worden begeleid.
Wat bedoel je? Zitten we hier opgesloten?
We moeten altijd weten waar onze bewoners zijn.
Sommigen zouden niet in staat zijn terug te komen.
Kom, er is een kinderkooroptreden in de woonkamer.
Ik ga nog liever dood.
Nog een fijne dag.
George?
-Hoe heb je... -Het maakt niet uit.
Kom mee.
Dit is geen plek voor jou.
Sorry.
Wat was ik... Moet ik inzetten?
Dat is al gedaan. Je moet schoppen spelen.
Gaat het?
Ja. Ik zal wel...
Ik droomde even, geloof ik.
Je went wel.
Je vindt een nieuwe reden om elke ochtend op te staan.
Geef het wat tijd.
We zitten in hetzelfde schuitje.
Als je verdrietig wordt, kom je maar naar mij en Ruth.
We zitten in de kamer naast je.
Wat doe jij hier?
We kunnen bewijzen dat we niet zo oud zijn als we denken.
Roland.
Ik was in mijn kamer en dacht
aan die prachtige vrouw verderop in de gang
en de band die we hebben.
En ik dacht dat we misschien...
Nee. Ik bedoel, ik waardeer...
Ik voel me gevleid door de aandacht,
maar daar ben ik niet aan toe.
Ik heb het verkeerd geïnterpreteerd.
Ik dacht dat je wel wilde.
Mijn excuses.
Het geeft niet.
Je werkt snel.
-We hebben het er niet over, goed? -Goed.
Verdorie.
Wat een gekkenhuis.
Wie is daar?
Roland?
Haal diep adem.
Nog een keer.
Kuiken.
Citroen.
Linkerhand.
De andere hand.
Ik geloof dat het parkinson-dementie is.
Sorry, wat?
Het is niet ongewoon.
Wacht. Is dementie op de MRI-scan te zien?
Ik vrees van wel.
Hoe kan dit gebeuren?
Wacht u even buiten.
Ik moet een paar dingen met uw dochter bespreken.
Je gaat mijn behandeling bespreken zonder mij? Ik ben geen kind.
Ik begrijp dat dit veel is om te verwerken,
maar het zou makkelijker zijn als u ons even tijd gaf.
Wat kunnen we doen?
Uw moeder klaagde over levendige dromen
die echt leken.
Daardoor is ze gevallen.
Constant toezicht is nodig.
Ze is veiliger hier.
Het is belangrijk dat u noch uw familie
haar waanideeën aanmoedigen.
Ze moet begrijpen dat haar nachtmerries in haar hoofd zitten.
O, god.
Geen zorgen, ik werk hier al ruim 20 jaar. Ze is volkomen veilig.
Luister naar me.
Wat ik 's nachts heb gezien, is echt.
Eerst dacht ik dat het het personeel was, maar nu denk ik...
Laat me naar huis komen.
Dit werkt duidelijk niet voor mij.
Mam, dat kan ik niet doen.
Ik kan niet ingaan tegen doktersadvies.
Waarom geloof je me niet?
Mam...
We willen dat je je beter voelt.
Maar je hebt altijd al een levendige verbeelding gehad.
We proberen allemaal voor je te zorgen.
Dat beloof ik.
We zien je snel, oké?
Help me.
-Wat? -Help me hieruit.
Imogen? Kom, we gaan naar binnen.
Oké? Kom.
Daar ben je.
Lieverd.
Waar denk je aan?
Dan maak ik je ongerust.
Iets slechts.
Deze plek,
omringd zijn door zieke, oude mensen, geeft me het gevoel...
Dit zal de kleinzoon zijn.
Hoi, ik ben Roland. Ik ben een vriend van je oma.
-Hoi. -Dat hoop ik.
Ik heb veel over je gehoord.
Ik laat jullie bijkletsen.
Hij lijkt cool.
Ja, dat is hij ook.
We kaarten met zijn vriendinnen. Niet oordelen.
Ik moet gaan.
Ik zou er dit weekend heel graag uit zijn.
Kunnen jullie me ophalen? We kunnen gaan lunchen, naar de film...
Ik denk niet dat dat zo'n goed idee is.
Waarom?
Ze zeggen dat je sneller went als je nu niet naar huis gaat.
Je kunt toch met Roland optrekken?
'Ze zeggen'? Luister je nu naar hen?
Wist je dat ze me niet eens de code geven om naar buiten te gaan?
Het spijt me dat ik zo'n spelbreker ben.
Kom later terug, oké?
Om weg te komen.
Goed zo.
Ik kom morgen terug.
Vertel.
Zijn jullie...
Zijn jullie aan het blowen?
Nee.
Jullie zijn wel aan het blowen.
Om medische redenen.
-Meer niet. Sorry. -Ja...
Heb je het gekweekt? Heb je daarom...
Nou...
Hoelang wonen jullie hier al?
Jullie hebben het helemaal ingericht.
Het is een puinhoop.
We hebben wat oude kleren bekeken.
Ja.
Echt? Mag ik?
Zeker. Kijk maar of er iets is wat je leuk vindt.
Echt?
-Was je 20 toen je hier kwam wonen? -Nee.
Zo ziet het er wel uit.
Dit was van jou.
Ja.
Hemel.
Dat mag je hebben.
Je kamergenoot ziet er niet zo goed uit.
Sinds gisteravond is het erger geworden.
Wat is er aan de hand?
O, god.
Ga weg.
Je maakt iedereen bang.
Ik begrijp het niet. Hoe zit het met de kat?
Annette flipte er al eerder door.
Die Ozzie... Arm poesje.
Hij kan voelen wie bijna sterft.
Katten kunnen dat.
We staan met één voet in het graf,
maar niemand wil de volgende zijn.
Annette? Gaat het?
De arts wil dat je dit neemt om je te ontspannen.
Waarom wil hij dat?
Bewoners winden zich op wanneer Ozzie zich misdraagt.
Ik hoef niet verdoofd te worden, bedankt.
Het kan helpen met die dromen die je hebt gehad.
Hé.
Heeft Annette gezegd wat ze zag? In haar nachtmerries?
Neem de pil, Judith. Je zult beter slapen.
Je bent gemarkeerd.
Je wordt niet gered.
Vind het.
Annette.
Help ons, iemand.
Annette.
Verdomme, Annette.
Annette.
Gary, haal de dokter, snel.
Kom op.
Gaat het?
-O, god. -Kom op.
Het spijt me dat je dit moest zien.
Zal het lukken hier vannacht?
Oké.
Amy 31/7 - Cee Cee 13/8 - Adam 2/9 Jace 16/9 - IK - Imogen - Judith
'Vind het.'
Wat vinden?
Bekijk het maar.
Gelukkig.
Je houdt echt van NASCAR...
Nou...
Ik weet het niet zeker.
Rustig.
Je knijpt veel te hard. Wat doe je daar?
-O, nee. -Voorzichtig. Je bent...
Ik heb het niet opgeraapt. Wacht.
Ik heb iets gehoord. Hoorde je dat?
Kom op. Ik bevries hier.
Goed dan. Je bent zo chagrijnig.
Als je een heer bent, geef je me je jas.
Echt?
Hebben jullie een vork?
-Ja. -Ik heb geen vork.
Heb je Judith vandaag gezien?
Nee. Eigenlijk niet.
Judith? Miss Albright?
Miss Albright is vermist.
Shit, daar is ze.
Wat ben ik blij je te zien.
Ja, we hebben haar gevonden.
Hoe kon dit gebeuren?
Hoezo 'niks ergs gebeurd'?
Ze is niet eens aangekleed.
Josh. Ik moet je iets vertellen,
maar beloof me dat je je openstelt, oké?
Natuurlijk.
Ik denk dat er iets in dat huis is wat ons doodmaakt.
Wacht, wat?
Kijk naar deze namen.
Annette, mijn kamergenoot, overleed gisteravond.
Alle anderen boven haar naam zijn ook gestorven.
Ik weet niet wie of wat het is, maar...
Imogen is de volgende.
En dan ik.
Help me. Ik moet daar weg.
Dit bewijst alleen dat degene die dit schreef echt paranoïde was.
Waarom behandelt iedereen me alsof ik gek ben?
Zelfs jij.
Weet je nog toen je klein was? Ik joeg monsters
onder je bed weg, ik luisterde naar je verhalen,
ik luisterde naar je angsten en excuses als je laat was.
Ik heb vertrouwen in je.
Kun je geen vertrouwen in mij hebben?
Mam, jij...
Dit mag je nooit meer doen.
Als ze niet hadden gebeld en we je niet hadden gevonden...
Ik wil niet worden opgesloten.
Het zijn de regels. Je hebt getekend.
Niet om me mijn vrijheid te laten afnemen.
Ik neem je niet mee naar huis.
Je wilde lunchen, prima, maar de arts...
De arts is een charlatan. Ik ga niet terug.
-'De arts is een charlatan.' -Genoeg.
Ik ben je moeder, niet je kind.
Ik ben zo terug. Einde discussie.
Ze is daar niet gelukkig. We moeten haar meenemen.
Ze hebben me gewaarschuwd.
Ik wil het niet erger maken dan het al is.
Hoe kan het erger worden?
Kijk nou. Zie je niet hoe ze eraan toe is?
Ik weet dat oma bang is.
Ze maakt zich zorgen. Wij allemaal.
Dit is een moeilijke tijd.
Pap zou weten wat te doen.
Josh, je moet weten...
Het gaat niet zo goed met haar.
Wat bedoel je?
O, shit.
Mam, ze komen je ophalen.
Nee.
-Barbara, kijk, deze foto. -Hierheen.
-Kom op. -Laat me met rust.
Ik ben niet gek.
-Kijk naar de foto. -Blijf lopen.
-Kom op. -Ik wil niet terug.
Hoe kun je me dit aandoen? Ik ben je moeder.
Ik ben je moeder. Hoe kun je dit doen?
DIRECTIEKANTOOR
Hé.
KAMERLIJST PATIËNTEN
Roland Benson?
DOORKIESNUMMERS
Miss Benson.
Trish Price en Gary Price.
Verdomme.
Ruth Cooper en Elizabeth.
Annette.
Imogen.
Wat is dit?
Met Josh. Je weet wat je moet doen.
Josh, je moet zo snel mogelijk komen.
Het is heel belangrijk.
Ik ga naar mijn kantoor.
Laat me even op de kalender kijken.
We hebben geen kamers beschikbaar helaas,
maar over ongeveer een week komt er iets vrij.
Ik stuur het aanvraagformulier meteen.
Oké. Natuurlijk.
Dank u wel. Tot ziens.
Hé, ik was net...
Ik weet het. Ik was...
Liesel, kom binnen.
Je moet de medicijnen voor 312 nakijken.
De arts heeft ze veranderd en ik weet niet...
Oké, perfect. Ik ben al bij haar gaan kijken.
O, god.
Josh.
-Gaat het? -Godzijdank ben je hier.
Ik moet hier weg.
Alweer?
Ik weet wie mensen vermoordt.
Het is Roland.
De oude man met wie je kaart?
Je vond hem toch aardig?
Ik ben in gevaar.
Ik heb Imogen al een dag niet gezien.
Ik ben de volgende.
Waarom praat je niet met de directrice?
Nee, ze is zijn dochter of kleindochter.
-Ze is erbij betrokken. -Waarbij?
De zogenaamde nachtmerries die ik had?
Die man zit erachter.
En zijn vriendinnen.
Ze zijn allemaal familie van personeelsleden. Vreemd hè?
Supervreemd, ja.
Ja.
Je zei dat wat je zag niet menselijk was.
Nee. Zij zijn het niet.
Of wel?
Het kan zijn dat ze
's nachts veranderen in iets anders.
Ik weet het niet. Ik ben in de war.
Waar heb je het over?
Ik zag Roland op een foto in het restaurant, in de gang.
Hij zag er 40 jaar geleden precies hetzelfde uit.
Ik weet dat het krankzinnig klinkt, maar het is de waarheid.
De dokters zeiden
dat je ons zou proberen te overtuigen van wat je ziet.
Denk je dat?
Dat ik gek ben?
Hij zei dat je...
Dat ik dement ben?
Die dokter is een oplichter.
Hij hoort er ook bij en ik kan het bewijzen.
Waar is het, verdomme?
Waar ben je naar op zoek?
Het dossier.
Wat voor dossier?
Het lag daar. Iemand heeft het meegenomen.
-Wat was het? -Mijn hersenscan.
En die van anderen met zogenaamd dezelfde ziekte.
Allemaal identiek.
Ze zijn nep, Josh.
Hersenscans?
Hoe weet je dat het hersenscans zijn
en of ze verschillen en iemand ze heeft meegenomen?
Ik zeg het niet graag, maar het klinkt gestoord.
Je hebt gelijk.
Ik moet terug.
Je bent net hier.
Ik moet thuis zijn voor het eten.
Kom je morgen terug?
Morgen? Ik denk het niet.
Ik heb het superdruk deze week. Volgende week wel.
Volgende week?
Ja.
Welterusten, oma.
-Tijd om naar bed te gaan. -Nog niet.
Het is erg laat.
Wacht. Wat is dat?
Ze willen dat ik je vastbind.
Nee.
Het is voor je eigen bestwil.
Zodat je niet uit bed valt.
Nee, zei ik.
Laat me los.
Hou op.
Raak me niet aan.
-Jij niet. -Rustig aan.
-Doe je voeten bij elkaar. -Hou op.
-Hou haar vast. -Ga weg.
-Rustig aan.
Nee. Ik wil dit niet.
Je moet nu rustig doen.
-Ga liggen. -Nee.
Goed.
Je zei dat je mensen wilde helpen.
Zou je opa trots op je zijn?
Ik heb dr. Geoghegan ooit horen zeggen
dat als je iets verwarrends hebt meegemaakt,
je je ogen moet sluiten en tot vijf moet tellen.
Als je ze weer opent,
is wat je hebt gezien of gehoord weg.
Serieus?
Tot vijf tellen?
Wat voor kloteadvies is dat?
-Ik geloof je. -Wat?
Maar je moet zo blijven en vanavond meespelen.
Ze controleren me, maar ik weet wat er gebeurt.
Ik kom morgenochtend terug en dan praten we, oké?
-Ja. -Oké.
Help me.
Laat me eruit.
Help me.
O, mijn god. Ze hebben gelijk. Ik word gek.
Eén, twee,
drie, vier, vijf.
Goedemorgen.
Waar is Liesel?
Ze komt een tijdje niet.
Ze zei dat ze zou komen.
Ze is met ziekteverlof.
Wat?
-Het spijt me. -Nee.
Jullie konden het goed vinden.
Hopelijk kunnen wij vrienden zijn.
Imogen.
Help me hieruit.
Kom, Imogen.
Imogen.
En omhoog in de vijfde positie en rond.
Mooie pose.
O, nee.
Nee.
Ik heb de foto's aan de muur van je vrienden gezien.
Kijk.
Ik dacht dat het iets betekende, dus ik zocht het op.
Het is een Keltisch zegel.
Een eikenboom,
symbool van een lang leven en regeneratie.
Als de boom des levens. Begrijp je?
-Keltisch? -Ja.
Dus?
Dus je had gelijk. Je wordt niet gek.
Je hebt gelijk. Er is hier iets aan de hand.
Ik weet niet wat het is, Wicker Man-magie of zo.
Maar je moet niet blijven om erachter te komen.
Maar ik kan niet zomaar weggaan. We moeten iets doen.
We gaan naar de politie.
Dan hebben we bewijs nodig.
Anders geloven ze ons niet.
Het spijt me dat ik je niet geloofde.
We gaan voordat de verpleegster haar ronde begint.
We beginnen met Roland.
Roland?
-Hou de deur in de gaten. -Oké.
Wat zoeken we?
Iets belastends.
Zoals wat?
Ik weet het niet. Ketel, bezemsteel...
Laat het weten als er iemand komt.
Mijn god, de scans.
Ja.
Ik wist dat ik mijn haarborstel niet kwijt was.
Wat is dat?
Gatver. Is dat van hem?
Ik weet zeker dat het van mij is.
Wat een viezerik.
Wacht even.
Shit.
Er komt iemand. Kom op. Onder het bed, snel.
Schiet op.
Kom op. Schiet op.
Nee. Wat doe je? Verdomme.
Roland?
Waar...
Waar is hij heen gegaan?
Pas op je woorden.
Moet jij zeggen, je vloekt zo vaak.
Ik heb het verdomme verdiend. Jij bent 17.
O, mijn god.
Kolere.
-Wat was dat? -Het komt wel goed.
-Wat was dat? -We moeten ze volgen.
Ik weet waar hij heen gaat.
-Weet je de nieuwe code? -Ja, maar...
Laten we geen tijd verspillen.
We moeten gaan.
Wat...
Deze kant op.
Geef me je mobieltje.
Mijn grootouders gaven me dit.
Ze controleren me, maar ik weet wat er gebeurt.
Ze is met ziekteverlof.
O, Liesel.
Doe je licht uit.
Voordat we verdergaan, als er iets misgaat,
wat dan ook,
moet je zo hard mogelijk wegrennen.
Ik kan niet rennen, maar ik heb niet zoveel te verliezen.
-Nee, ik... -Jawel.
Ik ga nergens heen zonder jou.
Ik ben de Wilbur voor je Chick.
Goed.
Oké, we doen het.
Het zijn heksen, verdomme.
Inderdaad.
Heer van het Bos, wij heten u welkom bij ons.
In deze cirkel zijn we gebonden.
We weigeren het verval van ons lichaam.
Sta ons toe ons opnieuw te voeden met de zwakken via uw Minion,
hun energie te absorberen en de onze aan te vullen,
te gedijen door hun slechte gezondheid
en leven na hun dood.
Boom des Levens, stuur uw Minion om zich voor ons te voeden
en haal de resterende energie
uit Judith Albright.
Nee.
Josh, nee. Laat hem...
Laat hem los.
Ik wist meteen al dat je een pittige tante was.
Help.
Er is niemand om te helpen.
Waarom doe je dit?
Is het niet duidelijk?
Ik zag hoe mijn vrouw beetje bij beetje
haar verstand verloor, tot ze ons kleinkind niet herkende.
Dat wil ik nooit meemaken.
En de mensen die je doodt?
Hun opgeofferde zielen houden ons in leven.
En ze hadden al één voet in het graf.
Als je de dood gaat bedriegen, moet je een prijs betalen.
Maar van middernacht tot zonsopgang,
dat heksenuur,
mag ik weer jong zijn, elke nacht.
Die kinderen die ik in het bos zag, dat waren jullie.
Ongelooflijk.
Het is niks persoonlijks, Judith. Sorry voor het cliché.
Ik vind je echt leuk, maar je kunt geen omelet maken
zonder een paar eieren te breken.
Nee.
Nee. Ik begrijp het niet.
Het is jouw haar, Roland.
Laat hem gaan, of ik verander deze klootzak in aanmaakhout.
Nee.
Judith, wacht.
Het hoeft niet zo te eindigen.
Er is een andere manier.
Wij verwelkomen je onder ons.
Jullie allebei.
Je kunt die boom vernietigen
en dan langzaam alleen sterven
met alle andere mensen in dat huis.
En jij, jongeman, kunt toekijken hoe ze achteruitgaat,
haar verstand verliest en je niet meer herkent.
Of je kunt je bij ons voegen en weer jong zijn.
Gezond, levendig voor altijd.
Denk aan de gelukkigste tijd in je leven,
toen alles spannend was.
Je had een doel, je was geliefd.
Denk aan alles wat je hebt verloren.
Onthoud dat gevoel, die gelukkige tijden,
hoe makkelijk het allemaal was, hoe zorgeloos.
We kunnen dat allemaal aan je teruggeven.
En je hebt een jong iemand, zoals mijn Elizabeth of Gary van Trish,
die je kan helpen het geheim te bewaren.
Het is een perfecte samenwerking.
Al die arme mensen,
Imogen, Annette, god weet hoeveel anderen.
De levens die je opoffert.
Leven ze echt?
Ze bestaan alleen. Ze wachten op de dood. Het zijn geesten.
Dat is jouw toekomst. Zie je het niet?
We verkorten hun lijden alleen.
Het is barmhartigheid.
De prijs die je moet betalen, is erg klein.
En welke andere keuze heb je?
Een nutteloos bestaan in een gebroken lichaam.
Stel je voor.
Niet meer strompelen, geen pijn meer, geen ziekte meer.
We dansen. We dansen elke avond.
Stel je voor.
En jij, jongeman, zult nooit de kwelling meemaken
van je dierbare weg zien glippen.
Of sterven, zoals je vader.
Weet je nog hoe moeilijk dat was?
En hoe je oma er voor je was.
Wie zal er voor je zijn als zij sterft?
Judith, doe het voor Josh.
Oma, alsjeblieft,
laat me niet alleen.
Fijne verjaardag, lieve Judith
Fijne verjaardag voor jou
En nog vele jaren
Barbara.
-Kom hier, liefje. -Gefeliciteerd.
Josh, lieverd.
Dit is de verkeerde verjaardag.
Een herinnering aan het verleden.
Dat is prachtig.
Mijn kleinzoon, mensen.
Hij komt hier werken. Geweldig, hè?
Hij houdt me jong.
-Wil iemand taart? -Iedereen.
Ondertiteld door: Esther van Opstal
Creatief supervisor Maaike van der Heijden